Opinions

Verrassend oké.

En da's eigenlijk al heel wat, want ik ben geen al te groot fan van West, al helemaal niet van het Western genre. Ik had hier dan ook bitterweinig van verwacht, maar eigenlijk viel het mij best mee. Beetje moeilijk aan te geven waarom deze film niet de irritatie oproept die vele films in het genre wel doen, vooral omdat de film ook niet bepaald érg veel afwijkt van de klassieke western, maar vond het hier wel best werken.

Hawke zit er zeker voor iets tussen, die doet het gewoon erg goed. Ook de opbouw van de film viel best mee. Niks complex uiteraard, maar toch iets meer overgenomen uit de standaard horrorfilm dan uit een klassieke western denk ik. En eens de poppen aan het dansen gaan blijft het redelijk spannend. Ransone vond ik ook niet verkeerd, zelfs Travolta was te pruimen in deze film.

Mijn favoriete genre zal het nooit worden, echt laaiend enthousiast werd ik ook niet over deze film, maar het was een stuk vermakelijker dan ik gedacht had. Een aardig tussendoortje dus, en een zeldzame western die bovengemiddeld scoort.

3.0*

Matig filmpje.

Voor een comedy is het maar een redelijk makke bedoening. Het is weer zo'n filmpje dat meer op romantiek en drama drijft, met hier en daar een komische noot en een nogal luchtig karakter zodat het nooit echt te serieus wordt. Maar echt leuk wordt het jammer genoeg ook nooit.

Vind Bell vooral erg matig hier, zowel qua regie als qua acteerprestatie. Verder ook vreemde castings, want haar zus lijkt meer op haar moeder, zelf ziet ze er nogal leeftijdsloos uit (ze kleedt zich als een 14-jarige) en de personen die aan elkaar gekoppeld worden lijken ook compleet niet bij elkaar te passen.

Verder ook apart dat er zoveel gemompeld wordt in een film over voice-overs. Mnee, had hier toch iets meer van verwacht. Vooral een grappigere film, nu voelt het allemaal iets te dralerig en levensloos aan, terwijl de film volgens mij net probeerde te sprankelen.

2.0*

Teleurstellend.

Had er geen verwachtingen bij, behalve dan dat het enigszins komisch zou moeten zijn. Dat deel van de film vond ik aardig tegenvallen, wat best lastig is aangezien de film verder echt helemaal niks te bieden heeft.

Ik schrok meer van de recensies hier, die met termen als absurd en zwart-komisch over de boeg komen. Als dat het uitgangspunt is (Tarantino/Ritchie dialogen) dan is het naar aloude Cola-analogie niet Light maar gewoon Zero. Veel verder dan licht amusant komt McDonagh echt niet, bij momenten wordt het zelfs wat saaiig.

Het plot is geconstrueerd en ook aardig voorspelbaar, vooral het laatste half uur kan je makkelijk meedromen. Het heeft verder ook niet al te veel om het lijf. Acteerwerk viel nog mee, behalve Farrell die echt belabberd acteert en met z'n constante droopy eyes alleen maar z'n enorme borstelwenkbrouwen in de verf weet te zetten.

Eerste uur redelijk gelaten zitten kijken, het laatste half uur werd het alleen maar slechter. Audiovisueel ook al aardig saai, of je moet graag naar plaatjes van Brugge (een stad trouwens, geen dorp) kijken. Niet echt mijn ideale stad, dat was meteen de enige binding die ik met één van de personages in deze film kon vinden.

Weinig interessant, weinig apart, filmpje waarvan ik vanavond het meeste alweer van vergeten ben.

1.5*

Best oké.

Grote meevaller is het werk van Khondji. Bij momenten érg sfeervol en mooi, verder gewoon sterk en krachtig. Visueel een erg fijn filmpje dat eigenlijk op andere fronten beter verdiende. Soundtrack viel trouwens ook nog wel mee. Beetje typisch horror werk, maar functioneel en passend.

Grote minpunt is Bening. Wat staat die hier belachelijk slecht te acteren. Haar man doet het ook belabberd maar die verdient in vergelijking zelfs nog een Oscar. Zeer jammer want hoewel het acteerwerk in films als deze niet echt een grote rol hoeft te spelen wordt het hier gewoon echt irritant.

Verhaaltje is simpel, de setting daarentegen wel fijn. Geeft de film toch net iets extras mee. Naar het einde toe wordt het allemaal wel wat saaier en wikkelt het verhaaltje zich gewoon af, maar de eerste helft toch best een eigen sfeertje.

Schiet jammer genoeg wat tekort door het acteerwerk, waardoor een heel aantal scenes een erg cheesy sfeertje meekrijgen. Jammer, het camerawerk en audiovisuele sfeertje verdienden absoluut beter.

3.0*

Best cool.

Alleen is de genreomschrijving niet echt passend. In Fabric is niet echt een horror/comedy natuurlijk, eerder een mystery met een artsy, aburde ondertoon. Dat kan je wel herleiden naar die genres als je wil, maar zoiets schept sowieso verkeerde verwachtingen.

De film zelf is wel de moeite vond ik. Met name de soundtrack mag er best zijn, die springt er toch wel positief uit. Visueel vond ik het net niet sterk genoeg. Wel een erg duidelijk eigen stijl, maar net iets teveel terug grijpend naar het verleden. De giallo is inderdaad nooit ver weg, met de rode tinten overal zit je dan al snel bij Argento.

De twee verhaaltjes waren oké, maar niet echt verheffend. Al vond ik die van de wasmachine maker wel de beste. Hoogtepunt was het winkeltje met z'n vreemde reclame en verkoopsters. Had net wat meer mee gedaan mogen worden, maar zoals het nu was toch ook al best freaky. Film duurt verder misschien ook net wat te lang, maar vervelen deed het uiteindelijk niet.

Geen meesterwerk, daarvoor vond ik het visueel net niet sterk genoeg, maar verder wel een film met een eigen smoelwerk, zonder veel verdere compromissen. En dat valt altijd aan te moedigen.

3.5*

Vond em sterk.

Op zich een gekend verhaal dat niet veel nieuws biedt. Twee jongeren, het platteland, een eindbestemming die niet gehaald wordt omdat er een ommetje gemaakt wordt ... het begint dan niet in de auto, maar 95% van de film speelt zich wel in de wagen af.

Het is vooral de regie van Lovering die de film beter maakt. Mooi geschoten, slim geëdit en nét duister genoeg. Vooral de eerste 45 minuten zit de spanning er echt goed in. Mede dankzij de érg sterke soundtrack trouwens. Geweldig gebruik van subtiele muziek en versterkte omgevingsgeluiden.

Verder een eenvoudig thriller/horrortje, het tweede deel verdwijnt het mysterie (en daarmee de spanning) een beetje en met het einde had men ook net iets meer mogen doen, maar verder zéér weinig op aan te merken. Sterke film die een beter publiek verdient.

3.5*

Brak.

Ringo Lam poogt om z'n gevangenisdrama ook een keertje buiten Hong Kong op te zetten. Ik was al geen groot fan van die films, maar dit is toch wel een erg povere poging. In Hell is niks meer dan wat cheesy actie frut, met enkele mislukte pogingen om het serieuzer te maken.

Veel ruimte voor wat lolligheid is er niet, da's ook niet echt Lam's stijl natuurlijk. Maar met een blik aan wanstallige acteurs, een erg basic plotje en makke actie scenes kan je echt geen goeie film maken. Al helemaal niet wanneer Lam er dan nog wat poëtischere momenten in probeert te verweven.

Het is allemaal veels en veel te serieus voor wat het is. Lomp actievoer dat hoogstens dient als plankvulling. Hong Kong regisseurs hebben het altijd lastig gehad om buiten HK wat klaar te krijgen, Lam is de zoveelste die ten onder gaat op het internationale toneel.

1.0*

Hiermee ben ik het wel eens. Generiek seriemoordenaar flick, die alle stadia maar doorloopt.

Maar dit keer wel stijlvol eigenlijk. Was best gecharmeerd door de montage en vooral het kleurgebruik. Deze film heeft toch wat meer dan de gemiddelde Hollywood troep in z'n genre.

Generiek plot, degelijk tot mooie uitwerking. Bracht eigenlijk meer dan ik er van verwachtte, aangezien dit een soort van "come down from Innocence" film was voor mij. Toch een relatief aangename verrassingen. 3*

Edit: film wordt ook wel gezien door een wat vreemd MM publiek. Herken hier amper wat nicks. Vandaar de lage score misschien ?

Klassieke avonturenfilm.

Met Ron Howard aan het roer belooft dat eigenlijk niet veel goeds, maar dit is zowaar het beste wat ik van de beste man gezien heb. Nu is dat ook maar half z'n oeuvre, maar enigszins verrassend was het wel, had hier namelijk niet zo heel veel van verwacht.

Komt vooral omdat camera- en kleurwerk toch opvallend beter is dan de gemiddelde Hollywood film. De CG mag dan misschien niet van het allerhoogste niveau zijn, maar Howard weet z'n camera vaak op nogal aparte plekken neer te zetten, wat de film zeker wat extras geeft. Ook de groene filters en het snedige knipwerk geven de film nog wat extra visuele flair.

Het verhaaltje zelf is niet zo heel bijzonder, gelukkig dat dit eigenlijk de eerste keer is dat ik het Moby Dick verhaal voor de kiezen krijg, zo is het toch nog net iets frisser dan anders het geval was geweest. Met z'n 2 uur een relatief lijvige film, maar echt traag of vervelend werd het nergens.

Mnee, viel me 100% mee. Mist iets wat het echt uniek of geniaal zou maken, maar verder een erg fijne blockbuster.

3.5*

Aardig.

Al had ik op basis van de poster mij eigenlijk weer aan een oude noir verwacht. Jaartal en plot heb ik blijkbaar gemist.

Wat de film draagt is de nogal wispelturige relatie tussen Poitier en Steiger. Vooral Steiger is leuk, hoewel iets te overdreven in het kauwgomkauwen. Poitier is aardig maar heeft een eenvoudig rolletje. Beetje jammer dat de bijrollen vaak niet te pruimen zijn, met als dieptepunten de twee vrouwelijke rollen. Wat een droevige acteerpogingen.

Verhaaltje is ook niet veel soeps, simpele politiezaak die doorheen de film opgehelderd wordt. Dat men uiteindelijk de dader wel zal vinden weet je al vanaf minuut 1. Visueel weinig tot niks interessants gezien, allemaal erg banaal in beeld gebracht, en ook de soundtrack is niet al te best.

Leuk niemendalletje waar vooral de hoofdpersonages nog een film van maken die best te pruimen is, maar wel eentje die morgen alweer vergeten is.

Verder ook apart dat je met nog geen pagina aan berichten het kan schoppen tot de top 250. Stille liefhebbers blijkbaar.

2.5*

Een erg taaie film om te beoordelen.

Heb eigenlijk maar weinig aan te merken op de regie van Jolie. De film ziet er strak uit, bij momenten zelfs fraai. Ze heeft duidelijk een eigen stijl die zowel op de kalme momenten als tijdens de plotse actiescenes goed uit de verf komt (die openingsscene met de dans is knap).

Maar het verhaal is echt compleet aan mij voorbij gegaan. Op zich een film die over de achterliggende oorlog gaat, maar centraal staat een levensloos liefdesverhaal tussen twee mensen die mij absoluut niet boeiden. Het trage tempo zorgde daardoor dat het erg moeilijk was om de gedachten bij de film te houden.

Gek, want doorgaans kan ik me dan nog wel wat optrekken aan de regie, hier lukte dat helemaal niet. Beetje jammer, want ik vind het verder wel een dappere film, vooral komende van een Amerikaanse actrice. Ze doet het toch maar even, met een volledig anderstalige cast, een hekel thema en dat als eerste film. Lijkt me dat ze best een goeie regisseuse kan worden, al mag ze voor mij wel een ander thema en een andere setting uitkiezen.

1.0*

Mjah.

Een doorsnee horror of comedy moet vechten om boven de 3* uit te komen, een benedengemiddeld thrillertje haal zo 3* en oneven. Geen idee wat dit genre verder zo speciaal maakt dat zelfs de ondermaatse pogingen nog riant scoren, maar films als deze vind ik gewoon zwak.

Voor het geweldige plot zal het in ieder geval niet zijn. Standaard verhaaltje waarbij Eastwood de president moet beschermen tegen een doorgeslagen psychopaat. Of Eastwood het redt? Hoeft amper een spoiler tag rond, het verloop volgt braaf het boekje.

Voor het geweldige acteerwerk moet je het ook niet doen. Eastwood probeert zich door een paar komische comebacks door te worstelen en Malkovich zit met een Clark Kent probleem. Zijn kom is zo herkenbaar dat een brilletje + pruik niet werkt, al helemaal niet wanneer z'n gezel twee fotos onder z'n neus geduwd krijgt 5 seconden nadat hij met Malkovich nog aan tafel zat. Da's allemaal grappig in een superheldenfilm, iets minder flatterend voor een thriller als deze.

Visueel stelt het ook allemaal weinig voor. Petersen meet zich een doorsnee Hollywood stijltje aan, soundtrack is hetzelfde verhaal. Wat er dan nog rest? Wel, helemaal niks, dus waar al die positieve geluiden vandaan komen is mij een compleet raadsel. Vertelling is nog enigszins vlot, maar da's het enige wat deze film redt van een complete afgang.

1.5*

Leuk.

Doyle is sowieso een kleurrijk persoon en hoewel hij zich niet bepaald geweldig uitdrukt, past dat ook wel bij hem. Hij spreekt dan ook in beelden en die vallen vaak moeilijk in woorden te vatten.

Aardig wat beeldmateriaal van Doyle in deze film, vond ik het minst behalve dan wanneer Doyle specifiek op bepaalde shots inging (zoals de ITMFL-muur). De toevoeging van een aantal bekende HK regisseurs was wel een meerwaarde. Leuk om een aantal bekende namen een keertje te zien, schrok trouwens enorm van Mok's afgeborstelde Engels, vreemd dat zij nooit de overstap naar het Westen heeft gemaakt (en een aantal andere onverstaanbare Aziaten wel).

Mooi ook om het verschil te zien tussen Aziatische en Amerikaanse sets (al blijft het maar een beperkt steekrpoefje) en ook tof dat Montmayeur soms gewoon wat door HK kuiert met Doyle. Het zijn vooral die momenten die persoon achter de cinematograaf blootleggen en wanneer Doyle eigenlijk op z'n passioneelst is.

Wie Doyle niet kent of niet houdt van z'n stijl zal deze docu weinig boeien, maar vond de nogal vrije en losse aanpak goed werken, naast het feit dat het voor mij best informatief was.

3.5*

Al een tijdje benieuwd naar deze, maar Carpenter gaat (weer eens) volledig uit de bocht.

Het begin is inderdaad wel aardig, hoewel het een domper is dat in de eerste scenes al duidelijk wordt dat alles zich in een boek afspeelt. Dan kan je wel roepen dat alles erg vaag is, maar dat valt best mee toch ? Na 5 minuten wordt de verklaring al gegeven.

Anyway, met zo'n concept kan je dan erg leuke dingen gaan doen, maar In The Mouth Of Madness doet mij teveel denken aan slecht verfilmde boeken van oa Clive Barker, of James Herbert. Horrorschrijvers wiens boeken ik vroeger verslond, maar nu niet meer al te boeiend vind. Daarbij lijkt Carpenter totaal geen budget te hebben, en zijn de special effects het aanzien niet waard. Ofwel is het erg donker en zie je niks, ofwel wordt er gewerkt met vluchtige flashes van wat tanden en klauwen. Een taktiek die enkel werkt wanneer de rest van de film ook spannend is, en da's hier ook al niet het geval.

Vis nog vlees filmpje, waar bepaalde elementen helemaal niet uit de verf komen. Louwe gore, slechte monsterdesigns, slecht in beeld gebracht, slecht acteerwerk. Voor een hoop campy nonsens en ietwat melancholische herinneringen aan mijn leestijd 1.5*

Aardige film, al is hij zwaar opgedeeld in etappes van varierende kwaliteit.

Het begin vond ik een beetje duf, eens in London aangekomen leeft het op. Vond de rechtbankscene daarna ook nog erg geslaagd eigenlijk. Inderdaad ongeloofwaardig maar wat mij betreft onderstreept dat ook een beetje de veroordeling van de 4.

Alleen vond ik het stuk daarna te lang uitgesponnen, zelfs saai. Was blij dat ze eindelijk weer in de rechtbank stonden, en da's eigenlijk nooit een goed teken.

Muziekkeuze was een beetje kut en goedkoop, visueel was er niet veel te genieten. Er wordt aardig geacteerd al gaat Lewis regelmatig over de schreef wat mij betreft. Had zich waarschijnlijk iets minder moeten inleven en wat meer buitenlucht moeten happen.

Vlotte film, dat wel, op momenten indrukwekkend, op andere momenten nogal doorzichtig en sentimenteel. Feiten en weergave van feiten zijn nog steeds twee verschillende dingen.

Maar wél een van de beste dingen die ik in lange tijd uit de Top 250 gezien heb. Al zegt dat verder ook niet erg veel.

3.5*

Erg matig.

Mickle is geen geniaal regisseur, maar heeft toch een paar aardige films achter z'n naam staan. Deze een kansje geven was een no-brainer, zeker wanneer hij op Netflix gezet werd. Maar uiteindelijk viel het toch wat tegen, volgens mij zelfs z'n minste film.

De film geeft onder andere veel te snel z'n verrassing prijs. Beginnen in de toekomst, dan naar de jaren '80 om onverklaarbare reden .. dan is 1+1 al snel 2, zeker wanneer het zwarte meisje nog eens in tijdsreisachtige raadsels begint te spreken. Dat het uiteindelijk uitmondt in iets dat aan die apenfilm uit de jaren '90 deed denken mag geen verrassing zijn.

Verder doet het ook iets teveel TV-serie achtig aan. Het voelt redelijk vluchtig aan, zonder al te veel ritme of samenhang. Ik begrijp dat er aardig wat getoond moet worden, maar het leken eerder 4 afleveringen aan elkaar geplakt dan één film. Ook visueel is het helemaal niet op niveau.

Mnee, dit is allemaal wat te losjes. Echt vervelen doet het niet, maar allemaal al eerder en beter gezien. Dit moet Mickle beter kunnen.

2.5*

Fijne terugkeer van Natali.

Ik heb het verhaal zelf niet gelezen, dus geen idee in hoeverre het allemaal overeenstemt met wat King & zoon geschreven hebben. Wel is duidelijk dat er gesleuteld is aan deze film, uit 30 bladzijden kan je namelijk moeilijk 100 minuten film puren, zelfs met wat extras voelde je af en toe dat de film ietwat stroef liep.

Beetje gek dat men vanuit zo'n korte bron toch nog naar 100 minuten is gegaan. Op zich kan een horrorfilm van 80 minuten best, dat was hier waarschijnlijk een betere keuze geweest. Maar gelukkig is Natali het nog niet verleerd en weet hij er alsnog een leuke film van te maken.

Dit is materiaal is ook perfect voor hem. Mysterieuze bedoening met een erg duister randje aan. Het doet wel denken aan andere horrors (een maisveld of grasveld hebben zo'n beetje hetzelfde desoriënterende gevoel, tijdsloopjes enzo zijn ook wel bekend terrein, toch weet Natali het spannend genoeg te houden. Mede omdat het aardig in beeld wordt gebracht en de soundtrack netjes meewerkt, ook omdat de setting optimaal benut wordt.

Afwikkeling had dan wel iets korter gekund, maar vond het uiteindelijk een leuke film. Geslaagde terugkeer van een regisseur die jammer genoeg te weinig films maakt.

3.5*

Nogal doorsnee.

Crash van Haggis vond ik ooit wel sterk, maar da's ondertussen toch ook al een tijdje geleden. Op basis van deze film zet ik toch wat vraagtekens bij dat cijfer, al kan het ook wel gewoon dat de twee films genoeg verschillen.

Wat deze Valley of Elah wel meeheeft is fijn acteerwerk. Jones en Theron zijn beiden erg goed in hun rol. Niet dat er heel veel range van hen verwacht wordt, maar ze zijn lekker understated, iets waar het in dit soort dramas nog wel eens aan durft mankeren.

Visueel is het minder boeiend. Het is nogal troosteloos in beeld gebracht, nogal bruin en onopvallend. Hetzelfde kan gezegd worden van de soundtrack, behalve dan misschien dat het bruin is. Beetje saaie presentatie die toch wel een beetje leuker had gemogen.

En ook het plotje is wat minder. Hier en daar wat kritiek op Amerika, de oorlog, de leeftijd van soldaten die in onmenselijke situaties terechtkomen, maar tegelijkertijd hangt er toch ook zo'n patriotistisch geurtje aan de film. Het zwalpt iets teveel. De uiteindelijk spreekwoordelijke aap is ook niet al te best, vond de bekentenis ook niet echt overeenstemmen met de 42 steekwonden die het slachtoffer zogezegd zou gekregen hebben, maar misschien heb ik ergens iets gemist.

Echt aanwijsbaar slecht vond ik het niet, maar het is gewoon wat lauw en duf allemaal. De film sleept zich voort en dan duren 120 minuten toch redelijk lang.

2.5*

Flawed, maar oké.

Het idee is leuk ... perfect voor een vlot scifi filmpje, alleen heeft Niccol duidelijk moeite met de wereld errond degelijk op te bouwen. Zo is de plaatsing op de arm een beetje vreemd (je loopt nogal makkelijk te koop met je geld) en is het overdragen van tijd ook nogal apart te noemen. Je zal maar iemand een hand geven en wat uitglijden.

Verder wel slick geschoten en vlot in elkaar gestoken. Murphy steekt er bovenuit, Timberlake valt door de mand wanneer hij een volledige film moet dragen. Visueel oké al wil de CG niet altijd even goed mee (die carcrash - blijft moeilijk te doen in CG), de soundtrack had wat moderner (lees electronischer) gemogen.

Al bij al wel een vlot Hollywood filmpje. Jammer dat Niccol moeite heeft z'n scifi wereldjes kundig uit te werken, in Gattaca schoot hij eigenlijk ook al te kort. Gelukkig duurt het niet overdreven lang, al had er eigenlijk nog wel een kwartiertje afgemogen. Toch viel het in het algemeen best mee, had er iets minder van verwacht.

3.0*

Fijne herziening.

Niet zo heel verrassend, want het werk van Miki is redelijk consistent en weet eigenlijk altijd wel te vermaken. In the Pool was z'n allereerste film, maar is na al die jaren nog steeds erg leuk en grappig en toont ook al perfect wat je van hem kan verwachten.

Het plotje is eerder simpel, is eigenlijk ook niet meer dan een kapstop voor Miki om wat lolligheid aan op te hangen. Dat komt dan voornamelijk in de vorm van maffe zijpaadjes, vreemde hersenspinsels en wat geinige wordplay.

Over de gehele lijn een fijne film, die nog wat omhooggetrokken wordt door de aanwezigheid van Suzuki Matsuo, die hier toch één van z'n betere rollen speelt. Wat een vreemd, maf maar uitermatige grappig figuur zet hij hier neer.

Heb me dus weer goed geamuseerd, beetje wat ik ervan verwacht had.

4.0* en een Uitgebreide review

Leuk drieleuk.

Ik ben sowieso wel fan van die soort projectjes, al helemaal als er twee waardige regisseurs aan het hoofd staan. Qua commerciële Koreaanse cinema kan je moeilijk beter doen.

Eerste verhaaltje vond ik het minste. Best aardig gebracht, leuk laagje humor errover, maar ik weet niet of ik nog zit te wachten op de zoveelste zombie-variatie. Er zitten ook iets teveel lokale verwijzingen in die ik wel kon herkennen, maar jammer genoeg niet plaatsen. Verder ook wat warrig, al mag dat wel in een project als dit.

Tweede filmpje vond ik het beste. Heeft de meest interessante invalshoek en wordt op een rustige maar trefzekere manier uitgewerkt. Wie tijdens deze film met z'n hoofd bij I,Robot zit moet misschien de videoclip van Björk (All Is Full Of Love) er nog maar eens op nakijken, al ga ik ook niet verzekerd beweren dat net dat stukje beeldmateriaal die typische zwart/wit robots gelanceerd heeft. 't Is in ieder geval wel een aardig stukje ouder.

Laatste filmpje is best humoristisch en mag in het hoekje "maffe Aziatische ideetjes". De CG schort een beetje en anno 2012 is de "website" invalshoek aan de cheesy kant, anderzijds hoort dat ook wel weer bij het verhaal. Grappig gemaakt, vlot en vermakelijk.

Echte uitschieters zitten er niet in, al is het filmpje van Kim wel duidelijk het best. Leuk projectje, geen meesterwerk maar verdient meer dan het hier toebedeeld wordt.

3.5*

Eenvoudig tweede deel.

De vier gasten zijn weer terug, de humor is zo ongeveer hetzelfde, het enige wat verschilt zijn de vrouwen en de locaties. Ditmaal zitten ze in Australië, wat genoeg is om een beetje variatie op dezelfde humor te brengen. Heel origineel is het niet, maar vermakelijk nog steeds wel.

Allicht is het iets slimmer om de beide films wat verder uit elkaar te zien, twee in één week is misschien net wat teveel van het goede, toch is dit tweede deel ook weer best amusant. Het duurt niet te lang, de vier zijn voldoende verschillend en er valt geregeld wat te lachen. Zeker niet alle grappen zijn geslaagd, maar de balans is in ieder geval positief.

Hoogstaand of hoogst memorabel is het uiteraard niet, het is gewoon leuke en vlotte filler die morgen allicht weer vergeten is. Maar pure comedies zijn tegenwoordig zelfzaam, in dat opzicht zijn deze twee films gewoon welgekomen. Leuk voor een keertje, meer hoeft het soms niet te zijn.

3.0*

Best oké.

De serie heb ik nooit gezien, maar dat maakt eigenlijk niet zo heel veel uit. De personages zijn dik aangezet en zelfs de korte introductie aan het begin is amper nodig. Elk personage heeft zijn rolletje binnen de film te vervullen, veel verwarring is er verder niet. Daarbij staat het verhaal ook bijna volledig op zichzelf, enkel een oude romance wordt overgenomen uit de serie.

Dit type vakantie lijkt mij een complete nachtmerrie, best oké dan dat het ook zo uitdraait voor de vier inbetweeners. Allemaal lekker hip en wild, maar de realiteit is vaak toch een stuk minder slick. De humor is redelijk crude, maar ook dat lijkt meer deel uit te maken van de clichés die bepaalde personages voorstellen dan dat het echt daarop mikt.

Het Britse karakter en vier lollige acteurs is wat deze film z'n flair geeft. Het is een redelijk eenvoudige comedy met wat hit/miss jokes en een bekend verhaaltje, maar uiteindelijk zit er net genoeg charme in om het een hele speelduur te rekken. Het is zeker geen extreem memorabele film, maar voor een keertje best te doen.

3.0*

Weinig typisch.

Net de combinatie van het absurde met het komische en gore maakt dit tot een zeer eigen combinatie. Ik zou geen films weten die eenzelfde sfeertje hebben? Calvaire komt misschien nog het dichtst in de buurt, maar deze film richt zich toch sterker op humor.

Leuk begin alvast, de luchtige toon laat al doorschemeren dat het geen horrorfilm zal zijn die het van de spanning moet hebben. Na de eerste keer The Dirty Hole weet je het eigenlijk al wel, maar toch weet de film nog te verrassen. Iets explicieter en directer dan gedacht en af en toe echt lekker ziek.

Vooral het toneeltje mocht er zijn, de tweede kill daar was niks minder dan hilarisch. Verder een perfecte rol van de barman, een erg leuk themenummertje en een paar erg memorabele scenes. De gehele sfeer is misschien net niet duister en/of grimmig genoeg om het volledig geslaagde zwarte humorfilm te maken, maar het is zeker één van de grappigere horrorfilms die ik de laatste maanden gezien heb.

Echt jammer dat de laatste tijd dit soort positieve uitschieters niet eens boven een gemiddelde van 3.0* uitkomen.

3.5*

Ik heb medelijden met m'n 0.5* films, maar deze moet erbij. Poster en tagline zijn het beste aan de film. De rest is puur amateurisme. Erg zielig dit.

Matig horrortje.

Eentje die wel met wat originele ideetjes komt, maar deze nogal achteloos rondstrooit. 't Is een beetje aanklampen de eerste 20 minuten, voelde mij aan alsof deze film paste in één of andere bestaande franchise waarvan de fans al lang en breed bekend waren met de regels van het universum.

Niet dat er veel mysterieus blijft, na een half uurtje is het wel duidelijk waar deze film heenwil en is het vooral wat extra padding rond een bekend gegeven. Bezetene en exorcisme, maar dan anno 2016 (of 2013, want blijkbaar heeft het even geduurd alvorens deze film het licht zag).

Eckhart valt wat licht uit de een hoofdrol, van Houten moet het ondertussen een beetje beu zijn steeds mama van Nederlandse afkomst te moeten spelen. Het is grappig dat het telkens vernoemd wordt (in Intruders ook al) terwijl er verder nooit wat mee gedaan wordt. De rest van de cast is niet veel beter trouwens, jongetje was ook maar matig en de papa van het gezinnetje hadden ze beter gewoon integraal geknipt.

Visueel nog wel oké vormgegeven, maar daar houdt het dan ook zo'n beetje op. Flauw einde, weinig spannend en ondanks wat originele ideeën voelt het toch nog steeds wat loom, saai en onorigineel aan. Da's ook een kunst natuurlijk, maar niet echt iets om trots op te zijn als regisseur.

2.0*

Niet oké.

Na Prisoners wel kunnen denken natuurlijk. Villeneuve komt weer met twee uur lang zwaarmoedige plottwists. Alleen is het ditmaal wat meer sociaal gekadreerd, met toestanden uit het Midden-Oosten voor extra dramatische impact.

Maar uiteindelijk zit je naar eenzelfde vervelende film te kijken. Een zoektocht die telkens stilvalt en weer op gang getrokken wordt door rare toevalligheden en plotingrepen die het daglicht beter niet gezien hadden. Om dan met één of andere onnozele eindonthulling te komen. Moest er bijna om lachen, zo overdreven was het.

Film voelde verder zoals hij klonk. De ultieme zeik/zaagmuziek van Radiohead omschrijft de sfeer van de film perfect. Troosteloze, amper aan te horen soundtrack die ik zo snel mogelijk weer ga proberen vergeten.

Mnee, weer niet onder de indruk van Villeneuve. De combinatie van overgeforceerd drama en een op toevalligheden en twists gebaseerde zoektocht werkt ook hier weer niet. Maar het sociale ondertoontje maakt het nog wat erger dan Prisoners.

1.0*

Buiten het concept, niet zo boeiend.

Het idee deed meerdere malen denken aan de pas overleden Kon. Denk Paprika met de immer wakkerwordende hoofdpersoon in Perfect Blue. Gelukkig biedt Nolan wel iets meer en maakt hij er toch een redelijk eigen vertelling van. Het beginstuk vond ik eigenlijk het boeiendst. De equipe van experts was een leuk accent, de regels van het droomuniversum zorgen ervoor dat de aandacht er wel bijblijft.

Toch vallen dan al een aantal zaken op. Visueel komt Nolan weer niet verder dan degelijkheid. De meest spectaculaire scene zat al in de trailer (een erg hoog Mario Galaxy gehalte trouwens), verder zijn het enkel een aantal kleine details die opvallen (zoals de spiegelscene. De muziek is een stuk erger. Alom aanwezig en weer overbombastisch. Wie verzint het ook om telkens weer dezelfde rommel onder dit soort films te monteren.

Acteerwerk is over de gehele lijn ook slecht. DiCaprio vind ik als wat ouder acteur niet te pruimen (steeds weer die moeilijke blik), Levitt en Page zijn totale miscasts. Ook Cotillard bakt er helemaal niks van, maar da's bij haar personage nog niet eens het ergste. Probleem is dat die hele sideshow met DiCaprio's ex compleet onboeiend is maar wel zo'n beetje de helft van de film domineert. Goedkoop sentiment dat de film sterk omlaag haalt.

Qua complexiteit verbaasde mij de film. Erg complex is het namelijk niet. De droomwerelden worden steeds erg duidelijk aangekondigd, enkel op het einde zit je met drie nivueas maar ook die zijn er goed te onderscheiden, en zijn eigenlijk niet meer dan drie locaties. Enige probleem is natuurlijk dat eindshot, eentje dat halverwege de film al te verwachten was. Ook een enorm goedkoop trucje dat absoluut niet werkte. Maar ach, fans van de film kunnen nu nog 5 jaar doorbomen over of het nu een droom was of toch echt. Vernuftig was het in ieder geval niet.

Droomlocaties zijn wat saai, da's jammer. Zeker die ijswereld deed mij sterk denken aan FPS games, die hebben doorgaans ook wel zo'n winterfort level.De steden zijn, gezien dat ze 50 jaar daar vertoefd hebben en eigenlijk ongelimiteerde vrijheid hadden, aardig saai te noemen. Al was ik anderzijds ook wel blij dat Nolan zich niet mispakte aan die tomeloze vrijheid. Voor je het weet zit je met uberkitsch opgescheept.

Bottom line is een redelijk eerste uur, dan een afdaling in saaiheid en degelijkheid. Op het einde zat ik maar wat te gapen, hopend dat het sentimeel gedoe rap gedaan zou zijn. Van Nolan verwacht ik verder niks meer, als hij met zo'n concept en zo'n budget dit aflevert, dan is hij aardig vastgeroest.

1.5*, hype niet waardig.

Moest vooral ook denken aan Wrong Turn.

Jammer bij dit soort films dat het monster er nogal knudde uitziet. Niet meteen eng of imposant.

Vond de flashbacks verder wel een meerwaarde hebben, verder een zeer fijne soundtrack en af en toe wat aardig edit werk. Ook de scenes met die oude kerel in de kelder vond ik best grappig. Tof ventje, al kwam hij wel nogal sprookjesachtig over.

Einde is degelijk maar niet bepaald super vond ik. Beetje aan de film geplakt.

Degelijk deel dat wel wat sfeer weet te scheppen, maar het nogal idiote monster doet de film deels de das om.

3*

Wel tof.

Geweldige setting vooral. Er zijn maar een paar buitenscenes, maar die zetten echt een perfect sfeertje neer. Het ziet er maar een creepy bedoening uit, ver weg van alles wat ons vertrouwde wereldje kenmert.

Verder een goeie opbouw, lekker rustig beginnen. De eerste twintig minuten zijn vooral asylum, het laatste uur één en al blackout. Wat dat betreft: echt een perfecte titel voor de film. Sterk begin in ieder geval. Acteerwerk kan er meer door, maar ook hier vooral de setting met de inmates die voor een sterke sfeer zorgen.

Vanaf de blackout wordt het iets minder jammer genoeg. Courtes schiet visueel wat tekort waardoor het donker wat té donker wordt en daardoor af en toe het overzicht verloren gaat. Op zich niks tegen warrig en donker, maar dan moet je het wel goed filmen. VInd het in dat opzicht trouwens erg goed overeenstemmen met een film als The Raid: erg goed concept, maar de uitwerking is het duidelijk net niet.

Naar het einde toe leeft het gelukkig wel weer een beetje op, komt er ook wat broodnodige gore in, daar het spanningseffect niet echt van de grond kwam eerder. Het zorgt voor een leuke film, die jammer genoeg wat sfeer misloopt door een wat matige regie halverwege.

3.0*