Opinions

Miniserie met uiteraard een bekend onderwerp en in die zin een uitgebreide versie van The Heroes Of Telemark uit '65 met Kirk Douglas. Ik had reeds goede dingen over deze serie gehoor en was dus wel erg geïnteresseerd, en tijdens mijn weekje vrij nam ik er dan ook uitgebreid de tijd voor.

Hoever was Hitler met de atoombom zal altijd een onbeantwoorde vraag blijven. Verhalen over een door burgers geziene test met een paddestoel zijn er, net als de installatie van Heisenberg die vermoedelijk een reactor was maar niet operationeel. In de race met alle betrokkenen landen was het toch een niet te lopen risico en uitgebreid wordt er de tijd genomen om de hoofdpersonen van beide kanten in beeld te brengen. Interessant is de cart blanche die bijvoorbeeld Heisenberg krijgt en het is bizar te zien hoe iemand zich daar toch het hoofd door op hol laat brengen zonder de consequenties helemaal te beseffen, althans zo lijkt. Dan is er directeur Henriksen die het toch vooral als zijn taak ziet om de fabriek efficiënt te laten draaien en daarmee gewoon zijn werk te doen, ook hem lijkt koud te laten aan wie ze leveren en waarom. Of is dat in beide gevallen te kortzichtig en wacht hun iets anders als ze beide niet leveren? Dan is er uiteraard de SOE met hun Noorse tak die als taak gekregen heeft de fabriek lam te leggen.

Fraai wordt het geheel in beeld gebracht met de nodige voors en tegens, de nodige tegenslag maar ook succes. De cast is eigenlijk grotendeels onbekend maar doet het prima en vooral de muziek is wel het benoemen waard met een mooie theme waar de afleveringen mee beginnen. Geweldig is natuurlijk het natuurschoon en de ontberingen die ondergaan moeten worden, wat een prachtige ongerepte natuur en bijzonder klimaat bezit Noorwegen toch. En op een paar dingetjes na, zoals dat de Duitsers opeens hele slechte schutters blijken te zijn, de bizarre keuze en het onvoorstelbare risico om de jager die de tweede groep in de besneeuwde hut betrapt zomaar te laten gaan, en de chronische afwijking dat iedereen bizar blauwe ogen moet hebben, scoort The Heavy Water War toch een meer dan prima voldoende.

Maar buitengewoon is het toch allemaal net niet. De vinger waarom kan ik er net niet helemaal opleggen, zijn het teveel karakters, het vele geswitch tussen de verschillende lijnen die een echte spanningsopbouw in de weg staat, blijven de karakters net wat te vlak of is het dat twee van de verhaallijnen gewoon niet spannend zijn omdat het wel met elkaar in verband staat maar niet samen komt tot een apotheose...? Ik weet het niet, en misschien dat mijn inzicht met een herkijk verduidelijkt of verandert, tot daar prima.