Opinions

Wie is de grootste baas, Roger Corman, Eric Roberts of toch Sharktopus zelf?!? Hoe dan ook, een leuke b-film die te belachelijk voor woorden is maar met liefde de wansmaak serveert. Telkens als het verhaal dreigt in te dutten komen er een paar schaars geklede dames voorbij en we kunnen weer verder, zullen we maar zeggen. De cast laat geregeld enorme steken vallen waarbij vooral de journaliste er een zootje van maakte, en het had wel iets spannender gemogen allemaal maarja laat ik maar niet te veel vragen.

2,5*.

Interessante film die echter nooit helemaal goed doorzet. Hoewel ik niet bekend was met het Glass verhaal, had ik toch al vrij snel de clou door, en het is jammer dat de film daar dan te lang op doordreint. Goed, hij wordt ontmaskerd, maar wat dan? De gevolgen en conclusies werden er maar een beetje achteraan geplakt.

Maar toch een leuke film, 3*.

Geef eens een definitie dan? Dat lijkt mij erg lastig. Om bijvoorbeeld AbFab, Monty Python, Blackadder en The Office in één hokje te stoppen.

Trouwens, geweldige film dit. Briljante vondsten die prima uitgewerkt worden. In een scheur gelegen, of het nu Britse humor is of niet.

4*.

Alles klopt aan deze film. Geweldige cast, prachtige muziek, schitterende voice-over (oh how I love those). Meeslepend en simpel verhaal, dat perfect inspeelt op de emoties van de kijker, en waarin je zo ontzettend mee leeft met Robbins. De ontsnapping is een krachtig staaltje film waarin de rillingen van opwinding me overal bekropen. Dat de film geen oscars won is inderdaad schandalig, maar gelukkig weet de moviemeteraar deze film wel op waarde te schatten.

5*!

Helaas niet zoveel fun in deze oude film van Roger 'corny' Corman als in enkele van zijn andere. In dit redelijk minimalistische prentje draait het om twee broers die aanspoelen op een eiland vol dames die worden aangevoerd door een oude kenau die de twee yanks liever kwijt dan rijk is. Dat geldt echter niet voor de jonge schone inheemse Mahia die als een blok voor de stoere good guy Chris valt en met hem van het eiland wil vluchten. En nadat onze blonde protagonist op opzichtige wijze heeft vastgesteld dat het meisje 18 is heeft de kloeke boy daar ook geen enkel probleem mee.

Deze tweede helft van de film dreint echter maar een beetje door, zelfs de ontsnapping van het eiland komt letterlijk niet verder dan het rif net uit de kust. Schier eindeloos gaat het door tot een dramatisch einde waarna de twee ongetwijfeld nog lang en gelukkig leefden.

1,5*.

Alleen komt het monster wel nauwelijks in beeld, helaas. Ik vond er niet veel aan, al is de (overigens compleet andere) versie van 2001 nog een pak minder.

1,5*.

Vergeten werkje van Hughes loopt niet lekker, de mix van drama met komische noten werkt niet echt.

2 sterretjes.

Een even vermakelijke als voorspelbare film rond de frisse Bynes, die haar gebrek aan komisch talent goed maakt met een fikse dosis charme. Leuke grappen en typetjes, waarbij Cross als alleskunnende rector (geweldige running gag dat) de show steelt. Inderdaad een aanrader.

3,5*.

De bijrollen en dialogen zijn inderdaad leuk, en tillen dit verhaaltje zelfs bijna naar een voldoende. Bijna, want die paar leuke scenes zitten verstopt in een verder rommelig filmpje.

2,5*.

Geen onaangename film, al kun je ook overdrijven met het tongue in cheek gebeuren. Met de boeken heeft het allemaal niet zoveel te maken (zeg maar gerust: niets), maar dit Holmes avontuur met vette knipoog zorgt voor een avondje nietsaandehand vermaak. Een voldoende op vrijwel elk vlak.

3*.

This blessed plot, this earth, this realm. This England.

Hij staat hier wat minder aangeschreven, maar ik heb me toch vermaakt met deze Holmes. Alleen al dat begin in Zürich, waar twee Engels sprekende nazi's verklaren dat ze zo'n hekel aan die taal hebben! De kiene Holmes snaait een wetenschapper onder hun neus vandaan en kruist, terug in Engeland, andermaal de degens met professor M. Het plotje mag soms wat knullig zijn, de vermommingen zijn amusant, de bloedscène bloedstollend en het einde met de Shakespeare-quote zeldzaam ontroerend en pregnant.

People of Britain, greetings from the third Reich!

De start van deze Rathbone-Holmes is erg sterk: de stem van terreur en bijbehorende aanslagen op het Britse eiland leveren een knap staaltje spanning en urgentie op. Het begin van het onderzoek, in de krochten van de Londense wereld, ik ook nog wel in orde. Als eenmaal alles op zijn plekje valt, wordt het minder, al mag de climax in de kapotgeschoten kerk er inderdaad zijn. Wel gênant hoe makkelijk er over de dood van Kitty heengestapt wordt. 'It's a beautiful day' zegt Watson doodleuk een minuut later!

De patriottistische speeches maken hier verder natuurlijk een bijzondere film van, een tijdscapsule.

Heel aardig deel in de reeks! Een goeie setting met een hoop kleurrijke karakters en bovendien een amusant verhaal waarbij de dader niet 1-2-3 te raden viel. Dat Lestrade doodleuk voor een gedeelte uit de film verdwijnt omdat hij verdwaald raakt tussen de muren van het landhuis is natuurlijk kostelijk, een veel verfijndere manier om zijn sulligheid uit te buiten dan normaliter wordt gedaan in deze films. De finale in de kelder mag er overigens ook zijn... ik denk mijn favoriete Rathbone-Holmes tot dusverre!

Ik had volgens mij nog nooit zo'n Rathbone Holmes gezien, en erg onder de indruk was ik eigenlijk niet. De deducties van de speurder zijn ofwel vergezocht ofwel te dik erbovenop: de kijker wordt een paar dingen daarin wel erg voorgekauwd. Dat gedoe met die lucifers ook de hele tijd! Nou vooruit. Verder is Watson toch wel heel erg een mompelende idioot in deze film... Wel leuk is natuurlijk het oorlogsausje, lekker langs de Amerikaanse monumenten in Washington toeren met wat moralistische teksten erbij, ik hou daar wel van.

schreef ik nog bij de eerste film, maar deze tweede is er toch wel over. Inderdaad kun je de gedachten maar moeilijk bij de verwikkelingen op het scherm houden, zoveel onzin wordt er op je afgegooid. Over de top, bij vlagen flauw, te lang en in het algemeen: too much.

2*.

Mijn hoed gaat diep af voor Keaton. In het eerste deel van Sherlock Jr. weet hij prachtig de magie van film uit te beelden met effecten die anno nu niet zouden misstaan. En in het tweede deel zitten fantastische vondsten waarbij de scene waarin hij op centimeters door een aanstormende trein gemist wordt extra aandacht verdient. Een kunstwerkje.

4*!

Zeer teleurstellende film met soapachtige verwikkelingen (inderdaad Bold & Beautiful niveau) en ook achterblijvend in actie ten opzichte van geweldige films als Crouching Tiger en Hero.

2*.

Nogal een meeslepend (meester)werkje waar ik me intussen twee maal met plezier doorheen heb geslagen (lange speelduur? hoe komen mensen er bij). Simpelweg een filmbelevenis van epische proporties. Vaak geïmiteerd, nooit verbeterd.

Een ruime 4*.

Dame-Hungry Killer-Cop Runs Berserk!

Cynisch gebeuren waarin een politie-agent een geldloper voor de onderwereld in koelen bloede overhoop schiet en er met de inhoud van diens zakken vandoor gaat. Zijn collega-smeris (en protegé) Mark heeft al snel door dat er iets niet geheel in de haak is, en het net sluit al gauw om genoemde Killer-Cop die met de centjes, ach hoe burgerlijk, een huis voor zijn liefje wil kopen, inclusief nieuwe keuken.

Best een paar aardig harde scénes in deze inderdaad low-budget film, waarbij hierboven genoemde gaffe wel de meest opvallende is. Hierna is het best genieten geblazen, mede door een uitblinkende cast: O'Brien is erg sterk in zijn cynische rol en Agar is natuurlijk een cultheld van hier tot Tokio. Ook Emile Meyer als geharde captain Gunnarson steelt menig scène met zijn niet te doorgronden accent.

Lauwe film met vooral oervervelende adhd personages die rechtstreeks uit een jumpstyleles leken te zijn getrokken. Verhaal wist geen moment te raken of te boeien en hoewel de Zwarte Zee er mooi bij ligt deel ik vanwege de ergernis toch maar 1 sterretje uit...

Zeer verwarrende film (of ik had teveel wijn op), maar bepaald niet eng of bloederig-op-een-leuke-manier. Deel 1 heb ik nog niet gezien, ik begrijp dat ik de verkeerde Evil Dead Trap heb uitgekozen...

1*.

Het idee is uiteindelijk toch beter dan de uitwerking. Price is wel lekker dreigend als nietsontziende psychiater, al is zijn nieuwe liefje nog een tandje meedogenlozer. Jammer van de wat sullige sergeant die zich alles maar aan laat leunen en wat al te nadrukkelijk de brave borst speelt. Anabel Shaw is verder de blondine van dienst maar ligt het grootste gedeelte van de film op bed.

Haar nachtmerrie-achtige behandeling van het mishandelend personeel werd overigens wel een paar keer mooi uitgebeeld. Het creepy intermezzo met een ontsnapte patiënt was ook spannend zat. Zeker geen slechte film dus, maar uiteindelijk toch niet eentje die zal blijven hangen denk ik.

Even inkomen in Shock Corridor, waarbij in het begin vooral de bovenmatig aanwezige voice-over soms wat irriteert, maar dan heb je ook wat. Hallucinante vertelling van een op het oog doorsnee Cluedo verhaal dat eerst de hoofdrolspeler en later ook de kijker meesleept. Het constante geschreeuw en gevecht gaat onder je huid zitten, en Johnny's descent into madness wordt wat dat betreft goed weergegeven. De moeizame start en wat karikaturale elementen voorkomen een echte topscore, maar verder zonder meer een fijne klassieker.

Dikke 3,5*.

Nee, da's dezelfde.

Echt een bizar filmpje dit. Het swamp thing dat opduikelt is werkelijk te hilarisch voor woorden, maar er zitten ook erg zieke scenes tussen.

2* dan maar.

Ik moest deze film over een week uitsmeren, zó saai heb ik het zelden meegemaakt. Volkomen kleurloos en zichzelf veel te serieus nemend project, dat ver blijft van de heerlijke ongein van een film als Crank. Als het meest memorabele aan een film een wortel is moet je beginnen wanhopen.

1*.

Aardige thriller met een leuke suspense-twist, in een mooie setting en met een prima cast. Paar keer op tv meegenomen, en zonder echt uit te blinken blijft de film vermakelijk. De Nederlandse titel mag er trouwens weer zijn!

3*.

Film start erg sterk met de opening in Afrika en de eerste contacten tussen Wahlberg en Glover, maar het standaard plotje man-wordt-erin-geluisd-en-vecht-samen-met-good-cop terug is verder eigenlijk gewoon vervelend. Wahlberg kan de film niet dragen, de lovestory (zo die er al was) is nietszeggend en het einde ronduit zwak.

2*.

Zeer bijzondere film ervaring; hier gebeurt hoegenaamd niets. Vrijwel geen karakterontwikkeling of diepgang; ik voelde de hele tijd een clou of dramatische ontwikkeling aankomen (zeker met de pompeuze, prachtige maar ongepaste muziekkeuze, het deed me denken aan Requiem for a Dream) maar hij kwam maar niet. De vergelijking met Lost in Translation is begrijpelijk, ondanks de totaal verschillende verhalen.

Ondanks dit alles was het toch geen verloren filmavond; het verstilde spel is goed, de shots soms schitterend (Martin in zijn prive-jet) en zoals gezegd heb ik toch genoten van de muziek. Al met al een mixed bag.

Minpuntje is overigens wel de voice-over; Martin weet aan het eind van de film maar niet de goede toon te vinden om de film af te ronden. En dat terwijl ik zo dol ben op voice-overs...

Eindoordeel: 2,5*.

Grappige film die het beladen thema van de nodige knipogen en humor voorziet. Prima film en Oaïssa is een positieve ontdekking. Al met al beter dan verwacht.

3*.

Hilarische Chaplin, niet erg bekend maar behorend tot zijn beste werken. Film start met een geweldig grappige scenes om Chaplin te introduceren, en wordt dan iets grimmiger van toon.

Mooi ook dat een film toen nog gewoon kon eindigen met de simpele woorden 'Peace on earth, good will to all mankind.'

4,5*, een absolute aanrader!