Opinions

Weer een behoorlijk sterk staaltje van Meadows. Hij is tot nu toe niet in staat om een echt geniale film te maken, maar zijn films zijn over het algemeen goed en op momenten echt uitstekend. De man heeft visie en ik houd wel van regisseurs die zich gewoon boos maken.

Op zich is dit niet eens zo belerend of moralistisch. Toch deed de film me (opnieuw) nadenken, over de verkeerde wijze waarop mensen omgaan met hun ergernis en intolerantie tegen anderen. Het is nogal voor de hand liggend, maar juist in een Nederlands politiek klimaat, waar ik niet vrolijk van word, maakt deze film effectief duidelijk dat zulke radicale denkbeelden nergens toe leiden en dingen alleen maar verergert. Ik vind dit maar één stap verder dan het hele Wilders gedachtegoed. Best eng eigenlijk, vooral omdat het een internationaal verschijnsel is. Maar goed, ik zal geen politieke discussie ontketenen en het is niet dat ik zo'n film nodig heb voor dat besef, maar toch was ik er 90 min. lang mee bezig.

Meadows zorgt voor een bevreemdend soort realisme in zijn films. Constant voel je dat het niet goed zit en de boel dreigt te ontsporen en hij filmt dat op een heel eigen manier, kan het niet beter uitleggen dan dat. Ook hier zien we weer Engelse bekrompenheid en Meadows is er niet op uit om een shocker te maken, (zoals bijvoorbeeld voorgaande spreker verlangt). Het is een pure film, waarbij je het idee hebt dat het echt is. Zo is het al een keer ergens gebeurd of dreigt het opnieuw ergens te gaan gebeuren. Het is dan ook bijna irrelevant dat de film zich in de jaren '80 afspeelt (en toch ook weer niet). Hij blijft weg van te veel over-the-top momenten, zgn coole scenes of bloedvergieten. Het gaat om het onderhuidse dat broeit. En dat broeit helaas al decennia lang bij velen. Ook zijn er wat meer dramatische scenes, die eigenlijk ook wel werken. Net als bijvoorbeeld de opmerkelijk soundtrack.

Film waar ik wel wat mee kan, film die ik niet nodig had om mijn ogen te openen, maar er wel voor zorgde dat ik weer eens nadacht over een aantal genoemde zaken. 4 sterren. Meadows heeft mijn attentie.

Begint erg matig. Vond het een hele uitdaging de aandacht erbij te houden. De film werd echter aardiger en aardiger. Dit heeft de tand des tijds nauwelijks doorstaan, maar in de tweede helft is er gelukkig een gezonde dosis fun aanwezig. Dat komt vooral omdat het bloedserieus gebracht wordt, terwijl elk weldenkend mens weet dat je naar onzin zit te kijken. Hoewel de geloofwaardigheid continu flink in het geding is, wordt de film leuker naarmate het gekker wordt. Die insect alien, de apocalytische planeet, de maffe ruimtereis. En zo houd je een redelijk vermakelijke film over, waar je wel bereid moet zijn e.e.a. voor lief te nemen. 3 sterren.

Zou dit de eerste (film)parodie ooit zijn? Ik denk het haast wel. Keaton is een overduidelijke inspiratiebron voor filmmakers als Woody Allen e.v.a. , maar hier heel duidelijk ook voor iemand als Mel Brooks. Three Ages is vooral hoogst origineel. De vertelstructuur is natuurlijk leuk, vooral omdat de drie verschillende verhalen een elkaar versterkend en zelfde verhaal vertellen dat toch elke keer anders is, juist door het verschil in tijd. Three Ages wordt eigenlijk alsmaar leuker, naarmate de speelduur vordert. Hoogtepunt is de race in de arena. en de ontsnapping (typisch Keaton), uit het politiebureau. Maar er zitten in feite genoeg leuke stukken in.

Film heeft wat minder spectaculaire stunts als het beste werk van Keaton en ik vond het minder uitgesproken grappig. Toch zit de film weer vol vondsten, is het anders dan andere Keaton's en is het sowieso allemaal weer erg uniek. Twijfel tussen 3,5 sterren en 4 sterren.

Misschien niet zo vakkundig gemaakt als All the Presidents Men, wellicht is het hoofdpersonage niet zo goed uitgewerkt als in the Conversation en Network heeft misschien veel meer te vertellen, maar deze film is minstens zo spannend. Goed te zien waar Enemy of the State zijn krenten vandaan haalt. 4 sterren.

Ook deze Bond is wel weer vermakelijk. Young is toch wel een erg solide filmmaker. Thunderball biedt niet veel nieuws, maar is heel degelijk en behoorlijk vermakelijk. Ben de hele reeks opnieuw aan het kijken, maar begin zo langzaam aan toch wel te vermoeden dat de Bond's met Connery zwaar superieur zijn.

Verrassend sterke film. Veel beter dan de korte film, die lijdt aan het ontbreken van budget. Deze film heeft ook niet al te veel budget las ik net, maar dat is er geen seconde aan af te zien. Erg knap (en creatief) gedaan (ook al is ie opgepoetst). Grappig ook dat er binnen het zelfde genre als Star Wars, geen groter verschil mogelijk is.

Nadeel met 'dit soort films' is dat het nogal klinisch blijft. Dat zit er natuurlijk in opgesloten, maar je zit er wel mee. Een gevoel bij wat ik zie, krijg ik er niet bij. Ergens is het jammer dat Lucas al zo vroeg succes kreeg met met name Star Wars. Had hem nog wel een jaar of 10 willen zien als creatieve filmmaker. Vind het een erg knappe film. 3,5 dikke sterren.

Grote tegenvaller. Deze film lijkt een beetje een protestproject om de restricties die hem tijdens the Brothers Grimm waren opgelegd, af te schudden. Schrijnend dan ook dat die eerste film een stuk geslaagder was.

Deze film is niet echt komisch, zit verhaaltechnisch zeer zwak in elkaar en er is geen moment karakteruitdieping. Ik denk dat hij zijn bewezen kwaliteiten om een goede Fantasy film te maken wilde combineren met een soort trip als Fear and Loathing in Las Vegas. Jammer dat ie niet de tijd nam (zo lijkt het) met goed materiaal te werken, want vooral het screenplay is om te huilen. Het lijkt heel erg op een noodgreep om weer iets van zichzelf te laten zien op gebied van onafhankelijkheid.

Er zijn nog wel aardige momenten. Een ontbindende Jeff Bridges is altijd leuk. De haast wat pedofilische relatie was gelukkig eerder geinig dan verontrustend, visueel is het aardig (maar ook weer wat saai op een gegeven moment, had het wel gezien) en het eind is aardig. Maar overwegend overheerst een teleurstellend gevoel. De eerste onvoldoende voor Gilliam. Pijnlijk. 2 sterren.

Om een lang verhaal kort te maken. Mister Blonde heeft een film te ruil.

Ik houd heel erg van oude avonturenfilms en ik houd erg van Fritz Lang zijn werk. Wat kan er mis gaan? Niet veel zo blijkt ook. De productie ziet er top uit (mooie landschappen, fijn kleurgebruik, vele figuranten, wilde dieren, prachtige sets) en het is lekker avontuurlijk. Tunnelstelsels, Indiase paleizen, achtervolging door de woestijn. Top dus. Eigenlijk houd ik er niet zo van als films in tweeen (of meer) worden gebroken, maar het mag de pret nauwelijks drukken. Op naar deel 2.

Lang zei zelf in een interview (ik dacht met Bogdanovic, het staat in elk geval in het Masters of Cinema boekje bij de dvd) dat hij aan Hollywood wilde laten zien dat je zo'n film ook met een bescheiden budget kan maken en erg succesvol kan laten zijn. Dat was slechts ten dele gelukt aangezien de film het in Europa goed deed, maar in Amerika niet liep.

helemaal eens met Dustyfan hierboven. een niet foutloze film (sfx, acteerprestaties), maar desalniettemin erg leuk. de cameo's waren erg leuk (Cleese, Connery, Palin, ook niet terecht dat die eerste twee als eerste bij de cast staan, trouwens). geweldige combi van historische gebeurtenissen (o.a. Napoleon met een minderwaardigheidscomplex) en allerlei sprookjes (vooral Cleese als een wel erg beleefde Robin Hood is leuk). en bij vlagen echt hilarische momenten (die onverstaanbare handlanger van Robin Hood die de armen neermept, nadat ze geld hebben gekregen).

Gilliam is geweldig en heeft eigenlijk alleen heel goede films gemaakt (al moet ik z’n twee nieuwste nog zien). 4 sterren voor deze film

Ontzettend leuke film, met een geweldig geestig verhaal. De ene scène is leuker dan de ander, geweldige personages (concentration camp Eckhard en zijn Schultz) en fantastische dialogen en oneliners (What he did to Shakespeare we are doing to Polen). Als je ook nog eens de niet te missen politiek boodschap in zijn context plaatst, is het alles bij elkaar een haast perfecte film. Een van de beste ooit. Vette 4,5 sterren. Gaat dit zien!

Wat een leuke film. Speelse en vermakelijke media satire. Veel aardige ideetjes en best geestige scenes. Werkelijk alles is uitstekend verzorgd in de film, de look, de muziek (hoewel de muziek van Elfman wat out of style is), de regie, het acteren. Echt bijzonder is het verhaal niet, hoewel het wel bijzonder aangenaam is. 4 sterretjes.

Ik kan het niet laten; voor 1 euro te koop bij Bart Smit. Prima dvd.

ik dacht dat de film vooral draaide om het proces met Tom Robinson, maar dat is helemaal niet zo. sterker; het is compleet ondergeschikt. het is eerder een middel om wat duidelijk te maken, dan een doel op zich. het gaat om de belevenissen van de twee kinderen. het proces is dus slechts een onderdeel van de wervelende wereld van racisme, jongensboekachtige avonturen en de gesloten en bekrompen gemeenschap waarin de familie Finch leeft.

prachtige cinematografie, prima rol van Peck en veel erg goede scènes. vooral als die Ewel in beeld is. Rolletje van Duvall was ook erg goed op het eind, maar ik had pas door dat hij het was toen ik hier de reacties las. Het eind was dan ook prachtig. Prima film die je echt moet zien als je van oude klassiekers houdt.

mooie film. geen drama dat in je gezicht gegooid wordt, maar oprecht en ingetogen. toegegeven; je moet hem niet kijken als tussendoortje, want het is een flinke zit. maar wel een die de moeite waard is voor de mensen die ervoor open staan. 4 sterren.

Heel bijzondere film. Er valt genoeg op aan te merken. De film is wat vreemd in zijn montages en logica is niet vaak te bespeuren bij de karakters. Toch vond ik deze film erg geslaagd. Dat veel filmmakers van nu deze film hebben gezien is wel duidelijk (Tarantino, Rodriquez, Kitano e.v.a.).

De film is een genre-overstijgend spektakel. Op het ene moment kijk je naar een gangsterfilm, het andere moment naar een komedie en dan weer naar een soort western (of juist eastern). Geweldig. De decors zijn dolle pret. Doen soms wat belachelijk aan, maar passen eigenlijk goed bij de komische noot. Visueel is het af en toe adembenemend (het zwart-wit begin) en dan weer ronduit cheesy.

Geen peil op te trekken, deze film. En daarom heel bijzonder. 4 sterren.

Van alle beroemde regisseurs, is Ozu wellicht het meest onderbelicht gebleven bij mij. Dit is pas de derde film die ik van hem zie. Ik dacht dat dit een van zijn eerste gesproken films zou zijn, maar hij blijkt pas diep in de jaren ’30 de stomme film achter zich te hebben gelaten. Ik weet niet of het specifiek Ozu was die hieraan vast hield, of dat dit geldt voor de volledige Japanse film, maar ik had dus niet verwacht dat het om een stille film ging. Vervolgens twijfelde ik of met of zonder soundtrack moest kijken, heb hem met muziek gekeken.

Had al niet torenhoge verwachtingen, maar het viel me toch een beetje tegen. In de driekwartier dat de film duurt is het vooral erg lastig om binding te krijgen met de karakters. Voordat ik een klein beetje mijn plek had gevonden in de film, was het al afgelopen. Met een film waar drama zo belangrijk is, is dat wel een probleem. Karakteruitdieping vergt nu eenmaal tijd. Het opbouwen van het krijgen van een band met de personages ook. Ik begreep ook pas na 1/3 film (een kwartiertje, maar toch) dat de vrouwen in de film samenwonen met hun broers in plaats van hun echtgenotes. Ik dacht dus eerst dat het om iets heel anders ging (een affaire). Naar het eind toe zitten er toch wel mooie dingen in. De trackingshots van het hoofdpersonage die naar zijn zelfmoord loopt en weer terug met een lege stoep. vond ik een hoogtepunt. Ook het nieuws van de zelfmoord liet me ondanks het genoemde probleem, toch niet helemaal onberoerd.

Van wat toen het hedendaagse Japan was, krijgen we nu op dvd een mooi kijkje in een land met zijn tradities. Wat dat betreft verliezen dit soort werkjes nooit hun waarde Op het laatst wil Ozu er ook nog kritiek op de pers tussen proppen, dat werkt ook niet helemaal omdat het nogal uit de lucht komt vallen. 3 sterren is het wel waard, maar het is net aan. Van de andere 5 van deze grote regisseur die klaarliggen heb ik hogere verwachtingen. Ik heb er alle vertrouwen in dat die meer in de buurt komen van de andere twee prachtige films die ik zag.

De vechtscènes zijn van de meest explosieve ooit, net als in Ong Bak. 4,5 sterren zou ie krijgen. Het probleem is, dat als er niet wordt gevochten, er meteen geen hol aan is. Zit helemaal niet te wachten op een inventief verhaal bij zo'n film, maar een beetje verhaal zou helpen op zulke momenten. Zelfde geldt voor de acteerprestaties. Cinematografie varieert van lelijk tot mooi. De vechtscènes in de tempel zijn erg mooi (qua choreografie, maar ook de cinematografie is erg mooi in die scene) en er zitten nog wel wat mooie plaatjes in, maar Pinkaew is net teveel een Jackie Chan regisseur om zich op dat gebied te onderscheiden. Vaak is het namelijk ook erg lelijk gefilmd. Rommelig, lelijk gebruik van kleur, rare cameraposities. Achtervolgingen en andere actiescènes dan vechtscènes zijn daardoor ook maar half gelukt of zelfs mislukt. Zonde, dat er niet gewoon 90 min werd gevochten. Maar dat is ook niet helemaal reëel. 3,5 sterren.

In grote lijnen eens met Mug hierboven, hoewel ik net wat enthousiaster ben.

Flashbacks zijn eigenlijk allemaal geweldig, maar de beste momenten zijn te vinden in de tegenwoordige tijd. het uitdelen van het voedsel, het laatste shot en de scene op de WC van de trein Naast inderdaad Hitchcock actige shots, is de film vooral heel erg Bergman. Misschien niet zo goed als de films die tot zijn hoogtpunten worden gerekend, maar desalniettemin erg de moeite waard. 4 sterren en wel een must voor Bergman liefhebbers.

Dit is amper een film of documentaire te noemen. Dit is gewoon een concertregistratie. Als je het verhaal en de films een beetje kent achter de Leningrad Cowboys, zul je hier toch zonder twijfel heel hard om moeten lachen. Dat er 70.000 mensen afkomen op zo'n bizar slechte band is eigenlijk de leukste grap.

Realiteit en fictie komen samen in dit geestige project van Kaurismaki. De films stonden bol van de slechte en bizarre muziekoptredens, waar geen hond naar komt kijken. Hier kwamen dus 70.000 mensen naar kijken, Kaurismaki maakt er een film van en er zijn mensen die er op filmssites serieus commentaar op gaan leveren.

Het is wel leuk om te zien hoe de muziek van oost en west bij elkaar komt, in uitsluitend voorspelbare muziekkeuzes. Vooral de versie van Gimme All Your Loving is een verkrachting van je welste. Verder zijn de optredens wel vermakelijk, maar gaat het ook wel een beetje vervelen op een gegeven moment. 55 minuten is echt lang zat.

3 sterren is inderdaad zo'n beetje de enige denkbare score voor deze 'film'. Leuke grap die hele Leningrad Cowboys.

Geweldige film. Hoewel Toto le Hero's wel enige bekendheid geniet, vind ik het toch ook een beetje een vergeten film. Vind het aantal stemmen en berichten erg laag. Verder hoor je er zelden iemand over en hij komt in filmboeken bijvoorbeeld ook nooit voor. Ik vind dit namelijk net zoveel aandacht verdienen als Jeunet. Wat grappig dat hij hier zo vaak genoemd wordt, hoewel de vergelijking w.m.b. evident zijn.

De genre-aanduiding hier is trouwens wat misleidend. Dit is een warm en kleurrijk sprookje en vooral de komische elementen komen zeer sterk uit de verf. Ik denk aan het musical liedje Boum (dat ook nog een aantal keer terugkomt). Heerlijk! Ik denk aan het bedreigen van Maria. Zo hoor je het geloof voor je te laten werken! Ik denk aan de laatste scene met de uitgestrooide as. Ik denk aan de lift bij de vrachtwagenchauffeur (en de wagen die inhaalt die het jeugdsentiment etaleert). Ik denk aan de film noir fantasiescènes. En dan vergeet ik nog ongetwijfeld het een en ander.

Zoals eerder opgemerkt zijn de scenes uit de jeugd van Thomas het best. Geniaal zelfs! Ook de andere segmenten zijn prima, maar deze steken er echt boven uit. Het idee is ook gewoon prima uitgewerkt. Het laat op ironische wijze de volstrekte willekeur van het leven zien. Echt ook zo'n film waar ik eigenlijk gewoon niets op heb aan te merken.

De Belgische cinema blijft me verrassen. Hebben meerdere ijzersterke films afgeleverd. En ik heb nogal wat op stapel staan, dus ik ben benieuwd. 4 dikke sterren. De grootste positieve verrassing in tijden.

bijzonder mooi gefilmd. mooist opgenomen film die ik ken (die wurgscène is geniaal) misdaadverhaal is erg boeiend en wist me van begin tot eind vast te houden. Welles acteert fantastisch.

op het begin ergerde ik me aan de nutteloze aanwezigheid van Leigh, maar die aanwezigheid bleek toch nog van belang voor het plot. wel vond ik Heston als Mexicaan allerminst overtuigend. jammer. 4 sterren.

Leuke ouwerwetse heist film, maar dan wel in een nieuw jasje natuurlijk. Vond de overvallen, netjes verspreid in de film, erg cool. Alle andere momenten waren zeker niet slecht, maar allerminst bijzonder. Film is een compilage van ouwerwetse gansterfilms uit de jaren '50 (the Killing) tot aan nu (meest in het oog springende is natuurlijk Heat).

Acteerwerk en plotje konden er maar net mee door en het einde is te cliche voor woorden, maar ik heb me toch wel erg vermaakt. 4 heel kleine sterren. Wel wat minder dan Gone Baby Gone. Ben benieuwd of de lijn bij een nieuwe Affleck zich verder naar beneden inzet of niet. Ik blijf hem volgen.

heb net de vier pagina's doorgelezen. ongelofelijk hoeveel termen ik hier hoor als saai en moralistisch.

tegenwoordig moeten films een hoog tempo hebben lijkt wel. bij klassiekers van vroeger maakt dat niet uit, maar sfeerbeelden bij hedendaagse films worden bestempeld als saai. terwijl de drie verhalen toch veel te bieden hebben.

oh ja, maar dan wordt het moralistisch. waarom? Amerikanen die films over drugs maken....dat moet wel moralistisch zijn, zo leren de ´objectieve´ meningen over Yankees ons.

erg mooi gefilmd. erg goede sfeer. boeiende verhaallijnen. lekker rustig tempo, wat nodig is bij een film die veel hooi op de vork neemt. heeft niet echt zin om concrete voorbeelden te geven of bovenstaande punten verder uit te leggen. die punten zijn m.i. de hele film aanwezig.

4 sterren

Aardig, maar veruit het minste dat Tati tot dan toe gemaakt had. Na de commerciële flop Playtime was Tati bijna failliet en om commerciële redenen werd dit een Hulot film, wat aanvankelijk niet de bedoeling was. Hij zou de film samen met Haanstra maken (zij voelden zich met elkaar verbonden), maar die haakte af (na wat scènes in de RAI te hebben gefilmd) vooral omdat Tati er ook weinig zin in leek te hebben en onbereikbaar was. Datzelfde gold voor Lasse Hallstrom in een later stadium. Tati zou op de flop Parade na, nooit meer iets van de grond krijgen.

Vond het eerbetoon niet geheel onaardig. Natuurlijk is de opzet merkwaardig, ik vraag me ook af of zoiets al eens vaker is gedaan. Outtakes van de vorige films vormen een halve film lang een soort van verhaaltje, de andere helft bestaat uit wel gebruikt materiaal en het geheel wordt aan elkaar geregen door nieuw materiaal van de bijrolspelers die dan ook nog leven. Het is vrij bizar.

De outtakes zijn niet helemaal onvermakelijk, maar er natuurlijk voor een reden uitgehaald; zo leuk zijn die sketches namelijk niet. De wel al gebruikte fragmenten zijn leuk, maar ja die hebben we al gezien. Toch is het als ode allemaal niet zo slecht en met een beetje goodwill kom je al wat verder. De nieuwe scènes (dus alles zonder Sellers) zijn wat matig, maar ook daar zitten wat leuke scènes bij, waarvan die bij de vader van Clouseau, met die door schaapshond begeleide bediende, de enige is die echt de moeite van het noemen waard is. Al met al niet de ramp die ik gevreesd had. 2,5 sterren.

Lijkt een beetje op een combinatie van the Wickerman en Soylent Green, allebei uit hetzelfde jaar als deze film. De film wil maar niet echt spannend worden en helemaal loskomen en het is ook allemaal wat voorspelbaar. Jammer. 2,5 sterren.

Wel aardig, misschien heeft Boyle wat te veel films gemaakt die wel aardig zijn. Duidelijk wil hij met Trance weer zijn visuele visie kwijt. Vaak levert dat mooie shots op, soms is het ook ongelooflijke kitsch. Die onevenwichtigheid zit in de hele film en eigenlijk zijn volledige oeuvre.

Het misdaadverhaaltje op zich is niet onaardig, alle poehoe eromheen wat te veel van het goede, al moet ik eerlijk zeggen dat het op zich voldoende boeit. De film heeft net een plottwist te veel.

De muziek is wel sterk en de acteurs wel oké. Alles bij elkaar werkt het wel. Als je veel dingen individueel gaat ontleden, stelt het allemaal niet zo veel voor. Maar waarom zou je? 3,5 sterren.

Redelijk sterke roadmovie, die helaas nooit echt geweldig wil worden. De film is behoorlijk mooi in beeld gebracht, echt bijzonder is het niet. Muziek was redelijk stemmig, toch zoog het me niet de film in. Film was zo nu en dan best geestig, echt grappig werd ie niet. Drama werkte soms, echt overtuigd was ik niet. En dat is wel een beetje het verhaal van deze film.

Op papier is het een opmerkelijke film, maar uiteindelijk is dit ook gewoon een vrij gangbare roadmovie over een moeder/vader die zijn/haar zoon leert kennen. De transseksualiteit, maakt hierin verder nauwelijks uit en dient eigenlijk alleen als verhoging van de drempel. Het had ook kunnen gaan om een vader die net uit de gevangenis kwam. Toch zijn het de worsteling met de eigen seksualiteit en een aantal vrij expliciete scenes die deze film anders maken dan andere roadmovies.

Maar wat deze film echt bijzonder maakt is Felicity Huffman. Ten eerste dacht ik echt dat het een vent was. De volgende verdienste is dat het een vrij ingetogen rol is en Huffman laat zich niet verleiden tot overdreven spel. Tot slot brengt zij perfect de maniertjes over van iemand die heel erg zijn best om vrouwelijk te zijn. Echt heel knap.

3,5 sterren verdient deze film wel. Door al dat gefeest omtrent het voetbal was ik eigenlijk te moe voor een film, maar Transamerica wist me wakker te houden.

ik vond dit vroeger een geweldig spannende film. de motieven van de Psycho worden nooit duidelijk, maar dat maakt de film juist obscuurder. 4 sterren voor deze film. (vergelijkingen met Die Hard zijn overigens niet moeilijk te bedenken).

tja, zo kan je elke gebeurtenis in een willekeurige film wel afkraken. beetje flauw.

maar goed, erg goede film. juist door erg sterke scènes en een hoog tempo. ken alleen maar de rollen van Bogart waar hij een zelfverzekerde zakenman speelt (o.a. Casablanca en Maltese Falcon), maar in deze rol als paranoïde zwerver is hij misschien wel op zijn best. de steeds verder ontwikkelende gekte dat leidt tot zijn uiteindelijk dood zijn zeer fraai in beeld gebracht. de andere twee hoofdrolspelers doen het ook erg goed.

hoogtepunt van de film was het psychologische spel tussen Bogart en Holt waar ze beide zo lang mogelijk wakker moeten blijven , maar in feite kent deze avonturenfilm het ene na het andere hoogtepunt en de meeste hedendaagse genregenoten kunnen niet in de schaduw staan van deze film.
ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van het eind vind. ze doen wel erg makkelijk over het verliezen van het goud. maar een erg goede film. 4,5 sterren.

Te weinig films beginnen met het vinden van een schatkaart. Het is jammer dat deze moderne gangster-avonturenfilm (uiteraard weer met western elementen) zoveel onwaarschijnlijkheden en zulke domme personages bevat, want de verpakking is best leuk.

Het concept van schatjagen in een verlaten wijk en vast komen te zitten in een afgebakende ruimte vermaakt. Het tempo is goed, er zijn geen dooie momenten en de meeste scènes an sich zijn prima. Er is echter genoeg aan te merken. Waaronder de acteerprestaties. Maar vooral dat scenario. Dat kraakt. En niet zo'n beetje ook. Hill redt de meubelen en doet zelfs nog wat meer dan dat. 3,5 sterren.