Opinions

Nou, haal dat 'horror' maar weg, want horror kun je dit niet noemen.

Ik heb er gemengde gevoelens bij. Het deed voor mij de spanning niet veel goed dat geen enkele moord te zien was, alles gebeurde buiten beeld en in plaats dat dat nieuwsgierigheid wekte, had ik telkens een gevoel van 'een beetje jammer'. Voor een slasher waar mensen één voor een om het leven komen, had het wel iets beter uitgewerkt kunnen worden.

Hoewel de sfeer niet altijd even sterk aanwezig is, blijf je wel kijken tot het einde. Voor mij was de reden dat ik wilde weten hoe de vork in de steel zat wat betreft de vader. Had hij er iets mee te maken? Het motief van de hoodie's was volgens mij ook nergens uitgelegd, dit was op zich niet storend maar gezien het onbevredigende einde laat het wel zijn vraagtekens achter.

Anti-climax? Yes.

Ja, toch best leuk. Als kleine meid keek ik samen met mijn pa naar de Kampioenen en lazen we de stripverhalen. We namen alle afleveringen op (Nostalgie met die VHS banden). Samen hebben we alle seizoenen, op de laatste 3 á 4 na, allemaal gezien. De meeste afleveringen zelfs meerdere keren.

Helaas ging het niveau van de serie omlaag. DDT was weg, Bernard was weg, en Costermans ging maar niet weg. Tot 2007, 2008 heb ik vrijwel alles nog gezien (niet meer altijd even geslaagd), maar toen was de lol er vanaf. Toch was ik nieuwsgierig naar de film.

Helaas haalt de film niet het niveau van de eerste seizoenen, maar is het redelijk trouw gebleven aan de laatste seizoenen. Hoewel de humor niet altijd even geslaagd is en het een voorspelbare herhalingsoefening is die de doorgewinterde serie-kijker al van buiten kent, heb ik me toch vermaakt. Zelfs mijn vriend, die niet eens van het bestaan van de serie af wist, heeft zich er best mee geamuseerd.

Er blijven toch een paar personages uitspringen, net zoals in de serie ook het geval was. Boma met zijn vettige lach, Kieken Vertongen, de loveable Xavier (Wat zou ik die man graag knuffelen) en zelfs Carmen, hoewel ze vaker irritant is dan grappig, was weer ouderwets aanwezig. Zij hebben voor mij ook echt de film gemaakt.

Toch had ik graag een ander soort verhaal gezien omtrent 'mijn' kampioenen. Ik zie ze liever in de eigen, vertrouwde omgeving. Dat hele Frankrijk slash 'Kampioenen op reis' gebeuren vind ik gewoon niet zo interessant.

Desalniettemin: Nostalgie ten top.

Tja. Het was eigenlijk vooral leuk omdat je, als trouwe kijker van de serie, de personages zo goed kent. Ook het feit dat Oscar en DDT terug zijn maakt het een stuk leuker, want zonder dat... nee, dan is het niet te pruimen. Mocht dit een film zijn geweest met totaal andere personages, dan was het verhaal an sich te zwak geweest om door te kijken. De kracht is dat de oude, vertrouwde gezichten precies doen en laten zoals je ze kent. Het lijkt inderdaad een lange uitgesponnen aflevering van de serie. Dat maakt het voor een 'Kampioenen liefhebber' best aardig vermaak maar voor iemand die niet bekend is met de serie is dit een waar drama.

Ik vond de film zo slecht nog niet. Oke, het heeft een hoog woensdagavond-film gehalte, maar is dat per se storend? Ik heb me er prima mee vermaakt op deze koude zondagmiddag. Exact een film waar ik zin in had. Redelijk spannend, vrij goed geacteerd en het verhaal is best aardig. Julian is aardig oud en vol geworden sinds de laatste keer dat ik hem op tv zag. Hij zet overigens niet de meest geloofwaardige rol neer maar wel en zeer mysterieuze. Wat is hij nou? Good guy or bad guy? De ontknoping is dan ook alles behalve schokkend. Sarah Wayne Callies herkende ik in het begin niet eens, pas toen ze dood was.En tsja, dan heb je er niet meer zoveel aan hè.

Beetje jammer van het zoetsappige einde, maar toch wel een aardige film.

Best oke.

Voor een B-film is het goed te doen. De personages zijn een tikkeltje oppervlakkig (Maargoed, wat verwacht je) maar het acteerwerk is solide. De spanning wordt aardig opgebouwd en ook wel vastgehouden. Dat het op waargebeurde feiten is gebaseerd maakt de sfeer nog iets sterker. Naar het einde toe zwakt het wel steeds meer af, maar je blijft benieuwd naar de ontknoping. Hoewel je niet aan het gevoel ontsnapt dat er 'meer' uitgehaald had kunnen worden, is het wel nog steeds beter dan andere formulewerkjes.

Vroeger heeft deze film flink indruk op me gemaakt, vooral omdat ik een crush had op Elijah. Hij heeft in deze film een voortreffelijke rol neergezet. Ik leefde als kijker erg met hem mee, vooral omdat hij het zo moeilijk heeft op school. Niet alleen hij heeft het moeilijk, maar de film laat goed zien dat alle studenten hun eigen problemen hebben.

Het is een film met veel bekende namen en gezichten: Salma Hayek, Famke Janssen, Usher, Josh Hartnett en Jordana Brewster, die ik kende als Nikki uit A.T.W.T. Dit maakte het voor mij natuurlijk een must om deze film te zien. De rollen zijn ook goed op elkaar ingespeeld.
Eng wordt de film nooit, maar hij blijft wel spannend en dat maakt je wel nieuwsgierig naar de rest. Natuurlijk weet je dat nerd Elijahop het einde de held zal worden, maar dat mag de pret niet drukken.

Zeer vermakelijk filmpje, zeker als je van teenslashers houdt.

Malone. Ik ken twee films van hem, House on Haunted Hill (1999) en FeardotCom (2002). Verder ben ik vrij nieuw wat betreft de Masters of Horror reeks, dus ik heb me laten verrassen.

De opbouw van de film is erg prettig, evenals het tempo. Voor de juiste dingen wordt tijd genomen, de overbodige dingen zijn achterwege gelaten. De sfeer is prima, spannend, mysterieus en duister. Het psychologische aspect is ook aanwezig. Door het gebruik van (goed gekozen zwart wit) flashbacks kom je steeds meer in het verhaal.

Al had ik in het begin toch even mijn twijfels. Ik vond dat ze zich makkelijk liet kidnappen, ik had veel meer strijd verwacht. Maar de spanning werd vanaf dat moment wel verhoogd. Waarom deed die moeder zo raar aan de telefoon? Waarom ziet die verpleegster zo psychotisch uit? Op dat laatste kreeg ik snel een antwoord.

Prima acteerwerk, met als uitschieters toch wel het echtpaar. Al doet Lindsay Pulsipher het als Tara ook niet slecht.

De combinatie gore en suspense werkt voor mij altijd wel. Prettig filmpje.

Best oké. Chemie tussen Sierra en Tad was ver te zoeken, leek eerder een irritante gay bff. (Niks mis mee hoor, maar z'n personage was enorm irritant).

Het verhaal valt natuurlijk van A tot Z te voorspellen maar ach, dat kun je verwachten bij dit soort films. Iets minder leuk dan haar laatste film, maar op zich een prima tussendoortje op een regenachtige kerstdag.

Het begin deed me een beetje denken aan Desperate Housewives, de huizen, de bewoners, de rust, de saamhorigheid.. En toch een dosis zwarte humor. Goed verzorgt verhaal, oog voor detail en ook doordacht. Acteerwerk is ook prima, en mooi meegenomen is dat Celia een aantrekkelijke vrouw is. Ik ken haar voornamelijk als Haley uit Criminal Minds. Lieve verschijning.

Heb ik dezelfde film gezien als de schrijfster boven mij? Goor, vies of 'jakkes' vond ik het niet. De spanning zat zich voornamelijk in het verhaal want vergeleken bij Pelts, die ik hiervoor keek, was dit burgerlijk braafjes. Echte horror kan ik dit deel dan ook niet noemen. Eerder een spannend thrillertje met een fijne humoristische ondertoon.

Leuk filmpje!

Ik ging er in het begin vrij negatief in, maar ik had de film als tip gekregen en wou hem toch graag zien, hoewel ik sceptisch was.

Dit is dus natuurlijk een zwaar uitgemolken concept. Het is dat ik geen zin heb om 10 films te zoeken die vrijwel hetzelfde plot hebben (al zou ik ze makkelijk kunnen vinden wanneer ik moeite zou doen) want als je deze films naast elkaar zou leggen zouden ze niet eens zo heel veel verschillen van elkaar. Bij het lezen van het plot van Famine dacht ik wel meteen terug aan Slaughter High (1986) die ik onlangs gekeken heb. (Dat is er al één!) Maar enfin, dat het wéér de zoveelste film is omtrent dit onderwerp mag de pret niet drukken, want zo kun je bij elk genre wel iets noemen. Maargoed, ik zou het een kans geven, niet direct oordelen dus. En toen keek ik naar de regisseur. De man achter Gutterballs (2008)! Vol frisse moed kijken dus! (Ik vergat voor het gemak even de zeer teleurstellende 'Hanger' uit 2009.)

Ik vond de intro in ieder geval leuk, maar die soundtrack... God please, wie heeft dat verzonnen? Al snel kom je er achter dat Nicholson zichzelf én de film totaal niet serieus neemt, zeker niet wanneer je de acteurs en actrices ziet. Gevalletje 'Zo slecht dat het weer leuk is'? In het begin niet. Mijn gevoel over deze film had tijd nodig om te 'groeien'. Dit was bij Gutterballs wel anders, daar was ik al vrij snel hooked.

Wanneer je de klusjesman (In mijn hoofd hoor ik elke keer 'Tik 'm aan ouwe!' en zie ik Sander Lantinga en Rámon Verkoeijen voor me, dat terzijde .) voor het eerst ziet weet je direct dat je naar een komedie kijkt die hier en daar vast wat bloederige en aparte kills zal bevatten. Dat het geen horror was wordt al snel duidelijk. Of je moet het acteerwerk pure horror vinden, daar kan ik me ook nog wel in vinden... De personages zijn gewoon té. TE nerdy, TE debiel, TE populair. Zo erg dat het TE ongeloofwaardig wordt en je gewoon hoopt op een pijnlijke dood.

En wat dat betreft zit het wel snor. 'Nail me baby!' en BAM! Schitterend. Toen zat ik met een grote (tikkeltje disturbing) smile op mijn gezicht. Vanaf toen (na een minuut of 20?) vond ik het plots stukken leuker en minder irritant. Beetje jammer alleen dat die vervelende, luidruchtige negerin het overleefde tot halverwege de film.

De film kent een aantal aardige kills en een matte ontknoping. Beetje jammer, maar de kills zijn lollig genoeg om je door de slechte cast, verhaal en sfeer heen te worstelen.

Nee, hier werd ik niet vrolijk van. Nu kan ik dat hoofd van Pegg sowieso al lastig verdragen dus waarom ik dit mezelf aan deed was me een raadsel. Met vlagen herinnerde hij me zelfs aan Paul Turner, nog zo'n randgeval.

De film probeert heel erg leuk te zijn, maar is dit nergens. Hoofdpersonage is uitermate irritant in een erg saai verhaal. Een rappende Pegg inclusief handdoek op zijn hoofd en om zijn middel is nooit grappig. Of je moet een jaar of 9 zijn, dan zie je er misschien de lol nog wel van in, maar ik totaal niet. Een vent die de hele tijd tegen zichzelf praat een in kamertje gaan nou eenmaal snel vervelen. De grappen zijn ook erg makkelijk en uitgemolken.

'' Oh my god ik heb een wasserettefobie! '' Tuurlijk joh, wat jij wil.

Nee, al zou deze 'film' 15 minuten hebben geduurd was dat nog te lang voor mij. Na een half uur heb ik maar een studieboek erbij gepakt en ben ik ondertussen een samenvatting gaan schrijven, dat was de enige manier hoe ik deze film uit kon zitten.

Niet aan mij besteedt.

Ik ben een sucker voor deze films. Heerlijk vermaak. Bonken van kerels, mooie vrouwen, boordevol actie en heerlijke muziek, wat wil je nog meer?

Mijn vriendin zei halverwege de film tegen me: ''Die dialogen zijn zó nep en ingestudeerd!'' Waarop ik zei: ''Het is een actiefilm, verwacht je dan diepgaande dialogen en oscarwaardig acteerwerk?'' Volgens mij vond ze toen wel dat ik een punt had. (Of ze verstond me niet en knikte maar, hehe) Toegegeven: De dialogen waren niet altijd even sterk, soms zelfs helemaal niet, maar de grote dosis humor en de vele one-liners maakt veel goed.

Ik denk dat de meeste vrouwen wegzwijmelen bij de ogen van Walker en het prachtige lichaam en de mooie lach van Diesel. Ik ook hoor. Maar stiekem betrap ik mezelf er telkens op dat mijn aandacht uit gaat naar een andere man in deze film(s). Han. Ik krijg een lach op mijn gezicht als hij in beeld is, ik vind hem schattig en bovenal erg grappig. Hij heeft iets. De cast is sowieso heerlijk. Onderlinge chemie, leuke personages en elk hebben ze iets te bieden.

Wat sfeer betreft zit het dus wel goed, mede dankzij het prachtige Rio de Janeiro. De strakke montage en de fraai geschoten scènes maken het tot een visueel genot. Flitsend, snel en kleurrijk. Geen eindeloze autoscènes meer, ik ben een meisje dus na een tijdje heb ik dat wel gezien, maar wel spectaculaire actiescènes.

De meeste mensen liepen tijdens de aftiteling de zaal al uit, maar ze hadden beter even kunnen blijven zitten. Ik was in ieder geval blij dat ik het deed. Wat daar te zien was, zorgde er voor dat ik helemaal enthousiast in mijn handen begon te klappen (ja, de zaal was leeg, dus niemand -op mijn vriendin na- heeft gezien dat ik zo blij aan het doen was) en ik liep met een tevreden en nieuwsgierig gevoel de zaal uit.

Boven verwachting!

'' I see a bunch of bizarre-looking freaks. ''

Tekenfilm figuren die letterlijk tot leven komen en door de TV komen? Probeer dan maar eens terug te gaan naar cartoon-world. Fat Albert is een puur en onschuldig kinderfilmpje. De personages zijn wel grappig, niet rollen-over-de-vloer- grappig, maar ook niet vervelend. Ze moeten de echte wereld ontdekken: '' wat is een laptop? '' en tegelijkertijd blijven ze een groep. De jongens zijn bijna niet van elkaar los te weken en er is altijd wel een knappe vrouw in the picture die de mannenhartjes op hol laat slaan.

De springtouwscène was toch wel erg aandoenlijk.

Lekkere muziek, leuke gastrollen en grappige personages maken het tot een fijn wegkijkertje.

Jezus. Lang geleden dat ik zo'n dieptrieste, niet grappige film heb gezien. De "grappen", weinig subtiel, zijn gewoon niet leuk. Van overspel tot onhandigheden tot voorspelbare domme acties, er valt weinig te lachen. Ik begreep van veel de toegevoegde waarde ook niet. Scènes als: "Ik wilde je korting geven op mijn salaris" en "Ik heb last van claustrofobie in de badkamer" - "Dan moet je pruimensap drinken". Ja, niet mijn humor. Helaas gaat het van kwaad tot erger. Waar ik de film in het begin al vrij irritant vond, zo werd het nog vijf keer erger tegen het einde aan. Pure tijdverspilling.

Wanneer ik binnen 2 minuten al met een 'WTF' uitdrukking op mijn gezicht: 'Hè gatverdamme!' roep, weet ik dat het een film voor mij is.

En ik bleef dat gevoel wel een beetje houden. Ik wist ook niet echt waar de film over zou gaan, ik dacht over een serialkiller, bleek het een vent te zijn die o.a. mannen verkracht. Dat viel dus wel even rauw op mijn dak, vooral omdat ik de film rond etenstijd ging kijken.

Erg fijne balans tussen gore en komedie, hier en daar is het erg grappig, om daarna weer ontzettend smerig te worden. Ook het acteerwerk vond ik soms angstaanjagend geloofwaardig. Niet gedacht. Erg mooie vrouwen ook, phoe phoe.

Bah, ik ben vies onder de indruk van deze prent.

"Oh oh, Eline is verliefd" fluisterde mijn vriend na een tijdje.

Inderdaad, Eline is verliefd. Op Gus, op Hazel, op de film, de romantiek, de humor... stapelverliefd.

Met name Gus heeft mijn hart gestolen. Wat een heerlijke, pure jongen. De band die hij met Hazel opbouwde is waanzinnig mooi in beeld gebracht. De liefde spat van het beeld, het kwam recht mijn hart binnen.

De liefde tussen Gus en Hazel is onvoorwaardelijk. Voorbestemd, zonder einde. Wat bof je als je dat in je leven mag meemaken. Met mijn grote liefde naast me, stevig zijn hand vasthoudend, pinkte ik meer dan eens een traantje weg.

Alles klopt aan deze film. Elk woord. Elke blik. Elke locatie. Elk geluid. Elke aanraking. Alles.

Onvoorwaardelijke liefde, ik besef nu nog meer hoe mooi dat is en hoe gezegend je bent als je gezond bent en je leven deelt met jouw ware.

Prachtig.

'' ...heeft er altijd van gedroomd om door een speciaal iemand helemaal van haar stuk te worden gebracht. Iemand die sterk is, sexy, gevoelig en die haar het belangrijkste in de hele wereld vindt. ''

Gosh... wie wil dat nou niet? Graag zelfs. Maar wél op een normale, gezonde manier dan a.u.b!

Over de film: Wat is Reese toch een schatje. Erg leuk om te zien dat ze de afgelopen jaren zo'n groei heeft doorgemaakt, al deed ze het hier ook niet slecht.

Wahlberg vind ik normaal niet zo schitterend. Toch kwam hij in deze film krachtig en overtuigend over.

Goeie muziekkeuze tussen de scènes door. Prima sfeertje, goed gekozen locaties (denk aan de achtbaanscène, erg mooi) en de juiste acteurs die hun personage echt laten lijken. Milano vond ik echter niet zo denderend, maar omdat ze zo mooi is vergeef ik 't dr.

Ik vond 'm ook nog niet eens zo slecht. Leuk om een keertje gezien te hebben. Geen topfilm, maar echt niet zo verschrikkelijk als sommige reacties hier zeggen.

'' I'm the guy that's gonna save your ass. ''

Wat een verrukkelijke film! Perfecte dosis gore en humor, flitsende montage en de introductie van de personages weet direct een gevoelige snaar bij mij te raken, erg leuk.

De film pretendeert nergens meer te zijn dan een wandelend cliché. Veel bloedvergieten, om de paar minuten een slachtoffer en sleazy uitziende monsters die niemand sparen. De monsters worden niet altijd even overtuigend in beeld gebracht, wat alleen maar goed is, want je ziet dat het nergens op slaat. Je fantaseert er zelfs bij hoe de vent er uit zien die ik het pak zit. Troep eerste klas, groene kots en dialogen waarvan je wenkbrauwen spontaan zullen fronsen, maar ó zo vermakelijk!

Blij verrast om Eric Dane te zien, helaas was het maar van korte duur. Nieuwsgierig naar deel 2 en 3, al zullen die vast tegenvallen.

Oh oh oh, wat een film! Zelfs nog beter dan het eerste deel -dat trouwens al heel leuk was- wie had dat kunnen dromen?

Toen ik de twee worstelende lilliputters zag was ik verkocht, dit moest wel beter zijn dan verwacht. De gitzwarte humor is zelfs nóg absurder en meer aanwezig en ook de personages zijn een stapje vooruitgegaan. Stiekem vond ik de bikerchick met het felrode haar toch wel een lekker wijfie.

De montage is minder flitsend dan in het eerste deel, er is veel meer chaos en overbodige drukte, maar gelukkig is dit nergens storend. Het verhaal (als je dat uberhaupt zo kunt noemen) is lekker makkelijk: monsters + mensen = vluchten voor je leven als je geen tandjes in je poezelige huidje gezet wilt krijgen. Het is te grappig om echt eng te zijn en tegelijkertijd te ranzig om een komedie te zijn, daarom is de balans die gevonden is echt voortreffelijk. Het blijft ook niet aan één kant hangen, het wisselt elkaar goed af.

Nu ben ik behoorlijk wat gewend op horrorgebied, maar de autopsie scène was een béétje aan de zware kant voor mij op dat moment. Om maar te zwijgen over de baby....

Uitgemolken rotzooi? Ab-so-luut niet. Heerlijk vervolgdeel, dat smaakt naar meer.

Gezien het einde van Feast II was het geen verrassing dat er nog een deel zou komen, en gelukkig maar. Het heeft niet veel nieuws onder de zon, je ziet dezelfde cast en het is een soortgelijke stijl als de vorige twee films, maar dat is juist een plus. Zo blijft het één geheel. De introductie van de nieuwe personages verliep soepel, lekker absurd en extravagant, wat heel goed past bij dit bizarre filmpje.

Tat Girl was natuurlijk weer héérlijk, wat een stoere chick met haar felrode haar. Aardig was sex-appeal, nice!

Aantal ranzige scènes, iets minder scherpe humor maar nog steeds zeer genietbaar. Wat een feest, deze Feast films.

Ik ging er zonder verwachtingen in mee toen mijn vriend voorstelde deze film te kijken, maar ik geef toe, wát een verrassing!

Eindelijk weer eens een film waarvan ik kan zeggen dat hij de moeite waard is, dat zie je de laatste tijd helaas niet meer zovaak.

Het verhaal klopte, de acteurs deden hun dingetje, helemaal goed!

4,5*

Ik heb de film ooit eens opgenomen toen ik Film1 nog had, omdat de cast me aansprak. Vandaag, na maanden (Stond er op van 27-12-2012), eens een kans gegeven en ik weet weer waarom ik hem zo lang heb uitgesteld. Het is een matig werkje. Vooral de eerste helft was een nietszeggend snoozefest. De personages kwamen maar niet tot leven en ik vond ze ook totaal niet interessant. Hoopte op wat meer ontwikkelingen en diepgang, maar het blijft hetzelfde saaie, wazige sfeertje houden. Erg standaard ook, op de zogenaamde 'spannende' momenten krijg je typische geluidseffecten die je zouden moeten laten schrikken of je op het puntje van je stoel moeten houden. Mislukt.

De vrouwelijke personages doen ook niet veel goeds. Ik voelde ook geen chemie, aantrekkingskracht, niets. Het scheelt dat Ethan iets uitstraalt waardoor je hem wil blijven 'volgen', want zonder hem had ik de film waarschijnlijk al vrij vlug afgezet. Toch heb ik hem uitgekeken, al moet ik er wel bij vermelden dat ik na een dikke drie kwartier vrijwillig mijn schoolwerk erbij heb gepakt en af en toe wat casussen heb getikt.

Als school zelfs aanlokkelijk wordt...

Ik keek Ferry altijd graag, maar dit was toch wel een dieptepunt. Vreselijke verhaallijn, acteerwerk slecht (Die Jezebel, wat een irritant kind) en aan alles is voelbaar dat het compleet uitgemolken en zonder "passie" gemaakt is. Ik vond Huub Smit nog een klein lichtpuntje, want zelfs Ferry kon me niet meer bekoren.

Genoeg is genoeg zou je denken, maar vrees dat we er nog niet helemaal vanaf zijn.

OMG dit is werkelijk een van de slechtste films die ik OOIT heb gezien, al dan niet de slechtste. Na vier minuten weet je niet of je moet lachen of huilen van ellende. Een meisje wordt aangevallen, tijdens het wurgen wordt ze ook nog even gekieteld zodat ze goed gaat lachen.

Het lachje van de killer is zo irritant dat je er na 10 seconden al zwaar genoeg van hebt en alleen maar kan denken dat die debiel eindelijk zijn bek eens dicht moet houden.

Dus. Na een kwartier/twintig minuten, toen het meisje onder haar voeten werd gekieteld en stierf aan een hartaanval kon ik het niet meer verdragen en heb ik het afgezet.

Dit is gewoon, met de beste wil van de wereld, NIET te doen. Degene die dit serieus weet te waarderen moeten ze een knus wit jasje aantrekken en opsluiten in een kamertje waar nooit meer zonlicht zal komen.

Leuk, maar toch enigszins teleurgesteld.

Ik had wel verwacht dat het niet geheel aan mijn verwachtingen zou voldoen, en ik had het vermoeden dat het aan zou voelen als een lang uitgesponnen aflevering van de serie, en ook dit klopte.

Wat me het meest stoort is dat de confrontatie tussen de feuten en de politie niet goed uitgewerkt was. Wanneer je de trailer kijkt zou je verwachten dat het er heftig aan toe zou gaan, maar het tegendeel is waar. Binnen een vingerknip is de échte confrontatie voorbij en blijf je over met een onbenullig verhaal er omheen.

Dat hele liefdesverhaal van die 17 jarige doos zou me dan ook een worst wezen, evenals dat Harry Potter-ish 'wannabe'vriendje van dr. Dat was zó cliché dat zelfs iemand die nog nooit in zijn leven één film had gekeken al na 5 minuten zou vertellen hoe dat gebeuren zou eindigen. Het acteerwerk van die twee is helaas zwaar, ZWAAR ondermaats en weinig vermakelijk. Oh ja, en wie heeft in GODSNAAM Teun Kuilboer die rol gegeven? Was er dan echt geen andere Nederlandse acteur die zich daarvoor wilde lenen? Wat een doffe ellende, ga nog wat acteerlesjes nemen, knul.

Is het dan alleen maar kommer en kwel? Nee hoor, want Eline geeft het toch een voldoende. Hoe kan dat dan? Nou, dat komt puur en alleen door 'de oude garde', en met name Olivier de Ruyter, Beeksma, Noordzij en Nina de Wit. Wagtmans vind ik zowel in de serie als hier in de film een vreselijk personage dus hij kan zich wat mijn irritatiefactor betreft aansluiten bij bovengenoemde nieuwkomers.

Gelukkig zorgen de mannen die ik wél leuk vond voor de nodige humoristische momenten, wat het geheel toch wel weer goed te verdragen maakt en waardoor je al die kleffe, voorspelbare ellende wat een 'verhaal' moet voorstellen vergeet.

Ja, ik geef het toe, ik ben een fangirl van De Ruyter. Maandag maar weer zappen naar BNN, hopelijk scoort dat iets hoger dan deze film.

P.S: Zit ik !@#$%^& de hele film te wachten op het liedje ''Slapeloze Nachten (Dirtcaps Boze Dromen Remix)'' die ik in de trailer hoorde en vervolgens zo'n 539 keer gedraaid heb, komt dat kreng niet eens voor in de film. Alleen daarvoor zou ik al een half punt af moeten trekken. MUH!

Leuk, maar niet meer dan dat. Het kleine jochie is schattig, Fido amusant en het verhaal is, hoewel het weinig om het lijf heeft, onderhoudend genoeg om je af en toe een glimlach te bezorgen.

Lekker sfeertje waar je ook meteen in mee wordt gezogen, alleen het acteerwerk zorgt af en toe voor een verdwaasd momentje. Wel fijne muziek, goede keuzes!

Ja, de film is slecht. Toch kan ik een film waarin Marlon speelt niet afzetten. Het origineel daarentegen heb ik na een tijd uitgezet, later weer geprobeerd, weer uitgezet, etc. Geen doorkomen aan. Dat had ik hierbij niet.

Ondanks de platte humor heb ik regelmatig een klein glimlachje gehad. De Magic Mike scène was inderdaad de meest memorabele scène. ? De voorspelbaarheid is net zoals bij de meeste parodieën erg hoog maar niet vervelend. Af en toe wel een beetje saai en vooral naar het einde toe trekt de film zich erg lang. Marlon zorgt nog af en toe voor een leuke oneliner, maar eigenlijk is daar alles mee gezegd.

Aardig om eens gezien te hebben bij gebrek aan beter, maar een deel twee hoeft niet.

Ik ben een vrouw, dus ik word verondersteld om laaiend enthousiast te zijn hierover. Toch? De "OMG die film is zo goed en de acteurs zooo goed en knap en wauwwww wat een sexy sfeer!!!" Bla. *Errrrrrrrr!* Wrong.

Ik ken het boek niet, althans, ik heb het nooit gelezen. Iets wat zo gehyped is in de media laat ik links liggen. Daarom heeft het ook lang geduurd voor ik me toch door andere meiden liet overhalen om de film te kijken. En bedankt meiden. Ik weet nu dat ik gewoon lekker bij mijn eigen gevoel moet blijven.

Mijn eerste gedachte was dat Mr Grey nog onaantrekkelijker was dan ik al dacht. Emotie- en uitstralingsloze vent. Het was een worsteling. Direct gebrek aan chemie, stijf acteerwerk en het enige wat door mijn hoofd ging was "Wat een kneuzenkermis". Ik heb het een aardige kans gegeven maar daarna werd het lastig om door te blijven kijken, iets wat ik ook niet gedaan heb. Vandaar geen stem. Of ik niet te snel af ben gehaakt? Ik kan het me niet voorstellen, dat ik iets geweldigs gemist heb. Als ik in het begin al niet meegesleept word in de (ontluikende) romance is de kans klein dat ik er nog in ga geloven.

Misschien zit de kracht van de film in de tweede helft, maar dat zal ik nooit weten.

Bijna vijf jaar geleden werd heel Frankrijk geschokt door de leugen van een jong meisje.

Dat de film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal maakt wat interessanter, maar verder vond ik dat er maar luchtig en gemakkelijk over gedaan werd. Voordat ik de film keek heb ik even gegoogled (jaja!) wat die leugen nou precies was. Ik ging dus niet helemaal ''leeg'' de film in.

Leuk om te zien dat er gebruik wordt gemaakt van full screen hoofdstuktitels. Verder zijn de beelden natuurlijk mooi om te zien, maar echt meegesleept wordt je nergens. Binding met de karakters voel je nauwelijks, wat jammer is, want het was een film met veel potentie.