Opinions

Cher is altijd goed! Mask is een van haar betere rollen, kreeg ze een prijs in Cannes voor (meen ik)!

Ze lag ook in de klins met de regiseur en hadden allebei een aparte persconferentie over de film, Cher over hoe goed de film was geworden en Bogdanovich over hoe ze (filmmaatschappij) zijn film verpest hadden.

Hij was verbolgen dat de rechten van Bruce Springsteen nr's niet verkregen waren omdat dat in het echt de muziek was die door de hoofdpersonen gedraaid werd, maar die kon dus niet gebruikt worden.

Cher vond dit niet echt ter zaken doenend

4 sterren

Ik zie dat ik deze nog niet beoordeeld heb. Nou, bij deze:

Leuke verfrissende Zorrofilm, die nu eens van een ander gegeven uitgaat, namenlijk de echte Zorro is te oud geworden om nog tegen het onrecht te vechten en hij kiest een jongere opvolger uit.

Hopkins als een Zorro op leeftijd en Banderas als zijn jongere, onervaren opvolger zijn goed gecast en de wisselwerking tussen beide heren is regelmatig om van te smullen.

De scene bv waarin Banderas schermles krijgt is hilarisch.

Minpuntje vind ik wel dat de film eigenlijk veel te lang is voor een in principe redelijk eenvoudig verhaal. Het ontbreekt soms aan de nodige vaart.

Toch lijkt me een acht, ofwel vier sterren zeker op zijn plaats.

Deze avonturenfilm gisteren op Belgie zitten kijken.

Aardige, maar niet echt bijzondere cape- en degenfilm, waarvan er in die jaren in Zuid-Europa honderden werden gemaakt.

Eerste half uur is bijna niet door te komen met veel gemauw en nauwelijks enige vorm van actie of zelfs maar een klein beetje vaart en verder verloop in het verhaal.

Daarna wordt het wel stukken beter, hoewel de meeste degengevechten wat knullig overkomen, zoals die op een bootje, waar het beeld duidelijk versneld wordt afgedraaid.

Na een tijdje kreeg ik door dat ik naar een versie van The man in the iron mask zat te kijken.

Marais doet het behoorlijk en met veel enthousiasme als een ouder geworden D'Artagan, hoewel hij het wel wat te theatraal met wijdse gebaren brengt.

Verder leuke bijrollen van Claudine Auger (mijn favoriet Bondgirl) en een nog jonge Jean Rochefort.

Aardige tijdpassering, nergens bijzonder.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze vannacht zitten kijken op een R1 Wild East dvd.
Deze eerste Spaghetti western van "de andere Sergio" lijkt meer beïnvloedt te zijn door zijn Amerikaanse voorgangers, dan door het prototype van dit sub genre "Per un pugno di dollari", zowel qua uiterlijk als verhaallijn.
Ook de typische reguliere bekende koppen in bijrollen ontbreken.

Zo zit er ook geen broeierig eindduel in, maar eerder in het verhaal wel een schietpartij bij het kantoor van de sheriff en een uit twee gedeeltes bestaand vuurgevecht in de bergen, die beiden op zich goed zijn gefilmd.

Wat we wél krijgen is Mitchum, die duidelijk niet het charisma van zijn veel beroemdere pa heeft en bijna slaapwandelend en emotieloos door het verhaal heen loopt.
Hij wordt dan ook volkomen weg gespeelt door Ardisson, die in belangrijkste bijrol er veel meer zin in lijkt te hebben en zich uiteindelijk ontpopt als dé schurk van het verhaal.

Verder krijgen we ook nog een glimp van wat koeien te zien, wat toch uitzonderlijk is voor Spaghetti westerns en als koeien fan kan ik dat waarderen.

Kortom: geen topper, maar biedt genoeg vermaak om te kunnen blijven boeien.

Een mager zesje, ofwel 3 sterren.

Hippe, leuke misdaad comedy met Brosnan eindelijk weer eens op dreef als opgebrande huurmoordenaar.

Hij zet hem niet neer als de coole gladjanus, zoals Brosnan meestal te zien is, maar als meer een tragisch figuur.

Film is voortdurend verassend en onvoorspelbaar en het knappe is dat Brosnan eigenlijk een compleet onaangepast en daardoor asociaal persoon neerzet,

die toch zowel bij Kinnears karakter als dat van de kijker sympathie weet op te wekken en waar je tegen het eind zeer mee mee leeft.

Zeker de moeite waard om een keer te bekijken!

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze een tijdje geleden aangeschaft op een Engelse 4K en inmiddels een paar keer bekeken.

Dit was zo'n film waar ik in ieder geval totaal niet op zat te wachten, feitelijk was alleen de originele, eerste film de enige echt goede uit de reeks en leek alles al jaren geleden inmiddels wel te zijn verteld.

Deze nieuwe film is een soort kruising tussen een reboot en een vervolg, maar vooral erg zelfbewust, want dat schijnt de laatste tijd nog al "in" te zijn.

Waar het origineel een trendsetter was, want uiterst innovatief en vol met baanbrekende sfx in de actiescènes en dingen vertoonde, die nog niet eerder waren gedaan, heeft deze nieuwe film eigenlijk niets nieuws te bieden. Het is vooral een herhaling van zetten, maar dan stukken minder en weet de film nergens echt je op het puntje van je stoel te krijgen. De actiescènes voelen vooral plichtmatig aan en de climax van de film stelt ook behoorlijk teleur.

De telkens terugkerende korte flitsen uit de eerste film helpen ook niet echt, want ze doen je er iedere keer weer pijnlijk aan herinneren hoe goed het origineel was en hoe matig deze nieuwe film eigenlijk wel niet is.

Ook de casting van vooral de nieuwe acteurs is niet altijd even gelukkig gekozen.

Reeves kan nog altijd voor geen meter acteren, maar dat zijn we nu wel van hem gewend, Moss zit nauwelijks in de eeste helft van de film, feitelijk is ze alleen in de laatste twintig minuten echt te bewonderen, maar dan weet ze ook meteen Reeves behoorlijk naar de achtergrond te drukken.

Abdul-Mateen doet het niet onaardig als de nieuwe Morpheus, maar kan het natuurlijk nooit winnen van het charisma van Fishburne. Hij heeft dan ook nog de pech, dat zijn rol naar mate de film vordert, steeds kleiner en onbelangrijker wordt.

Dat is echter nog niets in vergelijking met de nieuwe acteur, die agent Smith vertolkt en totaal niet de juiste dreiging weet uit te stralen. Een poging wagen hem te noemen in een zelfde zin met Hugo Weaving is een hopeloze onderneming en iedere vergelijking loopt meteen spaak. Toen ik zijn naam op zocht en zag dat hij o.a. in "Glee" had gespeelt, was mijn eerste gedachte, dat hij eerder thuis hoorde in series als Veronica Marsh, of Beverly Hills 90210, nog zo gek niet.

Verder vond ik de aanwezigheid van Christina Ricci, in een piepklein rolletje van nog geen halve minuut, op zijn minst opmerkelijk en uiterst curieus. Wat was dat? Een actrice van haar allure in zo'n flut rolletje casten is een verspilling van talent en bijna een belediging, of is haar rol voor het grootste gedeelte tijdens de montage gesneuveld?

Harris als de Analyst is als de belangrijkste schurk en tegenstander van Reeves natuurlijk niet ieders gedroomde kandidaat als badguy, maar op zich deed hij het wel geinig.

Voor de rest was het best een aardige tijdpassering en hier en daar zelfs vermakelijk. Ik vond de film ook weer niet zó slecht als dat ik veelal lees, maar hij is ook nergens écht goed te noemen en voelt vooral overbodig aan.

Een zesje, ofwel drie sterren.

fantastische film, goed idee en meesterlijk vertaald naar het witte doek.

Deze sensationele film die zowel de ogen als het verstand prikkelt, mooi in beeld gebracht en revolutionaire technieken gebruikt, die in tal van andere films navolging kreeg (tot vervelens toe).

Beetje in waarde misschien verminderd door de min of meer suffe vervolgen, maar bekijk deze film op zich zelfstaand en het is een absoluut meesterwerk en niet alleen in zijn genre.

Een must see!

5 sterren!

Deze een week of wat geleden bekeken.

Ik ben niet bekend met de game, dus heb de film louter als los staand iets bekeken en beoordeel het verhaal en de acteurs dan ook als zodanig.

Wahlberg zit goed in zijn rol. Olga Kurylenko (die ik ken van de Bondfilm QoS en de reden dat ik benieuwd was naar deze film) komt er nauwelijks in voor, rol van Kunis vond ik dan weer vrij ongeloofwaardig over komen.
Tja, en Bridges... leuk om hem weer eens te zien, maar hij komt te sympathiek over om hem eigelijk meteen sterk te wantrouwen. Te veel films gezien om daar nog in te trappen.
Film neemt zich zelf veelste serieus, van enige zelf-relativering is geen enkele sprake (terwijl het feitelijk 1 grote onzin is).
Regisseur kan nooit de keuze maken tussen, of een harde realistische thriller, of gladde -door Matrix visueel beinvloed- actiespektakel met bovennatuurlijke invloeden.
En dat wringt nog al.
Nergens slecht, best vermakelijk, maar geen topper, laat staan klassieker.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze van de week op een R1 blu ray binnen gekregen en vanavond bekeken.

Bronson in rol van hitman is hem uiteraard op het lijf geschreven. Blijf er bij dat het eerste kwartier, waarin minuten lang niet wordt gesproken, het beste gedeelte van de film is. Daarna kakt het wat in, om in laatste gedeelte weer vol er tegen aan te gaan. Vincent -hoewel enigszins pedant- is redelijk aan hem gewaagd als protegé.

Op de extra's vertelt scriptschrijver Carlino dat het oorspronkelijk de bedoeling was dat de twee hitmen een homoseksuele relatie met elkaar zouden krijgen, maar dat werd voor die tijd als te gewaagd gezien en werd meteen van tafel geschoven toen de twee ultra hetero's Bronson en Winner aan de film werden toe gevoegd.

Ondanks de veranderingen in het script blijft dit een niet alle daagse actie thriller met feitelijk twee emotieloze keiharde hoofdpersonen in de belangrijkste rollen.

Een aantal ongewone shots en close ups, de vlotte, doch hier en daar wat warrige montage en de sfeervolle score van Jerry Fielding doen de rest.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze tot nu toe altijd vermeden tot -helaas- gisterenavond.

De originele film was redelijk amusant, maar dit vervolg komt maar niet op gang en wordt eigenlijk nooit echt leuk.

Je zit twee uur te kijken naar een groep van bekende sterren, die ontzettend staan te schmieren en zich zelf kennelijk heel erg leuk vinden.
Leuk doen is nog wat anders dan ook leuk zijn.
Alleen De Niro is bij vlagen nog wel geestig, maar ook zijn optreden kan niet in de schaduw staan van dat in het origineel.

De cameo helemaal tegen het einde van Owen Wilson is dan wel weer een leuke verassing!

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze gisteren in 2D in Antwerpen gaan zien.

Aardig bedachte variant op genre klassieker Jaws (Spielberg, 1975), maar mist alle klasse en spanning om daar ook maar bij in de buurt te komen.

Toch had er beslist veel meer ingezeten:
je hebt een kolossaal prehistorisch monster, wat je kunt loslaten op de huidige menselijke beschaving (of wat daar voor moet doorgaan), dat kan best de nodige spanning en kleurrijke beelden opleveren.

Helaas heeft men er voor gekozen om de film vooral familievriendelijk te houden en gebeurt er amper wat bloederigs, wat toch bij een haaien-/horrorfilm de voornaamste attractie is.

We zien de monsterhaai op een bepaald moment vlakbij een strand onder de tientallen badgasten door zwemmen, zonder dat er ook maar iets gebeurt en wanneer hij dan eindelijk aanvalt, wordt het of niet in beeld gebracht, of zó onduidelijk dat er zelfs geen druppel bloed hoeft worden gebruikt. Dat is wel heel erg soft. Wat een gemiste kans!

Hoofdrolspeler Statham blijkt zonder zijn bekende gevecht scènes, waar hij normaal mee kan excelleren, maar een matig acteur te zijn, zijn delivery is om te huilen zo slecht.

Li Bingbing daar en tegen vond ik de show stelen, wat een mooie vrouw ook, eigenlijk veel te goed voor een vehikel als dit.

De SFX waren meestal wel goed, hoewel de haai vaak veel te wazig en onscherp in beeld kwam. Het duurde sowieso een eeuwigheid voordat hij überhaupt echt mee ging doen.

Kortom: niet een vreselijk slechte film, maar ook niet één, waar je snel van onderste boven zult zijn, of die je snel weer zult willen zien.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Zoals praktisch alle films van regisseur Nolan lijkt ook deze film slechts op 1 gimmick/origineel idee te teren. Verhaal en plot stellen feitelijk niet veel voor en wanneer je de film op dvd in chronologische volgorde kijkt blijft er van Momento ook totaal niks over.

Wat ook opvalt is dat de film zeer goedkoop en doorsnee oogt: matige fotografie, goedkope art-direction, zit feitelijk tegen middelmatige, goedkoop geproduceerde TV-film aan.

Grootste manco van Nolan is, zoals gewoonlijk bij hem, dat hij een film aflevert, die wel het verstand aanspreekt, maar die je emotioneel totaal koud laat.

Wat de acteurs betreft was het aardig tot goed,

maar wanneer Pantoliano in een film mee doet vertrouw ik hem vanaf de eerste seconde niet.

Ik kan begrijpen dat mensen dit allemaal fantastisch vinden, maar mij deed het niet veel.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze laatst zitten kijken.

Tja, dit vervolg kwam feitelijk een jaartje of tien te laat, want er zullen niet veel mensen geweest zijn, die hier nu speciaal nog op zaten te wachten. Zeker niet na het al iets wat teleurstellende tweede deel.

Edoch: zo slecht was dit derde deel uit de befaamde reeks niet. Ik heb me er zelfs behoorlijk bij vermaakt (toe gegeven: ik verwachtte er van te voren dan ook niks van!).

Jones ziet er schrikbarend oud uit en zal er ook wel niet veel zin meer in hebben gehad. Dit wordt handig opgelost door terug in de tijd, naar de jaren '60, te reizen en zijn jongere "ik" te laten vertolken door Brolin, die er duidelijk WEL zin in heeft en Jones zeer goed weet te imiteren.

Met Brolin er bij wordt het eigenlijk pas echt leuk, dit werkt ook een stuk verfrissend en doet deze film zichtbaar goed (het is bijna zonde wanneer hij uit het verhaal verdwijnt en Jones weer mee gaat doen).

De SFX zijn goed tot zeer goed te noemen, hoewel er dit maal ogenschijnlijk minder rare figuren in voor kwamen, dan bij de eerdere delen.

Gestoorde, bizarre scenes en maffe actie en zelfs een ietwat emotioneel einde.

Leuk!

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Deze gisteren in Antwerpen gaan zien.

Allereerst denk ik niet dat er heel veel mensen zullen zijn, die reikhalzend naar een vierde deel uit deze filmreeks zaten uit te kijken. Ik in ieder geval niet!

Toch door de behoorlijk spectaculaire trailer wel benieuwd naar geworden en 'm een kans willen geven.

Tja,... de film is vooral erg langdradig en met een hoofdrolspeler, Hemsworth, die bijna de gehele film ontzettend pedant en zelfgenoegzaam, kortom: uiterst irritant, bezig is. Ik had eerlijk gezegd liever in de hoofdrol Neeson gezien, die moet het helaas nu met een ondankbare bijrol doen.

Gelukkig is er dan nog de van te voren veelal verguisde Thompson, die verrassend leuk en goed uit de verf komt en de film nog redelijk in balans weet te houden. Zij is dan ook een stuk sympathieker en leuker dan de over 't paard getilde Hemsworth.
Verder vreemde rol van een bijna onherkenbare Rebecca Ferguson als een soort inktvisachtige dame en tevens armsdealer. Zien is geloven!

Voor de rest gaat het verhaal van de hak op de tak en maar al te vaak helemaal nergens naar toe. Zitten er hier en daar wel wat geinige scene's en aardig wat spektakel in, maar nergens is het echt heel bijzonder, laat staan gedenkwaardig.
Einde kent nog wel een aardig twist, al hoewel die zelfs uiteindelijk niet echt heel verrassend meer was.

Kortom: veel te lang, nergens echt goed en vooral overbodig.

Een vier, ofwel twee sterren.

Gisterenavond zitten kijken op een Duitse dvd in het Engels.

Deze Engelse lowbudget productie staat er vooral om bekend dat het de eerste kleurenfilm uit de Hammer stal was en dat is meteen ook het enige wat memorabel is, want veel heeft deze film verder niet te bieden.

Hoofdrolspeler Taylor (Tijdens de aanschaf niet opgelet, ik dacht dat het ging om de veel bekendere Robert Taylor) is een b-versie van Flynn, maar dan duidelijk zonder de starpower en klasse, maar eerlijk is eerlijk: hij oogt sympathiek, geeft zich voor de volle 100% en lijkt in de verte wel wat op zijn beroemde voorganger. Taylor zou in de jaren '70 regisseur worden van semi klassiekers als Escape from the Planet of the Apes, The Omen II en The Final Countdown.

Verder wordt er vooral veel geluld, want veel actie zit er niet in en de zwaardgevechten, die er in voorkomen, zien er vooral heel houterig en nep uit.

Er wordt meerdere malen over de slechte prins John gerept, maar deze schittert verder in afwezigheid. Ook Maid Marian komt niet in het stuk voor, wel een Milady, maar die blijkt op het eind al met een ander te zijn verloofd.

Best vermakelijk, maar geen must en absoluut geen klassieker.

Een dikke vijf, ofwel 2,5 ster.

Louter voor de Honkongse markt bedoeld, maar na Lees dood wereldwijd uitgebracht.

Chinese humor komt voor ons Westerlingen heel naief en flauw over, maar het zijn de briljante gevechten die staan als een huis!

Het eindgevecht met Norris, illegaal gefilmd in het Coloseum te Rome, is een klassieker van het zuiverste soort!

Het is niet alleen het absorberen van de techniek vd tegenstander maar ook een les in concentratie.

Misschien wel het beste martial arts gevecht ooit op het celluloid vastgelegd (heb ik dat mooi gezegd of niet?!).

Deze van de week ontvangen en vandaag bekeken.

Tja, ik wist van te voren ongeveer wat te verwachten, dus echt tegen viel ie niet, maar het is ook niet bepaald "mee gevallen".

Ik ben niet echt objectief in deze, want een film vol "moordwijven van weleer" krijgt toch al snel bij mij het voordeel van de twijfel.

Het verhaaltje, of wat daar voor door moet gaan, is praktisch afwezig, de actie karig en slecht uitgevoerd en in beeld gebracht en de meeste actrices staan maar wat te schmieren .. en toch... had het wel wat.

Nielsen is een lekkere gemene bitch, die in de loop van de jaren meer op een omgebouwde vent is gaan lijken, Vox probeert vooral zo stoer mogelijk over te komen, maar werkt meer op de lachspieren -zeker wanneer we haar ook nog in slowmotion zien schieten en door de lucht heen zien duiken-en de rest loopt er maar wat doelloos in rond.

Feitelijk zijn natuurlijk Cynthia Rothrock en Zoe Bell de enige die echt wat kunnen op het gebied van vechtsporten en stunts, maar die eerste deelt helaas niet mee in de actie (op een kort moment in het begin na) en Bells actie scenes in de finale zijn nauwelijks te volgen door de hip bedoelde montage.

Alles bij elkaar redelijk vermakelijk, maar het is een vereiste dat je wel "iets" hebt met deze actrices en het sowieso een kick vindt om Rothrock nog eens in een film te kunnen zien. Anders vooral links laten liggen.

Een vier, ofwel twee sterren.

Deze afgelopen weekend opgenomen en bekeken.

Aardige spagetti western, maar viel gezien zijn reputatie en goede beoordelingen wat tegen.
Vooral eerste half uur is erg fragmentarisch: de op zich vaak coole scene's hangen als los zand aan elkaar, waardoor het vooral erg rommelig over komt.
Muziek van Morricone weet de spanning er dan vaak nog wel in te houden, maar kan niet verhullen dat het allemaal vrij simpel is.

Nero is natuurlijk wel erg cool en draagt het verhaal, maar Palance staat weer eens erg te schmieren en komt er ook relatief (te) weinig in voor.

Finale, die menigmaal als geweldig wordt beschouwd en zelfs vergeleken wordt met TGTBATU, vond ik het niet halen bij willekeurig welke Leone film dan ook.
Zag er trouwens meer overeenkomsten in met de finale van For a few dollars more, gezien het hoofdkarakter niet zelf deelneemt, maar eerder als toeschouwer/scheidsrechter aan de zijlijn figureert.
Sowieso een duel met een clown kan ik niet serieus nemen.

Aardig, maar geen klassieker.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Gisteren deze ook maar eens geprobeerd.
Op een of andere manier dacht ik altijd dat dit een soort van rampenfilm was met een meteoriet, die de aarde teisterd, maar niets van dit alles.

Aardige thriller, met hier en daar wat actie.
Willis is ok, maar het is de jonge acteur die een werkelijk fantastische acteerprestatie neer zet als autistisch jongetje.
Baldwin speelt weer een lekker fout type, dat is hem wel toe vertrouwd, terwijl Kim Dickens, wiens rol er met de haren is bijgesleept, voor het vrouwelijke schoon moet zorgen.

Verder wordt geen enkel cliche gemeden en waarschijnlijk kon iedere kijker de laatste scene wel voorspellen (viel me nog mee dat het jongetje niet "Friend!" riep).

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze ooit in zijn geheel op, ik geloof Belgie 2, gezien. Ondanks de leeftijd van de film en uiteraard de gedateerdheid bleek ie toch te kunnen boeien. Ik geloof dat er toen wel een moderne soundtrack onder was gezet. Nog steeds fascinerend stuk filmgeschiedenis.

Vier sterren op zijn minst.

Voor een blockbusterfilm met twee sterren in de hoofdrol is dit een behoorlijk tegendraadse, weirde en vreemde film.

Ik was hem iedere maal mis gelopen, maar gisterenavond toch maar eens op gezet.

Tja, moeilijk... wat moet je hier van zeggen?
Soms was ie redelijk spannend, regelmatig komisch, soms wat langdradig.

Ik vraag me af of men wel precies wist bij deze film wat voor SOORT film er nu eigenlijk gemaakt werd.

Een comedy, thriller, roadmovie, actieflick....?

Op zich vond ik het wel leuk om naar te kijken en de amusementswaarde was behoorlijk aanwezig,

maaaar..... het was allemaal behoorlijk raar. Zo zit je naar een stukje geweldadige actie te kijken en zo is het flauw en dol komisch.

Ik vond Pitt nog al onder de maat spelen, Roberts deed haar bekende ding, maar het was toch Gandolfini die de show stal en de beste acteerprestatie neerzette..... en daarom was het des te kwalijker dat zijn personage plots -letterlijk en figuurlijk- op hield. Dat vond ik echt een zeer zwakke (en achteraf te makkelijke) plotwending.

Tegen het eind zat ook nog als verassing een cameo van een bekend acteur, op zich vrij onnodig, maar niet storend.

Laat ik coulant zijn (want het was op zich wel leuk):

een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze daarnet zitten kijken, op een Duitse blu ray in het Italiaans, nadat ik 's avonds laat er al een paar keer bij in slaap was gevallen.

Ik had mij al weer ingesteld op een buddy movie qua western, omdat ik zag dat Berger erin zat, maar hij bleek tot mijn verassing de grote schurk te zijn.

Film is weer een typische wraak spaghetti western met bodybuilder Ciani, onder de naam Alan Steel, in de hoofdrol, maar veel gezichtsexpressie kent hij niet en qua charisma doet hij duidelijk ook onder voor genre sterren als Gemma en Nero.

Berger is zoals gewoonlijk goed en heeft er duidelijk zin, maar zit regelmatig tegen schmieren aan.

Braña, meestal slechts bijrol speler, heeft hier een grotere rol dan gewoonlijk en is één van de belangrijkste handlangers van Berger.

Behoorlijke film met helaas één van de meest misplaatste filmscores, die ik ooit heb gehoord. Heel de film is een trompet deuntje te horen, maar die heeft meer gemeen met James Last, dan met "A Fistful of Dollars" en zit soms gewoon tegen jazz aan, wat natuurlijk zeer spanning ondermijnend is en dit lijkt de actie nog meer te doen vertragen.

Best geinige film, maar nergens echt goed, laat staan een aanrader.

Een zes, ofwel 3 sterren.

NEE juist niet bij deze!

De bekende rauspartijen ontbreken bij deze volledig en dan blijkt de rest niet echt de moeite waard te zijn en als politiefilm is dit natuurlijk een lachertje zo ongeloofwaardig.

Eerste van het duo die me echt enorm tegen viel!

Gisterenavond in Antwerpen gaan zien op groot doek en met fantastisch geluid!

De film was wel te vergelijken met de serie:

soms wat warrig en met een air van realisme hoewel het dat natuurlijk nergens echt is.

Het grootste verschil met de serie is dat daar Don Jonson echt THE MAN was en Thomas op het tweede plan altijd kwam.

Hoewel nu ook Farrell meer scene's had werd hij duidelijk van het doek gespeeld door Foxx, bij alle scene's die ze samen hadden.

Farrell is goed in films als hij nog een beginneling met al z'n onzekerheden, een rooky, moet spelen (S.W.A.T. en Minority Report), maar in films waar hij een krachtige persoonlijkheid moet spelen (Alexander en deze film) komt hij niet overtuigend over.

De acteur die nu Castillo speelde lijkt totaal niet op Edward James Olmos, maar in de beperkte tijd die hem gegund werd, maakt hij toch heel wat van de rol en weet de zelfde coolheid en kracht uit te stralen (goed!!)!

De andere acteurs van het team komen nauwelijks uit de verf, met name Zito en Switeck krijg je nauwelijks te zien.

De film is ook veelste lang voor een feitelijk vrij simpel verhaaltje. Mooie plaatjes, leuke acteurs, mooie auto's en boten en 'n goede sfeer. Nergens echt super, maar ook niet echt slecht. Leuk om naar te kijken.

3,5 ster.

Deze film een tijd lang opgeslagen bij favorieten op Amazon en pas geleden hem uiteindelijk mee besteld.

Ik was voornamelijk benieuwd naar optreden Cléry, toch één van mijn favoriete actrices uit een James Bondfilm.

Wat mij nog het meeste opviel is dat de actrice in de film maar weinig lijkt op/weg heeft van de dame afgebeeld op de hoes en poster, toch eigenlijk wel de voornaamste reden dat ik de film aan heb geschaft (dus missie geslaagd wat betreft promoteam film).

Film zelf is niet veel meer dan erotisch exploitatiewerkje, met nauwelijks verhaal, matig acteerwerk en heel de film lang steeds meer irriterende saxofoonmuziek. En uiteraard veel seksscènes, de ene nog klunziger dan de andere, de neppe Engels ingesproken geluidsband weet dit effect nog meer te versterken.

Hoofdrolspeler Halsey, die ik slechts verder ken van de Spaghettiwestern "Today It's Me ... Tomorrow You!", lijkt al slaapwandelend alles te ondergaan met wat zijn medespeelster al schmierend met hem uitspookt. Helaas zit haar acteren op amateurtoneelniveau. Enige wat dit nog ietwat dragelijk maakt is dat zij de helft van de tijd bloot rondloopt, maar ook dat gaat na een tijdje vervelen.

Grootste probleem is dat er nauwelijks een plot is te ontwaren en de film maar wat stuurloos zijn weg vervolgd.

Kritiek op Cléry snap ik niet echt, want vind haar hier er niet echt veel anders uitzien dat in de zeven jaar eerder uitgebrachte "Moonraker", misschien iets rijper, maar zeker niet minder knap. Wow! Wat een geweldige vrouw! Jammer dat ze slechts een paar scènes aan het begin heeft en er verder niet meer in zit.

Kortom: wanneer je geen fan bent van één van deze acteurs/actrices en ook niets hebt met dit specifieke genre, dan is dit niet bepaald een aanrader.

Voor mij niet meer dan een twee, ofwel één ster waard.

Deze net zitten kijken en deel uitmakend van de Sartana dvd set.

Eindelijk weer eens een echt gave spaghetti western en de eerste Sartana film die nu eens niet teleur stelt, want aardig plot, zonder enige olijkheid en melige grappen, maar serieus en hard. Zo zie ik ze graag!

Ironisch genoeg is dit feitelijk geen echte Sartana, want hoewel de originele hoofdrolspeler Garko ook hier een personage speelt met de naam Sartana is hij hier de schurk en feitelijk is De Teffé het hoofdpersonage, wat hij met verve vertolkt.

Dit is een verhaal over een vete tussen twee broers, de ene goed (en ten onrechte voor moord veroordeeld) en de ander puur slecht. De hele film wordt er gewerkt naar het uiteindelijke duel tussen de twee en dit is qua plot goed uitgewerkt.

Jammer dat nou net deze film als bron een gare videoband heeft, incl. een halve minuut geen beeld.

Dat mocht de pret niet drukken, want ik heb erg genoten.

Een acht, ofwel vier sterren.

Eindelijk deze ook eens gezien.

Mooie film, goed geacteerd, dramatisch -niet het gemakkelijkste- einde, maar toch.... had ik er net nog ietsje meer van verwacht. Zeker na al die lof en Oscars voor oa beste regisseur en film.

Ik vond hem niet zichtbaar beter geregisseerd door Eastwood dan zijn meeste andere films: degelijk, sober en zonder al te veel opsmuk.

Deze had ik ooit op video en vond ik altijd een zeer speciale film in het genre. Het ziet er allemaal goed uit al vanaf de begintitels en de opbouw is behoorlijk goed en spannend. Helaas pinda kaas is de tweede helft van de film dan toch weer te standaard (hoevaak hebben we al mensen door tunnels zien lopen en rennen, die ieder moment door een monster gegrepen kunnen worden???) en het einde is ook vrij makkelijk.

Sorvino blijft een leuke verschijning om naar te kijken. Giannini kende ik voor deze film nog niet en schittert tegenwoordig zelfs in James Bondfilms.

Zeker een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze net gezien, tja, toen ie uitkwam leek het me een b-film en dat is ie feitelijk ook, de enige twee echt goede acteurs, Kilmer en Slater, waren zo slim een pieprolletje te accepteren, waardoor ze al snel uit het script geschreven worden, de rest moet dan nog anderhalf uur verder.

L.L. Cool J is altijd wel leuk, helaas was het verhaal dat totaal niet. Zo uitgemolken dit soort van plots en inwisselbaar met tal van gelijksoortige films (I know what you did.., Valentine etc...).

1,5 ster!

Destijds gaan zien en toen viel ie eerlijk gezegd me nog al tegen, maar een (ex-)vriendin naast je zittend, met een zuur gezicht de hele film lang, helpt nou ook niet bepaald sfeer bevorderend.

Inmiddels op dvd aangeschaft en ik blijk hem toen toch niet op waarde te hebben geschat.

Ik vind de film spannend en intrigerend te gelijk,

het verhaal is niet al te conventioneel en van te voren moeilijk te voorspellen

met dan ook nog goede, spectaculaire actiescene's als de kers op de sowieso al heerlijke slagroomtaart.

4,5 ster.