Opinions

Deze had ik nog nooit gezien. Wellicht de beroemdste film op mijn to see lijst.

Het is een bijzonder portret van twee lost souls die elkaar treffen om anonieme sex te hebben in een Parijs appartement. Hij om zijn verlies te verwerken. Zij om de sleur met haar saaie egocentrische vriendje te doorbreken. Er is al een hoop geschreven over de machtsverhouding en de regie. Maar de film heeft zoveel meer te bieden.

Prachtig geschoten door Storraro en een fijne jazzy soundtrack is het vooral de sfeer waar de film kracht aan ontleent. Brando is ook erg sterk in de rol van charismatische 40-er.

De film kabbelt rustig voort en kruipt zo langzaam onder de huid. De filmopnames vond ik weinig toevoegen en vooral irritant. Laatste half uur als alles uiteenvalt vond ik wel sterk. Maar als geheel ben ik er niet echt door gegrepen.

3,5

Vermakelijk, maar niet zo leuk als gehoopt. Zelfs op bepaalde vlakken een vrij ‘normale’ Cage in het licht van zijn laatste films.

Ik ben altijd wel fan van Cage geweest. Al heeft hij ook zijn missers, de laatste tijd was hij enorm goed op dreef. Mijn verwachtingen voor deze meta Cage waren dan ook hooggespannen. In het begin werden die ook wel waargemaakt en ik had de eerste 15 minuten een grote grijns op mijn gezicht. Maar zo halverwege begint de film toch wat te slepen, daar waar het juist steeds surrealistischer had mogen worden van mij. De kant van Being John Malkovich (die nog wel genoemd wordt) of Adaptation gaat het helaas niet op.

Krappe 4* want het is wel een leuke film.

Diamant!

Derde kijkbeurt en de film wordt enkel beter. Het is een diamant. Een diamant ontstaat door langdurige hoge druk en dat is exact de situatie waar Howard zich in bevindt. Ook hij staat continue en van alle kanten onder druk. Dit is geen toevalligheid, want ook in beeld wordt er veel gebruik gemaakt van reflecties. We kijken regelmatig door ramen heen, zien weerspiegelingen en vervormingen, vitrines, draaideuren, spiegels, kristallen en verkleuringen.

Daarbij kent een diamant vele vlakken en ook dat komt in de film terug. Howard houdt er een hele berg verschillende relaties op na, zijn personeel, familie, zakenpartners, collega's, vriendin, geldschieters en geld eisers, etc. Al deze relaties komen in hoog tempo voorbij als de reflecties in een diamant.

Tot slot is er nog de ambient muziek die sommige moeilijk kunnen plaatsten. Voor mij is juist die muziek wat het universum bijeen houdt. Het universum waarin Howard maar geen verbinding mee kan maken. Hij rent de hele dag zichzelf en alle anderen om hem heen voorbij. Toch is het een hechte wereld waar hij zich in bevindt. Het staat allemaal in verbinding met elkaar (familie, vrienden, zakenpartners), als de moleculen in de diamant. Dat is ook waar de film begint en eindigt, in de celstructuur van het bestaan. It's all connected! Black Jews....

Een diamant, dat is wat de Safdie broertjes gemaakt hebben!

Wat een heerlijk kunstwerk. Ik ben er echt dol op als je het eerste anderhalfuur over je heen moet laten komen, zonder exact te weten waar de film je heenvoert. Een film vol fantasie, verrassimgen, heerlijke personages en een mooie ontknoping.

Heb hier echt vollop van genoten. Zou me verbazen als ik dit jaar nog iets beters zie.

5*

Na zo’n 20 jaar weer herzien. De film heeft niets aan kracht ingeboet. Ijzersteke vertelling met Clint’s meest duistere rol. Eigenlijk een soort westernvariant op

Taxi Driver, waarbij de film langzaam maar gedegen naar de duistere ontknoping leidt.

Meesterwerk!