Opinions

Goed.

Sterk acteerwerk van zowel Ajay Devgan als Kunal Khema, die de jongere versie van het hoofdpersonage voor rekening neemt, maken van Zakhm een krachtig drama. De film bestaat voor zeker de helft uit flashbacks uit de jeugd van Ajay (= ook de naam van het hoofdpersonage), maar de jonge Kunal kan dit prima aan. Zonder moralistisch te worden laat de film op gevoelige wijze zien waar haat, discriminatie en vooroordelen tussen bevolkingsgroepen toe kunnen lijden. Dit alles tegen de achtergrond van de Bombay rellen van begin jaren '90. Wat een verschil met bijvoorbeeld die ranzige, pretentieuze drol van Paul Haggis. Wat betreft de omgang met racisme en discriminatie issues kan het krampachtige Hollywood sowieso nog een hoop leren van Bollywood.

Waar ik moeite mee heb als Nederlander en westerling is de vreselijke religieuze achterlijkheid waarmee de oma in het verhaal kamt. Haar haat is voelbaar, ze speelt het goed, maar je kan je toch amper voorstellen dat je je kleinkind om zo'n debiele reden zo slecht zou behandelen. Alleen omdat schoondochter een ander geloof aanhing (want ze heeft zich zelfs min of meer bekeerd tot het christendom). Goed; ik weet dat driekwart van de wereldbevolking nog in de middeleeuwen leeft en dat de film zeker realistisch is en er dagelijks dit soort dingen (en nog veel erger) gebeuren. Daarom denk ik dat de boodschap voor iemand die is opgegroeid in de Indiase cultuur nog veel krachtiger overkomt, terwijl het voor mij niet meer is dan een sterk sociaal drama.

Daarom geen top notering; ik wordt er zelf niet diep (genoeg) door geraakt. Niettemin één van de betere Bollywood films die ik gezien heb. De muziek is trouwens erg fijn en past goed bij de vrolijke én minder vrolijke gebeurtenissen. 3,5*

Toch een tikkeltje minder, deze 'Jumanji 2'. Concept blijft leuk, maar er schort nu toch wel het een en ander aan.

De campy special effects vond ik juist niet geslaagd en ik had liever een iets serieuzere opzet gezien, zoals in deel 1. Het werd allemaal iets te melig en dat ging met name ten koste van de spanning. Ook visueel viel er op de robot en het ruimteschip na bar weinig te genieten. Tot slot was het acteerwerk van de kinderen stukken minder als van de oude cast.

Overall is het nog net voldoende: 3***.

Zerkalo lag al jaren te wachten op een kijkbeurt, maar naarmate de jaren verstreken kreeg ik er steeds minder zin in. Nu ben ik gedwongen door het Tipspel toch de film gaan kijken en dat was helaas geen succes.

Tarkovsky neemt in deze film veel te veel hooi op z'n vork. Zware muziek, moeilijke gedichten, dubbelrollen, droom sequenties, nietszeggende archiefbeelden, een niet-chronologische vertelstructuur en de totale afwezigheid van een plot maken dit werk voor mij niet te behappen. Ik ben best wat zware films gewend, maar ik moet toch minstens weten waar het over gaat. En dat is bij Zerkalo geen moment het geval geweest.

De enige zaken die er voor mij positief uitsprongen was de soms prachtige klassieke muziek (vooral Bach) en bij vlagen ook het camerawerk. Sommige droombeelden zijn mooi vormgegeven en zorgden ervoor dat ik de film in ieder geval heb uitgekeken. Niettemin begon ik halverwege op de klok te kijken en ik was dan ook blij toen het afgelopen was.

Deze twee positieve aspecten zorgen voor 2**, want verder haalt Zerkalo het niet bij Solyaris of Stalker.