Dracula (1931)

Het verhaal is natuurlijk bekend, maar deze had ik nog nooit gezien. Bela Lugosi is met zijn close-ups wel gaaf en de film ziet er prima uit. Bijzonder sfeervol geschoten en de locaties zien er mooi uit. Vooral het kasteel ziet er fantastisch uit. Soms wel het gevoel dat ik naar een toneelstuk keek, zeker als Edward Van Sloan die Van Helsing speelt, met zijn raadgevingen en onderzoekingen de graaf wil vatten. Het einde stelt enorm teleur en zorgt voor een negatief punt. 7/10

Dit was toch wel weer genieten van de illustere figuur Dracula. Een klassieker en volgens mij de eerste keer dat Bela Lugosi de rol op zich neemt van deze bloedzuigende graaf. Een geschikt persoon voor deze rol met zijn imposante wenkbrauwen en diabolische blik. Toch raar echter dat deze vampier zijn vlijmscherpe hoektanden geen enkel moment in beeld komen. En geen druppeltje bloed valt er te bespeuren. Ook vreemd vond ik het feit dat de figuur Renfield om de haverklap losloopt in de zogenaamde psychiatrische instelling. Verder vond ik John Harker een hark van een vent die overdreven nichterig acteerde. Edward Van Sloan vond ik dan weer schitterend als de beruchte Van Helsing. Voeg daar nog de sfeerrijke en duistere sets aan toe en je krijgt een dijk van een film voorgeschoteld. 3.5*

Knap. Ik zag deze film eigenlijk direct na het zien van de jaren 20 versie van Dr. Jekyll and Mr. Hyde en die maakte weinig tot geen indruk. Hoog tijd dat ik mezelf dus weer even uit de brand ga helpen met een film die ook als ware klassieker in de boekjes staat afkomstig uit de jaren 30. Bovendien ook nog eens Lugosi hier, een acteur waar ik na het lezen van zijn levensverhaal wat meer sympathie voor kan opbrengen. Jammer genoeg is hij soms wel een lichte stoorzender in deze film. Soms uitermate charmant en indrukwekkend, maar ook weleens wat te nep. Aan overacting was destijds geen gebrek. Er wordt gecommuniceerd met grootse gebaren en woeste expressies, maar het acteerwerk is wat mij betreft duidelijk de zwakste schakel van de film. Dan komt een soms dwaze maar charmante Lugosi er duidelijk het beste vanaf. Bovendien zie ik hem nu echt wel als het gezicht van Dracula. Geen Oldman of iets dergelijks. Knap aan de film is de sfeer en setting die wordt neergezet. Uiteraard zijn de effecten verouderd, maar de stille en spookachtige beelden van de omgeving zijn uitzonderlijk sterk. Mooi gebruik van verlichting, prachtig ingerichte sets en een sfeerzetting die zichzelf ondanks de korte speelduur nooit verwaarloosd met dwaze of te snelle montage. Er wordt de rust genomen, en het wegnemen van de bombastische soundtrack werkt uitstekend. Zeker een charmante klassieker dit, die ik goed kan smaken. Geboeid heb ik de poppetjes kunnen volgen in een verhaal dat niet bijzonder complex is en goed weet te vermaken. Het acteerwerk zal mijn ding nooit zijn, maar de inrichting van de film is dat wel. Lekker duister, grimmig maar niettemin stilistisch. Terecht bestempeld als klassieker als je het mij vraagt. Leuke ontdekking.