Opinions

Belachelijke remake van de Hitchcock klassieker. Een ouderwets geval van 'what were they thinking?'

Echt heel erg slecht dit, op alle vlakken: 1*.

Misschien wel de beste van Hitchcock. De slotscene met al die vogels rondom de auto is spannender en enger dan vele serial killer/oorlog/horror films bij elkaar. Voor mij onbegrijpelijk dat deze niet in de top 250 staat.

4,5*.

Film met één van de raarste eindes ooit (er is al het nodige over gezegd). De acteerprestaties zijn bovenmodaal, maar dat mag met deze cast verwacht worden.

3,5*.

Glazer mag dan mooie muziekvideos hebben gemaakt, zijn films zijn haast niet om aan te zien. Hoewel, dat gezegd hebbende, Birth wel een hele vooruitgang is ten opzichte van het ronduit vervelende Sexy Beast.

Birth heeft namelijk een paar voordelen: Een interessant en controversieel uitgangspunt én 1 van de leading ladies van Hollywood.

Dat die combinatie toch niet resulteert in een fijne filmbelevenis is te wijten aan het tempo (te laag), subplotjes (te vaag) en het einde (te standaard). Ook heb ik Kidman wel eens beter gezien.

Al met al een teleurstelling: 2*.

Prachtige, monumentale en immer fascinerende film waarvan ik de dubieuze boodschap prima los kon zien van het meesterstukje zelf. Geweldig camerawerk waarvan je niet zou geloven dat dat 90 jaar geleden mogelijk was.

4*.

Tussendoorwerkje voor zowel de cast als de kijker; 3*.

Schaamteloze T&A parade die het publiek dat voorschotelt wat het graag wil; zwetende decolleté's, strakke jurkjes, big guns, een hoop puberale nonsens en uiteraard een overdosis bitch slaps. De film serveert met liefde en charme en wordt de wat onnozele set-up vol flashbacks vergeven; dit is pulp zoals pulp hoort te zijn. De hiervoor genoemde 'waterscene' is zo heerlijk over de top fout dat er in huize otherfool een oor-tot-oor grijns viel te noteren. Een bijzonder onterechte lage score want Bitch Slap doet wat het moet doen, en beter dan verwacht.

3,5*.

En toch vind ik dat aspect, dat associatieve, juist zo aantrekkelijk aan deze docu, de sfeer die de montage met zich meebrengt (zeker in combinatie met de al eerder geroemde muziek) weegt voor mij duidelijk op tegen de soms wat ergerniswekkende chaos waarmee de beelden worden gebracht. Helaas lijkt Curtis deze methodiek wel compleet los te laten in het uitleggerige en meer pamfletterige laatste half uur, dat was dan weer een beetje jammer.

Eerste werk wat ik van deze beste man zie en het smaakt duidelijk naar meer.

Bah, ik vond Barcelona al geen oogverblindend oord maar zo vies, goor en smerig als in Biutiful is een stad zelden in beeld gebracht. Bardem moet in deze stinkende zooi het hoofd boven water houden, en jongleren met zijn schattige kinderen, getroubleerde ex, corrupte agenten, uitzichtloze Chinezen, egoïstische broer en wanhopige Afrikanen. Somethings gotta give, zeker als hij het nieuws krijgt zelf niet lang meer te zullen leven. Een vrij dramatisch verhaal met een aantal ronduit schokkende scenes, zonder ooit het niveau van Iñárritu's vorige werken te halen. Daarvoor werd ik emotioneel te weinig meegevoerd, ik ergerde me vooral aan de karakters, ook aan Bardem die iets van good guy moet uitstralen maar daarvoor eigenlijk te lamlendig is.

3*.

Zelden, of misschien wel nooit, zo'n irritante film gezien als deze Black and White. De topcast moet zich diep en diep schamen dat deze drek op hun CV staat. Fragmentarische troep die onduidelijk is in zijn bedoelingen en stuurloos doordreint. Een straf om te kijken in al zijn facetten. Een dieptepunt in de filmgeschiedenis. Bagger.

0,5* en richting mijn flop 10.

Een wat statische film met weinig echt memorabele scenes. Het gebeuren met de slaapkamers had bijna iets kluchterigs, gelukkig maken de sinistere blikken en het ijzingwekkende verhaal wel het nodige goed. Had toch meer verwacht van deze team-up van Karloff en Lugosi.

2,5*.

Warrig filmpje dat het geluk heeft dat het een vervolg op The Foreigner is, zodat ik vol enthousiasme kan zeggen; beter dan deel 1!

1,5*.

Dynomite, dynomite!

Prima kunnen lachen met deze overdosis ongein van schrijver en hoofdrolspeler Michael Jai White, die in een ver verleden enige furore maakte met Spawn (1997). Black Dynamite is compleet over the top, flauw tot en met, dom en lomp, maar ook met classic grappen en oneliners die in hoog tempo op de nietsvermoedende kijker afgevuurd worden. Het had allemaal allicht net ietsjes subtieler gekund, maar als spoof geslaagd en geschikt voor een onbezorgde anderhalf uur gegrijns.

Can you dig it? 3,5*.

Ongetwijfeld mooi en realistisch gemaakt, maar daardoor wel onoverzichtelijk en vooral een luide ervaring. De scene met het bekertje water aan het eind is echt prachtig, voor de rest is dit niet aan mij besteedt.

2*.

Zeer zwak 'Amerikaans' vervolg op de film met Jet Li, die ook al niet geweldig was. Het budget is opgepompt maar de lelijkheid van de film is niet te bedekken.

1,5*.

Adembenemende stomme film met een spannend verhaal en een paar schitterende scenes (bv als de Black Pirate omhoog wordt getrokken).

4,5*!

De superbe effecten maakt van deze film echt iets speciaals. Mag in het rijtje 'Them' en 'Tarantula'.

3,5*.

Jolijt alom, bijzonder vermakelijk met puike effecten. Net niet grappig genoeg om hoog in de Shaun of the Dead regionen te mogen verblijven. Desondanks 3 mooie sterren voor deze heerlijke ongein.

Gaat het ooit nog weer goed komen met Aranofsky?

De man bracht 2 hyperkinetische meesterwerkjes met π en Requiem for a Dream en wist het allemaal te overtreffen met zijn magnum opus The Fountain waarin hij schijnbaar alles heeft gelegd wat hem dierbaar is. Nadien kwam er het doorsnee en middelmatige The Wrestler en, ik zou bijna zeggen, aansluitend deze Black Swan.

De ring is ingeruild voor het podium, het worstelpak voor een tutu en een monsterachtige man voor een lieflijk meisje, maar ook Black Swan gaat over ultieme dedicatie aan de show, de professie, het publiek. Natalie Portman speelt Nina die haar grote kans krijgt in Tsjakovski's 'Zwanenmeer', maar een bemoeizieke moeder, talentvolle rivale, moeilijk te peilen regisseur en vooral de eigen verwachtingen en eisen maken de druk onmenselijk. Half hallucinerend redt Nina het tot op de grote opening, maar het zal het eindstation blijken.

Hoewel stijlvol en vlekkeloos in beeld gebracht deed het me allemaal niet zo veel. Het is gewoon ontzettend jammer dat Aranofsky zich, nu ja verlaagd is niet het goede woord, maar simpelweg bezig houdt met dit soort projecten. Zijn unieke stiel is ingeruild voor een veel veiliger type filmmaken die het ongetwijfeld weer goed gaat doen bij de Oscars, maar ik herken mijn favoriete regisseur zo niet terug. Black Swan zit goed in elkaar, met een sterke cast en mooie muziek, maar echt pakken deed het me pas in het laatste half uur.

3*.

Prima film van Hitchcock, ik zag de (meer gebruikelijke) versie met geluid (de stomme is voor de liefhebber ook nog wel op de joetoep te koekeloeren). Een paar knappe scenes (sowieso de (aanleiding tot de) moord) en behoorlijk spannende verwikkelingen rond de chantage. Het einde is wat plotsklaps al is de laatste shot met het schilderij wel weer sterk.

3,5*.

Zeer behoorlijke actiefilm, al is het jammer dat er dan meteen een hele serie achteraan komt. Een paar creepy scenes levert 3* op.

Saai vervolg op het redelijke Blade. Jammer want in principe is het wel een aardige superheld. 1,5*.

Staat hoog op mijn herkijk lijstje. Destijds kon de sfeer waar iedereen het maar altijd over heeft me niet echt pakken. Voorlopig 3*.

Na het vervelende en mislukte 2e deel van Blade leek het afgelopen met de vampiermens, maar ik moet zeggen dat Trinity enigzins terugslaat. De toevoeging van humor (Reynolds) en... ehm... een lekker wijf (Biel) doet de film goed, zonder overigens naar een eventueel 4e deel uit te doen kijken.

2,5*.

Het origineel blijft overigens mijn favoriete deel.

Even absurde als routinematige komedie volgt netjes het stramien dat blijkbaar bij dit soort films horen; tegenslag, een love interest, een break-up, lijmpogingen, en uiteindelijk natuurlijk de glorie. Paar amusante grappen zorgen voor een leuk en onbezorgd filmpje met een lekker lompe Ferrell en een schattige Fischer.

3*.

Hier kan ik kort over zijn: briljant concept, briljant uitgewerkt, briljante film. Spannend tot en met, met complimenten voor de cast en de makers die marketing tot kunst hebben verheven. Filmpje voor in mijn top 50.

4,5*.

Beter had ik het niet kunnen zeggen. Zo'n leuk idee, en het dan zo verprutsen... 2*.

Even bizar als bijzonder, deze verfilming van het boek van Günter Grass (waar slechts met moeite door viel te komen). En ook de film nodigt niet uit tot een lekker avondje TV kijken; shockerend, onduidelijk, de kijker in twijfel en verwarring achter latend. Dat is een kunst an sich, maar Die Blechtrommel heeft ongetwijfeld meer te melden dan ik er uit kon halen. En of dat de bedoeling is?

3*.

Leuke debuutfilm van de regisseur van Adam's Apples, met een hoop grappige typetjes en komische verwikkelingen. De verschillende flashbacks zijn goed gedaan, en 'gezellige gangsterfilm' is inderdaad een adequate beschrijving. Scene met de koeien is priceless

3,5*.

Ondeugdelijk straight to dvd weggooiwerkje dat nog het meeste weg heeft van een pilot voor een tv-serie. Vooral het slappe scenario gevuld met eendimensionale karakters is de grootste boosdoener van het geheel, maar ook de cast laat nog wel eens wat steekjes vallen, en dan met name de donkere agente die met haar lijzige gelispel en overacting regelmatig de tenen deed krommen. En laat ik dan nog maar even zwijgen over een paar wel erg overduidelijke continuïteitsfouten als een bierglas dat van leeg weer vol wordt.

Gelukkig weet Statham wel raad met zijn bad motherfucker rolletje en is Gillen prima als de psychopathische Blitz waardoor het allemaal nog net aan te gluren blijft. Ook het camerawerk en de muziek zijn in orde, maar als geheel valt dit werkje toch wel zwaar door de mand.

1,5*.