Opinions

Intrigerende horrorthriller vanwege het onvoorspelbare concept, maar regisseursduo David Moreau en Xavier Palud boksen het niet voor elkaar om het te voorzien van de benodigde spanning. Jessica Alba is gelukkig een prettige hoofdrolspeelster om het allemaal wat vlotter in elkaar te steken, maar ondervindt weinig hulp vanuit haar medecollega's. The Eye kent een boel behoorlijk saaie personages, een plat achtergrondverhaal, een weinig enerverende finale en een hoop flauwe schrikmomenten. Moreau & Palud kennen hun beste momenten wanneer de film het puur van de sfeer moet hebben, maar de bombarie die daarbij komt kijken remt het aanzienlijk af. Hierdoor levert The Eye niet wat het in de basis hoort te doen, maar het kijkt gelukkig vermakelijk weg en het mysterie is net onderhoudend genoeg.

Sfeervol maar saai.

Deze film heeft inderdaad een hoop potentie om echt een eng thrillertje te worden, maar helaas worden er te weinig middelen uit de kast gehaald om dit resultaat te bereiken. In de eerste minuten wordt je wel iets groots beloofd, maar dit komt jammer genoeg nooit echt uit de verf.

Dunaway is een redelijk groot actrice geworden, maar speelt hier helaas een erg makke rol. Ze doet vooral in de momenten dat ze bang is wat te "nep". Het is allemaal iets te sterk aangezet en overdreven om echt geloofwaardig te zijn helaas.

Wel lollig om een wat jongere Lee Jones te zien, maar heel veel indruk maakt hij uiteindelijk ook weer niet. Het is geen slechte rol die hij speelt, maar helaas ook niet al te best. Dourif is best leuk in zijn rol, wat mij betreft het hoogtepunt van de film qua acteren.

De film begint wel redelijk stijlvol, met een paar uitstekende regiekeuzes. Het begint lekker mysterieus en sfeervol, als kijker weet je absoluut niet waar het heen gaat. Het niveau wat hier is, zakt helaas snel wel weer een beetje in.

De film begint eigenlijk steeds iets saaier te worden. Er gebeurd niet zo heel veel meer, en dan wacht je vooral op de sfeervolle momenten die de film een beetje maken. Zodra de thriller begint te komen, is de film zeer sfeervol, maar doet dit iets te weinig.

De film weet rondom het middenstuk ook eigenlijk niet meer te boeien, en dat is jammer, want er zit genoeg potentie en apartheid in. Het idee zelf is ook best origineel. Carpenter is ook zeker niet de eerste waarvan ik had verwacht dat hij er iets mee te maken zou hebben. Des te meer verrassender.

Zeker richting het einde is het een beetje een afknapper. Het is wel intrigerend, maar spannend zoals de sfeervolle tussendoor momentjes is het allang niet meer. Zodra de "ogen" eventjes het werk doen, is de film goed, maar voor de rest iets te weinig opvallend helaas.

Echt slecht.

Begrijp me niet verkeerd. Artsy horrorfilms gaan er bij mij niet slecht in, maar als het zo'n resultaat als dit is dan kom je bij mij niet zo ver. Het is wel duidelijk dat Pesce al snel wilde opvallen, maar de poging tot opvallen is het gewoon niet helemaal geworden.

De film duurt 76 minuten. Dat waren zowat de langste 76 minuten ooit. Er gebeurd weinig tot niets en een erg oninteressant verhaal dat nergens maar een beetje tempo bij wil tappen en vooral goed is in vervelen. Ik zie vele goede recensies die de film prijzen, maar daar kan ik totaal niet in meegaan.

Maar om positief te beginnen, ik moet zeggen dat de film in ieder geval een goede eerste 10 minuten heeft. Francisca als kind is veel interessanter dan volwassen Francesca. En de toon werd in ieder geval al een beetje gezet. Maar veel verder komt het daarna helaas niet meer.

Het grootste pijnpunt van de film komt in de vorm van Magalhaes. Dit was echt 1 van de meest vreselijke, slechte en irritante acteerprestaties die ik ooit in een film heb gezien. Wat een oliedom karakter. Past totaal niet in de film en gedraagt zich compleet achterlijk. Buiten de situatie.

Je moet als normaal mens al snel zien dat ze simpelweg niet spoort. En dat is zo ongelooflijk overdreven hier neergezet dat het elke vorm van enig realisme wegneemt. Het is een irritant karakter dat alleen op de zenuwen werkt en de ene na de andere domme beslissing neemt.

Bovendien is het zwart-wit wel af en toe krachtig, maar ik krijg sterk de neiging dat het een excuus is om het no-budget een beetje weg te nemen. Voor de rest weinig detail, saaie landschappen en weinig interessante of sterke horror.

Het drama is traag, te traag. Ik vind een langzaam tempo meestal niet erg, maar hier is het echt te langzaam. Dan werkt alleen een absorberende kracht nog, maar die is hier totaal niet te bekennen. Voor de rest wil Pesce af en toe even een stempel op de film drukken die meestal mislukt.

Zelden zo veel irritatie tijdens een film gehad, en dat voor een film die maar 76 minuten duurt.

Valt niet tegen.

Kubrick weet me altijd wel te charmeren. Is toch wel één van de weinige klassieke regisseurs waarvan ik denk dat deze de status echt verdient. Er zullen altijd films tussen zitten die niet helemaal in mijn straatje liggen, maar volgens mij heb ik hem nog geen enkele onvoldoende gegeven. Ook deze film mag zich met een goed cijfer aansluiten.

Wat als eerste opvalt is vooral de stilering. Uiteraard ziet het er niet erg modern uit, maar enkele shots vond ik perfect getimed. Zeker de tracking shots van Cruise door bijvoorbeeld zijn appartement zien er opvallend strak uit. Mag ook wel als je er blijkbaar zo lang over doet om de film te maken. In ieder geval erg mooi onder de controle gehouden, maar ook zeker de nachtelijke beelden door de stad heen maken indruk.

Kubrick slaagt er vaak in om de sfeer van een scene erg goed naar voren te brengen. De spanning of toonzetting van elke scene wordt in principe gevoeld, hoe vreemd deze dan ook weleens mag zijn. Het hoogtepunt is wellicht de iconische scene op de cult. Het zijn van die scenes die deze productie doen laten ontstijgen. Maar de film kent ook zijn minpunten.

Zeker het acteerwerk vond ik vies tegenvallen. Kidman bijvoorbeeld hoort totaal niet in deze rol thuis. Elke conversatie tussen de twee spelers voelt aan alsof ze in een ander universum plaatsvinden. Cruise vond ik dan nog wel aardig naturel, maar dan kan van Kidman totaal niet gezegd worden. Erg fijn dus dat ze uiteindelijk vooral buiten de camera wordt geplaatst.

Overige scenes gaan soms te lang door en dat de camera weleens te zwaar lijkt te zijn voor de cameraman is ook hinderlijk, maar verder weet de film best aardig te pakken en laat zien dat Kubrick de status die hij heeft gekregen meer dan waardig is. Ondanks dat mijn cijfer uiteraard niet uitzonderlijk hoog is. Niet de beste van Kubrick, maar niettemin een bovengemiddelde productie.