Opinions

Fantastische vertelling over de laatste tijger in Zuid Korea. Ouderwetse avonturenfilm vol pathos aangedikt door aanzwellende orkestraties. Maar ook bruut en ongemakkelijk.

Mooi sprookje, dat hopelijk nooit in handen van Disney valt, want dan worden alle ruwe randen er vanaf geveild.

4,5 voor dit perfecte zaterdagmiddag vermaak.

Fantastische film! Dat River Phoenix tegen het einde van de opnames overleed, lijkt de film nauwelijks te deren. Sterker nog, ik vond de fill ins met voice over buitengewoon goed werken.

Schitterende rauwe film over de duistere trekjes van de menselijke psyche. Beste werk van Sluizer’s toch al niet misstaande Oeuvre. Komt ook een dvd box van uit.

4,5

Een maandje later. Tijd voor de Argento Cut.

Ik moet zeggen, eigenlijk bevalt die me nog beter. Ten opzichte van de Cannes versie is er effectief 22 minuten aan expose on onderlinge relaties uitgeknipt. De toon is daarmee grotendeels verschoven van een sociaal commentaar naar straight foreward horror. Ook de soundtrack van Goblin zorgt voor veel meer gevoel van urgentie en spanning. Ik kan wel zeggen dat dit voortaan mijn favoriete versie zal zijn. Ben nu eenmaal meer fan van horror, dan van sociaal drama. Korter is ook bijna altijd beter. Daarbij blijft de satire (zombies en mensen verschillen bar weinig in hun gedrag) ook in Argento’s versie overeind.

Wat een ijzingwekkend meesterwerk. Met een groot gevoel voor subtiliteit geregiseerd en geacteerd. Er zijn weinig films waarbij de koude rillingen zo over mijn rug lopen en dan ook nog daverend ontroerend. Tijdloze klassieker!

5*

Shocktober #5

Van alle Cronenberg’s heb ik deze toch minder vaak gezien dan de meeste anderen van hem. Het zal sinds ik m in de jaren 80 in de bioscoop zag de 4e keer zijn geweest. En steeds ben ik weer onder de indruk hoe sterk de film is.

Het is een verontrustende thriller met een continue duistere ondertoon gedragen door een sterke Walken en Martin Sheen die ons een voorproefje gaf op Trump. Cronenberg benadert het verhaal erg serieus wat zorgt voor een continue onderliggende spanning. De horror momenten zijn goed gedaan. Al is de scene met de president wellicht ietwat knullig anno 2022. Maar goed, de Oval office huren of nabouwen, paste waarschijnlijk niet in het budget.

Al met al toch zeker een van de beste King verfilmingen wat mij betreft. Top 5 achter The Shining, Carrie, Christine.

Enfin, sterke film dus!

4* blijft ruimschoots staan.

Ik vond het een erg gedlaagde spannende en sfeervolle horrorthriller. Heb me er goed mee vermaakt. Leuk ook om te ontdekken dat Craven zijn beroemde badkuipscene uit Elmstreet van zichzelf gepikt heeft.

Kleine 4

Deadpool is een vervelend babbelziek personage wiens gevoel voor humor zelden het poep en pies nivo ontstijgt. De handvol geslaagde grappen komen daardoor ook niet aan.

Meestal kan ik parodies wel waarderen, maar deze was me te zelfingenomen en flauw. De actie is matig en de cgi ronduit slecht. Al met al een vervelende kinderachtige en rommelige film.

1*

Samen met Class of 1984, Commando, Cobra en Rambo één van de hoogtepunten van de geweld verheerlijkende cinema van de jaren 80.

Waar Death Wish 1 & 2 nog enig realisme betrachten gaat deel 3 direct over in de stripverhaal modus. Alles wordt enorm uitvergroot. Met Bronsons 475 Wildey Magnum als ultiem symbool. 90 minuten foute fun!

Fantastisch! 4,5!

Het was alweer bijna 4 jaar geleden dat ik deze voor het laatst zag. Maar omdat de film recent op 4k is verschenen, haalde ik m weer eens uit de kast.

Toen was ik vooral onder de indruk geraakt van de lange opengsscene met de bruiloft. Dit keer kwam ik tot de ontdekking amdat The Deerhunter eigenlijk geen oorlogsfilm is. In die zin dat het niet over de oorlog gaat. Het aantal oorlogsscenes is ook erg weinig. Sensatiezoekers zijn dus gewaarschuwd.

The Deerhunter is een film over PTS en toont de impact en gevolgen die het heeft op een vriendengroep uit een kleine industrie stad in Amerika.

De film is fantastisch geschoten en met enorm veel gevoel en vaste hand geregisseerd door nieuwkomer Cimino. Hij had ook een geweldige cast verzameld en misschien vind ik het ook wel de beste rol van DeNiro. Tot mijn eigen verrassing vond ik zelfs de jonge lonkende Meryl Streep bij vlagen behoorlijk sexy.

Maar goed, dit geweldige epos heeft wederom grote indruk weten te maken. En dat mijn focuspunt van waardering elke kijkbeurt weer verlegd wordt, bevestigd dat we hier met een groots meesterwerk te maken hebben.

En dan heb ik het niet eens over Russisch roulette gehad....

Mijn eerste uit de All the haunts are ours box is meteen raak!

Fantastisch neo realistisch drama over een jonge vrouw overmand door romantiek en seksuele verlangens. Door de zwaargelovige dorpsgenoten (met de in het zwartgeklede luidruchtig rouwende dames, waan je je soms in het Iran van de Ayatollah), wordt zij al gauw als bezetene bestempeld en moeten de boze geesten worden uitgebannen. Dat leidt tot een fantastische exorcist scene die kenners van de film uit 73 herkenbaar zullen vinden.

Verder doet de film bij vlagen denken aan The Wicker Man als het hele dorp zich tegen de eenling keert. Dat alles prachtig geschoten in het dorre zuid Italiaanse landschap.

Voor nu 4 dikke sterren, maar kan me voorstellen dat ik deze film in de toekomst nog meer ga waarderen.

Godsdienst gekkies

Ik heb een behoorlijke hekel aan top down georganiseerd geloof. Of het nu het Christendom is, de islam of een ander onzinnig verhaaltje. Het blijven organisaties gestoeld op leugens, bedreiging en bedrog. Terwijl dat nu juist hetgeen is dat ze afkeuren. Opheffen die handel dus.

The Devil all the time maakt ook duidelijk dat juist in de zwaar gelovige regio’s de misdaad welig tiert. Het is een slowburner die eigenlijk nooit echt op gang komt. Het is goed gespeeld en de jaren 50-60 sfeer goed neergezet. Maar meeslepend of spannend wordt het helaas nooit.

3,5

De 9e film uit de Capra at Columbia box is de 3e met Holt en Graves. Het toont mooi aan dar de formulefilm al sinds de begintijd van Hollywood aanwezig was. Ook hier zijn get weer vrienden waarbij Holt Graves weer moet redden. Ditmaal op de Zuidpool. Wederom met medewerking van de marine. Een samenwerking die later ook Bruckheimer geen windeieren legde.

Wat de film interessant maakt is de rol die Zeppelins in de film spelen. Deze majestieuze luchtkastelen zijn erg indrukwekkend.

3*

Hark maakt er weer een puinhoop van.

Ondanks dat zijn film er op papier aantrekkelijk uitzien, veel stuntwerk, spraakmakende actie, goede mensen voor en achter de camera, vallen ze mij keer op keer toch tegen. Zo ook deze.

Het is volgens sommige zelfs zijn beste, maar ik vond het eerste uur een rommeltje met veel te veel (oninteressante) personages, een oninteressant plot en veel flauwe humor en weinig actie.

Het laatste half uur verandert de toon en krijgen we plots een martelscene en wordt er wat meer geschoten en zijn de choreografieën ook van hoger niveau.

Een voldoende kan ik er niet meer aan kwijt, ook als was de blu ray van Hong Kong Rescue van prima kwaliteit.

2,5

Beetje een schizofrene Schrader.

Soort Light Sleeper meets Bringing out the dead. Aan de ene kant een karakterdrama. In dit geval drie vrij excentrieke personages en aan de andere kant een hallucinante misdaadfilm. Het scenario is niet van Schrader, dus ik denk dat hij vooral het eerste heeft toegevoegd aan wat in de basis een soort Natural born killers kloon was.

Uiteindelijk werkt het wel. Geholpen door twee voortreffelijke acteurs weet Schrader het toch naar een iets hoger plan te trekken. Het eind is ook weer typisch Schrader.

Keek al met al prima weg.

3,5

Lekkere gritty politieke thriller op de grens van de jaren 79 en 80. Walken steekt de show als kille huursoldaat. De film neemt z’n tijd en is op zich vrij straight foreward, maar als liefhebber van de rauwe stijl van filmmaken die je jaren 70 zo kenmerkte, heb ik me er prima mee vermaakt.

Nog een leuke cameo van Al Bundy die toen ook al bij z’n vrouw onder de plak zat. En een fijne jaren 80 actiescene als toetje.

4*

Ik zag trouwens de langere International cut. Beide versies staan op de blu ray van Eureka.

Een interessante puinhoop en een indrukwekkende film over het afvoerputje van Europa.

Met een soort zwarte komedie in 13 scenes schetst Loznitsa een beeld van de situatie in Donbass waar zeker in deze tijd nauwelijks om te lachen valt. Het verhaal speelt zich af in de bezette gebieden va Oekraïne. Maar door wie ze bezet zijn, hangt af van wie je het vraagt. De Oekraïners en seperatisten maken het leven van de bevolking daar al lange tijd zuur en als ze hun schuilkelders al verlaten, worden ze uitgebuit door de politie, het leger, de corrupte politici of de seperatisten.

Je vraagt je af waarom hierover gevochten wordt. Dit afvoerputje van Europa ben je toch liever kwijt dan rijk. Met het ‘bevrijden’ van deze regio of het verslaan van de Nazi’s heeft deze oorlog in ieder geval niks te maken. Hier valt niks te winnen. Al heeft het wel een sterke film opgeleverd.

4*

IJzersterke biopic. Het verhaal van Morrison en The Doors is natuurlijk fantastisch materiaal en in perfectehanden bij Oliver Stone. Hallucinant, meeslepend en onthutsend portret van de ondergang van een supertalent. Val Kilmer zet een zeer overtuigende Morrison neer en de soundtrack is vanzelfsprekend doorspekt met Doors muziek.

Maar het is vooral de rijke collage van beelden waarmee Stine het verhaal vertelt, die dit tot een fantastische film maken.

4,5

Zijn inderdaad erg prijzig, net als Criterion. Maar er gaat dan ook een hoop werk in zitten voor een relatief kleine oplage. Als het geen ltd editions zijn wacht ik altijd op de sale. Zijn ze vaak ‘maar’ 7,5 pond.

Toch ben ik vooral blij met alles dat überhaupt nog wordt uitgebracht....

Het komt niet vaak voor dat ik denk: ‘What the fuck heb ik nou weer gekeken?’
Maar bij deze was dat wel het geval.

Dracula vs Frankenstein begint met Dracula die op een kerkhof iemand in de nek bijt. Tot zo ver was het best logisch. Daarna kwam er een bijlmoord op Venice beach, gevolgd door een variété nummer in Vegas.

Het vormde de opmaat rond een een hoop gedoe rondom hippies en een spookhuis. Een spookhuis waar Dr. Frankenstein de scepter zwaaide, een look-a-like van Rudy Giuliani. Dat was dust best eng. Enfin, er volgen nog wat lompe moordpartijen door het monster. Helaas allemaal niet zo spectaculair, een understatement.

Maar goed, laatste 5 minuten zijn gereserveerd voor de confrontatie uit de titel. Die is dan weer erg leuk gedaan. Dracula doet een Monty Phyton vs the Black Knight avant la lettre met het monster van Frankenstein, voordat hijzelf te laat is om de opkomende zon te ontwijken.

The End!

Nu kan ik Al Adamson’s films over het algemeen best waarderen, maar voor deze kom ik niet verder dan 2*, en dat het niet lager uitvalt, is dankzij de bizarre eindscene.

Drive zet de kijker vanaf de eerste scene op het verkeerde been. Waar de titel van de film en de openingscene, een volbloed actiefilm suggereren, dient de openingsscene er vooral voor om de hoge mate van controle over de situatie van de hoofdpersoon te etaleren.

Ruan Gossling is master of the night. Als een soort bovennatuurlijke kracht heeft hij volledige controle over de wereld om hem heen. Stuntman overdag, redder van vrouwelijk schoon (en andere types) by night. Het verhaal van opoffering is het toppunt van romantiek.

Op visueel gebied een natte droom. Een van de mooiste films ooit gemaakt. Een allegorie.

Ooit gezien op het Weekend of terror. Was toen niet onder de indruk.

Vandaag herzien dankzij de schitterende 4K uitgave van Blue Underground. Was weer niet onder de indruk van het eerste verhaal van Romero. Een regisseur die ik sowieso niet hoog heb zitten. Zijn Zombie trilogie kan ik zeker waarderen, maar vooral omdat die inhoudelijk sterk zijn. Visueel en qua sfeer valt er weinig bij hem te beleven.

Hoe anders is dat bij Argento’s bijdrage. Doe is sfeervol, visueel veel aantrekkelijker, maar ook wat betreft get verhaal veel leuker, vlotter en meer horror.

3* voor de eerste, 4* voor de tweede. 3,5 voor het geheel.

The Alternative Cut Redux

Stel je eens voor dat David Lynch nu een budget zou krijgen van 300 mjn om zijn favoriete sciencefiction boek te verfilmen?

Kansloos natuurlijk, maar 1984 was dat wel het geval. Met 42 mjn, toen het hoogste budget ooit mocht hij Dune verfilmen.

Op voorhand kreeg het nieuwe wunderkind carte blanche. Hij schreef het script, was verantwoordelijk voor de casting, liet de meest extravagante en uitbundige decors maken sinds Metropolis, regisseerde elke scene, bemoeide zich nadrukkelijk met de score en monteerde de film naar eigen inzicht. Het leverde een film op van 3 uur…..

Maar toen greep de producent in en werd hem verzocht de film met 50 minuten in te korten. Dat zag hij niet zitten en het werd een traumatische ervaring voor hem. De film werd hem uit handen genomen en vereenvoudigd. Lynch werd er diep ongelukkig van.

Die versie van 130 minuten heb ik altijd is indrukwekkende cinema gevonden. Vertoontop 70 mm met een 6 kanaals soundtrack zag ik m in 1984 driemaal in de bioscoop.

Later kwam er nog een langere tv versie van 177 minuten, waar Lynch helemaal niks mee van doen wilde hebben.

Fast foreward naar 2022. Koch Media brengt drie versies van Dune uit. De theatrical release op 4k, de TV versie op blu ray en de ‘Alternative Cut Redux’ op blu ray, maar met een 720P resolutie en stereo soundtrack. Die laatste 179 minuten laang

Die versie wordt ook wel de ‘Spicediver cut’ genoemd. Dit is een fan edit waarbij het uitgangspunt was om Lynch’s originele versie zoveel mogelijk te benaderen. Het maakt gebruik van footage van de film, de tv serie en enkele deleted scenes. En dat levert echt een geweldige film op!

Geen idee in hoeverre dit echt Lynch’s versie was. Maar vast staat dat Lynch wel elke scene zelf geschreven en geschoten heeft en meestal ook gemonteerd. Het is een veel coherente meer epische vertelling. Veel meer een ontzettend spannende politieke thriller, dan een actie- of sciencefiction film. Deels traditioneel, maar ook vol met prachtige soms Lynchiaanse scenes.

Het past wat dat betreft prima tussen The Elephant Man en het lineaire Straight Story in.

Nu vraag ik me af of deze versie wel omarmd was door het grote publiek. Lynch kiest zelden de makkelijke weg en de vormgeving is niet bepaald toegankelijk. Een duistere barokke wereld, vol intriges en verraad, waarbij je regelmatig tussen de regels door moet kijken. Maar ik vind het zonder twijfel de beste versie.

Het is wel jammer dat de beeldkwaliteit iets minder is. Vooral omdat de special effects daardoor wat minder overtuigend overkomen. In de 4k versie zoet echt alles er prachtig uit, maar op 720p is het beeld soms wat blurry met edge enhancement op plekken waar je dat juist niet wilt hebben. Maar uiteindelijk staat dat een indrukwekkende vertoning niet in de weg. Dus mocht je nog aan deze prachtige box set kunnen komen, schroom niet.

5*

En misschien maar eens een crowdfunding actie en petitie opzetten om Lynch zelf zijn final cut te laten maken.

Waarom Nolan weer geen meesterwerk aflevert.

Dunkirk is een intense beeldcollage van de evacuatie van Duinkerken. Met prachtige shots, een indrukwekkende geluidsband en een intrigerende vertelstructuur zijn alle elementen aanwezig voor een heus meesterwerk. Maar helaas durft Nolan niet rigoreus door te pakken door volledig in te zetten op een verslag zonder hoofdpersonages en klein persoonlijk drama. Nolan wil toch nog te veel een conventionele verteller zijn

En het is de keuze voor het volgen van drie a vier personages, die Dunkirk enorm verzwakken. De film was naar mijn idee veel beter geworden zonder. Er is geen enkele noodzaak dat de soldaat in paniek, vluchtend voor de oorlog steeds dezelfde was. Dat hadden beter 20 verschillende soldaten kunnen zijn, want ze zaten alle 400.000 vast in dezelfde situatie. Je beperken tot één hoofdpersoon is leuk voor de toeschouwer die zich moet kunnen identificeren, maar juist dat had Nolan los moeten laten.

Daarbij lees en hoor ik om mij heen dat veel kijkers zich net als ik, geërgerd hebben aan het klein drama. Het ongeluk aan boord, de ruzie in het ruim, de heroische officier, en het obligate Hollywood eind. Had Nolan die er uitgelaten en zich enkel gericht op het registreren van de paniek, angst en wil om te overleven, dan had dat in de gekozen vorm tot een groots meesterwerk kunnen uitgroeien.

Verlaag mijn stem van 4,5 naar 4, nu ik mijn vinger op deze zere plek heb weten te leggen. Daarmee vind ik Dunkirk nog steeds mete afstand zijn beste film, want in zijn eerdere werk bezondigd hij zich nog veel meer aan node;ze expositie en uitleg. Hopelijk zet hij door, want zijn visuele aanpak behoeft helemaal geen eindeloze toelichting.