Opinions

Deze net gekeken op de double feature Arrow blu ray met beide originele Ringo films in zeer goede kwaliteit.

Erg goede spaghetti western en stukken beter als de eerste, maar wat ik wel ietwat verwarrend vond, was dat je voor een groot gedeelte dezelfde cast hebt, maar ze spelen allen totaal verschillende karakters, waarbij je je ook kunt afvragen, of zelfs Gemma als Ringo wel hetzelfde karakter speelt als in het origineel, daar zijn achtergrond (getrouwd, een kind, vechtend in de burgeroorlog?) eigenlijk in het geheel niet overeen komt met dat in de eerste film.

De film zelf is een hoogtepunt in het betreffende genre. Erg mooi en effectief gemaakt. Veelal een broeierige sfeer, snijdende spanning en wanneer Ringo voor het eerst oog in oog komt te staan met zijn vrouw spatten de emoties van het scherm.

Tot drie kwart van de film is er opmerkelijk weinig actie, maar als kijker weet je dat het hoofdkarakter uiteindelijk los zal gaan en als het dan gebeurt is het ook grandioos, met een Gemma, die zijn fantastische atletische kunnen in optima forma laat zien. Lopend en springend op en van daken, al schietend wegduikend voor kogels. Wat is dit toch een charismatische acteur.

Net als in de eerste film steelt Nieves Navarro de show als een wel erg sexy, maar ietwat onbetrouwbare vrouw die aanpapt met de badguys.

Ook effectieve, soms zelfs ietwat spookachtige, score van Morricone.

Erg goed, aanrader ! Een acht, ofwel vier sterren.

Deze van de zomer gekocht en bekeken.

Was altijd een film, die ik graag eens wilde zien, maar nooit van gekomen...tot nu dus!

Wie een vlotte, vrolijke avonturen film verwacht a la "Robin Hood" (met Flynn), of "The three Musketeers", komt bedrogen uit, want deze film is best zware kost.

Wat Roy allemaal mee maakt en voor zijn kiezen krijgt is niet mis en voor velen zou 1 zo'n zware tegenvaller of voorval al genoeg zijn om de moed op te geven.

Niets daarvan bij Rob Roy, die tegen alle winden in zijn genoegdoening zoekt.

Neesson is zoals gewoonlijk goed opdreef en wekt meteen sympathie op met zijn eerlijk overkomende spel.

Lange is ook goed, maar haar uiterlijk is wel even schrikken. Wat is er met deze prachtige vrouw van weleer gebeurt? Ze ziet er echt niet uit in deze film. Opvallend!

Hurt en Roth zijn sterk als het schurke duo. Hurt is vooral erg geniepig, laf en achterbaks.

Roth daarentegen steelt de show als zijn levensgevaarlijke hulp/henchman. Feitelijk gewoon een ware psychopaat.

Het eindduel tussen hem en Neesson is dan ook fantastisch en zeker de climax, waar de film langzaam naar toe werkt.

Film is feitelijk iets te lang om heel de speelduur te kunnen blijven boeien, maar je wordt zeker als kijker uiteindelijk door het sterke einde beloond.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Deze vandaag in de vooravond in Pathé te Breda gaan zien.

Dit was één van de films die ik als kleine thunderball samen met mijn vader, of moeder in de jaren '70 in de bioscoop ben gaan zien.

Altijd een leuke film blijven vinden, alhoewel hij niet de klasse heeft van de échte Disney klassiekers als Sneeuwwitje of Pinoccio. Het zijn vooral (de stemmen van) Peter Ustinov en Terry-Thomas als prins John en graaf Slis (of sir Hiss) die de film net dat extra's mee geven.

Maar... erg leuke ervaring weer om nog eens in de bioscoop op een groot doek te kunnen zien.

Deze tot nu toe altijd op de een of andere manier genegeerd, maar gisternavond maar eens geprobeerd.

Zeer aardige poging om het alom bekende en beroemde verhaal te vertellen en men komt een aardig eindje.

Grootste pluspunt is hoofdrolspeler Bergin, die er echt zin in heeft en de juiste toon weet te treffen (opletten geblazen Costner!!).

Vooral het eerste gedeelte is goed en vermakelijk met de klassieke ontmoetingen tussen Robin en Little John en broeder Tuck.

Minpunten zijn het -op een enkel stukje na- ontbreken in het verhaal van prins John, die toch DE schurk en tegenstander van Robin Hood is en ook de afwezigheid van een klassiek boogschutterstoernooi, wat in de meeste verfilmingen terug is te vinden.

Krabbe is maar een halfbakken schurk (en probeert als maar overdreven perfect Engels te praten, maar het blijft wat schoolboek Engels) en Prochnow heeft op zich wel de kop er voor, maar heel zijn personnage is er maar met de haren bijgesleept, waar is de schout/sherrif van Nothingham gebleven?

Het slechtste zijn zonder twijfel de zwaardduels en massagevechten, die er zonder uitzondering nep en amateurachtig uitzien. Dit had voor een avonturenfilm uit de jaren '90 echt beter gemoeten en verknalt toch wel het nodige aan de film.

De acteerprestaties zijn over het algemeen wel voldoende, hoewel Uma toch teleurstelt en de hier al boven aangehaalde twee schurken te veel schmieren.

Alles overziend is dit een vermakelijke film, maar zeker geen klassieker (daar voor moet je toch echt bij de Errol Flynn versie zijn).

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan zien.

Aardige en iets wat afwijkende Robin Hood verfilming, die eigenlijk als een prequel van het wel bekende verhaal beschouwd kan worden.

We zien aan het begin Robin mee vechten aan het front in Frankrijk in het leger van Richard Leeuwenhart, die niet de geweldige en nobele koning blijkt geweest te zijn als altijd wordt verteld in vorige Robin Hood verhalen. Feitelijk was ie in zijn tien jarig bewind nauwelijks in Engeland aanwezig, hooguit een paar maanden om flink belasting te heffen om zijn kruistochten te financieren.

Zonder verder belangrijke spoilers te veraden zie je dan verder Robin die met zijn bekende metgezellen, als Little John, zijn weg terug vindt naar Engeland en daar Lady Marion ontmoet, maar ook in een wespennest te recht komt van allerlei gekonkel en veraad om de kroon.

De film is redelijk spannend en met aardig wat spektakel, maar er zijn momenten dat het allemaal wat te lang duurt, of gewoon niet interessant genoeg is. Het geplande vervolg hoeft voor mij niet zo, ik had liever gehad dat ze wat sneller door het verhaal waren gegaan en de tweede helft van de film het bekende verhaal hadden verteld.

Hoofdrolspeler Russell Crowe zet een zeer goede Robin neer. De vergelijking die ik nog al eens tegen kom met die andere heldenrol in Gladiator, zie ik dan ook niet zo.

Ok, het is dezelfde acteur onder regie van Scott, maar daar houdt iedere vergelijking ook meteen op.

Waar Crowe in Gladiator een getergerd man, die zijn vrouw en kind heeft verloren, speelt en die maar op 1 ding uit is en dat is wraak,

zet hij hier een Robin Hood neer, die een eerlijk en oprecht mens is, die al snel de kant zal kiezen van het volk en probeert een invasie van de Fransen te dwars bomen.

Crowe speelt zoals gewoonlijk zeer goed,

wie ik helaas minder vond was Cate Blanchett. Ze zal best een buitengewoon actrice zijn, maar ik vind haar meestal en dus ook hier, een eng wijf. Ze speelt de rol zeer afstandelijk, zonder al te veel warmte en de romance tussen haar en Hood komt vrij geforceerd over.

De aanwezigheid van Max Von Sydow en William Hurt is leuk, maar hun rollen vond ik vrij overbodig en het verhaal ophouden.

De inmiddels bijna onvermijdelijke Mark Strong (oa Kick-Ass) zet wel weer een goede schurk neer, hoewel ik van zijn karakter echt nog nooit eerder in een Robin Hood film heb gehoord.

Het einde zet de deur wagenwijd open voor een vervolg, waarin we het bekende verhaal zullen gaan zien..

Je kunt natuurlijk ook gewoon de echte klassieker met Errol Flynn op zetten.

Conclusie: aardige, amusante, maar nergens buitengewone avonturenfilm en zeker GEEN klassieker.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Ongeloofelijk slechte Robin Hood verfilming, nergens enige sprankeling of magie te bekennen met houten klaas Kostner, die ook nu weer zoals gewoonlijk al zijn tekst monotoon opzecht en er absoluut niks van bakt!

Gelukkig is er dan nog Alan Rickman die er duidelijk wel zin in heeft en Sean Connery laat helemaal op het eind nog even aan KC zien hoe het werkelijk moet!

Wie een echt goede RH verfilming wil zien moet gewoon die met Errol Flynn kijken!

Supersonische actiefilm, die vooral gedragen wordt door de drie hoofdrolspelers, maar hoe vaak ik hem ook zie, boeiend en spectaculair blijft (en da's wel handig gezien SBS6 hem in het oneindige uitzendt!)

In zijn genre een topper! Alleen jammer dat Cage hier Beatlesfan is, da's natuurlijk wel een domper!

Zeker 4 sterren!

In mijn vakantie werden alle Rocky films weer eens uitgezonden en dat maakte mij na jaren weer enthousiast voor deze films. Toen ik laatst in Antwerpen was de MediaMarkt binnen gelopen en de blu ray box mee genomen.

Deze eerste film is nog altijd de meest authentieke en realistische van de reeks. Geen flitsende beelden of montage, maar een rechttoe rechtaan verhaal over een derderangs boxer, die de kans krijgt op instant roem, wanneer hij het op mag nemen tegen de heavy weight champion of the world.

Film heeft die typische jaren '70 look en sfeer en Stallone weet zich goed staande te houden in deze rol, waarbij hij vaak in scenes de vaart er in moet zien te houden, louter door tegen zich zelf te praten, of tegen Adrian, die nauwelijks wat terug zegt.

Opvallend is ook dat het boks gedeelte slechts een relatief klein gedeelte van de film in beslag neemt, eigenlijk alleen de laatste 15 minuten, maar die zijn dan ook razend spannend, hoewel het slotgevecht hier en daar wat rommelig overkomt en het plotseling afgelopen blijkt te zijn.

Verder is de film vaak behoorlijk (onbedoeld?) komisch, vooral de gesprekken en scènes tussen Rocky en Adrian werken vaak op de lach spieren en ik denk eerlijk gezegd niet dat dit helemaal de bedoeling was. Zeker de eind scene lijkt me toch serieus bedoelt te zijn.

Wellicht hier en daar ook wat verouderd, maar als geheel is dit een film, die nog altijd de moeite van het kijken waard is:

een acht, ofwel vier sterren.

Gisteren deze gezien en vond hem niet echt geweldig.

Het eerste uur of wat is saai en Stallone praat en acteert op zo'n langzame trage manier dat het de vaart volledig uit de film haalt.

Op zich is het gegeven van een oudtopsporter die nog teert op z'n oude roem interessant en zeker niet slecht gekozen, maar dat hij vervolgens in de ring gaat met de nieuwe jonge heavywaitchampion en niet na een ronde al total loss geslagen wordt vergt toch wel zeer veel van je fantasie.

Eigenlijk werd het pas leuk toen je de Rocky muziek hoorde schallen en de voorbereidingen en training begonnen.

Het eindgevecht was weer typisch in videostijlgemonteerd en gefilm (doet ie al sinds deel drie), waardoor de spanning wel erg ver te zoeken was. Het einde was wel weer goed en niet te overdreven.

Aardige film, beter dan de vorige, maar geen klassieker.

Drie sterren.

Deze tweede Rockyfilm herkauwt feitelijk het hele verhaaltje van deel 1, maar is in ieder geval een stuk minder gedateerd en het eindgevecht is het beste uit de hele reeks met een nagelbijtende climax!

Vier sterren.

Destijds in de bios gaan zien en vond deze bar en bar slecht! Je gaat naar een Rockyfilm om Stallone te zien boxen en dat gebeurt dus niet!

Wat je uiteindelijk krijgt na veel gezeur en oninteressant geneuzel is een ordinair straatgevecht!

Deze film deed me destijds besluiten om NOOIT meer naar een Stallone film te gaan. Zonde van mijn geld, tijd en moeite.

0,5 ster!

Tot nu deze film weten te vermijden, want het was de eerste Star Wars film, waar ik van te voren niet echt enthousiast over was. Disneys voornemen om nu ieder jaar een nieuwe Star Wars film uit te brengen haalt voor mij wel het bijzondere er van af.

Toch deze een kans willen geven en afgelopen zondagmiddag in Antwerpen gaan zien.

Wat een rommelige, saaie bedoeling was dit, zeg!

Nergens had de film ook maar één legendarische scene, waar de originele trilogie vol van zat en zelfs de vaak verguisde prequels hadden toch altijd wel minsten een paar bijzondere in het oog springende scenes, maar deze nieuwe film heeft op dat vlak niets te bieden.

Hoofdrolspeelster deed het op zich aardig, maar werd voornamelijk omringd door een stelletje grijze b-acteurs en de paar bekende namen hadden allen een nietszeggende flut rol van nog geen tien minuten screentijd.

Dat de acteur, die het meeste indruk maakte, Peter Cushing, al ruim twintig jaar dood is en rechtstreeks uit de computer afkomstig is, zegt feitelijk alles.

Oh! En de robot was leuk!

De finale was dan nog wel aardig kijkvoer en je zag nog wat cameos van bekende karakters.

De SFX varieerde van uitmuntend tot matig: Cushing was briljant, maar de vliegende ruimteschepen en jagers zagen er vaak wel erg nep uit.

Verder maakte de muziek ook niet veel indruk en had tijdens de film het gevoel dat John Williams op de automatische piloot bezig was, om er tijdens de aftiteling achter te komen dat Michael Giacchino de score voor zijn rekening had genomen. Tja, wanneer zelfs Williams geen zin er meer in heeft...

Deze film vergelijken of in één adem noemen met The Empire Strikes Back zit tegen heiligschennis aan.

Kortom: redelijk vermakelijk, maar nergens echt goed.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze gisteren middag zitten kijken op een R1 Wild East dvd.

Deze wordt regelmatig genoemd als misschien wel de beste Spaghetti western van Harrison. Nou valt daar uiteraard over te discussiëren, maar des al niet te min was dit beslist een zeer amusante en actierijke film, met een aardige twist (die je al wel ver van te voren had kunnen zien aankomen).

Harrison speelt een geheimzinnige pistolero, die wraak wil nemen voor de moord op een onschuldige familie, die met hun paard en wagen in een ambush zijn geraakt en waar een tijd later op die zelfde plek inmiddels een stadje is herrezen en hij de vier stichters voor de moord verantwoordelijk acht.

Film verloopt vlot, maar kent hier en daar wat vreemde toevoegingen:
vrij overbodig is bijvoorbeeld de korte aanwezigheid van een geheimzinnige gunman for hire, die een half masker voor zijn (onder)gezicht draagt, omdat hij daar mismaakt is en hij is ingehuurd om één van de notabelen te beschermen, maar echter een deal met onze held maakt, die zo alsnog wraak kan nemen. Het is een wat vreemde figuur, die feitelijk niets toevoegt en makkelijk weg gelaten had kunnen worden, daar hij zich ook verder niet mengt in het verhaal en al snel weer verdwijnt (om in de aller laatste scene weer heel curieus te verschijnen).

Ook aanwezigheid van Italiaanse ex-atleet Gaetano Scala, als een wel heel ongeloofwaardig uitziende Indiaan, werkt eerder op de lachspieren, met zijn neppe pruik en veer op zijn hoofd.

Verder weer de verwachte bekende koppen:
Lulli is weer de belangrijkste schurk, Nieves wederom een plaatje en Raf Baldassarre in weer één van zijn vele boevenrollen.

Geen echte klassieker, maar wel het bekijken meer dan waard.
Mijn versie had overigens geen begintitels en het beeld was regelmatig ook behoorlijk donker.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Deze film pas geleden weer eens uit de kast te voorschijn gehaald en bekeken.

Dit was zo'n film, die in de jaren '80 regelmatig door Duitsland werd uitgezonden, vaak heel laat op de zaterdagavond, is een soort kruising tussen rampenfilm en film over een dreigende aanslag, iets wat je wel vaker in die tijd, jaren '70, tegen kwam, denk hierbij ook aan films als "Black Sunday" en "Two-Minute Warning".

Altijd een aardig goede film gevonden, die de spanning er behoorlijk in weet te houden, hoewel er relatief weinig spektakel in blijkt te zitten op het begin met de aanslag/catastrofe van de achtbaan na. Helaas wordt de rest vooral verteld i.p.v. je het in beeld ziet gebeuren.

Het is vooral een kat en muis spel tussen Segal en aanslagpleger Bottoms, wie je als kijker al meteen vanaf het begin, nóg voor de begintitels, in beeld ziet en er van een onthulling tegen het eind geen enkele sprake is.

Segal is goed in hoofdrol en heb ik altijd een bepaalde sympathie voor gehad en Bottoms is sterk als feitelijk doornormaal uitziende jonge gast, wat hem des te enger maakt als aanslagpleger, omdat er van enige empathie geen enkele sprake lijkt te zijn.

Fonda komt voor flutrolletje opdraven, waar hij waarschijnlijk flink zijn zakken mee heeft gevuld, iets wat hij in de jaren '70 wel vaker deed.

Einde valt wat tegen, want is misschien nét iets te weinig spectaculair om werkelijk indruk te maken.

Aardige tijdpassering, maar niet echt een klassieker.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Goede, amusante docu met heerlijke backstage beelden en mooie concert fragmenten, die ik vaak stukken beter en mooier vond als de gehele Havana Moon concertfilm. Hij zat bij mij als bonus in de Japanse Ward box van Havana Moon.

Voor iedereen die hem nog niet zag, of nog een keer wil zien:

vrijdag 23 december wordt hij uitgezonden op België 2 tussen 23.10 en 00.40 uur.

Deze destijds in de bioscoop gaan zien.

Hoewel best vermakelijk viel deze Schwarzenegger toch wat tegen.

Het gegeven, losjes gebaseerd op een kort Stephen King verhaal, is behoorlijk intrigerend, maar meer dan het basis idee wordt niet gebruikt, want verder ontaard de film al snel in een soort van absurde, groteske en clowneske extravaganza, die totaal niet meer serieus is te nemen.

Toch ergens zonde, was de film met de zelfde intensiteit als bv een Predator op het scherm gebracht, dan was het allemaal vele malen spannender en waarschijnlijk ook legendarischer geweest.

Nu is het resultaat niet meer dan geinig en redelijk amuserend, maar is de film ook totaal vergeten en slechts een voetnoot in de carrière van Schwarzenegger.

Dat de film vooral erg goedkoop oogt, met bordkartonnen decors en settings, alles heeft de uitstraling van een goedkope B-film, helpt ook niet bepaald. Verder is het allemaal heel voorspelbaar en is er niet echt sprake van een daadwerkelijke spanning, wat een film als deze toch wel nodig heeft.

De tegenstanders in de doolhofachtige spelomgeving zijn op zich goed gekozen en worden door coole acteurs neergezet, helaas zijn de gevechten vaak erg nepperig en cheesy te noemen en is het een fout om badass Jesse -The Body- Ventura niet daadwerkelijk ook flink aan de actie deel te laten nemen.

Richard Dawson als de quizmaster is lekker sardonisch en zijn antwoord op Schwarzeneggers meest iconische one-liner "Only in the rerurn", is sterk!

Alonzo is een leuke actrice en in die tijd een regelmatige verschijning in dit soort van films (Extreme Prejudice en Predator2 ),

maar de aanwezigheid van drummer Fleetwood en zoontje Zappa, die erg stereotype figuren neerzetten, is dan weer meer ergerlijk. Het hele verzetsverhaaltje wordt erg ongeloofwaardig gebracht en had er van mij niet in gehoeven.

Alleen voor Schwarzenegger fans en liefhebbers van foute '80's prut.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze afgelopen donderdag bekeken.

Het eerste deel zag ik ooit als sneak preview, de tweede ben ik gaan kijken om te zien wat ze er voor vervolg van gemaakt hadden,

deze derde echter leek me destijds bij uitkomen niet meer de moeite van een bioscoopkaartje waard.

Niet helemaal onterecht.

Film is erg standaard, zonder veel verassingen en de actiescene's zijn ook nergens memorabel.

Tucker is nog altijd enorm irritant en negen van de tien grappen, die hij brengt, werken niet.

Echter meer verontrustend is dat Chan duidelijk (te?) oud lijkt te zijn geworden om nog werkelijk goede actiescene's te vervaardigen.

Hij is nog maar een schim van wat hij ooit in de jaren '70 en '80 liet zien. Niet zo gek voor iemand van ca zestig, die in ieder geval nog wel al zijn charmes en charisma heeft behouden.

Toch is de film wel redelijk amusant en een aardige tijdpassering, maar van Chan verwacht ik nu eenmaal meer acrobatiek.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Hiervan zojuist de Duitse dvd bekeken, helaas bleek hij in 4:3 en alleen een Duits audiospoor te hebben.

Dit is zo'n film, die ik ooit in de eerste helft van de jaren '80 op tv heb gezien en mij altijd is bij gebleven, maar die je wellicht na al die jaren niet meer moet herbekijken.

Film is ietwat rommelig en kabbelt het eerste uur maar wat voort en weet maar weinig te boeien, ook omdat het de nodige vaart en spanning mist en de actie zit pas in de laatste twintig minuten.

Segal in hoofdrol doet het naar behoren en de overige cast met o.a. Elliot, Jackson en (Oscarwinnares) Fletcher lijkt indrukwekkend, maar in de praktijk valt dit erg tegen, want feitelijk zijn het allemaal niet meer dan nietszeggende bijrolletjes.

Niet heel slecht, maar nergens ouderwets tv niveau ontstijgend.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.