Opinions

Verrassend leuk.

De trailer van Ocelot's film hebben mij nooit echt geboeid maar ben wel al een tijdje nieuwsgierig naar z'n films. Deze was een mooie introductie.

De film heeft even nodig om op gang te komen. Het schaduwspel is even wennen en niet geweldig indrukwekkend. Ook de Franse dub is niet bepaald erg sterk. Toch weet de film steeds meer en meer te betoveren. Mooie soundtrack en erg lieflijke verhaaltjes. Ook het schaduwwerk begin steeds charmanter te worden.

Eerste twee filmpjes waren een beetje doorbijten, maar daarna toch volop kunnen genieten van de eenvoudige maar leuke verhaaltjes. Vooral erg charmant allemaal, waarbij je de nogal kindvriendelijke dub er maar bij neemt.

Niet groots of indrukwekkend, maar zeker een keertje leuk om te zien, met dank aan de aparte visuele stijl en de grappige ondertoon van de meeste filmpjes.

3.5*

Sterke film.

De combinatie animatie/live action is niet zonder reden. Een film als deze in live action wordt zo onverteerbaar zwaar. De vuile was moet niet altijd realistisch uitgestald worden. Anderzijds zou de film als complete animatie té cartoonesk zijn, waardoor het effect zou vervallen.

Erg slimme zet dus van Morgenthaler, die op de juiste momenten weet te switchen. Hoewel de animatie niet "mooi" is, is het wel erg passend en consistent. Het creëert dan ook een erg knappe en sterke sfeer. Wel vaake erg mooi is de inkleuring, maakt bepaalde scenes echt super.

Het verhaal achter de film is stevig en zwaar, bepaalde nogal nihilistische scenes geven een vreemde draai aan de film, zoals een Mia die even met een koevoet stevig tekeer gaat. Ook enkele erg mooie originele scenes, zoals de shootout.

Het kleine zaaltje met 6 mensen en een kletterende verwarming was het dan niet helemaal, deze film toont dat de Europese animatie zichzelf sterk aan het profileren is.

Wellicht wat aanpassen voor anime en/of Disney adepten, maar dit filmpje is van erg hoog niveau. Hele dikke 4*, denk dat die DVD wel besteld kan worden.

Jing Wong de zoveelste.

Eigenlijk niet te snappen dat JWong dit nog uit z'n knoken gewrongen krijgt. Al vermoed ik dat hij vooral als leermeester van Kwok-man in dienst was, doet hij wel vaker. In ieder geval is dit weer een filmpje dat perfect in z'n kraampje past, al is de update (denk HK '93 martial arts comedy) opvallend goed geslaagd.

Hij krijgt in ieder geval nog steeds een karrevracht aan acteurs in z'n films. Van Sandra Ng, Philip Ng, Eric Tsang, Sammo Hung en Wah Yuen, tot wat recentere en jongere talenten als Jiang Lu-Xia. En dat aangevuld met vooral jong en aanstormende acteurs en actrices. En karrevracht aan bekende gezichten.

De humor is typisch over the top, heeft wel wat weg van Stephen Chow af en toe. De martial arts is niet van allerbeste kwaliteit, maar méér dan voldoende voor een comedy als deze. Verder vlot verhaal, vlot gefilmd en niet te lang, zoals een films als deze moet zijn.

Mist net dat beetje meer om écht goed te zijn (zoals een Tracing Shadow dat wel was), maar qua vermaak ... absoluut genieten.

Dikke 3.5*

Disney upgrade zichzelf.

En in die 10 jaar is er aardig wat veranderd. Hoewel de stijl en de formule nog uiterst herkenbaar is, is de humor en het plot toch wat aangepast.

Animatie is er vloeiender op geworden, hoewel sommige zaken niet helemaal goed uitgevoerd waren. Kleine details zoals een auto die extreem statisch komt aangereden, iets waar Disney normaal meer aandacht aan besteedt.

Wel leuk de verschillende tekenstijlen. 2 maal wordt in de film zelf geswitched (wel elke keer braaf tijdens een liedje), de outro is ook in eigen stijl. Toch, hoe zwierderig en weelderig het allemaal geanimeerd is, écht mooi vind ik het nog steeds niet. Het wil maar nooit echt indruk maken.

Muziek uiteraard weer niks voor mij. Toch nog een liedje of 6 en verder zowat continue muziek. Heb ondertussen toch al een paar Disneys zonder liedjes gezien, bevalt veel beter.

Plot en humor zijn wat moderner. Iets minder braaf en iets scherper. Niet veel, want het blijft allemaal zeer kindvriendelijk, maar het maakt de film toch weer net iets aangenamer. Er gaat zelfs een personage dood, hoewel die meteen daarna eeuwig verenigd wordt met zijn geliefde en het dus geen droevig moment blijft.

Grootste probleem vind ik dat de film een mengelmoes is van allerlei zaken waarvan er geeneen echt weet te overtuigen. New Orleans, voodoo, prinsessen, kikkers, jazz en een oerwoud ... elke 10 minuten speelt er wel weer iets anders.

2.0*, mijn hoop is nog steeds gevestigd op Rapunzel.

Bwah.

Die enorm hoge score op IMDb begrijp ik niet. Film is aardig verouderd en hoewel af en toe wel aardig zelfbewust grappig (misschien revolutionair zo eind jaren 80?) wordt het nooit echt hilarisch leuk.

Film oogt wel erg gedateerd. Nogal foute landschapjes en soms ook gewoon slordig. Wat de denken van het opspringende stof tijdens het eerste zwaardgevecht. Ze hadden zich evengoed het werk van het zand strooien kunnen besparen en gewoon de matten gelegd.

Af en toe wel droogkomisch, acteurs zijn niet meteen ideaal maar er zitten toch een paar lollige dialoogjes in. Daar moet de film het dan van hebben, verder komt het mij vooral over als een wat kale La Cité Des Enfants Perdus.

Kan me wel inbeelden dat dit leuk is als kinderfilm, maar in m'n kindertijd nooit van gehoord. Heeft de tijd ook niet al te best doorstaan wat mij betreft.

2.0*

Boeiend.

Een uitgebreide geschiedenisles is het niet geworden, ook geen handboek voor DIY'ers. Het komt allemaal wel eventjes voorbij in deze docu, maar meer als vulling dan als de echte hoofdbrok. En daar kon ik achteraf wel vrede mee nemen.

In ruil krijg je een interessant relaas over hoe kleine start-ups zich evolueren, met name dat de evolutie van Bre Pettis. Nu moet ik wel zeggen dat hij me vanaf het begin al opviel als een zeer onaangenaam persoon, maar zijn keuzes en beslissingen tot vooruitgang staan wat mij betreft perfect symbool voor wat er mis is met onze "brand"-economie.

Het laat ook mooi zien hoe mensen eigenlijk zichzelf voorliegen wanneer ze achter typetjes als Jobs (of Bre) aanhollen. Het zijn echt niet dat soort mensen waar je lof en bewondering voor over moet hebben of die ervoor zorgen dat jij als consument hét beste apparaat voorgeschoteld krijgt. Als ze al bezig zijn met consumer-facing zaken is dat vooral om er munt uit te slaan, niet om het leven van de consument beter te maken.

Verder blijft het een interessant wereldje waar het inderdaad nog steeds wachten is op die éne killerapplicatie die de 3D printer écht tot in de huiskamer van de gewone consument brengt. Zal nog wel eventjes wachten zijn, maar het is in ieder geval een erg mooi toekomstperspectief. Dat is, als het tegen dan niet volledig opgeslorpt wordt door logge corporaties.

3.5*

Te degelijk.

Een nogal trage en grimmigere versie van The Lovely Bones, die tegengewerkt wordt door een te lange speelduur en wat matige plotkinkjes om alles aan elkaar te breien.

Wat Villeneuve wel goed doet is het sfeertje uitbouwen tijdens het eerste half uur. Een druilerige omgeving waar het ook constant lijkt te regenen. De kilte en koude is goed voelbaar en ideaal voor een politiethriller/kidnap film als deze. Het is meteen ook hetgene wat me van deze film vooral zal bijblijven.

Acteerwerk is solid maar wat dik aangezet, enkel Jackman kon me niet echt overtuigen. Hij ging er geregeld over vond ik, wat het drama wat te dik aangezet maakt. De rest van de cast doet het wel aardig, maar iets subtieler was leuk geweest. De enige die me positief verraste was Gyllenhaal, normaal vind ik hem niet best maar hier speelt hij best goed.

Na een uurtje neemt het plot over (buiten inderdaad de scene die TOR al aanhaalde, knap gefilmd maar jammer genoeg qua timing en verloop nogal cliché) en da's niet meteen het beste deel van de film. Allemaal aardig uitgemeten, de politie kan geen 10 seconden vast komen zitten of het volgend puzzelstukje dient zich al aan. Verder wordt alles netjes uit de doeken gedaan, de laatste scene daarin is ook echt wel een downer.

Wat deze film een beetje de moeite maakt is de grimmige setting en Gyllenhaal's personage. Verder iets te doorsnee en braaf gebracht. De reden tot hype ontgaat mij een beetje.

2.0*

Tegenvaller.

Het hele loze abortusverhaaltje is vervelend. Het monster vond ik ook niet veel. Dan rest er erg weinig behalve een religieus bezeten Perlman, die het op zich wel aardig doet.

Qua gore ook tegenvallend, relatief flauw sfeertje, iets te jolly allemaal. Babytje was wel leuk, maar had verder veel meer mee gedaan moeten worden.

Tegenvaller van Carpenter, die in de vorige reeks toch één van de betere filmpjes had.

2.5*

Oei wat slecht.

Men heeft het idee van Chucky/Child's Play genomen en dat in de opzet van een film als Mikey geduwd. Geen loze vergelijking, want het productiehuis achter deze film is ook verantwoordelijk voor de nieuwe Child's Play en een film als Mikey wordt bijna letterlijk geciteerd. Je mag ook iets subtieler omspringen met je invloeden.

Maar daar schuilt het probleem niet eens. Zoals bij zoveel horrors is de uitwerking belangrijker dan de originaliteit, maar daar gaat het hier finaal de mist in. McCarthy probeert er namelijk een serieuze psychologische horror van te maken, terwijl hij eigenlijk met complete B-pulp zit te werken.

Zo wordt dat hele reïncarnatie verhaal al in de eerste scene uit de doeken gedaan, maar blijft de film er nog lang mysterieus over doen. En wordt het uiteindelijk onthult via één of andere belachelijke huis, tuin en keukenprofessor die op basis van een tape recorder (jaja, lekker modern) en een debiel verhaal over een Indisch jongetje even komt uitleggen hoe alles in elkaar steekt.

Het helpt ook niet mee dat het kind bezwaarlijk eng genoemd kan worden en zijn pogingen om zo te acteren eerder lachwekkend zijn. Schilling hoeven ze verder ook niet meer in een film te steken, die hoort perfect thuis op TV.

Met een dubbel flauwe bad guy, een compleet verkeerde toont voor het pulpy verhaaltje en een makkelijk bij elkaar geraapte zooi van invloeden is deze film een serieuze tegenvaller. Onbegrijpelijk dat dit zelfs de bioscoop gehaald heeft, laat staan dat ze hier in moeten snoeien hebben omdat het te eng zou geweest zijn.

Bagger.

1.0*

Histerisch.

Da's wel het minste wat je over deze film kan zeggen. Gek genoeg is de film net op die momenten op z'n best. De karikaturen zijn zo vet en aangezet neergezet dat het eigenlijk terug best grappig wordt. Ferrell die zonder gene z'n Duitsertje neerzet is toch best grappig.

Sommige komische musical stukjes waren ook best leuk. Het dansje van de omatjes is bijv. erg grappig, de film had best meer van deze scenes mogen hebben. Verder ook een aantal acteurs (Broderick) die ik normaal niet kan luchten maar hier toch best wat komische aanleg blijken te hebben.

Jammer dan ook dat er teveel gewone, te lang gerekte musicalnummers inzitten, en dat de film in z'n geheel sowieso véél te lang is. Wie verzint het om dit langer dan twee uur te laten doorgaan. De rek is er helverwege wel een beetje uit en er zitten iets te weinig echt grappige momenten in om geboeid te blijven kijken.

Er zijn niet al te veel films die een speelduur van twee uur of langer kunnen rechtvaardigen, deze behoort zeker niet tot dat selecte groepje. Gemiste kans, want verder zaten er erg leuke dingetjes in.

2.0*

Best aardig.

Er zijn wel meer van dit soort films natuurlijk, laatst nog eentje over Bettie Page gezien. Het preutse America dat z'n censuur doordrukt, pop culture die z'n origine kent in de want louchere krochten van de menselijke driften. En dat in een klassiek kader dat toch best modern oogt.

Robinson weet er een aardige film van te maken, al voelt het script af en toe toch een beetje té Hollywood aan. Acteerwerk is verder best goed, visueel ziet de film er aardig uit en ook het drama tussendoor werkt wel. Al bij al niet zo heel veel op aan te merken.

Behalve dan dat deze film ook niet echt uitschieters kent. Het is allemaal redelijk braaf, ondanks het onderwerp. Verder wel een beetje zuur om te zien wat er nog overblijft van de hele Wonder Woman heritage. Ze hebben haar misschien niet klein gekregen, maar de Amerikaanse censuur heeft uiteindelijk wel gewonnen.

3.0*

Aangenaam.

De Fransen hadden nog steeds geen grote-beesten horror, dat euvel is met deze film ook weer uit de wereld geholpen. Hoewel euvel .. vind het niet het meest interessante subgenre binnen het horror wereldje.

Toch weet deze film een aardig sfeertje neer te zetten, vooral omdat de beesten een nogal chemisch karakter hebben en aardig lang uit beeld blijven. Daardoor houdt de film langer spanning dan de meeste soortgelijke film.

Visueel best aardig, alleen wel jammer dat het hele tweede deel van de film zich tijdens de nachtelijke uren afspeelt. Daardoor wordt het wel érg donker soms. Ook een mispuntje dat je uiteindelijk de zwijnen niet één maal in volle glorie te zien krijgt. Allicht een praktisch/budgetair probleem, maar zo blijft je uiteindelijk toch een beetje op je honger zitten.

Maar verder weinig te klagen. Bij momenten aardig smerig (hoewel niet echt echt ingewanden-goor), lekker sfeertje en een zeer economische speelduur. Mijn versie duurde trouwens maar 75 minuutjes, misschien dat er in het begin wat geknipt is? Al bij al dus zeker een aangenaam horror tussendoortje, maar het durft iets te weinig echt uit te pakken om op 4* uit te komen.

3.5*

Leuk om weer eens terug te zien.

Op het niveau van de eerste film, alleen gelukkig wel wat korter. Tekenstijl blijft een beetje crude en ook de animatie is niet meteen schitterend, maaar de film zoekt het duidelijk elders.

De humor blijft gelukkig wel geinig. Redelijk random, weird en vergezocht, maar lekker over-the-top en zonder schroom. Beetje een rip-off van series als Urusei Yatsura natuurlijk, maar het werkt wel.

Verder toch vooral iets voor die hard anime fans denk ik. Als je het niet hoog ophebt met Japanse humor of anime in het algemeen dan valt hier weinig tot niks te rapen, anders is het een zeer leuk tussendoortje. Zeker omdat de speelduur ook erg goed meevalt.

Geinig, maar ondertussen wel verouderd. Heb hem niet voor niks nog op VHS liggen.

2.5*

Zeer matig vervolg.

De lol en de actie zijn hier vervangen door een veel meliger, romantisch verhaaltje. De typische Project A-ko elementen zitten er nog steeds wel in, maar de humor is minder aanwezig en de focus op vrouwelijkere dingen is opvallend veel groter. Boeiend hoe er jurkjes gekocht worden enzo.

Een nogal vreemde sequel dus die naar het einde toe wel een beetje opleeft, maar de matige twist zorgt ook daar voor een beetje roet in het eten. Visueel ook wat karig, soundtrack weinig opvallend en soms gewoon slecht.

Jammer, want deze reeks heeft toch echt veel meer te bieden. Hopelijk weet het laatste deel het niveau weer wat omhoog te krikken om de battles tussen A en B-ko weer wat boeiender en grootser te maken.

Enkel en uitsluitend voor completisten dit.

1.5*

Bwah.

Die romantische wending die de reeks gekregen heeft na het tweede deel had voor mij absoluut niet gehoeven. Alle alien fun met mechatjes en weirde manvrouwen lijkt volledig verdwenen te zijn. Althans, in de mate waar het begin van de serie zoveel lol mee wist te scheppen.

Nee, dit gaat over trouwerijen en jaloerse vrouwen. Uiteraard komt er af en toe nog een weirde mecha voorbij en blijven A-ko en B-ko lekker doorvechten, maar het voelt een beetje afgewaterd aan.

Voor de die hard fans dit. Op zich nog wel vermakelijk en uiteraard lekker kort waardoor het makkelijk wegkijkt, maar die twee spin-off afleveringen ga ik toch maar even links laten liggen. Misschien als ik er later nog een keertje zin in krijg.

2.0*

Pover.

Een film die aardig leentjebuur heeft gespeeld bij een hoop ander genrewerk. Het voelt dan ook meer aan als een collage dan een op zichzelf staande film. Dat hoeft op zich niet eens zo erg te zijn, genrefilms lenen wel meer bij elkaar, maar dan moet het wel goed uitgevoerd zijn natuurlijk.

En daar schort het bij deze film. Het acteerwerk is echt belabberd, waardoor het lastig wordt om de film serieus te nemen. Ook het mystery komt zo absoluut niet van de grond. Visueel stelt het verder ook niet zoveel voor, waardoor het scifi gebeuren ook niet al te aantrekkelijk is.

Wat rest is een relatief vlotte film met een redelijk solide concept, maar eerder brakke uitwerking. Eentje voor de echte liefhebbers dus, al zullen die ook met lede ogen toezien dat dit allemaal al veel beter gedaan is. Als pure genre filler nog net voldoende, maar absoluut niks meer.

2.0*

Redelijk amusant.

Al duurt het veel te lang alvorens het écht leuk wordt. Het feestje zelf vond ik eerder een muffe bedoening. Typisch Amerikaans college gedoe met veel drank uit plastic bekertjes, dwaas volk en flauwe muziekjes. Anderzijds is het wel al iets dat we in dit nieuwe millennium een film als deze hebben, hoeven we niet meer naar 80s meuk ala Ferris Bueller te verwijzen.

Het wordt pas echt leuk wanneer het feestje compleet ontspoort en de film het realisme compleet achter zich laat. Vooral die gast met de flamethrower is hilarisch. Jammer genoeg is dit al redelijk dicht tegen het einde aan. Het geeft de film nog wel een extra boost, maar het einde is toch net wat te kort voor een echt hoge score.

Verder cult natuurlijk, omdat je met een film als deze alleen maar kan verwachten dat er een paar debielen het zélf ook een keer willen proberen. In dat opzicht is dit gewoon een erg slim en goed uitgevoerd filmpje. De docu-stijl past hier ook gewoon erg goed, waardoor het net allemaal iets intenser wordt.

Geinig voor een keertje, maar het duurt iets te lang alvorens het écht leuk wordt. En dan is het jammer genoeg ook zo weer gedaan.

3.0*

Wie dit in godsnaam wil remaken

Halloween invloed is overduidelijk, Carrie in de mix gegooid, goed geschud, ondertussen blijkbaar heel wat budget verloren en het eindresultaat is maar erg matig.

Nielsen uiteraard! De man kan er waarschijnlijk zelf niet aan doen maar het werkt gewoon niet, een serieuze rol en Leslie Nielsen. Curtis doet het wel aardig maar als Disco Queen is het ook niet alles.

Maffe lompe moordenaar die alles behalve angstaanjagend is. Eerder een dom figuur die erg veel en snel mep krijgt. Verder is het gewoon het afraffelen van bekende verhaaltje.

1*

Remake?

Herinnner me niet zoveel meer van het origineel, behalve dan dat het een serieus waardeloze film was. Maar volgens mij delen deze film en het origineel enkel het genre en de setting. De rest is toch helemaal anders. Is het dus echt een remake, of gewoon een film met dezelfde titel/zelfde genre?

In ieder geval, veel soeps is het niet. Erg slecht geacteerd, erg saaie moorden en een veel te lang uitgesponnen einde. Daarbij hangt over de hele film een Halloween geurtje, maar dan veel minder sterk uitgewerkt.

Af en toe nog wel aardig geschoten maar compleet kapotgeëdit, ook de muziek voegde absoluut niks toe, behalve dan wat luide knallen als schrikeffect.

Pover probeersel tot een spannende slasher, die volgens mij verder gewoon op zichzelf staat. Indien niet, beter dan het origineel, maar niet veel, en da's verre van genoeg.

1.5*

Rare reeks.

Na de nogal bruuske omslag in deel 2 richt deel 3 zich ook weer deels op een ander publiek. Het wordt een soort van horror/komedie.

Althans, tot dusver de intenties. Er zaten wel een aantal te pruimen érg flauwe grapjes in, maar daarmee houdt het dan ook op. Echt bar en barslecht, vaak totaal niet grappig en belabberde gore.

Maffe reeks, ééntje om snel te vergeten.

1*

Reeks die echt alle kanten uitgaat.

Dit heeft inderdaad meer weg van een film uit een Exorcist reeks. Flets uitgewerkt al moet ik zeggen dat er naar het eind wel enkele effectieve scenes inzaten. Zo zijn de eerste moorden van onze priester wel leuk. Je ziet hem niet, de spanning wordt mooi opgebouwd.

Da's dan ook meteen het enige positieve, gelukkig zijn het wel enkele lange scenes. Verder echt niks te zien. Erg lelijk geschoten, brak geacteerd, saai verhaaltje.

Misschien dat de soundtrack nog best te pruimen was af en toe, al was hij minstens even vaak compleet lachwekkend.

Erg matige reeks. Deel 4 brengt weer iets nieuws, maar niks interessants jammer genoeg. 1.5*

Eindelijk een nieuwe Imaishi.

Hij is ondertussen wel bezig geweest natuurlijk, maar dan vooral met series en kortfilms. En ook daar zie je zijn kwaliteit in terug, maar het kan toch niet opboksen tegen het budget van een langspeler. Ditmaal ook echt letterlijk, want met 110 minuten op de klok krijg je een stevige brok adrenaline voorgeschoteld.

Tijdens het middenstuk zijn er enkele scenes waar de film z'n tempo wat laat zakken, op die momenten merk je ook wel dat de kracht van Imaishi daar niet ligt, gelukkig is dat een klein euvel gezien de intensiteit van de rest van deze film. Aan chaos absoluut geen gebrek hier.

Visueel is het echt grandioos. Kleurrijk, gave art style en perfect geëdit. Maar het is uiteindelijk het camerawerk dat mij echt omverblies. Ongelooflijk waar Imaishi z'n camera allemaal heen stuurt. Ongezien en een voorbeeld voor elke andere actiefilm ooit gemaakt.

En dus nog een keertje 5* van mijn kant. Geen idee of deze kan opboksen tegen Dead Leaves, daarvoor moet ik hem nog een keertje zien, maar dat het compleet uniek, geschift, geniaal en volledig in mijn straatje ligt, daar is geen twijfel over mogelijk.

5.0* en een uitgebreide review

Scott blijft ter plaatse trappelen.

Op zich inderdaad een regelrechte prequel op de eerste Alien film, dus geen idee waarom Scott zich daartegen zo probeert te verzetten? Misschien omdat de Alien zelf uiteindelijk niet veel in beeld komt?. Flauwe reden als je het mij vraagt. Scott ziet er zelf in ieder geval graag meer in, maar daarin faalt hij compleet.

Grote tegenvaller was de styling van het geheel. Allereerst Prometheus zelf, die er van buiten uit wel gaaf uitziet, maar binnenuit nog steeds uitblinkt in verouderde sci-fi looks. Wat een lelijk, ongeïnspireerd ding. Al sluit het wel goed aan bij het originele schip (jammer genoeg). Op zich is het nog wel oké dat Scott het sci-fi gehalte van de film een beetje probeert te temperen, maar hij blijft wat mij betreft iets té dicht tegen 2012 hangen, waardoor het vaak wat slordig oogt.

Maar een veel groter probleem is de styling van het Giger werk. Want een slecht, gelikt en verwaterd zooitje is "the dome", een domme molshoop in vergelijking met Giger's origineel. En dat geldt eigenlijk voor alles wat een ode aan de man's werk zou moeten voorstellen, Scott is een nul als het biomechanische designs aankomt.

Verder ook erg ouderwets van opzet. Dat pakt redelijk goed uit in het begin, want ik mag op zich die "eerste verkenning" scenes wel. Later wordt het echter al snel flauw en voorspelbaar. Het tweede deel is dan ook heel wat minder interessant. Personages zijn ook erg matig, al wordt er doorgaans wel goed geacteerd. Jammer dat de acteurs van dienst niet wat betere rollen voorgeschoteld kregen.

Het "filosofische" aspect van de film is één grote grap, verder ook erg rechtlijnig. Buiten wat plotholes links en rechts weet ik ook niet wat er verder niet aan te snappen zou zijn. Verder ook maar weinig respect voor Scott's eigen toevoegingen aan de Alien mythe. De giant facehugger en de geboorte van de Queen zijn pover, maar wat had je ander verwacht.

Visueel moet Scott het hebben van statische overzichtsshots. Die zijn vaak mooi en indrukwekkend. Zeker de landing van Prometheus is prachtig gefilmd. Maar hij laat zich ook teveel verleiden tot vreselijk melige scenes, zoals David die met de hologrammen speelt. Deed me teveel denken aan die foute roze Avatar scene. In kleine ruimtes is Scott trouwens ook erg zwak, matig camerawerk.

Soundtrack stelt ook nog eens teleur, zeker in vergelijking met die van de trailer (je kan je ogen dan wel sluiten tijdens een trailer, het gaat me iets te ver om ook nog vingers in m'n oren te steken). En wat rest is een film die zo uit de '80s kan komen, buiten dan wat technische opsmuk. Trouwens enorm blij dat ik dit in 2D gezien heb, 3D komt me echt m'n oren uit, eindelijk weer eens een film in alle rust en gemak kunnen kijken.

Mnee, voor een film met dit kaliber van hype zegt de score eigenlijk al genoeg, Scott kan er maar beter mee ophouden, in 30 jaar tijd is er veel te weinig veranderd in z'n manier van films maken, het resultaat is wat saaiig en ongeïnspireerd. Daarbij de zoveelste minkunkel die het werk van Giger oneer aandoet.

2.0*

Niet goed.

Van Sant's laatste, benieuwd of hij ooit nog met een nieuw project op de proppen komt. Deze film belooft in ieder geval niet veel goeds voor de rest van z'n carriere. Hoewel het eerste deel nog best goed meeviel moet ik zeggen.

Damon en McDormand vormen een goed koppel, het kleinedorpssfeertje is aardig neergezet zonder al té kneuterig te worden (veelal door de rol van Damon) en de film speelt aardig met een sociaal/ecologisch dilemma.

Maar in het tweede deel gaat er heel wat verkeerd. Van Sant's visie is ongenuanceerd en verzandt in flauw big companies vs the little man gebral. Vooral de twist op het einde, hoewel wél geslaagd zorgt voor serieus wat overkill. Dan vond ik de sentimentele speech van Damon op het eind nog niet eens zo'n groot probleem, wel de onderliggende boodschap die deze film uitstraalt.

Vond Damon verder ook zeker geen bad guy. Een wat naieve jongen vooral, iemand die wel het goede pad opwil, best slim is maar zich alsnog laat gebruiken. Jammer dat Van Sant niet een wat andere kant is opgegaan, want dit ecodrama krijgt maar een naar nasmaakje wat mij betreft.

2.0*

Vermakelijke onzin.

Dat probeert Maas wel vaker neer te zetten, alleen slaagt hij daar niet altijd even goed in. Maar z'n twee laatste films vond ik toch best genietbaar. Prooi is gewoon erg cheesy en gezellig knullig, waardoor het erg makkelijk wegkijkt en zelfs de speelduur geen bezwaar is.

De CG leeuw is best slecht (op zich ook niet zo héél verwonderlijk dat ze deze film in China wel konden waarderen, daar zijn ze qua slechte CG ook wel wat gewoon) en heel spannend is het niet, gelukkig werkt de humor best goed en zitten er een paar leuke, bloederige momentjes in.

Erg hoogstaand is het niet, maar er zitten toch een paar memorable typetjes en scenes in (het golfpartijtje onder andere). Deze versie van Maas kan ik best waarderen, al mag hij er wat mij betreft nog best een paar extra schepjes bovenop doen. Leuk voor een keertje.

3.0*

Boeiend.

Het ergste wat je kan verwachten van een Westerse docu over Noord-Korea en het hele propaganda gebeuren is dat ze olie op het vuur doet. Het omgekeerde is waarschijnlijk ook niet even koscher, al is dat qua uitgangspunt toch al iets interessanter, aangezien het ons dan ten minste een soort van spiegel probeert voor te houden.

Maar Longoria pakt het slimmer aan. Hij beseft dat de propaganda rond en over het land niet eenzijdig is, en bekijkt net het contrast tussen de visies van beide landen. Wie hoopt op een lijst feitelijkheden komt echter bedrogen uit, The Propaganda Game is niet zozeer informatief, wel illustratief. Longoria geeft beide kampen eigenlijk een podium om het zelf uit te vechten.

Enerzijds worden we door Noord-Korea geloodst door een ingeweken Spanjaard die het land met veel verve verdedigd, anderzijds komen er een aantal Westerse meningen en visies voorbij. Wat daarbij dan vooral opvalt is dat iedereen wel z'n eigen agenda heeft en vooral spreekt vanuit een voorgedefinieerde visie.

Het is dan ook niet zozeer een docu over Noord-Korea, wel over de Westerse visie op de rest van de wereld en hoe doordrongen het Westen zelf is van propaganda. Toegegeven, iets subtieler dan gephotoshopte fotos en staatsonderwijs, maar eigenlijk niet eens zoveel. Illustratief vond ik vooral de beelden van de dood van Kim Jung-Il. Het oogt allicht vreemd dat het halve land weelderig huilend en vol in rouw op straat staat als hun dictator sterft, maar ik zag laatst nog wat beelden van Michael Jackson's overlijden en eerlijk waar, zoek de verschillen.

Niet dat je van deze docu wegloopt met het idee dat Noord-Korea the place to be is, het is duidelijk dat er vanalles schort aan het land, maar de wilde verhalen die hier vaak de ronde doen (veelal ontstaan op het internet en klakkeloos overgenomen door de media, die maar al te graag uitpakken met een freak-show rond Noord-Korea) zijn al even ridicuul.

Geslaagde docu wat mij betreft.

3.5*

Mjah.

Marketing is niet altijd te vertrouwen, ligt soms ook buiten de controle van een film/regisseur zelf, maar bij deze The Next Skin had ik toch het gevoel dat men mensen wat heeft proberen lokken door er snel wat genre elementen bij te gooien.

Qua poster, plotomschrijvingen, genreaanduidingen etc wordt er redelijk op het mysterie gehamerd. Dat zit uiteraard ook wel in de film, maar de film zelf doet er maar zeer weinig mee. Er wordt links en rechts wel wat onthuld, maar als genre element is het een compleet doods gegeven. Maar het lokt wel beter als het zoveelste sociale drama natuurlijk.

Maar da's uiteindelijk wel de vibe die ik van deze film kreeg. Nogal neerslachtig gefilmd, met getergde personages in een godvergeten dorpje ergens in Spanje. Wat marginale jeugd die rondlummelt, vastzit in een moeilijke jeugd en daardoor bergen tristesse met zich meedraagt. Uit de hele troosteloze achtergrond wordt dan een mysterie opgetrokken, maar verder wordt er bitter weinig mee gedaan.

Personages vond ik weinig interessant, ontwikkeling van verhaal ook niet en achteraf voelde ik me vooral wat bekocht door de film. En het is heus niet zo dat ik halverwege een film niet van versnelling kan switchen als verwachtingen en realiteit niet lijken te stroken met elkaar, maar eerder geniepig in één of andere halve Dardenne film gesmokkeld worden is niet iets waar ik erg blij van wordt.

1.5*

Ecohorror.

Op basis van de poster had ik eigenlijk niet zo'n heel hoge verwachtingen. Het zag er nogal goedkoop en cheesy uit, maar dat viel me eigenlijk nog best mee. De opbouw van de film is best solide, acteurs doen het naar behoren en het mysterie wordt vlot in stand gehouden.

Maar wie zich na een uurtje afvraagt waarom dit eigenlijk te boek staat als horror, zal het zich al snel beklagen. De less is more aanpak wordt een more is less en met een monster dat eruitziet als een dronken kerel in een rubberen berenpak is dat geen goeie ommezwaai. Het monster is ridicuul, de film vanaf dat punt ook.

Het is een wat vreemde omslag, want qua horror stelt dit echt helemaal niks voor. De sfeer is al snel volledig weg en wat rest is een filmpje dat de bekende paadjes bewandelt, maar qua uitwerking ondermaats is. Dat moet Frankenheimer toch ook wel gevoeld hebben?

Beetje jammer, op basis van het eerste uur een positieve verrassing, daarna een pijnlijk weg bergafwaards.

2.0*

Pfffff.

Lang tegenaan gehinkt, maar vandaag wat ruimte en toch maar eens opgezet. Achteraf bleek dat het effectief niks voor mij was. Vond het een oeverloos saaie bedoening die op weinig overtuigende manier nog maar eens hetzelfde gevangenisgeleuter probeert te brengen.

De metaorfose van Tahar Rahim ging er bij mij ook niet echt in. Een complete schlemiel die zich in 6 jaar gevangenis helemaal opwerkt tot een crimineel wonder. Dat Audiard daar 150 minuten voor uitrekt is nog wel te begrijpen, want de weg die Rahim moet afleggen is ook wel énorm lang, maar het voelt allemaal nogal laks en geforceerd.

Visueel ook niet zo heel boeiend. Redelijk grim geschoten, dat nog wel, maar het lossere camerawerk, de gedesatureerde kleuren en het "realistische" camerawerk maken het niet meteen een grimmigere film. Muziek vond ik ook verre van opvallend, acteerwerk is wel aardig maar crimineeltje spelen is zowat het makkelijkste wat een acteur ooit moet doen denk ik.

Probleem met deze film is dat je het eigenlijk na 15 minuten wel al gezien hebt. De rest is meer verhaalonwikkeling, maar het brengt gewoon 135 minuten niets nieuws. Da's niet bepaald mijn soort cinema. Vond het vermoeiend, ongeloofwaardig en vervelend.

1.0*

Aardig niet boeiend.

Wel érg cliché en gewoon zeer matig uitgevoerd. Bullock is nog enigszins te pruimen maar kan absoluut niet grappig zijn, Reynolds krijgt hier de meeste humor voorgeschoteld maar slaagt er absoluut niet in om z'n onelinertjes droog neer te zetten. Elke keer weer een pijnlijk falen.

Film moet het dan ook niet hebben van z'n humor, wel van de softe feel good waar het merendeel van de film op teert. Da's dan ook het beste van de film, want hoewel de chemie tussen Bullock en Reynolds echt compleet nihil is hangt er toch een fuzzy sfeertje over de film. Het kabbelt gezapig verder, faalt wanneer het grappig probeert te zijn maar weet daarnaast ook niet echt te irriteren.

Stoort dus niet om een keertje te zien, maar is verder compleet verwaarloosbare fluff en weet ook echt nergens grappig te zijn. Laatste half uur is een volledig verplicht nummertje, al mag dat in een film als deze niet echt een spoiler zijn.

1.5*