Opinions

Een suffe horrorfilm, die maar niet op gang komt. De tergend saaie dialogen zijn daar nog

eens extra debet aan. De film suggereert van alles, en de uitkomst blijkt uiteindelijk zo goed

als nihil. Visueel is er ook nergens een lichtpuntje te bespeuren. De film komt dan ook totaal

ongeinspireerd en plichtmatig over, ofschoon de acteurs het niet eens zo slecht doen. Een

film die uiteindelijk aanvoelt als een lege huls, waarbij voor mij een aanstekelijke sfeer juist

ver te zoeken was. Typisch zo'n horrorfilm van dertien in een dozijn van geheimzinnig doen,

met een armetierige uitwerking en een teleurstellend resultaat.

Levensecht drama van Ken Loach met schrijnende momenten. Er wordt overigens evenveel

aandacht besteedt aan Daniel Blake als de moeder Katie die het beiden zwaar hebben met

het water tot aan de lippen. Met ook een weinig vrolijk stemmende sfeerschets van de omgeving.

Al de acteurs inclusief de kinderen spelen voortreffelijk. Een film die je niet onberoerd laat,

over frustratie, wanhoop en schaamte die de troosteloze omstandigheden met zich meebrengen.

De voelbare uitzichtloosheid aldoor krijgt nog eens extra nadruk aan het einde van de film.

Pijnlijk om naar te kijken want allesbehalve fictie maar pure realiteit. Met duidelijk een

veroordelende wijsvinger van de regisseur richting het mankerende sociale stelsel van de

regering.

Fijne oorlogskomedie waarin ook serieus wordt gevochten. Vooral een goede rol van Glenn Ford

die af en toe even is vergeten dat hij zich voordoet als generaal om mee de moraal van de

soldaten op te krikken. Die ik overigens ook zag optreden in The Gazebo en The Sheepman van

dezelfde regisseur. Ook een leuke rol van de mooie Taina Elg die de film nog wat extra's geeft.

Rare maar wel sfeervolle film, met nogal wat te langdurige dialogen wat ook meteen de

lange speelduur verklaart. Met een tamelijke pafferig ogende Tom Sizemore in de hoofdrol,

die zich acterend aardig staande weet te houden. Het acteerwerk is over het algemeen

sowieso niet slecht, maar weet de film nergens echt te overtuigen. Het is toch vooral de

sfeer (Ook al is die niet bijzonder) die het in deze film moet doen. En kom ik uit bij niet

goed, niet slecht. Oftewel een voorzichtige 3.0 waardering.

Deze oorlogsfilm spitst zich vooral toe op de hoofdrolspeler, die bij uitbuitend geldelijk gewin geleidelijk

steeds meer in empathische gewetensnood komt. Maar is er ook genoeg aanleiding om mee te

leven met de gevluchte Joden in de riolen, onder erbarmelijke omstandigheden. Een gebrek voor de

kijker aan binding met de Joden in de riolen, zoals hier ergens werd geopperd, vind ik ook nogal

overdreven en vergezocht. De voelbare angst van de groep was mij meer dan genoeg.

Ik vond het een spannende, meeslepende film waarbij bovengronds ook weer enkele heftige,

barbaarse scenes, want de nazi's laten zich wat dat betreft ook hier weer niet onbetuigd.

De hoofdrolspeler vond ik geweldig acteren. Onderkoeld, aanvankelijk met een onverschillige

zakelijkheid, met een geleidelijk binnendruppelende bewogenheid.

Ook verhalend kon ik helemaal mee bij deze film, de intermezzo's van de hoofdrolspeler met zijn gezin bv. beslist functioneel.

Daarbij vond ik de locatie - de riolen - effectief akelig en benauwend in beeld gebracht. Als een

onderwereld waar enkel de ratten zich op hun gemak voelen. En waar de gevluchte Joden, nogal

absurd natuurlijk, zich vooralsnog enigszins veilig wanen.

Er zijn trouwens nog 2 oorlogsfilms die mij te binnen schieten, waarin eveneens het zich verschuilen in riolen een rol speelt: Miasto 44 (2012), en Kanal (1957).

Film doet amper moeite om over te komen als een biografie. Het is allemaal veel te speels

en te gelikt bovendien. Daarmee is het een weinig interessante film geworden om werkelijk iets

te weten te komen over Error Flynn, te meer uitsluitend deze periode in de jungle wordt belicht.

Je ziet ook helemaal geen Flynn voor je, een uiterlijke gelijkenis ver te zoeken. Een malle

variant op de zeebonk in Jaws komen we ook nog tegen. De gevechten zagen er trouwens

best goed en pittig uit. Qua klappen die Flynn krijgt te incasseren lijkt het wel een Rocky film.

Niettemin blijkt even later weinig te bespeuren van een gehavend gezicht en is Flynn even

later al weer springlevend. Diepgang (In het karakter van Flynn) lijkt bewust te worden vermeden,

en wil de film duidelijk vooral amuseren. Ik heb me ook wel redelijk vermaakt met deze film,

maar viel hij me toch behoorlijk tegen. Een kleurrijk figuur en gereputeerd acteur als Flynn

verdient beter.

Prima vroege en onbekende John Wayne film. De introductie van de drie hoofdrolspelers in de

trein reeds voorzeker vermakelijk (Wayne komt ook plompverloren uit het niets binnenwaaien,

waarmee de film ook gelijk meer elan krijgt). Ook met George 'Gabba' Hayes voor extra

vrolijke noot welke acteur ik nogal pleeg te vergelijken met de acteur Walter Brennan, in veel

films van Wayne de komische side-kick. De film verloopt prettig vlot waarbij de stoere,

rechtgeaarde Wayne ook weer lekker op de vuist mag. Aangename verrassing deze western

waarbij veel ingredienten reeds aanwezig zijn terug te vinden in Wayne's latere westerns met een

lichtvoetige inslag inclusief gebezigde one-liners.

Wordt je onverwachts een klein stukje geschiedenis ten deel, want waargebeurd had ik hier nog

nooit van gehoord. Eigenlijk wonderlijk dat hier niet eerder een film over is gemaakt, want toch

een dankbaar onderwerp. Wanneer van een onschuldig idealistisch project door de Italiaanse

regering een ernstig probleem wordt gemaakt. Al wordt de film op het laatst grimmiger legt

de nadrukkelijk aanwezig komische insteek in de film de vinger op de belachelijkheid van een

ogenschijnlijk belangwekkend issue zoals die door de regering (En de paus) voor ogen wordt

gehouden. De vraag of een utopisch eiland niet groter dan een booreiland lang zou kunnen

standhouden, komt niet eens aan de orde. Een aangrijpende film uiteindelijk, met af en toe

verrassende popmuziek uit het verleden: Toepasselijk: Eve of Destruction van Barry McGuire

aan het einde van de film. En ook zowaar een nummer van Shocking Blue.

.

Interessant uitgangspunt dat intrigerend wordt uitgewerkt bij een vrij steriele maar prettige vormgeving,

de film heeft sowieso visueel af en toe gave momenten. Vond de film allesbehalve saai, met ook een

bevredigend einde.

Artistieke David Lynch film pur sang. Verwarrend en raadselachtig. Ook doodleuk met

inbedding van zijn Rabbits (Met o.a. Naomi Watts). Zijn Eraserhead was al een heel rare,

maar deze slaat echt alles. Deze is mij te vaag, al heeft hij soms zijn fraaie hallucinoire

momenten. Ben nooit zo'n fan geweest van Laura Dern, maar die acteert hier toch echt

wel goed.

De docu geeft een mooi beeld van de persoon Trejo weer die met zijn geschiedenis ook wel een

docu verdient. Als jochie was John Wayne een van zijn helden, en wel grappig dat verderop in

de film fijntjes wordt gemeld dat hij qua aantal credits in speelfilms Wayne (Ook met een

ongelofelijk aantal films achter zijn naam) ruimschoots was gepasseerd. Natuurlijk wel met

dit verschil dat het bij Trejo erg veel bijrollen zijn. Trejo uiteraard veel aan het woord, en bleek

bizonder goedlachs met ook de nodige spot omtrent zijn status als bad ass guy. Een prima

docu die nergens uit de toon valt zij het met onvermijdelijk een enkeling die Trejo te gemakkelijk

de hemel in prijst.

Het acteerwerk van al de acteurs is matig en die van de hoofdrolspeler met ook een

onbegrijpelijk gedrag zelfs ronduit irritant aldoor als een pratende ledenpop. Desalniettemin

niet een onaardige film over de beslommeringen van jeugdigen in een sobere buurt van Berlijn.

Petje af voor Halina Reijn bij deze debuutfilm voor haar als regisseuse. Want vooral visueel zag

het er continu erg verzorgd uit, maar ook het acteerwerk vond ik zonder meer goed. En wat

een rol van Carice van Houten, waarschijnlijk de meest intense ook die ze heeft gespeeld.

Film met meerdere verhaallijnen met als overeenkomend thema huiselijk geweld. De

verhalen vond ik stuk voor stuk nogal simplistisch (Noem het gemakzuchtig), terwijl het

visueel ook tamelijk knullig oogde. Een beetje goedkoop t.v.-film niveau. Opvallend ook

het aantal acteurs die vooral furore hebben gemaakt in bekende t.v.-series met verder

een bescheiden staat van dienst op het witte doek. Hun acteerwerk was in deze film

overigens, ondanks de vrij oppervlakkige rollen, wel aanvaardbaar.

De dansscenes vormen de hoogtepunten in deze over het algemeen nogal saaie film ondanks

het intrigerende personage van Duncan van wie ik niet wist dat zij op zulk een idioot ongelukkige

wijze aan haar einde kwam. Misschien wanneer wat compacter dat er meer in had gezeten. Nu

wreekte zich op den duur toch enigszins de te lange speelduur.

Apart filmpje wel dat zweemt naar de B-garnituur en in zijn naiviteit ook een beetje kinderlijk

aandoet. Caine doet het goed maar je vraagt je continu af wat een acteur van zijn statuur in deze

film te zoeken heeft. Wonderlijk ook het gedrag van zijn zoontje maar ligt het geheel in de lijn

van de simplistische strekking van de film. Maar vermakelijk vond ik hem wel. En altijd leuk, dit

soort begrijpelijkerwijs in de vergetelheid geraakte niemendalletjes.

Zeer ingenomen met deze erg fraaie, inventieve en levendige animatie met oog voor details, waarbij

ook de humor niet ontbreekt. Ook de soundtrack bekwam mij aangenaam functioneel. En interessant

dat de filmregisseur Wes Anderson, na diens Fantastic Mr. Fox, zich andermaal inlaat met een

anime project. Het vraagt wat mij betreft naar nog meer...