Opinions

Een uitstekende horror met een donkere sfeer.

Het is geen nieuwe verhaal, maar er zitten wel wat verbeteringen en extra's bij. Personages bestaan uit reddings- en noodmedewerkers plus een handjevol bewoners van het complex, die allemaal stuk voor stuk slachtoffer worden met het kwaad wat daar ronddwaalt.

De geïnfecteerden zijn gewoon doodnormale mensen die in aanraking met een beet (zombie-stijl) in dolle moordmachine's veranderen. Om nog maar te zwijgen bij het einde, met dat lange, dunne vrouw (de originele geïnfecteerde persoon). Wat was het spannend toen ze daar met z'n 2en waren, waar je het alleen door 'nightvision' kon zien.

Ook het complex is goed en duidelijk op beeld en is een goed locatie om een begin van een heuse chaos weer te geven. Evenals het tempo, die zit er lekker in en meteen begint het mysterie en dodental op te rekenen. En dan nog de camerastijl waarin het is opgenomen; briljant. Met dit soort camerawerk loopt de spanning alleen maar toe en geeft het je een FP-gevoel. Hetzelfde ervaring als Cloverfield en Diary of the Dead (slecht).

Zo zie je maar dat er genoeg landen zijn die kwalitatieve horrorfilms kunnen leveren (Spanje, Japan en Frankrijk bijvoorbeeld).

Liefhebbers van geïnfecteerden (The Crazies) en zombie's zouden dit als een possitieve ervaring kunnen meemaken. Dikke aanrader voor horror-fans!

Niets mis met dit vervolg.

Evengoed als 't eerste. Hierin gaat het theorie over de besmette wat dieper dan deeltje 1. Daar zou het enkel om een gevalletje 'hondsdolheid'-infectie zijn... hierin gaat het nu een stap hoger naar de demonen en duivel-bezetting.

Voor mij waren er helemaal geen schrikmomenten, dat was jammer. Maar wel genoeg spanning!

Bij mij scoort deze evengoed als 't eerste.

Stukken minder dan deel 1 en 2.

Verhaal staat nu los dan voorgaande delen. Dit keer is het gericht op één moment; een trouwerij. Honderden mensen in een zaal vieren feest van een jong stel, tot één van de mensen verandert en snel aan het moorden slaat. Al gauw verandert bijna iedereen in een geïnfecteerde moordmachine. Slechts enkele overleven het en proberen een uitweg te vinden.

Het gehele cast bestaat uit feestvierders. Op een klein stukje na, waar agenten in voorkomen, gaat het hele film over de trouwerij-personages. Zo heb je een grote groep vrienden van de bruidegom en een groepje mooie vriendinnen van de bruid. De film heeft qua mooie vrouwen wel wat te bieden. En de jonge mannen gedragen zich natuurlijk; feesten, drinken en vrouwen. Er zat wat lol in en kreeg wel een glimlach van. En dan heb je uiteraarde Sponge John.

De effecten zien er prima uit. De wezens zijn qua niveau hetzelfde als deel 1 en 2. Ze zien er allemaal goed angstaanjagend%

Als eerst heb ik een opmerking over de beschrijving hier. D'Leh, 21? Dat werd nergens verteld. Het enige wat erover verteld werd is dat die ouder was dan dat die leek.

Voor de rest vond ik het niet al te vermakelijk, meer aan de matige kant. Realisme moet je hier totaal niet op letten, want het klopt voor geen enne zak. Verhaal vond ik ook een veel-voorkommend zaak: hoofd-vrouw en vele anderen ontvoerd > held in achtervolging > hulp onderweg optrommelen > beslissende duel > happy end.

Toch vond ik de Mammoeten en sabel-tijger mooi. Decor waren wel te doen, vooral dat piramide... en dan die so-called Egyptische god, vreselijk dat!

Maar Camilla als neanderthaler zag er niet verkeerd uit.

Een middencijfertje.

''Better him than me.''

Een vrij saaie geestenfilm.

Het verhaal gaat over wraak nemen van geest naar mens. Janssen' personage heeft uit zelfverdediging haar zeer agressieve man vermoord, maar tot de dood wilt haar man het niet houden en begint zo zijn wraak op haar te nemen, elke dag weer.

De personages zijn niet echt boeiend. Zo heb je de mooie Janssen als crimineel, Cannavale als ex-collega van haar man en nog een jongen waar Janssen mee omgaat. En natuurlijk Mike, de geest.

De effecten zien er - op het einde na - redelijk goed uit, al is dit één van de weinige geestenfilm waar je de dader meteen ziet. De schrikeffecten zitten er prima in, al waren de meeste niet echt angstaanjagend. Joey's dood door Mike was wel schokkend en vrij hard, want die sloeg en brak alles in z'n lichaam. De muziek speelt af en toe best een spannend rol, om een bepaald scène extra spannender te maken. Er zitten weliswaar een paar spannende scènes, zoals wanneer Janssen naar de kelder moet en zo een beperkte tijd heeft voordat de alarm afgaat. Dan natuurlijk de locatie; een grote, krakende huis. Voor zulk soort films is het niet lastig om zo'n keuze te maken, het creeërt enigszins wat sfeer.

De film kent ook z'n minpunten. Zo is de film best saai, want niet elke dag gebeurt er iets en als er iets gebeurt, dan duurt dat niet lang. De personages en de geest wekken weinig interesse. Af en toe was het acteren zelfs slap. En een trage opbouw naar een teleurstellende einde.

Toch was het niet geheel zonde om 1,5 uur naar Janssen te kijken.

Redelijke politie/misdaadfilm.

Het draait hier voornamelijk tussen eerlijkheid en leugens, goed en kwaad, loyaal en corrupt. Zo'n verhaal spreekt misdaadliefhebbers altijd aan. Het verhaal is dus interessant, alleen hoe het uit is gewerkt vond ik niet echt geweldig.

De personages zijn ook niet geweldig. Def vond ik maar irritant, met zijn piepstem. Willis speelt echt een hele saaie personage. Zelfs Morse kon niet zijn personage geweldig laten overkomen.

Qua realisme is het hier ook ver te zoeken. Je wordt wel lekker in de war gehouden met allerlei verhalen en trucjes om je de vraag te stellen wie je nou daadwerkelijk moet geloven en wie niet. Dat is best netjes gedaan. Alleen de 'climax' vond ik niet zo spannend. Het gijzel-stukje in een bus, waar Willis het wel goed doet om een ''scherm'' voor zijn collega's te toveren. Je zou ook verwachten dat het niet echt een happy ending zou zijn, met genoeg corrupte agenten die achter je hielen aan rennen. Je zou ooit een fatale fout kunnen maken, maar nee. Niet Willis. Als alcoholist wist die anders verdomd goed waar die mee bezig was en kon die de beste vermijden. Ik denk dat het wel een pluspunt voor vele mensen zal zijn als er een toepasselijke einde zou voorkomen.

Wel keek het wel goed weg en werd op weinig punten langdradig. Ook zijn er prima beelden van Manhatten, New York en krijg je genoeg van te zien. Ze hebben er goed werk van gemaakt. Sommige scènes, zoals de vele achtervolgingen en een confrontatie vlak voor de rechtzaak, waren best spannend. Spanning zit er ook redelijk in.

Een redelijke politiefilm. Geen dikke aanrader, maar als je graag naar films kijkt waarin Willis in voorkomt of politiefilm je ding is, zou je deze wel een kijkbeurt kunnen geven.

Geweldige komedie!

Heb me heerlijk vermaakt. De grapjes die hierin zaten kon ik waarderen, was lekker lachen. Ook hele leuke karakters hierin en karakters die je in vele high-school teen films meemaakt; mooie vrouwen, nerds en bikkels. Maar mijn favoriete was toch Ned, de rijkaard met zijn idiote speelgoed.

Naast de mooie meiden, speelden hier ook mooie cougarvrouwen mee.

Ook een leuke verhaal, een soort van Big, maar dan andersom.

Gewoon een leuke en normale komedie om een avondje van te genieten.

Een redelijke vervolg, wat niet kan tippen aan deel 1, maar erachter wankelt.

Het verhaal gaat verder waar deel 1 mee ophield. Brian is een voortvluchtige ex-agent na zijn laatste actie. Hij reist alleen in zijn Nissan Skyline en racet tegen andere coureurs voor zijn geld. Na een overwinning wordt de illegale straatrace baan afgesloten door de politie en Brian wordt gearresteerd. Zijn ex-collega's geven hem een kans om voor hun te werken als undercover agent om voor een drugsbaron te werken. Brian zal dus moeten kiezen of die achter de tralies verdwijnt of nog een gevaarlijke undercover klus aan te nemen.

Naast Brian en zijn chef zijn alle andere personages nieuw. De mooie Mendes speelt als collega van Brian; een undercover agent die als de vriendin van drugsbaron Verone speelt. Brian's nieuwe partner en oude vriend, Roman, wordt prima vertolkt door Tyrese. Als 2de film doet die het goed als gestoorde 'law breaker'. Hij zorgt ook zo nu en dan voor wat 'humor'. Er komen ook enkele coureurs, waaronder de mooie Japanse Suki. En Ludacris neemt de rol van Tej, een monteur die belangrijke streetracing evenementen regelt.

De race's en achtervolgingen zijn wat anders dan het eerste deel. Nu bestaat het zowat alleen maar uit nitro-snelheden waar je niets van ziet en je totaal geen goeie indruk geven. De laatste achtervolging was nog wel grappig, vooral wanneer ze tientallen auto's inschakelden om de politie te verwarren. En dan een spannende race als proefrit om voor Verone te werken, wanneer verschillende duo's het tegen elkaar op moesten nemen. Er komen ook enkele straatrace scènes in voor. Zoals Brian tegen 3 andere coureurs en Brian en Roman's uitdaging om tegen Amerikaanse auto's te rijden.

De auto's zien er redelijk uit, al hebben de makers de auto's behoorlijk gepimpt waardoor ze lomp en belachelijk uitzien. Maar de soundtrack maakte al dat gescheur wat beter, met bijbehorende liedjes waaronder een nummer van Ludacris zelf.

Wederom een film met mooie dames, belachelijk opgevoerde auto's met dikke geluid systemen, wilde achtervolgingen en illegale streetracing.

Een aangrijpende dramafilm.

Combinatie van misdaad maakte het voor mij interessant om het te zien. Geen wereldfilm, maar zeker de moeite waard.

Uitstekende acteerwerk van Norton en de rest. Een welbekende cast, met ieder een interessante achtergrond.

Het verhaal was bij te houden. Je ziet zo hoe iemand zijn laatste uren spendeert voordat die naar een plek gaat wat zijn leven zal veranderen. Af en toe werd het toch op sommige punten saai.

Met een afsluitend en mooie einde. Ik kon me wel in vinden dat die toch het hazenpad gekozen heeft en ergens anders een ander leven heeft opgepakt.

Redelijke horror.

In dit geval zat het in de zombie-situatie hokje, maar het gaat echter om met razernij geïnfecteerden, hetzelfde als [Rec] (hondsdolheid i.p.v. razernij).

Verhaal was goed, acteerwerk redelijk, ze deden hun best om overtuigend te spelen. Setting van het verlaten London zag er indrukwekkend uit (fase 1 van New York in I Am Legend als het ware), ook van dat grote landhuis, verlaten gebieden en wat rustigere plekken (de ruïnes). Van superaardige tot wel irritante personages. Zoals vele horrors waren de overgebleven soldaten hier puur om afgeslacht te worden. En terecht...

Wat wel angstaanjagend is, is de transformatie van normaal mens tot een krankzinnige moordenaar. Véél sneller als van mens naar zombie. Je zou maar tussen mensen staan die transformeren... Fysiek zijn ze sterker, dat bewijst zich wanneer getrainde soldaten ze niet aan kunnen.

Wat wel een klein beetje raar is, is de theorie rondom het laten verhongeren van de geïnfecteerden. Zoals al eerder gezegd zijn het geen zombie's, dus ze voeden zich niet met vlees maar maken je enkel dood door hun bloed op je te spugen of een infectie te geven door je te bijten. Hoe kan je nou iets laten verhongeren wat zich niet voedt?

Ik heb deze film gewoon als originele Dvd op mijn computer gezien, maar had af en toe het gevoel alsof ik naar een kopie aan het kijken was. Sommige beelden zagen er redelijk donker en vaag uit. Geen idee waar dat aan lag, maar was niet al te storend. Wel niet al te duidelijke beeld.

Liefhebbers van zombie en andere geïnfecteerde moordmachine's zouden deze niet moeten overslaan.

Heb deze stukken leuker dan deel 1 ervaren.

Hierin heb je natuurlijk meer actie. Natuurlijk neemt het Amerikaanse leger het over en komt er een nieuwe 'veilige groene zone'. Maar niet voor lang en ook dat wordt weer verwoest (beetje Land of the Dead, maar dan geen zombie's).

Je krijgt hier met meer geïnfecteerde personen en meer soldaten; het belooft veel actie. Ook is de gore-gehalte flink omhoog (helikopterscène). Qua personages is het nu een stuk aangenamer dan doodnormale overlevenden. Natuurlijk heb je de kinderen van Carlyle, maar de 'stoere' personages zijn toch de militairen. Zowel deel 1 als 2 bevat acteurs die ik nog in geen andere film heb zien spelen. Behalve Jeremy Renner (The Hurt Locker en S.W.A.T.). De locatie's zijn voornamelijk District One, met uitzondering van de zeer spannende beginscène die in een huis ergens in the middle of nowhere werd gefilmd. Toch wel prima en volgbaar op beeld.

Het is dan ook een angstaanjagend reis voor die 2 kinderen door het eiland, met hun geinfecteerde en niet te stoppen vader achter hun aan.

Verwacht hier ook geen happy end. Dus ben benieuwd of de 3de deel dat misschien in 2013 zal uitkomen wat wordt.

Tot zover heb ik me redelijk vermaakt met de '28' delen en bij deze het meest.

Waar kan iemand anders zijn 300ste recensie kwijt dan bij de film 300?

Als 2de film van Snyder (tevens 2de die ik heb gezien), is het een enorm groots en, op gebied van succes en trend, geslaagde film. Gewoonweg als hersenloze popcorn vermaak.

Het verhaal is zeer lichtjes gebaseerd op de slag bij Thermopolae, tevens ook verfilming van een strippenboek. Het verhaal leert je wel wat over de Spartanen en hun keiharde opvoed methode; het in de wildernis overleven en het 'ontdoen' van de zwakke na een ispectie. Als resultaat is het wel een perfecte moordmachine. Verwacht dus hier geen epische verhaal, want het gaat hier toch om andere kwaliteiten waar de film het echt van moet hebben, dus alleen maar om bloed, zwaarden en spieren.

Zoals eerder gezegd, is dit een uiterst goede popcorn filmpje. Hier komt van alles en nog wat aan bod. Over de top, extreem gespierde Spartanen, oneindigende aantal (vervangbare vlees) Perzen, elite soldaten zoals 'The Immortals', een aantal geweldadige leiders, slow-mo op z'n best, rare wezens, slagveld tot op de duizenden doden, (af en toe matig) special effects en genoeg bloed om een ziekenhuis te bevoorraden. Het is dus een dikgedrukte mannenfilm... want zelfs de vrouwen hier schoppen reet. Naast al dat hardcore en actievolle momenten, heeft deze film helaas de wat saaiere momenten. Dan heb ik het echt over momenten waar je van moet gapen tijdens een herziening, want niet elk minuut hiervan is uiterst vermaak.

Het komt niet vaak voor, maar de uiterst weinig humor hier kan ik wel op prijs stellen. Dat is dus aan Leonidas' zinnetjes, die heel droog gezegd worden.

Het gaat hier voornamelijk om Thermopolae, wat je dus aan decors te zien krijgt is voornamelijk Thermopolae en na een flinke slagveld, bezaaid met doden. Naast dat bieden de beelden van Sparta en haar gebouwen ook indruk. Wat ook erg indrukwekkend en mooie beelden bevat was de confrontatie tussen de overgebleven Spartanen en hun koning tegen Xerxes' duizenden soldaten en uiteindelijk hun genadeklap; genoeg pijlen om de zon te verhullen.

Er waren wel een aantal stukjes dat van mij weg hadden mogen blijven. Een aantal waren dat vrijscène van Leonidas, het paste er totaal niet bij en voegde vrij weinig tot wel niets toe. En dan hadden we de tent van Xerxes, waar geamputeerde vrouwen en demi-dier/mens rondliepen. Zo'n indruk van de Perzen wekte alleen maar chaos bij mij op.

Ga hier niet op in om diepgaande, dramatische personages, een traangevend verhaal of een historisch geheel correcte verfilming.

Waar ik ook deze film voor aanzien, is - dankzij zijn visueel indrukwekkend en bijzondere beelden - een flinke mijlpaal op gebied van moderne oudheden en mythologische films. Vond de 'moderne' Grieken films hierna niet al te geslaagd (Clash of the Titans, Percy Jackson), maar wacht met hoop op een gelijkwaardige Olympians en Titanen film.

Het lijkt mij dat 300 sinds zijn productie al een wereldwijde populaire trend is geworden, dankzij tonnen aan stoer- en machoheid die Snyder ons na (een geweldige zombie-remake) Dawn of the Dead ons op beeld heeft aangeboden.

Waar kan iemand anders zijn 300ste recensie kwijt dan bij de film 300?

Als 2de film van Snyder (tevens 2de die ik heb gezien), is het een enorm groots en, op gebied van succes en trend, geslaagde film. Gewoonweg als hersenloze popcorn vermaak.

Het verhaal is zeer lichtjes gebaseerd op de slag bij Thermopolae, tevens ook verfilming van een strippenboek. Het verhaal leert je wel wat over de Spartanen en hun keiharde opvoed methode; het in de wildernis overleven en het 'ontdoen' van de zwakke na een ispectie. Als resultaat is het wel een perfecte moordmachine. Verwacht dus hier geen epische verhaal, want het gaat hier toch om andere kwaliteiten waar de film het echt van moet hebben, dus alleen maar om bloed, zwaarden en spieren.

Zoals eerder gezegd, is dit een uiterst goede popcorn filmpje. Hier komt van alles en nog wat aan bod. Over de top, extreem gespierde Spartanen, oneindigende aantal (vervangbare vlees) Perzen, elite soldaten zoals 'The Immortals', een aantal geweldadige leiders, slow-mo op z'n best, rare wezens, slagveld tot op de duizenden doden, (af en toe matig) special effects en genoeg bloed om een ziekenhuis te bevoorraden. Het is dus een dikgedrukte mannenfilm... want zelfs de vrouwen hier schoppen reet. Naast al dat hardcore en actievolle momenten, heeft deze film helaas de wat saaiere momenten. Dan heb ik het echt over momenten waar je van moet gapen tijdens een herziening, want niet elk minuut hiervan is uiterst vermaak.

Het komt niet vaak voor, maar de uiterst weinig humor hier kan ik wel op prijs stellen. Dat is dus aan Leonidas' zinnetjes, die heel droog gezegd worden.

Het gaat hier voornamelijk om Thermopolae, wat je dus aan decors te zien krijgt is voornamelijk Thermopolae en na een flinke slagveld, bezaaid met doden. Naast dat bieden de beelden van Sparta en haar gebouwen ook indruk. Wat ook erg indrukwekkend en mooie beelden bevat was de confrontatie tussen de overgebleven Spartanen en hun koning tegen Xerxes' duizenden soldaten en uiteindelijk hun genadeklap; genoeg pijlen om de zon te verhullen.

Er waren wel een aantal stukjes dat van mij weg hadden mogen blijven. Een aantal waren dat vrijscène van Leonidas, het paste er totaal niet bij en voegde vrij weinig tot wel niets toe. En dan hadden we de tent van Xerxes, waar geamputeerde vrouwen en demi-dier/mens rondliepen. Zo'n indruk van de Perzen wekte alleen maar chaos bij mij op.

Ga hier niet op in om diepgaande, dramatische personages, een traangevend verhaal of een historisch geheel correcte verfilming.

Waar ik ook deze film voor aanzien, is - dankzij zijn visueel indrukwekkend en bijzondere beelden - een flinke mijlpaal op gebied van moderne oudheden en mythologische films. Vond de 'moderne' Grieken films hierna niet al te geslaagd (Clash of the Titans, Percy Jackson), maar wacht met hoop op een gelijkwaardige Olympians en Titanen film.

Het lijkt mij dat 300 sinds zijn productie al een wereldwijde populaire trend is geworden, dankzij tonnen aan stoer- en machoheid die Snyder ons na (een geweldige zombie-remake) Dawn of the Dead ons op beeld heeft aangeboden.

''Hope you have a big trunck, because I'm putting my bike in it.''

Wat een uitzonderlijke komedie.

Normaal gesproken zijn er komedies waarin sex, drugs en alchohol allerdaagse dingen in zijn. Bij Andy is de hele boel totaal niet.

Bijzonder verhaal voor een komedie en toch origineel. Carell is voor zulke films gewoon geknipt, hij kan met z'n personages lekker gek uitleven voor een camera met dit als resultaat. Er lopen ook bizarre personages rond, zoals zijn collega's en een handjevol mooie vrouwen.

Humor was af en toe geforceerd en alles behalve leuk, maar het heeft z'n momenten waar ik moest lachen. Standaard locaties; verschillende huizen, werkplek en clubs. Ik vond de huis van Carell wel tof, zo'n tekenfiguurverzamelaar en gamegek. Beetje overdreven, maar wel een leuk ingericht huis.

Er waren een aantal minpunten, zoals een aantal gebruikers ervaarden, duurde het veel te lang. 2 uur komedie is waaay teveel. Zulke films zijn goed om het voor 1,5 uur te draaien. Zo krijg je minder stukjes waar je verveeld en ingezakt naar zit te kijken. Jammer.

En bij het einde, die 2 gezongen liedjes, waar de heren halfnaakt rondhuppelden. Nogal overbodige liedjes.

Leuk voor een keer, maar afgezaagd en veels te langdradig voor een herziening.

''Welcome to Cold War: The Sequel.''

Een op waargebeurde momenten gebaseerde film.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik helemaal niets erover heb gelezen of gehoord, want dit speelde zich zo'n 3 jaar geleden af. Het is me totaal onopgevallen...

Deze film verteld het verhaal van een oorlogscorrespondent en zijn cameraman. Na het opnemen van gruwelijke oorlogsmisdaden van Russische huurlingen, worden de journalist en zijn metgezellen opgejaagd door de huurlingen die de beelden willen vernietigen. Als achtergrond woedt de oorlog tussen Rusland en Georgië flink door.

Je volgt de film vanuit de Amerikaanse journalist z'n perspectief. Zijn cameraman loopt er ook nog bij en maakt zoveel mogelijk opnames van al dat geweld als dat die kan. Hun krijgen ook hulp van Georgiërs, Ossetiërs, Amerikanen en zelfs Russen. Er spelen een aantal bekende namen in, waaronder Garcia en Kilmer. Garcia doet het goed als de president van Georgië en Kilmer met een belabberde rol als journalist. Verder komen er Russische en Georgische soldaten, vluchtende dorpelingen, reporters en huurlingen in voor.

Er zit wel genoeg actie in om het echt een oorlogsprent te noemen. Zo heb je tientallen tanks (T-72 en de T-90, geloof ik), een aantal helikopters en straaljagers (Hinds en Sukhois) en enkele andere pantservoertuigen zoals de BMP's. Ook lopen er honderden soldaten en huurlingen, allemaal tot op de tand bewapend met AK's en bivakmutsen. Er waren ook flink wat gevechten tussen de Russen en de Georgiërs. De Georgiërs leken wel een elite-eenheid, want die knalden de Russen goed omver tijdens zo'n verrassingsaanval. En dan heb je een laatste slag en dit speelde zich af in Gori, waar de Georgiërs, met nog geen 20 man het stad goed wisten te verdedigen voordat ze zouden worden onderlopen door tientallen Russische tanks. Dus qua oorlogsuitvoering zit er genoeg inhoud in om je ermee te confronteren en je bij te houden.

Het acteren vond ik niet altijd prima en dat lag eigenlijk aan Friend, een soort-van broer van Orlando Bloom. Vrij emotieloos en zonder inhoud is die af en toe. Dit helpt niet echt mee om de kijker te overtuigen wat er allemaal gaande is en hoe personen ermee omgaan. Het einde tussen Daniel (een huurling) en Friend stelde ook niets voor, vrij slordig afgewerkt. Ik vond dat gewoon niet bij de film passen, zo'n stukje wat de kijker moest laten denken dat het echt op zo'n manier af zou lopen...

De actie is prima, het is duidelijk te volgen, er zit een prima tempo in en het is op vele momenten realistisch te noemen.

Een waargebeurde oorlogsfilm die je enigszins weet te interesseren.

''Can I have that? I need something to wipe my ass with.''

Niet het allerbeste van Sandler, maar wel een frisse komedie.

Ik heb me er prima mee vermaakt. Al waren er niet veel momenten waar ik in een deuk lag, erg weinig zelfs. Het verhaal is voor mij apart en nieuw voor een komedie. Niet echt een sterk verhaal om een geweldig komedie van te maken. De locatie is mooi gekozen en daarmee zien de settings en decors er mooi en tropisch uit.

De overige personages vond ik best matig en niet echt grappig. Schneider was het aller enigste die me af en toe liet lachen, maar de rest van de personages hadden niet echt een geweldige komedie-momenten. Sommige manieren waren wel leuk verzonnen. Hoe Sandler's personage telkens de strijd aanging om Drew te versieren, ook toen Schneider meehielp en zelf door Drew bont en blauw geslagen werd vond ik grappig. En dan nog Sandler's aquarium-dieren, dat kleine pinguïn en Jocko, grappige 'rollen' hebben ze.

Opzich is de tempo best aardig en is het wel te doen. Het begint met alle (mooie) vrouwen waar Sandler iets kort mee heeft, een soort van intro over zijn personage. Een ware charmeur. Daarna wordt het ingewikkelder met de personage van Barrymore. En dan krijg je natuurlijk al dat uitleg van haar vader en broer, hoe ze elke dag het gehele huis voorbereiden op iets wat ze deed voor ze haar geheugen had verloren.

Het einde vond ik niet al te geweldig, maar een redelijke afsluiting.

''I look like Voldemort.''

Sterk en aangrijpend.

Het thema gaat over het vreselijke ziekte kanker. Wat het met een persoon, zijn vrienden en familie doet, wat die persoon moet ondergaan en waar die mee te maken krijgt. Dit wordt hier op een sterke wijze verfilmd.

Het verhaal volgt Adam, een rustige jonge kerel met een prima baantje, een eigen huis, een prachtig vriendin en een fanatieke beste vriend. Zijn 'perfecte' leven stort in elkaar wanneer die te horen krijgt dat er een ernstig vorm van kanker in zijn wervelkolom groeit. Er zit niets anders op dan een zware operatie aangaan waar die het met 50% overlevingskans zal moeten wagen. Dit wordt zeer zwaar door zijn vriend, familie en zichzelf verwerkt en wat volgt is een lange sessie van chemo's en therapieën. Met zijn therapie wordt Adam geholpen door de mooie 24-jarige therapeut in opleiding Katie. Met behulp van Katie, zijn beste vriend Kyle en Adam's ouders wordt Adam bijgestaan door hun tot zijn levensgevaarlijke operatie.

De personages zijn prima gespeeld en uitgewerkt. Het zijn geen standaard oppervlakkige personages, je krijgt veel van hun mee. Adam is een rustige jongen die goed in het leven staat totdat hij op de hoogte wordt gehouden hoe het eigenlijk zit met zijn rug. Hij sport, leeft gezond en doet wat voor het milieu. Hij werkt bij een radioprogramma als schrijver voor onderwerpen. Met zijn werk is die bezig met een verslag over de vulkaan Moa Moa. Hij deelt zijn huis met zijn mooie vriendin, Rachael. Haar bezigheid is kunst en houdt exhibities om schilderijen te verkopen. Na Adam's ziekte is Rachael vastbesloten om hem niet in de steek te laten en voor hem te zorgen. Na enig tijd en veel druk, loopt Adam's relatie met Rachael tot een einde. Alsof dit niet genoeg is, wilt zijn overbezorgde moeder nog bij hem intrekken om voor hem te zorgen. Beste vriend en collega Kyle heeft ook zijn eigen orthodoxe manier om Adam bij te staan. Eén ding is zeer belangrijk voor Kyle en dat is sex. Zodra die de kans krijgt om te flirten, doet die dat en wilt Adam ook bij betrekken om de voordelen van single zijn te laten zien.

De mix tussen humor en drama is sterk en wordt lekker afgewisseld. Adam's chemotherapie, zijn relatie met zijn vriendin en ouders en de sessies zijn bijzonder zwaar en vergen teveel van Adam. Zo nu en dan zorgt Kyle voor een glimlach op Adam's gezicht en ook op die van de kijkers, want er is altijd wat leuks te beleven met Kyle of die moet eens weer wat belachelijks zeggen. Zijn eeuwige zoektocht naar vrouwen is een bezigheid waar Adam mee te maken krijgt wanneer die met Kyle optrekt. Zo ontmoeten ze enkele leuke meiden en brengen de rest van de nacht met hun door. Het is ook grappig hoe Kyle van Adam's situatie gebruik maakt om vrouwen aan de haak te slaan.

Enkele leuke momenten met Kyle is een scène wanneer Adam zich kaal scheert, hun bezoekje bij een boekwinkel en het uitgaansleven en Kyle's 'wijze' lessen. Naast Kyle, kan Adam prima met enkele mede patiënten omgaan, zoals Mitch en Alan, die ook tegen kanker worden behandeld. Het roken van medicinale marihuana en het eten van hasj-koekjes zijn enkele bezigheden om door de dag te komen. Dit staat natuurlijk vast dat er enkele stukjes in voorkomen dat Adam stoned de dag doorbrengt. Adam's 1ste therapie gesprek vond ik ook wel grappig, wanneer die erachter kwam dat Katie nog geen echte therapeute is. En zijn zeer magere, gepensioneerde hond Skeletor.

Het was op enkele momenten aangrijpend en laat je met een brok in de keel achter. Het door vertellen van het slechte nieuws aan je geliefden en tegen alle stress vechten zijn enkele momenten. Het zwaarste was toch het allerlaatste dag; de operatie. De dag dat Adam geen afscheid, maar slechts 'tot straks' zei tegen zijn vriend en huilend zijn moeder omhelsde. Dat was toch wel hard om te zien, vooral als je vanuit gaat dat het zijn laatste keer kan zijn dat die hun ziet. De avond ervoor, de dag dat die zijn therapeute belt om te bedanken voor al haar hulp en haar als zijn vriendin had gewenst was ook een mooi moment.

Al met al toch een prachtige film met uitstekende muziek en een prima tempo. Het mocht van mij zelfs een kwartier langer duren. Een mooi film om Adam's personage te volgen tijdens één van de zwaarste momenten wat een persoon op aarde mee kan maken. Dit met het geweldige acteerwerk van Joseph, de optimistische Anna en grappenmaker Seth.

Een uitstekende film in de stijl van The Bucket List.

Niet echt een bijzonder drugshandel film.

Zitten wel een paar leuke Britse grappen en quotes ertussen. Verhaal is best leuk verzonnen en afgewerkt.

Jackson is toch 't enige acteur wat ik hier het leukst vind. De rest vond ik maar in de achtergrond.

Ook best geniaal, met Jackson's 'speciale' drug. Een kleine 6.

Geen geweldige film van Pacino, maar wel een aardige.

Het verhaal is interessant genoeg. Het gaat over het onderzoeken naar methodes, slachtoffers en manieren van seriemoordenaars. Dat is duidelijk en volgbaar op beeld gezet. Er zitten ook wat twists en verrassingen en ook dat is goed uitgewerkt.

De personages waren best interessant, elk met een geheim die zo en dan opvalt. Wat me opviel is dat vrijwel alle actrices hierin jonge, knappe vrouwen zijn. Dat is dus ook leuk om naar te kijken. Wat betreft de moordenaar, die is niet zo boeiend. Hij wordt eigenlijk als achtergrond gehouden, dus kom je weinig over hem te weten. Uiteindelijk ging het over het manipuleren en zijn 'regelingen' die hij vanaf zijn cel deed. En dat is waar die in heeft geslaagd.

Tijdens de film krijg je vele vragen (zoals over Gramm's verleden). Dat wordt allemaal langzaam in de loop van de film beantwoord. Dus je moet er ook bij blijven, want het heeft een beetje denkwerk nodig.

Forensische psychiater's zijn niet echt mijn type beroep om een film van te volgen. Maar als Pacino in speelt en het verhaal blijkt interessant, kan ik geen nee zeggen.

Redelijke animatiefilm.

Verhaal was niet zo interessant. Maar er waren toch genoeg mooie scènes in en de animatieniveau zag er mooi uit. Mooie shots van de slechte machines en de chaotische wereld van toen. Ook de overige poppetjes waren een leuke toevoeging. Jammer dat er vele moesten sterven.

Toch nog een aparte animatie met een avonturenverhaal.

Een film gebaseerd op waargebeurde feiten.

De film volgt een groep jonge rekruten die afscheid van hun familie en vriendinnen moeten nemen om bij het Russische leger in te schrijven. Na maandenlange keiharde trainingen wordt het groep gestationeerd in Afghanistan. In de provincie Khost op berg 3234 tussen 1987 en de terugtrekking in 1988 hield het 9de peleton een verdediging tegen de moedjahedien. Wat erop volgde is een dagenlange confrontatie met de vijand met bloedige afloop, iets wat de jongens voorgoed heeft veranderd. Een ervaring dat ze gegarandeerd nooit zullen vergeten als ze het overleven.

De personages bestaan uit jonge Russische soldaten, wat oudere soldaten met ervaring, de moedjahedien, hun drilsergeant en enkele officieren die de mannen telkens in levensgevaar leiden. Enkele van de jonge mannen zijn Vorobey, kunstenaar Gionconda, de jonge vader Stas en onder de oudere worden ze door sergeant Khokhol en kapitein Bystrov geleid. De moedjahedien komen ook even op beeld, zoals hun dorp, enkele kinderen, ouderen en natuurlijk de strijders, waaronder Akhmet. Het acteren zit er goed in, je leeft je mee met de jongens met hoe ze het daar maken en waar ze mee te maken krijgen.

De confrontatie's zijn zeer bloedig en realistisch. Hun eerste aanvaring was met een groep strijders die hun kamp aan het verkennen waren. Daarna volgde het tot de wat grotere aanvallen zoals op een konvooi en het meerdere malen aanvallen van hun kamp. Het zijn zeer grote veldslagen met tientallen doden aan beide kanten.

De uniformen van beide partijen zien er prima uit. Zo lopen de moedjahedien in gewaden en is hun gezicht bedekt. Hun maken gebruik van RPG's, Kalashnikovs, zware machinegeweren en mortieren, tot hun bajonet. De Russische soldaten lopen natuurlijk in legerkleding en uniforms. Ook hun wapens zijn vrijwel hetzelfde, aangezien Rusland niet zo gek op westerse wapens zijn.

De konvooi bestaat voornamelijk uit vrachtwagens met troepen, munitie, wapens en medicijnen. En onder de pantser komen de zwaar-gepantserde BTR's, BMD-1, Apache gevechtshelikopters en de T-62/55/72 tanks. Helaas blijken die na een hinderlaag in het nadeel te zijn tegen de strijders die diep in de bergen zich schuil houden en verrassend goed zijn in een tegenaanval.

De effecten zien er over het algemeen uitstekend uit. Wat voor schade oorlogsmachines kunnen aanrichten is meer dan duidelijk dankzij de effecten. Tijdens de konvooi's hinderlaag waren de opblaas-effecten van sommige BTR's niet al te geweldig, maar dat kleine minpunt vergaat in het vele betere. De poster geeft je ook een B-film indruk, terwijl het totaal geen B-film is.

Naast al dat bloedvergieten, heb je ook mooie beelden van de bergen en landschappen in Afghanistan. Tot de wat kleinere ouderwetse dorpen. De soundtrack is uitstekend, je hebt zelfs een Afghaanse nummer wanneer ze daar aankomen. En tijdens de aftiteling ook een prima nummer.

Het is al enkele malen tot een Russische Full Metal Jacket, Platoon en Black Hawk Down benoemd. Deze film hoort er inderdaad tussen. Met Full Metal Jacket kan ik The 9th Company het best mee vergelijken. Net als de Amerikaanse film, is dit ook op te splitsen in 2 delen. Deel 1 is natuurlijk hun opleiding en keiharde, maar zeer realistische trainingen tot 1ste klas bruut. Deel 2 is het oorlogsgebied, krankzinnigheid van een oorlog en de gevechten zelf.

Een film wat erg sterk in bepaalde aspecten is zoals vriendschap. broederschap, eer, verlies en onmenselijkheid.

Theron in een aantal strakke outfits... Waarom niet?

Geen hoge verwachtingen. Ik had al een gedachte en concept voor me, dat dit een soort van Equilibrium-stijl zou zijn.

Verhaal is niets nieuws. Over honderden jaren (zoals vele toekomst-films), heeft de mensheid een probleem en hangt het bestaan ervan aan een draadje. Natuurlijk heb je weer de machtshonden, die uit zijn op volledige overheersing. En dan nog een rebellenpartij, die er tegen is. En zo wordt het in de film uitgevochten.

Personages waren niet zo bijzonder. Een korte haarstijl voor Theron vind ik niet zo aantrekkelijk dan een lange kapsel. Marton Csokas is niet echt een acteur die een grote rol in films heeft (op deze na), dus is die wat lastiger te herkennen. Toch zijn er een stuk of 3 - 4 films die ik ken waar die in voorkomt. Voor de rest zit de cast vol met onbekende acteurs die ik niet zo kan herkennen. De personages die hierin voorkomen bestaan uit beide partijen; soldaten, rebellen en andere commandanten en wetenschappers.

De special effects hierin zijn best netjes en zien er mooi uit. Vooral het gehele concept van het laatste stad op aarde. Al had ik de indruk dat het veels te klein eruit zag om er 5 miljoen mensen te onderhouden. Wat mij ook opviel is dat er geen auto's in voorkwamen, alleen een metro. Toch wel weer wat anders dan andere toekomst-films.

De actie wat erin voorkomt is ook aardig uitgewerkt en goed gecombineerd met wat stunts en effecten. Bij het begin heb je zo'n Mission: Impossible-gevoel en dan komt het toch neer op hand- en schietwerk waar er een behoorlijk aantal militairen doodgaan. Maar de rebellen komen er wel doorheen met een handjevol verliezen. Het laatste confrontatie tussen beide Goodchild broers en de sluipschutters was best spannend. Toen het eenmaal begon knalde iedereen er lekker op los. Prima actiescènes waar er niets mis mee is.

Het acteren vond ik niet altijd goed overkomen en soms leek het acteren aan de gehaaste kant, maar geen punt om verder van geïrriteerd te worden. Gelukkig helpt de vrij standaard speelduur enorm mee en is stukken korter dan de meeste sci-fi's. Dat is dan weer wel te doen.

Een verfilming van een animatie-serie die op MTV werd gedraaid. Nog nooit eerder gezien of zelfs van gehoord.

Toch nog een redelijke, futuristische film met hier en daar een draai aan het verhaal.