Opinions

Mja, wel aardig. Schatplichtig aan o.a. the Marx Brothers, maar op zijn beurt weer zichtbaar invloedrijk geweest voor een hele hoop komedies uit de jaren '80 en '90.

Echt hilarisch wordt het nooit, een paar keer leuk en wat vaker aardig, soms ook flauw. Mel Brooks is niet helemaal mijn regisseur, maar hij heeft toch wel aardige films gemaakt, vooral aan het begin van zijn carriere. 3,5 sterren.

Zeker niet een van de beste Winding Refns, maar toch wel weer erg vermakelijk. Zag bij een snelle blik al termen als rauw en deprimerend voorbij komen en dat klopt ook wel. Toch hoor ik niemand over de komische noot van de film. En dat is juist de nuance die nodig was.

Het begin in die videotheek waarbij Mikkelsen een riedel van alle filmmakers en genres van 5 minuten ophoudt en de klant eigenlijk gewoon porno wil, is geweldig grappig. Vooral omdat die acteur die Milo speelt in Pusher, vervolgens hetzelfde gaat doen voor de pornofilms. Sowieso vind ik moviereferences vaak snel leuk, aangezien dit eenvoudigweg ook mijn interesse heeft en hier zitten er veel in. Heerlijk. Het mooie is dat je je kunt verplaatsen in het karakter van Lenny, veruit het sympathiekste personage, en dat de filmreferences geen doel op zich zijn maar eenvoudigweg weergeven dat zijn te kleine belevingswereld hieruit bestaat.

Daarna wordt de humor wat zwarter en op een gegeven moment maakt het plaatst voor nogal zwaar drama. Zo’n situatie als bij de discotheek met die racistische (“ik ben geen racist want ik eet ook broodjes falafel”) uitsmijter of die scene in die 711 zijn goede voorbeelden. Nogal ongemakkelijk, maar toch zeker ook wel komisch.

De geweldsuitbarstingen die volgen, liggen best zwaar op de maag. Net als bij de meeste van zijn films, is het geweld niet contant in grote hoeveelheden te zien. Er ontstaat een broeierige sfeer, je voelt dat het naderende onheil steeds verder uit de hand dreigt te lopen en dan pas komt het geweld. Daardoor heeft het een impact.

En dan is er ook nog het liefdesverhaal (of eigenlijk twee, maar vond die van de ontluikende liefde het mooist). Een ziel kan gered worden door zoiets 'eenvoudigs' als een vrouw. Dat hoeft geen bloedmooie vrouw te zijn, maar gewoon een doodnormaal meisje. De redding van Lenny, maakt het contrast met Leo duidelijk, die dat kleine beetje dat die dan heeft verpest. De introverte en onzekere Lenny wint precies door die persoonskenmerken aan goodwill.

Die combinatie van humor, drama, geweldsuitspattingen en liefde maakt het een krachtig en universeel geheel. Visueel is het nogal ongepolijst, wat ook juist wel weer bijdraagt aan dat zelfde geheel. Bovendien is de gehele film nogal ongepolijst (en misschien op momenten een tikje onevenwichtig). Er zitten zo nu en dan echt verrassend mooie shots in. De acteurs zijn over het algemeen genomen ijzersterk. Heb niet zo veel aan te merken op deze film, hoewel het gevoelsmatig ook weer niet echt heel erg goed is.

4 sterren verdient Winding Refn opnieuw wel weer, maar het is krap.

Erg vermakelijk inderdaad. Opnieuw komen easterns en western samen met deze zaitochi bewerking. Die Italianen moesten het niet van hun originaliteit hebben, meer van hun gevoel voor stijl.. Veel vaart en afwisseling. De bad guys lijken zo uit een post apocalyptische film weggelopen. 4 kleine sterren.

Leuke film, die op momenten echt leuk is. De flashbacks en geweldadige scenes waren allemaal geslaagd. Verder gewoon een gezellige gangsterfilm. 4 (heel kleine) sterren.

Ik denk dat ik vroeger wel bijna alle films van Laurel & Hardy heb gezien. Of toch in elk geval een groot deel. Welke films ik precies heb gezien en zeker niet welke er dan leuker waren dan een ander, weet ik echt niet meer. En dus werd het tijd voor een hernieuwde kennismaking met ze. En aangezien een beetje complete filmcollectie niet zonder in elk geval een handjevol van hun films kan en die films echt niet veel meer kosten, is het moment na 15-20 jaar daar.

Block-heads is een echte diesel. Duurde wel effe voor ie op gang kwam, ik vreesde zelfs even na zo’n 15 minuten (toch meer dan een kwart van de film). Maar hij werd leuker en leuker. De scenes in het trappenhuis (die in feite een groot deel van de film in beslag nemen) zijn echt geweldig. Op naar Way out west, Flying Deuces en meer. Solide 3,5 sterren.

[edit] hoor iedereen over de, inderdaad wel leuke, rolstoelscene, maar de scenes in het trappenhuis vormen toch echt het hoogtepunt!

Vond hem als historisch document lachwekkend. Een flauw thrillertje die niet meer behelst dan een vervelende zoektocht naar een diamant. Ondertussen probeert men allerlei problemen in Afrika aan de kaak te stellen (de diamantensmokkel, kindsoldaatjes). Het erge is dat de film daar niets mee doet, het wordt zelfs op een vrij kwalijke manier gebruikt. Namelijk als spanningsboog en om punten te scoren bij het publiek door zogenaamd indruk te wekken. Immers brengen zulke thema's 'indrukwekkende' scenes met zich mee. En daar smult het filmpubliek van ('hmm een historisch document en een leuk actiethrillertje'). Afrika en zijn problemen zijn niet meer dan een ondergeschikt (maar spectaculair!) toneel in plaats van een onderwerp op zich. Ik heb nog nooit gruwelijkheid op zo'n afstandelijke en nietszeggende manier in beeld zien worden gebracht. Ik waardeer af naar 1,5 sterren.

vind de the big l en barton fink moeilijk te vergelijken met blood simple. het geweldige lage tempo, het camerawerk en... tja tis al besproken, zijn wel vele malen beter dan in eigenlijk alle andere films van the coens.

Dit neemt niet weg dat ie niet per se beter is. Vond zelf alleen the big l en fargo (sorry niet echt verrassend) beter. Maar niet beter geregiseerd.

Zowaar beter dan deel 1. Vond deze helemaal niet zo slecht.Natuurlijk al erg vaak veel beter gedaan, maar de actie is talrijk, gevarieerd en redelijk gechoreografeerd. Echt geweldig is het natuurlijk niet, maar ik heb het slechter gezien. Vooral het laatste half uur in de arena is best cool. Dit is troep die ik dan best nog wel kan hebben. Acteren, dialogen, plot (hoewel het uitgangspunt niet eens zo slecht is) en heel veel andere zaken zijn echt erg slecht, maar ach. Heb me redelijk vermaakt. 2,5 sterren.

Oei, dit viel dan inderdaad weer niet mee, zeg. De hele reeks is me wel meegevallen (4 van de 8 delen zijn inmiddels guilty pleasures) en heeft een aantal aardige herbewerkingen van succesformules (van Die Hard tot the Fugitive). Dit is echter echt erg slecht op werkelijk alle fronten.

1 ster, omdat er best vaart in zit en vooral door de geweldige Michael Powell, Ermeric Pressburger grap (en dat bij zo'n film).

Bij vlagen indrukwekkende film, hoewel de aanloop naar het incident me wat te lang duurde. De docu-achtige stijl werkt hier als een trein, hoewel het bij United 93 nog beter is. Het camerawerk is heel knap en effectief. Twijfel tussen 3,5 en 4 sterren.

Laatste 20 minuten zijn zinderend. Daarvoor gewoon weer een leuk de Palma leenwerkje. Maar zoals gezegd de ontknoping en eigenlijk het hele laatste stuk trekt hem naar een dikke 4 sterren. Prima film!

Vooral een heel aparte film. Het begint vooral als soort voorloper van een Turks Fruit. Het lege bestaan van een recalcitrante kunstenaar die zich een vraag stelt die wij ons allen vroeg of laat wel eens stellen; 'is dit het nou'? Een film over een zoektocht naar meer, een film over eenzaamheid en een wereld onder de oppervlakte.

Naar mate de film vordert wordt het veel een mystery-achtige thriller. Die combinatie vond ik goed werken. Vond het thriller aspect op zichzelfstaand nogal slap en redelijk voorspelbaar. Maar als onderdeel van een slice of life, die slechts voor weinigen herkenbaar zal zijn, vond ik het intrigerend. 'Iemand die op zoek is naar iets, zal ook wel wat vinden', lijkt Antonioni te zeggen en daarbij; 'niets is wat het lijkt'.

Als de vrije lange aanloop naar het spannendere deel van de film voorbij is, volgen er een aantal heel unieke scènes. Wat te denken van dat concert, waar het publiek onbewogen de voorstelling aanschouwt, om zich vervolgens massaal te storten op de restanten van een gitaar. Of de worsteling met twee naakte groupies (de Britse censuur moet zich een ongeluk zijn geschrokken). Of anders wel de laatste scène.

Die eindscène schreeuwt; 'realiteit is relatief'. Dingen (en dan heb ik het over grotere en misschien wel hogere 'dingen' in het leven) zijn zo echt als je zelf wilt. We bepalen onze eigen realiteit. Je kunt het daardoor zo spannend en boeiend maken als je wilt. Vroeger als kind achtervolgde ik als zogenaamde spion wel eens mensen op straat. Meestal doodnormale mensen, maar soms zaten daar daadwerkelijk vreemde mensen bij. Die voyeuristische trekken zijn gelukkig wel weggetrokken, maar als je op zoek gaat krijg je ongetwijfeld meer te zien, dan de oppervlakte toe laat. Daar gaat de film over en hoewel de film grotendeels weinig echt indrukwekkende scenes heeft, is de film boeiend van a tot z. Knap. 4 sterren.

Mag je ook recensies schrijven over de bijdragen tot dusver? Laat ik dat niet doen, maar volstaan met de opmerking dat bijna elke bijdrage op de 4 pagina's tot nu toe behoorlijk spot on is, zelfs de meningen waarik het minder mee eens ben. Ook wel eens het vermelden waard. Samenvattend; het verhaal loopt als een trein, de flashbacks versterken het heden, de karakters zitten ergens tussen de vermakelijke Allen karikaturen en echte personages in en, ik kom er niet omheen, Blanchett is voortreffelijk.

briljante film. heb zelden een film gezien waarin muziek, spanning, acteurs en een slim plot zoveel indruk op me maakte als blue velvet dat deed.

de scenes met Hopper zijn (zoals bekend) bloedstollend. de film zuigt je op, slikt je in en ik verwacht dat ik er de komende dagen niet meer uit kom.

ben erg geïmponeerd. 5 sterren en ik ga er over nadenken om hem in mijn top 10 te zetten.

Vooral erg sfeervol dit portret van het nachtelijke Parijs met de casino's en nachtclubs. Het heist-verhaaltje dat zich later ontspint doet er eigenlijk niet eens zo veel toe. Opvallend dat half Montmarte wist van de plannen, ze weten dat het is doorgeluld en toch er mee doorgaan (en goh, het gaat fout), terwijl het zo uitvoerig was gepland. Dit kleine minpunt neem ik voor lief, vooral omdat het verder geen afbreuk doet aan de heerlijke sfeer (echt wel de moeite van het twee keer noemen waard). 4 sterren.

Iemand verder de gelijkenis van Bob met Jaap Kooijman (Gerard Cox) uit Toen Was Geluk Heel Gewoon opgevallen?

Wel leuk. Een van de weinige Carpenter’s (laat ik hem maar gewoon de credits geven als ik iemand moet noemen) die ik nog niet gezien had. The Gas Station vond ik zelfs erg leuk. Prima vermaak. Leuke setting, aardige spanningsopbouw, leuke kills (had nog wat meer over the top gemogen), een mooie meid, een verrassende moordenaar en leuke cameo’s. 3,75 sterren.

Hair begon strontvervelend, maar eindigde wel aardig (hoewel de ontknoping weer wat flauw was). 2,25*

Eye was wat evenwichtiger, maar voelde wel erg aan als een goedkoop b product. De fun zat hier ook het minste in. 2,5 sterren.

Het gedoe tussendoor met Carpenter was wel aardig, maar vaak ook behoorlijk flauw. Heb de rekensom nog niet gemaakt, maar gevoelsmatig verdient het geheel 3*. Mijn probleem zoals vaker met dit soort films is dat het nogal onevenwichtig is. Hair is misschien zelfs wel het minste dat Carpenter ooit maakte.

Merkwaardige wisselingen van kwaliteit deze film. Geweldige scenes worden afgewisseld met wel heel matige momenten. (On)bedoelde humor?

Die wel hele lange (dubbele) achtervolging is het beste voorbeeld. Heel sterk stuk van de film, maar wordt dan weer afgesloten met een van de meest debiele liefdesscenes (of miste ik de knipoog?) ooit. Strontvervelend begin ook, echt niets aan. De gluurscenes waren dan weer perfect in beeld gebracht (vanaf dat moment wordt de film boeiend) met als hoogtepunt de moord, een van de betere 'moorden in een film'.
Denk toch echt dat dit meer een ode aan Hitchcock (inderdaad met name Rear Window en Vertigo) is dan puur jatwerk; de manier waarop de claustrofobie in beeld gebracht werd was daar het duidelijkste voorbeeld van.

De ontknoping was dan weer behoorlijk voorspelbaar. Voor mij was vanaf het begin al duidelijk dat de hoofdrolspeler (charismaloze kwast trouwens) die flat niet voor niets zou krijgen en die vent die hem te leen gaf achter het geheel zat. De laatste scenes waren dan ook nog eens heel matig. Heb lang met het idee gelopen (en nog steeds wel een heel klein beetje) dat de hoofdpersoon zich alles inbeelde. Maar dat zal wel niet. Toch wegen de sterke momenten zwaarder dan de mindere momenten. Vooral een erg aparte film gezien de wisseling in kwaliteit. 3,5 sterren

Ook weer leuk. De liedjes zijn opnieuw niet zo geslaagd en alle scenes waarin Laurel & Hardy niet te zien zijn, zijn sowieso nogal vervelend. Het is verder ook niet hun meest komische of anderszins meest memorabele film, maar er zitten toch weer heerlijke grappen in. Het bottelen van de flessen, de niet zo subtiele zoektocht van Laurel onder het kussen van Hardy, de berovingen, de reddingsoperatie met een dronken Laurel en de standaard running gag op het eind (waar Hal Roach een hekel aan had, zo het schijnt) zijn allemaal voorbeelden van slapstickkomedie van het hoogste niveau. Daarom 3,5 sterren.

Sorry dat ik het 'moet' zeggen ... maar sjeez, wat zijn Reinbo (Of welke Marx bros achtige naam ie tegenwoordig ook gebruikt) en Ajax&Litmanen irritant zeg. Over spam op deze site gesproken.

Anyway. Aalglad en je kunt je écht afvragen wat nog door mag gaan voor een biopic als je alles zó verdraait. Jammer, had veel meer ingezeten. Maar als fictie werk ergens in de verte gebaseerd op iets van soort van waar gebeurds niet onvermakelijk.

Waarom dit niet heel hoog in de top 250 staat is mij een raadsel. Een geweldige film, die op komische én dramatische wijze het leven in de pornowereld van de jaren '70 en '80 in beeld brengt.

Sex, Drugs and Disco... is de tagline. Uitstekend gekozen. Deze combinatie, samen met de geweldige cast en de vele geweldige scènes, zorgen dat dit een van de beste films is van de jaren '90. Zelfs beter dan Magnolia. 4,5 sterren.

Mooie cinematografie en enkele gave actiescenes, maken deze film bovengemiddeld de moeite waard. Hoogtepunten zijn het gevecht op het begin in de schaduw en de shootout bij het huis. Vind post apocalyptische films vaak wel wat hebben. Hier is de sfeer wel aardig, maar had misschien wat meer ingezeten. Washington is altijd wel degelijk en Oldman schmiert weer lekker. Vond de religieuze boodschap lange tijd niet storend. De laatste 5 minuten gaat de film wel aardig de mist in.

tja, veel dat deel 1 goed maakt mist deel 2. ga er verder niet te veel op in want alles is al gezegd. toch vond ik hem enorm meevallen. dan heb ik het vooral over het eind/de ontknoping. origineel en best spannend. vooral het stuk dat ze later op de video (na hem achteruit te spelen) terugvinden van de black-out, sprak tot mijn verbeelding.
geef hem gezien de erg strenge beoordeling, wellicht omdat het een sequel is, hier het voordeel van de twijfel; drie sterren.

ik heb de film weleens beschreven horen worden als poezie onder hoge druk. meer treffend had ie niet beschreven kunnen worden.

Door geluidseffecten, cameratechnieken en de spanning blijft deze film boeien. had ik nooit gedacht van een duitse film die bijna 3 uur duurt (orginele versie) en zich grotendeels op een locatie afspeelt.

Geweldige film. Absoluut hilarisch. W.m.b. mag thriller weg en komedie bij de genre-aanduiding (misschien aangevuld door mysterie). Een van de betere van Warmerdams. 4 dikke sterren.

Heerlijke en snoeiharde maffiafilm. Van elke romantiek ontdaan. Iedereen verraadt iedereen en op Silva (heerlijk rotkop) legt iedereen het loodje. Ben echt een fan geworden van di Leo. Stijlvolle films met een moordend tempo. Die Italiaanse genrefilms zijn een heerlijk alternatief voor gelikte Hollywoodproducties. Geweldig compromisloze en rauwe film 4 sterren.

Geweldig grappige film. Volledig op een lijn met de latere films van Anderson. De niet helemaal kloppende dialogen, de droge humor, de geschifte personages zijn weer allemaal aanwezig in een lekker absurd plot over het slechtste boeventrio ooit. Wes Anderson verrast, omdat zijn personages nooit reageren en handelen zoals je verwacht. Die Wilson broers kloppen ook gewoon helemaal met hun karakter.

De film is visueel duidelijk nog wat meer lowbudget en nog niet zo strak als zijn latere films, maar is minstens net zo grappig, al blijft de Royal Tenenbaums er voor mij bovenuit steken. Opnieuw 4 sterren.

Prima film! Sterke misdaadthriller, met een misschien wat simpel, maar heel erg effectief plot. Een plot dat veel sterke scenes toelaat. Verder sterk geacteerd door vooral Joe Pantoliano (waarschijnlijk zijn beste rol) en goede regie. Sterke dialogen ook. Als Sleuth beter is dan deze, moet ik die snel aanschaffen. Houd wel van films die zich voornamelijk op een locatie afspelen. 4 sterren.

Wat is dit nu weer? Dit hoort gewoon een film te zijn met 15 stemmen en drie berichten, waaronder een bericht van iemand die de film nog wel eens zou willen zien, maar de film nergens kan vinden . Een lowbudget film die geen hond gezien heeft, op een paar cinefielen na die echt alles willen zien. Een cultfilm die je vanwege zijn onbekendheid en het ontbreken van budget zijn onvolkomenheden vergeeft. Wat blijkt? Dit is een bekende film, staat hier vrij hoog in de top 250 (!) en blijkbaar lopen hele volksstammen met de film weg.

En die onvolkomenheden heeft de film toch echt. De film heeft in de basis een goed scenario en sterker; het potentieel om een geweldige film te zijn. Dit had gewoon een soort combinatie tussen Rocco and his Brothers en Scarface kunnen zijn. Wat hebben ze gedaan? Het geheel overdreven soapie gebracht, dialogen die lachwekkend zijn, een hoop nogal treurig stoer gedoe (ik wed dat mensen die dit in de top 10 hebben staan 9 van de 10 x ook Scarface erin hebben) en de slechtste hoofdrolspeler allertijden genomen. Film heeft de look van een slechte TV aflevering van Starsky & Hutch en ontwikkelingen in de plot zie je van mijlen ver aankomen.

Toch is die basis solide genoeg om in ieder geval vermaak op te leveren. Want ondanks al zijn fouten, heb ik overwegend drie uur wel redelijk geboeid zitten kijken, waren er een aantal behoorlijk sterke scenes (vooral in de gevangenis) en vond ik zelfs die hele bendestructuur in de gevangenis vrij geloofwaardig (zag ooit eens een docu en schijnbaar gaat het er voor een groot deel echt zo aan toe). Verder heb ik naast matig spel ook veel leuke (aankomend) bekende acteurs gezien.

En dus is het een redelijk vermakelijke film die verre (echt heel ver) van perfect is, maar op momenten wel iets heeft. Ik kan me wel voorstellen dat mensen deze film onweerstaanbaar vinden, maar ik kan me ook kritische geluiden heel goed voorstellen. Ik ga er tussen zitten, maar de afweging voor mijn 3,5* is dat ik de film leuk genoeg vind om op dvd te houden. Dit is een film waarbij ik vermeende kwaliteiten zou overdrijven als ik hem aanraad aan de liefhebber, omdat toch geen hond hem heeft gezien en de film mijn sympathie heeft. Nu is dat lastiger en zal ik eerlijker (kritischer) moeten zijn.

Aardige remake. Acteren is ok, maar wint het niet van het origineel. Bligh wordt hier veel menselijker neergezet (en had misschien ook wel gewoon het gelijk aan zijn zijde), hoewel ik Laughton vele malen imponerender vind dan Hopkins, die het verder ook wel goed doet. Film heeft wat aardige nieuwe scenes die wel de moeite zijn. Toch vind ik de versie uit 1935 zo ongeveer gelijk aan deze als ik alle plussen en minnen hebben doorberekend. En dan wint die eerste het toch op oorspronkelijkheid. De beste is Red River (en die wordt hier vergeten) van Hawks.

heb ik dit eerder gezien? natuurlijk! heb ik het beter gezien? dacht het niet!

komt als pluspunt bij dat deze film niet ontkent dat ie niet origineel is.

wat zoek ik een film? vermaak.

meestal wordt dit door een goed verhaal geleverd. of door spanning. oprecht drama, sfeer of..... actie die zo mooi gemaakt is en stijlvol met vaart wordt gebracht, dat ik 2 uur lang aan de buis gekluisterd zit.

heb in tijden geen actiefilm van de laatste jaren gezien, die me zo kon bekoren.

4 sterren (runner-up, voor 4,5)