Opinions

Hmmm, vind Cheh toch regelmatig tegenvallen.

Ook deze film is het niet helemaal. Wel vermakelijk, maar wat deze film onderscheidt van andere Shaw films is meteen ook wat het zwakke punt van de film.

De martial arts is erg beperkt, zowel qua voorkomen als qua uitvoering. De gevechten leken echter nergens op. Vooral het camerawerk, dat in andere scenes wel vaak kon overtuigen liet het compleet afweten.

De nadruk ligt dan ook meer op het hele intrige. Is wat klassieker opgebouwd ook, wat het eigenlijk ook allemaal iets saaier maakt. Meestal zijn die Shaw verhaaltjes makkelijk te verwaarlozen aangezien het er toch met een vette knipoog doorgegooid werd. De serieuzere toon samen met het crappy acteerwerk zorgen ervoor dat het hier allemaal maar wat vreemd overkomt.

Redelijk vermakelijk is het nog net, maar daar is dan ook het meeste mee gezegd. Zie toch liever Shaw films die vol voor de gevechten en nonsens gaan, dit is wel eens een grappige afwisseling maar echt goed is het nauwelijks te noemen.

2.5*

Chor.

Beetje zoals Cheh Chang, maar dan net wat anders. Waar Chang eigenlijk de iets klassiekere martial arts films maakte voor Shaw Brow, zorgde Chor voor de martial arts met een streepje fantasy. En dat dan ook telkens opnieuw. Op zich ligt me dat net iets beter, toch iets inventiever en leuker vormgegeven vaak, maar tussen de verschillende films zit uiteindelijk niet zo héél veel verschil.

Ditmaal één of ander spinnending. Dat zal ik me dan ook van de film herinneren, alle plot daaromheen vrees ik niet. Visueel geeft dat een paar leuke scenes, vooral wanneer het relikwie gebruikt wordt op te vechten. Wat lichteffecten en knutselwerk, naast de gebruikelijke martial arts taferelen.

Vermaken doet het wel, gelukkig duurt de film (zoals gebruikelijk) ook niet al te lang. Moet wel zeggen dat ik laatst serieus schrok toen ik zag hoeveel films Chor eigenlijk gemaakt heeft. Op MM staan amper 1/3 geloof ik. Daarvan heb ik er ondertussen zelf 1/3 gezien, eentje waar ik de volgende 20 jaar dus nog niet klaar mee ben.

Echt voer voor de liefhebber dit. Een zware fan ben ik niet, maar het zijn wel films die makkelijk wegkijken.

3.0*

Doorsnee.

Leuke intro met de drakendans (en hoewel de muziek steeds vreselijk schel klinkt bij die dingen vind het toch ook zeker wat hebben) en een mooi eindgevecht. Dat mag je eigenlijk altijd wel verwachten bij een film als deze.

Ook de halverwegedip zit er deze keer in. Na wat martial arts geklooi in het begin en vooraleer het grote eindgevecht losbarst zit er altijd een stuk in dat moet teren op verhaal. Dat werkt nooit echt goed in dit soort films, het verhaal is ook nooit echt boeiend.

De bekende namen vullen weer hun gekende posities in, de beide Liu's laten hun typische kunstjes weer zien en wie al eerder een Shaw Bros film zag kan het verloop wel dromen. Op zich is het niet slecht, maar de film valt niet genoeg op tussen de rest.

Leuke filler, echte Shaw Bros fans zullen er zeker van smullen, maar ik heb ze ook al beter gezien, zeker ook van Chia-Liang Liu.

2.5*

Leuke vroege Shaw Bros film.

Toch wel vreemd om te merken dat er in dik 10 jaar Shaw Bros eigenlijk zéér weinig veranderd is. Denk dat wanneer ik blind een film zou kijken ik er niet echt met veel zekerheid een datum op zou kunnen plakken.

Misschien toch een paar kleine nuances. Zo zijn de latere films meestal iets creatiever qua martial arts choreografie, anderzijds zijn de vroegere films iets solider qua uitstraling. Wat minder vrijblijvend en warrig. Maar daarvoor moet je al aardig wat Shaw Bros films achter de kiezen hebben.

Verder érg veel actie in deze Brothers Five (rare Engelse titel trouwens, geen idee wat er mis was met Five Brothers), al is het dan vaak niet van het allerhoogste niveau. Beetje traag qua uitvoering vooral en nogal veel van hetzelfde, al wordt er wel wat afgewisseld met wapens. En de roi op het zwaardgeklingelsampletje moet volgens mij astronomisch geweest zijn. Wordt eindeloos herhaald.

Al bij al wel een solide film, maar weinig uitmuntend of opvallend. Gewoon een zoveelste Shaw Bros, voor de liefhebber dus.

3.0*

Blijft mij toch verbazen hoe weinig animo hier is voor die "grote" Hong-Kong producties. Horden fans die zitten wachten op deze film, en hier niks. Nog geen berichtje.

Anyway, iets minder dan ik gehoopt had. Allemaal net iets te groots en dramatisch om echt goed te zijn. De film leunt sterk op CGi, en hoewel er heel wat scenes zijn waar het prachtig werkt (zoals de posterscene), komt het soms ook redelijk goedkoop over. Af en toe overstijgt het het niveau "CGi als middel" tot "CGi als esthetiek", en dat levert vaak erg knappe prentjes op. 't Is een stap in de goeie richting, maar eentje die andere films al eerder en beter gemaakt hebben.

Verder een typisch hectisch heroisch en dramatisch verhaaltje, dat meer dient als achtergrond dan als stevige basis. Maar dit soort films kijk je dan ook absoluut niet voor het verhaal. Soundtrack had ook wat ingetogener gemogen, en bengelt soms op het randje wansmaak.

Maar al bij al wel vermakelijk, met enkele prachtige scenes. Veelbelovend, maar dit is het net niet helemaal. 3.5*

TV film.

En dat is er aan te zien ook. In zowat alles zeer matig van kwaliteit. Vooral het visuele en het acteerwerk hebben er onder te lijden. Het plotje valt dan op zich nog wel mee, al zijn de zombies/vampieren nu ook weer niet zo'n boeiend onderwerp en weet Yong er ook niet echt veel uit te halen.

Visueel wel stijlvast maar het camerawerk is te goedkoop en de filtertje te obvious. Ook de soundtrack wil niet echt meewerken aan een spannende sfeer. Deed soms wel wat denken aan een 80s horror, maar dan wel 30 jaar te laat gemaakt.

Veel meer moet je ook niet verwachten van een TV-film misschien, maar leek vanop afstand toch iets beter. Eentje om links te laten liggen.

1.5*

Monkey King prequel.

Ze krijgen er daar in China geen genoeg van. Ook dit weer een high profile project, met Derek Kwok aan het roer en bekende namen als Shawn Yue en Eddie Peng in de hoofdrollen. Het resultaat is gelukkig wat beter dan de echte (in naam), recente Monkey King films, maar grootse cinema is het nog steeds niet.

Het is weer een klassiek Chinees CG spektakel, wat wil zeggen ondermaatse CG, beetje rare humor en groot, groter, grootst qua ideeën. Een beetje aandacht is wel vereist om bij te blijven, niet dat het plot zo gecompliceerd is maar als Westerling (en ondanks dat ik best wat Chinees werk kijk) is die hele mythologie toch maar een soepje. Vooral omdat het hier geloof ik om een relatief recent boek gaat dat lekker eigentijds voortborduurt op de oude verhalen.

Visueel is het geen drama, zeker het niet-CG werk ziet er mooi uit, maar de combinatie met CG is vaak toch wat afleidend. Echt mooi mengt het gewoon niet. Het mist ook een beetje dat gestoorde tempo van een League of Gods, wat de CG een beetje doet vergeten als het technische niet op niveau is.

Vermaak is het uiteindelijk wel, Ni Ni en Eddie Peng doet het best leuk, er zit genoeg tempo in de film en er valt ook genoeg te zien, al moet je dan af en toe door de overdadige CG heenkijken. Maar wat mij betreft mogen ze toch een keertje ophouden met al die Monkey King films, want m'n favoriete personage is het zeker niet. En ze moeten dringend eens een balans vinden in hun CG gebruik, anderzijds lijken deze films wel aan te slaan daar, dus dat zal nog niet voor morgen zijn.

3.0*

Tegenvallertje.

Op basis van de score (en Chia-Liang Liu in het hoofdzeteltje) toch veel meer van verwacht. Jammer genoeg is het eerste uur redelijk saai. De intro (tegen die enorm lelijk geschilderde achtergrond) is gewoon niet goed genoeg. Ik begrijp dat gevechten doorheen de film aan intensiteit moeten winnen, maar Chia-Liang Liu zet te laag in.

Verder ook een over-serieus verhaaltje. Doe mij liever wat humor in dit soort films, dat werkt toch net iets beter. Nu heb je veel geschreeuw en moeilijk kijkende mensen die verder helemaal niet kunnen acteren.

Pas wanneer het eindgevecht in zicht komt kon ik enigszins begrijpen waarom men dit zo'n goede film zou vinden. Het gevecht tussen Liu en de abbot is wat mij betreft het hoogtepunt, maar ook daarna (met de doodskisten) is het best genieten geblazen. Toch is het over de gehele film wat weinig en wat laat.

Het laatste half uur redt de film wel een beetje, maar een echt hoge score kan ik hier toch niet aan kwijt.

2.5*

Geinig.

Maar wie met deze titel iets duisters verwacht is duidelijk niet bekend met het Hong Kong wereldje. Regisseur, blockbuster status en het algemene gebrek aan degelijke horror regisseurs doet al vermoeden dat er niet veel monsters te zien zullen zijn.

En dat is ook zo. Een knuffel-achtig aapje dat af en toe boos wordt, maar deze film is veeleer een comedy binnen een martial arts/fantasy setting. Rijkelijk aangekleed en met een bende bekende acteurs, waardoor Lau ongetwijfeld weer z'n zoveelste geslaagde blockbuster vast heeft.

Het voordeel van dit soort films is dat ze nooit echt lang duren, dat het best vermaakt en dat het martial arts gedeelte ook best leuk is. De comedy is vooral gewenning, maar het houdt een film als Kung Fu Monster vooral luchtig genoeg en makkelijk verteerbaar. De CG is bij momenten wat onnodig, maar gelukkig niet zo lelijk als veel van z'n soortgenoten.

Duur vermaak dus, niks meer, niks minder. Best leuk voor een keertje, zolang je er maar met de juiste verwachtingen ingaat.

3.0*

Leuk!

Duidelijk een film van een beginnend regisseur. Er valt best wat op aan te merken, maar de enorme clash tussen klassiek en modern werkt gewoon enorm aanstekelijk in dit filmpje. Op zich doet de film wat denken aan Tracing Shadow, maar Shang gaat een stuk verder.

Meest opvallend is de erg moderne stijl van My Own Swordsman. Qua camerawerk kan alles, ook de humor kent maar weinig grenzen. Het zorgt voor een wat chaotisch sfeertje en zeker niet alles werkt even goed, maar over het algemeen zitten er genoeg momenten in die wél zeer leuk zijn.

Gelukkig duurt de film niet al te lang en zit er aardig wat variatie in. Verhaaltje enzo dienen vooral als kapstop, wel was het jammer dat er niet iets meer actie inzat. Op het einde zit een fijn vechtstukje, maar daarnaast richt de film zich vooral op humor. Een iets betere balans had voor een leukere film gezorgd.

Volgens mij een film die velen niet al te best zullen vinden, al is het maar door de erg atypisch moderne aanpak van een nogal klassiek genre. Ik kon er wel om lachen.

Dikke 3.5*

Niet best.

Zoals de meeste films waarin Cheh Chang iets anders probeert te doen. Ik heb het al meer gezegd, maar Chang is echt een "martial arts regisseur, blijf bij je leest" type. Enerzijds is het wat jammer dat de meeste van z'n films zo sterk op elkaar lijken, anderzijds blijkt telkens weer dat wanneer hij eens wat anders probeert, het op poverder werk uitdraait.

Ook hier weer. De focus op het plot zorgt ervoor dat het eerste uur echt erg log loopt. De keuze van vuurgevechten boven martial arts in het tweede deel is ook echt geen succes. Een stuk minder leuk en dynamisch, je ziet ook gewoon dat Chang zelf niet echt raad weet met dit soort actie.

Kon me maar erg matig boeien, deze film. Gelukkig dat het laatste half uur toch een beetje opleeft, maar voor mij toont deze film toch vooral aan dat Chang niet echt geschikt is voor dit soort werk. Gelukkig hield hij zich doorgaans wel braaf aan zijn geliefde niche, de occassionale uitschuiver nemen we er dan maar bij.

1.5*

Erg fijn.

Een leuke mix van comedy, misdaad en drama. Het is een film die niet zo heel makkelijk in z'n kaarten laat kijken, omdat de personages redelijk lang mysterieus blijven en er nogal wat verschillende plotjes tegelijkertijd lopen.

Maar da's dan ook de appeal van een film als deze. Het is een film die wil ontsnappen aan pure voorspelbaarheid, en daar best goed in slaagt. Wanneer alles samenkomt voelt het meteen weer een stuk vertrouwder aan, maar in dat laatste half uur zitten dan weer een paar scenes die ervoor zorgen dat de film wat meer dramatisch gewicht krijgt.

Wat meer van zulke scenes en de film had makkelijk nog een halfje hoger kunnen scoren, maar Xiaozhi Rao toont zich een erg competent regisseur, iemand waar ik graag meer van zou willen zien. A Cool Fish is een filmpje zonder zwakke punten, met veel vaart en vol leuke ideeën. Eentje die best wat meer aandacht verdient.

3.5*

FIjne herziening.

Had een beetje schrik dat het een tweede keer wat tegen zou vallen, maar na de opening was dat gevoel alweer helemaal verdwenen. Tian bewijst hier gewoon een geweldige vakman te zijn.

Visueel superstrak, perfecte soundtrack erbij en een altijd goed acterende Chang. De basis voor een mooi portret dat je dicht bij de persoon toelaat, maar het publiek nog steeds z'n eigen conclusies laat trekken. Da's nog wel het fijnste aan deze biopic denk ik. Je wordt geen echte mening opgedrongen over zijn persoon, maar mag die zelf invullen.

't Is inderdaad wel fragmentarisch, maar dat lijkt me toch echt wel bewust. De gebeurtenissen rondom hem krijgen dan ook iets minder aandacht dan gewoonlijk het geval, het blijft om de persoon gaan, wat er rond hem gebeurt is enkel belangrijk om de manier waarop het hem beïnvloed.

Vorm en inhoud komen mooi samen, gekoppeld aan het toch wel saaie maar interessante Go spelletje maakt dat een geweldige film.

Wu Qingyuan zelf is trouwens vorige maand overleden, op 100-jarige leeftijd. Jammer dat zo'n film dan niet wat sneller vanonder het stof gehaald wordt. 't Is natuurlijk geen onmenselijk geweldig figuur zoals Robin Williams dat wel was ...

4.5* en een uitgebreide review

Gaaf.

Hao Ning is al een tijdje bezig, met Guns 'n Roses toonde hij al een potentieel, met deze No Man's Land komt het er volledig uit.

Visueel érg sterk. Knap kleurgebruik en erg gedetailleerde decors. Verder een weirde mix van U Turn, de Coens, wat Western invloeden en een typische Chinese afwerking. Eigenlijk een beetje wat Yimou probeerde met z'n The First Gun, maar dan goed.

De switch van donkere comedy naar thriller ergens middenin is even wennen, maar beide delen werken erg goed en zorgen op zich nog voor een leuke balans. Hao Ning levert hier een werkje af waar hij op mag voortbouwen, binnenkort z'n oudere werk maar eens opzoeken.

4.0* en een uitgebreide review

Sterk staaltje weer van Chan.

Hij blijft mooie, licht eigenzinnige films maken. Op zich lijken ze niet zo te onderscheiden van andere genrefilms, maar wat kleine accenten zorgen toch steeds voor een eigen sfeertje.

Wuxia is geen actiefilm, zoveel mag duidelijk zijn. Wel een soort van Detective Dee (of Sherlock Holmes), waar Kaneshiro achter de ware gedaante van Yen probeert te komen. Er zitten wel wat actiescenes in, allen sterk en strak geproduceerd, maar dit is een best beperkt deel van de film. De rest is vooral reconstructie en speculatie.

Visueel sterk, soundtrack had wat sterker gemogen, maar door het fijne sfeertje, sterk acteerwerk en een grimmig randje is dat snel vergeven. Leuk filmpje dit, al is het bang afwachten wat er gaat gebeuren als deze film overspoeld wordt door een publiek aan wuxia fans. Gelukkig is die kans niet al te groot op MM.

4.0* en een uitgebreide review

Besta Ma. Of beste Jingle.

Het klinkt allebei even vreemd. Ma komt in ieder geval met een herwerking van het klassieke Butterfly Lovers verhaal, een soort van Chinese Romeo & Juliet. Tsui Hark verfilmde het ook al een keer (als The Lovers), deze verfilming vond ik net iets beter.

Het harkt (hah) een beetje terug naar de 90s martial arts, maar dan verfijnd met wat '00 invloeden. Vooral tijdens de gevechtscenes weet deze film te bekoren. Kleurrijk, sfeervol en ook echt wel mooi in beeld gebracht. Het is niet de pracht en praal die grotere regisseurs in de '00 tentoonspreiden, maar het is een streepje beter dan de 90s HK films.

Het verhaal zelf is echter redelijk sentimenteel en de vertolkingen zijn nu niet bepaald subtiel. Choi speelt een typetje, net zoals de rest van de cast. Als Hong Kong veelvraat leer je daar mee leven, maar het komt het drama niet ten goede. Tussen de betere scenes door is het dus af en toe een beetje lipbijten.

Maar een leuk filmpje, vind het eigenlijk vreemd dat ik het nu pas zie, want ook op MM toch al wat stemmen en qua uitstraling toch geen "kleine" HK film. Maar Jingle Ma is niet de beste regisseur natuurlijk, zeker niet op internationaal gebied. Een fijne uitzondering in ieder geval.

3.5*

Zeer geinige JWong.

Dit soort filmpjes doen het altijd wel goed. Een perfecte mix van actie en comedy. Al moet je niet veel echte martial arts verwachten. Het is veel touwtjeswerk, wat magie, een hoop ontploffingen en uiteensplinterend hout.

Gooi daarover een blauw filtertje en voeg nog wat handgemaakte Chinese monsters toe (de spin ) en je hebt iets wat erg lijkt op de Chinese Ghost Story films. Daarnaast ook een hoop humor. Man Tat Ng mag z'n kunstjes weer een keer opvoeren en ook dat is meer dan vermakelijk. Uiteraard een hoop typische HK flauwigheden, maar die zijn daarom niet minder leuk.

Erg vlotte film vooral, die echt nergens over gaat maar mag rekenen op aardig wat spektakel, een ruime cast (Simon Yam was verrassend in een film als deze) en een goede portie humor. Uitstekend vermaak wat zich niet tot het beste in het genre mag rekenen, maar als tussendoortje meer dan geslaagd is.

1993 was een goed filmjaar in Hong Kong.

3.5*

Eén van de mooiere posters, zeker binnen dit genre.

Jammer genoeg helpt dat de film niet veel verder. Echt overduidelijk is alles in een studio opgenomen, wat de film een compleet fake uitstraling geeft. Het heeft wat weg van die oude(re) point 'n click adventures, waar je mooie maar compleet statische screens had die bitterweinig interactie bieden.

Veel zwierderig camerawerk is er dan ook niet bij, en hoe gedetailleerd de scenes ook uitgewerkt zien, het blijft er carnavalesk uitzien. Wel erg mooi gefilmd verder, met veel aandacht voor kleurtjes en wat statischere camerastandpunten. Iets wat de gevechtscenes jammer genoeg niet al te veel goed doet. Geen echt martial arts talent, zowel voor als achter de camera. Veel hack en slash werk zonder al te veel creativiteit.

Rest is een vermakelijk filmpje met compleet idioot en te ingewikkeld verhaaltje (niet dat het moeilijk te volgen is, maar wie neemt de moeite bij dit soort films ?), fake glossy uiterlijk en te saaie martial arts scenes.

2*

Fijn filmpje.

Drie korte verhaaltjes die eigenlijk zo van de hand van King hadden kunnen komen, maar dan met een duidelijke HK twist.

Eerste was het leukst, ook het meest sfeervol. Fijne nachtbeelden, aardig sfeertje en vlot verteld. Tweede filmpje was het minst. Nogal overdreven acteerwerk en veel scenes overdag die het toch iets saaier maken. Derde filmpje is met Anthony Wong, sowieso een pre. Niet echt eng (is de film nergens trouwens), echt zo'n typisch spookverhaaltje waar de geest enkel goede bedoelingen heeft.

Het duurt allemaal niet te lang, en zeker filmpje 1 en 3 zijn erg genietbaar.

3.5*

Vermakelijk maar iets te lawaaierig.

Het horrorthema maakt Chinesen nogal schreeuwerig, zeker in die HK comedies. Na een tijdje werd dat best een beetje irritant.

Chow als Leon is wel genieten, verder ook genoeg onnozelheid en random gedoe om het zeer vermakelijk te houden. Het slaat ook allemaal nergens op, dus voor enig logisch of innemend script hoef je zeker niet te kijken.

Die HK comedies hebben sowieso een beperkte doelgroep. Deze mag dan wel wat Amerikaans werk spoofen (wat hebben ze daar eigenlijk met Léon?), het blijft toch vooral HK humor.

Best grappig, compleet loos en lekker kort. Ideaal als tussendoortje dus.

3.0*

Ugh.

Na Jane Eyre zijn dit soort moderne verfilmingen blijkbaar een mini-hype geworden, mij maak je er in ieder geval niet zo blij mee. De posters zijn wel mooi en het camerawerk is afwijkend van de traditionele vorm van dit soort filmpjes, maar daarmee is toch wel alles gezegd. Behalve dan dat in de nieuwe Jane Eyre het camerawerk nog effectief mooi was, zelfs dat wel hier niet werken.

Visueel erg lelijk. 4:3 is lelijk, screw dat "focus op personages" gedoe want Arnold loopt toch maar wat te zwabberen met haar camera, alsof een struik links en rechts daar veel aan veranderd zou hebben. Een idee hebben staat nog niet gelijk aan een goede uitwerking.

Verder personages waar ik helemaal niks mee kon. Veel woede, redelijk zelfdestructief en hun romance komt totaal niet uit de verf. De setting helpt uiteraard ook niet mee, al wordt die voor het grootste gedeelte wel vakkundig uit de film gehouden. Het grootste minpunt eigenlijk, want wil je 2 uur lang naar een romance kijken is het toch wel essentieel dat je ten minste het idee hebt dat de twee ook echt niet zonder elkaar kunnen.

Rest de poging tot een experimentele score, ook al een aanfluiting. De uitvergroting van het geluid in sommige scenes is eerder irritant dan indrukwekkend, de rest van de geluidsband deed me helemaal niks.

Duurt dan ook nog eens veel te lang, echt helemaal niks voor mij.

0.5*

Matige Jia.

24 City vond ik één van z'n beste films, dus ik had wel een beetje hoop voor deze. Jammer genoeg brengt dit niet meteen wat ik ervan gehoopt had. Uiteindelijk is het niet zoveel meer dan een doorsnee Jia film, maar dan met echte mensen.

Het gezemel van Ke Ma is jammer genoeg niet zo boeiend. Ze mag het dan diepzinnig willen verpakken, het is het klassieke hipster verhaaltje van artisanaal vs industrieel. Opgeklopte charme die vaak weinig met de realiteit de maken heeft, maar als Ma daar blij van wordt, mij niet gelaten.

Maar Jia zoekt al snel andere oorden op en voor je het weet zitten we in een klein dorpje waar arme Chinezen hun ding mogen doen voor de camera. De "maatschappij van China" is al jarenlang veel meer dan dit beeld, maar hiermeer scoor je internationaal, dus gewoon lekker in stand houden.

Het tweede deel verwatert helemaal, buiten wat mooi camerawerk valt er dan echt niet veel meer te beleven. Jammer, want Jia heeft al bewezen interessante docus te kunnen maken. Deze is vooral op zoek naar een eerlijke boodschap, maar vindt die niet.

2.0*

Zo, eindelijk een bericht!

Een ietwat lastige film om te beoordelen, vooral door de legacy van Oshii natuurlijk. De tweede film is één van dé hoogtepunten van het genre, daar kan je als derde deel moeilijk nog boven. Zeker als Oshii zelf niet meedoet. De makers hebben het dan ook slim aangepakt.

Deels probeert men de sfeer en setting van Oshii aan te houden, ook de aanwezigheid van Kawai helpt wel. Maar de toon van de film is toch wel anders. Vooral omdat dit een soort van mecha/kaiju cross-over geworden is, veel minder serieus dan de eerste twee (en dan zeker de tweede) films dus.

Maar het werkt wel. Als je even vergeet dat dit deel uitmaakt van de Patlabor filmfranchise, dan is het gewoon een leuk, mooi, vermakelijk en interessant derde deel. Een film die redelijk goed op zichzelf staat en qua kwaliteit nog maar weinig heeft moeten inboeten. Fijne herziening, toch maar eens werk maken van aanschaf.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk leuk.

Was met beperkte verwachtingen aan deze film begonnen, vreesde op de één of andere manier een soort van zombie-variant van Hobo with a Shotgun. Gelukkig is het geen zoveelste 80s revival en gaat Roache-Turner meer z'n eigen richting uit.

Niet dat de film geen knikjes uitdeelt aan een paar voorgangers. Het is een Oceanisch grappige film, waarbij de eerdere films van Peter Jackson nooit ver weg zijn. En als we even de oceaan oversteken komen we al snel bij Versus uit, al moet gezegd dat deze film nooit echt dat niveau weet te halen.

Mijn grootste probleem met Wyrmwood is de guitar-riff coolheid die de film probeert na te streven. Op zich vind ik de styling wel oké (al oogt het soms toch net iets té goedkoop, ondanks alle pogingen), er hangt een leuk punk geurtje aan de film, maar de soundtrack en bijbehorende feel vond ik minder op z'n plaats. Doet afbreuk aan de rest van de film.

Visueel heeft Roache-Turner nog wel wat te leren, hij camoufleert het beperkte budget aardig, maar de verf is niet altijd even dekkend. Zo zoomt hij iets teveel en hobbelt hij soms ook wat ongemakkelijk rond met de camera. Daartegenover staan degelijke editing en aardig camerawerk dat lekker rond en doorheen de actie weet te draaien.

Paar leuke toetsen ook, zoals de zombie/fuel twist en de rol van Brooke ... gek genoeg nog nooit echt eerder tegengekomen in een zombiefilm, maar was best cool. Outfits en voertuigen zien er ook nog wel oké uit, al kleeft daar na de recente Mad Max reboot ook wel een bitter nasmaakje aan vast.

Maar al bij al zeker een veelbelovend debuut. Hopelijk kan Roache-Turner bevestigen, zo niet dan heeft hij in ieder geval één waardige actie/comedy/horror melange op z'n naam staan.

3.5*