Opinions

Vreemde film. Ondanks een redelijke scene hier en daar springen de fouten scene's er vaak over duidelijk uit. Op dat monster schieten als het op dat gebouw aan het klimmen is, terwijl het gaat om een volle stad. Waarbij door die actie veel doden zullen kunnen vallen?

Aardige Chan film. Gaat met deze film weer terug naar de avonturen kant, wat wat minder uitpakte enkele jaren terug met The Myth. Deze film is qua inhoud wel een stuk beter. De actie is vermakelijk en de stunts zijn ouderwets wat we van Chan gewend zijn.

Niet leuk. Qua verhaallijn en uitwerking had deze The Chase of the Golden Buddha veel meer kunnen zijn dan het uiteindelijke resultaat. Er wordt veel te vaak gefocust op humor wat een hoop scenes gewoon erg kinderachtig maken. En alles wordt ook zo overdreven gebracht zoals de scene in de trein waar die dief letterlijk aan het janken was omdat hij kennis maakte met Dachimawa Lee. En zo ook was de scene van Dachimawa Lee waarbij het snot en spuug met een stortvloed uit neus en mond komen en met een neus waar het bloed uit gutst na een klap met een pistool op het hoofd teveel van het goede. Qua actiescènes ook een tegenvaller. Als geheel is deze film op alle vlakken een flinke tegenvaller.

Een verhaal van H.P. Lovecraft verfilmd door Stuart Gordon, alleen dat al trok mijn aandacht voor deze film. Na een beetje gekibbel en de schipbreuk komt de film vanaf het moment dat de storm losbreekt goed op gang. Een zeer sfeervolle en mysterieuze productie over een dorpje waar de inwoners overduidelijk 'anders' zijn. Zo heeft de redelijke spooky hoteleigenaar kieuwen in zijn nek en wordt gaandeweg het verhaal alleen maar des te meer duidelijk dat deze personage eigenlijk niet eens zo vreemd was. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe vreemder de personages worden. Gelukkig wordt er wel het één en ander omtrent Dagon uitgelegd waardoor je ook komt te weten waardoor dit dorpje zo luguber genoemd kan worden. Het einde vond ik wel wat raar, maar neemt niet weg dat ik mij prima vermaakt heb bij deze film.

Zeer sterke sciencefiction thriller. Visueel gezien prachtig, een heerlijk sfeertje, leuk verhaal en behoorlijk spannend. Film die mij van het begin tot einde boeide zonder ook maar een moment in te zakken.

De verfilming naar een boek van Stephen King. Een productie die uiteindelijk zeer moeizaam tot stand kwam en welke uiteindelijk ook jaren heeft geduurd om te maken. Arcel maakte de film met Idris Elba als de gunslinger en Matthew McConaughey als de magiër. Het verhaal zelf stelt maar weinig voor, en eerlijk is eerlijk, ik ken de boeken alleen van naam, maar een film maken van net iets meer dan 90 minuten is best kort. Vooral als je bedenkt dat er al vele boeken in de reeks zijn uitgebracht.

The Dark Tower weet zich niet te onderscheiden tot een sterke boekverfilming, maar het is me allemaal toch behoorlijk meegevallen. De film ziet er visueel sterk uit en heeft een aantal fijne actiescènes, waarbij Elba flink in het rond kan knallen. Het is echter jammer dat het script wat aan de matige kant is.

Deze traag opgebouwde horrorfilm had te weinig spanning en kenmerken van horror om goed in de film te kunnen komen. Qua sfeer zat het goed, richting het einde kwam er nog wel spanning in op het moment dat ze in de kerk waren, maar deze scene kon de rest van de film helaas niet goed maken.

Een sf/actiefilm waarin Rusland wordt aangevallen door Aliens. Die aliens zien er met de gebruikte effecten heel apart uit, maar om één of andere reden vond ik het tegelijkertijd wel wat hebben. De film komt wat laat op gang, maar biedt gaandeweg genoeg kogels en ontploffingen om toch nog genoeg te vermaken.

Degelijke film die zich in een post apocalyptische wereld afspeelt en waarin een kleine groep mensen in leven probeert te blijven. Film begint compleet to the point, aangezien je midden in de overlevingstocht zit en de groep met allerlei wapens rondloopt. Nadeel is dat de groep al snel bij een verlaten woning aankomt, waar vrijwel de gehele film zich afspeelt. De verrassingen in het huis en de daaropvolgende bestorming zijn een interessant pluspunt en dit gegeven zorgt voor een aantal flink brute actiescènes. De film is spannend tegelijkertijd en weet met de invulling van de cast degelijke personages neer te zetten. De daarbij behorende sfeer is sterk en de grauwe kleurenfilter geeft ook net dat extra beetje sfeer.

Er stond mij over Dead Birds iets bij dat ik het vreemd vond dat deze film voor 12 jaar en ouder is uitgebracht. Na een herziening blijf ik daar nog steeds bij. Toch enkele momenten waar het duidelijk een 16 jaar kijkwijzer hoort te hebben wat mij betreft.

Hoe dan ook, de film opent alsof het een western lijkt te worden. Gaat lekker los in de bank, met het nodige bloedvergieten en geweld en dat vond ik al te grof voor 12 jaar en ouder om eerlijk te zijn. De toon is in ieder geval gezet, en doet hopen op een ondergewaardeerde film. Helaas is dit met deze film niet het geval. Het heeft een leuke sfeer, lekker duister, een aantal behoorlijke momenten met gore, spanning en de aanwezigheid van monsters (demonen). Toch weet de film het tempo helaas niet door te zetten waardoor de film bij vlagen vrij traag was. Dead Birds voelt aan als een film met potentie, die zeker niet tegenvalt, maar tegelijkertijd ook als een film die er meer uit had kunnen halen.

Weinig horror te bespeuren bij deze Horror/mysterie over een man die alles al uit een droom herkent en zo doende weet te voorspellen wat er gaat gebeuren. Aan de hand van diverse verhalen wordt alles aan het einde aan elkaar gebreid wat voor een onverwachte conclusie zorgt. Spannend is het tussendoor niet en de verhalen zijn van wisselend succes. Zo is het verhaal over de buikspreker en de pop het betere verhaal. Toch heeft Dead of Night mij niet weten te overtuigen als geheel.

Dead Season, een film waarvan je als eerst zou denken 'afgekeken van Dead Island (Game)?

Qua verhaallijn en qua setting is dat zonder meer van toepassing, maar bij deze film zit er een groot verschil in de sfeer. Waar ik de game sfeervol vond, vind ik dat juist bij deze film totaal niet. De personages zijn overigens heel erg irritant en spannend is het ook nauwelijks. De gore daarentegen is vrij aardig, maar veel soeps is de rest verder helaas niet.

Hoewel het verhaal van deze Wes Craven film vrij simpel is, vond ik het toch verhaaltechnisch wel wat hebben. Het is dan ook jammer dat de opbouw richting de horror erg traag verloopt. De film blijft wel vermaken desondanks maar echt veel belangrijks komt er in die periode niet aan bod. Het laatste half uur komt er gelukkig ook het nodige gore in voor, en de scene met de basketbal was daarbij ook één van de hoogtepunten. Het einde vond ik nog best verrassend, alhoewel Samantha toch door BeeBee leek te worden overgenomen, ondanks dat ze zelf haar eigen gevoelens leek te hebben. Dat BeeBee uiteindelijk onder de huid van Samantha te voorschijn zou komen dat had ik niet verwacht, waarmee Deadly Friend toch nog met een aardig einde afsluit.

I know right? You're probably thinking, "Whose balls did I have to fondle to get my very own movie"? I can't tell you his name, but it rhymes with "Polverine."

Blijft een heerlijke film. Een film die met de juiste snaar en humor aftrapt naar een spectaculaire opening met flink wat bloederig geweld en welke met 108 minuten in sneltrein vaart voorbij dondert. Een interessant Marvel karakter dat op fijne wijze is vertolkt door Ryan Reynolds die ook geregeld 'zichzelf' flink als acteur afbrandt. De humor is de volle speelduur aanwezig en zorgt geregeld voor leuke situaties, maar ook de actie is sterk vertegenwoordigt. De hoeveelheid kogels, zwaardgevechten en het bloedvergieten worden goed in beeld gebracht en de actiescènes zijn erg goed.

He's teamed up with the Juggernaut. The Juggernaut! That's, like, my favorite Marvel character ever, but you should never meet your heroes, because honestly, he's a bit of a dick! And like a lot of dicks, he's as hard as a rock, and causes nothing but problems!

Het kon eigenlijk niet uitblijven na het succesvolle Deadpool, en dus kwam twee jaar later inderdaad de opvolger Deadpool 2. Met een andere regisseur aan het hoofd, maar wel veel terugkerende karakters en kenmerkende actiescènes en humor. Allemaal inhoudelijk dan ook prima vermaak en dus bevat de film weer veel goede actiescenes en leuke grappen, maar de film duurt net iets te lang waardoor voorloper Deadpool inhoudelijk toch nét iets sterker is.

Topfilm in het actiegenre. Veelal hoor ik geklaag over Paul W.S. Anderson, maar hij weet wel flinke porties actie in zijn films te verwerken. Iets wat deze film zeker ten goede komt. Heerlijke harde scene's en zeer tof al die wapens op de wagens. Ook niet te vergeten die vrachtwagen, waarvan ik de naam niet weer weet.

Tsja, poster is in ieder geval sterker dan de film. Moest dan ook dankzij de poster en de titel Death Ship denken aan het later gemaakte Ghost Ship, maar die vergelijking blijkt achteraf totaal niet relevant en laatstgenoemde is zo veel beter, maar dat ter zijde. Death Ship stelt teleur, niet goed genoeg qua sfeer en nauwelijks spannend. Traag opgebouwd waardoor de speelduur toch veel langer aan voelt duren. Het verlaten schip ziet er interessant uit en dat is dan nog tenminste een goede setting, het mindere eraan is dat dat ook gelijk het hoogtepunt van de gehele film is.

Een beetje een dertien in een dozijn JCVD film waarin een agent undercover infiltreert in een gevangenis. De film is qua setting redelijk sfeervol maar kent een verhaallijn dat niet bepaald origineel is (niets nieuw wat betreft een van Damme film uiteraard). Toch kijkt de film redelijk eenvoudig weg dankzij de hoeveelheid actie en de aanwezigheid van een vrij dik aangezette rol van de badguy. Nergens enigszins bijzonder, maar voor de liefhebber wel een degelijk tussendoortje.

Redelijke remake. Nergens dan ook verrassend maar dankzij een aantal harde actiescenes toch nog best vermakelijk. Bruce Willis acteert hierin nog wat te vaak op de automatisch piloot, maar hij komt er nog wel mee weg hierbij. De film moet het van de actiescenes hebben, die vrij gevarieerd zijn, iets wat minder van toepassing was op het origineel. Maar de opbouw naar deze actiescenes is op de wraakmotief na vrij rustig en de actie komt dan ook vrij laat op gang. Verder mist de film spanning, waardoor het uiteindelijk niet meer is dan redelijk als totaal.

Weer een keer herzien, het blijft leuk vermaak. Het is jammer dat de opbouw ronduit zwak is en welke vrijwel zonder spanning met teveel dialoog begint. Het wordt eigenlijk te laat echt leuk wanneer de problemen gebeuren met het schip. Daarna is het tenslotte vermakelijk met de nodige spanning, actiescènes en toch zeker degelijke effecten. De film had overigens best korter mogen duren en een stuk vlotter mogen starten. Het begin haalt de film toch wat onderuit, maar gelukkig biedt het tweede gedeelte nog genoeg vermaak om de film toch te laten slagen.

Inmiddels voor de zoveelste keer herzien, maar desondanks had ik altijd geen idee wie deze film heeft geregisseerd. Dit keer heb ik dan extra goed opgelet bij de credits. Het blijkt dus het debuut te zijn van een regisseur die allereerst weinig heeft gemaakt, maar die helaas ook niet meer van dit soort films heeft gemaakt. Een vlugge blik brengt je de conclusie dat de man een zwak cv heeft met eigenlijk vrij matige films. Demolition Man mag daarop een uitzondering worden genoemd, want dit debuut mag best zijn hoogtepunt worden genoemd.

De film begint eigenlijk zoals je wilt, de actie knalt al meteen van het scherm en al snel staan Stallone en Snipes tegenover elkaar. Het is het begin van een actiefilm die een flinke tijdsprong maakt en waarin een agent en crimineel wederom de strijd met elkaar aangaan. De wereld is flink veranderd en kent een andere samenleving, waardoor die door Spartan en Phoenix flink op zijn kop wordt gezet. Pure fun gehalte, maar ook Snipes (die een geweldige psychopaat speelt) speelt zijn rol met de nodige humor, waardoor de harde actie ook wordt afgewisseld met grappige momenten. Sandra Bullock speelt ook een goede rol, als een vrij sullige dame die alles bij het huidige houd en geen liefhebber is van vernieuwing, maar toch wel geïnteresseerd is in het verleden.

Stallone zit eveneens prima op zijn plek en heeft een aantal fijne oneliners.

Veel ontploffingen en kogels, voldoende oneliners en de nodige humor. Demolition Man is pure entertainment dat keer op keer vermaakt.

Had hier wel wat meer van verwacht. Het uitgangspunt van de film dat zich via een webcam afspeelt vond ik best een interessante wijze waarmee deze film zich enigszins een beetje kan onderscheiden binnen het genre. Film opent wat traag maar de nodige mysterie houd de film overeind. Richting het einde wordt het een stuk spannender en slaat de film nog wat om. Met inhoudelijk wat meer spanning en wat meer gore had deze film meer kunnen zijn dan het uiteindelijke resultaat.

Een herziening tegenaan gegooid en oh, wat blijft het een heerlijk filmpje. Met norse Gru heeft Despicable me een leuk personage, maar buiten dat personage bevat de film met de maffe professor en de 3 meiden eveneens leuke personages, om dan maar niet te spreken over de Minions, die wat mij betreft het hoogtepunt van deze film vormen. Vector vond ik daarentegen een irritant personage.

Despicable me is een leuke animatiefilm waarin het hart op de juiste plaats zit. Met leuke humor, hartverwarmende momenten en een leuk verhaal, is het een vlotte film die hiermee een (leuke) nieuwe reeks startte.

En drie jaar later een compleet andere mening na herziening hierbij. Film begint matig, en kent een standaard verhaal dat veelal vaker is gemaakt, en ook een stuk beter. Snipes vond ik flink tegenvallen, maar dat had ik eigenlijk met elk karakter. Actie is redelijk, maar kwam mij te laat op gang.

Tsja Hammer, ik ben er niet echt een groot fan van. De Dracula reeks met Christopher Lee vind ik tot dusver van wat ik gezien heb het meest interessant, maar deze The Devil Rides Out is me toch ook behoorlijk meegevallen. Het verhaal waarin een sekte centraal staat is sfeervol en bevat een aantal spannende momenten. De auto achtervolgingen waren best vermakelijk en richting het einde de scene met de spin en de daaropvolgende verschijning zorgden steeds meer voor extra spanning. Niet geheel onverwachts speelt Christopher Lee wederom een sterke rol waarbij het extra leuk is dat hij dit keer niet als badguy opdraaft. De badguy speelt overigens ook een vrij sterke rol.

Zonder meer doet deze film qua verhaallijn denken aan The Dirty Dozen. Het niveau van die film haalt The Devil's Brigade niet, maar het is best een redelijke film. Had er iets meer van verwacht, maar ondanks dat die verwachtingen niet werden ingelost, heb ik mij ook niet verveelt. Film begint rustig qua opbouw en geeft een kijkje in een groep bestaande uit Canadezen en Amerikanen die getraind worden tot een eenheid. Het eerste uur wordt er niet gevochten, met uitzondering in een kroeg. Maar desondanks dat er niet al te veel gebeurd verveelt het ook niet. Hier en daar nog wat humor, zoals wanneer Peacock in het touw klimt tijdens een training en dat touw kapot wordt gesneden. Tussendoor een vermakelijke inval maar op het einde het langverwachte gevecht met een behoorlijke hoeveelheid kogels en ontploffingen. Het is dan ook jammer dat er zo weinig actiescènes in deze film zit.

Fra diavolo is samen met Babes in Toyland het minste wat ik van Laurel & Hardy gezien heb tot dusver. Het is jammer dat beide heren relatief laat verschijnen. De muziek wat regelmatig te horen was viel me tegen, eveneens vond ik het verhaal niet erg leuk. Qua humor was het redelijk, zo vond ik de tafel/tafel/tafel/stoel toren en het bijbehorende geschommel leuk. De speelduur vond ik wat aan de lange kant, mede door de matige opening.

De terugkeer van Sean Connery is een betere prestatie van Bond geworden dan de vorige keer in You Only Live Twice. Bond oogt wat meer zoals hij in de eerste films rondliep, en lijkt dit keer ook meer plezier erin te hebben. Dat doet de film ook een stuk beter, en ondanks het wat belabberde einde en niet al te bijzondere actiescènes kijkt deze Bond verfilming ook simpel weg.

Laatste Brosnan. Vond hem een prima bond vertolker. Jammer dat de uitwerking bij deze film wat minder is, maar desondanks is het door redelijke actiescènes nog een redelijk werkje geworden.

Een film die oogt als een documentaire maar dat totaal niet is. Lijkt regelmatig gemaakt te zijn om Adam Green nogal flink te promoten, want telkens de verwijzingen naar Frozen en de Hatchet films is nou niet bepaald een nodige toevoeging aan dit verhaal dat overigens toch best potentie had. Helaas wordt deze potentie niet benut, want het is vooral een langdradige uitwerking waarin alle spanning ontbreekt. Het moment dat Adam Green, de cameraman (ik ben zijn naam vergeten) en William Dekker in de auto worden aangevallen door die monsters waarvan er dan één (Vooral diegene, maar ook de overige monsters zagen er prima uit) voor de auto gaat staan is dan eigenlijk het hoogtepunt van deze film.