Opinions

Mother's Day

Als directe indruk zo op Mother's Day moet ik gewoon kwijt dat ik dit echt een zeer slechte film vind. Maar, als ik zo een beetje ga inhaken op sommige momenten bevat Mother's Day ook zo zijn goeie kanten maar, dit waren er zo weinig dat ik me eigenlijk gewoon 112 minuten lichtelijk heb verveeld en het misschien zelfs soms een beetje moeilijk over te brengen was en zelfs soms een beetje moeilijk uit te zitten.

Het verhaal van Mother's Day is eigenlijk best wel aan de saaie kant. Er word een feestje gegeven in het huis van Daniel. Er blijken een paar grote boefjes op hun af te komen met 'mother' erbij want die zijn opzoek naar het verdwenen geld dat ze daar hebben laten bezorgen. Een enorm kat en muis spel begint maar, deze was helemaal niet spannend.

Ook blijft Mother's Day je vol gooien met clichés waardoor je, je eigen steeds meer gaat erge terwijl dat niet de bedoeling is. Maar daar kan ik het mooi op verklaren, het is te langzaam. Het blijft maar door gaan met verkrampte zinnetjes als 'dood me niet' etc. waar ik toch wel erg simpel van werd.

Jammer dat hij zo is uitgepakt, had beter gekund. Deze mening wou ik ook wat langer maken, maar is al beetje laat.

1.5*

Chille film!

Heb er van genoten, vond ze opzich nog wel grappig, en ik vond de actie Scene's ook wel lekker.

Leuk om te zien hoe dan toch Brad Pitt en Angelina Jolie elkaar hebben gevonden, en daar kwam een zeer goeie film uit!

Ik vind 4.0* genoeg voor de film!

Hoewel dit misschien mijn tiende keer al weer is dat ik deze Bean film heb gezien, vind ik dat het wat achteruit is gegaan in zijn stijl. Ik was hier vroeger erg groot fan van maar vandaag de dag vind ik hem toch minder leuk.

De cast is leuk maar er valt weinig over te vertellen. Atkinson speelt zijn meest succesvolle typtje weer vol enthousiasme en voor de rest deed Emma de Caunes het ook wel leuk en zo is de cast merendeels wel ingevuld en valt er weinig meer over te vertellen.

Ook het verhaal is inhoudelijk niet zo bijzonder te noemen. Bean wint een reis naar Frankrijk (Cannes) als alles zo'n beetje fout gaat. Tijdens zijn reis leert Bean Stepan kennen die net zijn vader kwijt is op het station. Samen reizen ze naar Cannes als ze de mooie Sabine ontmoeten die de twee meeneemt naar Cannes voor een filmfestival waar o.a. Bean zijn vakantieoord heeft zitten. Eenmaal aangekomen word Stepan weer herenigd met zijn vader en is het eind goed al goed.

Natuurlijk vond ik het prachtig om te zien dat Bean zich omtovert naar een Nazi, of Duitse WOII soldaat maar daar blijft het qua hard lachen ook wel bij voor mij. Al om al, leuke feel-good film die ik tussendoor snel even gekeken heb.

3.0*

Mr. Deeds

We zijn weer aan de Sandler geslagen bij Netflix in Nederland. Waaronder de titel Mr. Deeds is toegevoegd aan de catalogus. Ik moet zeggen dat ik wissel vallende gevoelens heb bij het kijken van Sandler. Want bij de ene film vind ik hem heel fijn acteren maar, bij een andere film kan ik hem gewoonweg niet uitstaan. En dan noem ik even een titel op, misschien wel de ergste van allemaal: Jack and Jill (2011). Gadver! Maar, titels zoals The Ridiculous 6 (2015) , The Cobbler (2014) en Pixels (2015) (waar Sandler deels van uitmaakt) kon ik dan wel heel goed verdragen en ik heb zelfs genoten van deze drie titels. Even als de wat oudere titel Bedtime Stories (2008). Hier vind ik hem echt fijn spelen, en ik moet zeggen dat Sandler met deze film er wat tussen in aan het hangen is.

Mr. Deeds is een romantische komedie film, en de mensen die mij een beetje volgen weten dat ik hier niet in pas. Tenminste, het romantische gedeelte. Toch was dat iet wat ver te zoeken in deze film en ik zal zelf Mr. Deeds alleen bestempelen als Komedie. Dat beetje liefdesverdriet is nou ook weer niet zo groot uitgepakt door de hele film.

Het verhaal van Mr. Deeds is leuk. Longfellow Deeds beheert een pizzaria in een klein dorpje ergens in Amerika. Wanneer zijn oom komt te overlijden word Longfellow stinkend rijk, wel 40 miljard euro. Nou, gaf mij dat maar..... Ik zou er denk ik niet blijer van worden, afijn. Hij gaat mee naar New York waar hij Babe Bennett ontmoet, een journalist die in het geheim video's van hem maakt zodat deze uitlekken over het nieuws. Wanneer hij hier achter komt krijgen ze beiden liefdesverdriet en komen uiteindelijk weer bij elkaar terug,

Het verhaal is leuk maar ook het concept was prima. Ik zie al wel dat er een vorig deel was Mr. Deeds Goes to Town (1936). Deze ken ik niet en ik denk dat ik die ook niet wil kennen, ben daar niet zo fan van. Toch leuke film en acteerwerk was prima. Niks mis mee en prima voor een tussendoortje.

3.0*

Ook deze film tijdens mijn ziek zijn bekeken, want meestal ga ik dan erg domme en ‘kinderachtige’ films kijken naar mijn mening omdat je wat meer zin hebt om opgevrolijkt te worden. Daarom viel ook als snel de keuze op ‘Mr. Popper’s Penguins’. Een niet al te snuggere film waarbij Jim Carrey een redelijke rol verzorgt.

Deze mening doe ik wel even in het kort, aangezien ik niet zo veel zin heb om voor deze film een lange mening te typen aangezien je best snel uitgesproken bent over deze film, zo veel in houd heeft hij niet.

Het verhaal is redelijk. We volgen Meneer Popper (Jim Carrey) die een vader heeft die altijd op een soort ontdekkingsreis is. Popper krijgt op een dag een pakketje binnen van zijn vader met daarin een bevroren pinguïn die even later bevriest en Popper een nieuwe inwoner heeft. Hij belt boos naar zijn vader op hoe dit kon gebeuren waarna een man oppakt die hij niet kent, die hem vervolgens nog eens 5 andere opstuurt. Nu zit Popper vast met zes pinguïns wat hij niet wilt maar, eenmaal wanneer zijn kinderen thuis kwamen wist hij dat ze misschien wel mooi van toepassing konden zijn en hield ze. Hij kreeg een band met ze maar onder tussen moest hij ook aan het werk, een oud gebouw kopen die ze vervolgens weer konden slopen. Het loopt allemaal niet goed en als hij zijn werk en bijna de pinguïns kwijt raakt moet hij alles op alles zetten om beiden te behouden, en er voor te zorgen dat zijn kinderen nog van hem houden.

Allemaal erg leuk, ik vond het anders niet zo heel bijzonder. Geinig om eens tussendoor te kijken of net zoals mij als je ziek bent maar daar blijft het al snel bij, next!

3.0*

“You're right. I thought it was more important to be somebody out there than the damn failure I was here at my own home.”

Toen ik zag dat deze op ‘Netflix’ was verschenen was ik er eigenlijk best blij mee. ‘The Mule’ staat al enige tijd op mijn kijklijst en toen werd het wel eens tijd dat ik deze dus ging kijken. Ik vond het een erg vermakelijke zit persoonlijk, leuk en niet al te moeilijk verhaal en natuurlijk een erg leuke cast. Ik was eigenlijk wel benieuwd hoe ‘Eastwood’ dit zou gaan oppakken, met zijn aardige leeftijd verwacht je natuurlijk geen actiespektakel, en dan komt het aan op acteerkunsten. Dat zat uiteraard goed, een leuke zit zat mij te wachten met een (op zijn oude leeftijd) erg goed acterende ‘Clint Eastwood’.

De film begint aardig leuk, een eerste ontmoeting met de stugge ‘Eastwood’ werkt leuk en je merkt gelijk in wat voor leven hij zit. De beste man was constant aan het werk en zette zijn familie vrijwel altijd op de tweede plek, niet goed van hem maar het gebeurde wel. Ook het werk kwam er mooi in uit want hij was een bepaalde bloemenkweker en dat was leuk bedacht.

Ook was ‘Earl’ niet zo goed in afspraken en zette hij werk voor familie. Daar kwamen we snel genoeg achter toen zijn dochter ging trouwen maar hij vervolgens niet op haar bruiloft verscheen maar aan het werk was, dat was de druppel. Hij verscheen wel bij zijn kleindochter en na een ruzie kwam er iemand op hem af die hem vertelde dat hij wel werk had voor ‘Earl’ om makkelijk snel en veel geld te verdienen het enigste wat ‘Earl’ moest doen was een pakketje afleveren, dit was natuurlijk drugs maar dat wist hij niet.

En ‘Eastwood’ wil duidelijk wel een signaal afgeven buiten de spannende misdaden om: heb lief met je familie. Ben het wel met hem eens maar dit soort drama moet erg goed uitgewerkt worden omdat het anders te klef en cliché kan worden, gelukkig was dat hier niet zo. Uiteraard het overlijden van zijn vrouw was triest en is zeker een opvulling waardoor het flink fout ging in de film maar het goed maken met zijn dochter was wel iets té simpel zeker als ze elkaar al zolang niet meer hadden gesproken.

Afijn, het is over het algemeen een erg geslaagde film en ik heb me echt wel vermaakt. Het cartel gedeelte voelde geslaagd en wel erg leuk. En het was ook vermakelijk te zien, uiteraard het feit dat de eerste ritten natuurlijk goed ging en ‘Earl’ won vertrouwen van het kartel om vervolgens steeds meer cocaïne te vervoeren door de staten, het blijft goed gaan en goed gaan maar de politie komt steeds dichterbij, en je kunt het einde dan ook wel raden.

Het is volgens mij gebaseerd op een waargebeurd verhaal wat het dan automatisch leuker maakt om te kijken en ik las dus ook dat dit de laatste film is met ‘Eastwood’ in de hoofdrol? Dat weet ik niet zeker, mocht dat wel zo zijn dan is ‘The Mule’ wel zeker een geslaagd einde voor de carrière van ‘Eastwood’. En ik moet gelukkig nog heel wat titels kijken met 'Eastwood' erin dus ik ben nog lange niet klaar met hem! Al om al, fantastische film en ik heb er zeker van genoten!

4.0*

Toen ik in het begin van dat jaar op vakantie wou, wou ik deze film eigenlijk kijken maar dankzij de introductie dacht ik dat ik een deel van The Scorpion King mee had genomen (de film) maar later werd me pas duidelijk dat deze film dit onderwerp gewoon deelt, toevallig ook met de zelfde hoofdrolspeler. Ik moet zeggen dat ik minder onder de indruk was van de film na de herziening vandaag en ik vond het maar een simpele en matige bedoeling, zeker vergeleken zijn voorganger.

“Whatever it is, whatever you need, I don't care. Forget it, O'Connell. Every time I hook up with you, I get shot! Last time, I got shot in the ass! I'm in mourning for my ass!”

De cast is gelukkig het zelfde gebleven daar waar ik erg blij mee was. Brendan Fraser deed het leuk als O’Connell, gelukkig zijn oude rol weer opgepakt! Ook de knappe Rachel Weisz mocht er wezen en deed het prima, en om John Hannah heb ik regelmatig gelachen. Vosloo deed het wat minder als Imothep, vond hem matig acteren.

We starten de film goed, de familie is gelukkig en is zoals gewoonlijk aan het schat zoeken in oude piramides. We zien op dat zelfde moment helaas ook de kwade schurken die van plan zijn om de band van de Schorpioenen koning te jatten en zo deze weer tot leven te wekken, onder deel van de groep: Imothep die opnieuw opgewekt is uit zijn dood. Ze gaan met z’n allen achter O’Connell aan die de band heeft gevonden en eenmaal gevonden te hebben blijkt die aan zijn zoontje vast te zitten. Imothep neemt zijn zoontje overal mee na toe om vervolgens de schorpioenen koning tot leven te wekken en een eind strijd te leveren, wat er allemaal best komisch uit zag.

Ja, best komisch, de CGI is ronduit verschrikkelijk, de geanimeerde Johnson was daarbij ook hilarisch. Ook de andere CGI zag er niet uit hoor, was op dat gebied echt slecht. Ook was de spanning er na een tijdje af, heeft de tijdsduur gezorgd voor een langdradig gevoel en acteerden men steeds slechter en slechter vooral die Vosloo, vooral toen O’Connell de schorpioenenkoning vermoord had. Nee, deze film is niet voor mij weg gelegd en ik ga met een minder goed gevoel na deel drie (en voor mij tevens het laatste deel). Ik stop nu snel met schrijven en ga onder een koude douche staan!

2.0*

"What's the matter, man? For heaven's sake, what is it?"

"He went for a little walk! You should have seen his face!"

Eigenlijk lift ik een beetje mee op de meningen die al gegeven zijn, en daar kan ik me dus ook erg in vinden. 'The Mummy' had voor mij niet te veel verwachtingen, en heb ik eigenlijk puur aangezet omdat ik voor de horrorfilm challenge een film zocht vanuit Universal Studios. Zelf kan ik niet zo veel met dit soort oude werkjes - zoals ik al veel vaker aangeef - toch weten films als Frankenstein en 'The Invisible Man' me aardig te overtuigen.

Er gebeurt echt heel weinig, en de film is daardoor echt onwijs traag. Het geluk kent nog dat de film maar iets vaan uurtje duurt, dus je bent er wat dat betreft zo ook wel doorheen, maar ik kan hier niet zoveel mee. De ene dialoog voelde nog trager aan dan de ander, en dat vond ik echt heel lastig. Qua verhaal is het allemaal dan wel weer prima, dus daar helemaal niks om op aan te merken. Die hele mummy vond ik nog wel aardig bedacht, qua decor ziet het er ook prachtig uit en de film kent zijn leukere momenten ook wel, maar ik zou dit niet snel op zetten om rustig even een avondje film te kijken, dan wordt ik knetter gek denk ik.

En zo is ook ‘The Mummy’ aan de beurt om eens in de herziening te gooien en ik moet zeggen dat de film me best vermaakt heeft, echter is de film wel slechter uit de kast gekomen dan wat ik me kan herinneren bij de eerste zitting, en dat is natuurlijk altijd jammer. Toch weet ‘The Mummy’ een leuk concept naar buiten te brengen waarbij het verhaal leuk er op aan sluit.

De cast is prima, en daar hoefde je niet al te veel zorgen om te maken. Hoewel het voor mij niet allemaal even bekenden gezichten waren (wat voor de helft van de tijd totaal niet nodig was), heb ik me eigenlijk nergens aan geïrriteerd en ging het zo prima. Brendan Fraser deed het leuk als de hoofdrolspeler Rick, en was bijna niet te missen. Rachel Weisz mocht er ook wezen en was zeker niet verkeerd om naar deze dame te kijken.

Het verhaal was ook best leuk, we volgen de twee rond 1925 (als ik het goed heb) waar Rick een soort van schattenzoeker is en Rachel is een bibliothecaresse. Ze komen bij een als Rick besluit naar de gevaarlijke tempel van Hamunaptra willen gaan om daar te gaan schatgraven als de gevaarlijke priester Imhotep weer tot leven word gewekt door de heren, die erna zijn progressie van een bepaalde spreuk wilt voortzetten (ruim 3000 jaar later). Hij strooit angst, dood en verderf door de Egyptische dorpen waarbij hij zijn schatten weer terug komt halen en de hele stad omtovert tot slaven.

Ja, deze film, die voor 125 minuten toch nog een redelijke tijdsbestek had, heeft me prima vermaakt en is in de smaak gevallen. Een korte mening bij deze film aangezien ik een familieweekend weg ben geweest (net een uurtje terug) en ik dus nog wat meningen moet typen, die ik wel kort houd.

3.5*

Ik heb ‘The Mummy’ altijd gewaardeerd dankzij zijn trailer, wat een heerlijke (enge) film leek me dat en ik wou hem serieus nog in de bioscoop bezoeken ook nou, gelukkig heb ik dat echt niet gedaan want wat een kak film was dit. Het begint al met het feit dat Tom Cruise hier een leuk rolletje wegzet maar ik zijn gezicht niet met zo’n monster kan inprenten en hij zou vast wel meerdere films gemaakt hebben met wat monsters, ik vond het niet tof. Daarbij is de hele Ahmanet geen zak aan, ze was niet eng of spannend en ik kon er maar niet van genieten. Het verhaal was nogal wat slapjes en het was totaal niet mijn film, de zombies in deze film vond ik erg tof maar daar blijft het dan ook wel bij.

Voorgaande deze film wou ik nog erg graag de delen van de oudere reeks kijken, dit is er niet van gekomen (die moet ik nog steeds een keer zien) maar in mijn opzichte van wat ik nog kon herinneren is dit een ondermaten re-make. De enige dingen die echt goed en tof in de film zijn, zijn maar twee dingen in mijn opinie: de CGI is geslaagd, daar had ik echt niks om op aan te merken en ik vond de zombies van Ahmanet geslaagd. Ahmanet had voor mij wat ruiger gemogen, meer moorden mogen maken en écht weer zo’n zombie leger creëren en dat mis ik echt. Alex Kurtzman is veelte soft met het brengen van ‘The Mummy’ en er zit maar weinig pit in, het slappe verhaal maakt het daar echt niet beter op en met die simpele pluspunten red deze film het niet.

We volgen het verhaal van de oude Egyptenaren en dan vooral over het leven van Ahmanet die dankzij een nieuwe broertje haar leven niet meer zeker was. Ze werd overgenomen door iets demonisch en wou haar vriend offeren om zo een bepaalde macht te krijgen alleen werd dit van haar af genomen en werd ze levend in een graftombe gestopt over de Egyptische grens. Wanneer Nick Morton samen met Chris Vail aangevallen worden door een paar taliban strijders en ze luchtondersteuning kregen van de Amerikanen stuiten ze op deze tombe en gaan op onderzoek uit. Ze vinden een sarcofaag in de tombe en besluiten deze mee te nemen naar het thuisland. Eenmaal in het vliegtuig blijkt de mummy krachten te hebben die er voor zorgt dat er allerlei raven op het vliegtuig af komen waarna het vliegtuig neerstort. Wanneer het neergestorte vliegtuig onderzocht word kan Ahmanet haar gang gaan en neemt wat mensen over om zo Tom Cruise te kunnen offeren en achter hem aan gaat maar dan moet ze eerst nog wel een steentje hebben. Eenmaal alles bij elkaar steekt Tom zelf de dolk in zijn hart waarna hij een sterker vervorming heeft dan Ahmanet en haar uitschakeld.

Allemaal erg traag en saai, ik heb me zeker niet vermaakt met deze film en dan alleen al niet te spreken over het concentratie probleem wat ik opliep tijdens het kijken van de film, de film is gewoon zo saai dat ik er gewoon niet naar om keek, het interesseerde me bar weinig en dat maakt de kijk ervaring er zeker niet leuker op. Ik blijf erbij dat Cruise één van mijn favoriete acteurs is (al staat hij niet in de top 10), dit is zeker een misser in zijn carrière.

1.0*

Het derde deel was gewoon niks bijzonders meer, een beetje saai misschien wel en hoewel ik me op sommige momenten aardig vermaakt heb is de film reeks hier wel ten einde gekomen voor mij (mochten er nog meer zijn). Het deel bied geen nieuwe mooie kansen, was soms aan de voorspelbare kant en het was allemaal gewoon iets te soft. Daarnaast is de CGI ook weer om te janken.

“Whoa, whoa, whoa, whoa, whoa! Yeah, yeah, yeah, I know. Sorry, pal. There's a mummy on the loose!”

De hele Chinese setting vond ik dan net wel weer gaaf, de bouw van de muur etc. is daar dan mooi bij mee genomen. De actiescènes spatten er van af en is ook best tof gedaan maar het is soms wat langdradig. Zeker de ondergang van de keizer vond ik erg tof gedaan maar ook het opzoeken van zijn graf. De strijd tussen beide ondode eentje opgeroepen door de keizer en de andere door die vrouw. Shangri-La en alle spreuken ik vond dat nog het enige positieve aan de gehele film.

De cast is prima, veelal de ‘zelfde’ acteurs met één andere namelijk de zoon die is namelijk groter geworden, zoals we allemaal volwassener worden. Voor de rest deed Brendan Fraser het wel weer leuk maar, net zoals in deel twee werd hij niet meer bijzonder. Jet Li vond ik persoonlijk nog gewoon één van de betere, ik vind het een erg fijne acteur.

Het verhaal was wel redelijk, we volgen in de oude jaren een heersende keizer die graag alles in zijn macht wil hebben en een machtig leger heeft. Op een dag word hij vervloekt en begraven maar na een tijdje weer tot leven gewekt door bandieten. Nu moeten ze alles op alles zetten om de keizer te overwinnen, zijn leger tegen te houden en hem niet het eeuwige leven te geven. Na een tijdje word hij toch vermoord, na enige vechtpartijen en oorlogen winnen ze toch en is de keizer verslagen.

Het is allemaal één pot nat en niet meer bijzonder noch leuk, en dan is ook deze reeks weer uitgemolken en best saai geworden, jammer.

2.0*

Het eerste kerstdiner is geserveerd, de kerstsfeer hangt in huis en Radio 2 is begonnen aan zijn top 2000 en dan weet je het zeker: kerstmis is in volle gang en daar hoort ook een kerstfilm bij. Gisteravond heb ik besloten om maar eens ‘The Muppet Christmas Carol’ aangezet, een kerstfilm die al een aantal jaar op mijn kijklijstje heeft gestaan en nu eindelijk eens bekeken. Ik moet zeggen dat ik stiekem wel fan ben van ‘The Muppets’. Met daarnaast het verhaal ‘A Christmas Carol’ van Charles Dickens is een toffe combinatie, en zo word het nogal sombere verhaal opgefleurd met leuke musicalscénes en feel-goodscénes. En zo word voor mij het nogal lastig te volgen verhaal erg makkelijk omdat hij best simpel word voorgelezen door de muppets.

De film word nergens echt speciaal, en het is natuurlijk een erg uitgerekt verhaal, hoeveel films kent dit verhaal nu al wel niet? Toch deed deze film me wel wat, en vond ik waarschijnlijk de leukste film die het verhaal ‘A Christmas Carol’ verteld. Normaal gesproken kan ik niet echt in dit verhaal komen en het geeft natuurlijk ook helemaal geen goeie kerstsfeer en dat is iets wat Scrooge wou overbrengen. Al laten de muppet karakters het wel anders overkomen na een tijdje en blijkt het een hele sfeervolle film te zijn.

De film duurt niet lang, met zijn 85 minuten is het een prima wegkijkertje voor jong en oud. Prima acteerwerk van Michael Caine als Scrooge en dat was eigenlijk ook wel de enigste mens in de hele film die veel volledig beeld kreeg. Voor de rest zijn het niet echt acteurs maar, wel leuke personages, want ik ben fan van Kermit de Kikker!

Het verhaal werd ons voorgedragen door The Great Gonzo die zich voordoet als de originele schrijver Charles Dickens. Het verhaal gaat wederom om de ouwe chagrijnige Scrooge die een hekel heeft aan kerstmis. Zijn werknemers zijn anders wel fan van kerst en zouden graag vrij willen. Scrooge staat dit voor één keer toe en word diezelfde avond mee genomen door een geest die zijn verleden laat zijn. Zo gaan we door zijn leven heen en zien we zijn grafsteen dat laat zien dat niemand rouwt om de dood van Scrooge. Hij beter zijn leven en viert uitbundig het kerstfeest om zo ook weer geliefd bij de mens te worden.

Ik heb verder niet echt wat te vertellen over de film want echt héél bijzonder was de film niet om over allerlei onderwerpen te hebben. Gewoon een heerlijke kerst film die perfect was voor kerstavond, en ik heb me nog best vermaakt ook al doet het originele verhaal mij meestal niet héél veel, ik vond deze versie best geslaagd.

3.5*

"You have the right to an attorney. If you can't afford one, you *prick*, one will be appointed by the court.”

Opzich een vermakelijke misdaad film met één van mijn favoriete acteurs ‘Wesley Snipes’. Hoewel ik misschien wat meer actie had verwacht, is de film best vermakelijk. Ik had deze film al een langere tijd op mijn kijklijstje staan, en het kon me altijd wel interesseren, gisteravond dan toch eindelijk maar even aangezet, al was de zit vrij lang en werd het na een klein uurtje steeds minder interessant, waardoor de film toch wel een tikkeltje harder was om uit te zitten, op een gegeven moment. Toch heb ik me daarnaast wel gewoon uitstekend kunnen vermaken, al had er in mijn ogen wat meer actie in mogen zitten, ik zie dan toch wel erg graag ‘Snipes’ heen en weer meppen.

Daarnaast is het overigens een typische detective rol voor ‘Snipes’, eentje waar hij zich duidelijk in vertrouwd voelt maar, hij deed het ook wel leuk. De alleenwonende ‘Regis’ (eenzaam wil ik het niet noemen) werkt voor de politie in ‘Washington D.C.’ als hij opgeroepen wordt voor een nieuwe klus in het witte huis. Daar is een vrouw vermoord in de toiletten, en hij moet er uiteraard achter komen wie dat heeft gedaan. Daarna raakt hij verstrikt in een politiek spelletje, waar de president van de ‘Verenigde Staten’ bij betrokken raakt, en dan wordt het allemaal wel heel gevaarlijk. In zijn vrije tijd maakt hij een heel landschap van miniatuur poppetjes wat ik best wel interessant vond. Leuk ook dat ‘Little’ gewoon gekozen heeft dat er ook in te gaan verwerken, aangezien je het vaker terug ziet komen. Uiteraard zijn er ook nog een paar bijzaken bij, zoals een uitzetting van zijn appartementen gebouw die hij moet voorkomen, hij wil immers niet verhuizen om alles weer uit en- inelkaar te moeten zetten. Daar zorgde hij voor nadat hij de president heeft beschermt.

De rest van de cast vond ik wel aardig, al vond ik niemand echt heel bijzonder. ‘Diane Lane’ is een leuke bijrol voor ‘Snipes', en vult hem redelijk goed aan (prachtige vrouw ook) maar, haar rol vond ik niet zo héél boeiend. Wellicht dat ik ‘Alan Alda’ nog het leukste vond in de film, als hoofd van nationale veiligheid die eigenlijk een soort coup wou organiseren, en de president van de troon wat halen. Immers ook de gene die voor de dood van ‘Carla Town’ en ‘Spikings’ heeft gezorgd, om zo opschudding te krijgen binnen het witte huis. Overigens ook een rare rol van ‘Spikings’, die eigenlijk constant bij mij verdachte nummer één was maar, dat achteraf dus niet is. Een beetje een dubbel gevoel daarbij.

Het script is onwijs slap, en daar struikelde de film nog wel eens over. Het verhaal was namelijk niet héél boeiend, en het werd ook nergens echt spannend wie de dader was. Op een gegeven moment had je het wel door, en kon je het allemaal ook makkelijk raden wat de uitkomst ging worden van deze prent.

Al om al, een vermakelijke actie film van ‘Snipes’, echter heeft hij wel eens in betere films gespeeld. De film duurde me iets te lang, waardoor het verhaal niet altijd even goed tot zijn recht kwam, hierdoor kakte het verhaal soms nogal in en was het niet altijd even boeiend, toch een prima film voor een doordeweekse avond.

Wat een ongelooflijk saaie prent was dit. Deze Netflix Original heeft me sowieso wederom niet weten te vermaken en dat was eigenlijk al van ver te zien. Het erg saaie concept was voor mij de valreep, waardoor de film erg saai en flauw word om te volgen en om naar te kijken. Sandler gaat voor mijn gevoel in niveau steeds lager, dan houd je Jennifer Aniston over die voor mij de film nog een beetje interessant wist te houden. Nee, dit was totaal niet mijn film: voorspelbaar, saai en ongelooflijk cliché. Ik kwam een beetje van de koude kermis thuis.

"That's strange. My dad's battleaxe is missing."

"My dad"

Leuk genrewerkje hoor, die wat dat betreft wel wat achterloopt op sommige voorgangers en ook zeker op films die er na kwamen. Zo heel veel doen Cooper en Douglass niet fout, maar met vierhonderdduizend dollar aan budget zie je ook wel dat ze keuzes hebben moeten maken binnen de film. Er zijn echt wel betere films te vinden op dit gebied, en qua onderwerp is het nou ook niet echt héél bijzonder verder; maar het kijkt verdomd fijn weg.

De film opent trouwens wel verschrikkelijk slecht man, ik heb de plotomschrijving nog eens moeten lezen op precies te snappen wat daar nou gebeurde. Dat Ed direct in een psychose leek te komen vond ik ook allemaal behoorlijk raar, het verhaal in het algemeen vond ik eigenlijk best matig. Allemaal ook niet zo spannend, een vriendengroep op vakantie die worden vermoord door een seriemoordenaar; het slasher concept in een notendop. Het acteerwerk was allemaal prima, maar zo heel veel bijzonders hoefden ze nou ook niet te doen.

Toch hebben de heren voor gore het meeste budget gebruikt, en dat is ook echt te zien want de gore was best lekker. Met vlagen bloederig, hoewel de kills stuk voor stuk niet héél bijzonder zijn ofzo, het is behoorlijk vermakelijk. Alleen echt veel meer heeft de film nou ook niet te bieden, en bewijst hij zichzelf vooral als een vermakelijk tussendoortje.

Ik was afgelopen zondag bij het ‘Iron Maiden’ concert in het Gelredome en aangezien ik hier van een beetje uitgeput was wou ik niet een al te moeilijk te volgen film gaan kijken en viel mijn aandacht al gauw bij deze herziening van de horror slasher ‘My Bloody Valentine’. Ook heb ik dit gedaan voor de challenge waar ik mee bezig ben alleen houd ik het wel wat korter deze mening, ben aardig moe van dit weekend en de werkdag.

Deze slasher heb ik al meerdere keren gezien en vond hem gisteren eigenlijk niet zo héél bijzonder meer, dat is opzich wel balen. De kende zeker vaak goeie moordscénes maar een echte ramp was dat de CGI er soms gewoon niet uit zag, en dat is balen. Ook was de film rete voorspelbaar en soms saai (en nee, dat kwam niet doordat ik hem al eens gezien heb, want ik was eigenlijk alles alweer vergeten).

“Like fuck you do, Hanniger. Just 'cause your daddy owns the mine doesn't mean you know shit.”

In de film volgen we een stad waar de mijnen een belangrijke bron van inkomsten betekend. Er loopt alleen een verwaand moordenaar rond die mensen afslacht tijdens valentijn. De beste moordenaar is dood geschoten en na tien jaar komt Tom weer terug in het dorp wanneer de moorden weer aanslaan. Is het Tom of is er iets anders aan de hand? .

Een matige film vond ik het gisteren heb hem me zelf niet meer echt vermaakt. Het verhaal is flinterdun en het concept is leuk maar niks speciaals. Het leukste stuk was nog dat de beste dame naakt over straat liep, en er aardig lang wat bloot te zien was, nooit verkeerd. Nu ga ik snel door met voetbal kijken en daarna nog weer even wat Iron Maiden luisteren, en snel slapen!



1.5*

"The boy I was at school with killed his parents."
"No shit! What the hell happened there?"
"He used a hammer. He beat them to death."

Dat deze film in 2002 uit is gekomen deed me eigenlijk best verassen, dit soort webcam/dark web horrorfilms kent voornamelijk wel zijn trend toch wel twaalf jaar later pas, toen films als Unfriended uitkwamen. Destijds behoorlijke fan van dit soort films, de dark web had toen overigens zijn opmars gemaakt en werd populairder als onderwerp, er zelf gebruik van maken dat durfde niemand. Ik zat toen nog op de middelbare school (ja, zo jong nog) en weet dat deze film best veel aanspraak had. Dat My Little Eye ook over ene soortgelijk onderwerp ging had ik eigenlijk niet verwacht tot ik het plot las, het leek me best leuk.

De film draait eigenlijk voornamelijk met het doel dat we naar slachtoffers kijken van een SNUFF-website. Die door middel van een livestream mensen mee laat kijken hoe ze in een huis leven en kunnen wedden op de gene die het langst overleeft. Best een tof concept, alleen is de uitwerking wel gewoon wat matig. Er zijn niet echt veel spanning in, Evans werkte met vage geluiden die eerder irritant waren dan eng, en het kent allemaal weinig horror. Leuk trouwens dat Bradley Cooper nog even zijn gezicht liet zien, overigens niet een hele bijzondere toevoeging aan de film al bracht hij wel de nodige actie met zich mee ( ).

Het heeft inderdaad zijn psychologische trekjes, wie, wat of waar is allemaal onduidelijk en je moet er zelf maar achter komen. Het had van mij wel een stuk grover gemogen hoor. De film is namelijk vrij tam, en blijft ook zo. Het einde is nog enigszins een beetje opbeurend maar weet ook de film niet meet redden, en dan kijk je eigenlijk gewoon naar een anderhalf uur dom gelul.

Nogmaals, van het concept ben ik behoorlijk fan, de uitwerking is bagger. Had dus potentieel best een leuke film kunnen zijn, misschien ook als ze Bradley Cooper gewoon als hoofdpersonage hadden gestrikt. Een gemiste kans als je het mij vraagt!

My Super Ex-Girlfriend

Meh, ik vond hem tegenvallen! Het verhaal was leuk bedacht, dat wel! Maar ik vond hem niet zo spectaculair! De GFX van de film was ook goed! De grappen waren te doen. Uma Thurman, uiteraard de actrice van de super films Kill Bill vond ik een beetje irritant in deze film.. Ik kon niet echt genieten van haar.. Daar in tegen vond ik Luke Wilson het wel leuk doen! De flapdrol Anna Faris deed het ook wel leuk...... Ik zag de film op Netflix staan, en ik wou hem wel zien.. Niet al te hoge verwachtingen... Maar was redelijk... Het begon leuk, daarna zakte het heel erg en het einde was dan ook weer leuk... Dus dat is wel jammer...

2.0*

“Maybe some day you forget what it's like to be human and maybe then, it's ok.”

Een bijzonder interessante film die mij erg wist te verassen, heb me er meer mee vermaakt dan ik had gedacht. Ik kwam deze eigenlijk een beetje per toeval tegen op ‘Netflix’ waar deze aangeboden wordt, en na het lezen van het plot en een trailer gezien te hebben was ik best wel te spreken over de film. De film straalt vaak rust uit maar met een pakkend verhaal wet hij de spanning leuk op te bouwen en als kijker ging ik toch wel een beetje mee spelen in de rol van ‘Bacon’ en dacht ik de dader aan te kunnen wijzen, dit was echter niet zo en je zit zelf in een constante ‘mindfuck’ (vrijwillig) gepaard aan een droevig maar pakkend verhaal.

Het verhaal is pakkend. Het begint bij drie jeugdvrienden in hun kinderdagen wanneer ze baldadig zijn en hun namen gaan krassen in pas gestort cement waarna er een op het oog lijkende politieagent verschijnt en één van de jongens mee neemt, dat was dan ‘Dave’. Helaas bleek het geen agent te zijn en hij heeft ‘Dave’ ontvoerd en wellicht misbruikt (dat laat het verhaal niet weten noch de scenes). ‘Dave’ is duidelijk beschadigd naar deze gebeurtenis en de film neemt een grote stap vooruit in de tijd. We komen uit bij de heren nogmaals en nu in hun volwassen leven. ‘Jimmy’ is in de criminele wereld belandt en heeft gezeten, ‘Dave’ is nog steeds beschadigd en zit werkloos thuis en ‘Sean’ is een agent geworden. De drie komen weer bij elkaar terecht als de dochter van ‘Jimmy’ is vermoord, en deze zaak leidt ‘Sean’. Terwijl ‘Sean’ de daders probeert te pakken gaat ‘Jimmy’ met zijn familie op eigen onderzoek uit om de daders te vinden en die komen uiteindelijk uit bij ‘Dave’ en vermoorden hem, wat duidelijk niet slim was op het eind aangezien de broertjes van zijn toekomstige schoonzoon de daders waren.

Waar de film bij mij de mist in ging was dat het na een verloop van tijd wat ging inkakken, het verhaal werd op een lager pitje gezet en ‘Eastwood’ kiest er op dat moment voor meer sentimentele scenes en drama in de film te proppen, om toch wellicht wat zieltjes te winnen. Dat is best jammer aangezien de film best sterk begon, alleen na de dood van ‘Katie’ is het sterke ervan af. Gelukkig herpakt de film zich toch nog met het leuke plot en de voorspelbaarheden die achter af toch niet zo voorspelbaar waren.

De cast is wat de film doet winnen, met een sterk spelende cast word je ook beter meegenomen in de film. Dit kun je gerust overlaten aan het trio want ze deden het erg sterk. ‘Penn’ stak er bij mij bovenuit, een prachtige rol heeft hij hier neergezet. Ook ‘Robbins’ deed het leuk en stond naast ‘Penn’ goed op papier, zijn wat introverte rol werkte aardig mee in het verhaal. ‘Bacon’ had een simpele rol waar hij wel aangewend is, en acteert dus ook niet heel bijzonder, gewoon zoals we van hem zijn gewend. Ook leuk om ‘Laurence Fishburne’ te zien in de film, ook een makkelijke rol met weinig speciale dingen.

Dus ja, een best vermakelijke misdaadthriller die wel degelijk binnenkomt. Hoewel het script niet van hoge planken komt weet ‘Eastwood’ er wel het beste van te maken en krijgt de film een bijzonder duistere sfeer over zich heen. Van pijn en verdriet zien we ook blijdschap en gelukkige mensen, de moodswings vliegen je om de oren. Gelukkig heeft hij zichzelf niet in deze film gedrukt want het was niet een rol voor ‘Eastwood’ zelf geweest.

4.0*