Opinions

Lekkere actiefilm die voldoende vermaking is qua schieten en vechten.
The Rock zoiezo Dat blonde stripper mocht er ook zekersteweten wezen...

Verhaal was redelijk, ookal is het gebaseerd op ware gebeurtenissen. Actie komt goed op beeld (het vechten met een houtblok was wel droog) en de nodige humor met Knoxville is lekker aanwezig.

Een kijktip als je van ware verhalen en veel actie houdt.

Lekker gezond leven die mensen, zeg.

Heerlijke film, heb ervan genoten en gelachen. Ook superkwalitatieve animatie, één van de beste die ik gezien heb, samen met Shrek en Finding Nemo.

Heel wat supermomenten waren met dat robot-gekkenhuis op het schip.

En de manier hoe de laatst overgebleven, aan de gewicht mensen leven; de kapitein vooral was hilarisch.

Ook met de kakkerlak, als die in dat gebakje duikt.

En natuurlijk M-O, de schoonmaker!

Kortom; een heerlijk animatie film die voor zowel jong als oud geschikt is.

Het kwam inderdaad niet goed uit. Dat uitleg en gepraat waren mij teveel. Vooral in een film met superhelden. Je moest je hoofd hier goed bijhalen, want het liep allemaal doorelkaar - met de bedoeling dat je het zelf in elkaar denkt om het te begrijpen.

Ik snap ten eerste de genre niet, waarom thriller?

Niettemin waren de effecten goed en de superhelden zagen er redelijk uit. Verhaal was goed bedacht, alleen is het niet een top-verhaal in mijn ogen. Acteren ging goed en de actie die hierin zit was oke. Wel grappig dat 't simpele masker van Rorschach in psychologische beelden van zijn verleden vloeit. Ook zag 't pak van Laurie, met haar erbij, smakelijk uit

Echt een goede superhelden film vind ik dit niet, ik heb betere gezien.

Twijfel tussen een 5 of een 6. Voorlopig een 5 - misschien verander ik het ooit eens, mocht ik de langere versies bekijken.

Lange tijd geleden sinds ik dit heb gezien. Het werd toch tijd voor een herziening, omdat ik bang was dat ik vele stukjes ben vergeten. Gelukkig kende ik zeker 80% van de keer daarvoor, dus het is niet echt een film wat ik vergat.

Een prima avontuurfilm, waar het niet in de jungle afspeelt, maar op water.

Het verhaal gaat over de toekomst, wanneer de poolkappen zijn gesmolten. Een grote nadeel voor de mensheid is dat alle beschaving onder water staat. Mensen zijn wel in staat om hun uiterst best te doen om te overleven en dat doen ze m.b.v. boten en andere 'watersteden' of forten. Als kijker volg je een overlevende (Costner) tijdens zo'n periode. Je ziet zo hoe er gehandeld wordt (wat valt er anders te doen), hoe de staat van de overlevende zijn en hoe ze het maken en overleven.

Costner's personage was niet echt bijster boeiend, het is gewoon een overlevende. Totdat je erachter komt dat die een soort mutant is, dan groeit er wat meer interesse in zijn personage. Je wilt er dan meer achter komen, zoals wat voor soort en hoe. Enola (het meisje waar het over gaat) en haar pleegmoeder vond ik ook aanvullend personages die je gerust links kan laten liggen. Deacon, aan de andere kant, vond ik wel een leuk personage. Een rustig, maar toch op z'n tijd genadeloze leider. Ik vond het maar grappig wanneer die op beeld komt. De rest van de piraten zijn er gewoon om gedood te worden...

Wat me minimaal een keer opviel is dat ze 'perongeluk' een stukje eiland in de horizon hebben opgenomen. Wel grappig om in de verte een gebergte te zien. Daarnaast vond ik het maar raar dat de 'Deez' (piratenbasis schip) met roeispannen kon varen terwijl die aan een soort rots vast zat... Tijdens het 'vissen' kwam er een gigantische haai-achtig vis. Dat vond ik overbodig, doe dan een wat kleinere en geen Piranha meets Jaws vis. En ik blijf me afvragen waar ze meer wapens dan eten en andere gereedschappen konden vinden. Dit lijkt me toch een doorverwijs optie dat mensen hoe dan ook geweldadig zijn en asociaal zijn om een algehele samenwerking te vormen om te overleven, vandaar verschillende groepen. Van vredevolle volk, tot wel geweldadige bendes.

De boten, waterscooters, atol, schip en zelfs een vliegtuig zien er nog gedetailleerd uit. Goed onderhoud, op een slechte manier dan; roestig, versleten en oud. Er zit ook zat actie in, want elk confrontatie tussen de 'rokers' en Costner, eindigde in een strijd. Ook een grootschalig beleg op een waterstad, om Enola te ontvoeren. Dat was wat mij betreft een piekmoment van de film. Daarnaast zijn de beelden fraai. 95% van de film gaat toch over water, dus dat lijkt me geen uitdaging voor de cameraploeg. Enkel de laatste 10 minuten, waar ze op den duur, 'Droogland' wisten te bereiken. Dat zag er wel mooi uit, een mooie eiland met vele dieren.

Qua beelden, outfits en boten ziet de film er goed uit, evenals de effecten van '95.
Maar boeiende personages en een goed verhaal is niet iets wat ik hier herkende.

Ondanks de vrij lange speelduur nog prima mee vermaakt.

Best een indrukwekkend film.

Het begint allemaal in een kamp/goelag, waar het de kijker een goed indruk geeft van hoe het daaraan toe ging. Van moord tot handelen in eten. Hoe ze daar aan het werk worden gezet in mijnen en bossen. Al dit soorten praktijken komen goed en duidelijk op beeld. Na het verzamelen van eten, route bespreken, organiseren van een team, wachten op de juiste periode en wekenlange planningen, volgt natuurlijk het ontsnappen.

Dan wordt het een soort van Defiance / Into the Wild-achtig film. Hoe groot is je wil om te overleven? Geef je je uiterste om het te halen? Dat zijn allemaal vragen die je dan kunt stellen. Tijdens hun tocht komen ze op verschillende plekken; winterse omgevingen, droge woestijnen en andere beboste gebieden. Ook krijgen ze het met allerlei gevaren te maken die de natuur hen heeft aan te bieden; zandstorm, winterstorm en hevige buien. Het groepje bestaat uit personages die met weinig moeite goed kunnen reizen, want er zijn een aantal bij die zo ongeveer alles weten om te overleven. Harris vond ik toch meer overkomen als een 'zwijgzame' ervaren leider dan Sturgess. Je hebt altijd een luie persoon die over alles en nog wat grapjes maakt en natuurlijk Farrell als de agressieve-criminele personage.

Het zat er al aan te komen dat meer dan de helft zouden afvallen. Om te beginnen met de zwakkelingen van het groepje. In dit geval is het iemand die niet al te best kan zien en zo zich doodvriest omdat die verdwaalt. Wel lekker snugger, iemand die niet al te best kan zien zulke werk laten doen... Tijdens hun reis, komen ze mensen tegen waaronder een jonge dame die met hun meegaat. Wel sneu toen ze stierf, maar ze heeft wel mooie, heldere ogen. Maar voor de rest komen ze geen gevaarlijk volk tegen of andere militairen, om het nog net even spannend te maken. Ik had alleen niet verwacht dat Farrell afscheid van het groepje nam bij de grens en zo zijn eigen weg ging vervolgen. Ik had meer gedacht dat die tot het uiterst met hun mee zou gaan.

De muziek die verschillende scènes ondersteunt was niet erg geweldig. Toen ze in Mongolië aankwamen kwam er wel een goed nummer aan bod, maar voor de rest zaten er geen opvallend prachtige nummers bij.

Het is wel jammer dat ze erg veel tijd in bepaalde gebieden hebben gestoken. Zoals meer tijd in de woestijn, dan de Himalaya's (waarschijnlijk het zwaarste onderdeel). Dat werd binnen 4 - 6 minuten snel gefilmd en bewerkt, zonder enig uitbreiding in. Ook kon er af en toe aan de tempo wat worden gedaan, er komen bepaalde dingen en gebeurtenissen in voor waar ze de ene keer meer en ander keer minder tijd aan moesten besteden. Hun 'reisje' begint na 30 minuten, dus het is een film met een vrij lange zit.

Toch nog interessant om te zien hoe en wat er allemaal gebeurde tijdens zo'n ontsnapping naar vrijheid. Hoe ze het overleven, wat de risico's zijn, wie er slachtoffer van werd en hoe. Een schitterend en meeslepend film met prachtige landschappen en decors en natuurlijk een keiharde strijd tussen mens en de natuur.

Een redelijke Vietnam-film die gebaseerd is op een waargebeurde verhaal.

Het verhaal gaat over het begin van Amerikaanse gevechtssituaties tijdens de 'Nam-oorlog. In de film werd er over 395 soldaten gesproken en 4,000 VC-infantrie. En hun nemen het tegen elkaar op. Locatie waar dat gebeurt is de vallei des doods; Valley of the Shadow of Death, la Drang Valley. Vanaf hun training tot hun moedige stand in de vallei maak je jonge mannen van 'the 7th Cavalry division' mee. Wat een 'toeval' dat 7th Cavalry hier aan meedeed. Vergelijkbaar met die van Custer, tijdens zijn ondergang, want daar was het ook zo'n 1 tegen 10 situatie... Hoe ironisch.

Er zijn personages gebaseerd op aanvoerders of gewone soldaten die echt mee hebben gevochten en andere personages zijn erbij verzonnen. Geen van de personages vond ik erg interessant qua enig diepgang (al is het bij zeker 95% niet zo). Ze waren weliswaar niet irritant om te volgen. Alleen Sgt. Plumley al, die met zijn pistool enkele VC's met gemak weet neer te schieten... Geen geweldige realistische gehalte dus.

Het gehele veldslag (want het is er maar 1) ziet er netjes uit. De vallei is prima op beeld en je krijgt er heel wat van te zien. Van de omgeving hebben ze alles uitgehaald en lieten niets ongezien. Wapens en aankleding waren ook prima, qua wapens is voor de Amerikanen de M16 onmisbaar en de boefenwapen: de AK-47 is natuurlijk voor de vijand.

Er komt genoeg bloed, verminkingen en alle andere gruwelheden tijdens een strijd aan bod. De effecten van mortieren, vuursalvo's en napalm is ook netjes onderhoud en het geluid is weer zuiver en machtig.

Al dat patriottische gezwoel vond ik zeer onnodig en erg irritant. Zo te zien vormt dat een grote factor onder de minpunten. Amerikaanse vlag hier, wat quotes hoe blij je bent om voor je land te sterven daar... Zo herkenbaar onder 'geamerikaniseerde' films.

Daarnaast was de speelduur aan de lange kant. Dat zal waarschijnlijk door de eerste 45 minuten komen, die erg lang waren en maar geen tempo had. En na Windtalkers, krijg je hier weer het bekende CoD-effect, waar elk held of bekend personage op z'n minst 10 soldaten dood... dit kan escaleren tot wel 30 - 40, wat Gibson met gemak haalt.

Ik ben niet onwijs gek op de Vietnam-oorlog films, er zitten enkele uitzonderingen bij. Maar dit laat ik toch even naast liggen.

Redelijke film, met Gibson als een ijzeren-held.

''Welcome to the death factory, ...''

Een redelijke oorlogsfilm, die nergens écht goed wordt.

Deze film speelt zich af vlak voor het Ardennenoffensief. Een vergeten gevecht aan de Hurtgen Forest, België-Duitsland. Het verhaal volgt een klein eenheid groentjes, onder leiding van een net gepromoveerde sergeant, die niets liever wilt dan zo snel mogelijk naar huis. Er komen een aantal opdrachten en missies voor, van het uitschakelen van vijandelijke posities tot wel een grootschalige aanval. Hun doel is om Schmidt in te nemen en via Schmidt de Duitsers verder terug te duwen.

De personages wekten geen interesse in me op. Er wordt ook geen moeite gedaan om sympathie op te wekken voor de soldaten daar. Er lopen ook een aantal rond die irritant waren, zoals brillemans. Met zijn irritante geschreeuw tijdens het rennen. Ik had op gehoopt dat die geraakt zou worden, maar helaas. Voor de rest kom je nog een aantal kapiteinen, een luitenant, een hospik en nog een lt. corporaal tegen. Het acteerwerk van de onbekende cast vond ik niet echt geweldig en het zag er soms amateurisch uit.

De beelden van het bos zagen er wel prima uit. Er is veel gebruik van gemaakt. Van dichtbewolkte gedeeltes, tot wel kale vlaktes en rivieren. Ook de Siegriedlinie zag er netjes uit, met alle 'drakentanden' en bunkers en natuurlijk de brug over de Rur rivier. Er is ook aanwezigheid van Duitsers. Dat komt er goed in voor, van een lichte patrouille tot wel een Flak 88 positie en een pantsereenheid.

De gevechten waren aan de andere kant wat slap en haastig. Maar het geluid van verschillende ontploffingen is netjes. De gruwelheden, shocktoestanden en trauma's van gevechtservaring zien er ook prima uit. Zo heb je gruwelijk verminkte lichamen, soldaten in shock en agressief en verwarde soldaten die niet weten wat ze moeten doen dan wegrennen of schuilen tijdens een aanval.

Het grappige was dat de film eindigde precies hoe die was begonnen. Dat vond ik nog best merkwaardig. Voor de rest is het gewoon een normale oorlogsfilm, die niet echt bijzonder is. Een oorlogsfilm dat je een keer moet zien, als oorlog een favoriete genre is.

P.S.; wel een mooi poster, lettertype en verbruik.

''I'm coming, nigger!''

Een flauwe komdie, die best grappig op z'n moment kan zijn.

Het is weer wat anders dan een romatische komedie (die meestal erg voorspelbaar zijn). Hier heb je ook wat stukjes die je ver van te voren aan ziet komen, maar er waren toch wat momenten die ik niet had verwacht. Wie de handlangers van de verdachte zijn, bijv.

De meeste grapjes waren flauw en geforceerd. Toch waren er wat leuke grapjes op een goed moment. Er zijn een paar leuke personages die hierin rondlopen en veel mooie vrouwen. Dit is een undercover-komedie verhaal, alleen zit er helaas niet al te veel actie in. Maar als je zogenaamd als vrouwelijke BNers ergens moet infiltreren om je doel te behalen, hoor je toch niet op te vallen. En hoe doe je dat? Door te winkelen, uit te gaan en alles wat een vrouw maar doet. Dat stukje waarin ze lekker gaan shoppen moest ik af en toe lachen, hoe die gasten wanhopig strakke en belachelijke kleding moeten dragen... En dan nog al die vreselijke afspraakjes waar Marlon z'n best maar doet om zo negatief mogelijk over te komen, wat uiteraard niet op de tegenpartij lukt. Stuk voor stuk droge scènes.

Je kan een bepaalde houding verwachten als je zwarte mannen undercover laat gaan als iemand die blank is, het klikt totaal niet en dat weten ze af en toe op een leuke manier te bewijzen. Met al die quotes, persoonlijkheid en houdingen.

Een andere leuke titel van de Wayans is Little Man, ook een lekker droog film. Die gasten zijn geknipt voor zulke komedie's.

White Chicks is natuurlijk geen top-komedie, maar het is wel een flauwe die je een keertje moet zien.

Leuk en komisch bikerfilm. Het is niet zo'n film waar ik spontaan de slappe lach kreeg, maar bij sommige stukjes werd er een glimlach op mijn kop getoverd.

Dudley was wel mijn favoriet waar ik vaak om kon lachen. Ik had toch telkens het gevoel dat Liotta een misplaatste rol had als badguy. Uiteindelijk kwam het gelukkig wel goed.

Gelukkig zijn het motoren voor de veteranen - de Davidson's, want als ze met Yamaha's en Ducati's aankwamen zag het er niet uit Laat dat maar aan de jonge mannen over.

Het is een beetje hetzelfde als Road Trip, maar dan niet met tieners en geen auto's, maar lekker met de motor; de open weg en wind in de haren

Viel tegen.

Ik had een film verwacht in de stijl van Dog Soldiers, wat wel een goeie horror is. Maar dit is toch weer wat anders.

Het verhaal leek me wel wat, alleen jammer dat het om een jager gaat. Een non-human killer zou wel leuker zijn geweest, want zijn Duitse herders waren niet echt een uitdaging voor een horror.

Personages waren aan de andere kant wel in orde. Het gaat natuurlijk om jonge misdadigers, die een gewapend overval tot wel moord hebben gepleegd. Hun personages waren goed door de acteurs vertolkt, alleen had ik af en toe het gevoel dat bepaalde acteurs af en toe te overdreven acteerden.

De kills vond ik niet zo bijster gruwelijk, maar er zitten wel een aantal aardige bij. Pertwee's dood was wel het ergste (en meteen het eerste die je op beeld ziet), maar er zitten natuurlijk wat gewonden of zelfs doden in het groep waar de dader deel van uitmaakt. En dan natuurlijk een andere jongen, die ook gepest werd. Uiteindelijk blijkt het dat hij de moordenaar heeft uitgenodigt na hem te hebben verteld over de zelfmoord van zijn zoon. Dat zat er een beetje aan te komen.

De dader, de vader van één van de jongeren die gepest wordt, is een special forces-lid die verdomd goed wist waar die mee bezig was. Zo maakte hij gebruik van een kruisboog, messen, vallen, camouflage (die er goed mee omging, want die duikte alleen maar in plekken waar ik hem niet had verwacht) en zijn Duitse herders. Alleen het eindgevecht met één van de jongeren vond ik anti-climatisch, want hij stelde dan weinig voor. Als het om een echte gevecht ging met een special forces-lid, was het zeker anders afgelopen.

Van het eiland werd er wel veel gebruik van gemaakt en je ziet zo verschillende plekken. Alleen de tempo van de film is af en toe langdradig (vooral bij het begint) en zo leek de speelduur langer dan 1,5 uur.

Geen geweldige horror, maar wel één die je een keertje kan zien.

Een oude fantasie in de stijl van The Lord of the Rings.

Redelijk vermaak.

Het verhaal volgt de Nelwyn's, een volk dat dwerg/Hobbit-achtig lijken. Onder de Nelwyn's leeft Willow, een zachtaardige arbeider die samen met zijn kinderen een baby vindt. De baby brengt een hoop ellende onder het vredig leven van de Nelwyn's en er wordt besloten om de baby ver van het dorp te brengen. Willow besluit om de baby naar haar eigen volk - de Daikini's - terug te brengen. Een gevaarlijke avontuur begint wanneer die achtervolgt wordt door de slechte tovenares Bavmorda.

De wereld van Willow kent verschillende volkeren, waaronder de kleine en vredige Nelwyn's en de reuze oorlogvoerende Daikini's. Onder de Nelwyn's heb je Willow en zijn gezin. Het dorp telt honderden anderen waaronder de tovenaar, High Aldwin, Willow's vriend Meegosh, krijger Vohnkar, de nare Burglekutt en tientallen anderen. De meeste personages die hierin voorkomen zijn toch de mensen; Daikini. Kilmer neemt de rol van Madmartigan, een onbetrouwbare crimineel die uitstekend is met zwaarden. Kennelijk was die ooit soldaat geweest, want hij komt een oude bekende tegen, commandant Airk, die samen met zijn legioen oorlog voeren tegen Bavmorda's leger. Het land wordt door de boze tovenares Bavmorda en haar dochter Sosha geregeerd. Haar legers worden geleid door generaal Kael, een doorgewinterde veteraan met een uitzonderlijk gave pantser. Bavmorda is niet als enige een tovenares, want een verbannen tovenares, Fin Raziel, heeft ook een grote rol. Ook de elven hebben hier een grappige rol, met name de twee irritante elven die Wllow begeleiden; Rool (Pollak) en Franjean. De bloedmooie Ashley C. Williams heeft ook een kleine rol als een jonge Nelwyn.

De effecten zien er prima uit. Enkele voorbeelden zijn de make up van de beesten, de magie die in voorkomt, hoe de elven en de monsters uitzien. Het gevecht in Tir Asleen, met trollen, Nockmaar soldaten en een 2-koppige reuze monster blijft het beste scéne en gevecht uit de hele film. Uiteraard is het eind gevecht tussen goed en kwaad ook goed. Het wordt ook beslist op een prima locatie; in Bavmorda's kasteel. Tijdens Willow's reisje worden ze ook enkele keren geconfronteerd door patrouille's en controles van Nockmaar soldaten onder leiding van Sorsha.

De beelden zien er prima uit, zo heb je voldoende beelden van de rijke wereld waar Willow in leeft. Bosrijke omgevingen en dorre landschappen komen in zijn reis voor, maar ook dorpen en grote kastelen zijn locatie's wat Willow niet gespaard blijven.

Ik zou niet zeggen dat dit speciaal voor kinderen is gemaakt, want er komen enkele dingen in voor waar kinderen snel bang van zouden worden; het verandering van mensen naar varkens en de twee-koppige monster als voorbeeld.

De film had niet altijd mijn aandacht vast, dit vanwege enkele saaie momenten, soundtrack was af en toe ook slaapverwekkend en een verhaal dat veel botst met die van The Lord of the Rings.

Ik denk dat niet al teveel mensen dit nog interessant zullen vinden, vanwege een ruimere en betere selectie van titels van hetzelfde genre.

Geen geweldige oorlogsfilm, wel een vermakelijke.

Kennelijk is op waargebeurde lijnen gebaseerd en hadden de Amerikanen gebruik gemaakt van Navajo-taal om codekrakers te voorkomen. Ik vond het verhaal vrij interessant.

De film biedt genoeg actie en verschillende schermutselingen tot wel heuse aanvallen op zwaar verdedigde Japanse lijnen. Actie is wel in orde, evenals bijbehorende geluid. De wapens zien er netjes uit en ook de uniformen van Amerikanen en Jappen. Ook heb je een paar beelden van lichte tot zware pantser. Ze hadden daar wat meer mee kunnen doen dan het gewoon als ornament gebruiken om een beeld te vullen.

Wel was het op meer dan genoeg stukjes uit gevechten totaal ongeloofwaardig. Heeft iemand geteld hoeveel Cage gedood had? 40, 50, 60...? En het is niet alleen Cage die als een Iron Man vrijwel immuun is voor kogels, maar andere 'helden' uit zijn eenheid. Priv. Chick, Pappas, Harrigan, allemaal CoD mannetjes die met gemak even 15 Jappen neerknallen. Ook het einde was om van om te draaien. Na zeker 40 man te hebben gedood, gaat onze Cage net voor de cavalerie dood... Als ik zoiets wil zien, speel ik inderdaad CoD o.i.d. Ik had me eraan geërgerd en is absoluut een dikke minpunt.

Meer dan wat toffe actiemomenten, mooie beelden van Saipan en uitstekende geluid heeft deze Woo-film niet veel te bieden. Oorlogs-fanaten zullen dit wel geweldig vinden, maar oorlogs-kijkers met een strenge kritiek denk ik niet.

Woo kan zich beter focussen op andere soorten films als de geweldige Hard-Boiled met Chow.

''Things happen in caves that don't happen anywhere else.''

Slechte horror.

Het verhaal volgt 8 expeditieleden die grotten onderzoeken. In Kazachstan is er een grot waar nog nooit iemand in is geweest en daar gaan de leden op af. Eenmaal aangekomen en na minuten in de grot, gebeuren er rare dingen. Ze horen rare geluiden, zien gloeiende lichten en hun eigen zaklampen doen raar. Na een bloederige confrontatie blijken ze niet alleen te zijn; er is namelijk iets in de grot en het is op hun aan het jagen.

De personages zijn niet interessant, want er wordt geen poging gedaan om ze wat meer diepgang te geven. Vrijwel allen, behalve Gannon, zijn oppervlakkig. Je hebt zo 2 Russische mannen, iemand die zijn gebeurtenissen vastlegt, een soort Indiaan en enkele anderen.

Wat betreft 'de jager' slaat helemaal nergens op. Het blijkt uiteindelijk een vermiste man te zijn die verminkt is, 3 lagen vacht om zich heeft en een schedel van een dier draagt. Dat moet dat 'monster' voorstellen die zo makkelijk enkele volwassen mannen doodt, rotsen kan schuiven en een kogelregen kan weerstaan... Met zo'n soort film moet niet beter worden verwacht.

De film bevat een simpel, maar redelijk verhaal. Met beter regie, meer budget en een beter script kon het nog wel in de schaduw van The Descent staan. Toch zien enkele gore stukjes er degelijk uit en is de grot redelijk oké overgekomen. Alle nauwe gangen en doodlopende wegen en doolhoven brengen wat claustrofobisch gevoel naar boven.

The Cavern is eigenlijk een combinatie van een mislukte grotbewoner en hevig schuddend camerabeelden.

Heb de Director's Cut gezien. Vond hem wel een redelijke horror.

Mooie opnames van het dorpje en omgeving in Engeland. Ik geloof ook dat dat de ''geboorteplaats'' is van de originele weerwolven uit oudere films. En natuurlijk een mooie rol voor knappe Emily.

Transformatie vond ik wel goed, evenals de effecten. Heel soms vond ik het een beetje goedkoop overkomen, maar dat was toch te danken aan wat snelle actie's van de wolf.

De schrik zat er vaak best goed in. Dan heb ik het niet over de kills, maar meer om de 'snelle verschijning van een denkbeeldige weerwolf'. Toen dat 'gollum'-wezen het eerst op beeld kwam dacht ik echt van: ''W.T.F?''

't Eindclimax tussen vader en zoon vond ik een beetje teveel van 't goede; 2 wolven tegen elkaar? Door dat kleine stukje vond ik de effecten toch een beetje mislukt, want hoe ze elkaar weg gingen gooien zag er niet uit.

Ben benieuwd hoe het afloopt nu Weaving met het vloek is bestempeld.

Minder dan deel 2.

Wel met meer moordenaars en slachtoffers, dus dat is weer een uitdaging. De kills zagen er goed uit en zat veel gore in. En niet te vergeten mooie vrouwen. Genoeg recepten voor een redelijke vervolg.

Deel 3 (zeer slecht) gelukkig achter de rug, dus ben momenteel klaar met de Wrong Turn trilogy.

Wat een achterlijk slecht film. Effecten zogen, acteerwerk was een nul, geen stukje horror en hier hebben we ook te maken met het 'eindeloze kogelsalvo's'.

En wat betreft de vechtpartijen; die gasten raken elkaar nauwlijk aan met een knie, wapen of vuist en ze liggen al.

De twee mutanten uit de einde van deel 2 zagen er ook voor geen millimeter uit.

De pluspunten vond ik de dood van Three Finger en de 3 heerlijke dames die hierin voorkomen

Dat is ongeveer het enige wat mij weerhoudt om er een 1 van te maken

Vanaf deel 3 had al de gedachten: ''Waarom hiermee verdergaan?'' - Ik denk dat de meeste niet op een vervolg staan te wachten, vooral als het meer wordt uitgemolken, slechter qua effecten is en een kulverhaal bevat.

Geen sequel, maar een prequel.

De film volgt de gebroeders Hilliker; One Eye, Saw Tooth en Three Fingers. 3 hele gevaarlijke en misvormde broers die het liefst mensenvlees kauwen. Nadat ze uit hun cel ontsnappen, slaan ze aan het moorden en laten de andere patiënten vrij. Sindsdien is het nooit meer gebruikt... tot na zo'n 30 jaar, waar een groep vrienden van een sneeuwstorm in schuilen. Wat ze niet weten is dat het gebouw een lugubere verleden en patiënten heeft gehad. De Hillikers gebruiken het gebouw als hun woning. Al snel wordt het een strijd op leven en dood voor de tieners.

Om de kijkers bij zo'n slechte film nog een beetje te vermaken laat je enkele beroemde factoren een rol spelen, veel gore, bloed, sex, mooie vrouwen en verminkte barbaren. De personages bestaan uit een groepje tieners... dus mooie vrouwen met strakke lichamen. De jongens hier zijn enkel om op gehakt te worden. De Hillikers zijn gewoon de 3 mutanten die in deel 1 voorkomen, aangezien dit voor het 1ste deel gebeurt. Wat ik wel raar vond is dat Three Fingers het meest bekende is, hij komt ook voor in deel 2 en 3, terwijl die in deel 1 wordt gedood. Ik begrijp niet waarom daar niet over is nagedacht.

De gore die hierin voorkomt is wel prima. Als je The Descent, The Texas Chainsaw Massacre en The Hills Have Eyes hebt gezien, kan je ervan uitgaan wat voor gore dat allemaal is. De kills zien er prima uit, al zijn het herhalingen van de overige delen, want wat voor andere soorten manieren kan je nog meer verzinnen? 1 t/m 3 bevat al zeker zo'n 30 kills, dus wat hier gebeurt zijn herhalende kills. Met wat meer bloed en andere soorten wapens en je hebt dit. Er zit ook nog een fonduescène wat een beetje ongemakkelijk bij sommige kijkers zal aanvoelen, aangezien er een persoon hulpeloos wordt gevild. En bij het begin ook een grove dood; het vierendelen van een slachtoffer. Met wat slechte, maar bloedrijke effecten worden de kills hier stuk voor stuk uitgebreid op camera gezet. Tevens is de make-up van de mutanten best goed gelukt. Het oude gebouw is wel een prima plek en een nieuwe omgeving om deel 4 te maken. De lange, oude enge gangen en verlaten kamers zorgen voor wat extra sfeer en spanning. Wat dat betreft is deel 4 wel geslaagd met het voorstellen van een ander soort locatie dan bossen.

Het einde zag ik niet aankomen en was best grappig. Als laatste afsluiting krijg je een gouden tip wat voor twijfelaars over de mutanten het helemaal zeker maakt dat hun van deel 1 afkomstig zijn; hun roestige pickup...

Een film vol met sex, gehak, bloed, je longen uitschreeuwen, gore, slechte script en onbegrijpelijke handelingen van personages (zichzelf opsluiten, stemmen terwijl er iemand gevild wordt en het doodsteken van een vriend), die tevens ook niet goed kunnen acteren (geen eis voor zulk soort films) zijn enkele punten om deel 4 te beschrijven.