Opinions

''Hebben jullie hier heel de nacht geslapen?''
- ''Nee, eerst lagen we in de Hilton. Daarna zijn we snel hierheen gekomen voor als jij op het raam zou kloppen.''

Een verrassend goed film.

Het verhaal gaat over 3 goede vrienden, die samen 'op reis' gaan. De bedoeling is om een oude Mercedes 250 taxi van Amsterdam naar Rabat in Marokko te brengen. Zo volg je de 3 vrienden tijdens hun reis door verschillende landen.

Als kijker voelde je een dikke band tussen de vrienden, die elkaar van kinds af aan kenden. Af en toe leek het wel of je de 4de man bent, zo hecht is het band tussen die gasten. Nadir is een rustig persoon, die net afgestudeerd is en langzaam zich in het maatschappij wilt inwerken. Abdel heeft het niet zo getreft als Nasir, die droomt al jaren van een business waar hij en zijn 2 vrienden het goed zullen runnen. Zakaria, een Tunesiër, is meer een rokjesjager en geldlener. Ze hebben qua scholing en financien niets gemeen, maar als je elkaar meer dan 15 jaar kent boeit het niet wat je verschillen zijn, zolang je maar loyaal en eerlijk tegenover elkaar bent. Tijdens hun reisje komen ze mensen tegen met wie ze een gesprek aangaan, zoals de prachtige liftster Julie, een dadelexporteur, een mechanicus, een oude vrouw en nog een groepje jonge feestgangers.

Hun reis komt mooi op beeld en bevat rustige locatie's en momenten. Zo rijden ze langs België, Frankrijk, Spanje en via een veerpont naar Marokko. Elk land heeft zo z'n moment, met nieuwe mensen en plekken waar ze stoppen om te rusten. Bij Frankrijk een bezoekje aan een F1 hotel en het inslaan van eten als voorbeeld. En Spanje om nog even los te gaan en het uitgaansleven in te duiken. Ook hebben ze het over verschillende onderwerpen in de auto, zoals de zaak; hoe zal het uitzien, wat wordt een goed logo, wat voor kleur, etc. Natuurlijk gaat het reisje niet altijd soepel, want hoe langer de vrienden reizen, des te meer er wantrouw en teleurstelling binnenin het groepje begint te groeien. Daarnaast kregen ze nog een akelig ontmoeting met corrupte Spaanse politie waar de jongens even stil van waren.

Dit alles is natuurlijk goed en realistisch overgekomen, mede dankzij het uitstekend acteren van de jongens. Ik leefde volledig met ze mee. De film maakt ook wat ruimte voor komedie en een drama-gehalte, beide zijn goed overgekomen en er waren wat leuke momenten. Daarnaast was de tempo best aardig, want het reis begon vrijwel meteen. Alleen toen ze in Marokko aankwamen, vond ik het beetje inkakken, want uiteindelijk was het een soort opbouw naar de waarheid; waarom Nasir daadwerkelijk naar Rabat moest gaan. Het einde, waar de 3 jongens ieder z'n kant op gaat, vond ik wel mooi en een prima afsluiting.

Rabat is een film wat je zeker warm maakt om zelf met de auto en 2 andere vrienden een reisje door Europa te houden.

Bij deze is mijn Indiana Jones-weekend begonnen

Opzich een goede avonturenfilm. Het heeft me voldoende vermaakt.

Mooie decor van de woestijn en Egyptische steden. De actie die erin zit was goed (niet erg realistisch, maar hier moet je niet teveel realisme verwachten) en natuurlijk met een paar grappige momenten. Ik heb betere rollen van Ford gezien, maar deze is ook een klassieke.

Wat een extreem geweldadige film!

Dit is trouwens mijn eerste en (momenteel) enige film die ik van Boll heb gezien.

Opzich een aardig verhaal. Het is wel vrij gestoord om zo'n bloedbad aan te richten naar zo'n zwakke aanleiding. De bepantsering zag er wel overdreven beschermend uit. Een soort van overdressed S.W.A.T. met een dorst naar het kapot schieten van mensen.

Wat ik wel irritant vond was dat snelle geflits en de bewegingen van de camera. Maar dat wordt wel minder na een rustige half uur voordat die zijn kleding aantrekt en zijn psychopatische uitje houdt.

Er waren ook wel stukjes die best leuk en grappig waren, met name de bingo zaal. En zoals hierboven getypt, deed het me echt aan GTA denken. Bijna het gevoel alsof je zelf aan het spelen bent. Zijn plan om hem er levend en onschuldig met veel geld ervandoor te zijn had mij verrast. Wel slim van hem, best realistisch. Toch zou die als verdachte ook kunnen worden aangehouden na ondervragingen, maar toch... het gaat om het idee.

Ook is deze film aardig gelukt en bevat vele ideeën voor potentiële moordenaars en psycho's. Het zou waarschijnlijk niet het eerste film zijn waarbij het een inspiratiebron zou zijn voor gewapend geweld.

''Third Reich is here.''

Een prima komedie-roadmovie met allerlei bekende namen.

Het verhaal volgt verschillende mensen die aan een race meedoen. Bijna niemand kent elkaar en ieder gaat z'n eigen kant uit. Als kijker zie je per personage hoe die het maakt en wat voor rare fratsen die uit moet halen om bij de race te blijven. Hun bestemming voert hun van Las Vegas tot aan Silver City.

De meeste personages vond ik wel leuk, anderen weer wat minder. Zo had Cleese een geweldig rol als machtige eigenaar, die het niet kon laten om een geweldig verhaal als introductie aan de race-kandidaten voor te leggen. Cleese is natuurlijk diegene die alles heeft georganiseerd. Dit natuurlijk om te gokken. Zijn gasten zijn rijke binnen- en buitenlanders, die van alle dingen een weddenschap maken. Dus dat doen ze als ze zich vervelen wanneer ze de race volgen... Van de racers zelf waren de 2 broers het allerergst; ze slopen een sataliet/antennegebeuren van een vliegveld, stelen een monstertruck en achtervolgen ze een luchtballon. Bean z'n rol is hier ook grappig, als een bloedirritante Italiaan met slaapproblemen. Lovitz is ook weer geweldig bezig hier. Een vrij kalme familieman die z'n gekke kant naar voren brengt wanneer die hoort wat je kan winnen bij de race. Zo bezoekt die met z'n familie een Barbie (SS) museum, wordt die aangevallen door een groepje vrouwlijke bikers en houdt als Adolf Hitler een speech voor enkele veteranen. Zo heb je nog enkele andere racers die ook tijdens hun beurt gek kunnen doen, zoals Gooding Jr., Goldberg en Knight als 'behulpzame' koerier. Als laatst komt Smart er ook in voor als piloot en zorgt voor alle schoonheid, met haar strakke broek.

Het gehele bezigheid met de race was alleen maar chaos waar ze door elkaar rennen en racen, om zo tot een verrassend einde tot halt te komen wanneer ze Silver City bereiken. De film bestaat uit flauwe humor, maar ik moest om sommige lachen en bij anderen gewoon een glimlach achterlaat... en sommige deden me helemaal niet, maar het moet je stijl zijn en een juiste moment. Enkele leuke stukjes om als voorbeeld te noemen zijn Atkinson en Knight's problemen met een hart en Green's lichamelijke contact met enkele koeien tijdens een achtervolging.

De film wisselt zich goed af, zo van de ene racer naar de ander. Zo zie je wat voor problemen ze ondervinden, of ze zich al vorderen of dat ze helemaal de weg kwijt zijn. Qua speelduur is het best aan de lange kant (zo'n 105 minuten is ook best aan de lange kant). Tempo zit er vaak goed in, alleen is het heel soms wat langdradig en dreigt het in te kakken.

Toch nog een prima film voor een avondje tussendoor.

Niet echt 't allerleukst wat ik van Pixar gezien heb.

Redelijk verhaal; dier en mens samenwerkend in de horeca. Animatie zag er werkelijk prachtig uit. Alleen dat uitzicht van Parijs in animatie-beeld al!

De mensen die hierin voorkomen hadden wel een leuke achtergrond. Met name Linguini, Skinner en Ego. De ratten vond ik wat minder interessant.

Twijfel tussen een 3,0 en een 3,5. Voorloppig maar op een 3,5 vanwege de geweldige animatie-beelden en wat leuke scènes.

Boksen met metaal. Waarom niet?

De film heeft een ander soort verhaal dan een doorsnee boksfilm. Een vleugje Transformers en Rocky is een recept voor Real Steel.

Het verhaal volgt voormalig bokser Charlie Kenton, die het qua zaken niet goed doet en zich in de schulden werkt met het verlies van robot bokswedstrijden. Alsof dat niet genoeg is, heeft die nog een rechtszaak om de toekomst van zijn zoontje te bepalen. Voordat hij zijn zoon onder voogdij moet achterlaten, heeft die nog een kans om hem beter te leren kennen. Hij besluit om samen met zijn zoon Max een oude schroot-robot op te lappen en aan verschillende bokswedstrijden mee te doen.

Jackman kruipt in de rol van Kenton, een oude bokser die nu over gegaan is op de nieuwe en gewelddadigere sport. Zijn ervaring met boksen is een prima combinatie als coach/bestuurder van zijn robots. De schulden worden hem echter teveel en al snel wordt die door schuldeisers achterna gezeten. Zijn zoontje van 11, Max, is iemand die zonder vader is opgegroeid. Hun maken elkaar compleet en vormen een prima duo. Max moet wel als de verstandige van de 2 overkomen, terwijl zijn vader alleen op de centjes let, is Max meer bedacht op de toekomst van hem, zijn vader en hun generatie 2 boksrobot. Al gedraagt Max af en toe irritant is het voor zijn rol zeer begrijpelijk en vaak logisch. Evangeline Lilly heeft hier ook een grote rol, als vriendin van Charlie hebben ze een band met elkaar. Lilly verscheen in andere films (waaronder The Hurt Locker) en zelfs Lost, al herken ik haar nu pas. Een prachtige actrice. Mooi dat ze in de nieuwe P. Jackson film zal spelen. Karl Yune is hier een bekende fabrikant onder de robots en bezit de nummer 1 robot. Zijn team bestaat uit o.a. de mooie, Russische Olga. Daarnaast ziet Hope Davis er niet slecht uit voor een 40+er.

Een hele dikke pluspunt en de sterkste kant van de film zijn natuurlijk de robots zelf. Hoe mooi een Russische actrice of Lilly wel niet is, de robots krijgen toch de volle aandacht. De effecten zien er geweldig mooi uit, de robots komen wel realistisch over. Het is alsof ze echt naast de acteurs staan tijdens het draaien van de film. Er komen genoeg robots voorbij en de gevechten spannend en bruut. MTV's Robot Wars is hier een mini-versie vergeleken met Real Steel.

Generatie 2 robot Atom is de 'verloren robot' die is terug gehaald om te boksen. Tijdens een bezoekje bij een junkyard kwam Max Atom tegen. Atom heeft een wat andere design dan de robots van toen. Het is immers een oudere generatie robot. Wereldkampioen en reus Zeus is de robot die door Mashido wordt bestuurd. Zeus heeft een stoer en futuristisch design. Enkele andere robots zijn Midas, een goudkleurige krijger met een rode hanenkam, Noisy Boy, een ex-wereldkampioenschap vechter, Ambush, 1ste robot van Charlie bij het begin en Twin Cities, een 2-koppige bokskampioen. En zo heb je nog enkele anderen.

De gevechten zien er verwoestend uit. De robots kunnen hier verder gaan dan de mensen en het komt neer op het kapotslaan van onderdelen, armen, benen en hoofden tot zelfs het volledig uitschakelen van je tegenstander. Naast de gevechten zien de arena's en vechtlocatie's er ook goed uit. Van een ring tot een dierentuin of een stierenring. Het kan allemaal, zolang je maar genoeg ruimte hebt waar 2 robots zich helemaal los kunnen gaan. Wat ik jammer vond is dat ze met het vechten niet al te veel hebben gedaan. Met reizende ster Atom had ik meer gevechten verwacht. Je ziet 3 ruime gevechten en 1 of 2 korte. Het hoefde geen 3 minuten+ gevechten te zijn, al waren het nog maar enkele seconde vechtscénes geweest. Hoe meer actie, hoe beter voor de film. En wat betreft actie; van mij mocht een gevecht zo gaan dat ze 2 versus 2 robots hadden gedaan. Dat lijkt me pas spannend om te zien. Helaas was het gewoon simpel en ouderwets; 1 tegen 1. De muziek van de film is wel in orde, lekker bijpassend stoere muziek. Enkele artiesten zoals Eminem en Limp Bizkit lenen hun nummers hiervoor uit.

De film moet het hebben van zijn robots, effecten en gevechten. Niet alle clichés rond vader en zoon problemen, want die zijn wel slecht. Je ziet je zoon bijvoorbeeld al tegen de 10 jaar niet meer, lot heeft vader en zoon bij elkaar gebracht en het eerste wat ze doen is hun aandacht op robotboxen stoppen.

Een prima film die volwassenen wel kunnen vermaken met een alternatief boksfilm. Kinderen, vooral jongens, zullen dit helemaal te gek vinden.

''My dick is on fire.''

Een prima thriller met Pacino en Farrell.

Het verhaal belooft vele spannende momenten en dat is waar deze film in heeft geslaagd. Boeiend tot het eind.

Je volgt hier een groep leerlingen die een keiharde training moeten ondergaan om een C.I.A.-agent te kunnen worden. Het eerste uur is natuurlijk de 'Farm'; een instelling die als een kamp fungeert waar toekomstige agenten hun training en tests moeten doorstaan. Als agentzijnde moet je van alles en nog wat kunnen wat een gemiddeld mens absoluut niet kan. Zie het als een supermens. Hun training bestaat uit oefeningen vroeg in de ochtend (dat is al iets wat me nekt), behendigheid in het rijden, inbreken met een doel, schieten, een leugendetector ondergaan en het leren van strenge ondervragingen en zo nog andere dingen wat centraal staat tijdens hun zware opleiding. Het tweede deel gaat over de jacht op een mol. Een hoofdstuk waar bedrog, leugens, verraad, hebzucht en allerlei andere geheimen en mysteries een grote rol spelen.

De personages die in voorkomen zijn, dankzij hun mysterieuze achtergrond, interessant om te volgen. Als kijkerzijnde ben je geneigd om meer over de hoofdpersonages te weten, dat is iets waar andere films stukken minder in zijn. Maar deze film doet het juist perfect qua interesse en spanning. Zo heb je Farrel, die altijd een bijdehande personage speelt die tot het uiterst gaat. Pacino's aanwezigheid zorgt toch voor een veteranen-personage die als mentor zijn leerlingen begeleidt. En natuurlijk een beeldschone Moynahan, die als intelligente leerling een soort van tegenpol van Farrell is. En zo heb je andere C.I.A. figuren en leerlingen rondlopen die allen het verhaal compleet maken en hun rol goed spelen.

Daarnaast bevat de film ijzersterke acteerwerk. Dat is natuurlijk te verwachten, met zo'n cast. Juist met zo'n verhaal moet het daarvan hebben. Hoe beter het overkomt en wordt vertolkt, des te beter een verhaal interesses bij een kijker wekt en hem/haar zo mogelijk geïnteresseerd te laten kijken. Spanning is hier bijzaak, maar er zijn genoeg confrontaties die de spanning doen snijden.

Een film waar je goed je aandacht bij moet houden, want films wat betreft de F.B.I., C.I.A., Special Forces, Secret Service en noem ze maar op, hebben veel aandacht nodig om hun termen, gadgets, opleidingen en gewoontes zelf te kunnen volgen. Daarnaast vond ik het vrij realistisch, want van zo'n keiharde opleiding verwacht je geen voorspelbare momenten...

Ondanks de wat langere speelduur is dit zeker een aanrader.

''Wanna get pancakes?''

Een geniale komedie op een rare manier.

Hoevaak kom je zulk films tegen? Juist vandaar maakt het zulk soort thema's speciaal. Het is hetzelfde steegje als Salt en Mr. & Mrs. Smith.

Het begon met een normale dag van gepensioneerde Willis, die (de hele film lang) een vreemd soort relatie met een callcenter medewerkster heeft. Wat kort volgt is wat commando-actie moment als aanleiding naar het hele zoektocht waarom die een doelwit is, samen met enkele anderen. Er zijn een aantal leuke personages, Malkovich's personage vond ik verreweg het ludiekste en grappigste, met z'n oneindigende dorst naar wapens en explosieven. Freeman deed het ook aardig, ook zijn beginscène is erg leuk.

De film is niet extreem volgestopt met grapjes en actie, maar op de moment dat ze er in zitten zijn het goed gelukt (vooral de humor kon ik waarderen). Al mocht er wat aan de tempo en speelduur gedaan worden. En de dood van Freeman vond ik ook jammer, terwijl er niemand anders van Willis' team neergaat. Ik had verwacht dat die levend zou opduiken om te vertellen dat die een vest droeg of een plan had. Jammer.

Qua badguys is er een twist aanwezig. Ook twijfelde ik aan Urban's (uit het niets was die er-) rol, wie die moest voorstellen, wat zijn specialiteit is, waar z'n trouw lag, etc. Dat was dus ook even goed kijken en volgen.

Wat ik nog erg leuk en speciaal vond, was hoe de scènes overlopen. Creatief met een bijpassend ansichtkaart een nieuwe locatie of scène presenteren. Super gedaan.

''Retired/Extremely/Dangerous'' is zonder twijfel een nieuwe en aardige toevoeging aan de actie/komedie genres waarin corruptie, wraak, explosieven en een beetje liefde aan bod komen.

''We all have secrets.''

Een vermakelijke film over een populaire sprookjesverhaal: roodkapje.

Films met een fantasygenre die in hetzelfde soort stijl als Sleepy Hollow (grimmig en grijs dus) zijn gemaakt, hebben meteen mijn aandacht te pakken.

Het verhaal speelt zich af in de Middeleeuwen, in een klein dorp genaamd Daggerhorn. De bewoners van Daggerhorn worden al jaren geteisterd door een weerwolf. In vele jaren heeft de weerwolf echter geen menselijke slachtoffers gemaakt. Totdat de dag aanbreekt dat het 1ste slachtoffer de zus van Valerie is. Uit wraak en woede probeert Valerie en vele bewoners de weerwolf op te jagen. Dit is echter niet zo makkelijk als het lijkt, want het kan iedereen van het dorp zijn. Naast dat, speelt er natuurlijk een hoog drama- en clichégehalte ertegen aan.

De personages hadden wel een leuk achtergronds verhaal om je niet in slaap te laten vallen. Zo heb je een prachtige Seyfried als roodkapje. Oldman als Solomon, een christelijke jager van wezens, Peter en Henry, de jonge mannen die gek zijn van Valerie. En overige dorpsbewoners, zoals de familie van Valerie en haar vriendinnen. Solomon komt ook niet alleen, want die neemt een fikse hoeveelheid huurlingen mee, die het gevecht met de weerwolf aangaan.

De beelden van Daggerhorn zien er zowel grimmig als betoverend uit. Een echte sprookjesdorp, zou je kunnen zeggen. Verder zie je ook wat er te beleven valt in het dorp. Zo heb je een plein, waar er verse water kan worden gehaald, een kerk, een molen, wachttoren, smederij en tientallen knusse huizen. Naast Daggerhorn, speelt het verhaal ook in het gevaarlijke bos. Alleen had het dorpje hier het winnende hand, want daar speelde het zich voornamelijk af. En wat niet moet ontbreken bij roodkapje is oma's alleenstaande huis, diep in het bos.

Omdat Oldman met zijn zilveren wapens en soldaten aankomt, kan je op wat confrontaties verwachten tussen hem en de weerwolf. En dat zit er ook goed in. De wolf valt zo nu en dan het dorpje aan en richt zich telkens op Valerie, die kennelijk een groot rol met de wolf speelt. Natuurlijk vallen hier en daar doden, maar het zijn geen supergeweldadige doden m.b.t. het rondvliegen van ledematen, dus dit valt behoorlijk tegen als je daarop zat te wachten. De wapens en harnas van de soldaten zag er nog overtuigend uit, niet al te vol me details maar vrij eenvoudig.

Speelduur en tempo waren in orde. Zo'n 90 minuten film kan ik altijd wel accepteren, want zo'n verhaal hoeft echt geen 2,5 uur te duren. Je hebt ook een prima film in een 1,5 uur als je niet teveel overbodige dingen in stop, zoals het hier goed gedaan is. De tempo is ook aardig, evenals een goeie en spannend opbouw tot aan het eind.

Het zoektocht en het raden wie de weerwolf kan zijn vond ik nog wel een goeie oefening om je aandacht nog bij te houden. Je hebt zo nu en dan een aanwijzing en dat kan natuurlijk maar één ding zijn; een doodlopend weg. Want dan zou het te makkelijk zijn. Wat ze ook graag willen zien is dat je over bepaalde personages twijfelt en zo tot geen beslissing kan komen. Het is vaak overduidelijk simpel; je moet juist diegene hebben die er niets mee te maken heeft en zich koest in de achtergrond heeft gehouden. Hier is het ook zo, want uiteindelijk zou je denken dat het de grootmoeder zal zijn. Vanwege roodkapjes bekendste vragen (waaronder):

"Grandmother, what big eyes you have!"

Een minpunt aan de film was toch de wolf zelf. Die kwam zo nu en dan op beeld en de effecten zagen er echt slecht uit. Zeker voor een film van 2011. Al het budget zal vast op zijn aan de beelden van Daggorhorn, want dit leek meer op een Asylum wolf... En dan nog dat Valerie op een bizarre manier met de wolf kan communiceren, dat is nieuw maar nu al overbodig te noemen.

Ondanks de effecten van de weerwolf en zijn magische staat om te praten is dit toch een film met een aardig sfeertje en goed qua vermaking. Prima voor een avondje filmkijken.

''If you don't mind, the corpse still has the floor.''

Een komische Kerstfilm.

Een leuk verhaal, een omgekeerde wereld eigenlijk. De gijzelnemer is niet het allerergste, maar dit keer de gegijzelden. Een 'levende' relatie hebben die 2, zowel met elkaar als met hun gekke familie. Ook de personages zijn leuk, vooral de ondankbare en feekse oma en een dronken kerstman. De ruzie's tussen de familie zijn intens om te noemen en het is aan Leary om al dat soort dingen op te lossen, iets waar die totaal geen zin in heeft. Ook de gesprekken, die vaak uit de hand lopen, zijn creatief verzonnen door de scriptschrijver. Er zitten een paar gekke situatie's die normaal beginnen, maar heel snel uit de hand lopen. Het Kerstdiner is zo'n scène, waar ze allemaal zo'n rare kaarsenkrans op hebben.

De setting is ook in orde, het huis is duidelijk en netjes op beeld, evenals het kleine dorpje waar iedereen elkaar kent. Uiteindelijk is de relatie tussen de familieleden weer helder tegen het eind en is het een soort happy ending voor iedereen, zelfs voor Leary. Een leuke eind, want de Leary's personage is veels te cool om opgepakt te worden.

Een vermakelijke filmpje wat je tijdens de Kerst, voordat je familie op bezoek komt, kunt kijken.

Vroeger eng gevonden, maar nu gewoon een doorsnee-horror.

Zulke films blijven redelijk stand houden totdat de 'dader' volledig op beeld komt. Dan is het een stukje minder. Toch vond ik de Kothoga (de monster) wel een origineel concept. Een mix van een aantal dieren zit er wel in.

Verhaal was niet zo interessant, maar de museum bleek wel een perfecte locatie te zijn waar er lekker in gemoord in kan worden. De effecten van de monster waren best goed voor '97, aangezien er in 2010 nog films uitkwamen waar de effecten nergens op sloegen. Een mooi pluspunt. Er zat ook genoeg gore en moorden in. Elk moord werd met wat gore aangeduid, top gedaan.

Geen geweldige film, maar onder horror te verstaan was die zeker vermakelijk.

Natuurlijk niet 't allerbeste romantiek die ik heb gezien. Vond hem wel redelijk. Verhaal vond ik niet zo interessant, maar wat ik wel erg goed vond was dat ik erg meeleefde met de personages.

't Einde vond ik wel apart, verassend en tegelijk teleurstellend. Kan me goed voorstellen dat vele mensen, alleen dankzij de 9/11 scène toch erg emotioneel reageren en oude herinneringen van krijgen. Bij 't begin vond ik het al vreemd waarom dit in 2001 zou afspelen. Natuurlijk kan dat, daar heeft de scriptschrijver de vrijheid voor. Maar vele films spelen rond 't zelfde tijd af.

Ook 't slechte communicatie en ruzie's met z'n vader (Brosnan) was sterk gezet en op beeld te zien.

Drama was goed in z'n element, zowel als de liefdesklik tussen die twee. Prachtig om te zien.

Een rare futuristische wereld.

Dit geeft goed aan wat de volgen zijn mocht je een 'orgaan' niet meer kunnen betalen. Erg hard en wreed, maar toch weer iets aparts om te zien. Je zou dit bijna een chirurgische film kunnen noemen, met al dat snij- en precisie werk. Allemaal routine-klusjes, samen met zijn partner (Whitaker). Tot hij zelf een ongeluk ervaart en zo een kunstmatige orgaan nodig heeft om verder te leven. Elk voordeel heeft z'n nadeel en bij deze dus ook. Law's personage ervaart dan wat duizenden anderen ervaren. In dit geval komt ''Welcome to your world, Repo man.'' goed van pas. Dit was het verhaal zo ongeveer. Geweldig is het niet, maar het heeft wel aparte en harde sfeer.

Personages die hier voorkomen vond ik niet zo interessant. Combinatie van Law en Whitaker is wel geslaagd. Ze zijn een leuke duo en een goede team. Ik ken weinig films waarin Law voorkomt, maar hij heeft wel een grappige Engels accent hier. Tot zover ik me kan herinneren gebruikte die andere soorten accenten, net als in Enemy at the Gates. Zijn Engelse accent is dus nieuw voor mij. Van Houten komt hier als een onwijze zeur in, Schreiber als een gladjanus van een verkoper en Braga als een voortvluchtige wanbetaler met organen die voor de rest van de film bijna niet voorkomen. Leguizamo's rol vond ik ook niet echt veel aan.

De actie in de film is wel geslaagd, veel bloed-, schiet- en steekwonden. Ook wordt hier op een gegeven moment (wanneer Law 'The Union' gebouw infiltreet) gebruik gemaakt van gereedschap als wapens. Zo gaat Law een groepje medewerkers te lijf met een zaag en een hamer. De kills waren hier echt bruut en zeer geweldadig. Van wel een headshot tot een hamerklap op een hoofd. Ook waren alle 'orgaanverwijderingen' tot op de details gecensureerd. Vooral bij het einde, wanneer die samen met Braga zichzelf opereert en tot wel een hele hand in om alle kunstmatige artikelen te scannen en zichzelf en haar zo tot veiligheid te stellen. Rauw en strak uitgewerkt.

Eerder had ik over 'onverwachte einde' gelezen en daar was ik naar benieuwd. Hoe zal het aflopen? Ging er iets me Law of Whitaker gebeuren? Dit waren een aantal vragen wat me extra nieuwsgierig maakten.

Het is inderdaad een onverwachte einde. Vanaf het moment dat Whitaker Law bewusteloos sloeg tijdens een worsteling was het eigenlijk afgelopen. Maar wat er briljant aan is, is dat ze het gewoon verlengd hebben door ervoor te zorgen dat Law bijkomt en samen met Braga The Union aanvalt om daar tot een uitweg te komen van hun eeuwige achtervolgers. Wanneer Whitaker eindelijk tot Law aankomen, gaat het gevecht niet verder. Maar gewoon naar hun oude gewoontes en werken weer samen (ik dacht dat dit het onverwachte einde was). Blijkt het toch dat Law zo hard door Whitaker toegetakeld werd, dat die in een soort trance wordt gehouden waar die en al zijn vrienden een gelukkig leven leidden. Sterke einde waar (ik ga vanuit dat Law een goodguy is) de goede niet zegevieren.

Verder vond ik al dat futuristische gadgets en auto's niet zo bijster veranderd en dat is wat het nog op een kleine geloofwaardigheids metertje positief houdt. Naast de hele film, wat raar te noemen is, hebben ze ook een ander soort muziek-stijl hierbij gekozen. Nog even en ik dacht dat Édith Piaf met een nummer voorbij zou komen.

Al met al een aardige film over de toekomst, die naast Minority Report, Blade Runner en Equilibrium qua verhaal en setting een beetje hoort (in alle films jagen ze op bepaalde doelwitten).

Voor mij ook na enkele jaren nog een keer gezien.

Zoals ik vroeger zei, is het erg lastig om een populaire spel te verfilmen en die mening blijf ik ook houden. Wat sommige spelverfilmingen goed doen is een bepaalde sfeer creëren door je dat bepaalde film wat 'anders' laat beleven dan achter je controller en dat is bij deze goed gelukt.

De donkere, grimmige sfeer is hier sterk aanwezig. Een goed locatie uitgezocht om hun eerste van de vele opvolgers te laten beginnen. Lekker ondergronds, donker en waar je geen geld op versterkingen kunt inzetten.

Verhaal is wel goed (ik ben geen RE-gamer, dus weetniet hoe het allemaal begon), maar vond het verhaal een verdomd aardig begin. Zoals altijd draait het om geld en hebzucht. De soundtrack hoort er helemaal bij, ruige metalachtige muziek is een goedgekozen genre om Resident Evil en de ondoden te ondersteunen. Zelf geniet ik er meer van als er fan-gemaakte zombiefilms op YT te vinden zijn, ondersteund door zulke muziek.

De gevechten tussen de commando-leden en de ondood komen erg spannend en te volgen op beeld. Het verveelt voor geen enne moment. Het blijft toch jammer dat 4 van de 7 commando's een nare dood, voor de ondoden op beeld waren, kregen. En vond de effecten van de 'Licker' niet al te geweldig. Soms kwam die aardig op beeld, maar meestal niet.

Niet al te voorspelbaar, al kan je zo ongeveer raden wie er overleeft en wie niet. Maar het is een goed volgbare en vermakelijke game-verfilming.

Een toffe hoe-overleef-je-de-ondoden film.

Het minst, maar nog te bekoren deel.

Ik heb deze gewoon in 2D gezien, want om 1,5 uur met zo'n stom bril te zitten kijken is niets voor mij.

Het is een verassende deel, had het anders verwacht. Zo dacht ik dat het, zoals deel 2 en 3, voornamelijk ging om overlevenden zoeken. Hierin heb je de traditionele manier verhaal over een groep overlevenden die naar een 'beter plek' moeten zien te komen.

Er zijn aardig nieuw personages bij gekomen, samen met wat oude. Tot zover is Alice het enigste personage wat deel 1 nog heeft meegemaakt. Genoeg mooie, stoere dames hierin (vergeet Valentine niet tijdens de aftiteling). Waarvan een aantal vanuit de RE-games komen. Over de mannen hierin; Miller speelde zijn personage goed, maar vond deze vrij misplaatst om zo'n personage te vertolken.

Het begon goed, de oorlog tussen Alice (in een strak pak) en de Umbrella Corp. Daarna zakte het ietsje in naar de mysterie rond Arcadia en dat enorme gevangenis gebouw met enkele overlevenden. De ondoden hadden hier een vrij kleine rol, wat je niet zou verwachten.

De RE-games ken ik niet allemaal, maar het begint er toch een klein beetje op te lijken. Zo met de 'Axeman' (die doet me aan dat 'Piramidehoofd' uit Silent Hill denken) en verder gemuteerde zombie's en honden. Zelfs Wesker is hier een baas met een eindconfrontatie tussen hem en Alice en de rest. Met genoeg Matrix slo-mo's en momenten te zien. Persoonlijk stelde Wesker z'n mutatie mij teleur.

De 'normale' zombie's zagen er heel goed en rottig uit. Evenals de actie, monsters en special effects hadden hun momenten (soms waren ze ook wat minder). Ook de harde muziek past best goed bij zo'n brute film. Goed muziek onder de zombiefilms van tegenwoordig.

En dan nog na alle 2000 gezonde mensen vrij te laten, krijg je nog snel een beeld van honderden Umbrella vliegtuigen te zien die richting Arcadia gaan... zo gezegd dat de strijd tussen Alice en de Umbrella Corp. verder naar (heel misschien) een 5de deel wordt verschoven.

Voor een goed verhaal, geloofwaarding onder actie en personages en prachtige natuurbeelden moet je hier niet al te veel een voorstander van zijn, want die krijg je hier (op kleine beelden van een strand na) niet echt te zien.

Gewoon een lekker film die vermaak aanbiedt door genoeg actie, mooie vrouwen, slachtzombie's en genoeg wapens in te stoppen.

Anderson begon met een redelijk goeie populaire game-verfilming en stopt momenteel met een klein stukje mindere 4de vervolg.

Redelijk vervolg.

Na deel 1 te hebben herzien, heb ik meteen ook deze bekeken.

Slecht is het niet, maar meer aan de 'net te doen' kant. Verhaal is anders, omgevingen zijn veranderd, totaal andere personages en vaardigheden en natuurlijk leer je hier meer over de kwaadaardige Umbrella Corp.

Alice is hierin ietwat 'geavanceerd' dan eerst. Enkele voorbeelden van haar nieuwe kunstjes zijn tegen de 3 'Lickers' en natuurlijk de gevreesde Nemesis. Ook komen er nieuwe personages in deze film, waarin ze erg populair en speelbaar zijn in de spellen, de mooie Jill. Ik heb alleen geen idee of Carlos Olivera een spel-personage is, dus die maar niet.

De ondoden zien er evengoed uit als deeltje 1. Sommige zagen er niet erg overtuigend uit en dan heb ik het over dat zooitje op de kerkhof. En de 'Lickers' zien er ietsje beter uit dan die van deel 1. De Nemesis is wel een leuk idee, zo'n bio-wapen 'baas', maar die gaf me eerder het gevoel alsof ik naar iemand in een goedkoop pak zag rondlopen. Het leek meer op een T-600 uit de Terminator saga (mini-gun in de enne hand en een raketwerper in de andere).

Een aantal leuke punten zijn de omgeving goed op beeld: Raccoon City ziet er mooi en groot uit, de vele plekken waar de overlevenden langskomen zijn goed en rustig op beeld te zien, evenals de actie die hierin voorkomt. Want in deze deel vind je méér actie dan in deel 1. Daarin ging het om enkele commando's tegen rond de 500 ondoden. Hierin heb je verschillende eenheden van de Umbrella tot wel de beroemde S.T.A.R.S. tegen duizenden hordes., dus qua actie verveeld het niet.

Verhaal was goed, ook weer het 'levend uit een lugubere situatie vanaf komen' effect. Een toevoeging hierin was een zoektocht naar de enige echte 'Red Queen'.

Personages waren stoer, grappig en aantrekkelijk te noemen. De stoere gasten van de Umbrella Corp. en S.T.A.R.S. zorgden voor de rondvliegende kogels, Jill voor de looks en Mike Epps voor de leuke opmerkingen.

Een tijdverspilling zal deze film niet zijn, want het heeft mij erg veel vermaakt.

Nou, het is bij deze dus herzien.

De Resident Evil reeks blijven vermakelijk en kwalitatieve zombie-films. Dit zal waarschijnlijk opkomen bij de meeste mensen als je om enkele zombie filmtitels vraagt.

Heb deel 4 helaas nog niet gezien, hoe en wanneer moet ik nog bekijken.

Bij deze gaat het weer en verder tussen de fete van Alice en de Umbrella Corp. Dit keer niet in een ondergrondse bunker of een stad, maar de woestijn. Verhaal is dus weer interessant en aardig verzonnen. Beetje op z'n Mad Max met een colonne de woestijn afrijden.

Aardige post-apocalyptische locatie's met een uitzichtlose Las Vegas als slagveld en je komt hier weer Umbrella's schuilvilla naar een andere ondergrondse laboratorium tegen. Wel lekker déjà vu om de villa en laserkamer weer te zien.

Personages zijn goed. Je komt hier vele oude als nieuwe tegen. Waaronder de beroemde game-chick Claire Redfield. En ook weer hier is Alice inmiddels geupgrade om vele 'Jedi' trucjes te doen door je alleen lief aan te kijken. Als badguy hebben we de ultieme baas uit de spellenreeks: Albert Wesker (meneer zonnebril). Erg jammer dat we hier afscheid moeten nemen van een aantal personages.

De horde ondoden zien er beter dan die van deel 1 en 2 uit. Ze verkeren nu in een meer 'rottende fase'. Qua 'baas' gaan we van de wereldberoemde Nemesis naar de gemuteerde dr. Isaacs. Ik heb alleen geen idee of die gebaseerd is op een karakter uit de spellen.

En wat betreft de kills is het nu een wat andere aanpak dat uit de vorige 2 delen. Een goed voorbeeld is toen ze in Las Vegas tegen de 'in overal gekleede zombie's' vochten. Die konden gewoon overal dodelijk getroffen worden, dan de eeuwenoude manier: een kogel in de hoofd. Over die zombie's gesproken: ze kwamen uit een simpele container. Volgens mij waren het er makkelijk 50 van die dingen in zo'n container...

Tot zover ben ik tevreden met de Resident Evil films, die per film steeds gevaarlijker, chaotischer en spannender worden. Nu alleen nog deel 4, waarschijnlijk het laatste confrontatie tussen Alice en de Umbrella Corp.

Dat was me een snelle Disney film. Het kortste wat ik tot nu toe heb gezien.

Toch was het prettig dat het niet zo lang duurde, want vond deze deel niet al te geweldig. Om het overbodig te noemen gaat wat te ver, want deze was toch enigszins vermakelijk.

Personages zijn nog steeds hetzelfde, maar qua schurken zijn er geen interessante. Vond ze eigenlijk meer doodsaai. Ik vond Geest en Iago wel grappig. Dit is wel een deel waar Iago vrij belangrijk is (telkens van kant wisselen en altijd aan zichzelf denken).

De terugkomst van Jafar stelde ook weinig voor. Vaak voorstelbaar en op de een of ander manier vond ik de animatie bij verre minder dan zijn voorganger. En om dan nog al dat 'muzikalgehalte' te zwijgen, je kan hier rond de 4 - 5 keer rekenen op gezang. Na een 1 scène met gezang is het ook weer leuk geweest.

Het komt nergens dicht bij deel 1, maar voor een uurtje had het mij in kleine vonken vermaakt.

Mijn 2de film met De Niro en Pacino samen in een script.

't Verhaal is niet zo nieuw. Er zijn meerdere films die een wraakverhaal hebben, The Boondock Saints en Dirty Harry bijv. Wat ik wel knap vindt is hoe het uitgewerkt is. Vol met ingewikkelde aanwijzingen en twists. Naast Robert en Al, spelen ook nog een handjevol - wat minder bekend maar kwalitatief goede - acteurs mee, zoals Dennehy en Leguizamo. Dat forensisch onderzoekster en advocate maakten de film ook niet op minder.

De moorden die hierin gepleegd worden is niet echt iets geniaals of interessants, gewoon een act of vengeance manier; kogel doorheen en klaar. Niettemin werd het simpel, maar professioneel afgehandeld.

Met twists heb ik het dan over 't einde, wanneer De Niro niet de moordenaar blijkt te zijn. Dat had ik nou net niet verwacht; goed en netjes gedaan.

Acteerwerk was goed, bekende acteurs, prima verhaal; gewoon een goed en redelijk interessante misdaadfilm.

Niet echt een geweldige komedie. Wel leuk voor een keertje.

Verhaal leek me niet zo geweldig, maar als komedieliefhebber leek het me wel de moeite waard. Voor een keertje is het aardig. Het duurt niet lang, gewoon een normale speelduur voor een komedie. De tempo zit er ook best goed in, alleen was het niet altijd grappig. Dat gehele grapjes met gehandicapte is niet echt mijn straatje. Er zitten toch wel een paar leuke dingen ertussen. Alleen de meeste personages vond ik niet zo grappig, maar naar Heigl kijken is ook geen slecht idee...

Ik vond het leuk hoe Knoxville van gehandicapt naar normaal kon switchen. De training van Knoxville, het uitgaan en hoe die met z'n mede-gehandicapte vrienden omgaat was toch wel vermakelijk om te zien. En het is ook niet geheel voorspelbaar.

Wel te doen voor een keer, maar daar blijft het bij.

''Unleash the fury!''

Een geweldige roadmovie waarin bizarre gebeurtenissen voorkomen.

Dit is nou een geschikte reden om samen met een groepje vrienden een uitje met een auto te organiseren. Wat een idee-brenger.

Het verhaal vond ik wel leuk en creatief verzonnen, evenals de personages. Zo heb je een gedupeerde (Josh), een slimmerd (Rubin), een onzekere nerd (Kyle) en natuurlijk een ''aanvoerder'' (E.L. aka Stifler). Naast de groepje heren zijn er andere geweldige personages die voor alle overige komedie zorgen, zoals Green's personage en zijn groot-ouders. Smart en Blanchard zijn ook een lust voor het oog. Het zijn van die vrouwen waar je als man zijnde moeilijk kan kiezen (uiteindelijk had ik voor Smart gekozen).

Er zit een uitstekende tempo in en aan de speelduur is er ook niets van aan te merken. Aan komische scènes komt het ook niet te kort; eigenlijk was het hele trip één grote komische evenement waar ze van het ene naar een andere belabberde situatie terecht komen. Enkele voorbeelden zijn hun bezoekje bij een motel, het onbijtje, Kyle's strenge vader (uitstekend gecast en goed gespeeld door Fred Ward), een pratende hond en het prostaat melken.

Een droge komedie en het begin van een geslaagde komedie regisseur. Een film die voor herhaling geschikt is. Tevens is het een grappig idee om deze op te zetten voor je met de auto met je vrienden ergens heen wilt gaan.

Redelijke post-apocalyptische film.

Als eerste waren de decors en beelden van de verwoeste Amerika erg mooi en overtuigend op beeld gezet.

Verhaal vond ik toch aan de simpele kant. Toch klopt het en is het gewoon logisch.

De kills die Mortenson maakt waren toch wat aan de neppe kant en konden makkelijk weggelaten worden.

De mensen die ze tegenkomen zijn allemaal stuk voor stuk vreemde overlevenden, je zou ze de 'uitschot' der mensheid kunnen noemen. Jammer dat er weinige goeden overblijven en alleen maar kwaadbedoelde plunderaars nog rondzwerven.

Dat theorie met de vermiste duimen bij zowel de gekleurde dief als Pearce ontging me even.

Het was wel leuk en interessant om te volgen hoe 2 familieleden elkaar tot de dood ondersteunden. Het wegduiken van plunderaars, het doorzoeken van verlaten gebieden en natuurlijk - het enige stukje waar ze alles hadden wat ze wilden - de voedselkelder horen er ook bij.

Echt een thriller vond ik het niet, maar wel een stevige drama.

Dit lijkt me een soort prequel op die van '91 van Costner.

Hierin maak je mee waarom Robin tot zo'n pad ging dwalen en wat die ervoor deed.

Opzich geen slechte film, had wel wat anders voorgesteld. Merendeels een soort remake.

Personages waren wel leuk, sommige leuk op een juiste moment. De humor zat er lekker in, niet te vaak en niet te weinig, gewoon op het goede moment. Verhaal was vrij dun en simpel.

Wat ik nog mooi vond waren de decors; landschappen en kastelen, bijv. Ook zagen de wapens en harnassen goed uit. De veldslagen helaas wat minder, bijna bloedvriendelijk zou je zeggen in vergelijking met Braveheart. Acteerwerk was best te doen. Persoonlijk vond ik de rol van Crowe om Hood te spelen niet zo interessant, vind hem totaal geen type voor.

Een hoge cijfer is dit niet waard en stukken minder vergeleken met die van '91. Toch is het een voldoende waard en is het geen verspillende tijd om 2,5 uur voor vrij te maken.

Het was een tijdje geleden dat ik dit klassieker heb gezien.

Zoals ik het kan herinneren, is dit gewoon een prima film.

Het verhaal gaat over Robin of Locksley, een jonge adelheer en 3de Kruistocht-veteraan tijdens de donkere tijden van de Middeleeuwen. Na zijn terugkomst thuis, merkt die dat er een complot is tegen de koning en alle adelen die met de koning zijn. Omdat hij een gezochte man is, wordt die achterna gezeten tot aan Sherwood Forrest, een bos met een griezel-reputatie. Daar ontmoet die boeren die hun belachelijk hoge belasting niet meer konden betalen aan de sherrif van Nottingham. Samen met hun maakt die een 'dorp' in het bos en beginnen ze met het plunderen en stelen van alle goederen die door het bos worden begeleid. Een ware strijd tussen Locksley en Nottingham.

De personages zijn leuk, er zat er geen bij waar ik een grote hekel aan had. Slater's personage bezorgde wel een klein irritatie, vanwege zijn gedrag. Costner als Hood vond ik prima, helemaal goed gecast. Freeman als een Moor is wel grappig, ook best stoer want Freeman acteerde helemaal goed en kwam erg 'Moors' over. Rickman (de Sneep van tegenwoordig) speelde ook de sherrif goed, op een raar maar grappig manier. Vol met stress, want dat merkte je bij een aantal scènes. Mastrantonio als Leeuwenhart's nichtje zorgde ook voor de romance-gehalte tussen haar en Costner. Een beetje romantiek is noodzakkelijk bij Robin Hood. Voor de humor zorgde de frater ervoor. Grappig man die alleen om bier geeft. Ook een aantal bewoners van Sherwood maak je nog mee, ze waren boeren voor Robin kwam en daarna krijgers, dus hun training zie je ook. En ten slotte, maar niet minder, Connery als de teruggekeerde koning van Engeland, Richard Leeuwenhart.

Voor '91 zagen de effecten er wel goed uit. Ook de locatie's, Sherwood zelf, een aantal kastelen en wat simpele weilanden tijdens het reisje. Er zit een grootschalig gevecht in en ook dat ziet er verzorgd en netjes uit, met wat prima effecten. Zelfs nu, 20 jaar later, zijn de effecten niet storend om naar te kijken. Al waren de gevechten niet bloederig of gruwelijk, kan dit niet echt als een dikke minpunt worden gezien. Er gaan in ieder geval een hoop dood, dus dat zit er wel in. En onder de doden zitten er een paar mooie kills die door Costner en Freeman werden uitgevoerd. Hood's legendarische vaardigheid met de boog laat een paar treffers zien en Freeman rent er zo langs een horde Kelten met z'n scimitar. De wapens, outfits en alles wat in de Middeleeuwen beschikbaar was ziet er prima uit, vooral de aankleding en wapen van Freeman. De outfits van de soldaten waren wel simpel, maar dat zal ook toen zo zijn geweest.

Hood's theme van Kamen is wel pakkend. Evenals Bryan Adams met Everything I Do, een heerlijk nummer die je tijdens verschillende momenten kan gebruiken en het gewoon goed bij past. De soundtrack is goed gemaakt.

Ik heb de extended versie niet gezien, maar zou het absoluut niet erg vinden om nog 10 minuten extra scènes te zien. De speelduur bedraagt zo'n 2 uur en 10 minuten. Zo'n legendarische icoon verfilming hoort zulk soort tijden te hebben. Er waren geen overbodige scènes of onnodige bijzonderheden. Alleen duurt het even qua tempo om echt op gang te komen. Dat is niet zo'n punt, want het begint niet meteen met Locksley en Nottingham die elkaar tegenkomen, maar intro's van verschillende personages, het verhaal een beetje opbouwen en nieuwe plekken ontdekken.

Een ware klassieker over de bekendste dief met een gouden hart uit de Middeleeuwen.

Afgelopen dagen beetje bezetten van de animatie films die ik graag wil zien.

Mooie animatiefilm! Leuk verhaal, grappige personages (mijn lievelings was verreweg Rodney's kleine uitvinding).

Apart en niet al te geweldig verhaal, robots en Robot City was mooi geanimeerd. Ook de humor zat er lekker in.

Een goede animatiefilm!

Opzich wel een keiharde en vermakelijke actiefilm, puur voor de mannen.

Qua realisme moet je hier niet zijn, want er zijn een aantal scènes die te ver gaan.

Pluspunten zijn de eiland; Alcatraz, verhaal, acteerwerk, wapens, knallen en boordevol actie.

Ookal komt Biehn weinig voor, was zijn rol uitstekend gespeeld... zoiezo is Biehn 100% geschikt voor militaristische rollen. Ed Harris vond ik ook ijzersterk spelen. Zijn rol en karakter deed me echt denken aan Kol. Quaritch uit Avatar. Ed Harris en Stephen Lang doen me enorm aan elkaar denken.

Een paar kleine minpunten liggen toch aan Connery's rol. Hij speelde een man van ruim 55 - 60 die toch nog elite-mariniers uitschakelen en allerlei andere kunstjes kan uithalen zonder veel moeite. Cage vond ik soms ook erg irritant, maar dat komt gewoon vanwege het gedrag wat zijn personage vereiste.

Toch nog een dikke voldoende. Tevens aanrader voor de heren (en dames, want dat kan ook) die van lekker veel actie, soldaatje spelen en tunnelcomplexen houden.

Een film die je een keer moet zien als je van misdaad houdt.

Leuke en hoogst rare personages, redelijk verhaal, redelijk misdaad en af en toe humor.

Toch blijf ik me afvragen hoe 't schilderij uitziet.

Redelijk een standaard verhaal. Acteren was af en toe slap.

Worthington is toch hier 't meest bekend en toch zo'n kleine rol met een lugubere einde.

't Reuze krok zag er - op een aantal beelden na - mooi uit. Personages waren niet zo bijzonder. Wel raar dat 't personage van Worthington de gestrande toeristen meer over het dier kon vertellen dan die van Mitchell.

In ieder geval waren er mooi beelden van 't riviertje, dal en insecten gemaakt.

Een misdaadfilm die je een keertje moet zien hebben.

Redelijk acteerwerk, dorpen in Frankrijk waren mooi te zien, actiescènes waren uitstekend in beeld gebracht en natuurlijk een goed verhaal.

Het begon allemaal al interessant; een aantal onbekenden komen bij elkaar om een missie te volbrengen (een beetje hetzelfde als Reservoir Dogs), langzaam wordt 't groepje hecht en begint de spanning op te bouwen naarmate de missie dichterbij komt en dan gaat het (natuurlijk) mis, om dan vervolgens een kat-en-muis-spel te krijgen die een spoor van bloed, lijken en vernietiging achterlaat. Het einde (de schaatsarena) vond ik persoonlijk een beetje teleurstellend en zwak.

Maar de actiescènes, de Audi-achtervolgingen en de professionele uitvoering van hun missie zijn al genoeg om het een keertje op te wagen.

''They got my tooth! I want it back.''

Redelijke film met The Rock.

Het verhaal gaat over Beck, een medewerker van een rijke crimineel. Beck houdt zich bezig met het innen van schulden. Voordat hij met zijn baan stopt om iets anders te doen, staat hem nog één opdracht in de weg. In de jungle van El Dorado is de zoon van Beck's opdrachtgever met schatzoeken bezig. Het is dus aan Beck om naar El Dorado te reizen en de zoon van de crimineel op te sporen en mee te nemen naar z'n vader.

De personages hier wisten mij niet echt te boeien. Naast The Rock, SWS, Dawson, Bremner en Walken, liepen er geen andere bekende namen. De rest bestond gewoon uit dorpelingen, huurlingen en rebellen. The Rock speelt als een 'collector', SWS, een schattenzoeker, Dawson als barkeepster en rebellenleider, Bremner als een grappig Schotse piloot, Walken speelt een landheer en ook Schwarzenegger komt hier een microseconde voorbij lopen. Er zit dus geen personage bij die ik bijster bijzonder vond. Dawson natuurlijk, maar dat komt omdat ze gewoon mooi is. Alle andere hoofdpersonages hebben zo hun moment en meer niet.

Qua actie zitten er behoorlijk wat stukjes bij wat ontploffingen en schietpartijen garanderen. De effecten zagen er grootendeels prima uit. Natuurlijk is het overrated, maar dit is een film die zichzelf niet serieus neemt. Er zit ook wat humor bij. Walken's concept over de tandenfee vond ik wel leuk, evenals een verdovende werking van een fruitstuk. Op gebied van actie en humor is het wel vermakelijk en kijkt het prima weg. Wanneer ze door hitsige apen worden aangevallen was ook een leuke toevoeging. Ook de verschillende confrontatie's tussen SWS en The Rock lopen standaard en snel aan de kant van Johnson. Beide personages spelen redelijk op elkaar in, dus de humor over hun is nog te doen.

Hun avontuur door de jungle komt prima op beeld en er wordt veel gebruik van gemaakt. Er komen ook een aantal vallen aan bod, voor extra spanning en humor. En El Dorado laat ook z'n nadelen zien; hoe rijke mensen gebruik maken van de armen en hun als slaven behandelen en met geweld bestrijden.

De speelduur valt wel mee, al kon het wel 10 - 15 minuten korter. Hierdoor lijkt de tempo af en toe traag en zo kon dit eventueel worden voorkomen.

10de film die ik van The Rock heb gezien, maar zeker niet zijn beste rol.