Opinions

Ik heb de film een paar dagen geleden opgezet, en al vrij snel weer afgezet. Boeide me totaal niet, wat een flutfilm.. Toch maar de stap genomen om hem dáárna nog een kans te geven, maar weer hetzelfde. Halverwege de film weer gestopt met kijken.

Camera werk vond ik niks, acteerprestaties ook niet.. de sfeer.. tsja, ik werd er niet bang van iig, geen enkel schrikmoment, hoewel ik normaal bij een redelijk goede horror toch al met de dekens over mn hoofd zit.. Maar helaas kon ik met mijn gezichtsuitdrukking niet verder komen dan een Jerney Kaagman bij deze film.

Jammer!

Vrij hoge verwachtingen, helaas bleek het tegendeel waar.

Wat een vervelende film. De meiden vond ik vreselijk irritant, het verhaal wilde me maar niet boeien, en het feit dat je geen 10 seconde kunt kijken naar één scène zonder flashbacks te zien helpt ook niet. Dat wannabe geile sfeertje komt ook totaal niet over, op mij niet althans. Als je net je eerste schaamhaar hebt of de puberteit hebt bereikt is het waarschijnlijk een geweldige film, maar helaas, ik behoor niet tot die categorie.

Dat vertragen van het beeld, om moe van te worden. Na een dik half uur weet je nog steeds niet waar je nou naar gekeken hebt. Totaal geen samenhang, niks. Als er van de vier meiden nou één was die enigszins leuk was, a la. Maar ze zijn alle vier onuitstaanbaar, wat het sowieso al lastig genietbaar maakt.

Tieten, drugs, lelijke halfnaakte mokkels, wat 'gangsta' shit... fail. (die muziek en zogenaamde "prachtige beelden/cinematografie"....)

Ik zie het niet. Ik zal het ook niet zien. Ik kan werkelijk niet begrijpen hoe mensen hier helemaal ape-shit-bananas op kunnen gaan. Na 45 werd ik behoorlijk depressief omdat er amper iets was gebeurt. Althans, niks wat de moeite waard was. Daarna slaat het een andere weg in, die al even vervelend is.

Sorry fanboys en fangirls, maar voor mij zijn het gewoon vier vervelende snollen en een te grote shitload aan nietszeggende spring break beelden die niks toevoegen. (En ja, ik heb de titel gelezen)

Meh!

Oh gosh, mijn tweede Fulci.

Ik moest lachen bij de openingsscène met die hond, dat vreselijk blije melodietje. Alsof het regelrecht gejat was van een of andere slechte soapserie. Het volgende ' OMG ' moment volgde in de auto. Wat een verschrikkelijk irritant lachje. En hoe slecht was dit... Nee, kon mij direct al niet bekoren. Maar toch, niet te snel oordelen.

Ik vond eendjes nog wel zo lief. Maar dat is nu volledig verpest. Net als dat rare South Park stemmetje erbij. Sowieso weer een film boordevol herrie en kabaal.

Het acteerwerk vond ik verschrikkelijk (Waar hebben ze die acteurs in godsnaam gevonden?), evenals het verhaal, Zat geen vaart in. Ik vond sommige scènes behoorlijk irritant. Dat tenenbevredigen gedoe bijvoorbeeld vond ik afgrijselijk. Die kerel had ik echt met een stoel willen slaan, wat een etter.

Nee, ik kon halverwege de film wel concluderen dat ik het niet leuk vond. Mijn vorige (en eerste) Fulci had sfeer, spanning, onheil.. Terwijl dit eerder komisch was. Nouja, zelfs dat niet echt voor mij, maar thriller / horror vond ik het sowieso niet.

Nee, dit vond ik echt helemaal niks. Best een teleurstelling na Paura nella Città dei Morti Viventi. Heb ik te hoge verwachtingen gekregen? Volgende op het lijstje is E Tu Vivrai nel Terrore - L'Aldilà, hopelijk bevalt die beter.

Ik weet het niet. Ik weet echt niet wat ik met deze film aan moet.

De eerste 45 minuten / het eerste uur vond ik vrij traag gaan en -wat ik er van gehoord had- zou het een ontzettend schokkende film zijn. Huh? Waar, wanneer? Alles bewaard tot het einde? Er viel voor mij niks van te merken in het begin. Of ik vind dingen niet snel meer 'schokkend'. Lots and lots of sex. Veel gekreun, lelijke vrouwen, een vent die 24/7 een erectie kan hebben en uiteraard nog wat meer pornshots.

Maar toen. Toen ging de knop om. BAM! Jezus, wat je toen allemaal te zien kreeg. Ik keek deze film 's nachts in bed voor het slapen gaan samen met mijn vriend. We hebben tijdens de aftiteling bijna totale geheelonthouding gezworen. Zelfs in het donker, toen de film al een tijdje afgelopen was en we probeerden te slapen, hoorde ik hem af en toe nog 'Bah!' roepen. De film zat flink goed in zijn hoofd, en in de mijne ook.

Niet normaal. Van de scène met de new born, tot het einde, de tandenloze 'blowjob'. Het kapotslaan van de ruggengraat en de onthoofding, jezus. Dit soort scènes roepen pure walging en haat op. Wat voor mij écht het meest gruwelijke was, was de verkrachting van zijn zoontje, waarbij je het bloed tussen de beentjes weg zag sijpelen. Verschrikkelijk. Vol afschuw zat ik te kijken.

Tegelijkertijd vroeg ik mezelf af ; waarom kijk ik hier naar? Waarom willen mensen dit überhaupt zien? Ik heb er nog steeds geen antwoord op.

Ik heb ook geen idee wat voor een beoordeling ik deze film moet geven. Hoe kun je hier een cijfer aan plakken? Ik begrijp zelf niet eens wat ik er van gevonden heb.

Jeetje, even laten bezinken.

Lekker maan: een schreeuwend, blond, bloedend meisje in de openingsscène! Stiekem hoopten we allemaal dat ze dood zou gaan... want het lag o zo voor de hand... en juist ja.

Hoe fake het ook is, toch wil ik dit soort films zien. Veel soeps is het natuurlijk niet, wat je verwacht krijg je ook op je bordje gesmeten.. maar vervelend is het niet. Het is maar net waar je verwachtingen liggen. Ik heb al veel van dit soort films gezien en voor mij is het puur vermaak. Als je denkt dat je een geweldige film met een diepgaand verhaal gaat kijken, moet je toch eens nadenken of je wel de juiste (genre)film hebt. Daarom vind ik het ook zo jammer dat mensen dit soort films express laag gaan beoordelen, maarja.

De acteurs zijn niet vervelend, ze doen het overtuigend genoeg. Dat maakt het sowieso al een wegkijker. Spanningsopbouw, redelijk wat gore momenten en als je van gillende keukenmeiden houdt, is dit wel een aanrader.

2.5*

Inderdaad een typische vrouwen (TV) film, maar ik vond hem best aardig. Mijn verwachtingen waren niet hoog dus ik kon niet teleurgesteld worden. Ik heb me er best mee vermaakt.

Hoewel het natuurlijk raar is dat Jodi direct mensen begint te beschuldigen is het acteerwerk beter dan verwacht. Het verhaal, hoe voorspelbaar (en soms ongeloofwaardig) ook, kent een goede opbouw en heeft een aantal spannende momenten. Het liefdesverhaal (Goh, dat zag niemand aankomen) was best schattig, meer omdat hij iets aandoenlijks heeft.

O, o, o... Wat een film! Ik hou dr van.

Eerste paar minuten al een aantal keren met een big smile gezeten.

What do I recommend? "Schindler's Fist," , "How Stella Got

Her Tube Packed," , ''Six Degrees of Penetration." That's a good one. "Glad He Ate Her!"

And oh god... ik was inderdaad gewaarschuwd, maar die Chucky.. Pinhead, Freddy, Jason.. stuk voor stuk lekker belachelijk.

Leuke karaoke scène ook! Lekker nummer van Johnny Cash er tussen door is toch wel een sfeerverhogertje.

Ik vraag me af hoe je kritisch naar een films als deze kunt kijken. Je weet toch wat voor een film het is? Waarom zou je dan naar dingen gaan zoeken die je af kunt zeiken, terwijl je weer dat het allemaal nergens op slaat. Het is niet voor niks een parodiefilm.

Inderdaad niet heel bijzonder, de scènes die leuk zijn kun je op één hand tellen, maar toch kijkt het aardig weg. Met name door Pacino, die ik toch wel erg waardeer en waarvan ik -eindelijk- meer films ga kijken. Walken was even wennen, maar ook hij doet het leuk. De interactie tussen de twee en de situaties waarin ze terecht komen is onderhoudend genoeg om tot het einde door te kijken. Middelmatig, maar oké.

Ik vind het wel komisch. Inderdaad echt een geval verstand op -10, niet nadenken en een beetje meegaan in de flauwigheid. De films die aan bod komen vind ik zelf allemaal erg leuk, vandaar dat het ook een (overdreven) feest van herkenning was. De eerste helft was geslaagder dan de tweede, maar gelukkig was het minder tenenkrommend slecht als ik hierboven had gelezen. De -voor mij- bekende gezichten hielpen ook wel mee. Kantmiss ken ik van Desperate Housewives, Peter en Dale allebei van Pretty Little Liars. Dat maakte het voor mij waarschijnlijk ook wat draaglijker.

De roze neger (Ohhhh, bad word!) was ook wel grappig. Thor, Gandalf, Taylor Swift, The Avengers.. ze komen allemaal voorbij. Kwestie van smaak waarschijnlijk, maar ik vond het wel 1,5 uur flauw vermaak op een koude zondagmiddag.

Prima filmpje, heb me gedurende deze film vermaakt. De verschillende personages worden goed neergezet en ik vond ze zeer geloofwaardig overkomen, met name Crow en McAdams. Tijdens het kijken blijf je proberen alle eindjes aan elkaar te knopen, maar steeds wordt je op het verkeerde been gezet. Dit kan het af en toe een beetje verwarrend maken, maar niet zo erg dat het niet meer te volgen is. Ik ervaarde het in ieder geval niet als storend, maar je moet er van houden denk ik.

Slot vond ik zelf een beetje voorspelbaar en jammer, maar het paste verder wel bij de film zelf.

Meh. Inderdaad. (De slappe versie van) The Strangers. Maar dan waziger en met een grote anti-climax als einde. Het begon best aardig, zodra met meisje eenmaal binnen is lijkt het iets te worden, maar het tegendeel is waar. Het is saai. Weinig spanning en helaas zakt het middenstuk finaal in om te eindigen met een -voor mij onbevredigend- einde.

Ik zag Sarah Shahi toch liever in The L Word.

Ach, zo slecht is ie niet. Ik zat te twijfelen tussen 2,5 en een 3,0, maar ga toch maar voor de voldoende.

Het hoeft voor mij allemaal niet zo vernieuwend, spectaculair, bloederig en entertaining te zijn. Een film als deze is op zijn tijd best lekker. Wat veelbelovend begon werd helaas niet altijd waargemaakt, maar toch bleef gedurende de film een aardige spanningsboog aanwezig.

De kills hadden iets mooier in beeld gebracht kunnen worden, soms leek het erg afgeraffeld en dacht je dat er voor de gemakkelijke weg gekozen was.

Frankie Muniz had voor mij ook niet per se gehoeven, brrrr... Naar ventje.

Viel nog best mee. Het was niet zo slecht als ik van tevoren gehoord en gelezen had. De setting is goed en de spanningsboog wordt aardig opgebouwd. Dat de acteurs niet oscarwaardig zijn wist ik van tevoren, maar het acteerwerk viel nog mee. Het is vooral jammer dat het verhaal niet beter uitgewerkt is. Daar had veel meer uitgehaald kunnen worden. En als ze dan toch bezig waren, hadden ze het visuele aspect beter ook aan kunnen pakken, want af en toe moest ik even terugdenken aan bepaalde Twilight scènes waarbij de vampiers wit begonnen te 'gloeien'. Dat was hier ook het geval, maar dan in een badhuis. Het concept is niet zo heel vernieuwend en er zullen nog wel meer films als deze volgen, maar helaas weet The Steam Experiment nergens boven de middelmaat uit te stijgen. Moet ook bekennen dat hij niet zo lang bij is gebleven. Ik heb vorig jaar, of nog langer geleden zelfs, een film gezien waarin mensen opgesloten zaten in een sauna. Die heeft meer indruk gemaakt dan deze film, terwijl ik deze onlangs nog gezien heb. Het feit dat ik me er nog weinig van herinner zegt dat dit een prent is om snel te vergeten. Letterlijk en figuurlijk.

Ach, dit opzwepende filmpje is lekker luchtig en kijkt makkelijk weg. Dat het niet altijd even geloofwaardig is dat zal iedereen wel door hebben, dat het zo cliche als de pest is weten we ook, dat de personages geen diepgang hebben en ze vlak zijn als een strijkplank is ook niets nieuws.. maar ach, wat verwacht je van een film als deze?

Channing staat op de automatische piloot, en ondanks zijn soepele bewegingen blijft het een houten klaas. Jenna is prachtig, kan goed en sensueel bewegen, maar ook zij moet het voornamelijk hebben van haar mooie koppie en haar strakke lijfje.

De dansscènes zijn best de moeite waard, de muziek is lekker en de gastrollen van 'bekende' artiesten zijn ook vermakelijk. Prima tussendoor filmpje waar je absoluut 0,0 verwachtingen bij moet hebben, anders gaat het je heel snel vervelen. Af en toe een girly-filmpje als deze werkt voor mij wel. Tussen de horrorfilms door. (Al zal deze film voor sommige mensen ook wel 'horror' zijn, hehe.

Na het zeer goed meevallende Step Up 3-D heb ik vanavond deze film nog maar eens een herkansing gegeven.

De film begint met een korte introductie, gevolgd door een tikkeltje geforceerde, maar interessante dance-act. Al snel krijg je te zien dat dit deel het omgekeerde is van het eerste deel. Daar gaat een meid van klassieke muziek naar hip hop, nu is het andersom. De rebelse Andie heeft ook nog eens problemen in haar thuissituatie, waardoor ze lekker eigenwijs om zich heen schopt met als gevolg dat zelfs de school klaar met haar is. Er moet natuurlijk iets veranderen.

And there he was: Channing. Het snoepie-gehalte steeg direct. Toch leuk om eventjes een ''bekend'' gezicht te zien, tussen al die (voor mij) onbekende acteurs.

Al snel kwam ik er achter dat ik niet zo geboeid zat te kijken. Waar ik bij Step Up 3-D echt het gevoel had de verschillende personages te leren kennen en echt zat te genieten van ze, bleven ze hier vlak en nietszeggend. Nogmaals, ik weet dat de acteurs gecast zijn voor hun danskwaliteiten en niet voor hun mindblowing acteerwerk, maar dit was wel erg treurig. Ook ligt er een sterke nadruk op het ''ghetto-gehalte'', wat eigenlijk vreemd is.. omdat de mensen die het vaakst in beeld zijn, hartstikke blank zijn en niks met ghetto te maken hebben. De ''minder belangrijke'' personages zijn daarentegen wel wat je van ''ghetto'' verwacht.

Gelukkig was er ook wel een lichtpuntje. MOOSE! *Waar is mijn hartjes smiley?* I love him. I really, really do. Wat een schattig joch, en gek genoeg is hij nog een van de sterkere acteurs die deze film weet te dragen. Hij laat in elk geval meer indruk achter dan de ''populaire hunk'' Chase (Robert Hoffman). Ben ik de enige die deze kerel zeer ongeloofwaardig, en ook nog onaantrekkelijk vind?

De hele film wist me nog steeds niet helemaal te grijpen. De muziek vond ik minder opzwepend, de sfeer minder en de dance-acts minder spectaculair en i.t.t. het 1e en 3e deel veel irritanter wat betreft de cliché's. Misschien hou ik gewoon niet van mannen die pirouette's maken.

Jammer van de twee hoofdrolspelers die in mijn ogen beide absoluut niet geschikt zijn voor deze rol, mede omdat ik veel mooiere en interessantere acteurs/actrices ken die hier iets van hadden kunnen maken. Kijk maar naar de meiden van de andere delen, die steken met kop en schouders hierboven uit.

Jammer. Dit gaat 'm niet worden. Een 2.0* voor Moose, Jenny Kido en enkele oké dance-acts.

First of all: Wauw.

Ik heb deze gisterenavond/nacht gezien in de Kinepolis na een lang maar heel leuk dagje Belgische kust.. and i'm impressed.

Wat een prachtig visueel werkje is dit geworden zeg! Je keek er niet alleen naar, je maakt bijna zelf deel uit van de film. Natuurlijk kennen we ze allemaal wel, die clichématige dansfilms, maar Step Up 3-D weet zich toch te onderscheiden. Het verhaaltje is voorspelbaar, maar dat neemt niet weg dat je er helemaal in op kunt gaan. Komt grotendeels door de héérlijke muziek.. God jongens, wat een lekkere soundtrack zeg! Menig kijkers zaten lekker vanuit hun bioscoopstoel mee te swingen op de opzwepende muziek.

En ja, ik geef het toe: Ik heb vanaf de eerste minuut een ontiegelijke lach op mijn gezicht gekregen, elke keer als Moose (Adam G. Sevani) in beeld was. Wat zet hij een heerlijk personage neer! Denk dan ook dat voor veel mensen ''Moose'' het leukste karakter was, maar laten we vooral de Santiago-twins niet vergeten. (The Lombard brothers! Nooit van gehoord? Nee, ik ook niet eigenlijk ).

Hoewel het acteerwerk natuurlijk nergens spectaculair goed is wordt je toch niet teleurgesteld. De personages die het belangrijkst zijn worden prima uitgediept, en ook de nodige bijrollen zorgen voor een komische noot. Denk aan Jenny Kido: ''Accent? I don't have accent!''

Het valt natuurlijk wel te verwachten dat een dansfilm als deze in een romantisch en dramatisch jasje moet worden gestoken. Persoonlijk vond ik de ''relatie'' tussen Camille (mooie meid, die Alyson Stoner) en Moose interessanter dan die tussen Luke en Nathalie. Natuurlijk weet je dat het eerste duo op het einde na jarenlange vriendschap de stap neemt naar een relatie, en de voorspelbaarheid van de relatie van Luke en Nathalie.. Tsja, je wist het van te voren. Je komt er niet onder uit, het boy-meets-girl verhaaltje. Persoonlijk hou ik er wel van.

Choreografisch is het allemaal perfect. Daar draait het tenslotte toch om bij een DANSfilm? Vooral de einddans is sprankelend en spat van het beeld af. Dat de acteurs af en toe overkomen alsof ze een grote aubergine in hun kont hebben en daarom zo houterig doen en vertellen (Denk aan Jacob), vergeten we even voor het gemak. Zodra ze beginnen te dansen ben je het allemaal vergeten.

De battles tussen 'The Pirates' en House of Samurai, Arcade Rats The Ticks en noem maar op zijn goed opgebouwd. Telkens krijg je nieuwe, frisse dansers te zien die echt moves neerzetten waar de gemiddelde stijve hark jaloers op kan en mag worden.

De onderlinge banden tussen de 'verstoten' dansers die samenwonen in ''The House of Pirates'' is leuk om te volgen (Goede openingsscène ook, weet je direct met wie je allemaal te maken hebt), zeker als je ziet hoe loyaal (Nouja, niet allemaal, screw you Carlos!) ze zijn en hoe snel ze een nieuw iemand accepteren en begeleiden in de groep. Prachtige locaties ook, schitterende beelden van New York, het kleurgebruik, het oog voor details.. Jawel. Heel erg mooi.

Ik weet dat 4 sterren best hoog is voor een film als deze. Veel mensen zullen het ook niet begrijpen. Ik beoordeel deze film niet als komedie, want daar is hij niet voor bedoelt. Ik kijk naar Step Up 3-D hoe het in mijn ogen zou moeten: Wat heeft deze DANSfilm met je gedaan? Nou, vrij veel. Ik heb een zeer leuke bioscoop avond gehad en me kostelijk vermaakt bij deze film en genoten van de geweldige dansscènes. Ik ben dan ook een voorstander van deze film beoordelen op zijn genre.

Realisme? Diepgang? Meesterwerk? Nee, nee, nee. Tuurlijk niet. En toch krijgt hij een dikke 4.0* van me.

Vorige week nog Step Up 3 gekeken, dus het was tijd om dit vierde deel te gaan aanschouwen.

Miami Het strand, vette auto's, knappe bikinibabes, lekkere kerels en heerlijke (latino) muziek. Hallo vakantiegevoel! Die opening met die auto's, echt super gedaan. De toon was gezet.

Ik vond de dansscènes een stuk sexier en sensueler dan in voorgaande films. Die scène met de schilderijen/kunstwerken en de ballerina's in the dark was verbluffend. Mooi gedaan. De dansen zijn superstrak en indrukwekkend. Geweldig kleurgebruik, fijne muziek en tja.. die kleding he? Love it! Oh, en die 'politie dans' (einde van de film), geweldig.

Leuk om Peter Gallagher te zien! Ik vond zijn personage niet zo tof, maar wel fijn om een bekende kop te zien. Ik had al gelezen dat Vladd, Jenny Kido en Moose ook even te zien zouden zijn, dus ik had sowieso iets om naar uit te kijken. Kathryn McCormick (En nog een paar andere dansers?) is dus van SYTYCD? Nooit gevolgd, maar hey, leuke meid verder hoor. Ik had helaas alleen weinig tot niks met de personages zelf. Dat vond ik wel minder, in de voorgaande film was er toch iets meer character development en vond ik ze wat sympathieker en 'echter' ogen. Ik vond ook de passie er niet echt vanaf stralen, het wíllen. De enige die echt goed overkwam was voor mij dan ook Peter, zijn spel stak er met kop en schouders bovenuit.

Voor het verhaal, al was het nog niet eens echt rampzalig deze keer, hoef je het in principe niet te doen natuurlijk. Wat niet veranderd is, is het 'Waarom ga je niet studeren in plaats van je tijd te verspillen aan dansen' verhaal. Tja, viel te verwachten. Zelfde als het 'We zullen dat geld winnen, dan zijn we uit de problemen' geneuzel. Maar enfin, dat weet je op voorhand bij een Step Up film. Vrij voorspelbaar, geeft je regelmatig een 'Goh, didnt see that coming' gevoel, maar nergens storend.

Oh, helemaal blij als een kind toen Moose EINDELIJK in beeld kwam, haha. Ik vind hem zo leuk.

Qua dans en 3D absoluut de moeite te noemen, qua verhaal, ach.. neem het met een korreltje zout.

"Arme jongen, sleep je Mike nu mee naar Step Up 5?" vroeg een vriendin me.

"Ja, waarom niet? Ik ga toch ook mee naar Transformers, en ik kijk toch ook Need for Speed met hem?" "Vriendjesmishandeling!"

Nou, dat viel wel mee. Echte mannen doen dat voor hun vriendin. Maar toegegeven, over de grote lijn was de dans iets minder spectaculair dan wat ik gewend ben. Over het verhaal hoef je het niet te hebben, dat is elk deel hetzelfde, maar het was vooral leuk om de oude garde weer te zien. Moose, Camille, Andie, de Santiago twins, Kido Vladd, Hair.. Zij maken de film nog de moeite waard. Grootste ergernissen zijn de mannelijke hoofdrolspeler Sean, wat een chagrijnige bek heeft die vent zeg. Zijn personage is ook ronduit irritant te noemen. Vreselijk. Maar Alexxa spant de kroon, de mislukte hungergames wannabe. Wat een ambetant mens.

3D voegt inderdaad niks toe, maar met name de scène in het lab was schitterend. Visueel dik in orde, heerlijke muziek en de bekendere personages, daar ging ik voor.

Best een verrassing deze film. Had er niet veel van verwacht, hier en daar klopt het niet helemaal en is het wat voorspelbaar, maar hij heeft me zeker weten te boeien. Sterke opening, maar naarmate de film vordert kakt het een beetje in.

Ach, niet teveel over nadenken, ik heb me vermaakt.

Veel drugs, drank, seks en vervelende studenten. Klinkt niet echt als een geslaagde amusante film. En dat was het -voor mij- dan ook niet.

De personages zijn stuk voor stuk ontzettend irritant, vervelende balletjes, domme wijven en oppervlakkigheid tot en met. Wat grappig zou moeten zijn schoot bij mij telkens in het verkeerde keelgat, denk aan de scène met 'het pinguïndansje'. Misschien ben ik te oud voor dit soort films, of stoor ik me gewoon te snel aan dit soort types. Mijn irritatiegrens is dan eenmaal vrij snel bereikt. Ik kan er in ieder geval niet veel mee.

Wat een uitstekend psychologische thrillertje is dit zeg! Dat ik deze nog nooit eerder was tegengekomen.. Toch geen slechte keuze om hem mee te pakken omdat het dvdhoesje me wel aansprak.

Kevin Bacon is echt een fantastische acteur, dat heeft hij in deze film ook maar weer eens bewezen. Hij zet een zeer overtuigende rol neer en weet vrijwel direct sympathie op te roepen. Knap hoe hij toch telkens zulke uiteenlopende rollen kan neerzetten en geloofwaardig kan blijven.

Hoewel het (volgens mij) toch een vrij low-budget filmpje is, en de special effects hier en daar een beetje te wensen overlaten, wordt de spanning goed vastgehouden en de film blijft je boeien. Goed gekozen schrikmomenten, prima acteerwerk en over het verhaal valt ook weinig te zeuren.

Kleine bezeten jongetjes zijn eng man. Het zou je kind maar zijn.

Dikke 3.5*

Briljante clown. Ik ben hartstikke bang voor ze, maar toch blijf ik dit soort films kijken. Gelukkig heb ik na het kijken van deze film een leuk, voldaan gevoel. De clown was echt goed gecast, geweldige mix tussen humor en freakyness. De kills zijn inventief en grappig en maken de film tot wat het is. De overige personages zijn van bordkarton, but who cares. Ze zijn maar voor één ding goed en dat komt ook duidelijk naar voren: Slachtvee zijn. Daar slagen ze overigens prima in.

Leuk.

Erg sterk begin, veelbelofend.... en daarna zakt het in als pudding. Langdradig, saai, voorspelbaar.. er gebeurd werkelijk niets.

Titel vind ik ook misplaatst, noem het dan 'Baby in een kist' of Baby vermist ofzo, als het daar toch grotendeels om draait...

Jammer!

Inderdaad een televisiefilm, en het probleem daarvan is dat ik er niet naar kan kijken zonder kritisch te zijn.. Ik heb lang zitten wachten op het moment dat de spanning opgebouwd zou worden, maar aan het einde van de film kwam ik tot de conclusie dat dit nog niet gebeurd was. Het idee leek me goed, alleen beetje jammer hoe alles naar voren is gebracht.

1,5 *

Het idee is natuurlijk prima. In je thuissituatie hoor je je veilig te voelen, op je gemak en je zou zeer zeker niet bang hoeven zijn. Als je dan een avondje alleen met vriendlief bent zou je toch denken dat het een fijne avond gaat worden. Niet dus. Ik denk dat iedereen wel een beetje nerveus wordt als er 's avonds laat, in het donker, wordt aangebeld. Laat staan hoe je je voelt als er dan ook nog een vreemdeling voor de deur staat...

Wat heb je vooral niet nodig bij een film als deze? Dat alles je voorgekauwd wordt en je als kijker zelf je fantasie niet hoeft te gebruiken.

The Strangers probeert dan ook veel in het ongewisse te laten. Dit levert enkele schrikmomenten op, maar laat je toch telkens een beetje onbevredigd achter. De aanzwellende muziek en het telkens terugkerende countrydeuntje hielp wel mee aan het opbouwen van de spanning, maar verder is het veel van het gebruikelijke: ze komen en gaan, telkens zijn ze te snel weg om te zien wie of wat het zijn en natuurlijk begeven de slachtoffers zich continu -door hun eigen stommiteiten- in onmogelijke situaties.

Ja, voor een genrefilmpje toch best wel lekker.

Twijfel tussen 3.0* en 3.5*, maar mede dankzij het overtuigende spel van Liv kies ik voor het hoogste cijfer.

Veel van hetzelfde, maar ik had ook niet anders verwacht. Niets wat we nog niet eerder gezien hebben en veel kun je op voorhand al voorspellen, toch kijkt het prima weg. Acteerwerk is prima en ook de personages kunnen ermee door. De dreiging is voelbaar en ik merk dat ik er toch altijd een beetje naar van word. "Wat zou ik doen als ik in die situatie zat" blijft een aanwezig gevoel. Prima tussendoortje.

Mijn vierde film in een week tijd die ik in Amerika heb gezien. (Het begint een verslaving te worden.) Ik heb er gemengde gevoelens over. Ik heb het origineel overigens nooit gezien.

De cast vond ik veelbelovend, met name de mannelijke acteurs. Alexander is hot, in True Blood is hij fenomenaal, maar ook in Straw Dogs weet hij met momenten datzelfde freaky gevoel over te brengen. Indringende blikken en een zeer onheilspellend gevoel. Dominic, die voor mij altijd Lincoln blijft van Prison Break, was vrij overtuigend in zijn rol maar er had meer uitgehaald kunnen. Er werden weinig woorden aan vuil gemaakt wat hij precies heeft. Zijn rol bleek toch belangrijk voor de film maar het bleef oppervlakkig. James Marsden, die ik veel leuker vind zonder Harry Potter bril, moest duidelijk groeien in zijn rol.

De eerste helft van de film was vrij traag en er gebeurde weinig. Beetje droge kost. De introductie had best wat pittiger en wat korter gemogen. Pas halverwege de film kwam er wat meer spanning in. Ik hoopte dat de film een soort psychologische wending zou nemen, mindfuck, maar helaas.

De tweede helft was beduidend beter, maar ook dit bleef aan de vlakte. Paar 'brute' scenes, maar over alle gruwelijke gebeurtenissen werd heengewalst alsof ze er niet toe deden.

Wat het meisje overkwam bijvoorbeeld, werd achteraf veel te weinig mee gedaan. Er werd amper nog een woord over gesproken, wat ik raar vond. Ik zat te wachten op het moment dat het ter sprake werd gebracht maar het kwam geen enkele keer meer terug. Was ik stiekem aan het hopen op een revenge movie? Denk het wel.

Het laatste half uur was beter maar ook dat had wat meer betekenis kunnen krijgen dan alleen platte kills. Had wat meer razernij willen zien.

Al met al viel het redelijk mee. Lang niet zo bruut, goor en vol seksueel geweld als hier telkens geroepen wordt in Amerika. Maargoed, misschien waren mijn verwachtingen ook aan de te hoge kant.

Twijfel tussen een 3* en 3.5*, maar voor nu ga ik voor het hoogste cijfer.

Dit is echt een complexe mix van alle -recentere- dansfilms die ik gezien heb. Weinig vernieuwend, zelfs de songs zijn hetzelfde, maar stiekem vond ik het toch best aardig.

Veel boos-kijkende zwarte mannen, schuine petjes, baggy jeans's en hippe sportschoenen. De personages zijn stereotype karakters, het acteerwerk niet altijd even denderend (met name de dames lijken de tekst op te lezen) maargoed, in een dansfilm draait het ook niet om oscarwaardig acteerwerk maar om de hippe dansjes en misschien zelfs nog een fijne sfeer.

Streetdance is hip en de scènes waarbij dit te zien is, zijn gewoon cool en vol energie. En daar draait het toch om?

Het boek is fantastisch, heb ik in één ruk uitgelezen. Erg benieuwd geworden maar de film, maar de reacties hier voorspelden helaas weinig goeds.

Lizzy is een "echte" meid. Daar bedoel ik mee dat we deze meisjes dagelijks tegenkomen. Geen volgeplamuurde beauty, maar een onopvallende jonge meid met overgewicht, cellulitis benen en weinig gevoel voor mode en make up. Het typische pispaaltje. We kennen allemaal wel Lizzy's. En we kennen allemaal de pestkoppen. Ze laten overigens ook weinig aan de verbeelding over, door Lizzy helemaal bloot te laten gaan. Dat hoeft dan ook weer niet...

Wat zwaar jammer is, is dat de dialogen erg slecht zijn. Het acteerwerk is het probleem niet eens zozeer (Hoewel, die Alec..om te janken), maar geen enkele dialoog is overtuigend. Een aantal scènes slaan ook de plank mis, ze koopt een trui maar in plaats dat ze hem in de winkel aantrekt, doet ze het midden op straat? Why? It makes no sense. Net als grietje die aankondigt dat ze maar liefst drie hele dagen overtijd is en abortus wil. Ze slaat een paar stappen over lijkt het. Ook totaal geen chemie tussen Riley en Alec, wat een misser.

Daarnaast gebeuren de pesterijen regelmatig in het zicht van anderen en niemand die iets doet. Een incompetente moeder (wat een vreselijk dom wijf), leraren die amper iets doen en een rechercheur die zo dom is als een koe. Speaking of, welke debiel heeft Yolanthe gecast voor die rol? Totaal ongeloofwaardig, net als die oude knar. Het eerste anderhalf uur heeft ze sowieso 0 toegevoegde waarde.

Men, ik kan er niet over uit. Hoe kun je zo'n sfeervol boek zo verpesten. Doodzonde. Lizzy begint steeds meer op Gollum te lijken met haar expressie en maniertjes. Het is dat ik het boek kende, anders had ik na een uur gehoopt dat het einde er aan zat te komen, maar helaas waren we toen pas op de helft.

Mijn verbeelding was zoveel sfeervoller en spannender, de film komt er niet eens bij in de buurt. Zonde dat dit er uit is gekomen, had zoveel beter gekund. Gemiste kans.

Ik moest even door het begin heen, want ik vond het maar een wazig gebeuren. Kon er op een gegeven moment geen touw meer aan vastknopen.

De vrouwen zijn stuk voor stuk irritant, die taal is werkelijk verschrikkelijk en doet op sommige momenten zelfs pijn aan je oren (wat een vreselijk gekakel). De meiden blijven oppervlakkig en vervelend, je krijgt geen binding met ze. Sowieso lijken ze in mijn ogen vrij veel op elkaar (ja, sorry, ik hou ze soms niet uit elkaar) waardoor het nog verwarrender wordt om te volgen.

De kills zijn best aardig. Het geest-zustertje is uit op wraak, en dat zal ze krijgen ook. Best leuk gevonden dat ze de andere vrouwen martelt op 'persoonlijke' wijze, hebzucht, narcisme, boulimia.. Dit komt allemaal terug in de moorden op een rare, ironische manier.

Het was niet eng, het was niet goor, ook verre van sexy... maar af en toe best spannend. Al lijkt de film zichzelf nergens echt serieus te nemen, dat is wel een verademing. Ik vind hem wel een beetje in het straatje van The Grudge, The Eye etc passen. Alleen wordt er in deze film (veel teveel) gegild en is dit vrij storend.

Mag ik nog wel even vermelden dat de douchescène een van de raarste scènes is die ik ooit in een film heb gezien?