Opinions

Ik ben het redelijk eens met de consensus. Technisch goed, er gebeurt genoeg en het kijkt gemakkelijk weg. De personages zijn het probleem. Totaal niet uitgewerkt en volledig oninteressant. Een stel grote kinderen. Ik weet niet of dat het punt is dat Edel wilde maken, maar dat is hoe dan ook kort door de bocht. Het interessantste personages was Meiner, maar dat komt ook al niet echt uit de verf. En zo is de film dus slechts half gelukt. Ik geef toch 3,5 sterren omdat de film voorbij vloog en bij vlagen toch wel erg krachtig is. Maar dat er meer in gezeten had is evident.

Minimaal de 4de keer dat Tornatore zo'n film maakt en het concept was al niet bijzonder origineel toen ie ermee begon. Vreemd dat ie ondanks zijn ervaring en de persoonlijke setting zo'n onevenwichtige en gefragmenteerde film maakt. Baaria is vreemd van toon en probeert het luchtig te houden, terwijl dat niet altijd past. Mede door de opzet en toon is het een niet zo'n bijzonder tussendoortje, ondanks de grote production value en de tijdsspanne waarin allerlei bekende thema's voorbij komen. Film wordt enigszins gered door leuke bijrollen en sterke scènes.

Deze film werd door mij en wordt door de meesten gruwelijk onderschat. Ik vind dit een betoverend sprookje, met veel grappige momenten en de film is ontzettend knap gemaakt. Misschien is het af en toe wat voorspelbaar en duidelijk op kinderen gericht, maar tsjonge jonge het is dan ook een familiefilm. Ik verhoog naar 4 sterren.

Grappig dat de mensen die deze film wel goed vinden daar betere argumenten voor hebben dan de mensen die het niets vinden. Wat een bizar laag gemiddelde voor zo'n leuke film. Zag een paar jaar geleden ooit eens een klein stukje op TV en was behoorlijk onder de indruk van met name de vormgeving. En die indruk klopte volledig.

Leuk donker sprookje en heel apart vormgegeven. The City waar babe zich in bevindt is een stad zoals Jeunet hem had kunnen bedenken en misschien nog wel een stap verder. Deze stad is een combinatie van alle grote steden in de wereld (niet eerder zoiets gezien). Heel mooie artdirection en prachtig gefilms. Van een heel andere orde dan deel 1 die ook leuk is, maar deze vind ik misschien nog wel beter. Ben het volledig eens met Wouter en Mug die goed uitlegde.

4 sterren.

Ik had wel zin in een lekkere pretentieloze actiefilm. Maar met name de humor werkte voor mij niet. Delivery en timing kwam totaal niet over (met als dieptepunt die grap over the rich white folks). De actie was ook maar tam eigenlijk en als bad asses zijn ze al lang niet meer serieus te nemen. Zelfs Will Smith begint een buikje te krijgen. En het duurt om nog eens láng allemaal.

Geweldige intrige en lekkere spanningsopbouw. Film kent heerlijke dialogen van een masterclass aan acteurs. De actiescenes zijn schaars, maar mede daarom winnen ze aan kracht.

Film ziet er waanzinning uit (niet te geloven dat dit een film uit 1954 is). Verder ook een aparte western, niet eerder een western gezien die zich afspeelt in 1945. 4 sterren.

Zelden zo'n krachtige film gezien. Geweldig. Er zijn weinig regisseurs die beter de neerwaatse spiraal van iemand die zijn leven naar de kloten aan het helpen is, in beeld kan brengen. 4 vette sterren.

Ik herinner me een interview met Herzog, waarin ie zei: ‘Who the fuck is Abel Ferrara?’ Het kwam er geloof ik dan op neer dat ie vindt dat ie zelf een veel grotere staat van dienst heeft en men er van uit kon gaan dat deze film een stuk beter zou worden. Misschien is zijn staat van dienst ook groter, maar Abel Ferrara’s Bad Lieutenant was vele malen beter.

Ferrara verkent de grenzen van een zelfdestructieve man, die zichzelf, zijn carrière en iedereen om hem heen naar de kloten helpt. Deze neerwaartse spiraal door drinken, drugs, gokken en al dat god verboden heeft, werd een spirituele zoektocht in de ziel van een man die het allemaal niet meer bolwerkt. En deze (deels religieuze) zoektocht werd aan de hand van indrukwekkende scènes en een harde rauwe sfeer een angstaanjagend portret, met een fantastische Keitel.

Daar komt deze film in geen velden of wegen aan. Begrijp me niet verkeerd; deze film is behoorlijk de moeite waard. Eigenlijk is het ook niet echt een remake, maar wordt alleen het uitgangspunt gebruikt. Herzog kiest een heel andere weg, maar dat levert geen betere film op. En als je dan zo hoog van de toren blaast, verwacht ik ook wel wat. Bovendien ben ik ook wel weer toe aan een echt goede Herzog. Fitzcarraldo en Aquirre der Zorn Gotes zijn fantastisch, maar verder maakt hij een beetje van die 3,5 sterren gevallen. Bovengemiddeld, maar nooit meer geweldig.

Herzog zijn film is dan ook weer zeer aardig, maar niet meer dan dat. Deze film is op de momenten dat Cage heeft gebruikt en zich laat gaan het leukst uiteraard. Veel komischer dan het origineel. De scènes waarin hij leguanen ziet zijn fantastisch. Of van de maffiosi die nogmaals moet worden doodgeschoten omdat zijn ziel nog danst. Of wanneer hij de oude vrouw haar lucht ontzegd, of sex heeft met die meid, terwijl haar vriend er bij staat. Bijvoorbeeld. De film straalt ook fun uit. Beste rol van Cage in jaren. Niet dat hij nu zo briljant speelde, maar in vergelijking met de meuk waarin hij de laatste jaren speelde, is dit een flinke verbetering. De aftakeling van een corupte agent was best overtuigend en vermakelijk. Toch mist deze film de scherpte van het origineel.

Het is een apart gevalletje. Misschien had ik hem iets beter willen vinden zonder het origineel. Maar ik heb nu eenmaal al gezien dat het veel beter kan. 3,5 sterren dus

Wat een prachtige film zeg, ik was diep onder de indruk. In de eerste plaats door alles dat je letterlijk ziet. De prachtige landschappen die je hier ziet en het scheve dorpje behoren tot mijn favoriete filmlocaties. Het krijgt iets sprookjesachtig. In beeld gebracht door kraakheldere cinematografie en hallucinerende tracking shots. Het mysterieuze verhaal vond ik in de eerste plaats vrij komisch. Het kluchtige werkt goed, meestal wordt deze term negatief gebruikt, maar dat is niet altijd terecht. De gimmicks werken. Het nooit zien van sommige personages (de putgraver, de collega’s van het de hoofdpersoon), het keer op keer op en neer rijden voor een signaal, dat ventje met zijn examens. Het geouwehoer vermaakte me prima.

De film heeft diepgang. Een meditatie over leven en dood. Het zijn van die loze kreten die zo gemakkelijk geroepen zijn en eigenlijk helemaal niets zeggen. Maar het is van toepassing op the Wind will Carry Us. Dat zit hem in eerste instantie in de uitwerking van de hoofpersonage. Het is een mystiek figuur waarvan je eigenlijk niet zo goed weet wat je er mee aan moet. Ik vond hem wat onsympathiek, maar ik kan me voorstellen dat iemand daar anders over denkt. Het is ook niet echt de protagonist op de een of andere manier. Dat is meer het dorpje, voor zo ver dat mogelijk is. Hij is een buitenstaander ook voor de kijker. Geen typische badguy, maar wel iemand die arme schildpadjes op hun rug legt als hij de kans krijgt.

Tegelijk is het iemand die alles in het werk stelt om de onzichtbare putgraver te helpen. Het is iemand die aan iedereen vraagt hoe het gaat, maar als beleefdheidsvorm. De enige waarvan hij echt geïnteresseerd is hoe het met haar gaat is een oud vrouwtje. Zij ligt op sterven, maar hij hoopt samen met zijn collega’s dat ze z.s.m. sterft. Waarom wordt niet echt duidelijk, maar is ook niet echt relevant. Het zal om zaken gaan. Het zijn meer observaties over zijn gedrag, maar zijn houding in het dorpje en de ontmoetingen die er uit voort komen, vormen een contrast. De film wil iets zeggen over hoe mensen ons leven leiden, zonder er direct iets over te zeggen zeg maar. Er is gedurende de film nauwelijks conflict, er zijn geen verteltrucs of noemenswaardige plot technische ontwikkelingen. Heel bijzonder voor een Mysterie. Kiarostami wil dat je gebruik maakt van je gevoel en je zintuigen. Niet dat je te veel nadenkt in letterlijke zin. De film is sfeer en gevoel en daarin zit voor mij de diepgang. Om op inhoudelijker niveau daar iets over te zeggen zou ik de film nog ene keer moeten zien.

De mooiste scene is misschien wel het moment dat het meisje een koe melkt in het donker. In feite zitten er heel veel grappige en mooie stukken in. Dit is pas de vijfde film die ik zie van Abbas Kiarostami, maar ik ga nog veel meer zien. Dit is wel pas de eerste volledige voltreffer voor mij, hoewel Ten in de buurt kwam.

Enige minpunt was dat je continu camera’s gereflecteerd ziet, met name in de spiegeling van de bril van het hoofdpersonage. Dit soort dingen vallen me nooit zo snel op, in deze film meermaals. Jammer, want het is verder juist technisch hoogstaand. Het haalde me er zelfs een beetje uit op een gegeven moment.

Daardoor slechts een dikke 4 sterren.

Aardige komedie. Paar leuke momenten, maar over het algemeen aardig. Zwigoff weet gelukkig altijd goed de humor niet uit de hand te laten lopen, waardoor het nooit echt flauw wordt. Verder kan je sowieso zien dat het allemaal net wat beter is, als de meeste flauwe komedies (van 2de rangs regisseurs). Jammer alleen, dat de film niet zo bad ass is, als 'ze' doen voorkomen. Zeker het eind is wat dat betreft een afknapper. 3,5 sterren.

Geweldige film. Schitterend geschoten en geconstrueerd. Een van de uitzonderingen waarbij ik het gespring in tijd echt een meerwaarde vond hebben. Inhoudelijk sterk, vond de dunne lijn tussen obsessie en liefde overtuigend. Wie wel eens in een destructieve relatie heeft gezeten herkent wellicht iets van de sfeer, die érg goed getroffen is. Dit gecombineerd met een prachtige en veelzijdige soundtrack, een heerlijke Theresa Russell en een spannend (voor mij uiteindelijk niet heel verrassend) plot maken dit bijna 4,5 sterren. De eerste 5 films van Roeg zijn van zeldzaam hoog niveau hoor.

prima film, die me sterk deed denken aan een combinatie tussen Bonnie & Clyde en True Romance. Tarantino had deze film waarschijnlijk wel gezien, voordat ie begon met het schrijven van die film. een deel van de muziek uit TR komt rechtstreeks uit deze film.

erg sfeervolle film en ondanks dat het een avontuurlijke film is (in de bossen met boomhut, uitkijktoren en ondergrondsehut) is het vooral een vrij deprimerende film.

Sheen is de perfecte anti-held. jammer dat Malick zo weinig films maakt [edit] ik zie nu pas dat er weer een nieuwe film aankomt. hulde [/edit]. 4 sterren.

Prachtige film, die een schitterend kijkje in de keuken van het Japan vlak na de oorlog biedt en geeft inzicht in drie verschillende generaties. Klinkt saai, maar is vooral erg mooi. Mensen die vinden dat je om meer info te krijgen over een cultuur net zo goed een boek kan lezen of een docu kan kijken (waarbij ik me dan hevig afvraag hoe vaak ze dat daadwerkelijk doen), missen het gevoel van melancholie, de warmte en de nostaligische sfeer. En daar gaat het om. Heerlijk! 4 sterren.

Leuke film. Lekker luchtig inderdaad. Het hoeft van mij bij Peckinpah niet altijd bloederig, rauw en keihard te zijn met een moordend (!) tempo. De film een komedie noemen gaat me wat ver, maar er zitten genoeg komische stukken in. Vond het allemaal erg aangenaam en het rustige tempo zorgt ervoor dat de acteurs wat meer ruimte krijgen. Vooral Robards is fantastisch natuurlijk. Dit in combinatie met enkele erg sterke scenes zorgt voor een zeer prettige kijkervaring. Trouwens de technische trucjes met versneld afspelen, de splitscreens en aparte montage is wel opvallend, hoewel lang niet altijd geslaagd en misschien wel een beetje out of style. 4 sterren.

Ben gestart met de grootste disneyklassiekers opnieuw te kijken. Begonnen met een, waarvan ik niet zulke hoge verwachtingen had. Dan denk ik toch meer aan Sneeuwwitje, Pinokio, Dumbo of delen van Fantasia.

Maar Bambi blijft een leuk, lief en kleurrijk sprookje. De momenten waarop Bambi leert lopen, vriendjes maakt, het voor het eerst regent of sneeuwt of wanneer ze verliefd worden, zijn warme scenes. Feelgood cinema op zijn Disneyst. Niet echt speciaal, maar zeker wel leuk.

De combinatie van dierenmanieren, met menselijke trekken is best slim gedaan. In veel animatiefilms van nu zijn het eigenlijk gewoon dieren die zich gedragen als mensen.
Het duurt lang voordat de spanningsboog zich aandient, maar Bambi is op momenten ook dramatisch best sterk (Bambi's moeder die doodgeschoten wordt, de komst van de mensen of de bosbrand). Ik kan me best voorstellen dat dit indruk maakt op de allerkleinsten, hoewel ik niet meer goed weet wat voor indruk het bij mij achter liet. Animatie is op veel vlakken achterhaald, maar vond het er overwegend gewoon prima uitzien hoor. Niet storend in elk geval en op momenten zijn de details zelfs erg goed uitgewerkt.

Bambi is misschien wat kinderachtiger dan ik gehoopt had. Wat dat betreft is Pixar w.m.b. beter in vermaak voor de hele familie. Maar goed, dit blijft na 70 jaar opvallend makkelijk overeind. 3,5 voorzichtige sterren, worden 3,5 verdiende sterren.

Toch ook wel weer een leuke film. Net als in alle Allens zit ook Bananas weer vol leuke kwinkslagen en ideetjes, waarvan je er zeker een aantal in latere films wat beter uitgewerkt terugziet. Het is ook een beetje een combinatie van latere films als bijvoobeeld Manhattan (het eerste half uur) waarin het een romantische komedie is met een onzekere en neurotische Allen in New York, naar het wat experimentelere Zelig (het tweede half uur) en Woody allen laat zich helemaal gaan in zijn absurdisme in de laatste 20 minuten in de rechtbank en dan is het meer een persiflage als in Sleeper. Verder zitten er ook wel weer leuke vondsten in waardoor dit een vlotte en kleurrijke komedie is. Maar het is iets te veel los zand en net niet leuk genoeg om echt aansluiting te vinden bij zijn beste werk. 3,5 sterren.

Must voor musicalliefhebbers, hoor. Beetje combinatie tussen (het eerdere) Singin' in the Rain (die net een stukje sterker is) en (het latere) the Producers (waarvan deze het ruimschoots wint).

Erg leuke zang en dansnummers, die gezien de setting perfect in het verhaal passen. De stukken tijdens de repetities en vooral het uiteindelijke 'the Band Wagon' waren fantastisch. Het 10 minuten durende eind van the Band Wagon (zowel het eind van deze film als het toneelstuk in de film) Murder Mystery was een absoluut hoogtepunt, net als het uitzinnige Tripplets, Louisiana Hay en eigenlijk alle zogenaamde scenes uit de the Band Wagon (het fictieve musicalstuk uit de film). Maar ook buiten the Band Wagon zitten prachtige stukken zoals Shine my Shoes (of zoiets) en het stuk bij Central Park.

De film is een parodie op Broadway, maar dan een heel luchtige. Pretentieuze film/toneel/musical makers krijgen er van langs, maar de film is eigenlijk vooral een komedie. Heerlijke kleurrijke sets (je weet echt niet wat je ziet) en een waanzinnig tempo. Ben niet zo'n fan van Astaire, maar vooral de rest van de cast deed het erg goed. En dan met name Jack Buchanan als losgeslagen regisseur. 4 dikke sterren en zoals gezegd een must voor musicalliefhebbers en eigenlijk alle soorten filmliefhebbers.

Nu ik de film helemaal heb gezien, viel me eigenlijk pas op dat dit eigenlijk gewoon een losse remake is van Butch Cassidy and the Sundance Kid. De luchtige toon is goed getroffen, maar verder is het helaas ondermaats op bijna alle vlakken. 1,5 sterren.

Tjee, wat te maken van deze film. Zag hem ooit eens, maar wist er eigenlijk niets meer van.

Vaak stijlvol, soms overgestileerd. Vaak een leeg vat, soms ook gevoelig mooi. Vaak erg sterke scenes, soms strontvervelende inkakmomenten. Vaak erg van de hak op de tak (ongetwijfeld bewust) dat soms irriteert. Vaak kitscherige muziek, die toch ook vaak werkt. Het prachtige eind brengt hem bijna nog op 4 sterren, maar bijna is niet helemaal.

Wel een goede film. Leuke variant op de storm van Hollywood films met oorlog en veldslagen van de laatste 10 jaar. Deze film is veel rauwer, harder en bloediger. Waar in Hollywood films alles er gelikt uitziet met computereffecten, is dat hier niet zo. En hoewel hier ook de sentimentele muziek aanzwengelt op de juiste momenten, er klein drama is tussen al dat groteske geweld en de film niet vies is van het nodige heroisme, breekt de film op de juiste momenten hiermee. Naast wat ik al noemde is het einde daar het beste voorbeeld van. Misschien onvermijdelijk gezien de geschiedenis, maar Hollywood had dit dan al niet verfilmd in de eerste plaats (of e.e.a. gewijzigd). Lang verhaal kort, de moeite waard voor de liefhebber. 3,5 sterren.

dat de film visueel overdonderend is met mooie plaatjes, dat de film stemmige muziek heeft van Schubert, dat de kostuums prachtig zijn en dat de adaptatie geweldig in elkaar stak, is allemaal niet zo moeilijk te bedenken wanneer je een positieve review wilt schrijven.

de film heeft echter veel meer om het lijf. af en toe ontroerend; dat zoontje dat dood ging af en toe erg grappig; die wel erg beleefde overvallers, de geniale ontsnapping ik had dus echt de hulp van de voice over (die ik wat minder vond, trouwens) nodig om te zien dat Barry verkleed was . en dat allemaal door geweldige acteurs, waarvan ik tot op heden eigenlijk nog veel te weinig heb gezien. alleen die Bryan (dat jongste zoontje) was minder.
verder vond ik de verschillende duels erg leuk om te zien.

de film bestaat net als bijv. FMJ uit twee delen. en net als in FMJ was het eerste deel het best. het deel waar Barry sympathie opwekt. het deel wat eigenlijk nog een behoorlijk vrolijk avontuur is. nee, dan het tweede deel. veel treuriger van toon en Barry gooit een groot deel van de zwaarbevochten sympathie uit de eerste 90 min. overboord. typisch weer die pessimistische levensvisie van Kubrick in deze film, zoals in eigenlijk al zijn films. toch vond ik het tweede deel een stuk minder boeiend. minder diversiteit, minder memorabele momenten en het verhaal zit een beetje vast. het laatste duel maakte echter veel goed.

er zit geen overbodig shot in de film (films van landschappen e.d. reken ik daar dus ook niet bij) en wanneer je op let zie je dus dat er veel vaart zit in de scènes (vooral het eerste deel) en dat deze film niet korter verteld had kunnen worden. 4 sterren. niet de beste film van Kubrick, maar wel het beste kostuum drama (waar ik normaal niet van houd) dat ik ooit zag.

met stip op 4 in mijn coen top 10 (hoewel........ top 9, aangezien ik er nog een moet).

hilarische film. enkele erg leuke stukken uit de film:
- de swoosh elke keer als de deur van Fink openging.
- het personage van goodman. een geweldige twist betreffende zijn rol (shotgun scene )
- die hollywoodmagnaat.
- bijrolletje van buscemi.
- de mug, die nog een frapante rol krijgt uiteindelijk.
- etc. etc.

de film wisselt perfect af tussen absurde situaties en momenten dat je echt met Fink meeleeft. erg mooi geschoten, ook. klasse vertolkingen tot in de kleinste bijrol.

top vermaak. 4,5 sterren.

Herzien en dit is met stip mijn favoriete batman. Humorvoller, fantasierijker, sprookjesachtiger, kleurrijker en gewoonweg leuker dan alle andere Batman films. Burton gooit alle schroom van zich af en laat Batman zien vanuit zijn visie, die me bevalt. Verhoogd naar dikke 4 sterren.

Dit is toch gewoon de pilot van de nieuwe serie? Het voelt hoe dan ook behoorlijk TV-achtig allemaal en heeft ook te weinig de allure van een film om indruk te maken. Vooral het eerste uur is nogal saai. De karakterintroductie is erg standaard. Een flauwe romance of twee, vader-zoon issues die we al 100 keer hebben gezien, voorspelbare rocksterneigingen van een wetenschapper of de briljante pilote die niet in de pas wil lopen en daardoor (ondanks onmiskenbare kwaliteiten) constant in de problemen komt met een meerdere die natuurlijk weinig gevoel heeft voor rechtvaardigheid. Het voelt allemaal wel erg cliché aan.

Het interessante ligt hem in het gehele gedeelte waarin de mensheid uitgegroeid dreigt te worden. (Morele) keuzes die gemaakt moeten worden over wie er gered wordt en wie niet. En die moeilijke situaties, lopen nu eens niet met een sisser af. De karakterontwikkeling is er bij de tot dan toe een-dimensionele personages wel en de gevoelens van angst, het nemen van verantwoordelijkheid en het maken van onmogelijke beslissingen worden overtuigend gebracht. De laatste 2 uur zijn hierdoor boeiend om te volgen.

De special effects zijn wat wisselend. Op het ruimteschip schiet het op technisch gebied wat tekort, hoewel het zwierige camerawerk af en toe fraai is. De scènes in outerspace zijn van iets hoger niveau. Het acteerwerk loopt uiteen van niet al te bijzonder, tot echt nogal matig. Ook de dialogen zijn af en toe om te huilen. Toch zijn de ontwikkelingen van de dreiging van de uitsterving van ons ras, de apocalyps, pakkend genoeg. Dat komt omdat er aardige momenten zijn en de opbouw van het verhaal prima is. Er zijn na het eerste uur, prima momenten zoals de scène waarin gekozen moet worden wie ze vanaf de planeet die ten onder gaat mee moeten nemen om te redden, de vrij avontuurlijke scène met de cyclon in de opslagruimte, de keuzes die gemaakt moeten worden over het in de steek laten van ruimteschepen, het the Thing achtige concept waarin iedereen een cyclon kan zijn of enkele ruimtegevechten.

Er schort dus wel wat aan deze ‘film’, maar uiteindelijk snap ik het appeal wel en ging er voor een deel ook in mee. Ergens ben ik zeker benieuwd hoe dit verder gaat, maar tegelijk heb ik ook weinig zin om al 3 sterren.

Het is geloof ik de bedoeling hier te zeggen hoe deze film zich verhoud tot de rest van de films van Keaton. En nee, dit is niet een van zijn beste films, maar wel weer erg vermakkelijk.

Ik vond de jaagscene op de meerkoet, trouwens wel een scene die zich gemakkelijk laat meten met het beste dat Keaton te bieden heeft. Geweldig. 3,5 sterren

Trouwens wel grappig dat of het nou Charlie Chaplin of Harold Lloyd Laurel and Hardy is, als je een beetje slapstick hebt gemaakt moet je op zijn minst wel ns op onfortuinlijke wijze in de ring zijn beland.

Wat weinig stemmen voor zo'n vermakelijke avonturenprent. De eerste 10 minuten zijn het best, maar ook daarna zit er vaart in. Het verhaal zit trouwens verrassend goed in elkaar. Ben een fan van dit soort films. Ouwe lullen termen als 'zo worden ze niet meer gemaakt' zijn van toepassing. 7,5

Heerlijk relaxt, net als alle Rohmers. De zoektocht naar een liefde die gedoemd is ook maar van start te gaan, vond ik erg leuk. De slenteringen in de pittoreske straten van Le Mans, de herkenbare situaties, de gesprekken over niets, de feestjes, de subtiele humor. Ik mag die Rohmer wel. Het kabbelt wat voort, hij kiest voor onsympathieke hoofdpersonages, hij voert het gewone (de gewone situaties en mensen) tot het extreme door en het is eenvoudigweg anders dan andere films. Echt bijzonder wordt het hierdoor nooit, maar het is op een vreemde manier wederom zeer vermakelijk. De dialogen, de ontmoetingen, de zoektocht naar vrienschap en liefde. Het klopt allemaal.

Opnieuw 3,5 sterren.

Paar leuke grappen, maar verder is het een lege film die vaker erg flauw is, qua look inferieur aan andere films, een verschrikkelijk flauw verhaaltje heeft en het nodige jatwerk van met name a Bugs Life heeft. 2 sterren, omdat het niet echt vervelend wordt.

Kan zowel de mensen wel volgen die dit een prachtige film vonden, als de mensen die moe werden van het quasi-intellectuele gelul. Ik sta er een beetje tussen, hoewel ik meer neig naar die eerste groep. Wel iets minder dan deel 1, dat veel sprookjesachtiger was en waarin duidelijk wordt hoe mooi één enkele dag kan zijn. Daartegenover staat dat deze film (real-time?) prachtige scenes bevat, die Before Sunrise doen verbleken. Gemengde gevoelens. Even bekijken of ik de box met de twee films te ruil aanbied, of dat ik een jaartje wacht en het nog eens probeer. Voorlopig 3,5 sterren (voor beide delen trouwens).

blijft een immens slechte film. het lijkt op een uit de hand gelopen videogame.

vooral Hackman maakt zich onsterfelijk belachelijk door om de 4 en een halve seconde te roepen; 'lets get our boy back!'