Opinions

Op het randje ja . En af en toe ook flink erover heen. Mijn hemel. Zelfs Bay zou zich er voor schamen mocht ie Pearl Harbor 2 maken. Muziek is erover, begin is erover en daarna is ie er ook regelmatig over. Die Kang is wel een erge Hollywood wannabe. Dit had in handen van een regisseur die niet te veel sentimentele romannetjes heeft gelezen, geweldig kunnen uitpakken. Kan me goed voorstellen dat sommigen niets met de film konden. Als je veel geduld hebt, zie je gelukkig ook nog indrukwekkende momenten, een film die geen seconde stil staat, een film die technisch op een niveau van een Apocalypse Now zit en toch echt een anti-oorlogsfilm is . Dat sentiment zit wel stevig in de weg, veel meer dan tijdens de eerste kijkbeurt. Ik ben coulant en verlaag slechts met een half naar 4 sterren. De film compenseert gelukkig dan ook wel een hoop om toch een goede indruk achter te laten.

Niet zo veel toe te voegen op de geplaatste reacties. Een sterk staaltje Duits expressionisme. Deze film loopt 'n jaar of 70 voor op de gedramatiseerde vrouwenfilms van Von Trier. Poëtisch mooie ellende. De kunstvorm van de stomme cinema is wel geschikt voor een dergelijk verhaal. Bijna 4 sterren.

Leuke film. Enige directe Lynch link was voor mij, dat ik de hele tijd dacht de film goed te kunnen volgen tot ik er halverwege achterkwam dat ik de draad volledig kwijt was. Heb genoeg van Kitano gezien om het grote geheel te vatten, maar net te weinig om alles te snappen (denk ik). Getting Any? Hoorde ik al mensen over.

Visueel sterk, grappig en de trucjes werken aardig tot goed. Heb me vermaakt. Vond het wel een beetje op het randje van ‘kijk mij eens zelfbewust zijn’, maar Kitano ging niet over dat randje. Duidelijke 4 sterren film.

Eens met SB hierboven. Fijn tussendoortje van Ang Lee. Het is natuurlijk wel apart om een film te maken over wat er vooraf ging (en later zijdelings naast gebeurd) aan een van de belangrijkste gebeurtenissen ooit (even for argument's sake) zonder die gebeurtenis zelf te belichten. Is een beetje alsof je een film maakt over de voorbereidingen op de maanlanding zonder de maanlanding zelf, een film maakt over de moord op JFK zonder de moord zelf te behandelen. Een beetje een film over de kwalificatiereeks van het Nederlandselftal, zonder het WK zelf te laten zien. Ik had ook pas halvewege door waar het Ang Lee om te doen was en we niets van de optredens zelf zouden gaan zien. Vind ook dat het genre muziek weg mag hierboven, het is namelijk geen doel op zich, maar een achtergrond om een verhaal te vertellen.

Maar goed, heb me prima met de film gemaakt. Ang Lee kan natuurlijk ontzettend goed filmen. Het is net of je er zelf bij bent. Paar keer dacht ik naar archiefbeelden te kijken, terwijl het gewoon de film zelf was. Acteurs doen het allemaal goed. Hirsch staat natuurlijk staat voor de Vietnamveteraan die zijn draai niet meer kan vinden in de maatschappij, is het hiernaast een opvallend zinloze rol. Begrijpen hun rol prima. Dit is in de eerste plaats een komedie. Er zitten echt geweldige scenes in, met name de LSD scene vond ik erg knap. Verhaaltechnisch is het het sleutelmoment waarop Eliot zich echt overgeeft aan de vrijheid en filmisch geeft Ang Lee perfect het gevoel wat zo trip zo moeten betekenen (en wat je dan ziet e.d.). Maar er zitten veel meer leuke en knappe momenten.

Als geheel is net te veel een tussendoortje om echt goed te zijn. Maar een dikke 3,5 sterren wil ik hier minimaal aankwijt.

Toch maar eens een poging wagen wat uitgebreider iets over deze film te vertellen, zo kom ik natuurlijk nooit hoog in de meningentop 100.

Dit is een typisch gevalletje; ik kan me goed voorstellen dat het boek beter was. In potentie is dit namelijk een geweldig verhaal, maar dat kwam er pas tegen het eind uit. In het eerste uur (!) zag ik een saaie nogal droge vertelling van een geschiedenis die me werkelijk gestolen kon worden. Dit is wat dat betreft echt een film die voor 90% leunt op het verhaal en dat pakt aanvankelijk niet goed uit. De degelijke beelden en aardige acteerprestaties helpen de film nauwelijks op weg.

Na de Franse revolutie wordt het een stuk boeiender. De beelden helpen de film best op weg. Waar een boek het laat aan de fantasie van de lezer (wat een van de voornaamste redenen is om te lezen), is het hier toch leuk om de beelden bij te zien. De vele figuranten en de grote sets in de nagemaakte straten van Parijs zijn de moeite waard. Bogard is behoorlijk sterk. De grotere bijrollen zijn eigenlijk niet echt bijzonder sterk, terwijl kleinere bijrollen van Lee (!), Pleasence en nog wat acteurs met bekende koppen (waarvan ik echt de naam niet weet) wel bijzonder de moeite waard zijn.

Het eind is bijzonder fraai. De wisseltruc is zeer aardig en de executie poëtisch (en duidelijke literair) en werkelijk prachtig. In de film werkte het in elk geval erg goed. Erg mooi en het redt de film. Daardoor toch nog drie sterren. Lean maakte sterkere Dickens verfilmingen. Dat dan weer wel.

Toch wel een vermakelijke thriller. Ongeveer net zo goed als Plein Soleil, al is de aardige Damon geen match voor Deloin. Natuurlijk niet zou ik bijna zeggen. De bijrollen zijn hier wel erg sterk.

De aantrekkingskracht voor deze film zit hem voor een groot gedeelte in de locaties en de zomerse sfeer. Het verhaal is natuurlijk best fascinerend, al vond ik de spanning nergens echt eruit knallen. 3,75 sterren.

Kan me heel goed voorstellen dat je dit niets vindt. Had ik de eerste 20 minuten namelijk ook last van. Na het leuke liedje krik krak en vooral het eerste verhaal over de liefde met een opwindbare pop, pakte de film me volledig. Vond het eerste verhaal zelfs redelijk briljant. Het tweede verhaal is ook goed, het derde verhaal een stuk minder, maar het eind dan weer best mooi. En dat de film er waanzinnig uit ziet en erg knap gemaakt is, daar kunnen we het gelukkig allemaal wel over eens zijn.

Fascinerende film. Vooral op momenten (het begin en eind bijvoorbeeld) is de erg sterke beeldtaal de drijfende kracht achter een toch al interessant verhaal. De psychologische ontwikkeling van het karakter Okuyama had van mij iets subtieler gemogen, maar was op zijn minst interessant om te volgen. Het losse verhaal met het verminkte meisje is 5 sterren waard. Echt geweldig. Als geheel ook zonder meer de moeite waard, al wordt het bij vlagen ontzettend hoge niveau niet gedurende de hele speelduur vastgehouden. 4 sterren. Teshigahara kan zo langzaam aan toegevoegd worden bij een behoorlijke lang wordende lijst aan favoriete Japanse filmmakers

Ik vond het zeer onderhoudend. En echt niet alleen vanuit het aspect zo slecht dat het leuk wordt. Vond het tempo en de opbouw perfect. Vond de steeds verder muterende professor geweldig (gewoon goed gemaakt hoor), de meeste scenes met de spin (uiteenlopend van zwaar achterhaalde tot vooruitstrevende effecten) zijn fun en alle scenes in het lab prima gedaan. Jack Arnold is dan ook de ideale regisseur om dit soort pulp tot kwalitatieve films te verheffen. Het vervelende liefdeslijntje blijft verder beperkt (met een voorloper van Eva Mendes) en de film stopt op het hoogtepunt, zoals het hoort. Er mankeert uiteraard best nog wel wat, maar het zijn details en overwegend is dit echt een prima film. Top vermaak! 4 (weliswaar kleine) sterren.

Mooie film met twee interessante verhaallijnen die steeds dichter bij elkaar komen. Het is sowieso al een ode aan films. Karloff speelt tot op zekere hoogte gewoon in een soort biopic en waarschijnlijk zit er ook heel veel van Bogdanovic in zijn rol (+ een leuke verwijzing naar Sammy Fueler). Niet altijd even flitsend, wel altijd boeiend.

De memorabele momenten zitten natuurlijk in de sniperscènes. Een aantal zeer rauwe en harde scènes. En zulke dingen gebeuren ook nog steeds. Een mafkees haalt het in zijn hoofd en doet het gewoon. Misschien is ie gefrustreerd. Maar waar dan over. Misschien is psychisch niet in orde. Maar er zijn geen aanleidingen voor. Wie het weet mag het zeggen. De scènes bij hem thuis, waar hij zijn moeder en vrouw vermoord en de scènes bij de snelweg zijn geniaal. Geen trucjes met gezwier met de camera of opzwepende muziek.

Verder is deze film verre van perfect. Maar heb niet zo'n zin om me mindere momenten voor de geest te halen. 4 kleine sterren. Op zijn minst een bijzondere film.

Typische Sirk en deze film is vooral bij vlagen erg goed, maar wordt steeds beter naarmate de speelduur vorderde.

Tarnished Angels heeft wat meer diepgang dan aan de oppervlakte te bespeuren valt. Er is wat meer aan de hand. Je voelt dat de karakters een leven achter zich hebben, een geschiedenis. He doesn’t like sleeping in a bed, it reminds him of sickness. Mooie film over het onvermogen om van iemand te houden en tegelijk de angst om je dierbaren te verliezen. Dit mondt uit in vernederend gedrag en handelen op verlangen naar een beter bestaan (opmerkelijk moment dat wanneer Rock Hudson, die Laverne kust er een man binnenkomt met Hollywood masker). Een smartlap, maar wel weer een sterke.

Wat ik van Sirks werk o.a. zo goed vind is de heerlijke Technicolor kleuren. Maar Sirk is ook vaardig met zwart wit fotografie, zo blijkt. Hij compenseert het ontbreken van kleur met treffende camerastandpunten, werken met schaduwen en goede belichting. Verder is bijvoorbeeld die vliegshow erg knap in beeld gebracht voor die tijd.

Niet de beste van Sirk, maar wel weer een goede. Ergens tussen 3,5 en 4 sterren.

Erg vermakelijke film. Lekkere diverse actie en vond de humor behoorlijk geslaagd. Echt briljant is het allemaal natuurlijk ook weer niet, en toen in minuut 1 Dick Dale al uit de kast getrokken werd, vreesde ik het ergste, maar het kwam goed. Veeeeeeel beter dan bijv. the Fast and the Furious. Een verdiende 3,5 sterren.

IJzersterke film van een van Nederlands grootste talenten. Of mag je Kuijpers zo niet meer noemen na 6 films? Vond Dennis P erg tegenvallen, maar met TBS maakt ie een uitermate solide thriller die me zelfs niet onberoerd liet.

Grootste plussen zijn zonder meer het acteerwerk van Maassen en de opbouw waarin je langzaam maar zeker pas doorkrijgt dat Maassen wel een ernstig gestoorde en zeer gevaarlijke psychopaat is. Van de moordscenes (op zijn oma, moeder en vooral de allerlaatste) kreeg ik echt de kriebels.

Verder is er erg weinig aan te merken op de film. Las hier gezeur over jumpcuts. Dat komt echt 3 x tien seconden voor. Nou, nou. Er is op elke film wel wat aan te merken als je dat wil.

4 sterren. Erg sterk.

Werkt als serieus drama eigenlijk geen moment. Karakters die veel te ver weg blijven (de soldaten worden nooit mens, maar blijven altijd soldaten, waardoor je de beweegredenen achter beslissingen niet weet) zijn daar naast verkeerde keuzes (verkeerde timing, sentimentele scenes die niet werken) de belangrijkste redenen voor.

Als je serieus een serieus drama wilt overbrengen, moet een film meer bevatten dan een aantal verschrikkingen in beeld gebracht. Alleen iets ergs laten zien, maakt het nog geen goed drama. Goed voorbeeld hoe dat mis kan gaan.

Als actiefilm is de film meer de moeite waard (jammer dat de film zichzelf zo serieus neemt), zeker tegen het eind. Aantal vermakelijke scenes (wat dus eigenlijk niet goed smaakt, omdat men je wat anders wilde voorschotelen) en technisch benadert ie een niveau van een Black Hawk Down. Daarom toch nog 2,5 sterren.

Vond het niet echt bijzonder. Soms krijg ik de indruk dat een film over een terminaal zieke direct credits moet krijgen van de kijker. Het is natuurlijk heel erg. Maar dat betekent niet dat het ook direct maar heel erg goed is. Vond het vooral nogal gemiddeld. Cinematografie, acteren, muziek etc. was allemaal wel aardig. Bij een film met zo'n zwaar onderwerp, vind ik de uitwerking van het verhaal en vooral de personages eigenlijk belangrijker. Wat ik net noem ondersteunt de film hooguit en blinkt niet uit om belangrijker te worden dan dat het is.

De uitwerking van het verhaal / personage vond ik absoluut niet opvallend. Het vertrekpunt (heeft alles, ziet er goed uit, succesvol, nogal arrogant) is eigenlijk heel cliché. De ontwikkeling die hij door maakt is vervolgens nogal mat. Hij is wat emotioneel (al behoedt hij het publiek voor te veel dramatisch gedoe), hij gaat er op zijn eigen manier mee om en je leert hem wat beter kennen hoe hij echt is. Maar het wordt nogmaals niet echt bijzonder. De bij personages doen er niet al te veel toe, de flashbacks zijn nogal nietszeggend eigenlijk en hoewel er wel aardige scenes zijn, vond ik ook hierin niets waarvan ik onder de indruk raakte.

Het deed me dus allemaal niet zo gek veel. Bij een film met zo’n uitgangspunt is dat wel een probleem. Het 'wat als ik' gevoel kreeg ik wel een beetje, aangezien het hoofdpersonage net zo oud is als ik. Toch vond ik de gekozen ellende wat willekeurig. Als je een ziekenhuis binnenstapt vind je tientallen van dit soort verhalen. Misschien is het aardse juist de grote troef, maar het was voor mij niet genoeg. Heb het idee dat Ozon best talent heeft, maar hier komt het er nauwelijks echt uit. Bij the Swimming Pool was dat al wat meer het geval. 2,5 sterren.

van het geweldig eerste deel van de ontvoering zelf, naar een nog sterker tweede deel van het opsporen van de dader.

Spannend en de plot zit geweldig in elkaar en wordt goed en subtiel uitgelegd. goed geacteerd (natuurlijk weer door Mifune en een kleine rol van Shimura, maar in feite iedereen. vooral de dader speelde erg goed in de tweede helft) en weer prachtig gefilmd. Kurosawa was een hele grote en ik snap werkelijk niet dat mensen zijn films niet kunnen waarderen.

Hoogtepunten;
- De scene in de trein
- het stuk in de junkiebuurt
- de laatste scene in de gevangenis


Valt me trouwens op dat op de achterzijdes van, die prachtige dvd's uit de Kurosawa Boxen, de volledige plot al uit de doeken wordt gedaan. hier zelfs tot op het laatste shot.

Anyway, een hele dikke 4 sterren, die de meeste films in het genre die later zouden volgen (zoals Ransom) overbodig maakte.

Een film die net zo veel moeilijkheden kent, als dat het pluspunten heeft. Wanneer is iets nog gebaseerd op een waar verhaal? Als de enige connectie is dat er ooit in Parijs een man was die ook een tijd op een vliegveld moest verblijven, kun je het waargebeurde nog wel doorvoeren naar Amelie (om maar eens wat te noemen). Het verhaal van die man is natuurlijk helemaal anders. Dat maakt verder niet uit, maar het lijkt wel alsof een film 'based on a true story' op meer bijval kan rekenen. Based on wordt amper meer gelezen en de lijn is zelfs daar eigenlijk te dun voor, omdat men niet van het waargebeurde uitgaat, maar zelf iets verzint dat er alleen in de verte nog maar op lijkt.

Op zich is het een aardige en sprookjesachtige film geworden met een fijne setting. Tegelijk is de poging iets te zeggen over bureaucratie (in een notendop) volledig mislukt. De stereotyperingen vliegen je om de oren, net als de ongeloofwaardigheden. Maak er dan ook een komedie / sprookje van en laat het dramatische gedeelte achterwege. Gelukkig kreeg dit ook weer niet te veel de overhand. Tegenover elk moment dat zorgt voor gefronste wenkbrauwen, staat een leuke scene.

Het zijn natuurlijk niet de castingbureaus, maar de producenten/makers zelf die iemand als Tom Hanks benaderen voor zo'n rol. Maar Onderhond heeft wel een punt om daar zijn vraagtekens bij te zetten, betere alternatieven waren vast mogelijk geweest. Kies gewoon een goede acteur uit het oostblok. Hanks kiest vaak goede films uit, speelt nooit echt slecht, maar ik zie toch vooral Tom Hanks.

Dit is het beste en slechtste dat Spielberg te bieden heeft allemaal verpakt in één film. Als je bereid bent een hoop onzin voor lief te nemen en sowieso graag vervelende clichés bezigt als 'hersenloos vermaak' of 'lekker onderuit gezakt kijken' of misschien wel 'verstand op nul' en 'niet te veel nadenken' lukt het gemakkelijker dit te waarderen, want mijn hemel dat is wel nodig zeg. Snel stemmen maar, want anders gaan hier heel snel punten vanaf.

heb hem dan eindelijk gezien.

het is nogal een open deur in trappen om te zeggen dat ie niet zo goed is als 1 en 2. ik vond hem vrij matig beginnen en zat er helemaal niet in (schuld van de film, die mijn aandacht niet wist vast te houden).

het werd beter met de veel besproken achtervolgingsscene van een minuut of 10. toen werd het een uiterst onderhoudende actie film, die bij vlagen het niveau van de eerste 2 delen haalde (korte, sporadische vlagen, maar toch.... )

het niveau zakte weer nadat ze per vliegtuig ontsnapt waren en de film werd zelfs een beetje belachelijk toen Schwarzenegger zich zelf niet meer onder controle had

ach, ik heb me best vermaakt en vind het eigenlijk wel een mooie afsluiting van de trilogie. 3 sterren.

Vrij krachtig drama. Brooks weet al te veel sentiment (hoewel dit natuurlijk wel op en top sentiment is) uit de weg te gaan, door zijn mix met humor. Sterk spel en een van de mooiste sterfbedscenes ooit. Ook de klassieke scene op het strand was leuk. 3,5 dikke sterren en dat is eigenlijk alleen maar omdat ik wat strenger wil gaan beoordelen.

Mensen, mensen, wat een drol van een film. Misschien wel de lelijkst gedraaide film ooit (hoewel ook de kwaliteit van de dvd de film niet ten goede kwam).

Dat het verhaal volstrekt onzinnig is, de plottwist op het eind, nergens op sloeg, de geloofwaardigheid (ook binnen het genre) ver te zoeken is en er sprake is van allerlei jatwerk (vooral Dracula), is nog niet zo heel erg. Erger is dat er met behulp van allerlei grote namen (in wording) geen moment spanning wordt gecreëerd. De film lijdt aan een overdaad aan muziek, van de slechtste effecten ooit in een film en nogmaals dat volslagen belachelijke script. Bovendien neemt 'de film' zich veel te serieus.

Zag (geheel bij toeval) die andere the Haunting uit hetzelfde jaar op dezelfde dag. Die is toch wel heel wat beter. 1 ster.

idd. een mindere film van Polanski (de minste uit de Polanski box). natuurlijk wel weer erg mooi gefilmd en zo, maar wat een zit. erg lang en er gebeurde te weinig waar ik van onder de indruk was. redelijk goed geacteerd, maar ook dat was niet heel bijzonder. pas na dik 2,5 uur zijn er een aantal scenes die ik echt goed vond. het bloed door het plafond, waaruit blijkt dat Tess die Stokes heeft vermoord. en het trieste einde paste ook goed bij de film al met al een krappe drie sterren (wellicht mats ik Polanski wel onbewust). [edit] ik heb de 170 min. durende Franse versie gezien, wat is het verschil met de originele 190 min. durende versie? [/edit]

Wat een geweldige films heeft die Lang toch eigenlijk gemaakt. Deze film is ook weer echt uitstekend. Een genreoverstijgende politiethriller/mystery/misdaadfilm met horrorelementen, kenmerken van de film noir, komische momenten en een liefdesverhaaltje. Ik ken verder geen oudere film die er beter uitziet. Geweldige artdirection met die ruime decors en schitterend cinematografie (vooral de eerste 10 minuten waren geweldig, o.a. het schieten in het donker).

Verder een heerlijk verhaal met 120 volgestopte minuten. Zeker 7 geweldige momenten - de eerste 10 minuten (een van de beste openingen ooit) - de out-of-body expiernce van dr. Mabuse - eigenlijk alle momneten in het gekkenhuis - de shoot out vanuit de flat - de kamer onder water - de moord in de file - en ook wel de brand op het eind. Absoluut topvermaak. 4,5 sterren voor een klein meesterwerk.

Jaren geleden gezien en blijkbaar tot conclusie gekomen dat dit een verschrikkelijk en inferieur vervolg was op een geweldige film. Oordeel 1,5 sterren. Deel 2 is vooral een heel andere film geworden. Initiële teleurstelling is niet zo vreemd, maar kijk de film zonder deel 1 in het hoofd en het wordt al wat gemakkelijker een leuke avond.

Het is een vrij bizar vervolg geworden. Campy en met humor. Bizar niet zozeer in wat het is, maar bizar om te zien hoe verschillend deze film is ten opzichte van het origineel. Hoogtepunten zijn het begin met de onthoofde jongen (irritante gasten waarvan je hoopt dat ze zo bloederig mogelijk het loodje leggen), het kettingzaaggevecht (de spellingscontrole herkent dit woord vreemd genoeg niet) met Hopper en tot slot Williams als veroveraarster op de berg. Daartussen is het wel aardig.

De effecten van Savini passen heerlijk bij de film (zoals bijna altijd) en de humor werkt verrassend goed. Eigenlijk het enige jammere vond ik dat er geen enkele dreiging meer van Leatherface uitgaat. Hij staat als een idioot met kettingzaag boven zijn hoofd te zwaaien, maar serieus neem je hem al lang niet meer. Een beetje de devaluatie van een geweldige bad guy. Ook lijkt de film niet helemaal af. Is die granaat nou afgegaan bijvoorbeeld?

Leuke campy film die eigenlijk wat ondergewaardeerd wordt. Deed ik ook een tijdje, maar dat was dus niet terecht. Je kunt hem het beste los zien van het origineel, al valt dat natuurlijk niet mee. 3,5 sterren

Had gehoopt op een leuke avonturenfilm, maar kreeg een weinig boeiend romantisch drama. Aardig geacteerd, Olivier is altijd wel sterk, maar Leigh is nogal wisselvallig. Op het ene moment is ze steengoed, terwijl ze ook vaak er volledige overheen gaat met een hoop overdreven gedoe. Laatste 15 min. zijn het best, maar toen had de film eigenlijk al mijn interesse verloren. Veel te veel gelul, dat zelden boeeind wordt. 2,5 sterren, slecht wordt het niet.

Geweldige film met misschien wel het beste camerawerk dat ik ooit zag. De fijn bewegende camera maakt het publiek deel van het reisgezelschap. Het is niet zozeer voortreffelijk omdat de shots ontzettend lang aangehouden worden, al vind ik dat uiteindelijk wel een belangrijk onderdeel, maar het zijn meer de personages, gebeurtenissen en geschiedenis die door het beeld heem glijden. De camera volgt in onafgebroken shots verschillende personages door de meest effectieve cameraposities ooit. Arvanitis volgt een personage, komt een ander personage tegen en volgt die verder. Ik moest denken aan het openingsshot in Touch of Evil (Angelopoulos is groot fan van Welles), maar dan de hele film door.

Het is een markante vertelling van een geschiedenis. Die geschiedenis is het onderwerp, de personages van het toneelgezelschap leidend voorwerp. Af en toe werkt het nogal verwarrend allemaal door de vele literaire verwijzingen en het heen en weer gespring in de tijd. Ook leren we de karakters alleen echt kennen als er op een aantal momenten de vierde muur wordt doorbroken. En dan nog alleen maar door hun lot in die geschiedenis.

Ik wilde de film in delen kijken, hij duurt immers 4 uur, maar kon mijn ogen er niet van af houden. De film kent vele prachtige scenes. Te veel om hier nu even snel op te sommen. Het is een prachtig meesterwerk. 4,5 sterren.

De films van Mann zijn vaak redelijk spannend en goed verzorgd qua acteren en cinematografie (bijv.) en vaak zitten er verschillende sterke scenes. Zijn oeuvre spreekt mij zeker aan en ik blijf hem in de gaten houden. Toch zijn eigenlijk al zijn films ook wat hol en leeg. Echt emotionele binding krijg je niet. Heb bijvoorbeeld ook nog steeds geen overtuigende romance gezien in een film van Mann. Op zulke momenten zie je wel waar hij in te kort schiet.

Thief is hier geen uitzondering op. De film boeit gemakkelijk twee uur. Zeker tegen het eind is de film bij vlagen geweldig. Toch wordt het niet echt geweldig door de zaken die ik al noemde. Dat Mann geen acteursregisseur is, blijkt uit alles. Zelfs de sterke Caan, blijft ver weg. Toch ben ik erg positief, hoor, maar ik blijf dat wel jammer vinden. Mann zal daarom nooit bij mijn absoluut favorieten gaan horen. Toch 4 sterren, want dat hij zeer bedreven is in zijn vak is voor mij duidelijk.

Geweldig vermakelijk. Houd echt van oude avonturenfilms. Deze is wel erg oud, maar de gigantische sets zorgen ervoor dat je je echt in Bagdad waant. Verder blijft dit een fantastisch verhaal en is het tempo (op een inkakmoment halverwege na) moordend. Sommige sfx vind ik zelfs nu nog overtuigend, terwijl sommige andere effecten (natuurlijk) erg verouderd zijn. Heerlijke film. 4 sterren.

Film met enkele zeer sterke scenes (bankoverval nummer 37, het auto-ongeluk, de ontsnapping uit de gevangenis, het eind) en de film ademt een heerlijke sfeer, versterkt door de fraaie locaties. Toch is Thieves Like Us niet helemaal geslaagd. Het acteren is vrij wisselvallig, personages doen nogal irritant zonder duidelijke reden en af en toe is het wat rommelig. Toch wegen de sterke punten net wat zwaarder, maar Altman heeft sterkere films afgeleverd, met name juist ook in deze fase van zijn carrière. 3,5 sterren.

Dassin weet wel hoe hij een verhaal moet vertellen. Dat is me met de eerste film die ik van hem zie (onvoorstelbaar eigenlijk) al duidelijk en is het sterke punt van Thieves Highway. De opbouw van het verhaal en de vertelstructuur is ijzersterk.

De film heeft veel aspecten van een film noir, toch zou ik deze film daar nooit onder scharen. Het voelt nergens als een film noir en er zijn te veel elementen die ontbreken. Ondanks de sterke plot, neemt ook dit hoofdpersonage weer een groot aantal vrij domme beslissingen (of toch in elk geval met bijna alles dat hij doet wel erg veel risico). Dat is een genre-element dat wel vrij makkelijk terug te vinden is. Hij haalt de druk er wel een beetje vanaf door dat zelf ook een paar keer te benoemen.

Grootste verdienste van Dassin is dat hij de verkoop van appels, net zo spannend maakt alsof het om de handel gaat van kernwapens. Dassin zorgt ervoor dat je voor het scherm bijna ‘boe’ zit te roepen als je Lee. J. Cobb ziet. Dat je bij weer een risicovolle actie van Conte ‘doe dat nou niet!’ 60 jaar terug in de tijd zit te schreeuwen. Om een lang verhaal kort te maken, Dassin vertelt het verhaal zo effectief dat het je pakt en vasthoudt tot het eind.

4 sterren voor vakmanschap. Ben benieuwd naar meer van hem en Rififi ligt natuurlijk al klaar.

Fijne ouderwetse sci fi. Wat ik een grote plus vind is dat de personages allemaal eigenlijk heel logisch reageren op de gebeurtenissen. De stappen die ze nemen zijn gemakkelijk te verdedigen. Ook was er niet een hoop panisch gedoe. En dus kunnen we ons lekker concentreren op de opgevoerde spanning. De Noordpool als locatie met daarin een geïsoleerde barak met opslagplaatsen en zijkamertjes werkt erg goed. Grappig ook dat de dreiging veel groter is als je het monster niet ziet, dan wanneer dat wel het geval is. Het is verder allemaal heel solide. Het acteren, de look van de film. Alleen het monster is niet geheel overtuigend. Maar ik heb me er gisteren prima mee vermaakt.

Oh ja, de remake is inderdaad beter. Dat komt omdat de paranoia veel sterker werkt dan het monster hier. Maar dit is een prima film. 4 bescheiden sterren.