Opinions

Aparte actiefilm die dankzij de vele muziek net even anders uitpakt. Onder aanvoering van veelal klassieke muziek kent de film een aantal stevige actiescenes welke met de autoachtervolgingen waarschijnlijk zijn hoogtepunten kent. Vooral de opening is een zeer goed staaltje actie. Echter de film voelt met een bijna 2 uur durende speelduur wat lang aan en begint langzamerhand wat aan vaart in te leveren. Toch weet Wright met Baby Driver een aparte film af te leveren, die uiteindelijk wat minder is dan ik had gehoopt.

Een komedie waarin een rijkeluis kind wordt gekidnapped door 3 ontvoerders. Dit gegeven zorgt zeer zeker niet voor een sterk verhaal, maar het wordt gelukkig wel een stuk leuker uitgewerkt. De ontvoerders zijn een stel klunzen die alleen maar pech hebben na het ontvoeren van het kind. Het verhaal wordt vlot uitgewerkt en kent een grote hoeveelheid humor. Het is vaak vrij flauw en vooral ook zeer onrealistisch, toch weet de film met de humor vaak te vermaken.

Goede film die zowel de branden en de persoonlijk drama's sterk in beeld brengt, en waarin de combinatie actie & drama goed op elkaar aansluit.

Ook de cast vol bekende koppen speelt het prima.

Toch iets minder dan ik in gedachten had, dit eerste deel uit de buddycop reeks. Hoewel Smith en Lawrence hun rollen leuk invullen is het op het gebied van actie toch wat tegenvallend. Voor mij werd het ook wel duidelijk dat het op het gebied van actiescenes nog niet datgene is wat Bay kan. Uiteraard is de actie goed, maar opvolger Bad Boys II maakte mij duidelijk dat Bay inmiddels stappen had gemaakt op het gebied van actiescenes waardoor, al verschillen de meningen compleet, het tweede deel een betere film is dan zijn voorganger omdat de vooruitgang qua grootse actiescenes duidelijk zichtbaar is geworden. Toch weet Bad Boys ook te vermaken mede dankzij de hoeveelheid humor en het gekibbel tussen Mike en Marcus.

Inmiddels had Michael Bay stappen gemaakt als regisseur en was dit duidelijk te zien in Bad Boys II, die qua grootse actiescenes zijn voorganger overtreft. Uiteraard weinig veranderingen en verrassingen qua concept, waardoor we dus weer het vele gekibbel tussen Mike en Marcus te zien krijgen. Weer een film vol met de nodige humor die voornamelijk dankzij een kogel bij een bijeenkomst van kkk leden tot stand komt en zelfs een vrij pijnlijk hilarisch vervolg krijgt in een winkel. Tussendoor zorgt de zus van Marcus nog voor wat spanning onderling, maar blijven de heren alsnog op hun kenmerkende manier te werk gaan. Dit keer met een stuk vermakelijkere actiescenes zoals de achtervolging waarbij diverse auto's door de lucht vlogen en het sterke slotstuk van de film met de actie in de 'favela' waarin Michael Bay duidelijk zijn indrukwekkende potentie wat betreft actiescenes laat zien.

Een actiefilm zoals ze aan de lopende band werden gemaakt. Actie valt tegen, spannend is het niet en het acteerwerk is slecht.

Een tegenvallend misdaaddrama waarbij een voormalig politieagent een moordenaar probeert te ontmaskeren. Simpel gezegd is het verhaal wat eenvoudig, maar doordat de film flink mysterieus is is het nog enigszins om aan te zien. Het tempo is erg traag. Het wordt maar niet spannend, en er had zo nu en dan best een actiescène of wat meer geschoten in mogen worden. wanneer er dan wordt geschoten, dan is het ook vermakelijk. Met name het moment dat in de kapsalon de agenten genadeloos worden afgeschoten door een verdachte . Vooral het personage Zhizhen maakte het flink mysterieus doordat maar niet duidelijk werd wat haar rol was en/of ze betrokken was bij de gebeurtenissen. Het einde was matig uitgewerkt en leek meer afgeraffeld. Hoe verder ik kwam, hoe groter mijn vermoedens werden omtrent dit einde. Een grote tegenvaller, waarbij ik om eerlijk te zijn ook niet kan begrijpen dat deze film een prijs heeft gewonnen.

Een grote mix van diverse genre's. Sterk geacteerd, komisch en bikkelhard. Een aparte film op zich inhoudelijk, maar heb me zonder meer prima vermaakt.

Het vijfde deel uit de Disney classics reeks over een klein hertje dat uiteindelijk een volwassen hert word. Vanaf de geboorte van Bambi is het een film die zijn hartverwarmende momenten kent het lopen over het ijs maar ook droevige momenten de dood van de moeder van Bambi . Ook bevat de film genoeg humor en leuke bijrollen waardoor dit een film is die prima vermaakt.

Een simpel concept waarin een officier infiltreert in een eenheid die zich met niet alledaagse dingen bezig houdt. Actie is spaarzaam, maar wel goed en wordt goed gevarieerd. The base is uiteraard niet de gehoopte hoogvlieger, maar voor de liefhebber van Dacascos prima kijkvoer.

Een sport komedie met een hoog grappen gehalte. De grappen zijn zoals niet geheel onverwachts vaak flauw, erg flauw, en zijn geregeld eigenlijk niet echt leuk. Het hele sport gebeuren vond ik maar niks, dat honkbal idee waarbij je vrije worpen uit het basketbal neemt. Eerlijk is eerlijk, ik vind het een bijzonder idee, maar de uitwerking zo ontzettend saai. Uiteindelijk duurde de film me ook gewoon te lang.

Dan word je dus uitgedaagd om een film te kijken van Something Weird. Op voorhand werd ik daar al niet bepaald vrolijk van, maar heel toevallig had ik ergens nog Basket Case liggen. Desondanks die film toch heel lang vermeden en nu omwille van die reden toch maar eens opgezet.

Basket Case is een film die vooral opvalt door het belabberde verhaal ervan. Een jongen wordt gescheiden van zijn misvormde broer en die, of beter gezegd dat ding, besluit daarvoor wraak te nemen. Ook al komt de film uit 1982 en is het inmiddels flink verouderd, het monster in de rieten mand ziet er belabberd uit. Vooral wanneer het in beweging komt is het bijna lachwekkend om te zien. Was net of ik op dat moment naar 'Buurman & Buurman' of een 'Chicken Run' aan het kijken was, al moet ik zeggen dat ik die andere titels beter vind.

Qua sfeer was het redelijk gesteld met Basket Case, maar spannend werd het vrijwel nooit. Kills zijn grotendeels off screen waarna het bloed in de rondte vliegt, waardoor het op het gebied van horror ook zeer zeker niet kan overtuigen. En ook de humor was eerder tenenkrommend dan leuk.

Lange tijd had ik tijdens de opnames een groot vertrouwen in deze film, maar tijdens de negatieve recensies en commentaren kort na de release, verdween dat vertrouwen al gauw. En ja, ook mij is het flink tegengevallen. Heb de versie van drie uur gezien, en hoe gek het misschien ook klinkt, achteraf had ik het gevoel dat ze teveel dialoog erin hebben gepropt en te weinig ruimte hebben gemaakt voor de actiescènes. De actiescènes vond ik namelijk te weinig aanwezig om eerlijk te zijn. Daarbij kwam ook dat de actiescènes redelijk waren, maar voor zo'n grote titel/blockbuster had het wat mij betreft best een stuk spectaculairder mogen zijn. Het monster aan het einde vond ik een flinke tegenvaller, net zoals ik mij ergerde aan Jesse Eisenberg die teveel aan overacting deed. De rest acteerde overigens wel naar behoren, alhoewel ik er niemand echt bovenuit vond steken. Hoe dan ook viel Batman v Superman: Dawn of Justice mij flink tegen, ik blijf het idee houden dat hier veel meer uit te halen was.

Tegenvaller. Kent eigenlijk niet heel erg veel verschillen met de vele andere batman animatiefilms, maar deze Mask of the Phantasm valt tegen dankzij de uitwerking van het verhaal. Vol met flashbacks over hoe Bruce Wayne Batman werd en hoe hij zijn geliefde leren kennen. Dit was echter een storende factor omdat het telkens maar iets te veel werd afgewisseld qua onderwerp. Ook is de vrij vroege bekendmaking van het personage 'Phantasm' jammer (hoewel de persoon in kwestie een ander was dan ik had verwacht) waardoor deze film toch wat kracht verliest. Rest dan verder een vrij standaardfilm (helaas).

Vermakelijke animatie film en daarmee ook voor mij de eerste kennismaking met een Bruce Wayne/Batman op 'leeftijd'. Batman is oud en keert na 10 jaar afwezigheid terug. Dat zorgt voor veel filmplezier voor de gene die op actie wachten, gezien de vele (harde) actiescènes, waarin botbreuken niet geschuwd lijken te worden. Prima vermaak met een sfeervolle Gotham City.

Een vervolg die zowaar nog beter is dan het eerste deel. Vol met harde actiescènes en de aanwezigheid van The Joker. Zonder inleiding dit keer, en zelfs nog harder dan de voorganger.

Meer bevallen bij herziening. Een Batman film die meer voor een oudere doelgroep geschikt is. Heeft een meer volwassen, serieuze toon en kent met de actie een wat hardere aanpak. Een sfeervol geheel met een interessant verhaal over de Red Hood, waar ook weer een interessant verhaal achter blijkt te zitten. Een vlot verhaal die net als vele andere Batman animatiefilms weer zonder meer vermaakt, maar deze Batman: Under the Red Hood behoort samen met onder meer de Batman The Dark Knight Returns tot de betere Batman animatiefilms.

Een sterk oorlogsdrama gebaseerd op waargebeurde feiten. Gefilmd vanuit drie uitgangspunten: de Amerikaanse soldaten, strijders tegen de Amerikaanse soldaten en de lokale inwoners. De film is lange tijd meer te omschrijven als drama dan een oorlogsfilm en de film focust zich dan ook meer op drama. Het slaat dan nog wel om wanneer via een bermbom een militair voertuig opgeblazen wordt, waarna enkele soldaten zwaargewond zijn en/of sterven. Vooral de blik op de opengereten soldaat was bijna beangstigend te noemen . Vervolgens volgt er een wraakactie en wordt de onschuldige lokale bevolking vermoord . De film kent eigenlijk geen al te grote verrassingen doordat het verhaal hierboven al grotendeels wordt omschreven. Echter, Battle for Haditha toont een indrukwekkend beeld van wat er die dag tijdens de oorlog in Irak gebeurde.

Veel actie, maar vooral ook veel standaardwerk. Type op de automatische piloot film, waarin de actiescènes, het verhaal en het acteerwerk er niet uitspringen, maar wel een film oplevert die redelijk te noemen is en voor een keertje best te kijken is.

Aan het begin van deze film viel mij meteen op dat er een hoop Duitse namen voorbij kwamen tussen de acteurs. Toch een pluspunt, want inderdaad, de Duitsers spreken gelukkig ook echt Duits in deze film want het zijn tenslotte zelf Duitsers. Het aantal personages in deze film was vrij groot waardoor ik het gevoel had dat ik bijvoorbeeld Michael Caine maar weinig voorbij zag komen. Het zou aan mij kunnen liggen, misschien had ik mij wat meer op de personages moeten richten.

De film kent zijn vele momenten van mooie shots. Zo ziet het er ontzettend mooi uit wanneer de vliegtuigen in de lucht zijn en wanneer ze neerstorten of ontploffen. Ook het camerawerk is dik in orde. De bombardementen op de verschillende basissen zijn spectaculair en worden eveneens mooi in beeld gebracht vanuit de lucht waardoor je een duidelijke puinhoop kan zien. Het is jammer dat er weinig variatie zit in Battle of Britain, want daardoor voelt de film toch wat aan de lange kant aan.

Aardige wegkijker. Dit mogelijk mede doordat je als kijker de opkomst van de crew meemaakt en niet zoals je vaker ziet meteen kennis maakt met een crew die al bij elkaar is. Dit gecombineerd met de rivaliteit tussen 2 crewleden en de persoonlijke drama's die de heren meemaken zorgen dat de film in de lijst van de zoveelste dansfilm, toch te bekijken is. Daarbij komt ook dat de dansscènes ook (naar mijn mening) goed werden uitgevoerd.

Een behoorlijke tegenvaller. Kan dan wel Baywatch heten, maar op de karakters na was er vrij weinig wat deed denken aan de serie. Dwayne Johnson is in het algemeen een pluspunt in films, maar hierbij vond ik hem niet echt de juiste man voor het personage Mitch Buchannon. Zac Efron is iemand waar ik nooit fan van ben geweest. Maar de blonde dame die CJ speelde, die vond ik wel erg interessant om naar te kijken. Maar waarom Hobie er niet bij was, dat begrijp ik niet helemaal. In de serie toch het personage met de meeste afleveringen achter zijn naam na Mitch .

Verhaal vond ik matig en deed me qua uitwerking meer denken aan films als Central Intelligence. Baywatch lijkt meer veilig te spelen op de hedendaagse films en slaat de serie eigenlijk teveel over. Wanneer ik aan Baywatch denk, denk ik aan het strand van (ik dacht) Malibu waar de actie zich voornamelijk op het water afspeelde. En dat is toch wel een groot minpunt aan deze film. Wat dan wel erg leuk is is dat David Hassselhoff en Pamela Andersson terugkeren al is het minimaal.

Baywatch was op voorhand al een film waar ik heel weinig van verwachtte. En achteraf gezien terecht. Een vrij flauwe komische actiefilm zoals je ze wel vaker ziet hedendaags. Wie toch Baywatch wil zien, kan zich wat mij betreft beter richten op de serie.

Deze oorlogsfilm over een Russische tankeenheid in Afghanistan opent meer dan prima. Bikkelhard en rauw wanneer de Russen een dorp in Afghanistan overnemen. In het rond vliegende kogels, een tank die de boel kapot knalt, het gebruik van een vlammenwerper, een rpg en een man die door een tank wordt overreden . Gedreven door wraak gaat de lokale bevolking achter de Russen aan. Het begin van een achtervolging dat met de nodige actiescènes en spanning voorbij dendert. Met de nodige mooie shots van de omgeving biedt deze oorlogsfilm prima vermaak.

Mijn kennismaking met deze 2 pubers. Nog nooit eerder dan ook maar één aflevering gezien.

De kennismaking is me dan ook meer dan goed bevallen. Wat een hilarisch duo in een al even hilarische film. Uiteraard moet je van dit soort humor houden, maar als je daarvan houd zit je goed. Het idee is simpel, maar op een geniale manier uitgewerkt. Een gestolen tv leidt tot een trip door Amerika waarbij 2 pubers omdat ze het willen 'doen' het hele land in paniek storten.

Het typetje Cornholio die 'tp for my banghole' wilt is gewoonweg geniaal.

Enigszins flauw, maar ook tegelijkertijd best leuk. Fraser en Hurley waren leuk op elkaar ingspeeld. Qua grappen was het regelmatig flauw, maar desondanks was de film goed te doen.

Qua uitgangspunt is het verhaal achter Behind the Mask: The Rise of Leslie Vernon vrij origineel, maar tegelijkertijd ook het beste wat de film te bieden heeft. Lijkt lang een documentaire totdat het plan in werking wordt gezet, waarna de film omslaat in een slasher. Dat er nog een wending aan komt is niet bepaald een verrassing en het is jammer dat er weinig met horror gedaan wordt. De film is ook niet spannend te noemen, waardoor de film tot het grote hoogtepunt traag en redelijk saai is. Het is vooral het verhaal wat deze film kijkbaar maakt, want de uitwerking is minder doeltreffend. Zonde, want er had zeker nog meer uitgehaald kunnen worden. Wat nog wel leuk was, was de aanwezigheid van Kane Hodder (Jason Voorhees) als bewoner op Elm Street en Robert Englund (Freddy Kruger) als doc Halloran. Helaas was hun rol echter niet noemenswaardig, maar de aanwezigheid was best leuk.

Een behoorlijk foute horrorfilm met een eenogig monster dat hilarisch oogt. Maar de film heeft een goede sfeer en er gebeurd een hoop in een korte tijd. Het monster slaat in een hoog tempo toe waardoor de film mede daardoor voorbij vliegt. The Being is een film welke eigenlijk zo fout is dat het des te meer vermakelijk wordt.

Een bij vlagen duistere thriller die veelal plaatsvind in het donker waardoor deze film nog een aardige sfeer meekrijgt. Het verhaal is wat eenvoudig maar de uitwerking is niet best. Het resulteert in een matige thriller die niet spannend is maar ook weinig tot geen hoogtepunten kent. Ook Dennis Quaid kan deze film niet redden, alhoewel hij zijn rol nog het beste vertolkt.

Leuk. Op voorhand met de nadruk op games was ik hier al best benieuwd naar. Een interessant verhaal waarin een tester van videogames denkt dat hij een nieuwe game aan het testen is, maar waar al snel blijkt dat alles wat 'in de game' gebeurd echt is. En daarbij is de uitwerking wat geregeld als een third person perspectief wordt getoond leuk. Het zorgt voor een klein beetje extra spanning in een verhaal wat verder ook al de nodige spanning met zich meebrengt. Daarbij zijn ook de actiescènes vrij degelijk en op z'n tijd ook vrij bruut. Een vrij behoorlijke actiefilm in het b-genre, wat vooral door de uitwerking een zeer degelijke film is geworden.

Leuke komedie vol met hilarische (zeer flauwe) humor. Type humor waar veel mensen niks mee kunnen, maar ik heb me er meer dan prima mee vermaakt. Toch ondanks alle slechtheid, leuk om eens een keer gezien te hebben.