Opinions

Serietje die ik op de gok had meegenomen puur uit nieuwsgierigheid en omdat de naam Mick Garris er aan verbonden is en toch vaak redelijke King verfilmingen af heeft geleverd. Dus gewoon maar proberen...

Een leuke verrassing is de openingstune gemaakt door de heren van System of a Down waarna het al vrij snel menens wordt maar de serie ook snel zijn mindere kant laat zien. Zo heeft de serie een aantal behoorlijke afleveringen zoals Spooked, Family Man, Eater en Skin and Bones waar vooral de laatste sterk is met een aantal goede sfeer momenten en het nodige aan creepiness. In die afleveringen kan er ook gesproken worden van een goede cast met bijvoorbeeld Clifton Collins Junior, Eric Roberts, Pablo Schreiber, Elizabeth Moss en Eric Balfour. Maar mag ook het vrouwelijk schoon er zeer zeker zijn en zijn het er eigenlijk te veel om op te noemen in deze serie die best aardige afleveringen heeft waarvan sommige knap zijn opgebouwd in de kort tijdspanne van 40 minuten.

Maar goed, uiteraard staan daar ook de nodige minpunten tegenover. Zo zijn sommige dingen nog al sterk zoals de borst doorborende tak uit aflevering 1, rvs dan toch zeker, slecht acteerwerk, op de wendigo na wordt het nooit echt spannend of eng en zijn In sickness and in health, Echoes en Chance eigenlijk gewoon niet interessant en Something with bite en Community wel geinig maar ook niet meer dan. Gelukkig zit er heel veel vrouwelijk schoon in en dat maakt het wel de moeite verschillende afleveringen uit te kijken. Toch komt de serie als geheel nergens hoger uit dan gemiddeld en zakt in verschillende serie door de ondergrens. Daarom een 3 voor de moeite, de vrouwen en de catchy tune van Serj Tankian.

En in docu-week is ook het nodige aan serial-killers gepland waaronder bijvoorbeeld deze Fred en Rose West, waarop The Texas Killing Fields nog gaat volgen. Maar goed Fred en Rose West dus in het saaie Engelse Gloucester waar nooit wat gebeurt. En wat als een simpele zaak begint mond toch al snel uit in een zaak qua moorden van Zodiac achtige proporties.

Want zoals reeds gezegd begint het weinig opzienbarend rond een scruffy Engels gezin waar het verhaal is je te gedragen anders eindig je onder de patio. Nu ben ik niet bekend met de wet maar dat dit dan al genoeg is samen met een vermissing om in een tuin te gaan staan woelen. Je moet toch eerst een vorm van bewijs hebben lijkt me, maar dat terzijde. Een apart gevoel heb ik sowieso al bij die mensen als ik ze zo zo zie, ingekleurd door de kennis die ik al heb? Wellicht, maar toch, die blik, dat lachje van Fred, dat toneel van Rose, daar hebben ze een woord voor; sociopaat. Vooral ook de mate waarin hij zich druk maakt om randzaken, het huis, de tuin. Is het autisme? Is het gebrek aan empathie? Sowieso is meneer sexueel gestoord. Maar verder lijkt de zaak niet heel erg opzienbarend vanwege één vermissing en de vondst van één lichaam.

Maar de teller begint te lopen met een extra paar botten, en daar blijft het niet bij, opvallend is dat Fred nog altijd niet gemakkelijk toegeeft terwijl hij inmiddels moet beseffen dat een lijk meer of minder niet uitgaat maken en tuin en huis no matter what tot de bodem onderzocht gaat worden. Buiten dat wordt het beeld breder getrokken met veel buren, ex-huurders, familie van vermeende slachtoffers, de pers zowel plaatselijk als landelijk. De zaak rond Fred en de vermeende misdaden lijkt een olievlek die groter en groter wordt met de psychologie van een moordenaar/psychopaat waar je bang van wordt. Tevens komt de relatie met Rose en diens rol verder onder de loep te liggen en in die zin is de zaak rond Fred en Rose zeer interessant.

Toch is het niet alleen de zon die schijnt want de docu is mij toch echt te lang en wordt teveel uitgesponnen en uitgerekt. Dit had beknopter kunnen zijn en daarmee krachtiger en daarom krijgt de docu een behoorlijk cijfer maar geen hele dikke beoordeling want naar mijn mening had dit beter kunnen zijn.