Opinions

Ik probeer nu al enige keren mezelf te vermaken met ‘Miami Vice’ alleen komt het er maar niet uit, ik kan geen grip krijgen op de film, oninteressant en soms best saai om te volgen al zeg ik het zelf. Ik heb de film nu al meerdere keren gekeken, denk al wel meer dan vier keer (dat is veel voor mij) maar ik ben zelden (één a twee keer) bij het einde gekomen en gister is het me gelukkig ook wel weer gelukt alleen zag ik dat ik mijn stem had verwijderd en er nog geen mening op had.

Ik ben persoonlijk fan van de films die ‘Michael Mann’ gemaakt heeft, al is het ‘Heat’ het maakt mij niet uit, de beste man weet mij altijd wel te vermaken en goed ook. Van machtige soundtracks tot heerlijke casting, ‘Mann’ heeft het vaak allemaal en weet dit ontzettend goed uit te werken. Toch voelde ‘Miami Vice’ meer aan als een experiment, iets wat ‘Mann’ even wou testen met een sfeer die ik niet ken, een cast die mij niet aantrok en een ontzettend eentonige soundtracks, waarbij Chris Cornell (en al was dat een ontzettend goeie muzikant) toch duidelijk een voorkeur was met maar liefst drie nummers (dan wel van de band ‘Audioslave’ waar Cornell lead zanger van was).

En ik maar denken dat ik de hele tijd naar Brad Pitt heb lopen loeren, of ik misschien te veel slaap in mijn ogen had dat weet ik niet maar wat ik wel weet is dat ik niet bij de les was. En daar schiet deze film ook echt te kort aan, ik mistte een zekere spanning die nergens te voelen was. Hier door was de concentratie en de interesse in de film al snel verloren, de actie scenes waren prima maar ook niet echt héél geweldig. En zo ken ik ‘Mann’ niet, en zo wou ik hem ook nooit kennen. Een man die bijna mijn favoriet was in het maken van misdaad films slaat hier de plank aardig mis.

Het verhaal was redelijk maar vrij standaard, we hebben tenslotte genoeg films die over het zelfde concept gaan waarbij zo’n zelfde verhaal aan word gehangen. Daarbij vond ik Foxx en Farrell ook niet bepaald bijzonder acteren en schoot de film aardig tekort. Daarbij denkend dat we twee seksscènes in de douche hebben mogen mee maken, eentonig was het zeker.

2.0*

Michiel de Ruyter

Michiel de Ruyter is mij toch tegengevallen. Na het zien dat wij de 16+ versie te pakken hadden waren we wel blij. Ik had toch zo mijn verwachtingen bij de film, maar was het me toch tegengevallen omdat ik de achtergrond van Michiel de Ruyter hem zelf niet goed ken? Ik weet het niet. Het verhaal vond ik gewoon leuk om te volgen niks mis mee, er is genoeg actie in de film om er van te genieten en dat doet het altijd goed bij mij. Maar dan komen we toch bij de slechtere punten aan. Het acteerwerk vond ik beroerd. Hoe de mensen speelden dat ze dood gingen, bijvoorbeeld meneer de wit die neer geschoten werd. Wat viel hij belachelijk neer. Hoe ging Michiel de Ruyter dood? Ik vond het echt wel zo lelijk hoe hij dit geacteerd heeft.. Dus over het acteer werk van de mensen in de film vind ik slecht. Echter, was geluid ook beroerend slecht. Zelfs zo slecht dat we maar de bijgeleverde Nederlandse ondertiteling aan gezet hebben. Niet omdat we doof zijn maar, omdat je, ze niet eens normaal kon horen praten op zo'n schip en, als ze begonnen te schreeuwen was het nog beroerder!. Maar, laat je plezier daar niet al te veel door bederven! Het was toch nog een leuke film om te volgen en wat meer te weten te komen over de geschiedenis! Ook de zee slagen vond ik er erg vet uit zien. Al is het veel op de computer gedaan, het ziet er niet slecht uit. Verhaal, nogmaals, leuk om te volgen en het concept ook zeker niet verkeerd! Daarom ben ik als nog tevreden! En laten we Michiel de Ruyter nooit vergeten wat hij heeft gedaan voor Nederland!

3.0*

Mickey, Donald, Goofy: The Three Musketeers

Een toch best leuke animatie film van de drie vrienden Mickey, Donald en Goofy. Ik vind het erg knap hoe ze films zoals dit maken en ik heb toch best wel genoten. De film was laatst op Netflix Nederland gezet dus heb hem meteen maar even mee gepikt! Ik moet zeggen dat ik het concept geinig vind, het verhaal vond ik soms mager maar als nog leuk om te volgen. Met zijn 68 minuten aan speelduur vond ik de film vlot door zijn verhaal heen ging zodat er bij mij in ieder geval geen irritatie te bekennen was. Ik vond het een film voor jong en oud, al geeft Netflix aan dat hij voor kinderen van 5 tot 7 is. Heb ik me alsnog wel vermaakt aan de onhandigheid van de drie vrienden. Maar ze zijn wel musketiers geworden, daar ging het toch om ?

3.0*

“I find loneliness is the physical pain which hurts all over. You can't isolate it in one part of your body.”

Eigenlijk een beetje uit keuzestress voor deze prent gekozen, die in een speciale lijst van mij staat verwerkt met films waar een vrij hoge waardering aan hangt die ik dus ook nog moet zien. Ik zag tevens ook dat deze op Netflix beschikbaar was, dus eigenlijk was de keuze extra makkelijk. Al snel was ik best geïnteresseerd in dit verhaal, het leek me best tof en ik hou wat dat betreft ook best wel van dit soort gevangenisfilmpjes. Niks mis mee overigens, alleen vond ik dit nou ook niet bepaald iets wat ik heel snel vaker wil opzetten.

Het is uiteraard allemaal wat gedateerd, al is dat misschien niet mijn grootste ergernis geweest. Ik baalde er enorm van dat Netflix niet de Turkse taal ondertitelde, het ligt dus totaal niet aan deze film maar, aan Netflix dit keer. Er werd best wat in het Turks verteld maar, alles wat er was gezegd is eigenlijk gewoon een zwarte vlek voor mij, omdat je gewoon niet weet waar het over ging. Daar moest je gedurende de film toch wel een beetje uit zien te komen, daar baalde ik wel van.

Toch weerhoudt zo'n minpuntje mij gelukkig niet van de mening die ik over de film zelf heb. Want buiten de irritaties is dit gewoon een vrij sterke film. Best tof dat het verhaal me vrij snel wist te grijpen, en het verhaal toch ook nog best spannend kon zijn. Al duurde het allemaal naar mijn mening ook wel lang, want ik was er op een gegeven moment ook best klaar mee, aangezien er ook niet veel interessante dingen meer gebeurden.

“I've got a train to catch.”

Hoewel deze film in veel punten echt niet slecht is, is de film niet boven mijn verwachtingen geëindigd. Ik had deze film al enige tijd op mijn lijst staan maar na de horrorlijst die gepubliceerd was en waar deze ook tussen stond kon ik niet langer meer wachten en heb ik hem maar gelijk aangegooid. Oprecht de film begon best leuk en heeft ook echt wel leuke momenten. Maar na de meerdere bloederige scenes toch best traag, en buiten dat om weet de film ook echt niet te verassen. Het verhaal is wel leuk om te volgen maar, daar blijft het wel bij. Echt spanning kent de film nergens en daar is de film ook zeker niet sterk in.

Qua acteerprestaties zat het wel goed. ‘Vinnie Jones’ weet zo’n rol als seriemoordenaar goed te vervullen en ‘Bradley Cooper’ is daar een leuke medespeler in met een leuke rol. Het kat en muis spel tussen die twee vond ik zeker wel vermakelijk te volgen en zeker ‘Jones’ met zijn nare uitdruk weet echt wel te overtuigen als een seriemoordenaar, dat maakte het vooral erg goed.

Toch heeft ‘Ryûhei Kitamura’ het wat makkelijk afgedaan. De CGi is soms echt verschrikkelijk om te zien, zoals de rijdende metro zag er vaak niet uit. Qua gore en bloederige scenes weet hij het overigens wel mooi te doen. De film was zeker niet vies van een paar rond vliegende oog ballen of het villen van een menselijk lichaam, waar we vrolijk mee kunnen genieten hoe tanden er uit worden getrokken, nagels er af worden gehaald en oogballen uit de schedels worden geschept, en dat soort scenes hebben deze film echt wel gered.

De speelduur is soms echt te lang en dat zat wel eens in de weg. Ik kon nogal makkelijk wegdwalen omdat de film dan niet meer pakkend genoeg is. We worden dan weer wakker geschopt door wat rondvliegende oogballen en dat was het dan ook wel. Hoewel de film wel vermakelijk kon zijn had ik er toch wat meer van verwacht.

3.0*

"Is this moron number one? Put moron number two on the phone.”

Hele leuke en luchtige komedie film met De Niro in de hoofdrol. Ooit in 2015 wel eens een groot deel van gezien op de televisie maar, op één of andere manier nooit afgekeken. En ik wou hem toch wel eens kijken, vooral toen van de week weer eens op zoek was naar een film. Toch maar weer aangezet, en uiteraard een groot deel kwam bekend voor maar, natuurlijk kende ik het einde niet. En ik moet zeggen dat ik wederom genoten heb. De Niro speelt hier heerlijk nuchter, en zit natuurlijk in een rol die hij best leuk vindt om te doen, want we zien hem wel vaker in komedies.

De Niro en Grodin waren erg leuk samen. Rust in vrede aan Grodin trouwens. Voor de rest kent de film ook een leuke cast. Ik vond het best leuk wat Brest deed met de vele toegevoegde personen in deze film. Dat maakt het toch wel weer een stuk leuker om te volgen.

Het verhaal vind ik heel tof, het concept superleuk en eigenlijk keek de film makkelijk weg. Het einde vond ik dan toch wel weer een beetje onbevredigend en vrij makkelijk maar, achteraf is dat misschien juist goed voor deze film. Walsh had zijn doel bereikt en de film daardoor ook, waardoor de film eigenlijk direct wel klaar was.

“No. No, no. Uh Ruben was - a product of inbreeding. All of our oracles are deliberate products of inbreeding.”

Echt een hele bijzondere film maar ik vond hem persoonlijk erg gaaf, en ik heb sowieso de twee en een half uur wel met open mond kunnen kijken naar de film. Ik ben persoonlijk een grote fan van Pagan rituelen en ben zelf ook veel bezig met dit geloof (o.a. omdat de oude ‘vikingen’ mij erg interesseren) en misschien dat daarom deze film ook wel erg weet aan te slaan. Het natuurrijke gebied zorgde voor mooie oogorgasmes waarna het verhaal toch de nodige onderhuidse spanning wist opwekte zelfs op moment waar dit eigenlijk niet had gehoeven, de film blijft interessant om te kijken en elke keer gebeurde er wel wat anders. De rituelen vond ik gaaf, maar ook alles wat er om heen gebeurde was tof.

De film kent de nodige rituelen. En hoewel ze in de lange tijdsduur niet overdreven veel aanwezig zijn, zijn de rituelen die we voorbij zien komen wel keihard. Zo begint het al snel bij het stukje waar twee mensen van 72 jaar van de rots springen, waarna bij de vrouw het hoofd uit elkaar spat en de man komt met zijn benen als eerste terecht, hij leeft nog waarna zijn hoofd word ingeslagen. De bloed spatte van je beeldscherm, en dit weet ‘Ari Aster’ erg mooi te verwerken. Ook één van de rituelen (hoewel we deze niet in de uitvoering zagen) was het legendarische offering van de ‘Blood Eagle’. Dit was namelijk bij een andere jonge gebeurd buiten de vrienden groep die hing aan draden in het kippenhok, zijn longen waren de vleugels en zijn rug was open gespietst. Ik denk dat ik de ‘Blood Eagle’ toch wel één van de indrukwekkendste rituelen vind van het verleden en vooral uit de tijd van de gevaarlijke Noormannen.

Echter is er over dat ritueel echt héél weinig te vinden, volgens mij werd het ook zelden gebruikt. De TV-serie ‘Vikings’ bevat dit ritueel ook waar we wel de echte daad zien, ook wel erg indrukwekkend maar ook pijnlijk om te volgen.

De film kent een cast met vooral acteurs en actrices die ik nog niet ken, eerlijk gezegd kende ik helemaal niemand uit deze film. Wat mij als eerst opviel was Florence Pugh die de rol van ‘Dani’ op zich nam. Leuke rol, goed vertolkt en gespeeld en een zeer knappe dame vond ik dat. Hopelijk komt die nog wel vaker voor in dit soort films. Voor de rest waren de acteurs leuk maar buiten Jack Reynor sprong er niemand echt ‘uit’. Zelf vond ik de rol van Will Poulter ook nog wel leuk. Ja, de cast deed het in ieder geval best goed.

Het verhaal vond ik persoonlijk erg interessant om te volgen. Van begin tot het einde zat ik er lekker in, al kende de film in de laatste half uur een klein dipje. Het verhaal volgde het leven van ‘Dani’, een meisje die duidelijk bang was voor dingen en de openingsscène liet haar ook zorgen maken om haar ouders. Hier ga ik verder nog op in. Eenmaal wanneer dat is gebeurd komt ze erachter dat haar vriendje ‘Christian’ samen met zijn vrienden van plan is er op uit te gaan en naar Zweden af te reizen voor een schoolproject. Ze gaan mee met ‘Pelle’, een Zweed die woont met zijn familie in het platteland en deze houden een ritueel feest (eens in de negentig jaar). Hij nodigt de vrienden en uiteindelijk ook ‘Dani’ uit mee te komen en ze reizen af naar dit landschap vol met mooie natuur.

Eenmaal aangekomen blijkt het ritueel's feest zich steeds een andere wending te geven. Beginnend bij het eten van paddo’s tot aan de laatste opofferingen het ging erg snel bergafwaarts met de groep vrienden. We maken een beetje ‘cultuur’ mee maar voor de rest had het verhaal niet echt iets bijzonders te bieden dan het volgen van de rituelen en de voortgang van het feest.

Het begin was wel een stukje wat voor mij echt er uitsprong. En ik vond het stuk van de zelfmoorden best wel hard om te zien. Je denkt in eerste instantie dat er eentje in de auto zat en deze dan vervolgens beiden aan heeft gezet en in de auto is gaan zitten. Maar de zus heeft denk ik haar ouders vermoord en toen zelfmoord gepleegd. Hoe de ouders dood waren gegaan was nog niet zo erg maar, hoe die zus haar eigen mond had dicht geplakt met een pijp er in was best heftig te zien. Ik vond ook de eerste drie kwartier van deze film sowieso het sterkste. Ontzettend veel sfeer, heftige beelden en vaag gedoe.

Hoe dichter we bij het eind komen hoe sneller bij het stukje wraak komen. ‘Dani’ en ‘Christian’ leven nou niet bepaald een liefdevol liefdesleven en er heerst veel stress tussen die twee. We merken dan ook op het eind een soort van wraak, en een keiharde scene om de film mee af te sluiten. Waar de groep vermoordde vrienden in een huis worden geplaatst die vervolgens ter offering in de fik word gezet. Met daarbij twee van hun eigen mensen. Een keiharde scene om toch een zeer vermakelijke en interessante film mee af te sluiten, super.

4.0*

“Pearl Harbor is the greatest intelligence failure in American history.”

Ik ben dit weekend aardig in de oorlogfilms belandt, en dat vind ik helemaal niet erg. Echter vallen beide films mij toch een beetje tegen en ook deze ‘Midway’ vond ik nou niet bepaald goed. Ik kreeg deze meermaals getipt door kameraden die de film in de bioscoop hadden gezien, deze overweging had ik ook gemaakt maar achteraf ben ik toch blij om te zien dat ik deze niet in de bioscoop heb gezien want man o man, het was echt een lange zit op veel momenten. Wel geinig dat mijn kameraden mij goed genoeg kennen.

Ik ben als persoon (en dat heb ik al meermaals gezegd) verwaand fan (met name interesse) van de tweede wereldoorlog. Ik vind het erg interessant om hier dingen over te lezen, musea’s te bezoeken en om documentaires te kijken. Ook de speelfilms kunnen mij over dit onderwerp bekoren al weet ik van mijzelf dat ik nog niet echt weg ben van die Amerikaanse films omtrent de oorlog tegen de Jappen. Ook deze ‘Midway’ zwemt weer in het egoïsme hoe wij moeten zien dat Amerika o zo goed was in zijn oorlogen. Ik ben meer weg van het nazi rijk om daar informatie van te verschaffen, het trekt me meer en het blijft een gruwel wat daar gebeurd. Het neemt niet weg dat de Jappen jarenlang al zware strijders zijn en ook in de tweede wereld oorlog hebben ze zeker hun wilskracht laten zien en hun stempel gezet.

Maar dan, als de film eenmaal begint en ik er met hoge verwachtingen in ging viel de film mij al snel tegen, wat een ongelooflijk slechte CGI kende deze film zeg. Het werd zelfs even amateuristisch lachwekkend hoe ze het gemaakt hadden en hier faalde de film kennelijk al erg snel en veelte vaak in. En dan is het niet een paar scenes met CGI gevuld nee, Roland Emmerich heeft er voor gekozen de gehele film de CGI te gebruiken. De ongeloofwaardigheid spatte er daardoor van af en dat maakt mijn zit al een stuk minder aangenaam, en ik vind een film dan al gauw erg saai om te kijken.

Daarnaast voelt het te vaak erg spanningsloos aan en is het soms vrij lachen hoe ze omgaan met een paar situaties. Het slalommen van de boten als of ze inderdaad met race wagens aan de gang zijn, het slaat eigenlijk al gauw nergens meer op. Echter vond ik het begon wel leuk, de aanval op ‘Pearl Harbor’ en doorgaand op nog een paar slagen (o.a. de Slag in de Koraalzee waar ik ook nog wel een film van wil zien) werden genoemd tot we bij de daadwerkelijke ‘Slag om Midway’ kwamen. Ach het was wel leuk en aardig maar het duurde me te lang.

De keuze voor de vele CGI vechtscenes vielen mij tegen, zeker het begin bij Pearl Harbor zag er niet uit al werd het daarna wel beter. Harrelson vond ik leuk acteren en ook Patrick Wilson deed het wel leuk (eens een keer wat anders dan die horrorfilms). Maar de gehele film viel mij echt te zwaar tegen, had hier veel meer van verwacht.

2.5*

“Happy... That's exactly my problem. That I can't be happy. I never have been. Not even when good things happen to me. You can't imagine what it means to wake up every day with no motivation...”

Zeer verassende en sterke Spaanse thriller. Toch wel vrij blanco de film ingestapt, na tien minuten gekeken te hebben even het plot nog eens gelezen en dat wekte wel meer mijn interesse. De eerste paar minuten zijn namelijk niet heel spannend te noemen, we leren echter wel kennismaken met ‘César’ en de bewoners van het appartement. Het begin is dus echt wel even iets om in te geraken, al zit je wel met een paar geweldige vraagtekens en word alles gelukkig snel genoeg duidelijk waardoor het een genot blijft om te kijken.

Het bewijst maar weer eens dat Spaanse films die zich afspelen in bepaalde appartement complexen erg goed weten aan te slaan, echter zie ik nu ook wel eens een andere setting graag bij deze films. Maar wat maakt het ook uit? De film weet erg goed aan te slaan door het sadistische verhaal die eraan hangt waar ik dan persoonlijk wel van kan genieten, omdat het toch altijd een soort van kriebels in mijn eigen lichaam kan wekken.

Het verhaal begint dus eigenlijk al wel erg duister en de blik die ik over ‘César’ had was nou ook niet bepaald heel vrolijk. Toch enige vragen popte wel op, wie was die vrouw waar hij naast wakker werd en wie is dat jonge meisje en wat is haar reden zo te doen? Dat was wel één van onze hoofdvragen die we onszelf afvroegen tijdens het kijken, al werd dat snel duidelijk. Al moest ‘Jaume Balagueró’ daar soms wel even wat moeite voor doen, om het ook te laten doordringen het lukt wel. Bij mij drong het in ieder geval door wanneer César wordt gevraagd om de hondjes van een bewoonster te verzorgen maar wel nog eens duidelijk gemaakt werd dat één van haar hondjes speciaal voer nodig heeft omdat ze anders aan de diarree raakt. Waarna we vervolgens ‘César’ doodleuk die hond een stuk eten zien geven waarna dat beestje van slag raakt, in mijn ogen begint het sadisme van César dan echt.

En daarna krijgen we ook snel antwoorden op de vragen. De vrouw waar ‘César’ naast ligt is namelijk een bewoonster van een appartement waar hij werkt. Hij kruipt elke dag na zijn werkdag en voordat ‘Clara’ thuiskomt onder haar bed en wacht vervolgens tot ze in slaap valt. Hier dient hij nog een soort chloroform toe bij haar waardoor hij zeker weet dat ze niet wakker wordt. En vervolgens stapt hij bij haar in bed en word daarna wakker rond de tijd dat het chloroform uitwerkt en ‘Clara’ mogelijk wakker kan worden. ‘Clara’ heeft echter een heel irritant over buurmeisje die ‘César’ heeft ontdekt en nu geld afdwingt van hem om haar mond te snoeren. Alles lijkt volgens plan te gaan en de vragen van ons zijn ondertussen ook beantwoord.

Het ‘stalken’ is één van de manoeuvres die ‘César’ uithaalt bij onder andere ‘Clara’. Hij houdt ervan om mensen verdrietig te zien, dat pleased hem. Zo doet hij ook terwijl hij dus eerder wakker wordt dan ‘Clara’ en bepaald goedje in haar verzorgingsmiddelen waardoor ze uitslag krijgt en het ‘chloroform’ lijkt ook zijn bijwerkingen te hebben nadat ze constant erg vermoeid wakker wordt. Het lijkt echter niet genoeg te werken omdat ze de uitslag verbergt onder een berg make-up en zich wakker voordoet, ze blijft vrolijk en dat kan César niet aanzien. Daarna komt hij erachter dat ze een hekel heeft aan ongedierte, voornamelijk insecten als kakkerlakken. Hij zorgt ervoor dat haar hele huis vol met deze beesten komt door een rotte appel in haar koelkast te zetten en wanner ze wakker wordt is haar hele huis bezaaid met deze vieze beesten. Hij zorgt er daarna voor dat ze het huis uit gaat om het te verdelgen en zag dat ze in blinde paniek was, daar genoot hij héél erg van.

Tot ze op een dag thuiskomt met een nieuwe scharrel, en haar nieuwe vriend. César wordt hier ontdekt door hem als hij opeens in haar huis staat, en ze zijn tas hebben gevonden met zijn werktuig. Hij probeert dit terug te krijgen maar word daarna betrapt door haar nieuwe vriend waar ‘César’ zich toch even uit moest zien lullen. Het lukte hem enigszins tot haar nieuwe vriend erachter kwam dat er spullen in haar matras verstopt zaten, dit betekende dat hij ‘César’ bij zich riep met wederom ongedierte problemen. Als ‘César’ aan komt confronteert hij hem waarna de twee in een gevecht raken en ‘César’ een stuk glas in zijn nek stak om vervolgens te vertellen dat hij zelfmoord had gepleegd. Althans, vertellen niet want hij laat het lijken op zelfmoord.

En er gebeurt nog veel meer, veel meer dan wat ik wil blootleggen hier omdat we anders nog wel een hele pagina vol kunnen typen van wat we gezien hebben. Echter vond ik het moment wel geinig dat César zijn baas nog even te grazen neemt na zijn ontslag door de vermeende dooie plant van het dak te gooien recht op de auto van de baas, ja leuk moment.

‘César’ is in mijn ogen toch wel echt de ster in deze film samen met ‘Carla’. ‘César’ word gespeeld door ‘Luis Tosar’ die hier echt een fantastische prestatie weet neer te zetten. Maar ook ‘Carla’ die gespeeld word door ‘Marta Etura’ is zeer goed gedaan.

Dus ja, ik voelde me soms wat naar bij het kijken van deze nogal wat sadistische film (op sommige punten wel) maar, ik werd wel erg aangetrokken en was nauwelijks afgeleid tijdens het kijken van de film. Zeer goede en vermakelijke film met soms erg nare wendingen. Het einde was overigens ook wel erg gaaf gedaan, en als je had opgelet werd het duidelijk. De film werd daarna snel afgekapt, en dat leek mij het juiste aangezien we nu toch niet met een afgemaakt gevoel zitten maar wel een hoofdstuk dat is afgesloten en, meer duidelijkheid.

4.0*

Té chaotisch en te gehaast maakten deze film toch een lichte flop. De film was aardig doorsnee, met scenes die we wel gewend zijn maar een verhaal die nog aardig vermakelijk was. Toch wou ik de film mee pakken, had aardig hoge verwachtingen er voor maar helaas zijn deze tot zoverre geen waarheid geworden. Wahlberg speelt te overdreven en het is allemaal iets te van het, jammer erg gemiste kans!

2.0*

Met TED te vergelijken? Nee! Dan is deze wel erg slecht.. Ik vond hem toch matig, en slechter dan dat ik had verwacht bij deze film.

“I guess we found out his weakness: bullets.”

Ha, deze vond ik dan wel weer best vermakelijk hoor. Mindhunters kwam de laatste tijd wat meer op mijn radar, zag hem ook voorbijkomen op Letterboxd bij de mensen die ik volg dus ik kreeg steeds meer zin in de film. Ik moest het achteraf lezen dat deze film een grote filmlocatie in Nederland heeft, zal wel met de regen te maken hebben , tot ik dit las:

“All of the underwater scenes were filmed at an indoor swimming pool in Holland away from the set.”

Dan vraag ik me toch altijd wel af of ze in de U.S.A. geen zwembaden hebben? Nee zonder gekheid, als iemand mij kan vertellen waarom precies Nederland is uitgekozen voor de onder water scenes mag je dat mij rustig even vertellen. Enfin, het doet verder niks af van de film, want ik heb me niet zo ingeleefd in die onderwater scenes. De rest van de film overigens vond ik heel tof. Zoals ik dus al las hier in de berichten en ook op de Trivia pagina van IMDb, in zijn geheel geschoten in Nederland. Best tof, aangezien ik tijdens het kijken van de film hier niet van af wist, zo goed had ik me dus ook niet ingelezen.

Overigens staat er ook dat het is afgeleid van een F.B.I.-team wat in het echt gewoon bestaat. Zal wel niet helemaal zo gaan, aangezien dat geheim moet blijven denk ik maar, ik vond het concept heel tof. We volgen namelijk een team van het FBI die naar een afgelegen eiland toe gaan om daar een programma te volgen waarmee ze getraind worden op seriemoordenaars. Ze moeten het scenario van de ‘The Puppeteer’ volgen, waar ze de missie krijgen om de moord uit te zoeken en de maandag na het weekend het dossier in te leveren met wat ze hebben gevonden, omdat ze moeten uitzoeken wie de zogenaamde moordenaar is. Nu was het niet zogenaamd maar, de moordenaar bestond echt.

De film bevat genoeg leuke moord scenario's, en de puzzels of ‘spelletjes’ hoe je wilt noemen waren ook best geinig maar, niet héél bijzonder verder. Vooral het eerste lijk hoe dat was opgehangen vond ik wel tof, en wist toch wel de toon van deze film neer te zetten. Maar, het is allemaal heel erg voorspelbaar en daar gaat het eigenlijk fout in deze film. Je ziet het allemaal toch wel een beetje aankomen en dat vond ik best jammer. Daarnaast vond ik dat vingertje wijzen ook iets te veel van het goede. Prima dat ze op het begin ook elkaar wantrouwden maar, na een tijdje had je het wel gezien.

Kijkt vooralsnog gewoon heerlijk weg hoor. Prima vermaak en een makkelijke wegkijker. Duidelijk een film gemaakt na grotere successen in het elfde type film maar, wel een tikkeltje simpeler hoor. Het is allemaal geen hogere wiskunde, de puzzels of de moorden zijn prima te volgen en allemaal vrij voorspelbaar. Dus ik verlaag toch iets mijn cijfer dan ik eerst.

Mine

Gisteravond op een verjaardag dan maar Mine gekeken, een niet al te gecompliceerde film die toch wel aardig wat aandacht weet te trekken. Bij een concept als Mine word het erg moeilijk de kijker constant geïnteresseerd naar de film te laten kijken, een concept waar we een persoon continu op een punt zien staan waar eigenlijk geen hond komt, en toch wist de film mijn aandacht vast te houden, en Fabio Guaglione en Fabio Resinaro hebben dit prima uitgewerkt.

In Mine word een tijdslimiet van 52 uur opgelegd die goed geknipt word in deze film maar, echt realistisch werd het niet. We komen hier een paar grote vijanden tegen van de mens, mocht je verdwaald zijn in de woestijn o.i.d. Dit waren voornamelijk de wilde beesten die zo’n woestijn ook bezit maar ook het tekort aan water en hallucinerende momenten. Toch is de film in zijn geheel prima maar echt interessant werd hij niet en ik kon het al bij de eerste minuten raden: hij staat op geen landmijn of, zijne gaat niet af, dus het einde had ik al snel inzicht en dan is het uitzitten wel leuk maar, dat komt puur door alle toegevoegde snufjes die Fabio Guaglione en Fabio Resinaro er in hebben gestopt.

We beginnen de periode goed, met een Mike die alles op orde heeft en eens goed zijn scenario’s bekijkt en goed rond kijkt wat hij kan. Hij zat een tijdje zonder radio maar wanneer die het al snel doet krijgt hij te horen dat hij 52 uur moet wachten omdat een bepaalde convooi onder vuur ligt met, in dit geval, IS (dit werd niet specifiek genoemd), zijn levensvoorzieningen raken snel op als water en eten omdat ze al een tijdje op pad waren en ook zijn maatje had niks meer. Er komt op een gegeven moment een onbekende man aan, gespeeld oor Clint Dyer. Hilarisch om deze man te zien vooral toen Mike hem voordeed wat er aan de hand was, dat hij op een mijn stond (Boem). De man helpt Mike een beetje, maar hij blijft hallucineren zo ziet hij Clint Dyer zijn dochtertje die helaas overleden was.

Maar ook ondertussen dat Mike vast zat kwamen er wolfen op bezoek, die hem aanvielen. Een zandstorm die hij moest overwinnen en hem zijn radio ontnam en op het eind nog taliban strijders. Het zat allemaal niet mee.

De film begon wat dat betreft prima. Mike en zijn maatje zijn sluipschutters die een specifieke opdracht kregen een bepaalde strijder dood te schieten die hoge waarden heeft. Mike weigert dit omdat ze zien dat het een bruiloft is en hij wou hem niet dood schieten. Ze worden ontdekt waarna ze moeten vluchten, ze komen bij een mijnenveld terecht en zijn maatje stapt er op eentje die daarna ontploft. Mike denkt dat hij er op eentje stapt maar dat blijkt later een blikje te zijn waar een groen legerpoppetje in zat.

Prima film, niet speciaal maar een leuke zit.

3.0*

Minions

Sinds de Despicable Me films ben ik al erg fan van de Minions. Nadat ik had gehoord dat Minions met hun eigen film kwamen had ik er uiteraard super veel zin in. Een film als Minions daar kan ik helemaal dubbel op liggen. Dat domme gedrag van die wezentjes en dan ook nog dat domme lachje erbij, ge-wel-dig! dan is het maar de vraag: heb ik me eigen vermaakt met deze film? Jazeker!!! Ik kon er echt van genieten, ja mooi!

Pierre Coffin sprak de Minions in. Wat een geniale gozer, haha!! Vond het taaltje van ze echt geweldig! De personages zoals Scarlett Overkill vond ik dan niet zó leuk. Dit was meer omdat mij deze personages niet echt boeide. Het was meer dat ik gewoon puur keek voor de Minions en daar heb ik me echt prima mee vermaakt. Het verhaal was leuk maar, op sommige plekken kakte het wel in. Het concept was natuurlijk ook gewoon geniaal. En, het eind was ook leuk, maar als je dit wilt weten, kijk de film .

4.0*

"If Hitler isn't playing by the Rules, then neither shall we?”

Over het algemeen niet echt een bepaald bijzondere film maar, wel erg luchtig en ook best leuk om te zien. Duidelijk dat het een RItchie film is trouwens, dat spat er wel echt van af (en die vind ik meestal ook wel gewoon leuk). Het is wel zo dat de film totaal niet in de buurt weet te komen van andere “toppers” in het genre, of althans waar deze film naar neigt, die luchtige en droge humor om vooral de Duitsers voor gek te zetten. Sisu en Blood & Gold van vorig jaar zijn wel twee films die het duidelijk zijn gelukt, en uiteraard de vroegere Inglourious Basterds. Deze film lukt het totaal niet maar, dat gaat al fout bij het feit dat deze film eigenlijk ook niet echt een memorabele personage in de film heeft. Het is eigenlijk allemaal behoorlijk vlak, en de eerder benoemde films hebben zowel een prachtige cast als een leuke personage die we volgen in de film.

Het nonchalante in de film is toch een kleine irritatie factor, hoewel ik ervan hou dat de Duitsers weg worden gezet als complete idioten die eigenlijk niks kunnen zijn films zoals dit toch best pittig om doorheen te bijten. De lengte van deze film werkt daar dan ook gewoon niet mee, en de film had in mijn ogen best een tikkeltje korter gemogen. Desondanks dat de film met vlagen wat actie voorbij liet komen, vond ik het nergens echt benoemingswaardig bijzonder.

De film mag dan aardig gelikt zijn, de cast zit er aardig lekker in en Ritchie kan best wel weer vermaken, de film kent gewoon te veel momenten dat het stil valt en het ook eigenlijk niet meer bijzonder kon maken. Het begin van de film vond ik héél tof, en misschien wel de beste scène uit de hele film. Toch leuk om eens gezien te hebben maar, meer dan dat gaat het echt niet worden.

"Sometimes, in order to see the light, you have to risk the dark.”

Eén van de weinige Spielberg films die ik nog moest zien, en direct ook best een toffe. Spielberg en ik gaan wel goed samen, ik kan altijd zijn regiestijl wel waarderen en hij doet het altijd leuk. De beste man staat ook voor niks in mijn top 10 zowel als met een film (Saving Private Ryan en Schindler's List) dan hijzelf als regisseur (nummer vijf). Ik had er wel vertrouwen in dat ik deze leuk ging vinden, en toen ik zag dat hij op “SkyShowTime” staat was de keuze eigenlijk snel gemaakt, en heb ik hem vanavond maar aangezet.

Het script vond ik best tof. Ik ga altijd wel goed op dit soort sciencefiction ideeën over de toekomst. Waar dus een speciale eenheid is gevormd die met zo geheten ‘precogs’ moorden kunnen voorkomen omdat deze precogs een moord kunnen zien die nog moet gebeuren. Dit is echter wel in een bepaalde tijdspanne, en dit doen de drie precogs door middel van hiveminds, met als leidster “Agatha”. Een heel vet systeem, alleen is het allemaal natuurlijk wel gewoon privacy gezien niet correct. Goed, wat hebben we daar nog van in de huidige tijd? Gemonitord word je sowieso wel, dus het is lastig om dat af te keuren zoals deze film laat zien, alleen ben ik wel bang dat onze toekomst er zo uit gaat zien.

Daarnaast biedt het script ook best een geinig verhaal, hoewel het nergens écht heel spannend wist te worden en dat komt misschien ook wel omdat het ietwat te makkelijk was in sommige momenten, vond ik het ook helemaal geen slecht verhaal om te volgen. Wellicht omdat het me ook wel wist te interesseren, dus dan behap je dat al best goed. De hele film ging over het feit dat ‘John Anderton’ (Tom Cruise) in de toekomst wordt verdacht van het plegen van een moord. Hoewel hij zelf denkt dat het niet zo kan, en later wordt geïnformeerd over een ‘Minority Report’ (een report dat ze er misschien ook naast zitten en dat het helemaal niet ging gebeuren) moest Anderton alsnog zien te ontsnappen aan zijn collega's, om ondertussen ook de achter de waarheid te komen of het opzet is en wie daarvoor heeft gezegd. Het blijkt later niet een fout te zijn maar, hoe komt hij er achter wat de echte waarheid is?

Leuke cast overigens ook. Ik vond Cruise erg sterk in deze film! Ook Colin Farrell was erg tof als tegenspeler en Samantha Morton deed het ook prima! Ik vond het best een vermakelijke cast die individueel ons als kijker wel wist te imponeren om te blijven kijken naar deze geinige film.

De CGi vond ik nou niet echt het best werk van Spielberg. Goed, het is 2002 en wellicht was dit destijds ver voor zijn tijd, ik weet dat natuurlijk niet omdat ik toen letterlijk vier jaar oud was. Dus dat kan ik me niet meer heugen, wel is dat ik vond dat het alle kanten op gaat. Sommige scenes zien er echt niet uit op CGI-gebied maar, dan heb je ook weer een paar scenes die echt prachtig zijn, of misschien wel heel leuk. Neem bijvoorbeeld die kleine scanrobots.

Over het algemeen best een toffe film. Hoewel het verhaal misschien soms ietwat simpel is heb ik me er wel akelig goed mee kunnen vermaken, en ik denk dat, dat juist het gene is wat je zoekt in een film. Niet dan? Ik wel, en dan vermaak ik mij daar deze vrij rustige zaterdagavond gewoon mee.

“Just think of it, 150 pure bred sons of bitches on horseback and you facing 'em alone. You'll be written up in all the history books.”

Ik ben persoonlijk weer op het moment helemaal into ‘Red Dead Redemption 2 Online’ op de ‘PlayStation 4’. Dit is een video game gebaseerd op het wilde westen. Mijn maatje waar ik dit altijd mee speel raadde mij gisteren aan om de film ‘My Name is Nobody’ te kijken. Een leuke spaghetti western film waar ik de komedie niet al te serieus moest nemen, en de film was best aangenaam te kijken. Ik heb zelf nog maar weinig kennis in de westerns film, laat staan Spaghetti Westerns daar heb ik nog helemaal niet veel kaas van gegeten. Dit was dus een aangename zit al mocht het van mij soms wel een stukje ingekort worden, voornamelijk het einde vond ik erg lang duren.

Maar de film begint heel leuk. Met een leuke ontmoeting aan de wat vreemde personage ‘Nobody’ gespeeld door Terence Hill. Heerlijke rol, heerlijk over-de-top een beetje dat wel maar een perfecte acteerprestaties. Ook als hij als ‘stalker’ uit de bus komt vond ik wel geniaal, vooral tegenover ‘Jack Beauregard’ speelde Terence Hill uitstekend met Henry Fonda samen, heerlijke chemie. Voor de rest kent de film niet echt een leuke ‘sterren’-cast maar deze twee staken zeker met de koppen boven de rest uit.

En dan natuurlijk de heerlijke muziek, gecomponeerd door grootmeester ‘Ennio Morricone’ die met onder ander het nummer ook wel de Soundtrack van de film een tijdloos en erg verslavend deuntje heeft neer gezet. Maar de film moet het over het algemeen erg hebben van zijn soundtrack, die deed heel wat goeds.

En je kon goed merken dat de film een lichte afstamming is van het genie ‘Sergio Leone’ die onder andere wat mee gewerkt heeft aan de film. De aankleding was perfect en het verhaal was leuk en vooral op veel punten komisch. Dat de twee elkaar door de hoeden schoten vond ik leuk, maar ook het punt waar Nobody in de bar was belandt vond ik erg gezellig, leuk en vermakelijk. Maar ook de serieuze kanten van de film springen er boven uit, de vriendschap tussen de twee was bijzonder. Het spatte nergens echt van af, maar Nobody kan zijn ‘held’ Beauregard niet uit zijn hoofd zetten en ook ‘Beauregard’ komt niet van stalker af. Zo blijven de twee toch een beetje onbedoeld aan elkaar verbonden.

Het verhaal was leuk, maar het was niet héél bijzonder. Vooral het feit dat de twee met elkaar op weg trokken was leuk om te zien. Maar nobody werd ingehuurd om Beauregard te vermoorden. Dat was dan wel het hoofdverhaal, de twee die bevriend raakten gingen elkaar helpen en dat was het mooie van dit verhaal. Voor de rest was het zeer vermakelijk, de ‘draw’ scenes waren leuk en het is allemaal positief goed in elkaar gezet.

Zoals ik al zei, het einde kon misschien iets korter of sommige scenes die van mij niet per se zo lang hadden gehoeven. Voor alsnog blijft dit een heerlijke weg kijken met een meesterlijke soundtrack. Zeker het kijken waard voor mening western-fans.

4.0*

Miracle Mile

Ik kwam laatst toevallig Miracle Mile tegen en mij leek het leuk om deze toch maar eens te gaan kijken. Heb wat dat betreft geen hekel aan 'End of the World' films als was dit meer de einde van L.A. door een nucleaire oorlog. Toch heeft de film mij redelijk vermaakt door zijn spannende en mysterieuze scenes! Vond het wel jammer dat je minstens 10 minuten lang moest wachten tot de introductie van de film over was. Dat was een beetje jammer maar dat geeft opzich ook weer niet, want ze wisten mooi te onderbouwen dus dat was je zo weer vergeten.

Het is dat Anthony Edwards goed acteerde en hij de hoofdpersoon was want, de anderen waren soms best wel dramatisch om aan te zien, dat was erg jammer! Dus qua acteerprestaties hadden sommige wel een tikkeltje beter gekund, dat was jammer. De setting in de film was vaak ook iets duister dus het kijken naar de film werd niet super saai. Het verhaal was soms aan de mindere kant maar aan de andere kant gewoon leuk om te volgen, het concept was prima en zo af en toe ook realistisch. Een realistisch eind gewoon de film toch wel een positief eind, een weinig gekeken film maar verdiend er nog wel meer!

3.0*

Miracle on 34th Street

Ik moet toch wel als eerste zeggen, deze film is te lief. De film klopt in verhouding totaal niet met elkaar, het ene gaat zeker niet mee met het ander waardoor je toch soms met een al te groot vraagteken rond blijft kijken en de film toch niet echt duidelijker word. Goed, nu dat er even uit is.

Miracle on 34th Street is een gezellige en vrolijke kerstfilm, dat zeker. Hoewel de film dan niet helemaal fijn in elkaar steekt, kun je met een warm en gezellig gevoel nog wel kijken naar Miracle on 34th Street. Het vredelievendheid waar Kerstmis voor staat komt zeker omhoog in deze film. De film brengt zo zijn vrolijke momenten maar heeft ook zeker zijn dieptepunten (drama gevoelig).

Het verhaal is zeker leuk. Kriss Kingler doet zich voor als kerstman, wanneer hij de normale kerst man betrapt op alcohol gebruik maakt hij er een notitie van en meld dit bij de leidinggevende. Wanneer de huidige kerstman neergaat word Kriss gevraagd als kerstman voor het jaarlijkse Kerst Parade in New York. Kriss gaat akkoord en groeit hierdoor uit tot de grootste Kerstman van New York.

Wanneer hij achterna word gezeten door de oude kerstman en hij deze vervolgens een tik op zijn smoel verkoopt (wat uiteraard niet echt raak was) moet Kirss naar een gesloten instelling omdat hij al geestelijk gestoord aan word gezien. Onder de hoorzitting moeten ze zorgen dat Kriss weer vrij komt en dan verder kan als Kerstman (wat hij echt blijkt te zijn volgens mij).

Dat bedoel ik heel erg met de eerste alinea te zeggen: de rechtzaak trekt het gehele verhaal uit een en dat is echt zonde. Ook het neppe gedoe dat heel New York vol staat om Kriss te vertegenwoordigen is natuurlijk iets te veel.

Over het algemeen (buiten alle minpunten om) was de film prima te doen. Je zat niet naar iets langdradigs te kijken daar was ik al blij genoeg mee. De film is van zichzelf origineel, ook al is er een voorganger, maar het is zeker geen toppertje.

2.5*

Tot mijn verbazing heb ik mijn stem op ‘Mirrors’ ooit een keer weg gehaald. Waarom weet ik niet, aangezien ik hier voornamelijk met de eerste kijkbeurt echt vaak in schrok. Aangezien ik nu wel onder een bepaalde dwang de film heb gekeken (voor de gekheid, maar het is meer voor de horror challenge) viel de film me toch aardig wat tegen, en vraag ik me constant af waar ik nou precies zo vaak van schrok want de film werd nergens eng in mijn ogen. Ik vond ‘Mirrors’ dus best vies tegenvallen.

Het verhaal viel nog best mee. We volgen Ben Carson wie mentaal is gebroken door een schietincident tijdens zijn dienst als agent. Hij moet zijn leven weer op de rit krijgen en kiest voor een ban als bewaker van een verlaten pand. Hij ondervindt hier echter vreemde gebeurtenissen en kiest er voor deze snel te vergeten en door te gaan met waar hij was. Eenmaal thuis gekomen ziet hij vreemde dingen in zijn spiegel en wanneer familie ook dreigen op gevaarlijke situaties besluit Ben te achterhalen wat er aan de hand is om dit zo te verhelpen.

Er zat iets te veel familiedrama in. Het ene gejank na het andere waar ik vooral niet op zat te wachten. Viel aardig tegen, in het algemeen aangezien ik die geesten films nu wel een beetje gezien heb. Vond het einde nog wel verrassend leuk maar daar bleef het al wel bij. Prima te doen om door de weeks even mee te pikken, niks bijzonders meer helaas.

3.0*

Mirrors 2

Kort en bescheiden is dit gewoon een klote film. Waar Mirrors erg gaaf is mist deze film toch heel veel elementen waardoor de film niet meer leuk werd.

De film had een makkelijk verhaal. Een kwade geest verwijd alle spiegels en vermoord mensen op dit manier. Agillespees die door gesneden worden en ga zo maar door.

Vond er niet zo veel aan, was weinig boeiends en het verhaal was saai, heb me niet vermaakt en uitermate verveeld. Gore was prima maar daar blijft het ook wel bij, deel 1 was voor mij stukken maar ook stukken beter! Deze was niet eng en speelde maar saai door, deel 1 kon je nog wel eens laten schrikken!

1.0*

“Excuse me, but are you Paul Sheldon?”
"Yes.”
"I just wanted to tell you I'm your number one fan.”
“That's... very sweet of you.....”

Daar is hij dan, mijn allereerste film die ik mag bijschreven van het nieuwe kalenderjaar, een gelukkig nieuwjaar aan degene dit dit leest . Mijn oog was een tijdje geleden al gevallen op deze ‘Misery’, en zoals elk jaar (een soort terugkerende traditie) zoek ik altijd een film met hoge ratings uit op de eerste dag van het jaar, het is althans toch wel een beetje bij komen van het vuurwerk knallen, en ik zit dat lekker weggemoffeld in mijn dekens. Enfin, mijn oog viel dus op deze film met eigenlijk de voornaamste reden; de poster. De poster van deze film trok mij al echt naar zich toe, waardoor mijn interesse eigenlijk echt heel sterk gewekt werd, en dat vond ik juist best fijn. De verwachtingen waren gelukkig niet al te hoog, waardoor deze film toch best positief wist binnen te komen.

En dat laatste zeg ik eigenlijk wel best voorzichtig. Want eigenlijk kon deze film twee kanten op bij mij, ik kon hem (zoals ik dus wel deed) best leuk vinden maar, dit soort films schieten bij mij ook vaak toch in het verkeerde keelgat. Toch had ik het soms toch nog best lastig, omdat de film eigenlijk qua setting niet veel te bieden had verder dan het huis en af en toe ook het plaatsje, al rijkt de film daar natuurlijk totaal niet naar, de eentonigheid sloeg soms wel een beetje aan en dat is juist het lastige van deze film. Het was wat dat betreft nog best wel wisselvallig hoe de film gestemd stond, aan de ene kant was de film duister en keihard maar, aan de andere kant vond ik de film toch wel wat slapjes en misschien wat te stijf.

Wat veel goed maakt is toch wel het acteerwerk van voornamelijk ‘Kathy Bates’ die het echt heel goed deed als ‘Annie Wilkes’, geen idee wat er met haar aan de hand was, het leek wel een soort bordeline maar, haar rol was echt fantastisch. Ze speelde het oprecht ook echt leuk. Ook James Caan deed het prima, zijn rol leek me overigens niet al te moeilijk, alle aandacht is duidelijk gevestigd op Bates in deze film.

Maar, het is toch allemaal niet helemaal vlekkeloos verlopen in mijn ogen. Het eerste uur vond ik echt helemaal niet boeiend om eerlijk te zijn. Er gebeurden wel een paar scenes waar je toch even wakker van werd maar, het was voornamelijk best veel dom gepraat. Eigenlijk het laatste stuk vond ik echt heel tof, waar o.a. de politieagent doodgeschoten werd van achteren, of dat Annie met Paul in een worsteling terecht kwam, dat waren toch wel de betere momenten. Het verhaal kon me dus niet altijd even veel interesseren, het concept vond ik dan wel weer heel tof.

Deze kidnapthriller is dus niet helemaal geslaagd, ik moet wel eerlijk bekennen dat ik een prima film avondje heb gehad. Hoewel ik er misschien toch een tikkeltje meer van verwachtte, maakt de film vaak zijn eigen fouten weer goed, wellicht ooit een herziening waard, misschien dat ik er dan wat anders naar kijk. Qua sfeer is de film overigens wel heel goed, dat sierde me toch wel een beetje.

Misfire

Helaas! Wat ik dacht "goeie film" is uiteindelijk een flop geworden! De trailer en de poster zijn erg misleidend naar deze film toe!

Gary Daniels is mij niet bekend.. Ik zag op IMDb dat hij ook in the Expendables speelt.. Maar kan me dat niet meer herinneren! Vond hem namelijk helemaal niet lekker acteren! Net zoals Vannessa Vasquez.. Ik kon maar niet wennen aan haar! En de rest van de acteurs.. Allemaal een beetje het zelfde!

Over Misfire had ik niet al te hoge verwachtingen.. Maar dankzij de trailer werd ik erg nieuwsgierig! Helaas zoals ik al eerder zij is deze zo misleidend als het maar kan! Alle dergelijke actie scene's zijn daarin gedouwd maar de rest laten ze amper zien in de Trailer... Kwa actie in de film is het ook erg matig.. De meid die, die elleboog wou geven bij de deur was ook zo overdreven tegen gehouden.. Magazijnen (Pistolen) die maar niet op lijken te gaan.. Maar om die gedachtes te laten vervagen doen ze even snel tussendoor dat alleen Gary Daniels even herlaad! Waar de andere maar blijven schieten.. Ja ze stoppen soms.. Is dat soms een hint?? Ook begon ik uit verveling de film door te spoelen.. Heel vaak doe ik dat niet.. Of ik verveel me heel erg.. Dat was in ieder geval hier wel aan de orde..

Ik vindt het een film die ik wil doorgeven als LAAT MAAR ZITTEN! Ik geef de film een 1.0* voor de opzich knappe chick die ze op het eind laten rennen.. En verder kan ik eigenlijk niet echt iets goeds verzinnen uit deze film!

Miss March

Tja.. Voor de mensen die mij kennen weten dat ik aangetrokken ben door de Playboy logo's. Mooie meiden daar ben ik ook niet vies van. Nou, laat dat nou allemaal in deze film bij elkaar komen. Maar de film zelf was het net niet. Met namen als Horsedick.MPEG konden de grappen mij niet altijd vast houden. Zach Cregger vond ik niet al te best acteren. Trevor Moore vond ik ook minder. Raquel Alessi, erg mooie meid!!! Het verhaal vond ik matig, het concept vond ik wel geinig. Leuk om als tussendoortje mee te nemen maar niet de 'super' film die ik verwacht had! Gekeken op Netflix Nederland!

2.0*

"You leave tomorrow, or you not leave at all!"

Oei, viel toch wel een beetje tegen. Ik ben geen onwijze Norris fan, ik heb nog maar weinig films van hem gezien, maar ik meende wel dat zo'n beetje al zijn films die te zien zijn, in mijn kijklijst nog staan. Er ging ooit een dag komen dat ik ook aan zijn films begon, en dat was nu het geval. Amazon Prime heeft een aantal van zijn films in hun catalogus staan, erg blij mee, dan maakt het voor mij ook weer makkelijker om te zien. Maar ik merkte op dat ik met Missing in Action eigenlijk niet veel had gemist, en de film kent ook totaal geen toevoegende waarde in het algemeen.

Het opent ook wel echt mooi. Die Norris is me toch een stijve hark, geweldig. Echt alles is zo amateuristisch, de vechtscenes, het acteerwerk en zelfs het geschreven verhaal. Op zich wel een prima idee, alleen was de uitwerking allemaal gewoon niet héél geweldig.

Het duurt inderdaad allemaal onwijs lang, maar om te zeggen dat ik me niet heb vermaakt dan lieg ik. Op zich wel geinig, al had ik er wel een stuk meer van verwacht hoor.

"For the crimes against the people of Vietnam, I sentence you to death!"
"Don't worry! It's not real, they're just tryin' to scare ya!"
"They've got a lousy sense of humor!"

Volgt gewoon de lijn vanuit deel één verder, en niet echt heel bijzonder verder. Oogde soms wel echt verzogder, en de actie is wederom vrij nietszeggend, maar ik mist toch wel echt het memorabele aan deze film(s). Het enige moment wat ik echt legendarisch vond is het moment dat hij een rat dood bijt terwijl er een zak over zijn hoofd getrokken word, en dat vind ik enigszins toch wel echt heel erg jammer hoor!

Maar ik vond deze denk ik wel een tikkeltje beter dan zijn voorganger, de tegenspeler van Norris was echt heerlijk, ik vond dat Soon-Tek Oh het erg leuk deed als leider van de Vietnamezen. Zoals ik al zei: de film is wat dat betreft actie vol genoeg, alleen ik mis toch iets in deze films.

“Like Maggie said: To stand on a new world and look beyond it to the next one.”

Tot mijn verbazing meer van genoten dan ik had verwacht bij deze film. De film stond op papier niet echt zijn mannetje, leuk concept en ook wel een prima plot maar alles wees er na (zo ook de stemmen en menig andere meningen) dat het nogal een slijmerig cliché verhaal had en dat het nergens bijzonder was. Ik heb me redelijk vermaakt en dat wellicht ook wel omdat ik me juist anders had ingesteld. De cast was prima al stak voor mij alleen ‘Robbins’ er boven uit en vond ik de rest nou niet echt boeiend. De hele film sleept zich voort in voorspelbare momenten en inderdaad het zoetsappige verhaal wat er aan hangt is niet heel bijzonder maar, de film keek prima weg en was zo weer voorbij, redelijke zit dus toch nog wel geworden.

3.0*

Mission: Impossible

Ja hoor, ik heb ook eindelijk de eerste film gezien van de 'legendarische' Mission Impossible reeks. Ik moet zeggen dat dit wel een goed begin is van de gehele reeks. De scène dat ze in de kluis gaan vond ik persoonlijk het leukst en ik denk dat deze scène mij ook het meest heeft vermaakt in de gehele film. Uiteraard sommige actie stukken maar, die vond ik nog niet zo te pruimen in de film. Ook de helikopter scène stond me niet aan.

De jonge Tom Cruise speelt hier een redelijke rol als Ethan Hunt. In deze frisse start deed hij het gewoon goed. Emmanuelle Béart, knappe meid deed het redelijk. De rest van de cast deden het goed.

Het verhaal vond ik nog wel leuk om te volgen maar, hij trok me amper mee. Dit wil niet zeggen dat ik me verveeld heb maar, op sommige momenten wanneer de personage's aan het praten waren kon ik zo af en toe nog wel mijn mobiel pakken omdat ik afgeleid raakte. Het concept vond ik nog wel leuk en daarbij hoort deze toch wel goede film bij. De film moest het voor mij dus vooral hebben van de kluis scène en nog wat overige stukjes waardoor ik toch op een voldoende terecht kom!

3.5*

"A man. Middle aged. A man waiting his whole life to be noticed by a woman like you.”

Heerlijk. Eén van de films waar ik dit jaar het meeste naar uitkeek was weer een voortreffelijke zit. Ik hou wel van dit soort films en Cruise kan nooit tegenvallen, althans bij mij. Ik ben ook wel een kleine fan van de M:I reeks, al zijn het voor mij niet de favoriete actiesfilms het blijft een hele leuke franchise. Het is misschien wel goed dat er nu een einde aan komt, en dat laten Cruise en vooral McQuarrie zich geen twee keer zeggen. Ze komen met film van bijna drie uur, en daar zit je nauwelijks in stil. De film vliegt voorbij, ik kan niet zeggen dat het me heel erg stoorde deze lengte, behalve dat ik de film even in twee keer moest zien; niet erg.

Het verhaal is niks nieuws onder de zon. Een misdaad thema waar de hedendaagse AI in wordt vewerkt. Een gevaarlijke supercomputer, een sleutel, een onderzeeër die iets gevaarlijks meedraagt (de supercomputer) zijn toch wel vrij standaard onderwerpen in dit soort films. Jammer, ik had toch gehoopt op iets verfrissends. Goed, wat mag je anders verwachten van een M:I film? Het is namelijk gewoon doodnormaal voor deze films om dit als verhaallijn te hebben. Toch vond ik het wel heel leuk om te volgen, al gaat het gewoon nergens echt spannend worden omdat je weet waar de film naar toe gaat.

De cast is uitstekend. Cruise is natuurlijk wel het gezicht van M:I maar ook mensen als Simon Pegg en Ving Rhames zijn ondenkbaar geworden in deze franchise. Altijd heel leuk om deze gasten weer even te zien in de film, vooral Pegg vind ik heel leuk, die heb ik al een hele tijd niet meer gezien in een film. Ik ben wel erg fan van zijn komediefilms (o.a. Shaun of the Dead) en ik vind het altijd leuk om hem weer in een film te zien. Hayley Atwell is ook een prachtige toevoeging. Heel leuk acteerwerk en een prachtige vrouw om te zien. Ze vulde de film goed en leuk aan, dat viel me vooral erg op. Een vrij nietszeggende rol in het begin maar, ik merkte dat ze aardig begon te groeien toen de film door liep. En ik vond het helemaal niet erg.

De film bevat ook de nodige komedie. Het houdt je toch wel vast met kijken. Zelf vond ik die achtervolging in Italië (dacht ik) erg leuk, met die gele fiat. Het duurde ook niet vrij kort die achtervolging, en is heel leuk gedaan hoe ze zo veranderde van stoelen of het rijden alleen al. De film zit wel meer vol met dit soort verfrissende scenes, die stuk voor stuk vrij lang duren maar, eigenlijk nooit wisten te vervelen.

De film kent overigens wel wat slap CGI werk. Er zijn veel momenten waar dat toch wat lelijk oogde vond ik persoonlijk, iets wat ik misschien wel een tikkeltje beter had verwacht van deze film, zeker met zo'n hoog productiewaarde. De film voelde soms ook wat rommelig aan, en was zo nu en dan best van hak op de tak, vrij direct. Dat zorgde er wel voor dat het niet altijd even lekker wegkeek.

En ik denk dat die kleine minpuntjes een opstapeling wordt van toch een kleine irritatie, wat ervoor zorgt dat ik niet helemaal overstag ben van deze film. En mijn cijfer toch wat terughoudt. Een gebruikelijke hoeveelheid sterren van mijn kant overigens voor deze franchise. Geen één film heeft echt hoger gescoord maar, wel lager. Dat komt toch misschien wel door het dunne verhaal dat de film kent, het is allemaal geen hogere wiskunde en we kennen het wel. Ondanks dat heb ik wel twee fijne filmavonden gehad, prachtige filmlocaties met o.a. een prachtig natuurgebied, Cruise die weer hele vermakelijke actiescènes aflevert en dat alles toch wel adrenaline verhogend en de tijd vloog letterlijk voorbij. Het is dat ik gisteravond de film moest stoppen omdat het al diep in de nacht was, ik had hem zo heel makkelijk in één zit uit kunnen kijken. Uitstekende filmavond, en ik kijk uit naar deel twee!

Heerlijke film die ik het liefste in de bioscoop wou zien maar helaas nooit waar gemaakt kon worden door privé omstandigheden. Dan maar thuis toch? De zit was misschien dan wel wat minder spectaculair, de film voelde soms best cliché aan waardoor het zijn charmes voor mij wat verloor. Echter, zou het ‘Mission Impossible’ niet zijn als dat juist iets is waar de film ontzettend veel op leunt en waar de film ook héél goed in is, zijn toevalligheden en vrij voorspelbare scenes die dankzij een hoge dosering actie en adrenaline toch vloeiend verlopen en het lijkt dat je geen zit maakt van pak en beet twee en een half uur.

Het zesde deel had een leuk verhaal, vrij standaard maar best lekker om naar te kijken. Een groep wil Solomon Lane bevrijden om een aantal bommen af te laten gaan, ook wel nucleaire bommen. Hunt moet met zijn team er voor zorgen dat de plutonium bollen uit de handen blijven van de slechteriken en wanneer dit mislukt gaan ze achter Solomon Lane aan om de bommen onschadelijk te maken. Dit blijkt echter niet makkelijker dan gedacht en de mensen komen voor een grote tijdsdruk te staan als de bommen op spanning staan en er een aantal levens op het spel staan. Leuke 'onderzoek' scenes verwerkt met prima actie.

De cast is weer goed zoals verwacht. Cruise weet mij altijd wel te vermaken met zijn stunts en vele actie scenes. Ook Henry Cavill deed het prima en natuurlijk één van mijn favoriete komedie acteurs ‘Simon Pegg’ mogen we niet vergeten! Prima gelachen weer, zoals van ouds.

Ik houd mijn mening wat korter aangezien ik weer erg vroeg moet op staan deze dagen, al hoef ik nog maar een paar weken te werken (drie in totaal tot de vakantie), het is nog even door bijten dus dan worden de meningen van zelf weer wat korter. Al om al leuke film, prima vermaakt en erg genoten. De voorspelbare en clichématige scenes neem je al snel voor lief en dan kijkt de film heerlijk snel en prima weg. En met een prima plottwist namelijk het verraad van August maakte de film ook weer een stuk interessanter. Ja! Dit zesde deel heeft me uitstekend vermaakt en vond ik zelfs nog een tikkeltje beter dan het deel hiervoor! Mooie, leuke en goeie stunts en heerlijke actie verwerkt in een jasje van humor. Voor de rest is er al genoeg gezegd over de film, dus dat laat ik maar even links liggen.

4.0*