Tom Yum Goong (2005)

Voor een Thaise productie mag dit toch wel een bijzonder sterke film genoemd worden. Wanneer het op beeld en geluid aankomt, kan het zich eindelijk eens makkelijk meten met Westerse producties. Slechts Ong Bak 2 lukte dat tot dusver (wat mij betreft, hopelijk gaat Ong Bak 3 dat ook lukken), maar schoot inhoudelijk nog iets tekort. Tom Yum Goong oogt in het begin nog wel als een typische actiecomedy, maar heeft met Tony Jaa uiteraard een ijzersterke troef in handen. Tony laat misschien niet zijn beste kunstjes zien, maar een aantal gevechtsscenes zijn om je vingers bij af te likken. Met name die in het restaurant waarin Tony zich letterlijk naar boven knokt. In één take opgenomen, en daar mogen we allemaal ons petje voor afnemen. Zoals gebruikelijk schiet de film verhaaltechnisch tekort, maar het belangrijkste is toch dat we Tony Jaa in volle glorie zien. Hier is tenminste ook een degelijk regisseur aan het werk geweest die de actie goed in beeld brengt, waardoor we wat makkelijker kunnen raden hoe een Bruce Leefilm echt had kunnen zijn. Snap trouwens niet goed waarom er trouwens in de titel naar draken gerefereerd wordt. Of het is een slechte vertaling, of iets typisch Aziatisch wat ik niet begrijp. Hier en daar leuke humor en verder vooral een typische politiefilm. Dat dit gewone koek is, vergeet je in een oogwenk wanneer Tony iemand met een flinke trap door de kamer laat vliegen.

Blijft érg indrukwekkend. Gesteld dat je genoegen neemt met de actie in deze film. Het acteerwerk en het plot zijn echt niet best, de soundtrack is vooral erg generiek en weinig opvallend. Het is duidelijk dat Pinkaew z'n bahts elders heeft willen besteden. Deze film blijft gewoon de overtreffende trap van Ong-Bak, een film die al stevig wist uit te pakken met geweldige martial arts scenes. De action cinematography is gewoon super, Jaa is een acrobaat van jewelste en eigenlijk is elke actiescene wel raak. Eéntje voor de martial arts liefhebber. Qua actie bijna onovertroffen, de rest van de film heeft er alleen wel wat onder te lijden. 4.5* en een uitgebreide review