Opinions

Mechanic: Resurrection

JAA!! Eindelijk heb ik de nieuwe Jason Statham kunnen kijken: Mechanic: Resurrection. Maar, wat ben ik toch ontiegelijk geschrokken na het zien van de film, wat is deze toch in klasse weggezakt zeg, bah! Ik vond de actie zeker erg gaaf, Jason blijft gewoon voor mij een van de betere actie acteurs die er rond loopt, ik kan gewoon genieten van de actie bij deze man maar, hoe Dennis Gansel met deze film is omgegaan daar schrik ik behoorlijk van.

Ik ben vooral van de setting er geschrokken, het is gaaf dat ze het zuiden van Amerika hebben gebruikt (Brazilië) als een bepaald begin punt maar, wanneer ze zitten te dineren is de achtergrond (de bergen/dal)toch zo afschuwelijk amateuristisch! Dan komen we bij dergelijke actie scenes die (ondanks dat ik ze mooi vond) toch zo erg slecht in elkaar zaten, gewoon op een Seagal niveau. Je ziet de vijanden gewoon tellen wanneer ze moeten omdraaien en noem het zo maar op. Dan kom je op het eind, wanneer de bood ontploft waar Crain op ligt zien de explosies er gewoon zo bar slecht uit, de effecten na de knal waren nog redelijk maar, daar blijft het ook wel bij.

Dit tweede deel uit de Mechanic reeks is echt ver onder maat waar The Mechanic (2011) gebleven was. Deze film was sterk, spannend, onderhouden en gewoon super gaaf. Toch moet Mechanic: Resurrection het ook zo van het gene hebben waar het om bedacht is. Toch vond ik het verhaal zachtaardig, actie was goed maar de film liep vaak iets te slap door, waar ik toch wel heel erg van baalde.

Het verhaal was gaaf. Arthur Bishop is nu een leventje op zichzelf begonnen, van zijn ware identiteit op een bootje in Brazilië. Hij word uitgenodigd om een gesprekje te voeren waar hij er achter komt dat Crain (volgens mij) weer achter hem aan zat, hij vlucht na een eiland en komt daar terug in een oud stulpje van hem tot op een zekere dag Gina aangewakkerd is, ze is door Crain gestuurd om een bepaald boodschap bij Bishop over te brengen. Gina word ontvoerd en Bishop moet drie mensen elimineren voordat hij Gina terug kan halen, wat toch wel een opdracht bevat.

Zijn eerste doelwit: Krill. Deze leeft in een gevangenis waar Statham zichzelf ook in moet zien te krijgen. Statham vergiftigd Krill en weet weer te ontsnappen vanuit de gevangenis muur. Zijn tweede doelwit word aangesteld: Adrian Cook. Deze leeft in een super-de-luxe appartement in Sydney. Adrian Cook zwemt elke dag een paar baantjes in het zwembad wat uitsteekt vanuit het gebouw, never nooit niet dat ik daar ooit in ga zwemmen! Bishop ondervind een manier waardoor een bepaalde substantie weet te versterken en het glas kan laten breken, wat hij dan ook daadwerkelijk doet en Adrian Cook een paar verdiepingen naar beneden valt en ter plette valt. Zijn derde taak was: Max Adams maar, hij besluit met hem een team te vormen en gaan achter Crain aan.

Het concept van de film was dan wel gaaf, het verhaal en de uitwerking laat op zich afzien waardoor de film toch echt middelmatig weet te scoren bij mij, en daar baal ik super van want ik had me erg verheugd voor deze film, weer een mislukte productie in 2016, zoals velen. Toch bevat dit tweede deeltje 1 van mijn favoriete acteurs waardoor het toch stukken makkelijker werd om naar te kijken en , naar mijn mening de film tot stand hield.

3.0*

"Kings may be chosen by God, but they still make the mistakes of men.”

Deze film stond ook al langere tijd op mijn kijklijstje, eigenlijk sinds ik de trailer al zag. Eigenlijk viel het me op dat deze film niet echt werd opgepakt door het publiek, ik weet überhaupt niet of er een bioscoop release is geweest voor deze film. Duidelijk is wel dat de film erg gericht is op de fans, of tenminste mensen die zich interesseren in dit verhaal. Dit zullen voornamelijk Tsjechen zijn aangezien hun meer van deze persoon in kwestie weten, en wellicht fans van dit soort onderwerpen. Maar, nu “Netflix” heeft besloten deze film toe te voegen aan hun aanbod waardoor hij voor het grotere publiek beschikbaar is gekomen, en ik denk dat deze film dat wel verdient. Nu komen we wat meer te weten van de geschiedenis, en ook deze film mocht echt wel in het daglicht gezet worden want ik heb een vermakelijke filmavond gehad.

En eigenlijk om gelijk te benoemen, deze film is fantastisch in het visuele aspect. En dan voornamelijk de make-up design die deze film kent is van een best goede klasse. De film wind daar echter ook geen doekjes om, en in de eerste tien minuten zijn wij al enkele scenes voorbij waar we toch wel veel vleeswonden zien, opengeslagen schedels, kelen die opgesneden worden, steekwonden en zelfs een hand die gescheurd is omdat er vol met zo’n bats tegen wordt geslagen (ik weet overigens niet hoe dit wapen heet). En dat is ook niet het enige moment wat deze film te bieden heeft qua gore, want de film is gore genoeg in mijn ogen, bijna zo erg dat het ook wel als ‘horror’ beschouwt mocht worden, al zijn deze verwondingen natuurlijk historisch gezien gewoon realistisch. En ik denk voor mij toch wel de uitblinkers in deze film waren de momenten dat ’Jan’ een snee op zijn gezicht kreeg over zijn oog, waar ook de maden uit kwamen zetten. En het moment dat zijn neef aan een stok was opgehangen terwijl die nog leefde, was ook zo'n harde scene. Of dat je ‘Jan’ gewoon rustig een hoofd van een lichaam af ziet snijden, het was allemaal normaal, en keihard.

Daarnaast kende de film voor de rest ook wel constante actie, wat mij wel goed lag. Maar dat is ook datgene wat deze film tot standhield en daadwerkelijk echt goed en ook leuk was. Want het verhaal (wat ik wel leuk vond) was nogal rommelig, en constant had ik eigenlijk het idee waar we nou naar toe gingen en kon ik het niet altijd even goed volgen. En ik denk dan vooral ‘Jákl’ iets te veel wou delen dan wat eigenlijk kon, en dan leek zelfs twee uur te kort en voelde alles toch te gehaast. Dit was gelukkig niet altijd even schadelijk omdat (zoals ik al zei) de actiescenes best vermakelijk zijn, het kan soms iets te veel van het goede zijn. We zien nu een kort stuk van de legendarische ‘Jan Zizka’, en ik had eigenlijk ook wel of meer informatie over deze beste man willen hebben of, soms iets meer rust.

Ik zelf was natuurlijk niet bekend met ‘Jan Zizka’, de verzetsheld waar dit verhaal over ging. Ik ga me er binnenkort maar eens meer over in lezen want ik ben echt wel benieuwd geworden. Al om al is deze historische film erg geslaagd, kent een leuke cast en zoals ik al de hele tijd zegt prima actievoer.

Daarnaast is het ook nog een geschoten op prachtige locaties. Heerlijk smullen om daarvan te mogen genieten, bijvoorbeeld dat kasteel tussen het water in, prachtig om te zien zoiets. Daar hou ik echt van. En dan met nog zo'n goede cast die het allemaal prima deden en de eerdergenoemde punten heb ik me echt wel vermaakt. De film duurt wel wat lang, misschien iets té lang, dat is toch wel een klein probleempje in mijn ogen, al wordt dat snel weggewerkt door de actie.

Meet the Blacks

Meet the blacks, ga der geen verhaal aan vuil maken maar saai was hij niet. Helaas is de film weer 1 van de velen parodie film die je nu al in de film business ziet. Deze film was een parodie op de, voor mij best wel een bekende naam: The Purge (2013). Ondanks dat dit een redelijke titel was kon de film mij niet altijd even lang bekoren en is de weg naar het einde vrijwel erg moeilijk dat zelf m'n kameraad opstond en maar ging gamen want die vond hem niks meer aan.

Meet the Blacks is een achtervolger voor mij van de A Haunted House (2013) delen. Die vond ik nog het meest geslaagd van de parodieen en daar moest ik daadwerkelijk ook om lachen, hoewel het voor mij toch altijd bij Scary Movie (2000) begon vond ik dat niet het leukste van alle parodieën.

Verhaal zullen de meesten wel kennen en daar ga ik dus even geen tijd aan verspillen. Concept is leuk maar algeheel valt het tegen. Horror komt er niet echt in voor, paar hoofdschoten dat is het. Niet speciaal, makkelijk de middag door komen!

2.0*

Meet the Fockers

Op zich een best geinig komedie film die mij wel vaak aan het lachen heeft gezet. Wij hadden hier niet veel zin in een actie film. Maar wel in een komedie film. Nou na lang zoeken op Netflix zijn we deze tegen gekomen. Ik heb me goed vermaakt en het is zeker een leuke komedie. Helaas soms een beetje te vreemd maar het maakt hem ook wel lachen.

Robert De Niro speelde zeker een hele leuke rol in de film. Ook Ben Stiller deed het niet slecht. Dustin Hoffman deed het ook leuk en dat vond ik ook wel de leukste drie. De rest vond ik allemaal meh. Barbra Streisand, lelijke vrouw. Om eerlijk te zijn... Maar, acteren kan ze een beetje. Zingen lukt haar beter ! Blythe Danner nouja, die deed bijna niks in de film.....? Teri Polo deed het redelijjk..

Het verhaal van Meet the Fockers was oke en geinig te volgen. Ook het concept was wel lachen. Geinig dat hij in het begin alleen maar geluk had, met het vliegveld etc. maar dat het toch later weer als een ramp uitliep. Misschien een addertje onder het gras? Leuk om een keer tussen door te zien!

3.5*

“I had no idea you could milk a cat!”

"Oh yeah, you can milk anything with nipples.”

"I have nipples, Greg, could you milk me?”

Destijds in 2015 was ik een grootfan van ‘Meet The Fockers’, het vervolgdeel van deze maar, om één of andere reden heb ik nooit de moeite genomen deze film te kijken. Komischer is nog dat de film helemaal niet in mijn kijk-lijst staat, ik heb er dus finaal langs heen gekeken en kwam hem eigenlijk tegen omdat hij verdwijnt op Netflix, voor mij een mooie kans dus nog om toch de film nog te kijken. Ik had er denk ik meer aangehad als ik de film destijds had gekeken want ik vond deel twee destijds ook heel erg vermakelijk. Maar op dit moment vind ik het eerste deel niet zo geweldig, het is duidelijk niet echt helemaal meer mijn ding.

Mijn chemie met Stiller is sowieso niet al te best, het is gewoon niet mijn favoriete acteur op komisch gebied. Dit soort films waren meestal wel mijn ding maar, ik merk dat ik ook daarin toch wat veranderd ben en ik heb me er niet altijd even goed mee kunnen vermaken. Tuurlijk waren er zeker wel leuke momenten, en tuurlijk heb ik best wel eens moeten grinniken maar, daar blijft het toch ook wel bij.

Er zijn wel wat momenten in de film wat me vermaakte, ik moest gewoon verdomd hard lachen om het stukje van het melken van de kat, vooral de quotes die ik benoemde vermaakte mij wel. Helaas dat het maar een klein stukje van de film is, en het over de algemeen gewoon niet geweldig is. Het verhaal is prima, het concept is herhaaldelijk en ook niet heel bijzonder verder. De cat zit er wat dat betreft wel lekker in. Ik vond De Niro echt geweldig in deze film, misschien wel de enige in de hele cast die er zo goed uitkwam. Stiller deed ook echt wel zijn best, maar ik voel gewoon niks voor hem.

Meet the Robinsons

Ik moet zeggen dat mij de film heel erg leuk leek toen ik er aan begon. De film begon leuk, maar na mate je verder de film induikt begint het allemaal een beetje saai te worden. Ik zelf ben altijd groot Disney fan geweest. Van Donald Duck naar Mickey Mouse naar de film van nu, ze zaten allemaal in mijn lijstje. Nu moet ik zeggen dat ik persoonlijk Frozen (2013) ook geen leuke film vind, alleen deze vond ik wel ietsjes beter, ook niet 1 van mijn favoriete. Meet the Robinsons vond ik kwa animatie goed. Hij haalt de kwaliteit van de animatie natuurlijk niet, tot nauwelijks, maar het was prima te doen... Je hebt ze veel slechter! Lewis vond ik een hele leuke karakter! Al moet ik zeggen dat dit wel een prima familie film zou kunnen zijn, want hij kijkt op vele momenten heerlijk weg! Helaas zou de film voor mij niet de voldoende hebben gehaald want ik verveelde me op vele momenten en ik kan vaker niet lachen om de gehele film. Het concept heeft ook niet het wow in zich en het verhaal is ook niet op zijn best..

2.0*

Onder de les is het een leuke film.

Voor een avond kijken saai.

Ik geef een 1.5 omdat we hem op school keken en hij nog wel lachen was!

"Who says the .50 caliber is an impractical round?”

De in 2018 uitgekomen The Meg was destijds al niet bepaald een favorietje van mij, en gezien Statham erin speelt was het uiteraard een waanzinnige hype voor mij omdat het destijds mijn favoriete acteur was en nog steeds wel hoog op mijn lijstje staat. Toch was dit tweede deel een nog groter gedrocht zeg, eentje wat ik niet zag aankomen in het begin. Ik dacht overigens op het begin dat ik na een verknipte Jurassic Park film zat te kijken, het was het eigenlijk allemaal net niet. Daarna spring je gelukkig al wel gauw door naar de werkelijkheid en begon de film best vermakelijk op het schip, al daar schrok je, je wel echt dood. Want de film laat echt verschrikkelijke CGI beelden zien wat de film echt veel beter moest doen, zag er niet uit man.

Dat zorgde er voor dat ook dit tweede deel me toch enorm tegenviel, en dat had ik eigenlijk niet gehoopt maar ergens wel verwacht. Het duurde me iets te lang ook voordat The Meg in beeld kwam van de film, op het begin iets te veel rare geneuzel en het verhaal pakte me daardoor totaal niet. Ik kon niet makkelijk naar deze film kijken, het interesseerde me op veel momenten gewoon te weinig en ik kon er niet echt wat mee. Het einde is nog relatief vermakelijk verder, daar waar ook gelijk de meeste actie gebeurt, al is het uiteraard allemaal wat over-de-top en vooral heel erg cliché.

De acteerprestaties waren allemaal ook niet zo best, er wordt wel eens een poging gedaan grappig te zijn maar dat pakt ook nergens echt goed uit. En je voelt het al aankomen, dit is gewoon een serie die gedoemd is om uitgemolken te worden, al hoop ik gewoon dat het bij dit tweede deel blijft. Een derde deel zal ik vast kijken, en zeker als Statham weer in de hoofdrol zit. Alleen gezien de dalende lijn ga ik daar helemaal geen verwachting aan leggen.

Gewoonweg een vrij saaie en vooral beroerde film, die nergens echt boeiend wist te zijn en héél taai was om uit te zitten. Het pijnlijkste is dat de film bijna een twee uur duurt, ook weer zo overdreven lang trouwens voor een film als dit

Om heel eerlijk te zijn vond ik dit best wel een zware tegenvaller. Ik had aardig veel hoop bij deze film, zeker met Statham in de hoofdrol maar ik vond het allemaal maar matig weggelegd, spanningsloos en vooral niet horror waardig. Aangezien ik laatste dagen wat in een dipje zit en niet meer lange meningen typ op het moment houd ik het wederom ook voor deze film kort maar ach, ik wil hier niet al te veel woorden aan vuil maken want zo’n bijzondere film vond ik het bij lange na niet!

Grote verwachtingen, dat had ik oprecht bij deze film. Een horror film met mijn favoriete acteur ‘Jason Statham’, leuk! Althans, dat dacht ik. Toen de film eenmaal aan het draaien was bleek het weer zo’n goed opgeblazen Hollywood film te zijn waar we eigenlijk in een oude stijl zijn teruggekeerd: één man is de held van de film en kan iedereen redden en alles overleven. Het werd mij daardoor wat eentonig maar ook best saai, de film kende geen tot weinig spanning en daar scoorden ze zeker slecht mee.

Acteerwerk van sommigen had ook wel een tikkeltje beter gekund vind ik en dat laat soms aan zijn wensen over. Natuurlijk als persoonlijke ‘fanboy’ vond ik Statham weer heerlijk acteren, kan echt wel genieten van de beste man in films echter, sloeg deze film wel de plank wat mis, Statham voor mijn gevoel niet echt.

Achja, er gebeurd vrij weinig en ze laten héél veel kansen liggen om de film tot een daverend succes te leiden. Harde scenes, meer bloed, meer moorden en wat minder heldengedrag. De film ziet er verzorgd uit, CGI is prima en ook de onderwater wereld vond ik er mooi uitzien! Een hekel waarvan je baalt dat de film toch niet het succes is wat je had gehoopt, al ben ik gewoon zoals altijd klaar voor de aankomende Statham!

2.0*

Megamind

Nu bijna de hele catalogus van Dreamworks op Netflix NL is gezet ben ik meteen maar even gaan snuffelen. Megamind was altijd al wel een uitblinker, heb vaak zin gehad in deze film en wou hem donders graag zien. Nu, dat hij op netflix gekomen is heb ik er ook mooi gebruik van kunnen maken. En de film heeft in mijn ogen prima uitgepakt.

Ik heb kunnen genieten van Megamind. Ik ben wat dat betreft wel een animatie fan, en dankzij mijn animatie verslaafde grote vriend HALVE TAMME. is dit nog erger aan het worden. Ook al heeft het er tijdelijk even uit gelegen in mijn kijk-lijstje maar, langzamerhand komt dat wel terug.

Toch wist Megamind me wel te boeien, en ook het verhaal was wel leuk. Megamind kwam samen met Metroman op de aarde. Megamind uiteindelijk als schurk en Metroman als held. Megamind probeert metroman te pakken en uiteindelijk gaat Metroman dus dood. Megamind heeft alles in hand en maakt van de stad een rotzooitje. Tot dat hij een superheld probeert te maken genaamd Titan. Dat gaat fout en titan word ook een schurk. Nu willen twee schurken de stad hebben, megamind komt metro man weer tegen in zijn schuilplaats. Nu word megamind een held en verslaat Titan . Dit is dus even kort samen gevat.

Verhaal was leuk, concept was ook niet verkeerd. Personages zijn geslaagd en ik heb me prima vermaakt met deze Dreamworks film.

3.5*

Mein Bruder Ist ein Hund

De film die tig keer uitgezonden word op Zapp (NPO 3). Mein Bruder Ist ein Hund valt erg tegen. Erg zwak geacteerd door de kinderen maar ook door de ouderen! Vroeger (jaar of 10 geleden) was hij nog wel leuk als kind zijnde maar nu valt ie toch bar slecht tegen. De hondjes zijn leuk maar alles er om heen valt vies tegen. Ook deze film is oersaai als hij Nederlands word gesproken aangezien het een Duitse film is. Nee, ik kon er niet van genieten! Het verhaal was oersaai en het concept was ook niet aan de leuke kant. Voor mij is dit echt een misser die ik leuker had geschat!

1.0*

“We all need mirrors to remind ourselves who we are. I'm no different.”

Hele bijzondere film die ik toch wel eventjes moest verwerken, dit was toch wel meer door de vertelrichting wat het verhaal aanhoudt, niet van voor naar achter maar juist andersom: van achter naar voor. De film is hierdoor in het begin erg onduidelijk en chaotisch, het kon daardoor ook mijn aandacht niet altijd even sterk vast houden en soms de interesse niet opwekken. Echter, wanneer je verder in de film komt vallen de puzzelstukjes heel mooi in elkaar en word alles duidelijker, de plottwist is leuk en eigenlijk werd het door ‘Nolan’ erg schappelijk weg geplaatst.

Ik kwam er achter dat ik nog maar een paar films van ‘Christopher Nolan’ moest zien om zijn volledige catalogus gezien te hebben, ik ben jarenlang erge fan van hem geweest door zijn ‘Batman’ reeks en ook zijn andere films wisten mij vaker te boeien. Zijn oudere werk is echter nooit goed op mijn pad gekomen, dus ik wou toch de poging wagen deze week de nog drie (dacht ik) resterende films te kijken.

‘Memento’ blijft echter bijzonder, ik vond het vertellen van het verhaal soms wel even te bijzonder dat ik er erg aan moest wennen maar het is allemaal op een gegeven moment niet heel moeilijk te snappen. ‘Pearce’ deed het toch wel aardig in de film en ook zijn medespelers mochten er wezen, alleen blijft ‘Nolan’ erg strak gefocust op de hoofdrolspeler en is er weinig ruimte voor echt goede bijrollen.

Het verhaal blijft wel leuk maar ik vond het echt helemaal nergens zo ontzettend ‘spannend’ worden als velen hier beweren. Ik zat nou niet bepaald met een open mond te kijken van verbazing maar, slecht werd het nergens. Je zat vrij snel en vrij goed in het verhaal en dat maakte de film ook wel steeds leuker te volgen, alleen is het niet soms gewoon niet interessant genoeg.

Achteraf heb ik stiekem toch wel een beetje genoten van het mysterieuse van de film, en blijft het gewoon een leuke goede film. Toch voelde het voor mij nergens echt zo héél bijzonder aan. Misschien dat een herziening dat in de toekomst nog wat kan gaan veranderen. Toch wel fijn om een werk van ‘Nolan’ te zien zonder zijn grote screenplaying. Dit is een keer compact en dat is ook wel fijn.

3.5*

"A forgotten evil that will never die.”

Ja, dit is echt entertainment man. Typisch zo'n jaren tachtig slasher wat zichzelf misschien ook wel helemaal geen horrorfilm noch slasher mag noemen, want qua gore loopt de film echt acther. Toch kent de film de nodige kitch om toch een vermakelijke “slasher” te zijn, om maar even zo te noemen. Want de film doet veel pogingen om toch wel een slasher te zijn, hij kent een vermakelijke maar soms wat nietszeggende cast, en vooral een leuke moordenaar, al gaat het hier overigens meer naar een soort van monster. Het blijft gewoon leuk.

De kracht van de film ligt hem toch aan de totale sfeer die de film kent, van begin tot het einde word je meegenomen in die typische jaren tachtig sfeer, en de vele leuke one-liners. Qua verhaal hoeft de film het ook niet te hebben hoor. We volgen een vakantiepark wat voor het eerst wordt geopend in Memorial Valley maar, daar zit duidelijk iemand niet op te wachten, die voornamelijk gestoord en geprikkeld wordt door alle mensen (zo ook honden) op het terrein.

Ik denk dat Hughes er wat meer mee had kunnen doen. De vrouwen mochten best topless, geen grote eis voor mij persoonlijk maar hij speelde er nu wel een beetje mee, alleen durfde nergens echt over stag te gaan. Zoals Wendy die buiten danst tijdens de regen is een leuke scène zeker die ernaar komt met die beer in de tent waar je ze zo goed als praktisch al zag. Enfin ik vind niet echt dat je daar een film op moet goed of- afkeuren want het is niet heel bijzonder verder, om toch terug te vallen op die grizzly scene. Als Hughes nou gewoon had gedaan dat die drie tieners helemaal werden verslonden in die tent dan was het een stuk beter. Nu was het allemaal wel heel slapjes. En ik denk overigens wel dat, dat mijn enige minpunten zijn; Hughes durft nergens echt hard op in te spelen. Had er maar wat meer bloed tegen aangegooid, of de moorden wat heftiger gemaakt dan was het echt een topper geweest.

Ik heb zolang moeten wachten tot de film eindelijk was gepindakaast, en het wachten loont. Want buiten die paar kleine minpunten is de film echt wel heel tof en kijkt heel makkelijk weg. De film moet het voornamelijk veel hebben van de sfeer die hij meebrengt en voor de horrorfans zeker een leuke film; verwacht alleen niet te veel bloed of gore, want dat bevat deze slasher nauwelijks. Overigens wel leuke kills, die paar die erin zitten, die holbewoner was nog best vermakelijk als killer.

“His mind is fading. His conscience is clear.”

Voor films van ‘Liam Neeson’ zet ik eigenlijk geen hoge verwachtingen meer. De beste man is al aardig op leeftijd (bereikt bijna de zeventig) en dat is eigenlijk aan alles wel op te merken, het enige wat je nog meekrijgt is dat de man doet wat hij leuk vindt, mensen in elkaar tikken op een groot wit scherm. Toen ik deze film aan knalde viel me eigenlijk de kwaliteit al wel op, en oogde de film toch wat b-matig. Dat mocht overigens de pret niet drukken, ik was wel klaar voor een hersenloze actiefilm waarin ‘Neeson’ weer eens iedereen neer mag hoeken, ik kan er meestal wel van genieten. Ik ken overigens niet de Belgische film waar men hier over praat, een film om even te noteren deze desnoods morgen even aan te zetten, nu ben ik namelijk wel erg benieuwd.

Want deze film viel me eigenlijk vies tegen. En daar kan ik eigenlijk weinig aan veranderen. De bijna twee uur durende zit is wel extreem lang, en had in mijn ogen wel een half uurtje korter gekund. Dit komt voornamelijk omdat ‘Campbell’ er veel scenes in drukt die eigenlijk totaal geen relevante bijzaak hebben in het verhaal, iets wat ook maar simpel in elkaar was gezet. De film heeft namelijk een ontzettend warrig verhaal die eigenlijk niet echt een rode draad kent. Over het algemeen is het wel duidelijk, al was dat al heel erg voorspelbaar, de film raakt kant noch wal met het verhaal en we raken verstrikt in een strop van scenario’s en scenes die we zelf moesten achterhalen of achter elkaar moesten plakken om er nog enigszins wat nuttigs uit te halen, dit komt dus ook meer omdat er onwijs veel stukken in de film zitten die eigenlijk totaal geen dienst uit maken van het verhaal, en totaal overbodig waren. De meeste praat scenes mag je daar wel bij berekenen maar, vooral het lange rekken daar was ‘Campbell’ erg goed in.

Toch vond ik het doel van de film best interessant. Kinderprostitutie is helaas nog een geldend ding in de huidige samenleving, en is denk ik één van dan wel niet de meest smerige vergrijp. Voornamelijk een duidelijk statement is de samenzwering van de rijken onder ons, die (ook in de film) makkelijk overal mee wegkomen tot de hele wereld achter hun misdaden komen. Dan was het doel van ‘Alex Lewis’ meer dan duidelijk, en ook rechtvaardig. Die op het begin toch wel erg gaaf weer overkwam als huurmoordenaar. Wanneer ‘Alex’ een nieuwe klus binnenkrijgt om een meisje van dertien te vermoorden slaan bij hem de stoppen door, hij heeft daarvoor een klus afgemaakt en is hier bij een paar harde schijven terecht gekomen waar die toch meer mee kon, en die goed dienden als bewijsmateriaal. Hij kwam er helaas wel achter dat men het nu op hem heeft gemunt, waarna hij zint op wraak, niet alleen voor zichzelf maar ook voornamelijk voor het vermoorde meisje ‘Beatriz’. Eigenlijk best cliché, enfin daar moet je het maar mee doen .

‘Neeson’ laat overigens wel wat te weeg en stelt hier en daar toch wat teleur, wat overigens niet héél onverwachts was, gezien zijn leeftijd en recentere matige films die hij uitbrengt. Ook hierin is het niet echt meer heel bijzonder. Houterig acteerwerk, en dat alzheimer gedoe was toch wel het juweel, wat een flater. Ik had verwacht dit toch lichtjes terug te vinden in zijn werk, waar toch blijkbaar meer een vinger op werd gedrukt dan daadwerkelijk nodig was. Het was soms tot het komische toe (en NEE ik lach niet om deze ziekte!), waar het acteerwerk van ‘Neeson’ echt beroerd was. Voor de rest kende de film een redelijke cast, voor mij met veel onbekende gezichten. ‘Guy Pearce’ speelt een leuke tegenhanger die tegen over ‘Neeson’ staat als FBI-agent ‘Vincent Serra’, hij deed het leuk maar ook niet top werk geleverd, in ieder geval wel beter dan die ouwe. En die ‘Monica Bellucci’ speelde echt beroerd. Daar wil ik het ook niet eens langer over hebben. Oja, en ik vond het toch leuk om te zien dat ‘Louis Mandylor’ een klein rolletje te zien spelen, om vervolgens door ‘Neeson’ elkaar geslagen te worden. Al had ik hem toch wel in een grotere rol willen zien...

De actiescènes zijn ook wel matig, voornamelijk erg snel en zonder echte klappers. En dat zijn zeker de scenes waar deze film meer uit had kunnen halen, buiten al het slechte wat ik al heb benoemd was hier toch echt wel meer mijn focus op gericht. Ook hier kwam ik weer met de koude kleren thuis. Ondanks dat ‘Campbell’ toch het nodige bloed gebruikt wat dan wel weer een pluspuntje was, waren ook de actiescènes voornamelijk niet pakkend. En daar had ik echt veel meer van verwacht.
Vul dit aan met een ontzettend vaag, en voornamelijk erg gehaast einde en de film word je zo in je schoot geworpen. Want het einde was vrij direct, ’Neeson’ wordt echt op de meest achterlijke manier doodgeschoten en de rest ontrafelt zichzelf, waarna ’Davana Sealman’ was vermoord, was de film eigenlijk ook gelijk klaar.

Zo zorgde ‘Campbell’ toch voor een ontzettend matige zit. Waarvan ik erg veel moeite had om hem uit te zitten. Ik zou hem lekker links laten liggen, want ook ik verwachtte hier meer van dan wat ik daadwerkelijk zag. Hetzelfde kunstje wordt herhaald, en we kennen het langzamerhand wel. Maar, ik ken mezelf en hoe dan ook ga ik de volgende ‘Neeson’ film kijken, mocht die er komen althans.

Ook ‘Men in Black’ moet eraan geloven en stond bij mij op het lijstje om te ‘herzien’. Ik moet zeggen dat de herziening me een beetje tegenviel, en ik houd het cijfer niet dan welke ik hem gegeven heb hiervoor. ‘Men in Black’ moet het vooral doen van erg zwakke humor, actie scenes en een redelijk verhaal waaraan ik toch maar niet kon wennen. Toch weet ‘Men in Black’ je een prima avond te verzorgen alhoewel ik hem gewoon met het avond eten keek, hij was te doen. De film duurt gelukkig lang genoeg dat je interesse er nog is. Nee, ‘Men in Black’ is niet meer mijn favoriet zoals het ooit is geweest.

Toch, ondanks deze negatieve eerste indruk heeft de film iets. De speciale effecten zien er prima uit, en ik kon best wennen aan deze aliens. Zeker de eerste alien vond ik er nog aardig uitzien maar, bij de kakkerlak op het einde vond ik dit iets minder geworden (al was dit ook niet slecht).

Daarbij waren de acteerwerken van Jones en Smith heerlijk. Ik vind Smith een erg leuke acteur en ik kan altijd wel genieten van hem en ook al moet ik meestal lachen om zijn grappen, dat was bij ‘Men in Black’ moeilijk het geval, toch dat mijn mondhoeken wat omhoog gingen staan na het zien van de scéne waarbij Smith opgeroepen word bij de eenheid en hij een schiettest moet doen samen met wat hoge soldaten. Vervolgens schiet iedereen raak op de aliens maar Smith niet, die schiet een meisje door het hoofd met een fantastische uitwerking van zijn daad. Deze scene duurt alleen aardig lang en is zonde om te quoten toch voor spoilers noch voor zijn lengte waarbij de grap weg valt, Smith legt het bijzonder leuk uit. Daarnaast speelt Tommy Lee Jones ook een uitstekende rol als eerst ‘MIB’ in de film die Smith op zal leiden in zijn werk. Samen gaan de twee op pad en gebeuren er veel gekke dingen.

Het verhaal redelijk leuk maar stelt maar vrij weinig voor. In tegen deel zelfs, het concept is uitstekend goed en de film is toch redelijk vernieuwend in zijn soort. We volgen ’Jay’, een NYPD agent die voor het eerst achter een ‘alien’ aanzat waarvan hij niks wist. Eenmaal in aanraking gekomen besluit ‘Kay’ zijn geheugen te verwijderen waardoor Jay niks meer weet. Toch besluit Kay hem uit te nodigen op het hoofdbureau waarbij Jay eerst een toegangstest moet doorstaan. Eenmaal geslaagd (met geluk) moeten de twee achter de alien ‘Edgar’, hij zit tenminste in het huid van ‘Edgar’ waar nog een geniale quote uit kwam:

“Bug : Place your projectile weapon on the ground.”
“Edgar : You can have my gun, when you pry it from my cold dead fingers. “
“Bug : Your proposal is acceptable.”

Waarnaar Bug vervolgens Edgar vilt en op eet en het huid gebruikt om ‘Undercover’ door New York te wandelen alleen lukt hem dat niet altijd even goed. Jay en Kay gaan achter hem aan wanneer hij twee aliens vermoord die een universum bij hun hadden, die hing om de halsband van ‘Orion’. Eenmaal wanneer Bug/Edgar deze heeft gepakt en er mee vandoor gaat moeten Jay en Kay haast maken want de aarde word bedreigt op totale vernietiging. Ze gaan achter Bug/Edgar aan en weten zo de bol veilig te stellen en de aarde te redden waarna Kay afscheid neemt van Jay maar, hij komt gewoon weer in deel twee terug dus heerlijk clichématig.

Bij Orion moet ik tevens wel erg denken aan het instrumentele nummer Orion van de trashmetalband Metallica. En uiteraard leuke soundtrack Men In Black die Will Smith zelf heeft gezongen. Al hoewel ik weinig muziek hoorde in de film (kan aan mij liggen) was het ook geen groot gemis.

Al om al, een redelijke herziening die in eerst instantie erg negatief bleek te zijn maar achteraf heb ik me gewoon vermaakt en daar is ook wel alles mee gezegd. Op naar deel twee die ik ook nog moet herzien maar dat doe ik later op de week wel.

3.5*

Men in Black 3

Mehh, opzich wel een leuk filmpje. Als je van, nou dat mag wel gezegd worden, vieze dingen houd. Dan is MiB zeker geen verkeerde keuze. Je moet namelijk niet op kijken van het rond vliegend slijm, een tong die 2 meter is etc. etc. Dus de genre Sciencefiction is zeker niet van verkeerde keuze geweest met deze film. Dat ik nou kan zeggen dat het een hele goeie film is, nee dat niet. Will Smith vind ik in het algemeen wel een leuke acteur. Waar I Am Legend ook in mijn top 10 lijst staat. Helaas vond ik hem wel leuk in de film, alleen de film in het algemeen viel beetje tegen. Het was puur dat hij gister op RTL 4 te zien was, want heb hem toen toch maar weer even meegepikt. Maar goed. Al teveel verwachten van deze film kun je ook niet, want het is echt weer zo'n film dat Smith alles en iedereen verslaat. Het verhaal was wel redelijk bedacht. En het concept is oke. Niet al te beste film dus, wel leuk om een keer gezien te hebben. Daar blijft het ook bij.

3.0*

Aangezien ik nu een langdurige filmmarathon heb lopen om mijn films zonder meningen opnieuw te kijken en met een mening te bestempelen moesten de Men in Black films hier ook aan geloven (dan wel alleen deel één en twee). Ongeveer twee weken geleden heb ik het vermakelijke en originele eerste deel al aan geslingerd en vanavond was het de beurt van het twee deel van de driedelige serie (waarvan ik het derde deel allang had behandelt). Ik moet zeggen dat dit tweede deel me een beetje is tegengevallen, de film kende geen gang en ondanks zijn korte speelduur (o.a. 88 minuten) was hij niet echt heel erg vlotterig. De film kent ontzettend veel clichés, zoveel zelfs dat het amper leuk is om te kijken en eigenlijk word het nergens echt bijzonder of spannend.

De CGI in deze film kent zijn schande want wat was dit ontzettend slecht. Het eerste deel kende nog betere speciale effecten dan deze film uit 2002 en het ziet er dan ook nergens goed, leuk of mooi uit. De sfeer is ook weg uit Men in Black 2, de komische scénes zijn niet meer komisch en hier zien we ook weer een gevalletje van pratende dieren, dat blijkbaar destijds een hit was in de filmwereld want oh, wat is dat grappig zeg. Ik heb nergens echt gelachen in deze film en het is aardig houterig.

Will Smith heeft wel weer een erg leuke rol en ik blijf het een super goeie en leuke acteur vinden al zeg ik het zelf. Ook weet hij Men in Black (samen met tommy) erg hoog te houden en dat is misschien wel één van de enigste hoogtepunt die de film wel kent. Tommy Lee Jones deed het ook geweldig en dat zijn en blijven toch wel de twee kopstukken van de Men in Black reeks die het ook goed weten te houden. De rest van de cast stelt in mijn ogen niet echt veel voor.

Het verhaal stelt ook niet veel voor. We zien dat er een alien geland is op aarde genaamd Serleena. Serleena is opzoek naar het licht en gaat opzoek in de wereld hier na toe. Ze heeft het op een gegeven moment gemunt op Kay die in de vorige film geneutraliseerd is maar hij weet waar je dat licht kan vinden. Tijdens het zoeken haalt Jay, Kay weer op om met zijn tweeën de kwaadaardige Serleena te stoppen en het licht te redden, wat later het meisje blijkt te zijn uit de pizzatent.

Tja, het was geen bijzondere film en ik had er persoonlijk wat meer van verwacht. Tommy en Will redden de film veelal. Hier en daar kan hij grappig zijn maar dat is snel weer over. Nee, dit tweede deel is niet geworden als ik er van gehoopt heb: next!

2.0*

“Always remember: the universe has a way of leading you to where you're supposed to be, at the moment you're supposed to be there.”

Eigenlijk al vanaf de eerste aankondigingen van deze film was ik er vrij sceptisch over. ‘Men in Black’ zonder ‘Will Smith’ en ‘Tommy Lee Jones’ is gewoon geen ‘Men in Black’. Het begin van de film zorgde er in ieder geval voor dat deze gedachtengang wat meer weg ging, uiteraard voelt het gewoon niet zoals de oudere film met de normale cast doet; Hemsworth en Neesson doen het met zijn tweetjes erg leuk en zorgen voor een sterke en strakke opener van de film. Echter, dan komt die ‘Tessa Thompson’ tevoorschijn en slaat de sfeer en de hele film volledig om in een feministisch feestje met weer echt van die kansloze uitspraken en gebeurtenissen waar ik niet op sta te wachten.

Het fronsen toen ze werd voorgesteld aan de ‘Men in Black’ want waarom ‘Men’? Waar is de ‘Woman’? En evenlater gebeurd het weer als Chris een stoer praatje doet en vervolgens zegt

“The Men *&* Women in Black!”

Waardoor de acties van de film en van ‘F. Gary Gray’ gewoon kansloos werden, een wanhopige poging een gelijkheid te stellen die nergens voor nodig was. Deze hele acties waren onnodig. En ik begin het langzamerhand ook een beetje te haten, die feministische gelijkheden om films ook politiek-correct te krijgen en zelfs die klapperende eierstokken tevreden te houden. Dit is duidelijk een film soort voor twee mannen in de hoofdrol, zoals de film ook heet ‘Men in Black’ en niet dat achterlijke gedoe.

Hemsworth deed het nog wel leuk maar echt heel veel lof kun je er niet over spreken. Ook Thompson deed het echt niet verkeerd, alleen dat het soms allemaal wat houterig overkomt heeft ze wel veel. Ik moet denk ik toch Liam ook wel een beetje prijzen die (ondanks ze wat kleinere rol) vaak wel leuk over weet te komen in de film.

Het verhaal vond ik nog wel leuk om te volgen, echter is voor mij het hele charme van ‘M.I.B.’ verdwenen. Dit toch wel voornamelijk door de (iemand ander zei het ook al) familievriendelijke vertoning die de film brengt, het komt allemaal te netjes over. De special effects waren nog wel redelijk en ik vond die twee vijanden uit ’de zwerm’ nog wel redelijk cool, oogden ook wel wat eng toen ze voor het eerst op dat dak tevoorschijn kwamen maar buiten dat is deze film gewoon een misbaksel met wederom een te hoge feministen gehalte en ik ben daar voornamelijk wel klaar mee. Prima als er vrouwen in de hoofdrol moeten, maar dan ga ik wel ‘Charlie’s Angels’ kijken, waar ook niet opeens een kerel rond rent als hoofdrolspeler...

Had er toch wel veel meer van verwacht, de film zat nog redelijk snel uit al vond ik het allemaal niet aantrekkelijk. En trouwens, die domme scene was ik nog vergeten wanneer de twee aan het vechten waren op straat en ’H’ duidelijk ‘cover fire’ aan het geven was, en ‘Thompson’ ook zo dom om hulp vraagt terwijl haar partner vol in een vuurgevecht zit . Slappe en op veel punten een saaie film, de inbreng van de 'pion' vond ik nog wel leuk maar daar blijft het wel bij.

1.5*

Menace II Society

Ik heb Menace II Society al wel een tijdje op het oog. Een film uit de echte ghetto van Amerika, ja daar was ik wel benieuwd naar. Ik weet dat het er daar niet altijd even vriendelijk aan toe gaat en dat er vaak gang wars ontstaan. Maar ik had het nooit echt vaak doorzien en ik hoopte dat Menace II Society mij daar erg in kon helpen. Na het zien van Menace II Society krijg je wel een beetje het beeld van de ghetto maar dat is nu ook weer niet een hele goeie reden om er achter te komen natuurlijk want, in het echt is het (meestal) anders. Toch begin je het inzicht wel een beetje te krijgen aangezien je hier blootgesteld word met het hoge geweld wat er voor komt.

Tyrin Turner vond ik een prima acteur en deed het ook gewoon fijn, het was zeker geen acteur die me deed vervelen en mijn concentratie liet verdwijnen. Ook Larenz Tate deed het goed en dit wat ook zeker geen slechte acteur. Zo deden de rest het ook prima en was allemaal gewoon prima voor elkaar.

Het verhaal is soms was lastig om te volgen maar ook wat dat betreft weer mooi om te volgen, het was een twee kanten verhaal maar het was niet slecht! Het concept vond ik erg gaaf, ben wel iemand die erg van de Verenigde Staten houd en daarom wil ik mij er zo veel mogelijk in gaan verdiepen dus ook de 'dark side' van Amerika zoals velen het noemen en dat is vaak de ghetto, Ik heb me zeker niet verveeld met Menace II Society en het was prima geslaagd. Nu nog Boyz n the Hood (1991) kijken en dan heb ik volgens mij wel de twee bekendste gehad? Laat mij even weten als ik nog een goede mis!

4.0*

"You will eat less than you desire and more than you deserve.”

Eigenlijk was ik best sceptisch bij de release van deze film. Dat kon toch nooit leuk zijn? Mensen te zien eten, het sprak mij in ieder geval niet aan. Dat was ook voor mij de voornaamste reden dat ik deze film niet hoog had staan op mijn prioriteiten lijst van het afgelopen jaar om hem mogelijk te kunnen verwerken in mijn eindlijst, en had ik dat nu maar wel gedaan. Zo zie je altijd dat er nog onbekende parels verstopt liggen onder de lading films die elk jaar uit komen. Want de film is na het eindejaar lijstje op MM toch weer op mijn radar gekomen, en nadat ik de film weer eens aandrukte zag ik hoeveel positiviteit deze film heeft ontvangen, en sprak het mij daardoor juist wel wat meer aan. Uit voorzorg heb ik de trailer eens bekeken, en het leek me toch wel steeds leuker worden. Nou, gisteravond besloten de film dan maar aan te zetten en we hebben een vermakelijke filmavond gehad, misschien ook wel weer een film die in tijden niet zo wist te verassen als deze.

Je hoeft immers geen bloederige horrorfilm te verwachten, al blijft de film lekker smerig van op zijn tijds. De film speelt veel meer met zijn gitzwarte satirische komedie die, met vlagen ook echt wel om te lachen was. Zoals ik al zie is het horror meer een bijzaak, dit brengt ook echt wel een paar leuke scenes op. Zo schiet één van de sous-chefs van ‘Slowik’ zich door het hoofd nadat hij totaal in de grond is gedrukt door hem, dit was ook een gerecht genaamd ‘The Mess’. En een worsteling tussen ‘Margot’ en de huisvrouw ‘Elsa’ eindigde in een bloederige strijd en wordt de ringvinger van Richard afgehakt met een slagersmes maar, het werd gelukkig nergens echt heel extreem. En dit extreme had ik nou ook niet bepaald nodig in een film als dit, dat zou de film ook totaal uit zijn contrast halen.

Ik vond de achterliggende gedachtes wel een heel belangrijk iets. Ik heb ooit mogen dineren in de ‘Librije’ hier in Zwolle (en ook wel in andere sterrenrestaurants) waardoor ik veel dingen herkende wat er in de film ook gebeurde, vooral qua voeding is het allemaal niet veel wat je krijgt. Een belangrijk iets wat ‘Slowik' ook zegt in het begin, is dat je niet moet eten maar moet proeven. Je kunt hier veel aanvast plakken, het is de waarheid omdat je inderdaad de sensatie in je mond moet laten vloeien, al heeft het in mijn ogen ook wel wat te maken met de huidige gang van zaken in de wereld nu, waar massaproductie centraal staat en veel mensen vooral schansen, en het echt lekkere eten vaak wegvalt in fastfood.

Goed, nadat de eerste paar gangen zijn geweest wordt als maar duidelijker wat er gaande in de film is. Het mooie vooral is dat we hier alle stereotyperende rijke mensen voorbij zien komen. De rijke stinkerd die met een scharrel ook vaker is komen eten, drie mannen die denken dat ze alles zijn omdat ze voor de investeerder aan het werk zijn, een voedingsrecensent die denkt dat ze alles is maar uiteindelijk goede mooie restaurants naar de verdoeming heeft geholpen, een acteur die denk dat hij alles is en dan heb je nog een fan van de kok ‘Slowik’ die met zijn date langs komt om te eten. Deze mensen staan voor een bijzonder samengesteld menu, wat uiteindelijk leidt naar de dood van alles gasten.

De komedie vond ik zeker wel vermakelijk, en de film is ook lekker verfrissend. Daarnaast gaat de film gepaard met een erg vermakelijke en verfrissende cast die het stuk voor stuk er leuk weten te doen, ze hebben allemaal hun eigen excentrieke rol en weten allemaal daar fantastisch mee naar buiten te komen.

Ik denk dat ‘Ralph Fiennes’ de eerste acteur is die hier erg verfrissend uit de verf kwam zetten. En voor mijn maat duurde het even dat hij er achter kwam dat het natuurlijk ‘Lord Voldemort’ is uit de ‘Harry Potter’ reeks. Hij speelde fantastisch als chefkok ‘Slowik' waar zijn rol nogal excentriek is en vooral heel lekker.

En ook ‘Anya Taylor-Joy' is een actrice die we zeker niet mogen vergeten binnen deze film, al zul je dat ook niet zo heel snel doen. ‘Anya’ speelt namelijk erg leuk, en eigenlijk zijn al haar rollen tot zoverre zeer vermakelijk geweest en ook in deze. Ze popt heerlijk uit als ‘Margot’ en weet een nogal trutterige personage neer te zetten zoals je dat ook van haar mocht verwachten. Ze speelt het heel gemeen maar, komt daardoor wel als de beste uit de strijd. Zeker één van de smaakmakers in deze film.

En zo heb ik me toch echt wel uitstekend vermaakt met deze film en, heb ik achteraf toch wel een lichtelijke spijt dat ik hem niet heb mee genomen in mijn eindejaar lijstje. Al krijgt hij nu wel keurig een plekje in mijn ‘Top 20’ op ‘Letterboxd’. Waanzinnig leuke verfrissende zit die uitstekend werkt voor een avondje film kijken.

Mercenary for Justice

Ik heb me wel / niet vermaakt met Mercenary for Justice. Het punt is echt dat ik in het begin zwaar van slag was. Van slag van dat hele vreemde begin van de film. Je begint eigenlijk meteen in een firefight wat niet echt saai was maar, een beetje rommelig werd overgebracht. Een beetje erg rommelig. Je bent nog vol bezig met de schiet scene van bijvoorbeeld Seagal en opeens zit je uit het niets te kijken naar een tank die door de muur ramt... Actie op Actie.. Kan leuk zijn helaas hier niet goed uitgepakt.

Steven Seagal word veel ondergewaardeerd. Ik geef mensen nu ook wel gelijk. Ook ik vond deze film helemaal niet van het! Seagal leuke acteur, kan mooi vechten maar speelt in de kleinere B-Films. Jacqueline Lord deed het wel leuk. Voor de rest vond ik de acteurs het wat matiger doen. Ja, toen Luke Goss in beeld kwam kreeg ik opeens in mijn rechter oor te horen "OEH DAAR IS DIE MAN MET DIE MOOIE BLAUWE OGEN." Haha, mijn moeder weer hoor .

Het verhaal stelt niks voor en is zo dun als het maar kan. Het concept was wel leuk maar had beter uitgevoerd kunnen worden! Leuk voor tussen door maar vond hem zo wel tegen vallen op een vullend avondje!

2.0*

“Sometimes you got something... just magic, and then it goes away. You had it, but the magic's gone.”

Zeer matige thriller film, en eentje van ‘Willis’ uit het boekje. De man heeft al talloze films van deze caliber op zijn naam staan maar het blijft altijd wel een beetje leuk om naar te kijken, hij doet waar hij goed in is en ook in deze film is dat aanwezig, al leunt de film heel erg op zijn schouders en weten de overige cast leden en zeker het verhaal zeker niet de vonk over te laten slaan waardoor het vuurwerk afgestoken word. Nee het is te standaard, en dat zit soms tegen. De film word naarmate toch steeds minder interessant om te volgen, en het is allemaal wel heel simpel.

De cast was redelijk. Zoals ik al zei weet ‘Willis’ gewoon wat die doet en doet waar hij goed in is, een bepaalde politieagent in een toch wat matig kat en muis spel filmpje. Het jochie vond ik aan de ene kant best irritant worden, ik weet niet of ‘Miko Hughes’ in het echt ook autistisch is maar een prima rol voor een jochie, al kan iedereen wel zo dom schreeuwen.

‘Mercury Rising’ is dus echt niet zo sterk als dat hij deed vermoeden. De film kijkt wat moeilijk en langzaam weg en weet vaker niet te boeien dan wel. Hoewel ‘Willis’ nog enige poging deed de film te redden waar ‘Harold Becker’ het vrij droog houdt en het uit laar komen als een standaard jaren negentig thriller film. Niks bijzonders dus.

2.0*

The Messengers

Ik denk dat The Messengers niet geschikt is voor mijn plezier. Begrijp me niet verkeerd maar ik vond de lol er wel een beetje vanaf. Na het zien van gelijkenissen aan geesten film zit deze laag op de grens van 'niet eng'. Daarbij acteerden iedereen wel goed maar, kwamen we er maar niet bij waarom er geesten waren. Ja, ze werden vermoord zoals je duidelijk in het begin zag. Maar, mijn kameraad zei "ze waarschuwen de mensen las ik". Ik kon me er na een tijdje wel bij vinden dat, dat ook de waarheid was maar, toen begon die man helemaal gek te worden en kon ik me er wel in vinden..

Nee, The Messengers heeft me er moeilijk door heen gesleept. Ik verveelde me en we begonnen te praten. Dat moet niet in een film! Het verhaal stond ons ook totaal niet aan en we konden er amper wat van maken. De geesten zagen er prima uit niks mis mee, maar ook toen ze over de muur gingen lopen schoot ik in de lach. Het concept is nog wel redelijk maar daar blijft het ook gewoon bij! Prima film om in de middag te kijken maar, eng is hij zeker niet.

2.5*

“I am talking to a girl. I'm not even afraid of her. Beer is amazing.”

Als metalfan zeker een onmisbare film om eens gezien te hebben. Nee het is allemaal geen hogere wiskunde wat we hiervoor geschoteld krijgen, de film is vermakelijk genoeg door zijn songs die er in verwerkt zitten, de coole looks en uiteraard ook een ontzettend nostalgisch gevoel hoe je zeker als jongere metalfan door het leven (kan) gaat. Qua verhaal is de film zeker niet héél bijzonder en zo kennen we wel meerdere films in het kaliber, het fleugje metal wat erover heen gegoten is, is dan wel weer heerlijk. Toch moet je als kijker geen hoge verwachtingen plaatsen, het verhaal kent een leuke wending en wat liefde en ook het concept vond ik leuk maar, zoals ik ook al zei; herhaald.

We volgen in deze film de twee tieners ‘Hunter’ en ‘Kevin’, ‘Hunter’ is een die-hard metalfan die zich ook zo gedraagt en kleedt. ‘Kevin’ daarin tegen is nog een twijfelend persoon, niet wetende wat hij nou precies er van moet vinden en vooral nog aan het ontdekken maar, ook erg onderdrukt door zijn “vriend” die hem toch meesleurt in soms een slechte vibe. ‘Hunter’ heeft namelijk ook niet een al te positief thuissituatie waar de beste jongen geen moeder heeft en een vader heeft waar hij niet mee op kan schieten, die wel geld heeft en hij rijdt in een hele mooie Chevrolet waar ik alleen al jaloers op was maar, natuurlijk ook zijn (hun) oefenruimte was voor mij een droom vroeger om te hebben.

In deze film bouwen de twee gasten een band met elkaar op, en ze bouwen ook een band op . ‘Hunter’ doet in dit geval de zang en het gitaarwerk en ‘Kevin’ wordt de drummer, dit kan hij nog niet goed en heeft hierdoor van ‘Hunter’ een lijstje en een drumstel gekregen om te oefenen, waardoor hij zichzelf ontwikkeld tot echt een hele goede drummer. De twee missen nog één ding om een band af te maken; een bassist. Hierdoor zijn ze hard naar op zoek en ‘Kevin’ komt op dat moment bij ‘Emily’ die de Cello bespeeld maar geen bass. ‘Hunter’ is het er niet mee eens en zit de twee aardig in de weg, en krijgt ook ruzie met ‘Emily’. En na heel wat daden, en nadat hij in een kliniek heeft gezeten draait hij zijn idee bij en worden de drie toch wel een erg vette band. Met als hoofddoel het winnen van de ‘Battle of the Bands’ in een omgeving waar deze muziek eigenlijk niet tot nauwelijks populair is. 'Emily' was trouwens op het eind in dat jurkje echt prachtig, ik werd spontaan verliefd.

Ik herkende me veel in de situaties in deze film. Het ontstaan van een liefde voor deze muziekgenre is voor veel mensen dankzij het ontvluchten van privésituaties (zo ook wat je ziet bij ‘Hunter’) toch een redding in hun leven geweest, en dat gelde ook voor mij vroeger en nu. Dat dit genre alternatief is, is eigenlijk altijd wel bekend maar nochtans één van de grootste muziekgenres van de wereld. Ik vond het ontzettend gaaf toch veel bekende bands te zien, en ook de kleding voorbij zien te komen en uiteraard de beste nummers te horen. Toch zonde dat ‘Netflix’ in hun ondertiteling de bandnaam ‘Anthrax’ verkeerd schreven .

Ook kent de film een paar cameo’s van grote muzieksterren in het genre. Met uitschieters als ‘Rob Halford’ van de metalband ‘Judas Priest’ en ‘Kirk Hammett’ van de metalband ‘Metallica’. Het fleurde de film toch weer wat op, omdat de film in het middenstuk toch wat in zakte en je moe werd van het vele ‘ik doe het voor metal’-gehalte, ach wat verwachtte je ook anders.

Ik ga niet alle nummers langs, omdat er vele nummers voorbijkomen waarvan ik gewoonweg ontzettend wist te genieten, waaronder wel bands als ‘Iron Maiden’ die hier ook nog even wat aandacht kregen (dit is mijn favoriete metalband). En ik moet toch wel zeggen dat hun eigen gemaakte nummer ‘Machinery Of Torment’ mij erg goed is bevallen (en deze staat nu ook in mijn afspeellijst). Toch ontzettend zonde dat men dan bedenkt dat het leuk is om de naam ‘Skullfucker’ te veranderen naar ‘Skullflower’, het noteerde wel een beetje het preutse van de buitenwereld maar alsnog vond ik de vorige naam een stuk beter.

Voor de rest heb ik er eigenlijk niet veel meer aan op te merken, het is voor de fans zeker van het muziekgenre een hele vermakelijke zit met veel herkenbare momenten, songs en personen die je ook in het echt tegen kan komen, zeker tijdens je schoolperiode. Het is niet de beste film in deze trant, toch keek hij heerlijk weg, brengt hij veel leuke nummers naar boven en duurt het allemaal ook niet overdreven lang. Heb vaak genoeg moeten lachen, ondanks de vele gevoelige onderwerpen die de film aankaart. Neem bijvoorbeeld de ontmaagding op de parkeerplaats en hoe dat tot stand is gekomen (al zie je niks), het deed me toch wel grinniken, en zag mezelf alweer helemaal terug. Leuke film!

“I’m a metalhead and I’m proud”

De documentaire voor metalheads door een metalhead. Leuk om deze toch vrij snel gezien te hebben. Tijdens een verdwaalde avond op ‘MovieMeter’ drukte ik in de zoekbalk het woord ‘Metal’ in en ik was erg benieuwd wat daaruit zou komen, en toen stuitte ik vrij snel op deze documentaire. Gelijk opgezocht en aangezet, nu we toch in een quarantaine leven en ik niet naar mijn sport kan, heb ik tijd zat deze dagen.

Kijkend naar de documentaire deed mij eigenlijk best veel plezier. Sommige weten het misschien hier al wel een beetje, misschien wat van mijn ‘volgers’ maar ik ben ook een metalhead in hart en nieren dus mijn interesse was al gauw geschept na een documentaire van mijn muzieksmaak. Genietend van de leuke beelden van festivals en feestjes (wat dit jaar waarschijnlijk allemaal de soep in loopt) en van de leuke interviews werd al snel één ding erg duidelijk; ‘Sam Dunn’ houdt het allemaal erg bescheiden, de geschiedenis van metal wordt naar voren gehaald en zijn conclusie word op het einde een beetje snel tussen neus en lippen door verteld. Voor de rest krijgen we standaard dingen te horen, en dan wel hoe geweldig de community vaak is, maar dieper op de muziek word er niet echt in gegaan.

Ik ben persoonlijk wel blij dat we hier niet de standaard gezicht aan het woord zien, zoals een ‘James Hetfield’ die bijna iedereen wel kent. Ik vond het juist tof dat een ‘Bruce Dickinson’ in deze documentaire werd gebruikt, en ook de oude legende ‘Ronnie James Dio’. Beiden mijn favoriete zangers in de metalscene.

Maar door het save spelen van ‘Sam Dunn’ krijgen we keurig antwoord op de vraag waarvoor hij op pad is gegaan. Veel geschiedenis van de muziek en leuke sfeerportretten. Zelf mistte ik wel een band als ‘Megadeth’ afijn. Er zijn genoeg dingen in de metalwereld om over te praten en ik vond dat ‘Sam Dunn’ het over het algemeen erg netjes heeft gedaan. Het duurt nergens overdreven lang en het was interessant om naar te kijken.

4.0*

“Searchin' for doughnuts, I'm searchin' for doughnuts.”

Het einde van 2018 werd voor mij verstoord door een aankondiging dat de Amerikaanse grootheden van ‘Metallica’ hadden gepland zich richting ‘Amsterdam’ te verplaatsen voor een concert in het ‘Johan Cruyff Stadion’ voor hun destijdse ‘WorldWired’ tour. Ik heb eigenlijk zonder te denken direct kaarten besteld en ging met wat vrienden en mijn moeder op elf juni 2019 die kant op, om na een gezellig dagje ‘Amsterdam’ te raggen in een vol stadion. Mijn vroegere idolen eindelijk in het echt gezien, prachtige zit plekken maar inderdaad zoals velen al zeggen; waardeloze akoestiek. Het neemt niet weg dat ik een waanzinnige dag heb gehad, en ook hun van mijn lijstje af kon strepen. Sindsdien is mijn interesse in de band weer wat weggezakt, de jeugdhelden horen echt bij mijn ‘jeugd’ en ik denk dat het vrij normaal is dat je als (hard)rock/metal liefhebber wel een beetje opgroeit met deze heren. Hoewel ik de muziek echt nog heel graag mag horen, en het met enige regelmaat nog wel eens opzet, is het mij ook steeds meer duidelijker geworden wat voor egoïst ‘James Hetfield’ is, wat hier ook weer vaak werd aangekaart. Hoe eigenaardig en misschien wel een beetje vreemd dat kereltje van een ‘Lars Ulrich’ met vooral zijn vader is, en hoe afstandelijk ‘Kirk’ bij de groep hoort. De documentaire laat je het van dichtbij zien.

Eigenlijk is deze docu een beetje verwilderd op mijn pad gekomen, waar ik graag wat wou kijken maar zo nodig nog geen zin had in een speelfilm, en aangezien ik nog in een roes verkeerde van het afgelopen week feesten op het festival ‘Graspop Metal Meeting’ paste deze documentaire mij wel, en kreeg je dingen te zien wat mij ook nog niet eerder was opgevallen. Het mooiste om te zien (althans, als je het mooi mag noemen) was toch wel de momenten dat je zag hoe een voornamelijk erg extreem energierijke metalband in de put verkeerde van bestaan, de groep ‘vrienden’ die aan een zijde draadje hangen van bestaan en waar dus ook al leden uitvallen, en de destructie van de mensen zelf en hun aanhang. Waar de fans op zich lieten wachten en zich ook begonnen te keren tegen de band, en waar men voornamelijk inspiratieloos waren. Tot aan het moment van wederopbouw, de terugkeer van de personen hunzelf en het terugkrijgen van een goed gevormde band met nieuwe bassist. Dat vond ik voornamelijk een mooi stukje hoe je zag, dat de band uiteindelijk bij ‘Robert’ was uitgekomen en het was uiteraard goed om te zien maar, ook goed om te realiseren dat de top, niet altijd positief is. En dat wij als mensen, erg breekbaar zijn bij drukkende posities.

Deze documentaire neemt je dus goed mee, aan het begin van de val van ‘Metallica’ waar ‘Jason Newsted’ de band verlaten heeft, tot aan therapieën en rehabilitaties volgend tot hun nieuwe succes. De plaat die overigens verscheen tijdens deze documentaire is dan wel niet de slechtste die ze ooit hebben uitgebracht, het laat immers wel wat zien van de moeite die men door staan heeft, en dat is erg goed terug te horen.

Je kwam diep tot in de details, ik vond het onwijs interessant om de heren aan het werk te zien ondanks dat ze niet zichzelf waren altijd en ik heb diep respect wat men heeft behaald en heeft gedaan voor de muziek wereld. Het stukje van ‘Dave Mustaine’ vond ik dan best lastig om naar te kijken, die er in mijn ogen iets te extreem nog over dacht en waar ik ook wel van schrok, je merkte wel de impact die de twee heren uitoefende op andere bandleden, het is ook niet dat men zomaar wegloopt bij die band. ‘Hetfield’ blijft een enorme lul als je het mij vraagt, die overigens nog steeds met verslavingen kampte want ook in de bovengenoemde tour ging hij terug naar een afkickkliniek.

Interessante documentaire waar ik best makkelijk door heen kwam. Ik heb me prima vermaakt en het is ook best leuk om een band als dit op de voet te volgen.

Metro

Ik heb nu al een paar films gezien met Eddie als politie agent. Dit zijn natuurlijk de bekendere films als Beverly Hills Cop maar ook heb ik gister een poging gewaagd aan Metro. Ik moet zeggen dat ik Metro helemaal niet zo saai vond, het had natuurlijk wel beter gekund maar toch heeft hij mij, mijn zondag avond prima vermaakt. Aan actie ligt de film wel goed en ik heb soms ook met een glimlach zitten kijken naar Eddie.

Het verhaal stelt uiteraard helemaal niks voor, was best slap en simpel maar nog prima te volgen. Het is geen moeilijk verhaal dus je hoeft ook niet je verstand er super goed bij te houden. Het acteerwerk van Eddie is prima, de rest had wel wat beter gekund! Ook het concept is niet van het hoogste niveau en de verhouding tussen de titel en de film snap ik nog steeds niet. Afijn, prima filmpje voor tussendoor!

3.0*

"You have managed to Forrest Gump your way through this.”

Toch wel een tikkeltje meer van verwacht en daardoor toch wel erg teleurgesteld. Kwam deze eigenlijk onverwachts tegen op Netflix en wou deze altijd al wel zien maar, dat kwam eigenlijk puur om het feit dat Brad hier een hoofdrol in kent. Helaas had ik ook wel kunnen zien aankomen dat dit geen beste prent ging worden, en het was echt niet best. De film weet gewoon nergens interessant te worden, waardoor ik als kijker me eigenlijk begon te vervelen. Veel dialogen waren uitermate irritant te noemen, het verhaal is best leuk maar, ook niet meer dan dat; en al helemaal niet interessant. Tja, en er is maar bar weinig actie in te zien en de komedie is niet komisch.

Voor mij voldeed The Mexican zeker niet aan mijn verwachtingen, ik vond de film praktisch te saai en te traag om er echt van te genieten, nergens echt lachwekkend en de actie is ook niet echt bijzonder. Jammer want het kende nog best een leuk idee alleen de uitwerking is dikke poep.

"He got your gun... your badge... and your teeth? You are a disgrace to the police force.”

Ik weet niet echt goed wat ik met deze film aan moet. Aan de ene kant is het best een lollige film, die met een heerlijk sfeertje werkt en ook best snel door zijn verhaal raast maar, aan de andere kant is deze film best vreemd te noemen. Toch heb ik mezelf wel redelijk vermaakt met deze prent maar, was ik nergens echt overtuigd. Het begon best vermakelijk namelijk, Baldwin zit goed in de olie en speelt een fijne rol maar, daar is ook wel alles mee gezegd. De rest vond ik alweer wat minder, Jennifer Jason Leigh vond ik persoonlijk niet héél boeiend.

Het verhaal is ook wel iets. Het was best vermakelijk allemaal hoor, zoals hoe hij al stelend door het leven kwam en een soort van succes boekte maar, geen één scene was echt merkwaardig goed of springt nu echt op in mijn gedachten om dat het heel bijzonder was. Dat maakt de film vrij standaard, en misschien toch zelfs wel wat matigjes. Concept is geinig maar daar is ook alles wel mee gezegd.

Nee deze Miami Blues is toch wel een wat zwakkere vertoning dan ik had gehoopt, en ik kon eruit eindelijk niet veel mee. Prima wegkijkertje zo tussendoor, dat dan weer wel maar hoogstaand? Nee.

"You wanna say adios to Irene?”
"No, I don't think so. What about Annabelle?”
"Are you kidding? I'm not in the mood to arm-wrestle.”

Dankzij de inzending van jordandejong bij de ‘Draw that movie’ op het forum, kwam deze film weer eens voorbij. Ergens in het verleden al wel eens gezien omdat ik destijds een Terence Hill verslaving had (door My Name is Nobody). Deze film beviel me nu niet héél erg en destijds blijkbaar ook niet, omdat ik dus nooit op deze film heb gestemd. Overigens was de zit niet héél treurend hoor en ik heb zelfs nog wel eens een beetje genoten. Heb smakelijk kunnen lachen om het begin wat eigenlijk meer op een trailer leek, en daarna al helemaal om Hill en Spencer in die politiepakjes.

Qua verhaal is het allemaal niet heel boeiend, het leidt ook tot helemaal niks verder. Begint met wat straatschoffies die op een ludieke wijze tot tweemaal aan toe een bus overvalt met immers dezelfde buschauffeur, en daarna meer verstrikt raken met een soort drugsbaron. Al stelt het allemaal niet heel veel voor.

De film moet het voornamelijk hebben van de onwijs lekkere soundtrack typisch jaren tachtig en heel erg catchy. Maar vooral door de verschillende geluidseffecten. Er werd namelijk een vrachtwagen overvallen door een bende, en dan schieten ze op een shotgun van de overvallers waarna je een catchy en typisch geluidje hoort rechtstreeks uit de western films. Die twee hebben het duidelijk dus ook niet los kunnen laten, daarnaast ook veel leuke actiemomenten maar, nergens werd het echt heel spannend, en dat is toch wel jammer.

Maar, ik vond het naast dat soort toch leuke momenten ook niet altijd even boeiend. De film kakt meermaals best vaak in wat toch best zonde is, en daardoor toch de nodige charmes mist. En hoewel ik fan ben van de western films van deze twee, ben ik nog niet overtuigd over alles buiten het western gebied. Ik heb er nog aardig wat te kijken, dus ik laat me vooral lekker verassen.