Opinions

Leuk. Een b-actiefilm die op het gebied van actie doet wat het moet doen, en dat is vermaken. En dat vermaak is zonder meer aanwezig. De film komt al lekker vlot op gang wanneer de Amerikaanse ambassade door terroristen wordt overgenomen. Daaropvolgend komt de T-force in actie, die met veel geweld binnendringt. Het is een opening die de toont zet voor de rest van de film. De film verloopt namelijk in een snel tempo waarbij de actiescènes elkaar ook rap opvolgen. Veel kogels en explosies, zwak acteerwerk en een verhaal wat erg veel weg heeft van Universal Soldier. T-Force stelt niet teleur en is voor een b-film een leuk resultaat.

Was mij eigenlijk nog niet duidelijk geworden dat deze Twin Warriors was geregisseerd door Yuen Woo-Ping. Het verklaart dus achteraf wel waarom het niveau hierin zo ontzettend hoog was.

Met Jet Li en Michelle Yeoh duidelijk twee blikvangers op het gebied van martial arts. De film begint leuk met een kleine Junbao en Tienbao die jaren later tijdens schoonmaken een waanzinnig staaltje vechten met stokken presenteren. Daarna is er voldoende op het gebied van actie te zien en zijn de martial arts scenes zeer sterk. Vaak afgewisseld met een behoorlijke dosis humor, welke vooral van de kant van Jet Li erg leuk is uitgevoerd. Vooral als hij volledig de weg kwijt is, waardoor hij tegen eenden begint te praten en een van zijn medemensen vaak de klos is. Twin Warriors is een waanzinnige Ping film die vol zit met geweldige actiescènes, humor en een flinke vaart.

Leuk.

Een vermakelijke film waarin het verhaal wat aan de matige kant is, gecombineerd met een vleugje romantiek. Dat romantische gedeelte stelt gelukkig niet teleur en zorgt er ook niet voor dat de actiescènes eronder lijden. De actiescènes zelf zien er naar behoren uit, alhoewel er vrijwel nergens een scene met kop en schouders bovenuit steekt. De uitwerking waarbij de staart van Jackie een gevaarlijk wapen is, is wat overdreven, maar tegelijkertijd was het ook wel een aardige toevoeging die voor weer eens wat anders zorgde. Ook de humor is aanwezig, vooral het rolschaats incident is leuk.

Enig minpunt vond ik dat het tijdens de gevechten te gemakkelijk ging voor Jackie. Had liever willen zien dat hij meer tegenstand kreeg en betere tegenstanders .

En na het later gemaakte TC2000 kom ik met Talons of the Eagle wederom een film tegen waarin Billy Blanks, Jalal Merhi en Matthias Hues spelen. Talons of the Eagle is een redelijke lowbudget actiefilm waarin twee agenten undercover gaan om een misdaadbaas op te pakken. Het verhaal kent weinig tot geen verrassingen, een niet al te hoog tempo, en vooral geen duidelijke uitblinkers. Toch bevat de film redelijke actiescènes die de film net wat beter doet lijken, maar meer dan een gemiddeld werkje is het ook niet.

You know, Potato Head, you just fell for the oldest routine in the book: bad cop...

- Worse cop!

Leuk, maar ook uiteindelijk iets minder goed dan dat ik na de laatste keer in mijn hoofd had. Vol met leuke oneliners, die al meteen in hoog tempo vanaf de opening worden afgevuurd wanneer Tango een vrachtwagen tot stoppen dwingt. Voldoende actiescènes, een spectaculaire ontsnapping vanuit de gevangenis en vooral heel veel humor. De personages Tango en Cash vinden beiden dat ze de beste agent zijn, waardoor ze geregeld botsen met elkaar. Hoewel meerdere mensen dit een slechte/mindere chemie tussen Stallone en Russell vinden, kon ik hier juist een stuk meer mee.

Het begin van deze thriller is wat matig, maar wel logisch waardoor je de personages iets beter leert kennen. Wanneer de twee toevallig een moord vastleggen met hun videocamera, begint de film een stuk beter te worden. Daarna word het spannender, en is het jammer dat het uiteindelijk in een ietwat teleurstellend einde resulteert. Qua acteerwerk was het redelijk.

Na vandaag een film over mieren te hebben gezien (Empire of the Ants uit 1977), besloten om er gelijk maar ook een film over spinnen tegenaan te gooien. In vergelijking met die eerder genoemde film is deze Tarantula, zelfs 22 jaar ouder, zoveel beter. Leuk hoe al die dieren in het lab groot in beeld werden gebracht, zoals bijvoorbeeld die grote cavia. Tarantula is wat mij betreft met een beter inzicht gemaakt en met meer oog voor detail. Zo was het leuk dat de spin even een paal omver liep en in contact kwam met een elektriciteitsmast. De spin zag er naar begrippen vrij goed uit en had zijn dreigende momenten waarbij er een close-up van de kop werd gemaakt. Er zit weinig vaart en actievolle momenten in deze film, maar de film is onderhoudend genoeg en weet dus ook te vermaken.

Een thriller/horrorfilm, maar zoals wel meer van dit soort genrefilms uit die tijdsperiode vind ik dit helemaal niks van horror bevatten. Het deed me meer denken aan een misdaad/thriller welke ik totaal niet spannend vond en het verhaal maar vrij matig is. De film bevat voor mij eigenlijk niet echt een sterke scene waardoor de film ondanks de korte speelduur vrij langdradig is. Het einde was behoorlijk onverwachts, maar weet de film zeker niet te redden.

Na vier delen tot dusver waarin Christopher Lee Dracula vertoont, vind ik dit de minste. Wederom een rechtstreeks vervolg en dus weer aan het begin de gebeurtenissen uit Dracula Has Risen from the Grave. Helaas bevat deze film in tegenstelling tot zijn voorganger geen vlotte intro en duurt het weer lang voordat het op gang komt. Halverwege komt Dracula ook weer tevoorschijn, maar de vele dialoog tot dit moment zorgen voor een teleurstelling. Het wordt nog zo nu en dan spannend, zoals bijvoorbeeld in de kerk en het heeft een redelijk einde. Maar kijkend naar de vorige delen is dit toch een flinke tegenvaller.

De hoge notering ten spijt, maar met deze klassieker kon ik echt niets. Die vrijwel gehele film trage tempo en een speelduur van rond de twee uur was mij dan ook veel te lang. Ik had op meer invloed vanuit misdaad gehoopt, maar de film legt vooral de nadruk bijna de gehele film lang op drama. Dat is op zich wel goed uitgewerkt, waardoor je ziet hoe Travis Bickle zich compleet ergert aan de huidige samenleving, maar het raakte mij gewoon niet. Pas het moment dat Travis aan het oefenen was met schieten had ik het idee dat ik beter in het verhaal zou komen, maar de opleving was helaas van korte duur. Hoogtepunt was dan ook de wijze waarop hij Iris uiteindelijk redde uit de prostitutie . De Niro speelt als oorlogsveteraan een sterke rol en ook Jodie Foster speelt op jonge leeftijd al zeer overtuigend.

You know I got your back just like a turtle shield

Een heel ander soort film over de turtles. De film uit 1990 was altijd al een jeugdsentiment van mij om te beginnen. Een nieuwe versie met de aanwezigheid van Michael Bay als producent klinkt voor mij niet verkeerd. En ja, de uitwerking is dan ook behoorlijk anders.

Je merkt aan alles dat dit hedendaags is, de actie is een stuk harder en rijkelijk aanwezig, er zitten veel special effects in en er word meer gebruik gemaakt van cgi. Maar juist door de aanwezigheid van de vele actie en vernietigingen kijkt deze film ook fijn weg. Fijn ook de soundtrack, met het nummer Shell Shocked.

Echter blijf ik me nog altijd meer vermaken met de film uit 1990, waarschijnlijk puur omdat het nog altijd jeugdsentiment is.

Vooral veel in de trend van het vorige deel. Weinig vernieuwingen, zelfde concept. Had nog even mijn twijfels toen ik Nickelodeon als producers zag staan, maar gelukkig is deze 'tweede' TMNT film geen saaie kinderfilm geworden. Voldoende actie en genoeg humor, en uiteraard Mikey weer lekker op dreef die voor het nodige glimlachen zorgt. Inclusief twee monsters en Casey, waardoor deze film toch heel erg doet denken aan het tweede deel uit de jaren '90. Die blijft nog altijd jeugdsentiment voor mij, maar dat doet niet af aan het feit dat ik met de huidige turtles films mij ook prima vermaak.

Tekken 2, hoewel het nauwelijks aan Tekken doet denken. Je ziet uiteraard wel een aantal personages voorbijkomen, maar daar houd het wel op wat Tekken betreft.

Helaas geen toernooi vorm wat betreft de actie. De actiescènes zijn redelijk (die scenes en ook de film zelf zagen er zeker niet slecht uit), maar tegelijk zijn er ook te weinig actiescènes. Gecombineerd met teveel rustige momenten zorgt deze film al gauw voor verveling.

Maar weer eens herzien. Stond me bij als erg leuk en had eerder het idee dat ik 3,5* had gestemd hierop. Bij herziening heb ik me helaas niet vermaakt. Het verhaal is matig, eigenlijk gewoon erg zwak en biedt weinig entertainment. Veel gevloek, wat bloed zelfmoord en een leraar die een leerling probeert te vermoorden (omdat de jongen per ongeluk op een spin is gaan zitten) maar dan zelf door een ijzeren pijp om het leven komt . Deze animatiefilm is dus duidelijk vooral geen kinderfilm. Qua humor vond ik het maar weinig, maar de vader van Terkel was wel leuk met zijn constante tekst 'Nee'. Tijdens de aftiteling is de rol van dit personage ook leuk. 'Ja', 'nee', 'misschien'. Verder was die oom van Terkel ook nog een leuk personage. De rest viel me tegen.

De zoveelste horrorfilm over een moordende clown. Regisseur Damien Leone kon nog nauwelijks om een volledige speelduur heen een film te maken waarin de clown uit All Hallows Eve centraal staat. Een bekende kop daardoor als clown Art. Veel hoogtepunten bevat Terrifier helaas niet. De intro is wat aan de saaie kant, het middenstuk duurt te lang en pas wanneer de dame waarvan ik haar naam ben vergeten moet plassen en een vrijwel verlaten gebouw ingaat, komt de film op gang. Art wordt op een goede wijze neergezet, met vooral een behoorlijke uitstraling. De film kent vooral op het gebied van horror en gore zijn sterkste momenten met onder meer een scene met een zaag. De film is vrij bloederig en behoorlijk grof, des te meer is het tegenvallend dat er op het gebied van spanning niet voldoende momenten zijn om Terrifier te laten doen slagen. Het is nu meer een film die op gebied van de invulling van het personage Art en de grofheid punten scoort, maar de rest wat meer lijkt te zijn vergeten. Een kleine tegenvaller dus.

Zonder enige voorkennis begonnen aan Trerror Tract en ook dankzij de poster werd het me niet duidelijk wat ik kon verwachten. Terror Tract is dus een drieluik waarin een makelaar 3 huizen in dezelfde wijk probeert te verkopen en dus is er duidelijk een spreekwoordelijke rode draad in het verhaal (wat het verhaal over de makelaar eigenlijk tot een vierde verhaal maakt). Een verhaal over een overspel spelende vrouw, een verhaal over een aapje dat de vader van een gezin tot wanhoop drijft en een verhaal waarin een jongen visioenen heeft over een seriemoordenaar. Het was vooral het laatste verhaal wat ik het sterkst vond en het was dan ook jammer dat dat verhaal juist zo kort duurt. Het einde was dan wel weer goed doordat blijkt dat de gehele buurt gestoord is en dat je overal lijken ziet en mensen doodgeschoten en aangereden ziet worden . Helaas vond ik de film als geheel tegenvallen en had er best meer horror en sfeer in Terror Tract mogen voorkomen.

Een film die mij vooral interesseerde dankzij 'Scream Queen' Jamie Lee Curtis en vooral de hoes. Qua verhaal hedendaags wat minder interessant, deze horrorfilm die zich bijna volledig afspeelt in een rijdende trein waarin een moordenaar aanwezig is, maar toch vooraf boeiend genoeg om mij nieuwsgierig te maken. Terror Train heeft een fijne sfeer en is bij vlagen redelijk spannend, maar dan eigenlijk voornamelijk richting de ontknoping die ik zelfs niet doorhad, ondanks dat wanneer je goed nadenkt je best de ontknoping kunt raden. Teveel matige karakters, een tegenvallende moordenaar en de overige scenes die spanning misten zorgen dat Terror Train niet hoogstaand is en dus eigenlijk een gemiddelde film in het genre is.

Herziening voor deze klassieker gegund. Was er ooit niet echt onder de indruk van toen ik deze als tiener eens voorbij zag komen op tv, en nu hedendaags blijf ik diezelfde mening houden. Leatherface is een sterk karakter, maar in deze film vond hem gewoon een stuk minder dan de Leatherface van de remake uit 2003. Vond zelfs die remake ook sterker dan deze versie uit 1974. De hele opbouw duurde me veel te lang en dat personage in de rolstoel vond ik maar flink irritant met die hele scene waarin hij boos telkens zijn tong aan het uitsteken is. The Texas Chainsaw Massacre heeft wel een prima sfeer, maar het is de factor gore en spanning waar ik deze film nogal vond haperen. Teveel offscreen situaties en eigenlijk valt er tot de entree van Leatherface weinig te genieten.

Heb me hier een stuk meer mee vermaakt dan de klassieke voorganger. De film opent al een stuk vlotter en kent met de eerste kill een degelijke opening. Daarna bouwt het de spanning redelijk op naar uiteindelijk een tof slotstuk waar vooral de toffe setting opvalt. Dit tweede deel bevat een behoorlijke dosis gore wat er sterk uitziet, niet gek aangezien Tom Savini aan deze film meewerkte. Moseley steelt vooral met zijn humor de show als Chop-Top. Behoorlijk sfeervol, toffe gore en een dosis humor zorgen voor behoorlijk stukje entertainment, wat ik echter bij The Texas Chainsaw Massacre miste.

Een film waarin een soort van vloek de rode draad is in dit verhaal. Het verhaal zelf is wat eenvoudig en doet denken aan genre genoten uit de Aziatische filmwereld. Het heeft een goede sfeer en kent zijn spannende momenten, maar over het algemeen gezien had er meer qua spanning uitgehaald kunnen worden. Minpunt is vooral dat de film wat traag op gang komt, maar doordat de film redelijk onderhoudend is, is het als totaalplaatje best een degelijke film.

Redelijk, maar heel bijzonder is deze superhelden film niet. De actiescènes zijn voldoende maar qua spanning viel de film wat tegen. Special effects waren naar behoren, acteerwerk was redelijk.

Net iets leuker dan zijn voorganger, al verschilt de reeks nauwelijks wat niveau wat mij betreft. Wel een wat (te) lange speelduur, maar de rol van Bruce Banner/ The Hulk vergoed het nodige. Vooral deze actiescenes zijn vermakelijk, evenals de confrontatie tussen Thor en The Hulk. Voldoende actie, wat humor, visueel gezien best mooi. Redelijk derde deel, niet meer maar ook niet minder.

Veel van hetzelfde, alhoewel ik tussendoor het idee had dat er iets teveel naar de Star Wars films en Predator is gekeken. Het rondvliegen in die voertuigen en dat wezen dat zo familie van de predator had kunnen zijn vond ik wat minder in deze film. De actiescènes zijn net zoals de special effects en rollen van Chris Hemsworth en Tom Hiddleston meer dan in orde waardoor dit vervolg best te kijken is. Maar net zoals het eerste deel vind ik dit deel niet meer dan redelijk.

Het verhaal over een seriemoordenaar genaamd de 'Riddlekiller' die spelletjes speelt met zijn slachtoffers doet allereerst denken aan een combinatie van Saw en een vleugje 12 rounds. De uitwerking daarentegen is juist heel verschillend. Geen bloederige taferelen, maar een film die het verhaal mysterieus en duister brengt. Het verhaal klinkt eigenlijk leuker dan het is, want Thr3e bevat te weinig spanning om indruk te kunnen maken. Een gemiddelde film in het genre, maar aan het einde haalt de wat vreemde twist de film toch nog wat onderuit.

Een combinatie van live-action en animatie. Nadat Donald al eerder Joe had ontmoet in Saludos Amigos, komen beide personages elkaar opnieuw tegen. Donald is het leuke personage, Joe is me wederom tegengevallen. Dat vind ik helemaal geen leuk personage.

In het geheel gezien voelt het wel als Disney aan, want het is allemaal erg vrolijk. Echter dat gedans de hele tijd is mijn ding helemaal niet en dat ging me dan ook snel vervelen. Voor mij is dit een tegenvaller.

Een van de vele jeugdsentimenten van mij. Kon vroeger maar niet begrijpen dat dit een disney productie is die bij release voor 16 jaar en ouder was. En ja zo erg is dit niet, valt allemaal uiteraard reuze mee. Desondanks leuk vermaak, goede actiescene's en leuke humor. Vooral het moment dat D'artagnan de musketiers uitdaagt voor een duel, hilarisch. Acteurs lijken er regelmatig veel plezier in te hebben gehad, wat overstraald op het doek. Prima vermaak.

Zeer zwakke Farrelly. Veelal dezelfde humor die regelmatig op herhaling gaat waarbij de drie hoofdpersonen elkaar slaan en dergelijke. De humor is dan ook zeer flauw waarbij ik volgens mij één keer een glimlach op mijn gezicht kreeg. Echter een paar uur later na het zien van deze film weet ik niet eens meer wat die dan schijnbaar grappige scene is geweest. Qua humor was het dus behoorlijk matig en ook de cast speelde belabberd waardoor deze komedie een film is die niet al te lang in het geheugen zal blijven zitten.

Na het vrij sterke Goldfinger is Thunderball toch een kleine achteruitgang. Gelukkig is het qua niveau nog goed genoeg om te vermaken, maar desondanks is het net allemaal een stuk minder. Het einde scoort wel hoog bij mij, waar het laatste gevecht voor flink wat entertainment zorgde.

The Time Machine is een film die in potentie meer in zich heeft dan dat deze versie ook daadwerkelijk laat zien. Een kleurrijk verhaal dat met een hoog tempo voorbij vliegt, maar waar de uitwerking van het verhaal wat tegenvalt. Want op zich waren de Morlocks interessante personages, maar wat extra informatie erover had de film geen kwaad gedaan. De wijze hoe de Morlocks tevoorschijn komen en verdwijnen is tof, maar helaas zien de Morlocks zelf er vrij belabberd uit. Zo zijn ook de special effects vrij matig. Qua cast was het ook niet veel soeps, Pearce valt tegen als de wetenschapper, Irons heeft te weinig mogelijkheden in het script om daadwerkelijk een prestatie neer te zetten en Mumba kan niet al te best acteren.

Waar het eerste Timecop nog Jean-Claude van Damme had, is Jason Scott Lee aanwezig in Timecop 2: The Berlin Decision. Lee had mij eerder nog totaal verrast met zijn rol als Bruce Lee in Dragon: the Bruce Lee Story, dus wat mij betreft prima. En ook Lee doet zijn rol hier weer naar behoren en laat zien dat hij wel degelijk wat kan qua actiescènes. Jammer voor hem is dat de badguy van dienst een matige vertolking neerzet. De actiescènes zijn naar behoren maar het verhaal is veel te rommelig. Dat constante gedoe met het tijdreizen werd te vaak herhaald en ging dan ook al vrij snel vervelen.