Opinions

Stijlvolle actiefilm zoals John Woo ze vaker maakt. Met veel vuurkracht zet Chow Yun Fat het hoofdpersonage neer als een zeer sterk karakter. De film kent een hoop actiescènes die er erg mooi uitzien en ook de vele stunts mogen er wezen.

Niet al te bijster verhaal met toch enkele 'grote' namen die elk wel minstens in 1 grote film hebben gespeeld. Deze acteurs springen er helaas geen enkel moment uit. De actie in deze film is dan ook het grootste pluspunt. Veel ontploffingen en veel in het rondvliegende kogels, die uiteraard weer vaak hun doel missen. Hoe kan het ook anders.

Onder aanvoering van klassieke oneliners vertolkt Clint Eastwood Dirty Harry op goede wijze. De badguy Scorpio word al eveneens goed vertolkt. De actiescènes zijn hard en de sfeer in de film is goed.

Door de dame met het pistool op de poster en de aanwezige auto, had ik hoop op een wat vlotte film met een aantal race scenes. Echter bleek de film volledig anders te zijn. Bevat een heel erg standaard verhaal waarin de weinige actiescènes saai zijn, er van spanning geen moment sprake is en waarin ook nog eens zwak wordt geacteerd. Het kent de gehele film lang dan ook geen hoogtepunten en dus is de speelduur alsnog een vrij lange zit.

Omwille van die goede verhalen die ik vantevoren gehoord heb over deze film, toch maar gaan kijken. En oh oh, wat een aparte film . Een collega van mij vertelde me dat dit een vage film was... hebben we dan wel dezelfde gekeken ? Special effects zeker te pruimen en het aparte verhaal: i love it! Harde actie, richting het einde toe, met dat pak waarin de hoofdrolspeler begon te knallen, dat had wat weg van de xbox game HALO

Zeer goed vermaak, waarbij de film snel afgelopen is en je smakt naar meer!

4*

Matig, de film leunt teveel op een standaard concept en weet met het tegenvallende plot op geen enkel moment te verrassen. Weinig horror, thriller des te meer. Spanning is ver te zoeken en de gehele cast weet nergens uit te blinken. Het voelde iets teveel aan als een tienerfilm en stelt flink teleur.

Qua verhaallijn lijkt deze Dead or Alive film gebaseerd op de verschillende games. Richt zich voornamelijk op de actiegames maar ook die ene uitgebrachte titel waarbij als ik mij niet vergis de dames allerlei spelletjes op het strand speelden, deed mij hieraan denken.

Dead or Alive is in ieder geval een film om vooral niet serieus te nemen. Er zit op zich best wat actie in en die actiescènes zijn op zich ook redelijk spectaculair, en het gebruik van draadjes komt vaak voorbij. Ook de wat flauwe kant van het verhaal zorgt dat DOA niet alles eruit haalt omdat de film te vaak richting humor gaat, maar het is helaas flauwe humor waar vrijwel niet om te lachen valt. Rest dan nog de dames in de film, voor mannen duidelijk een pluspunt.

Op zich best een leuke film met een aantal vermakelijke factoren, maar helaas niet maximaal uitgewerkt om echt een prima film neer te zetten. Toch best leuk om te kijken, maar met een betere uitwerking van het toernooi kan DOA meer bereiken.

Redelijke misdaad/thriller die het vooral van zijn verhaal moet hebben als een seriemoordenaar moet worden gestopt door de hulp van een therapeut. Zonder echt heel spannend te worden weet de film onderhoudend genoeg met enkele schrikmomenten voldoende te vermaken, zonder echt een grote uitschieter te worden. Het einde van de film wordt wisselend ontvangen, maar zelf vond ik het prima om te zien dat het toch geen happy end bleek te zijn. Visnjic acteert naar behoren, de dame van de politie weet totaal niet te overtuigen.

Een vrij aparte misdaadfilm, in ieder geval verre van standaard. Eigenlijk weet ik niet heel goed wat ik hier van moet vinden. Inhoudelijk een aparte bankoverval, waar de overvallers door het publiek bijna als helden worden gezien, en waarin de gijzelaars uiteindelijk gewoon dansen alsof er niks aan de hand is en dergelijke. Enerzijds een redelijke film, maar aan de andere kant ook weer tegenvallend. Onderhoudend, maar door het ontbreken van spanning en vooral het weinige geweld de kogel door het hoofd van Sal was een (onverwachte) uitzondering, werd het toch met 120 minuten een vrij lange zit. Acteerwerk van met name Al Pacino als Sonny en John Cazale als Sal, was overigens vrij goed. Maar toch, deze film is mij ietwat tegengevallen.

Een horror/komedie waarin het komedie gehalte ook echt heel fors aanwezig is. Film begint prima met een korte kennismaking van de vriendengroep, waarna in dat dorpje de film op gang komt. De humor is leuk, zoals bijvoorbeeld het slaan met het 'stop' bord op het hoofd en de zombie die met de scharen die van één van de vrienden het haar begint te knippen. Maar buiten dat zitten er nog genoeg grappige momenten in, die met de nodige hoeveelheid gore worden gecombineerd. De hoeveelheid gore is ook vrij behoorlijk en ziet er goed uit. Het geweld is bij vlagen ook vrij hard en zeer bloederig. Helaas begint de film na een tijd in herhaling te vallen en begint de film minder te worden. Daardoor helaas toch iets minder dan gehoopt deze Doghouse.

Grote tegenvaller. Qua opbouw is het allerminst interessant te noemen en vooral zeer traag. Het acteerwerk is zeer matig en er wordt weinig gedaan met het gedeelte horror. Ondanks de korte speelduur kon deze film niet gezien worden als een aardig tussendoortje, want er is te weinig horror om echt te spreken van een geslaagde al dan niet redelijke film in het genre. Zonde, want qua sfeer zat het wel goed.

Een saaie thriller uiteindelijk welke ik door de naam van Wes Craven op de poster nog heb gekeken. Een film over een noodlottige situatie wat uiteindelijk tot een zwakke ontknoping leidt. Eigenlijk totaal niet spannend en van het niveau rtl4. Waarom hier horror als omschrijving staat is mij een raadsel. Een film die niet voor spanning zorgt en op geen enkel vlak voor entertainment zorgt. Een totale misser wat mij betreft.

Met de Doom games in het achterhoofd had deze film best potentie om een leuke film te kunnen worden. Helaas komt dat er hier niet helemaal uit. De film begint nog wel aardig, maar weet daarna niet te boeien omdat de verdere opbouw tergend traag is zonder actie en vol dialoog. Het duurt dan ook een flinke tijd voordat de film op gang komt. Wanneer dat wel gebeurd kan de film helaas niet overtuigen. Het mist spanning, de actiescènes zijn niet al te sterk en er wordt weinig variatie gebruikt waardoor de film teveel hetzelfde bevat. Richting het einde komt dan gelukkig wel een zeer vermakelijke scene die een ode kan worden genoemd naar aanleiding van de games, maar meerdere echte hoogtepunten zijn nauwelijks te vinden. De monsters zijn wel leuk in elkaar gezet en de aanwezigheid van Dwayne Johnson, wat ik zeker als positief beschouwde, is helaas een stuk minder interessant. Jammer, Doom had de potentie om meer te kunnen zijn.

Jammer, bij herziening is het er niet beter op geworden. De film begint wel leuk en qua actie zit het wel goed (het doet wat denken aan Mad Max), maar hoe verder je komt hoe minder het word. Het gedeelte waarin je in de middeleeuwen of iets dergelijks lijkt te komen, haalt de film toch wel onderuit. Net zoals bij de eerste kijkbeurt vind ik het resultaat zonde, want voor mijn gevoel en een iets andere uitwerking had er hier meer uit gehaald kunnen worden.

Zonder enige verwachtingen aan deze film begonnen en had totaal geen idee waar deze film over ging omdat ik me totaal niet verdiept had in het verhaal. Maar heb me er prima mee vermaakt. Een ietwat simpel verhaal dat verteld wordt met een dosis humor, portie drama, en wat geweld. Goed geacteerd, leuke soundtrack en ook tot aan de eindcredits leuk. Met als afsluiter nog een dansje van de hoofdrolspeler waardoor het zelfs de moeite was om ook tijdens de eindcredits te blijven kijken.

Kilmer in een matige rol, in een zeer zwakke film. De film komt teveel spanning te kort en komt langdradig over door dat er te weinig gebruik is gemaakt van actiescene´s. Met een betere uitwerking en betere scene´s had dit verhaal toch wat meer potentie gehad, maar door de matige uitwerking is de film het toch niet geworden.

Een aardig eerste deel waarin een vriendengroep word aangevallen door een groep nazi zombies. Deze zombies worden vrij behoorlijk ingevuld en de leider van deze groep is ook een goed ingevulde rol.

De gore is meer dan prima, het bloed spat in het rond en de make-up is eveneens goed. De humor maakt de film compleet, waardoor het resultaat voldoende is.

Vijf jaar later kreeg de film nog een vervolg, een vervolg dat nota bene nog beter was dan dit eerste deel.

Beter dan Dead Snow, dit vervolg dat verder gaat waar het eerste deel stopte.

Een film die qua gore en make-up makkelijk punten scoort. Het ziet er goed uit en de film bevat weer genoeg scenes waarbij het bloed en ledematen weer rijkelijk in het rond vliegen. Net zoals de voorloper zijn er ook weer leuke humoristische scenes aanwezig en richting het einde is de knokpartij met de Duitsers en Russen erg gaaf.

Het eerste deel uit de beroemde en langdurige reeks is ietwat tegenvallend. De rol van Bond word op goede wijze vertolkt door Sean Connery, maar het geheel is niet al te spannend en qua actie is het ook niet wat ik voor ogen heb bij een Bond film. Deze film is naar mijn idee ook meer een spionagethriller dan een actiefilm.

De titel Dr. Renault's Secret verwijst naar het geheime experiment van Dr. Renault. De film opent met een bar genaamd The Black Cat, en dus moest ik toch even denken aan de gelijknamige film met Boris Karloff. Het is me niet duidelijk of het toeval was betreffende de naam of dat die naam toendertijd gewoon een normale naam was. Film opent redelijk vroeg met een moordzaak, waarna je al snel de dader lijkt te kunnen aanwijzen. Gelukkig speelt de mysterie in deze film nog een behoorlijke rol waardoor de film nog boeiend blijft. Noel wordt door een hond aangevallen en is overduidelijk anders. Het hoe en waarom is dan ook verdacht. Ook de voormalige crimineel Rogell is verdacht maar het wordt lange tijd niet duidelijk wie nu achter de moorden zit. Het duurt even voordat duidelijk wordt dat Noel (de persoon die ik vanaf de eerste moord verdacht) het experiment is. Hij is getransformeerd van aap naar mens . Tussendoor wordt de hond nog opgehangen, bevat de muur een geheime ruimte, vallen er nog enkele doden en volgt er nog een spannende achtervolging tussen Noel en Rogell. Het einde is vermakelijk wanneer Noel Rogell in een waterrad gooit . Als totaalplaatje vond ik de film niet spannend genoeg maar is het de mysterie die deze film toch het kijken waard maakt.

Het grootste minpunt aan deze film vond ik het weinige gegriezel waarbij er meer aan de verbeelding werd overgelaten. Daar tegenover staat wel dat de sets goed zijn en dat er sprake is van een waanzinnige sfeer. Bela Lugosi zet Dracula heel goed neer. De kille manier waarop hij kijkt en zijn hele houding zorgen er mede voor dat deze klassieker nog het kijken waard is.

Ondanks de prima vertolking van Lugosi in Dracula (1931) vond ik hierin Christopher Lee niet tegenvallen. Sterker nog, Lee speelt een sterk personage en ook Peter Cushing overtuigt als van Helsing. Gelukkig worden de hoektanden, beten en de staken wel in deze versie vertoond, want de vorige dracula die ik zag liet de spannende momenten aan de verbeelding over. Het einde als van Helsing achter Dracula aangaat is spannend, en de manier waarop Dracula door de zon oplost zag er eveneens vermakelijk uit. Als geheel vond ik deze film niet bijster bijzonder, maar tegengevallen is het ook niet.

Terwijl je in het begin nog een worsteling tussen van Helsing en Dracula ziet, is de volgende scene....een auto. Hier zit het probleem van de film. Het verhaal is ontzettend matig. De film speelt zich af in het 'hedendaagse' Londen in het jaar 1972. De film is de goede sfeer van de vorige delen daarmee ook volledig kwijt en het is totaal niet spannend. Het is dat Christopher Lee als Dracula en Peter Cushing als van Helsing nog sterk hun rollen vertolken, want dit is wat eigenlijk nog het meeste er bovenuit springt. Dracula houd zich vooral schuil en loopt niet rond door Londen. Misschien had dat juist wel leuker geweest. Hoe dan ook, resultaat is voor mij het minste uit deze reeks.

In de opening fiets er iemand naar de kerk en legt zijn fiets voor de deur. Het volgende shot is de fiets weg. Een foutje, vermoed ik zo. Kon er in ieder geval best om lachen.
De film komt snel op gang, al vroeg is er een eerste dode te bespeuren in de kerkklok . Er volgt nog een trip naar het kasteel van Dracula, waar de dikke mist voor een extra sfeertje zorgt. Door een samenloop van omstandigheden komt Dracula weer tot leven en wilt wraak. Het zorgt voor voldoende spanning en een dosis bloed. De vervolgfilms zijn een stuk gewelddadiger dan Dracula uit 1958 en het bloed vloeit dan ook met regelmaat. Het tempo ligt ook een stuk hoger. Het einde is goed, mede dankzij het grote kruis.

Dit vervolg, waarin de gebeurtenissen uit het einde van Dracula (1958) nog worden vertoond, komt moeilijk op gang. Na een minuut of 40 vind er een moord plaats waarna Dracula tot leven komt . De wijze hoe is goed in elkaar gezet. De eerdere speelduur tot deze gebeurtenissen is er vrijwel alleen maar dialoog waardoor de film erg saai is. Na de terugkeer van Dracula wordt het een stuk spannender en vallen er meerdere slachtoffers. Het niveau gaat dan ook een stuk omhoog.

Het vervolg op de klassieker uit 1931 waarin dit keer het verhaal dus draait om Contessa Marya Zeleska, de dochter van Dracula. Dracula is dood na de gebeurtenissen uit de film uit 1931 en dat is dan ook het grootste probleem aan deze film. Het voelt niet aan als een Dracula film.
De personages zijn stuk voor stuk zwak en ik vond er niemand uitspringen die nog enigszins beter werk verrichtte. Spanning is er niet, en als er iets interessants staat te gebeuren dan is dat weer iets voor de verbeelding. Qua sfeer is het eveneens matig, nergens kon het de sterke sfeer uit de klassieker evenaren.

De verfilming van het leven van Bruce Lee, de immens populaire superster die al op jonge leeftijd is overleden. Veel zaken zijn herkenbaar, alhoewel zijn verhaal niet overal letterlijk klopt en het in het verleden toch anders is gelopen.

De film wordt leuk geopend wanneer Bruce aan het trainen is met Yip Man. Door het in de problemen komen dankzij zijn gevecht maakt hij de reis naar Amerika. Daar ontmoet hij uiteindelijk Linda, waarna zijn zoon Brandon (helaas ook op jonge leeftijd omgekomen op de set van de film The Crow) en dochter Shannon worden geboren. Inmiddels zien we ook dat Bruce gaat acteren in The Green Hornet en uiteindelijk in de filmwereld terechtkomt. Je ziet The Big Boss voorbijkomen en Enter the Dragon en de uiteindelijke invloed die Bruce Lee op de wereld heeft gehad.

De film biedt genoeg actiescènes die door Jason Scott Lee prima worden uitgevoerd. Hij lijkt dan niet al te veel op Bruce Lee, maar zijn vertolking is vrij goed. Verder kent de film ook een hoog drama gehalte als blijkt dat alles verre van rooskleurig is, maar ook dit is goed uitgewerkt.

Jason Scott Lee en Lauren Holly vormen een goed duo als Bruce en Linda, en hun band is overtuigend genoeg.

Dragon: The Bruce Lee Story is een mooie combinatie van actie en drama, wat toch wel een mooi eerbetoon genoemd mag worden wat mij betreft.

Sterk misdaaddrama, waarin Ryan Gosling een overtuigende rol vertolkt en waarin het verhaal enigszins rustig opgebouwd wordt. Daarna bevat de film toch behoorlijk harde scenes zoals bijvoorbeeld het moment in dat motel dat de dame bruut wordt neergeschoten met een shotgun die goed in beeld worden gebracht. Er heerst een fijn sfeertje wat de film zeker zeer ten goede komt.

Leuk. Het verhaal over een moordende clown is natuurlijk verre van origineel, maar drive thru weet toch prima te vermaken. Acteerwerk is zwak en het verhaal compleet standaard, maar het plezier zit vooral in de moordenaar Horny de clown. Een om te zien vrij tof personage dat grof en bloederig te werk gaat met de nodige humor. De humor is bij vlagen best leuk,de gore ziet er voldoende en de nodige kills zijn lekker bruut.

Toch nog beter dan verwacht. Helaas is de opening het grootste minpunt aan deze film, aangezien het een behoorlijke tijd duurt voordat deze film op gang komt. Daarna dendert de film met een vrij hoog tempo door met de nodige (vermakelijke) actiescènes. Qua inhoud is het vooral standaard in vergelijking met andere Seagal films, maar Driven to Kill vermaakt wel degelijk na een matige opening. Vernieuwing is er niet, maar deze film is toch een stuk beter dan een aantal titels sinds de 2000er jaren.