Opinions

Het was een eer om een dag met een aantal kansloze tuig uit de buitenwijk mee te lopen.

Jammer dat het in het zwart/wit opgenomen werd. Ik zie daar geen reden of boodschap in. Verder waren de rellen goed in elkaar gezet. Ook maak je tijdens het meelopen van die jongens kennis met hun vrienden en hun nare streken.

Ook kan ik me bijna niet voorstellen dat iemand zich niet aan hun gedrag zou irriteren. Totaal onrespectloos voor jong en oud, bijdehand, vloekend en vandaliseren zijn de hoofdgerechten die je hier krijgt.

Het is me altijd verteld dat de Franse politie geen zacht eitjes zijn zoals ze de politie hier beschouwen... maar logisch ook, want wie wil zulke gasten nou niet keihard de kop indrukken? Goeie aanpak van sommige agenten

Toch wel een redelijke film die bij mij een kleine indruk heeft achtergelaten. Een film die je wel eens een keertje moet zien.

Dit moet het echt van zijn actie hebben. Want op goed acteren en briljant verhaal kun je hier niet op rekenen.

Gewoon lekker veel en overdreven actie. Met Seagal als een FPS-held (kan tegen kogels en wordt moeilijk geraakt). Persoonlijk een stukje minder dan de DMX en Seagal films: Exit Wounds en Cradle 2 the Grave, maar wel een 3,0 voor al dat actie en best een mooi slechterik (Nia Peeples).

''Last night, I fake-chowed a DJ's mom.''

Wederom een heerlijke komedie over feesten, vrouwen, drugs en alcohol.

Het verhaal is leuk, apart en toch weer hilarisch uitgewerkt. Dit is een verhaal over alle wilde fantasieën van een getrouwde man. Shoppen met je vrouw, maar toch nog even omgekeken naar een jonge vrouw met een beter figuur? Met een Hall Pass heb je vrijwel een hele week de tijd om te doen wat je maar niet laten kan. Zonder vrouwlief. Dat houdt in dat je lekker met je vrienden onbeperkt naar de kroeg kan gaan, lekker mals vlees wegwerken en zo ongeveer als enige 40er in een discotheek 'los' gaan.

Er lopen een aantal gekke personages rond, zoals een DJ die werkzaam is in een café. Daarnaast kunnen de vrienden van de getrouwde mannen er ook wat van. Zoals... drugs gebruiken op een merkwaardig plek; een golfbaan. Voor de rest zie je allerlei mensen die je in feesten kan verwachten, gewoon mooie, jonge vrouwen... En een hele mooie tante.

Niet all acteurs en actrices die in voorkomen ken ik. Sommige ken ik al van een aantal films, zoals Wilson natuurlijk, Applegate, jonge maar mooie Daddario, Campbell en meester in feesten Jenkins. Maar ook een aantal zijn totaal nieuw voor mij, de vrouw die de hele film steelt; Nicky Whelan (ongelofelijk dat ze 30 is). Ook heel leuk, zo met haar Australische accent. Sudeikis is ook een nieuw acteur voor mij. Zijn rol doet me aan die van Stu van The Hangover denken.

Er zitten nog leuke stukjes in, zoals de weekplanning van de mannen tijdens hun vrijbrief. Van dag 1 tot aan dag 7 zie je hoe ze complete tot halve dagen verkloten door te gaan eten, slapen in een bubbelbad om door 2 naakte mannen gered te worden of golven met vrienden... met gevolgen. En een ware nachtmerrie voor de mannen; betrapt en nog wel aangehouden worden tijdens het fappen. Naast dit gaat hun vrouwenjacht niet altijd gesmeerd, mede dankzij hun techniek (motorhelm en een brief met zinnen) en leeftijd.

Uiteindelijk blijken de vrouwen van de 2 heren toch nog gelijk te hebben. De mannen zijn net honden die graag in het wild willen worden losgelaten. Maar zodra ze er een moment in verblijven, rennen ze zo snel mogelijk terug naar hun baasjes. Wilson die een hele mooie vrouw afwijst bewijst het. Ik, zoals vele anderen, hadden waarschijnlijk dat enne andere optie gekozen, want hoe vaak krijg je nou een vrijbrief binnenin je huwelijk?

De gebroeders Farrelly hebben een aantal leuke komedie-films, zoals There's Something about Mary, Me, Myself & Irene, Dumb and Dumber en The Heartbreak Kid. Maar Hall Pass mag er ook bij horen, al blijft Dumb and Dumber hun beste.

Toch een vermakelijke avondfilm, die je gerust naast andere Farrelly-films kan hebben.

Net gezien en erg teleurgesteld. Ik had hier toch weinig verwachtingen, juist helemaal niets kun je zeggen.

Het zijn 7 of 8 afleveringen die bijna niets aan de Halo-reeks toevoegen. Er komt weinig nieuws bij. Ook is er weinig interessants te zien. Alle Halo's gaan over absolute macht/overwinning tussen de enne en andere groep, dus er worden verscheidene slagvelden gevochten door het universum. Hier zie je het minst van, de meeste (kwalitatief slecht) animatie gaan over verschillende 'klusjes' binnen de Spartans en ODST's.

Zoals gezegd vond ik de animatie hierin af en toe erg slecht. Vooral met dat laatste missie ''The Package''. Zo heb je de enne aflevering die minder serieus genomen wordt als de ander. De aflevering met Spartan-1337 bijv. was meer aan de komische kant met de poging om de personages leuk over te laten komen. Alhoewel het met Spartan-1337 bij mij gelukt is, vond ik die personage leuk overkomen. Ondanks zijn mede-Spartans die altijd macho en heroïsch overkomen, had ik het bij deze juist niet en dat was een leuke pluspunt die mij verbaasde.

Wat als een pluspuntje beschouwd kan worden is dat ze qua Covenant ze redelijk mooi geanimeerd hebben. Wapens, voertuigen en wezens zagen er behoorlijk mooi en aan de game-concepten gehouden uit.

Toch heeft Halo Legens mij - als Halospeler - weinig geraakt en geboeid. Persoonlijk vond ik deze film geheel overbodig, want qua Halo (de spel) voegt het belachelijk weinig toe.

Ik vond het geen goede oorlogsfilm. Het is op bepaalde vlakken realistisch, maar dat maakt het zo verdomd chaotisch en saai.

De jungle en heuvel zagen er wel goed uit. De actie die erin zit is voor mij eentonig en niet vermakelijk genoeg.

Acteerwerk vond ik niet zo geweldig, soms zelfs amateurisch. Zelfs komt het twee keer in voor dat een zogenaamde gestorven soldaat teken van leven gaf door rustig maar zichtbaar te ademen of met de gezicht en ogen bewegen Helaas!

Nee, zulke soort oorlogsfilms zijn niet aan mij besteed. Hamburger Hill heeft zijn plaats naast Casualties of War en Jarhead verdient, ook realistisch en onvermakelijke films in mijn ogen.

Leuk en op z'n moment grappige superheldenfilm. Maar toen bleek dat hanglul niet 't enige te zijn, begon het toch een beetje minder te worden. Voor de rest mooie effecten, acteerwerk ging wel, een paar leuke en komische scènes en een bloedmooie Charlize Theron.

Kolere, wat een film.

Heb af en toe een beetje moeten lachen. Want qua acteerwerk is Deschanel erg bijzonder. Volgens mij kan een kind beter acteren. En dan nog Wahlberg soms.

Verhaal was niet zo interessant. Vooral wanneer je erachter komt wat al dat heisa veroorzaakte. Dus het komt erop neer dat alle groen dat deed om zichzelf te verdedigen en ons een flinke waarschuwing te geven dat de planeet ons zat is. Of heb ik het verkeerd begrepen, want dit is een film die via mijn achterhoofd verdwenen is.

Sommige zelfmoordscène's waren wel gaaf. Dat met de tijgers en leeuwen, met een behoorlijke snelheid tegen een boom rijden of met die grasmaaier, als voorbeeld. Dus dat vond ik allemaal netjes op beeld.

Opzich waren de enige minpunten een groot deel van 't verhaal en het acteerwerk. Ook de eindscène met Wahlberg vond ik niet al te geweldig.

Ze zijn in 2 groepen van elkaar opgesloten en na een reünie op 't open veld - wat de dood van alle figuranten werd - was het bij hun niet, want 'toevallig' was het afgelopen net nadat ze hun plekken hadden verlaten. Nou... geweldig.

De introductie van een nieuwe 'attack of the plants' in Frankrijk vond ik wel een leuk einde. Het is zo'n einde wat aangeeft dat het toch geen happy ending werd.

Redelijke animatie waarin muziek een groot onderwerp is.

Hierbij dus ook leuke muziek score's hier, een aantal leuke personages en de decors waren een en al sneeuw en ijs. Zoals hierboven, is er inderdaad een milieuboodschap in te vinden.

Voor de rest duurde het wat te lang, weinig tempo in en dat muzikal stukje hoefden van mij niet per se.

Te doen voor een keer, anders een kleine aanrader voor animatieliefhebbers.

Wat een flauwe komedie.

Het verhaal is weer leuk verzonnen. Een persoon die met een bepaalde sport verder wil groeien juist een andere te laten doen die in vele dingen verschillen. Sandler maakt van een saaie, rijkelui sport een ware chaos. Hele leuke instelling en manier van doen.

Personages zijn best leuk, zo heb je Sandler; iemand met een hele korte lontje die op vele gevallen grappig tekeer gaat. Weathers als z'n 1-handige mentor, Bowen als mooi blondine, zwerver als caddie, een kampioen als spelbederver en dan nog Sandler's gedupeerde oma. Zijn reden om aan zo'n stomme sport mee te doen. Met Stiller's personage mocht er wat meer gedaan worden, want die vond ik wel leuk.

Vanaf het begin, met Sandler's baan-ervaringen, moest ik gelijk al lachen. De humor zat er goed in, al zijn sommige grappen weer afgezaagd en geforceerd. Bijv. dat gedoe met Weather's houten hand was leuk bij het begin, maar om er nou constant grapjes over te maken ging ook snel vervelen.

De wedstrijden verliepen met veel moeite en wat afleidingen om vals te spelen (voorspelbaar), maar de grappen die tussendoor kwamen kon ik wel waarderen.

Een leuke film voor een keer van een goeie komedie-regisseur (zijn latere films met Sandler dan).

Waar gaat het heen met de jeugd?

Wat een kansloos bestaan hebben de jongeren die hierin voorkomen. Lijkt me ook vrij realistisch, want zo gaat het in bepaalde plaatsen.

Wel leuk dat een groep tieners door een bejaarde man neergeknald worden Ookal handelt Harry hier soms slordig en onprofessioneel.

Ga zo door, Harry! Jij handelt wat vele maar denken

Zeker geen geweldige horror, maar wel een redelijke verhaal.

Een aantal personages horen niet in zulke films, maar dat komt meer omdat ik andere genres van gewend ben.

Helemaal niet eng of wat dan ook, vaak saai te noemen. Acteren was soms slecht en dat was te merken. Owen Wilson had wel een toffe einde. Onthoofd door een ijzeren leeuwenkop of wat het ook moest zijn.

Voor de rest interesseerde het mij niet genoeg om het ooit nog een keer te kijken. Prima voor een keertje en ook wat sfeervol als je een grote, lege en donkere huis met gekraak en gepiep hebt... uiteindelijk zul je vanzelf wel stemmen horen en fournituren beelden zien bewegen.

''Bitches be crazy, you know that.''

Wederom een luchtige komedie van Stiller. Net als Carell, is Stiller een leuk acteur voor komedie's.

Het is een leuk verhaal; zo van die verschikkelijke huwelijken waar de man/vrouw van je dromen juist het tegenovergestelde blijkt te zijn. Aardig leuke personages (Stiller's vader is bijv. geweldige personage), maar Jerry Stiller is dat sowieso al, met of zonder rol. Daarnaast zijn de 3 dames (Ben's 2de vrouw, Longoria, bij het einde) erg knap en mooi om naar te kijken. Na het trouwen beginnen er hliarische karakterveranderingen te vormen bij Akerman waar het Stiller toch vies zal tegenvallen. Leuk gedaan hoe het van redelijk naar erger en erger vordert. Tevens doet Akerman, een héle mooie vrouw, me op de één of ander manier een beetje aan Cameron Diaz denken.

De humor is vaak geslaagd en wekt een lach bij mij op. Het is af en toe wel flauw, maar meestal komt het wel leuk uit. Ook de locatie is ook leuk uitgekozen; een paradijs waar ze hun huwelijksvakantie vieren. De film speelt zich af op meerdere locatie's, maar hier staat hun vakantiebestemming centraal.

En wat ik erg belangrijk bij een 90+ minuten komedie vind is de tempo. Die zat er aardig in en die 115 minuten gingen aardig snel en werd nergens te langdradig en erg saai.

Een onderhoudende komedie wat een rampzalige plaatje vormt van wat er zou gebeuren als je met iemand trouwde die je niet goed genoeg kent.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Het verhaal draait om Noorse verzet tijdens 1942, de tijd dat Duitsland nog krachtig was. Zo volg je een groep verzetstrijders mee tijdens een aantal missies, waaronder sabotage.

De personages waren niet interessant, Douglas speelde een geleerde, Harris als leider van een Noorse verzetsgroepering en Jacobsson als Douglas's ex-vrouw. De Duitsers hier spelen een klein rol en verder wordt er op geen enkel Duitse soldaat of officier verder op ingegaan.

De missies vond ik niet geweldig goed uitgewerkt, maar dat zal aan mij liggen. 1965 is niet echt een tijd geweest van geweldige effecten. Het is wel goed genoeg om het volgbaar te maken en best interessant voor vele mensen om te zien. Zo maak je een inval op een fabriek, achtervolging op gebergtes en een aanslag op een veerboot.

De speelduur is toch wat aan de pittige kant. Vooral omdat ik slechte geluid en beeld had (wel een origineel DVD), maakte het mij niet helemaal prettig om het met gemak te kijken. De film mist ook zo nu en dan wat tempo, het kon natuurlijk wat sneller. Bijv. door de speelduur in te korten.

Daarnaast is dit niet geheel op feiten gebaseerd, want er missen genoeg details wat er toen gebeurde. Die worden hier compleet weggelaten. Erg jammer.

In dit geval zou ik meer voor de film Max Manus gaan, die ook over Noorse verzetsstrijders gaat.

Een film over de bekende ruiter Frank Hopkins.

Het verhaal zal wel waargebeurd zijn in Hopkins' carrière als ruiter. Het speelt zich af rond 1890, het jaartal waar een jaarlijks race wordt gehouden. Een Arabische traditie, want het wordt gehouden in de woestijn. Er komen een aantal landen aan bod, waaronder Irak en hun bestemming; Damascus, Syrië. De woestijn is wel een uitdaging, want het zit vol gevaren. Een zeer gevaarlijke uitdaging voor Hopkins en zijn beroemde paard Hidalgo.

Mortensen speelt zijn rol goed als Hopkins, alleen vond ik zijn Indianenachtergrond niet echt bij Mortensen horen. Sharif is helemaal in z'n element met zulk soort films. Die speelt de machtige Sheikh Riyadh. En voor de rest zijn het allemaal deelnemers, van een pittige Engelse dame tot wel andere tegenstanders uit allerlei landen en zelfs een prins op een onverslagen paard wat een mogelijk beter is dan Hidalgo.

Avontuur als genre zit er zeker wel in. Qua actiemomenten valt het reuze mee. In de woestijn is de hitte en droogte niet gevaarlijk, maar ook nomaden die kampen aanvallen, wat hier zo nu en dan gebeurt. Daarnaast worden ze door iemand aangevoerd die het op Hopkins heeft gemunt, vanwege een complexe samenwerking met iemand van de deelnemers. Hopkins en z'n trouwe ros worden dus door heel de woestijn achterna gezeten. En om het nog leuker te maken, wordt er nog iemand ontvoerd, waar Hopkins er noodzakelijk erachteraan moet gaan. Dit komt uit op meer actie en doden. Wat ik wel had verwacht waren een paar stukjes van de wreedheid van de race; een gruwlijke dood van sommige deelnemers. Helaas zit dit er niet in, terwijl het werd beweerd dat in elke race er genoeg doden vallen. Verder is het niet altijd zo voorspelbaar, want een zwaargewonde Hidalgo, een samenwerking en wie er uiteindelijk over waren kon je niet helemaal aan zien komen.

De film moet het zeker hebben van prachtige woestijn beelden. Van rustige beelden van een dorre woestijn, tot wel een wrede natuur. Maar van de tempo moet de film het zeker niet hebben, af en toe te snel en dan weer erg traag en langzaam. Daarnaast zitten er ook vele onnodige scènes in die - naar mijn weten - het verhaal niet geweldig meehelpen. Zoals de beelden van hun tussenstop tijdens de race. Ik denk bijna dat er meer tijd in is gestoken dan de race zelf...

Een prima avonturenfilm voor een keer. Maar zeker niet een film waar Mortensen er bovenuit steekt.

Ook weer een geweldig film van Smith, die in vele films schittert en zichzelf bewijst dat die een hele goede acteur is voor zowel actie-, drama-, romantiek- als komediegenre's is

Heb heerlijk gelachen. Leuk verhaal met eigenaardige personages.

Smith is geknipt voor zo'n rol, want in zijn eigen stijl en houding brengt hij kleur in zijn personage. Wat een koele kikker!

Eva Mendes en haar zus en vriendinnen mogen er ook best wezen

Ook hilarisch om te zien hoe Smith van nietsnutten mannen met een meid maakt. Vooral Kevin James, de Koning der Koninginnen

Een kijktip om met je vriendin/vriendje voor de buis er lekker voor te zitten. Ook handig voor mannen met zo'n probleem... nee, ik hoor der niet bij

Goede actiefilm.

Redelijk verhaal (beetje rommeling bij 't begin), goede beelden van de steden. Brute en bloederige kills, een beetje over-the-top, maar spelers van Hitman zullen er niets van merken.

En natuurlijk een mooie Olga Kurylenko Haar korte haar en tattoo maken het minder, maar Google plaatjes stellen niet teleur.

Zijn mooie Audi a8 (?) doen me denken aan The Transporter.

Wie de extended edition heeft raad ik aan om de bloopers en verwijderde scènes te zien. Toch is de alternatieve einde slecht.

''Hey, do you wanna come look at our hole?''

Een film met een interessant verhaal die toch niet helemaal naar verwachtingen ging.

Het verhaal gaat over een moeder met 2 kinderen die naar een saaie dorp verhuizen. Tijdens het verkennen van hun nieuwe huis, stuiten de jongens samen met hun buurmeisje op een geheime deur naar een donker en bodemloos put. Niet al te lang na hun bizarre ontdeking, maken de jongens en hun buurmeisje onverklaarbare en angstige dingen mee...

De beide broers zijn niet vaak lief tegen elkaar. De jongste is wat speels en wil graag met zijn oudere broer spelen, die heeft er nooit zin in en vind hun nieuwe woonplaats afschuwelijk. Hun mooie moeder (Teri Polo) werkt in een ziekenhuis en laat de jongens vaak thuis achter. Hun prachtige buurmeisje is een nieuwsgierig persoon die samen met de jongens op onderzoek gaat wat betreft het mysterieuze put. Ook zij zal worden geconfronteerd met wat onverklaarbare dingen.

Dit is uiteraard een horror te noemen. Het is ook erg spannend en werkt zich wel goed naar een climax, wat ik helaas érg tegenvallend vond. Uiteindelijk ging het om een soort van boogeyman-theorie. Het luik is een doorgang naar een ander dimensie, een dimensie vol met angst en kwaad. Zodra je het openmaakt, komt je grootste angst uit en wordt je op getest. Dane was voor zijn vader bang, Lucas voor clownen en Julie voor haar overleden vriendin. En zo worden ze allemaal geteisterd door bewegende clownen, een monsterlijke vader en een klein kind. Het begint allemaal rustig, met als eerst vreemde geluiden. Daarna ging het wel naar fysieke dingen, tot wel dat ze je aanvallen om je angsten zo te testen. Zodra je er niet meer bang voor bent, verdwijnt het en zijn al je angsten voorbij. Alleen bij Dane op het laatst, dat die dus via het luikje naar de andere dimensie gaat om zijn vader te confronteren vond ik niet bij horen en zeker een teleurstellend climax. Net als Insidious, was het eerst spannend en best freaky, tot het laatst waar ze de wereld van de anderen betreden.

Het acteren was niet echt in orde. Aan de andere kant, het zijn kinderen van 17 en 11. Haley Bennet (hun buurmeisje) was wel iets ouder dan de jongens, maar over het algemeen ging haar acteerwerk wel. Wanneer Lucas met een clown ging knokken was trouwens één van de grappigste stukje in een 'horrorgenre'. Geniale scéne.

Het gehele sfeer en uitstraling waren enigszins aanwezig. Maar dit is wel een horrorfilm wat meer voor kinderen van 12 - 18 is gemaakt.

Een vermakelijk Sci/Fi onderzoeksverhaal.

Redelijk acteerwerk, Bacon vond ik hier de nummer 1. Ook wel stoer, als je onzichtbaar bent en zo ongeveer alles kan maken.

Een goed weergave van Bacon's transformatie van vlees en bot naar (als het ware) lucht. Dus ook van een geniaal onderzoeker naar een psychopaat die zijn team op wilt ruimen.

Het 2de deel (wanneer die doorslaat en een kat en muisspel begint) was op momenten spannend en goed te volgen.

Een goed volgbaar en onderhoudend filmpje.

''Wars begin where you will, but they do not end where you please.''

Een boeiende drama.

Dit geeft een andere kijk op het gebied van oorlog. Je volgt hier 4 veteranen die met een zware impact zo goed mogelijk met hun leven verder willen gaan. Natuurlijk gaat het niet altijd goed en je merkt dat ze nog last hebben van wat ze allemaal in Irak meemaakten. Zo heb je slechte slaap, nachtmerries, schrikmomenten en moeite met concentratie.

Het begint allemaal spannend, een hinderlaag en een flinke vuurgevecht tussen Amerikaanse troepen en opstandelingen. Er vallen genoeg doden en beide kanten en dat allemaal voordat het 4-tal naar huis kon gaan. Dit en andere gruwlijke beelden blijven ze achtervolgen. Een goed weergave van teruggekomen soldaten die met zulk soort dingen te maken hebben en hoe ze het proberen te verwerken. Puik gedaan.

De stukjes wanneer Biel in beeld kwam met haar geamputeerde arm vond ik ook wel netjes gedaan. Evenals een paar sterke gesprekken en dialogen in de film. Van Jackson kon ik nog een beetje om lachen toen die dronken thuiskwam met 3 andere hoveniers die hij heeft uitgenodigt om bij hem te komen eten.

Op een gegeven moment werd het wel langdradig en saai. Het acteerwerk was ook niet altijd geweldig en brokkelde soms af.

Een redelijke dramafilm over de mentale gevolgen van oorlog.

''Have to fly. Have to fight. Have to crow. Have to save Maggie. Have to save Jack... Hook is back.''

Een film uit mijn jeugd. Dit vond ik vroeger geweldig en om wat oude herinneringen op te pakken, heb ik dit even herzien.

Een prima film van Spielberg over een alternatief Peter Pan.

Het verhaal volgt een volwassen Peter die een prima baan heeft en getrouwd met 2 kinderen. Als vader is die niet al te goed voor zijn kinderen, want zo maakt die afspraken zonder ze na te komen. Dit vanwege voorrang op z'n baan. Voor een keertje na 10 jaar, bezoekt Peter en zijn familie Wendy, de vrouw die Peter een dak heeft gegeven. Peter is niet als enige die Wendy bezoekt, want ook kapitein James Hook brengt een bezoekje en ontvoerd Jack en Maggie, Peter's kinderen. Het is dus om aan Peter de taak om naar Neverland na al die jaren terug te keren en zijn Peter Pan outfit aantrekt om voor eens en altijd met kapitein Haak in confrontatie te gaan.

De personages waren wel leuk, vooral Capt. Hook. Peter Pan is ook leuk neergezet en gespeeld door Williams. Deze Pan is voorgoed volwassen geworden, dit om met Moira (Wendy’s kleindochter) te trouwen. Klein zijn moest die opofferen en daar koos die voor. In zijn zakelijke leven is die gestrest en zijn werk krijgt eerder voorrang dan zijn familie. Dus als vader zijnde slaagt die er niet helemaal in. Prachtige Roberts speelt Tinkerbell, een klein vliegend elfje die Peter bijstaat in moeilijke tijden. Pan’s medekinderen en vrienden komen hier ook, met een behoorlijk aantal, in voor. Hun worden de ‘Lost Boys’ genoemd. Omdat Peter weg was gegaan, is de leiding aan Rufio, een voorbeeld voor andere kinderen en de beste zwaardenvechter. De andere kinderen hebben allemaal fantasierijke namen zoals ‘No Nap’, ‘Thud Butt’ en ‘Don’t Ask’. Omdat Peter zijn kinderen moet redden, zijn ze ook belangrijk en komen vaak voor. (op heden) Mooie Amber Scott als Maggie en, Peter’s zoon, Jack. Die heeft het minst een band met zijn vader en Hook’s wraak is om Jack te hersenspoelen om Hook als vader te zien dan Peter. Jonge Wendy in Pan’s jonge jaren wordt gespeeld door Gwyneth Paltrow en Maggie Smith als de hoogbejaarde Wendy.

De ‘bad guys’ zijn de vijanden van kinderen: de volwassenen. En in Neverland zijn dat de piraten. De meest gevreesde is toch aartsvijand van Peter; Capt. James Hook. Een zeer herkenbare piraat (vanwege z’n haak natuurlijk) die op een rustig manier al z’n (met behulp van Smee) problemen oplost en al jaren wacht op de terugkeer van Pan. Na Hook is Smee (Hoskins) een piraat met wat dialoog, Smee is Hook’s rechterman en spreekt de andere piraten toe. De overige piraten hebben niets te vertellen, maar vallen wel prima op door hun kleding en wapens.

Het is en blijft een kinderfilm, dus het allesbeslissende gevecht op het eind is niet grof en zit vol lachwekkende moment, zoals Thud Butt’s speciale aanval en de bijzondere wapens van de Lost Boys. Enige zielige moment is wanneer Rufio door Hook wordt gedood. Dit is een aanleiding voor Peter’s beslissing om Nooitland te verlaten. Uiteraard wordt hij gehinderd door Hook, waar het gevecht van beide aanvoerders van de 2 partijen in een gevecht raken tot aan een plein. Daar wordt Hook voorgoed verslagen door Hook’s dierlijke vijand; Tick-Tok de Croc.

Neverland is en blijft een mooie fantasie wereld waar kinderen en volwassenen van elkaar leven. De wereld wordt goed weergegeven en beide kampen komen prima op beeld. Zo heb je de haven, piratenschepen en de stad aan de kant van de piraten. Aan de kant van de kinderen een zeer grote boom als schuilplaats en een groot gedeelte van de jungle waar ze creatief bezig waren en er hun thuis van hebben gemaakt.

De speelduur is wel aan de lange kant en kon wel wat korter. De tempo was op bepaalde gebieden traag, Peter’s training als voorbeeld.

De decors (Neverland, piratenschip), kostuums, soundtrack (Williams) en personages zijn prima en vermakelijk om naar te kijken.

Prima fantasyfilm (vooral voor de kinderen) van Spielberg over een ander soort Peter Pan.

Lange tijd gewacht om deze zombieflick te zien.

Opzich is het best een harde film. Alles wat met actie te maken heeft zit in deze film; politie, wapens, criminelen en hongerige zombie's. Ook een extra ingrediënt is hierbij toegevoegd; volkomen idiote personages.

Opzich was de actie best goed op beeld. Jammer dat de gore hier niet een wat diepere rauwheid in had. In dit geval zie je in Day of the Dead (1985) meer. Dan heb ik het over rondvliegende ledematen en brute eetscène's. Wel jammer dat je hier zonder moet, een zombiefan zou misschien een kleine minpunt daarin zien.

Voor de rest begon het op een goed tempo, het begon met de inval op de appartementscomplex. Wat een verkeerde wending had en voor je het weet, begon de epidemie.

Dat 1ste zombie, wat in de toilet rondliep, zag wel tof uit trouwens! Leek net zo'n Resident Evil baas.

Personages (politie en criminelen) waren wel goed uitgezocht. De leider van de criminelen vond ik echt een Ving Rhames hierin en dat politievrouw - die het zo te zien koud had - was maar irritant bezig... En de zombie's zagen er natuurlijk rottend en verminkt uit.

Een vermakelijk horror!

''It's like we stepped inside the mind of an asshole.''

Prima komedie wat betreft werkgever frustratie's.

Het verhaal volgt 3 vrienden, Nick, Dale en Kurt. Drie jonge mannen die allemaal een verantwoordelijke baan hebben. Er is echter één probleem wat betreft hun baan. Hun hebben het daar niet helemaal naar hun zin. Het heeft niets met hun collega's, kantoor, locatie, inrichting of spullen te maken, maar met hun bazen. Types die bepaalde personen elke dag moeten hebben om weer wat zuur op te gooien. Na een dagje is het de maat vol voor alle 3. Hun besloten een laatste taak uit te voeren wat alle obstakels der irritatie in hun leven zal opruimen... en dat is het vermoorden van alle drie bazen.

De personages worden leuk en komisch gespeeld. Elk is weer wat gekker dan de ander. Bateman's personage is een kantoormedewerker die voor een hogere positie vele jaren keihard werkt en alle onzin van zijn baas pikt. Dale (Day), een verloofde man, is een tandartsassistent die seksueel geplaagd wordt en Kurt (Sudeikis) moet bepaalde opdrachten doen van zijn nieuwe baas die hem niet zinnen. Spacey speelt uitstekend een schoft van een baas, die de promotie die aan Nick toebehoort van z'n neus weg te halen. Farrell doet het ook prima als een ongemotiveerde baas die absoluut niets ziet in zijn geërfde bedrijf, maar toch vele extreme veranderingen wilt laten uitvoeren. Wat betreft Aniston... dit is gewoon één van haar meest sexy rol in een film waar ze als tandarts Dale helemaal gek maakt met ongewenst gedrag en handelingen (ik had het in ieder geva; goed geweten als ik met zo'n vrouw zou samenwerken). Waar bijna elke man (of die een vriendin of getrouwd is) van droomt, probeert Dale er juist tegen te werken. Jamie Foxx als mofu Jones, een ex-gedetineerde die de drie mannen te hulp staat en Bowen, een vrouw die er mooi uitziet voor haar leeftijd. En laatst, maar niet minst heeft Isaiah Mustafa (bekend van de Old Spice reclames) een zeer kleine rol als agent. Kurt is toch uiteindelijk de man van het groepje, aangezien die met een aantal dames hier in bed heeft geduikt. Duidelijk mijn favoriet onder de 3 wat betreft dat. Dale is erg goed in ontoepasselijke opmerkingen, gedrag en onlogisch denkgedrag. En Nick is een neutrale iemand die een beetje als de slimste van de 3 moet overkomen.

De film biedt vele komedie momenten aan, omdat die gasten vele dingen verkeerd doen en het keer op keer weten te verprutsen. Vanaf het begin worden de hel-bazen voorgesteld en wat hun nare manier van hun 'onderdanen' pesten zijn, tot wel hoe sommige erover denken hoe ze hun baas de baas kunnen zijn. Nadat ze een verkeerde 'hitman' hadden ingehuurd, begon hun wraaktocht met Foxx, die hun tips en adviezen geeft over hoe ze het beste hun bazen kunnen vermoorden. Het moet als een ongeluk lijken, dus het drietal gaat op onderzoek uit, naar waar ze wonen, wat hun hobby's en gewoontes zijn. Zo komen ze in een aantal huizen binnen waar het zowel een luxe als een speelse uitstraling heeft. Wat ik nog leuk vond is hoe Kurt de tandenborstel en scheermes van zijn baas zijn kont mee afveegt of hoe Day een bak met cocaïne laat vallen en samen met Bateman high wordt. Het verhaal heeft dan een andere wending als een baas door een ander baas wordt gedood. En dan nog een achtervolging op de autoweg, tot wel het achterna gezeten worden door de politie en de ondervraging. Vele momenten waar de mannen leuk uit een hoek komen en zichzelf zo in de problemen werken.

De speelduur is zeker te doen. Het is slechts anderhalf uur, dus geen komedie die suf begint te worden omdat die tegen de 2 uur duurt. En er zit een prima opbouw in tot wel een ander soort eindresultaat dan verwacht. Het is dus ook onvoorspelbaar. Op het eind komen ook nog de bloopers, wat altijd leuk om te kijken is. Wat betreft muziek is er ook niets mis mee, totaal niet ongepast en heeft bepaalde invloed op een moment hier (wanneer het paniekerig of chaotisch wordt, bijv.)

Van regisseur Gordon is dit zijn 1ste film, maar qua komedie kan die het wel. Voor mij is Gordon een regisseur om in de gaten te houden.

Prima film met grappige personages, geslaagde humor en een hele (...) Aniston.

''Here come the waterslide.''

Leuk animatie met een bijzonder verhaal.

Horton, een olifant in een jungle, doet een ontdekking. Een bijzonder ontdekking. Diep in een stofdeel is een stad gelegen, de Who-Ville. Horton wordt 'praatmaat' van de burgemeester van Who-Ville. Horton is erg bezorgd over het overleven van de Who's en gaat samen met het kleine stofdeeltje op reis door de jungle om een veilig plek te vinden waar de Who's in rust kunnen leven.

Er zijn zat bekende acteurs die hun stem aan de animatiepersonages lenen, waaronder Carrey, Rogen en Carell. Met Carell ben ik al bekend met een ander stempersonage uit Over the Hedge, zijn stem komt me dus bekend voor en uit eerdere ervaring weet ik dat zijn stem aangenaam is bij een animatie. Het horen van Horton's stem deed me wel aan een bekend stem denken, maar wist alleen niet wie. Na het checken op de website zag ik dat het van Carrey was. Ook een prima stem. Horton is een grappig personage die erg overbezorgd is en een last is voor de overige inwoners van de jungle. Waaronder Kangaroo, diegene die de lakens uitdeelt in de jungle. De overige inwoners zijn een groot groep paarse apen, een konijn met koekjes, een supersnelle muis, een aasgier, Katie; een rare gele, zuchtende pluizebol en vele anderen. In Who-Ville leeft de burgemeester samen met zijn vrouw en 97 kinderen. En uiteraard meer Who's die zo hun eigen bezigheid hebben in Who-Ville.

De animatie ziet er prima uit, de jungle en Who-Ville. De intro van de film vond ik leuk, hoe het stofdeeltje naar Horton toe reist. In Who-Ville zie je vele gebouwen, een stadsplein en een verlaten sterrentoren waar je op het eind versteld bent van wat er binnen staat. Daarnaast vond ik de stem (accent) van de aasgier nog wel leuk, leuke personage.

Dankzij een extra korte speelduur van +/- 75 minuten is het geen lange zit. Er zit ook een prima tempo in en dankzij de kleurrijke animatiewereld van Horton word je telkens geconfronteerd met mooie, kleurrijke omgevingen.

Dit is duidelijk een animatiefilm wat meer richting de jongere kinderen is gericht. Uiteraard is dit wel te doen voor volwassenen.

Geen meesterwerk vergeleken met een Disney animatie, maar wel een prima animatiefilm voor tussendoor.

Na een zomerkomedie te hebben gezien, werd het tijd voor een winterkomedie.

Ook een aardig komedie, alleen was die niet zo geweldig. Verhaal vond ik niet zo verrassend interessant, alleen een aardige wending in een komedie; tijdreizen.

Alleen op Cusack na, ken ik de overige 3 acteurs uit andere komedie's. Na dit gezien te hebben, vond ik Cusack geen briljante acteur op gebied van komedie. Hij mist een bepaalde uitstraling om te schitteren in een komische rol (neem voorbeeld aan Carell). Naast de 4 vrienden, waren er een aantal andere leuke personages. Een leuke is de portier bij dat hotel (hoe die hun bagage neergooide bij het begin), vooral wanneer je hem op heden met 1 arm ziet en weer terug in de tijd gewoon 2 armen. Een reden waarmee Lou rekening hield om erbij te zijn mocht die zijn rechterarm verliezen. Hoe jonge vrouwen in de jaren '80 er toen uitzagen ziet er ook niet verkeerd uit, er speelden een aantal mooie in.

De sfeer in de jaren '80 ziet er er goed uit. Haarstijlen, kleding, omgeving en muziek zagen er behoorlijk 80's uit.

Als komedieliefhebber is deze film niet te missen.

''You thought Brad Pitt was a cave in Yorkshire.''

Grappig film over een baan wat met beroemdheden te maken heeft.

Het verhaal volgt Young, een schrijver van een tijdschrift. Het gaat momenteel niet zo goed met hem, tot hij wordt aangesproken door een topman van een hele bekende tijdschrift, Sharp's Magazine. Als nieuwe medewerker moet die helemaal onderaan beginnen en keihard moet werken om de top te bereiken. Na vele interviews en andere bezoekjes die niet al te best gaan, ontmoet die een nieuwe, jonge actrice, Sophie Maes. Hij doet er dan ook alles aan om met haar in contact te komen en bij haar in de buurt zijn. Alleen gaat het niet altijd zoals gepland.

De personages waren leuk, vooral Pegg natuurlijk. Een bijdehand mannetje die vele grapjes maakt met zijn aparte stijl van humor. Dunst speelt een rustige collega van hem, die het liefst niets met hem te maken heeft. Bridges als directeur van Sharp's, hij is zo'n soort baas waar je geen glimlach op zijn gezicht kan toveren. Maes is als arrogant en verwend actrice die haarzelf als nummer 1 ziet. Er lopen nog enkele beroemdheden die hunzelf spelen (zoals Winslet en Craig), een tovenaar/tandarts en een man-vrouw.

De grappen hierin zijn leuk overgekomen. Geen slappe humor. De humor komt meestal van Pegg's gedrag en zijn succes om elk feestje of bezoekje te verstieren. Een voorbeeld is wanneer die een biggetje meeneemt naar een feest, zijn dode goudvissen, dronken en high een feestje vieren, het hondje van Maes perongeluk vermoord en natuurlijk het algehele gang van zaken op zijn werk; hoe die het telkens verkeerd doet.

Zijn werk wordt goed uitgebeeld. Je krijgt veel te zien wat die moet doen, met wie die moet werken en welke gelegenheden hij moet zijn. Interviews, feesten en beroemdheden zijn ongeveer de 3 punten wat erg belangrijk zijn voor Young's baan als artikelschrijver. Ook zijn succes komt later op gang, waar die verantwoording heeft van een hele afdeling, dure pakken en horloges en in een mooi appartement verblijft. Grootendeels speelt zich af in New York. De stad is ook mooi te zien, vooral tijdens het uitgaansleven.

De speelduur is best wel lang, want het bedraagt zo'n 105 minuten tot het eindigt. De concentratie en gedachtes zouden af en toe af kunnen dwalen wanneer het een beetje saai of langdradig wordt. Maar dat gebeurde niet zo vaak en vormde geen irritatie-punt.

Iemand die het leuk vind om sarcastische humor, Britse bijdehandheid en een schaarsgekleede Fox te zien, zit met deze goed.

Geweldige avonturenfilm. DreamWorks bakt er nog steeds wat van!

Heb er veel van genoten. Leuk verhaal, schitterende grapjes, grappige personages (zowel Vikingen als drakens) en het concept van de vele verschillende draken waren erg leuk, soms express lomp en tof gemaakt. De vele landschappen en locatie's (Viking dorp, drakengrot en de jungle) waren heel leuk en mooi gemaakt.

Vond het helemaal niet voorspelbaar. Ik had het nooit gezien, dat al die draken voor hun 'grote baas' alle eten mee moesten nemen.

Hikkie's manier om Tandloos te berijden heeft die op een leuke, aparte manier bedacht. Net of je op een motor rijdt, zo met je voet schakelen...

Gelukkig toch nog een gelukkige einde. Leuk om voor eens mensen en drakens in vrede te zien leven.

Ze mogen nog meer van zulke niveau animatiefilms maken.

Aanrader voor jong en oud!

Deze film op aanrading gezien. Het verhaal leek me wel interessant.

Het is een redelijke film. Ik had het net iets anders verwacht. Het verhaal is redelijk en ook zo uitgewerkt. Het gaat om een oefening die de Red October moet volgen, maar Ramius heeft zo zijn eigen plannen en doet totaal iets anders. Dat is een grote zorg voor Rusland, om vervolgens grootendeels van haar vloot in te schakelen om de Red October uit te schakelen. Amerika komt natuurlijk goed van pas, want die sluiten de handen met Ramius en proberen de Red October heelhuids op veilig haven te brengen... Een ware jacht dus.

Alleen dat 'jagen' onderwater vond ik af en toe saai en komt nergens op een hele spannend moment. Een klein stukje wat ik nog wel een klein beetje spannend vond, was een zoektocht naar een saboteur in de Red October.

Voor een film van 1990 zijn de beelden en camerawerk erg netjes gedaan. Je hebt zo een goed beeld van wat er in zo'n duikboot gebeurt en hoe het eruit ziet. Dat samen met een paar beelden van bijv. een rotsendoolhof waar de Red October door ging en nog enkele andere van de zee. Beelden van de Red October zelf zijn ook netjes, wat een enorme monster is dat ding.

Het is best een langdradig film en het draait ook om politieke voor- en nadelen, genoeg gepraat over Rusland, Amerika, boten, schepen en duikboten. Er zitten ook vele momenten waar ik me heb verveeld. De effecten zagen eruit alsof ze het met een computer uit 1985 hebben gemaakt. Het is geen grote minpunt, want het is natuurlijk in 1990 gemaakt.

Ben er totaal niet overdonderd van geraakt om het meerdere malen te gaan kijken, maar voor een keertje is het best te doen.