Opinions

Voor kattenliefhebbers (Die ik ook ben) een aanrader. Kattenliefhebbers in de stad komen ook aan

het woord, soms met haast filosofische, lovende uitspraken. Uiteenlopende katten met hun

verschillende karakters en eigenaardheden komen aan bod, enkele speels op de voet gevolgd met de

camera. Heb met plezier genoten van de fotogenieke, vertederende viervoeters, al bleek ook bij

mij die 79 minuten speelduur aan een iets te lange kant, en geloofde ik het ongeveer de laatste

tien minuten wel zo'n beetje. Met ook mooie beelden van de stad overigens.

Een film met talloze memorabele scenes waarbij dikwijls een perfectionisme van de regisseur

aan het licht komt, qua ensceneringen en camaravoeringen. Drama, wordt hier aangegeven,

maar de film kent verscheidene, komische momenten, sommige zelfs tegen de slapstick aan.

Maar ondertussen wel onderliggend de grillige willekeur t.t.v. het Stalin regime, en de hoofdpersoon

(Een nogal wonderlijk, ongrijpbaar personage) vrij kolderiek van de ene naar de andere situatie

wordt geslingerd. De film is daarbij dikwijls bizonder sfeervol geschoten.

Beetje oubollig overkomende maar redelijke western weer eens over Billy the Kid (Versus Pat

Garrett). Aardig wanneer Billy wordt opgevangen door een rancheigenaar en blijkt dat de

jongeman zozeer ermee vertrouwd moeilijk afstand van zijn schietijzer kan nemen. Wanneer

dezelfde rancheigenaar wordt doodgeschoten is het ook gelijk enkel meer kunnen praten met

het pistool en er geen houden meer aan is en zint hij op wraak. Audie Murphy als Billy the Kid

doet het wel goed maar ik heb hem beter zien acteren wat wel mede gelegen zal zijn aan

een te weinig diepgang in zijn rol: Het verhaal kent ook een nogal vluchtig verloop.

Het verhaal op zich simpel en eenvoudig, een achtervolgingsfilm met een fikse vaart zonder pauze

waarbij de actiescenes zonder meer vakkundig in beeld zijn gebracht. In het laatste kwartier werd

de film ook nog redelijk spannend.

Niet bijster intelligente maar wel vermakelijke film met aan het eind flink nog wat goede

actie. Aantrekkelijke cast ook: Fonda vrijwel onherkenbaar met baardje, een fris spelende O.J.

Simpson, Savalas als wel vaker vrij onderkoeld, Christopher Lee en Hugh O' Brian als de

wat hardvochtigere personages en met als enige vrouwelijke inbreng Maud Adams. Alles

zich afspelend in een woestijn landschap waar met de actie dankbaar gebruik van wordt

gemaakt. Vanwege de vrij lage waarderingen hier alsook op IMDB had ik geen hoge

verwachtingen, maar bleek de film voor mij bizonder mee te vallen.

Een paar maanden geleden las ik dat dit misschien wel de beste rol van DiCaprio ooit zou

kunnen zijn. Vooral aan het begin zat ik ook zeer aandachtig weer te kijken naar zijn

acteerwerk met tegenover hem nog zo'n kopstuk, De Niro. Zag er ook veelbelovend uit.

Met die lange speelduur kennelijk een ambitieuze film van Scorsese en oogt het ook

vooral het eerste uur visueel verzorgd maar daalt het gaandeweg voor mij nogal richting

middelmaat en uiteindelijk zelfs slaapverwekkend. En krijg je zelfs het idee dat DiCaprio

eigenlijk geen raad meer weet met de invulling van zijn rol wiens personage dan ook

tamelijk vlak blijft met bijkomstig uiteindelijk een nogal plichtmatig en weinig overtuigend

overkomend acteerwerk.

De film mist vooral ook focus, wat dus vooral deze film uiteindelijk opbreekt. Na ongeveer

het eerste half uur mis je gewoon iets wat je aandacht weet vast te houden. Waarbij de

uitdrukking 'los zand' zich bij mij weet op te dringen. Ik had hier in ieder geval weinig mee,

en vond de film - met de hoge verwachtingen - nogal een teleurstelling. En in feite ook

de eerste film waarin sinds lange tijd DiCaprio mij uiteindelijk niet weet te overtuigen.

Aangenaam verrast door deze western die meerdere prima momenten kent. De achtervolging

op de postkoets aan het begin van de film, de knokpartij in de saloon en het slotgevecht, een

duel van de twee mannen met de zweep. Eens wat anders dan met pistolen.

Beetje wonderlijke in zwart-wit geschoten komedie, met Michael Crawford in een hoofdrol, vooral bekend als de onmogelijke stuntelaar Frank Spencer in de Moeder's Mooiste komedie reeks.

Kijkt inderdaad weg als een avonturenfilm. Leuk is dat de twee hoofdrolspelers mekaar even heel

kort tegenkomen in de trein nog niet wetend dat ze mekaar later zullen ontmoeten en wanneer

de twee uiteindelijk op de vlucht slaan en er natuurlijk ook een romance volgt. Vond Dietrich hier

op haar best en Donat doet het ook goed die ik vooral ken van The 39 Steps van Hitchcock

toevallig ook een film waarin Donat voortdurend op de vlucht is. Ofschoon niet altijd even

geloofwaardig vond ik het een goede film met een lekker vlot verhaal.

Veelbelovende cast, maar het mocht niet baten. Had vanwege de hoge waardering bij IMDb hoge

verwachtingen maar de film was eentonig en saai, en geen enkele acteur die er positief bovenuit

steekt terwijl vooral Daniel Craig tegenvalt. Op de een of andere manier wist de film bij mij totaal

niet de interesse te wekken bij het oplossen van een mysterieus sterfgeval. Tamelijk sfeerloos ook,

en met nergens een opwindend of speciaal moment die eventueel de aandacht doet opleven.

Daar hoop je dan op, en blijkt het helaas een matige film met ook een te lange speelduur.

Vind deze stukken beter dan Helldriver die ik van de regisseur gisteren heb gezien. Eenzelfde

van de pot gerukte energiebom met een overmaat aan bloederigheid, maar het lijkt of men

hier de beschikking over een hoger budget had want oogt nu alles niet zo lelijk en minder

amateuristisch. Een verrukkelijke film die na een aarzelend eerste half uur dat mij ook best

wist te bekoren, daverend op stoom komt. Met heel veel gekkigheid en idiote toeren weer,

creatief en kostelijk uitgevoerd.

Boeiende docu blijkens welke de aap qua leercapaciteit mij bizonder wist te verrassen, dito

overigens af en toe de welhaast menselijke gelaatstrekken: Dat eindshot ook wanneer Koko

aandachtig in de camera kijkt. Kan mij nog een fragment herinneren van een docu over een

kolonie gorilla's en waarin ik meen de beroemde Dian Fossey (Ik heb het niet over die

speelfilm met Sigourney Weaver) een gorilla een schrijfpen overhandigt. Het object wordt

even bekeken, en daarna teruggegeven, wat zou kunnen wijzen op een beschaafd besef

van persoonlijk bezit. Ook weleens chimpanzees in de weer gezien met blokken die al gauw

in de juiste openingen werden geplaatst. Een onderzoekende leergierigheid die evenals bij

de mens, duidelijk aanwezig is bij de gorilla en de chimpanzee. Voor verstokte creationisten

is de vermeende evolutietheorie een doorn in het oog, maar de resultaten bij dit soort

experimenten lijken toch aardig te wijzen op een schakel tussen aap en mens. Ontroerend

ook de knuffelbehoefte af en toe van Koko, ook zozeer des mensen. De docu heeft overigens

nergens de opdringerigheid om de verbazingwekkende resultaten als bewijsvoering te

gebruiken voor Darwin's theorie. Ik zat vooral ademloos te kijken, naar een vriendelijke

omgang tussen mens en dier. Grappig nog vond ik de scene waarin Koko zijn voorkeur aangaf

voor het rode truitje... Ook bepaald een menselijk trekje...

Het verhaal is vrij magertjes, maar ik vind het al mooi meegenomen dat het niet weer een remake is.

De speciale effecten bevielen mij uitstekend, en wat mij betreft in deze film de aap ook fraaier dan bij

de voorlopers. Fabuleus al met die scene met de helikopters (Als vliegen voor de grote aap), met

King Kong enkele seconden majestueus in beeld met een gloeiende zon op de achtergrond. De film

doet wel, van begin af aan, vrij druk aan en wil zich ook duidelijk richten op de smaak van massa. Met

veel actie en spektakel. Popcornvermaak dus, maar wel van prima kwaliteit. Een film met weinig

inhoud weliswaar, maar valt er visueel meer dan genoeg te beleven.

Tamelijk malle junglefilm niet enkel vanwege het zonderlinge verhaal maar vooral door het

frenetieke spel van Walter Huston wiens personage, geobsedeerd door wrok en rancune,

je geregeld doet vermoeden dat hij ze niet meer op een rij heeft. Zowat de hele film speelt

zich af in en rondom de stek van Huston amper te ervaren als een beperking want er

gebeurt genoeg en weinig normaals en is er ook nog een chimpansee met in een zekere

scene met kennelijke instructies. Geinige film wel, al zal dat wellicht niet de bedoeling zijn

geweest.

Erg fraaie animatie, met een vlot verhaal in een hoog tempo, terwijl de niet zelden grofgebekte

dialogen doorgaans van kostelijk niveau zijn. Niet echt geschikt voor de kleintjes, niet enkel

vanwege het grove taalgebruik maar ook meerdere gewelddadige scenes.

De nogal zorgeloze Akira laat zich wel erg makkelijk meeslepen door de aldoor agressieve botterik

Gil, sowieso een wonderlijke wisselwerking tussen de twee. De film heeft veel fraaie visualiteiten, in het begin reeds o.a. ook met vogelperspectief. Maf tussengedeelte van de twee in de auto, Akira's gelaat in

het zwart geverfd en die van de door de Amerikaanse politie gezochte Gil in het wit (blazend op zijn trompet), bepaald opzichtig maar waarmee Gil onopgemerkt voor de politie blijft. Het laatste kwartier ongeveer gaat de film in een versnelling, afsluitend met een bizarre 'ballon' scene. Een wonderlijk

filmpje dat mij wel wist te bekoren.

Onsamenhangend, creatief en ludiek filmpje met nogal wat smerigheid. Met een heel afwisselende

vormgeving, waarbij vooral de animatie gedeeltes voortreffelijk zijn.