Opinions

Gisteravond deze film maar weer een herzien want dat moest ik toch nog even doen om mijn statistieken gelijk te krijgen maar ik vond deze film maar een hele lange, trage maar vooral dooie zit waarmee de film eigenlijk geen pit uitstraalt, qua komedie redelijk goed zit maar daar blijft het ook wel bij en om het beter te omschrijven: er zit geen beetje pit in de film en de film laat zich kennen.

Ik ga het ook aardig kort houden deze mening omdat ik best moe ben en hem eigenlijk snel wilt plaatsen.

De film klonk spannender dan dat hij is, vooral de plotomschrijving klinkt nog best bijzonder en is aardig leuk te noemen. De plot klinkt erg tof met het verhaal dat we bankovervallen gaan volgen, dit doen we ook echt wel alleen zijn ze verreweg van spectaculair te noemen aangezien ze best inhoudloos verlopen zonder enige spanning. Daarbij kende de film maar een kleinschalig hoeveelheid aan bankovervallen die er, zoals ik al zei, maar bar weinig inhielden.

Willis speelt een leuk rolletje Billy Bob Thornton ook. Voor de rest kent de film een leuke cast met hier en daar wel geinige opmerkingen alleen kunnen deze opmerkingen de film niet redden van de ondergang en is deze zit best waardeloos geweest.

2.0*

Gister gezien op TV. ik dacht hele mooie film, niet over de top!

Toch nog wel prima te doen!

The Bank Job

In mijn weg om mijn meningen en stemmen gelijk te krijgen heb ik besloten eens alle Jason Statham films opnieuw te kijken, heb zowat alles van deze man gezien (qua films) en ben zeker erg tevreden, ik denk persoonlijk nog weld at dit mijn lievelings acteur is puur omdat ik een beetje met hem ben ‘opgegroeid’, mijn filmverslaving althans.

‘The Bank Job’ is een film wat een waargebeurd verhaal verteld over een bankoverval op de de Baker Street bank in London. We volgen op het begin ‘Terry Leather’ een man die zijn eigen autogarage heeft (al lijkt het daar wel verdomd veel op) en ook diep in de criminaliteit zit, zoals we gewend zijn van London. Hij word op een dag benaderd door Matine Love om een bank te overvallen (even in het kort gezegd). Hij gaat hiermee akkoord en stelt een team samen om zo vervolgens de bank te beroven.

Ze graven een tunnel vanuit de winkel van Guy Singer (volgens mij) om zo naar de bank te komen. Met een thermite willen ze dan een gat boren in de beton vloer om zo bij de kluisjes te komen. Ze komen in een verlaten tunnel terecht die precies onder de bank loopt en enteren via deze tunnel de bank, en jatten zo’n 4 miljoen pond.

Het moraal van het verhaal is dat Martine door een agent is benaderd nadat zijn gesnapt is met drugs op het vliegveld. Ze kreeg de voorstel om vrijuit te gaan als ze de foto’s van de prinses in handen krijgt, die op de foto’s lekker op bed lag. De foto’s behoren tot Michael X een man die anti-blank is en de slavernij nogal serieus opneemt. Wanneer Martine en de rest van de crew in de bank is moet Martine kluisje 118 openen, hier zitten de foto’s in en dan is alles goed.

*Nadat de bank overvallen is komt de MI5 (en andere instanties) achter de groep aan om ze te pakken, dit omdat ze alle kluisjes van 100 t/m 400 hebben leeggeroofd en ook hier zaten bepaalde nota’s in van corrupte agenten die door een pornografie filmer werden betaald. Als een teamgenoot dood gaat gaan Statham en zijn crew er alles aan doen om de daders te pakken en vrijuit te komen.

Erg vermakelijke film, geen graatje verveeld als was het verhaal soms aardig simpel. Weinig actie uiteraard maar zeker geen verkeerde film om tussendoor eventjes mee te pikken en lekker in je collectie te gaan toevoegen, ik heb me wel weer vermaakt! Ik wijzig mijn stem niet. Statham zit lekker in zijn rol, weer eens wat anders.

4.0*

Totaal niet zoals ik het voor ogen had. Ik zelf kende het verhaal van deze Walraven van Hall nog niet dus ik wist ook niet van zijn bestaan en dat komt in mijn ogen wel omdat de naam van deze man toch een langere tijd geheim gehouden werd en ik denk ook wel waardoor dat komt. De Nederlandse staat schaamde zich natuurlijk enorm er voor dat dit zo heeft kunnen gebeuren. Maar dan deze verfilming, het was het allemaal net niet. De EO heeft zich er zo te zien teveel mee bemoeit waardoor de film wel heel lief over wist te komen, met hier en daar een moord of een marteling was er niets spannend aan deze film op te merken. En dan kom ik toch best snel op de veronderstelling dat dit nog wel eens één van de slechtere oorlogfilms is wat ons land geproduceerd heeft. De pit van het naziregime is nergens te merken en er heerst geen angst ook van geen enkele kant.

Maar dan toch vond ik het wel een onderwerp wat eens in daglicht mocht staan, de meneer ‘Walraven’ is een ware held geweest voor dit land en heeft een erg mooie daad verricht samen met zijn broer en mede aanhangers van het verzet. Ik heb altijd diep veel respect over voor de mannen die hun leven gewaagd hebben voor de rest van de mensheid en ik vind persoonlijk, dat we die nog een hele lange tijd moeten herdenken en bedanken.

Nou dat gezegd te hebben, even weer terug naar de film. Het viel mij op dat er nergens iets te vinden was van de Duitsers behalve een paar soldaten. Amsterdam, zeker ten tijde van het naziregime had echt wel een paar Nazi vlaggen hangen, ergens. Zeker als je gaat kijken naar de Nederlandse bank hing er ook niks binnen, dat leek mij echt heel sterk. Maar ook buiten, je zag niks! Die details daar baal ik wel van, je proeft geen sfeer en als ik met mijn gevoel ergens zit beleef ik een films soms wat heftiger maar ook leuker, het lijkt dan net echt!

Barry Atsma (die ik vroeger vaak uitsprak als Astma) speelde niet heel fantastisch, en zo vond ik de rest van de cast wat middelmatig. De Duitsers spraken Duits maar wel met een heel mooi Nederlands accent er onder en het was hem allemaal net niet. Ook de jaargetijden daar werd te veel door heen gespoeld, we waren zo al bij het einde van de tweede wereld oorlog en er was nog geen uur verstreken (wat groot uitgesproken). Het leek mij dat er nog wel wat meer heftiger of spanende stukken waren eerder in zijn leven. Zoals ik mijn toon hier neerzet heb ik soms mijn bedenkingen over het stuk ‘waargebeurd’. Het zou allemaal vast wel gebeurd zijn maar, dan was het wel erg saai allemaal en hadden deze verzetsmensen echt geen spannende tijd.

Dus ja, ik ben erg tevreden en heb diep respect met de daden van Walraven van Hall alleen als de ‘Premier van het verzet’ (of zo iets), had de film wel een tikkeltje spannender mogen zijn. Met die kleine details wat ik zag (het kan echt niet wezen dat er nergens niks van de Duitsers te vinden was) vond ik het geen geslaagde film en een gemiste kans.

2.5*

Banshee Chapter

Een best wel aparte horror / thriller film. Waar drugs gemixt word met hallucinaties. Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben door de film en me prima vermaakt heb. Van de 1 op andere jump scare die ik had vond ik hem toch niet verkeerd. Helaas vond ik de 'monsters' wat minder, je schrok toch wel op een paar momenten. Waar het voor mij dus een voldoende is voor het Thriller gebied. Het middeltje waar de mensen op tripten hete Dimethyltryptamine ook wel Dimethyltryptamine-19. Afgekort in de film als DMT-19. Het middeltje was blauw en wanneer je het dronk nam het je hersenen over. En ja, uiteraard doen alle gekken dat ! De film was duister, en is ook veel in het donker geschoten. Wat dus heerlijk is want dan voel je, je eigen niet echt op je gemak als je de film zit te kijken. Al schrok ik vaker van de gene die naast mij zat, omdat hij zat te kreunen leek het wel van het schrikken. Als van de film zelf. Maar alles of niets de film was toch best goed.

Helaas vond ik op sommige momenten het acteren helaas wel wat van lager niveau. Katia Winter speelt zo nu en dan wel in een horror of thriller film. Zij deed het oke. De rest deed het wat minder dus het sfeervolle moest echt komen vanuit de film zelf. Ja, dat werd vaak goed gedaan maar soms ook niet.

Het verhaal van banshee chapter was prima alleen vaak erg voorspelbaar. Zo was het heel voorspelbaar dat er een hoofd bij het raam stond, een hand onder een trap treden vandaan kwam en je altijd wel de schrikmomenten ziet aan komen.En dan maken de sounds mij aan het schrikken. Heel irritant is dat ! Het concept is prima en leuk bedacht. Alleen nou niet echt waarvan je op het eerste moment, op zit te wachten. Al om al prima film om eens te zien. Al was ik erg positief in het begin, dankzij het wat voorspelbare verhaal en het simpel bedachte concept is de film achteruit gegaan in punten. Dus tattoobob, de film kun je eens wagen!

3.0*

"I am not putting me donkey outside when I'm sad, okay?”

Na de vele lovende woorden die ik zag over deze film (vooral op deze site), stond de film al vrij snel bij mij op de radar. Het doorslaggevende was toch wel de vele oscarnominaties die deze film op zijn naam mocht bijschrijven. Dit zorgde er toch voor dat ik wel heel nieuwsgerieg werd naar deze film, waarna ik hem vanavond toch maar meteen heb opgezet. En ik vond het een waanzinnige zit, ik heb erg genoten van de film, ondanks dat het soms nogal absurd kon worden. Die absurdheid daar moest ik toch wel wat aan wennen merkte ik, sommige komische scenes vallen wat rauw maar, ik heb smakelijk gelachen om veel stukken. En dan ben ik toch blij dat ik deze film weer heb mogen ontdekken via deze website, want ik heb een kostelijke avond gehad met een film die me eigenlijk niet verveelde, ik bleef maar loeren en de film bleef aangrijpend, op het einde kon de film je ook makkelijk loslaten, en dat is precies wat ik altijd wil en zoek in dit soort films.

Ik ben eigenlijk nogal onbekend deze film ingestapt. Ik wist niet waar het over ging, ik wist niet waar of wanneer het zich afspeelde en ik wist de achterliggende gedachten niet. Toen ik eenmaal in de film zat, heb ik snel even de plotomschrijving doorgenomen maar, daar heb ik het verder ook wel bij gelaten. In het begin moest ik daarom erg wennen, aan verschillende aspecten. Neem bijvoorbeeld de accenten die we voorbij horen komen, en het jaartal waar de film zich in afspeelt. Je went er gelukkig snel aan en wordt wat dat betreft compleet mee gezogen in het verhaal. Het verhaal wat eigenlijk niet heel veel voorstelt maar, qua realiteit (althans, je kunt zelf ook zo'n conflict met een vriend krijgen) is de film wel weer interessanter. Wat dat betreft moet de film het vooral hebben van de gebeurtenissen die om het verhaal heen gebeurt. Neem daar als voorbeeld het vertrekken van zijn zuster naar het vaste land. Die de eenzaamheid en grimmige sfeer op het eiland zat was, het overlijden van de ezel, of het overlijden van ‘Dominic’ door een tragisch ongeluk.

Qua cast is het ook wel erg sterk. Ik vond zelf de rol van ‘Colin Farrell’ juist erg tof, ik zie hier wat commentaar op zijn rol maar, ik vond hem erg leuk acteren. Een grappige maar, soms vooral ook ludieke rol als ‘Pádraic Súilleabháin'. Geen flauw idee trouwens hoe ik dat uit moet gaan spreken. Zijn tegenspeler, is ‘Brendan Gleeson’. Ouwe rot in het vak maar ook een erg sterke acteur die het ook heel leuk deed. Het waren zeker niet de bijzonderste rollen maar, het zat qua sfeer erg goed in elkaar. Ik denk dat iedereen wel zo'n kameraad heeft die hij/zij niet kwijt wil, en zeker niet op de vrij harde en donkere manier zoals dat gebeurt in deze film. Maar helaas kun je dat nooit voorkomen. Ook ‘Kerry Condon' vond ik een vermakelijke rol spelen als ‘Siobhán Súilleabháin’, de zuser van ‘Pádraic’. Prima rol, er was verder ook weinig aan te vinden wat nou echt héél bijzonder was aan die rol.

Het regie werk is ook prima. Ik kende ‘Martin McDonagh’ verder niet of waar hij mee gemoeid was maar, ik vond het een puik regiewerk verder en er was niks op aan te merken. Ik zag ook dat hij een nominatie heeft gekregen op zijn naam en dat vind ik meer dan verdient. Hij heeft prachtwerk neergezet en dat komt vooral door veel shots die hij gebruikt van o.a. de natuur maar, ook een hele kleine en fijne setting gebruikt waardoor het dorpse gevoel nog meer naar boven kwam. Neem de stamkroeg en andere dorpse bekendheden en vooral het ons kent ons.

Ik had het er al eerder over, de shots die deze film bezit is van pure klasse. Ik hou erg van het Ierse natuurgebied, en zou er graag op vakantie willen. Dit zijn namelijk prachtige natuurgebieden die echt werkelijk om te smullen zijn. De beautyshots hebben me daardoor echt te pakken, en ik wil daardoor juist ook wel een hogere stem uitbrengen. De hele feeling, het sfeertje is hierdoor prachtig.

Qua absurdheid heb ik het al wel even over gehad, de film is vrij absurd op sommige momenten, en soms vroeg ik me echt wel af waarom bepaalde handelingen gebeuren. Neem bijvoorbeeld het afhakken van de vingers, waarvan ik weet dat hij een dreigement uitte als ‘Padraic’ niet zijn mond hield dat hij dan zijn eigen vingers er af zou hakken maar, bij mij schetst dan voornamelijk de vraag; waarom zijn eigen vingers? Waarom niet iets anders? Wat was hier het idee achter?, iemand zou dat vast wel weten die mij dat even kan vertellen.

Het drama element is erg sterk in deze film. Het mooie ook om te zien, is dat we vrij vrolijk met ‘Padraic’ beginnen, waar hij ook heel vrolijk beweegt en eigenlijk de negativiteit niet ziet. Maar, na wat gebeurtenissen toch een totale omkeer maakt, zelfs het depressieve vindt en eigenlijk omzwaait met zijn hele mindset, het boeit hem minder wat andere mensen vinden en denken, en kiest zijn eigen pad. Vooral nadat zijn ezel is overleden door een vinger van ‘Colm’ en hij daarna besluit het huis van ‘Colm’ in de brandt te steken die er eerst in blijft zitten maar daarna lafjes uit gaat (ook mooi om te zien dat ‘Padraic’ toch nieuwsgierig was of hij nou wel of niet in dat huis bleef zitten).

Ik heb dus een waanzinnig leuke film avond gehad, en de film is goed bij me binnengekomen. Zeker een aanrader, het is nergens een lastige film maar, wel een hele interessante film. Met typisch Ierse details, en snelle flow.

Toen ik de film ‘El Día de la Bestia’ had gezien van ‘Álex de la Iglesia’ was ik niet héél erg onder de indruk van de beste man. De zwarte humor was ook in die film zwaar aanwezig maar het was toch niet echt voor mij weggelegd. Ook ‘El Bar’ is een film waarvan ik wel denk wat ik er nou precies van moet denken, en hoewel ik hem vaak genoeg leuk vond heb ik hem vaak genoeg ook erg vaag gevonden!

De film begint luchtig, met twee vrij recent neergeschoten mensen en daarna toch een paniek situatie. Iglesia moet zich hieruit wel voortwerken want met nog een aardige afspeelduur kan de film in de setting al gauw vervelen. Toch werkt hij de panieksituatie erg fijn uit, met eerst een verdenking tot een terrorist in hun midden die vervolgens uitwerkt na een ebola situatie. Er gebeuren verschillende dingen in de film die de film ook echt goed weten te maken, met komische situaties naar toch soms wat serieuzere scenes, de film bevat het allemaal. De zwarte humor moet je soms even door heen en dat slaagt er ook niet altijd in voor succes.

Achja, het verhaal was wel geinig. We volgen een aantal mensen in Madrid die op een doodgewone dag in een café zitten. Er kwam ook een wat ziekere man binnen maar, daar werd nog niet zoveel aandacht aan geschonken. Tot op een zeker moment iemand de bar verlaat en vervolgens door zijn hoofd word geschoten. De paniek is nog erger en na wat rustiger te zijn geworden gaat men denken wat nou precies de schutter kon zijn, bedenken ze meerdere scenario’s wat natuurlijk alleen maar de verkeerde kant op kan gaan. Tot op een zekere moment het binnen schiet dat er misschien Ebola aanwezig is, zeker wanneer ze de zieke man ontdekken. Nog niet kort er na word het café in de fik gezet en moeten ze zien te ontsnappen via het riool. Ze ontdekken echter wat vaccinaties van het virus alleen zijn het er maar vier en zijn ze in totaal met vijf man. Nu moeten ze als nog vechten om wie de vaccinaties krijgt en blijft er eigenlijk maar eentje over, de knappe Blanca Suárez.

Inderdaad, Blanca Suárez in haar lingerie was zeker mooi meegenomen! Voor de rest deed de cast het aardig leuk en vond ik niemand echt héél irritant. Leuke film om eens gezien te hebben, soms een beetje vaag maar blijft stiekem wel geinig!

3.5*

"Do I look like some kind of monster?”

Dit was een horrorfilm die ik nou echt heel erg vaak voorbij zie komen maar, bij mijn eerste poging deze te zien voor de ‘Horrorfilm Challenge’ vorige maand beviel hij mij niet heel erg en heb ik hem daardoor vroegtijdig uitgezet, hier niet voor gestemd en hem even links laten liggen. Gisteravond wouden we toch wel weer even een filmpje kijken en toen kwam deze wederom voorbij waardoor ik hem een tweede kans heb gegeven en eigenlijk compleet anders de film in ben gegaan, waar ik vooral in het begin nogal negatief was werd mijn interesse langzamerhand wel meer gewekt. Uiteindelijk mag ik toch wel concluderen dat deze film één van de betere horrorfilms is die ik dit jaar heb gezien. En samen met ‘Smile’ is dit toch wel echt een film die mij het meeste heeft weten te verassen.

Het begin is al lekker creepy maar, nog niet heel bijzonder. We leren hier namelijk de hoordrolspeelster kennen onder de naam 'Tess’, gespeeld door ‘Georgina Campbell’. Prachtige vrouw om te zien overigens, de oogjes werden daarmee toch wel verwend alleen wat een irritante personage had ze. Het standaard horrorcliché als personage mag toch wel genoemd worden, het constant niet luisteren, het gevaar opzoeken waar je als kijker toch meermaals denkt dat je eigenlijk allang weer in de auto ging zitten om naar huis te gaan. Dit is eigenlijk best gevaarlijk om te doen als regisseur want dit kan altijd twee kanten op gaan. In dit geval ging het de positieve kant op, aangezien ‘Cregger’ een erg leuk verhaal en script achter de hand had die de film eigenlijk stukje bij stukje interessanter wist te maken. Maar, het kan uiteraard ook de verkeerde kant uitslaan (wat we helaas vaak bij dit soort films zien) waardoor de film ontiegelijk saai word, spanning compleet wegvalt en je alles uit kan stippelen. Deze film is gelukkig creepy genoeg om dat niet te doen, al zat het bordevol clichés.

Enfin, het begin is dus lekker als we zien hoe ‘Tess’ bij haar ‘AirBnb’ aankomt maar, daar blijkt toch het één en andere mis te gaan. Want wanneer ze aankomt merkt ze op dat er geen sleutel in het kluisje zit en even later zelfs dat er iemand binnen is. Na een kleine discussie blijft ze tegen, al had ik haar persoonlijk haar eigen keuze laten maken als ze weg wou was het ook goed. Waarna er die nacht toch vreemde dingen gebeuren in het huis. De volgende dag ziet ze waar ze in terecht is gekomen, en wat er is gebeurt met de omgeving van de ‘AirBNB’ wat eigenlijk compleet vervallen is. En ze word daarna ook nog eens gewaarschuwd om daar niet naar toe te gaan, wat ze dus uiteindelijk wel doet. Hier komt ze er eigenlijk achter dat er in de kelder een geheimen ruimte is, en daar komt ze ook nog eens een bepaalde martel ruimte tegen, wanneer ze dit aan ‘Keith’ laat zien word hij kort daarna vermoord door een enorm monster en word zij gevangen gehouden.

‘Keith’ werd in het begin geïntroduceerd als ‘Tess’ dus er achter kwam dat er iemand anders in haar gehuurde ruimte verbleef. ‘Keith’ werd gespeeld door ‘Bill Skarsgård’ en wat ons eigenlijk direct opviel was dat wij ‘Pennywise’ er in zagen, die creepy clown uit de horrorfilms (wel de remake) ‘It’. Het stoorde niet en ik vond hem best vermakelijk acteren.

En dan heb je eigenlijk nog maar deel één van deze film gehad, want de film is in zijn verhaal opgesplitst in twee verhalen en twee perspectieven wat ik wel erg vermakelijk vond. Want na het eerste gedeelte komen we in aanmerking met ‘AJ’, blijkbaar een host van een programma die word beschuldigd van sexueel overschrijdend gedrag. En we zien wel erg mooi hoe daarna het cancel culture werkt, de metoo beweging start en wat het kapot maakt bij de gene die beschuldigd word. In dit geval bleek dat dus ook terecht te zijn. ‘AJ’ is hierdoor echter wel in gevaar zijn geld kwijt te raken, en besluit zijn bezitting te verkopen, oftewel de ‘Airbnb’ die de eerdere personen gehuurd hadden. Ook hij komt er achter dat er beneden wat is en word zelfs achter na gezeten. Hij zorgde overigens wel voor het komische aspect in deze film waardoor ik vaak smakelijk heb kunnen lachen om de film maar, wat beter is. Hij zorgde er voor dat de film weer een oppepper kreeg, de film wellicht zelfs weer wat interessanter werd omdat je eigenlijk naar iets nieuws zat te kijken, een nieuwe twist. Ik vond dat toch wel erg vermakelijk.

De verhalen worden daarna bij elkaar gevoegd en we krijgen zelfs nog een moment te zien hoe nou eigenlijk dit wezen terecht is gekomen in de kelder en wat zich er heeft afgespeeld maar, wat er nou precies met die wijk is gebeurt is me nog steeds niet heel duidelijk. Ook dat stukje was goed gedaan, we bleven er niet al te lang hangen en het was vooral erg duidelijk. Oja, en kijk goed naar wat er staat op de videobanden, er staan hilarische titels op en het helpt toch weer om de film een stukje beter te begrijpen.

De film eindigt ook goed, het was erg simpel maar, er werden gewoon simpel weg geen touwtjes aan vast geknoopt. Kort maar krachtig kun je het ook wel noemen, zoals ik het graag wou zien. En dan komt het besef toch wel dat je naar een leuke film hebt gekeken en dat vonden we alle twee ook. Ik baal er nog steeds van dat ik hem niet heb gezien in de eerder benoemde challenge maar goed, dat is dan maar zo. Voor een zaterdagavond erg vermakelijk, en haalt bij mij toch een vrij hoge notering. De rol van ‘Tess’ gooide veel in het soep maar, alles er omheen was sterk genoeg om een leuke horrorfilm te worden.

"To be honest, when I found out the patriarchy wasn't just about horses, I lost interest.”

Ik had toen deze film werd aangekondigd met mijzelf gezworen dat ik hem nooit ging kijken, en daar zat ik toch gisteren met mijn goede gedrag dit te kijken en heel stiekem vond ik het op sommige momenten nog leuk ook. Achja en dan is het uiteraard ook logisch dat ik heel vaak niet zo veel met deze film kon, het verhaal vond ik niet zo heel boeiend al was het concept wel prima. Natuurlijk straalt deze film pure feminisme uit, en daar doet deze film ook helemaal niet stiekem over. Misschien omdat het er zo dik op lag, dat het daardoor ook minder vervelend is. Veel films doen het heel stiekem waardoor het wat irritatie op kan leveren, als je begint met deze film weet je dat het gaat komen en het viel me vaak ook gewoon niet echt op.

Voor de rest weet de film qua decor echt wel te vermaken, dat deden ze echt goed. En ook het acteerwerk was toch wel heel fijn. Ik vind Gosling heel sterk, en hoewel ik hem met zijn acteerkunsten liever niet zie in een film als dit vond ik ook zijn komische kant geweldig en erg geslaagd. Ook Robbie deed het leuk, en eigenlijk een geslaagde actrice voor haar rol in een film als dit. Prachtige vrouw om te zien, en ook daar wordt soms nog wel eens grappig over gedaan in de film. Ook leuk om mensen zoasl Cena en Ferrell hier te zien.

En dan mag ik toch oprecht zeggen dat Barbie me toch wel degelijk wat meeviel al was het natuurlijk niet geweldig. De film zit bordenvol clichés, zoals ik al zei een nogal saai verhaal waar ik dan weer niet zo heel veel mee kon. Maar, zo slecht was het allemaal ook weer niet. En ik had toch wel verwacht dat ik over deze film zou struikelen.

“You're a terrorist bomber. You killed four people. Put your seat belt on.”

Eigenlijk zonder enige verwachtingen in deze film gedoken. Ik had eigenlijk iets anders op de planning maar daar kwam het helaas nog niet van, dus toen ik deze tegen kwam heb ik hem gelijk maar aangezet. Het verhaal stond me aan en zeker het begin vond ik erg leuk en spannend om te zien maar daarna valt de film al gauw erg snel bergafwaarts en verliest hij echt zijn kracht. En op het einde wist de film mij dermate niet meer te boeien dat de zit wat lang begon aan te voelen en de finale was te snel en te gehaast en dat werkte ook nog eens tegen.

‘Idris Elba’ is natuurlijk een charismatisch persoon met eigenlijk een hoge klasse waar de film duidelijk op aan het leunen is. ‘Elba’ doet het wel verstandig en verzorgt de film erg goed maar, ook niet alleen ‘Elba’ is genoeg om te overtuigen. De rest van de cast vind ik dan weer net wat minder. ‘Michael’ was wel leuk en aardig maar niets bijzonders en ook de vijanden wisten niet heel gemeen te ogen.

De actie is dan wel weer een leuke toevoeging en de film is ook erg verzorgt. Maar dat wou maar weinig zeggen. Aan actie geen gebrek hoor maar, het slappe doorsnee verhaal en een concept wat ik nou ook niet heel bijzonder vond maakte de zit nogal saai. Was op het einde toch net wat te afgeleid en de film is echt veelte erg afgekapt waar de film razendsnel eindigt.

2.5*

“Where does he get those wonderful toys?”

Ik ben persoonlijk van jongs af aan al erg fan van de ‘Nolan’ trilogie van de ‘Batman’ films, waar zijn tweede deel zo goed als permanent in mijn top tien zal blijven staan. Toen ik mijzelf aanmeldde voor deze website, ging er uiteraard een wereld van kennis voor mij open en, kwam ik erachter dat er nog véél meer ‘Batman’ films op de wereld zijn, waaronder de hele oude uit de jaren vijftig maar, een reeks die mij eigenlijk meteen opviel waren de ‘Batman’ films uit de jaren tachtig en negentig, waar dus hier ook, ‘Michael Keaton’ de rol van held op zich neemt. Het leek me daarom ook leuk om het weekend af te sluiten met deze film, aangezien ik net op dat moment ook een code doorgestuurd kreeg van een vriend van mij waardoor ik één film gratis kon kijken via Pathé Thuis. Mijn keuze was al gauw gevallen voor deze film, en daar had ik achteraf zeker geen spijt van maar, de film viel me toch wat tegen en dat kwam meer omdat ik toch best veel van deze film had verwacht en het helaas niet altijd even waar werd gemaakt.

Ik denk dat je, als je deze film gaat bekijken dat je wel even moet beseffen dat je naar een versie van ‘Tim Burton’ kijkt wat overigens totaal niet erg is, want ik vind het een erg goede regisseur maar, je krijgt wel een theatrale film. En dat was misschien niet iets waar ik op zat te wachten met een titel als ‘Batman’. Tuurlijk hoorde het overigens wel een beetje bij de ‘Joker’ personage, al was het soms iets te veel. Het theatrale wordt wel overwoekerd door een licht duister sfeertje, wat zowel ‘Michael Keaton’ en zijn rol als ‘Batman’ weet te creëren, geheel ‘Gotham City’ bouwt ook hieraan mee, en de donkere, duistere en vooral enge straten zijn zeker geen vrolijk aanzicht. Dit typeerde de stijl vooral maar, zo wordt ‘Batman’ in mijn ogen nog beter weergegeven, en springt de ‘Joker’ met zijn hyperactieve personage er al gauw bovenuit, wat gepaard gaat met zijn criminele gedachten gang want dan weer fantastisch past in het sfeertje.

Het acteerwerk vond ik overigens nog helemaal niet zo slecht. Al ging ik daar uiteraard ook niet echt van uit. De veelbelovende ‘Michael Keaton’ maakte zijn naam zeker waar in deze films, hoewel ik hem toch wat op de achtergrond vond staan deed hij het prima als ‘Batman’. De film draait echter wel geheel om ‘Jack Nicholson’ en zijn rol als ‘Joker’. Het meest theatrale wat ik heb gezien overigens in de film maar, ‘Nicholson’ pakte de rol best leuk op en voerde hem ook erg fijn uit, met een goed gezicht voor de ‘Joker’. Toch vond ik het achter liggende idee bij de ‘Nolan’ reeks een tikkeltje sterker, ook hierin deze film slaagt de ‘Joker’ het meest.

Qua verhaal vond ik het niet altijd even bijzonder, en dat was ook te merken aan mijn kijkgedrag waar ik toch erg snel afgeleid was tijdens het kijken van de film en niet echt mijn volle concentratie kon houden voor de film. De actiescènes helpen er echte wel bij, die ervoor zorgen dat ik weer wat actiever werd in mijn zit maar daar weet ‘Burton’ mij niet door vast te klemmen. Het verhaal vond ik op veel vlakken gewoon best saai, en dan helpen die dansjes er niet echt bij.

Maar, dan zie je voornamelijk de waardige klasse van ‘Burton’ die een film als dit, hoe theatraal het ook is, ook waanzinnig weet aan te kleden met o.a. de speeltjes die ‘Batman’ krijgt. En dan zie je hier voornamelijk de ‘Batmobiel’ die ongelooflijk geavanceerd is zeker voor zijn tijd; je moet het maar bedenken. En ook de ‘Batwing’ ziet er vet uit! Daar wint de film voor mij toch wel wat punten mee, en ik vond het fascinerend om te zien. En ik kon ook ongelooflijk veel genieten van het moment dat de ‘Joker’ met zijn groep dat restaurant binnendringt, de soundtrack, de vibes die ’Nicholson’ afgeeft werken erg positief.

De film duurde met zijn 126 minuten niet ongelooflijk lang, dat gevoel had ik echter wel. Niet heel relaxed, gezien het feit dat de film in mijn ogen iets te veel weg kakt en ik helaas niet altijd gecharmeerd ben door het verhaal. Heb ik over het algemeen wel gewoon een vermakelijke filmavond gehad.

“What killed the dinosaurs? The Ice Age!”

Wat een triest gebeuren was dit zeg, ik kan er ook niet veel meer van maken. Ik was al een beetje voorbereid aangezien het vorige deel ook al echt zijn minpunten liet kennen en het duidelijk werd dat deze serie al gauw in een dal viel maar, ‘Schumacher’ heeft hier de reeks toch wel echt verpest en hij is echt lekker bezig geweest. Eigenlijk had ik graag deze film willen skippen maar, omdat ik van mezelf altijd de volledige filmserie(s) wil zien om zo het verhaal ook meer te snappen en ook te kunnen praten over de inhoudt kijk ik graag alle films, toch had ik deze wel links kunnen laten liggen want echt een verhaal zit er niet in.

Ik heb de film vanmiddag maar aangezet, gisteravond had ik totaal geen zin om de film nog te gaan kijken omdat ik niet in de stemming was en aangezien het Nederlandse elftal straks moet voetballen kon ik hem vanavond ook niet zien, ik wou het liefste wel zo snel mogelijk klaar zijn met deze reeks en misschien heeft het wel wat meer geholpen, toch omdat ik toch wat meer concentratie kon opbrengen om de film te kijken, dit duurde echter niet langer dan een uur voordat de film volledig wegzakte en ik ook nergens meer echt zin kon opbrengen, het uitgespuwde script wankelt namelijk aan alle kanten, en ook de cast is zowat letterlijk om te huilen.

De film stelt gewoonweg niks voor en, ik ben er nu wel een beetje achter hoe leuk de eerste twee delen dan wel niet waren in vergelijking met dit en dit vorige deel. Waar ik het werk van ‘Burton’ soms nogal theatraal noemde miste ik juist zijn style in deze films. Bij het vorige deel merkte je nogal dat zijn werk al in de film zat, zo gezien het decor en de personages van de film maar bij dit deel is ook dat laatste stukje weg. Wat ervoor zorgde dat de film totaal niet meer sfeervol was. De serie had een fantastisch contrast tussen een duistere en gevaarlijke stad genaamd ‘Gotham City’ wat gepaard gaat met kleurrijke personages. Dit miste overal, de personages waren erg saai, hoewel ik ‘Mr. Freeze’ enigszins nog wel leuk vond, en de film is zijn duisternis kwijt wat ervoor zorgde dat het allemaal helemaal niet meer zo eng aanvoelde. En dat was juist het goede en positieve van deze films, de sfeer die de films kende waren zo ontzettend belangrijk, en maakten de film echt tot nog vermakelijke films maar dit, dit is niks meer.

En ook de cast is om te huilen. De casting is blijkbaar niet echt voor ‘Schumacher’ weggelegd, want waar hij eerst ‘Val Kilmer’ als ‘Batman’ had gekozen kiest de beste man nu voor ‘George Clooney’, in mijn ogen juist de man met de minste Batman-charisma wat je maar kan bedenken en het was om te huilen. Nergens voelde het ook maar iets aan als Batman, de stem was echt slecht en ook zijn vechten was zo houterig als het maar kon. Neemt niet weg dat ik zijn rol wederom erg saai vond, dit omdat er zo nodig niet één maar op een gegeven moment twee hulpjes aan te pas moesten komen. Voor ‘Robin’ was ik al wat aangepast en vond ik best een leuke combo, na al het heroïsche dan. Maar, met de komst van de zogeheten ‘Batgirl’. Ook ‘Uma Thurman’ was om te huilen, die maar een simpel en vooral heel erg saaie rol had. Waar ik toch meer onder de indruk was voor dat monster die de dokter creëerde voordat hij haar wou vermoorden, dan de rol van ‘Uma’ zelf. Voor mij was de ‘leukste’ rol die van ‘Schwarzenegger’, die als ‘Mr. Freeze’ een leuke tegenstander vormde. Zijn acteerwerk was zoals altijd om te huilen maar, ik vond die vinding best leuk. Daar is overigens ook wel alles mee gezegd.

Het valt me daarbij ook op dat de ‘Batman’ films merendeels niet om ‘Batman’ draaien, en dat viel me overigens al wel wat op in de hele serie films. De film is een grote misser, en op alle vlakken kraakt en piept het script. Het deed me wel beseffen dat de film hiervoor dan zo slecht nog niet was, en die heb ik inmiddels ook met een halve punt verhoogd. Want, wat ik hier heb gezien is een grote schande. De film duurt dan ook weer minstens twee uur, iets wat waarschijnlijk verplicht was maar totaal overbodig. Het veroorzaakte een berg aan nutteloze dialogen, die ‘Schumacher’ simpelweg niet weg kon werken of leuk kon maken. Hierdoor waren veel scenes zo ontzettend traag, dat het verhaal echter ook nergens meer boeide en het een totale flop werd. Deze film had nooit mogen komen, en ‘Clooney’ mag nooit meer een rol zoals dit op zich nemen, wat een flater.

Batman Begins

De eerste batman film die ik gezien heb... Ja echt waar, best wel schandalig eigenlijk haha! Batman Begins staat al een hele tijd in mijn lijstje op Netflix, vandaag maar even poging gewaagd. Ik moet zeggen dat ik hem prima vind! Heb me erg vermaakt!

Ik krijg van veel kanten te horen dat Christian Bale een hele goeie acteur is. Ik moet eerlijk toegeven, dat ik hem in deze film prima vind acteren! Insgelijks met Michael Caine. Leuke ober ! Ook leuk, vond ik, dat Liam Neeson een rolletje had! Ik vind deze man goed acteren.. Maar, Liam, alweer schurk... Haha, de ene keer zie je hem in een film waar die zijn dochter moet redden, en iedereen neergeknald, en hier zie je hem met zwaarden vechten en ten onder gaan... Leuk!

Met Batman Begins had ik verdeelde verwachtingen. De ene kant dacht ik "Dit word een langdradige film" de andere kant had ik er erg zin in. Het is beide een beetje geworden. Ik vond sommige stukjes beetje te lang, goed, dat heb je in BIJNA elke film. De actie scnene's waren leuk! Ik vond het helaas jammer dat het best wel lang duurde tot dat je pas echt Batman zag.. Maar er zat wel een heel sterk verhaal voor! Goed gedaan!

Toch nog een 4.0* omdat ik me onlangs de paar minpuntjes prima vermaakt heb en het is een goeie wegkijker!

“Riddle me this, riddle me that, who's afraid of the big, black bat?”

Ik was er helaas al een beetje bang voor maar, het is ook werkelijkheid geworden. Dit derde deel van de Batman reeks is een flinke tegenvaller. En hoewel ik er al met een minder gevoel in ging, werd op alle fronten duidelijk zichtbaar dat het veel werk van ‘Tim Burton’ is geweest maar, niet diezelfde touch en feeling wist te genereren en de film wist zeker niet dezelfde draad te volgen als de vorige twee delen, en dat heb ik denk ik het meeste gemist. Ja, ik was de vorige twee films ik niet al te positief over datgene wat ‘Burton’ liet zien, merendeels omdat ik toch de trilogie van ‘Nolan’ gewend ben en dat ook mijn favoriete delen zijn van de ‘Batman’ films, wou ik toch altijd al deze oude reeks een kans geven. Helaas vallen de films me stuk voor stuk toch wat tegen, en hoewel het nog best leuk begon bij de eerste ‘Batman’ film, kan ik niet wennen aan het overdreven gedoe van de films.

En ook hier gaat het volledig mis. Hoewel ik in het begin best kon wennen, een nieuwe Batman want ‘Michael Keaton’ is vervangen door ‘Val Kilmer’, dus ook een nieuwe start in mijn ogen van een wellicht leuk tijdperk met ‘Joel Schumacher’ aan het roer echter niks is minder waar. Want ‘Joel Schumacher’ moet het met de restjes doen die ‘Burton’ heeft achter gelaten en zoals ik al zei is het overal zichtbaar. De film is nochtans wat theatraal, echter niet een de hoedanigheid wat ‘Burton’ erin propte maar, ook niet met de klasse van ‘Burton’. En de film is zijn volledige charmes en sfeertje kwijt, waar de serie ontzettend duister begon, en dit ook een totale impact had op het sfeertje van deze films, is ‘Gotham City’ hier totaal niet duister en dus; totaal ook niet sfeervol. En dat is denk ik voor mij toch de grootste misser in deze film.

Toch fijn dat je ziet dat de heer ‘Burton’ nog wel in de productie, althans als ik de film moet geloven. Ik las hier in de berichtgeving al best komische berichten over het aftreden van ‘Burton’, en helaas hebben de filmmaatschappijen het tot op de dag van vandaag nog niet begrepen. Het is doodzonde een serie uit iemands zijn handen te rukken waar de regisseur in kwestie (het zijn vaak ook acteurs) toch zijn magie los heeft gelaten over het werkje. Daarom werkte het bij ‘Burton’ toch een stuk beter dan bij ‘Schumacher’.

Want ook de cast in deze film is om te huilen. ‘Val Kilmer’ was een best vreemde optie als nieuwe ‘Batman’, hij heeft simpel weg de kracht er niet voor en dat was ook te merken in de film waar zijn rol als ‘Bruce Wayne’ totaal niet goed uitpakte. En ook ‘Nicole Kidman’ is gewoonweg een trieste en slechte vervanging van de erg sterke ‘Michelle Pfeiffer’ uit het vorige deel, die ik overigens erg graag weer als ‘Catwoman’ had willen zien schitteren in deze film, met haar negende en laatste leven. Ook de komst van ‘Tommy Lee Jones’ is niet echt wat ik voor ogen had, die met ‘Harvey Two-Face’ eerder een slechte vorm van ‘Joker’ neerzette. Ook ‘Jim Carrey’ is een toevoeging waar ik even voor op mijn hoofd krapte maar, ik kwam echter wel tot de conclusie dat hij misschien de beste rol had in deze film.

Sowieso snap ik nog niet echt de dubbele tegenstander voor ‘Batman’, ik zie het als een bepaalde overkill. Ik snap best dat men de comics wou volgen, en zeker de film uit ’66 laat ook volgens mij meerdere tegen standers zien, je komt erachter in deze film dat twee uur te kort is. En het hypocriete hiervan is, of het komische (hoe je het zelf wil zien); de film voelt dan alsnog super traag, saai en niet interessant aan. In twee uur krijg je het gevoel dat beiden vijanden toch wel leuk op elkaar in lopen maar, de uitwerking zeer triestig is en dit nooit goed tot stand kwam. Ik overzie graag één grote tegenstander, iets waar ‘Burton’ zich wel goed mee wist te vermaken, zo voelen alle rollen wat specialer aan, is de film een stuk overzichtelijker om te volgen en wellicht werd het verhaal dan ook wat leuker. Ook de rechterhand ‘Robin’ vond ik best overbodig, dit maakt in mijn ogen gewoon geen ‘Batman’ film en zorgde vooral voor het feit dat de film niet meer om deze vleermuis draait.

Want het script had me (zoals ik al zei) best wel te pakken op het begin maar, verloor ontzettend veel punten door het beroerde uitwerken van ‘Schumacher’. Ik had dan toch echt veel te veel van deze film verwacht. Ik maak me klaar voor het volgende deel, die volgens de cijfers en alle meningen dus ook een stuk slechter moet zijn…

“Honey, I'm home. Oh, I forgot. I'm not married.”

‘Tim Burton’ trekt eigenlijk de lijn met het eerste deel volledig door. Nu we van de ‘Joker’ af zijn, komen er uiteraard nieuwe vijanden voor de ‘Batman’, de film is ontzettend grimmig al vanaf de eerste minuut. Ik was helaas niet echt onder de indruk van het eerste deel, en in mijn recensie noemde ik voornamelijk hierdoor het feit dat ik de ‘Nolan’ reeks ben gewend, die er toch veel strakker uitzagen. Ook hier springt het theatrale er direct uit, en vliegen de vijanden om je oren. Helaas vind ik dit tweede deel, ondanks door het gelijke sfeertje, toch iets minder interessant dan deel één, en voornamelijk ‘DeVito’ zijn rol speelt hier erg in mee.

Want eigenlijk de poster deed mij vermoeden een wat spannender deel te krijgen, en helaas maakte ‘DeVito’ zijn rol daarin (in mijn ogen) dus niet echt waar. Tuurlijk zat er best wel een eng tintje aan de ‘Pinguïnman’, het wordt echter te slap uitgewerkt en daar had veel meer in gezeten. Dat zijn wel de dingen die deze film mist, ‘Burton’ laat ook te veel steekjes liggen waardoor de film minder aanslaat dan zijn voorganger, minder waanzinnig aanvoelde en minder spectaculair was. Dan zie je dat ‘Nicholson’ of de ‘Joker’ in het algemeen het vorige deel toch wel op zijn schouders had zitten, en ondanks dat zelfs die rol niet héél sterk was, was de ‘Penguïnman’ echt niks aan.

Noch, kent deze film een aardige sterrencast. Waar buiten de rol van ‘Michael Keaton’ die ik wederom niet heel bijzonder vond maar, wel vermakelijk genoeg, doet ook ‘Michelle Pfeiffer’ hier een rol in die ik erg kan waarderen, sterker nog; ik vond haar leuker dan ‘DeVito’. Zeker wanneer ze de secretaresse was van ‘Christopher Walken’ vond ik haar erg leuk. Ze was dan niet alleen mooi om naar te kijken, haar rol was best vermakelijk omdat ik mezelf een beetje in haar werkmindset kon plaatsen. Over ‘Christopher Walken’ gesproken, een vermakelijke rol als arrogante zakenman vervulde hij prima.

Qua verhaal vond ik het iets leuker om te volgen dan deel één maar, wederom hechte ik er weinig waarde aan waardoor ik het soms moeilijk vond de film bij te blijven, en mijn concentratie vast te houden. En dan krijg je vooral zo’n saaie vijand voorgeschoteld die eigenlijk nergens de film naar een leuker niveau deed brengen, overigens iets wat ik wel had verwacht gezien de poster en de filmomschrijving.

Wederom vond ik de ‘Batman’ te vaak weggestopt, de film draait voornamelijk om de personage van de vogeljongen en daar werd veelte veel druk op gelegd. Ik had meer ‘Keaton’ willen zien, en ondanks dat hij nog steeds wel de hoofdrol heeft verder, en je daar ook niet om heen kan, zie ik hem te weinig voor mijn gevoel. De film wil te veel vertellen in een te korte tijd, waar ‘Burton’ ervoor kiest twee nieuwe en ‘belangrijke’ personages in de film toe te voegen. ‘Pfeiffer’ wist daarmee echt wel te verassen en had ik graag ook in een tweede film willen zien schitteren maar, de rest kwam er minder goed vanaf.

En zo wordt er wederom qua sfeer weer genoeg gecreëerd. Het duistere is zeer zeker aanwezig, en op sommige vlakken misschien nog wel wat heftiger dan deel één, en ook de gadgets waren weer aanwezig waaronder ik me toch weer heb verbaasd over de ‘Batmobiel’. Daarom heen vond ik de film toch te veel afwijken en niet zo héél bijzonder, waardoor hij niet kan opboksen tegen zijn voorganger, ondanks het feit dat er toch weer wat dingen van in terug kwamen. En dan is het visuele plaatje echt wel weer een genot om naar te kijken, alleen kon het verhaal niet meeliften met die hoogte.

“That should be upside down. We know better now, don't we? Devils don't come from hell beneath us. No, they come from the sky.”

Ik ben dus nu alle ‘Batman’ films aan het kijken die ik nog moest zien, het leek me een leuke marathon die ik tot nu toe nog aardig goed vol hou (hierna nog één film), en ook aangezien er recent een nieuwe ‘Batman’ films is uitgebracht stond dit hoog op mijn lijstje. Ook deze film kwam zeker langs toen ik aan het uitzoeken was hoe de serie van ‘Batman’ in elkaar zat maar, vanaf het moment dat ik deze zag wist ik eigenlijk één ding zeker; ik moest sowieso de ‘Superman’ films ook maar eens bekijken. Dit heb ik niet gedaan, waardoor ik zeker aan de kant van ‘Superman’ het gevoel had dat ik wat informatie heb gemist, ook vooral toen ik las in de berichten hier dat de film aanvoelde als een vervolg op de film ‘Man of Steel’. Toch heb ik hem dus aangezet gisteravond, en het was een hele lange zit. De film die ik heb binnen gehengeld was helaas 182 minuten lang (oftewel ik keek de Ultimate Edition), en dit is dus een zit van net iets langer dan drie uur, en dat was lang! Zeker na een ander halfuur heb ik hem gisteravond uitgezet, en heb ik de film vanmorgen hervat om hem af te kijken, dat moet je gewoonweg in twee delen doen. En als je dan zegt dat de film nog een spektakel was, dan had ik zonder enige moeite deze film willen afkijken, helaas was de film dat niet, hij viel simpelweg toch wat tegen.

En het begon allemaal bij het onsamenhangend script wat deze film je levert, wat gewoon simpelweg echt niet goed was. De film voelt ontzettend rommelig aan, sterker nog; dat is hij. Je weet als kijker soms even niet meer precies hoe of wat, en de film raakt met veel scenes kant noch wal en dat vermoeilijkte toch wel de hele zit. Het eerste uur was sowieso dus echt taai om door heen te komen, je ziet wéér hetzelfde verhaal met de geschiedenis van ‘Batman’ die we na twee franchises toch wel doorhebben lijkt mij, en over ‘Superman’ kom je ook wat achtergrondinformatie te weten (wat ik dan zelf wel weer handig vond, omdat ik dat dus niet zeker meer wist). Daarna word je verteld wat er gaat komen, en word er opgebouwd naar een toch wel fantastisch eindgevecht waar ik echt van heb genoten, de CGI was echt wel op orde en dat is iets wat je bij ‘DC’ (en ook bij concurrent ‘Marvel’) altijd wel mag verwachten, als het gaat om dit soort superhelden films. Daarom heen vond ik het allemaal wat sloom, er wordt héél veel gepraat zonder dat het nuttig was en in mijn ogen had zeker het eerste uur al heel veel geknipt kunnen worden, dan had ik wellicht toch de kortere versie moeten zoeken…

Over de cast mag je dan weer totaal niet klagen, de film met aan het roer ‘Zack Snyder’ (ook geen kleine naam omtrent films) heeft een sterrencast te pakken, alleen merk je dat totaal niet. Met ‘Ben Affleck’ als ‘Batman’ ben je gelukkig veel beter af dan een ‘George Clooney’, want ‘Ben Affleck’ heeft wel het charisma voor een rol als dit, echter wordt de rol van ‘Batman’ in mijn ogen een beetje in de doven pot gestopt. Tuurlijk zie je hem vaak voorbijkomen, ik heb het gevoel dat ‘Snyder’ maar ook de maatschappij zich wat meer focust op ‘Superman’. ‘Henry Cavill’ is een fantastisch persoon om ‘Superman’ te laten spelen, afgetraind lichaam (al hebben beiden heren dat) en natuurlijk de looks en charisma om toch zo’n patriottisch rolletje neer te zetten. Samen spelen de heren overigens wel lekker tegen en met elkaar, alleen was de vlam er niet, en spatten de vonken nergens echt vanaf.

Ook was het echt geen ramp om naar ‘Amy Adams’ te moeten staren, prachtige vrouw, alleen voelde haar rol helemaal nergens speciaal aan. Meer omdat het moest, zeg maar, dan dat het echt nodig was. Ook ‘Gal Gadot’ is een prachtige verschijning om te zien, die eigenlijk met spek en bonen meedeed. Daar waar je op het einde toch al gauw met haar geconfronteerd zal worden, en in mijn optiek iets te veel. Deze film draait immers om de twee heren in de titel, en ik zit dan zeker niet te wachten op een ‘Wonderwoman’. Ergens heb ik het gevoel dat men deze film dan ook gebruikt heeft als voorbode voor de daarna uitgekomen ‘Justice League’, die ik ook nog niet heb gezien en waar ik ook nog eventjes mee wacht.

De film is zelf redelijk sfeervol, de film is erg donker wat ik dan weer van ‘Gotham City’ graag wil zien maar, het komt totaal niet binnen, zoals niks echt binnenkomt. Ook de tegenstander van de twee heren ‘Lex Luthor’ vond ik nou niet heel bijzonder, qua personage dan. Want hij werd gespeeld door ‘Jesse Eisenberg’ die ik onwijs waardeerde in deze rol en het ook wel goed deed.

Maar de film mist pit, de film mist de spanning die hij nodig had. De film had genoeg potentie maar, werd een onsamenhangende spaghetti waar nergens duidelijkheid uit kwam. Dit maakte de film vaak onduidelijk en scenes overlapten elkaar te lelijk waardoor de film met drie uur (echt veel te lang) nog steeds gehaast oogt, en er duidelijk een idee achter zat die denk ik beter werkte met meerdere delen en een franchise dan één megafilm. Het laatste uurtje was vermakelijk, helaas zit je daar dan al ruim twee uur op te wachten voordat het eindelijk eens aanbod komt, daardoor voelde en is de film overigens gewoonweg chaotisch, en dat is echt de misstaper geweest van deze prent.

“Our scars can destroy us, even after the physical wounds have healed. But if we survive them, they can transform us. They can give us the power to endure, and the strength to fight.”

En om mijn marathon af te sluiten eindig ik met de nieuwste ’Batman’ film uit de franchise. Eentje waar ik echt ook wel een klein beetje tegen op zag. De film bleek het ontzettend goed te doen in de bioscopen, kreeg hoge cijfers en lovende recensies en met een aardig mooi gemiddelde staat hij hier ook op ‘MovieMeter’ in de spotlights, toch snap ik de vele kritieken ook wel weer. Deze film is weer totaal in een ander perspectief geplaatst dan we eigenlijk langzamerhand gewend zijn, het theatrale van ’Burton’ is er al een tijd niet meer van af te lezen, en ‘Reeves’ kiest er toch voor de gladde look van ’Nolan’ door te trekken in deze film. Toch creëert ‘Reeves’ over het algemeen wel zijn eigen blik over de nieuwe ‘Batman’, en zit er weer een ander likje verf over. Zo kunnen we langzamerhand makkelijker kiezen welk nou ons favorietje is, gezien de franchise zo vaak is herhaald.

En dit keer geen acteur die ik kende, ‘Robert Pattinson’ heeft voornamelijk gespeeld in films die ik niet heb gezien én ook niet echt wil zien (The Twilight), dus voor mij stonden er nog wat vraagtekens achter zijn naam. Ik vond dat hij het leuk deed, na een toch droevige ‘George Clooney’ en een wat houterige ‘Ben Affleck’ pakt ‘Robert Pattinson’ deze rol weer heerlijk op. Zeker niet mijn favoriete versie overigens maar, ik had wel wat met deze iets meer depressievere versie van ‘Batman’ en daarin speelde ‘Robert Pattinson’ een fantastische rol. Ook ‘Paul Dano’ was goed gecast als ‘The Riddler’, een personage die ik nog niet goed kende maar, ‘Carrey’s’ versie vond ik niet bepaald goed. Hier is ‘The Riddler’ minder aanwezig, duisterder, en spannender, en ‘Dano’ gaat met vlagen toch richting een personage in de stijl van ‘Joker’. Voor de rest sprong de cast er in mijn ogen niet echt uit, ‘Alfred’ was in deze film toch wat meer aan de kant geschoven, en er wordt veel aandacht geschonken aan ‘Zoë Kravitz’ die er als zogenaamde ‘Catwoman’ niet echt spetterde, beter gezegd; ze was bij vlagen wat irritant.

Toch beviel me deze film niet altijd, de film duurt simpel weg gewoon te lang. De film opent overigens wel goed met het nummer ‘Something In The Way’ van één van mijn favoriete bands ‘Nirvana’, en dat zorgde ook wel voor een wat meer deprimerende setting, iets wat ‘Reeves’ toch veel probeert te creëren. Alsnog duurt de film echt te lang, en dit nodigt niet echt uit om te gaan kijken, en zeker niet om de film makkelijk nog eens te gaan herzien. De film maakte wel aardig wat indruk, toch blijft het allemaal wat wazig hangen. De film gaat in mijn ogen te vaak over zaken die er eigenlijk niet echt toe doen, terwijl ik véél meer over ‘The Riddler’ had willen zien. Soms leek het wel alsof hij weggedrukt werd, en rustig moest wachten op zijn beurt. Dit zorgde voornamelijk dat de film zolang duurde, de film zit te vol met dialogen die ook niet hadden gehoeven. De film heeft zijn duisternis immers wel weer terug gevonden, iets wat ik zo nu en dan toch wat mistte.

Het detectiveverhaal vond ik niet zo boeiend, had voor mij zozeer ook niet gehoeven. Ik heb geen comics gelezen waar dit overigens wel in gebeurt, ik denk dat, dat niet van “mijn tijd” is geweest. Toch ben ik er niet echt fan van. Al moet ik toegeven dat het een leuke poging is om daar toch wat van te maken, en wat mee te doen, iets wat we dus nog niet echt veel eerder hebben gezien. Maar, het script laat aan zijn wensen over, en dat is toch iets wat ik al eerder vermeldde, de film stelt op veel vlakken gewoon niet veel voor; het is allemaal al eens gedaan en beter. Een achtervolging hier, wat geschiet daar, en er wordt maar weinig uitgehaald en is immers niet altijd even spectaculair. Daarbij zeggende dat ik meer van de vijand had gehoopt, en het verhaal niet altijd even boeiend was om te volgen.

Ik ben overigens wel wat blijer over het einde, waar we duidelijk zien dat er gedoeld wordt op een tweede deel waar we dan de Joker in gaan zien, die immers in de gevangenis zat en met ‘The Riddler’ aan het lachen was. Ook blijkt er een short video te zijn ergens waarin we duidelijk de Joker zien, díe heb ik niet gezien maar zo staat het wel op IMDb. Dus voor de toekomst ben ik best opgewekt, hopelijk maakt ‘Reeves’ (als hij het weer mag doen) er wat van, en houdt hij het dan wat korter.

Helaas is de film mij minder goed bevallen als dan ik had verwacht en vooral had gehoopt. De film laat op veel momenten erg veel punten liggen, waardoor niet datgene eruit gaat wat ik had verwacht. Ik denk inderdaad dat je deze actie prent moet zien in een soort bioscoop, waarschijnlijk haalt hij daar zijn kracht wel vandaan, zo thuis vond ik het overigens niet zo speciaal. Zoals ik al zei, mocht er een vervolg komen hoop ik toch dat er wat meer gefocust word op de vijand, en niet om alle pruttel daaromheen, en wellicht een uurtje korter?

Batman: Bad Blood

Eigenlijk stond bij mij vanmiddag Batman: The Killing Joke (2016) op het programma. En ik me maar afvragen: "Waar blijft de Joker nou", en toen de film na zijn extreem korte duur afgelopen was en hij nog niet tevoorschijn kwam vond ik dat heel sterk. Kijkend op de tafel zie ik het hoesje van Batman: Bad Blood liggen, wat een sukkel! Maar, dan hebben we deze ook weer van de stapel af gehaald!

Batman: bad blood viel tegen, hoewel er toch een gang van actie in voorkwam kon de film de aandacht je niet echt goed vast houden. Ik heb nu de toewijding wel gehad van de Batman familie want ik zat vaak met open mond te kijken want ik ken er maar twee: Robin en batman zelf! Toch is de actie prima en het verhaal redelijk. De schietende non-ninja's vond ik het gaafst!.

Al om al, mooi om de middag mee verder te helpen aangezien hij maar een kleine 1 uur en twaalf minuten duurt maar, echt speciaal word hij niet. Ik wil me zelf wel aansporen vaker Animatie's te kijken want ik kan merken dat er toch wel iets in mij schuilt dat het leuk vind, al was dit geen goeie versie er zijn uiteraard betere en ook genoeg, wat minder Hollywood wat meer animatie! Klinkt ook wel fijn !

2.0*

Met een budget van maar zesduizend dollar kun je niet veel verwachten. En ook ik was wat misleidt aangezien de film echt erg hoog scoort op IMDb waar ik de score totaal niet snap. Ook op Letterboxd scoort de film onwijs hoog, misschien ben ik dan toch iets té kritisch geweest? Wat mij eigenlijk heel erg tegen stond was de tijdsduur, die 100 minuten is echt iets té veel van het goede, want Gardner weet dat maar amper op te vullen en komt dan met echt een lading en vooral saaie opvulscene waar we één van de tweede hoofdpersonages met ene hoofdtelefoon zien, die eigenlijk ook helemaal niks aan het doen waren.

Na vijftig minuten kwam er eindelijk wat schot in de zaak, en kwamen er ook steeds meer "zombies" in voor, die qua aankleding nou ook niet zó bijzonder waren. Toch wel geinig dat ik elke keer een film zie waarvan ik dacht dat het niet gekker kon, maar toen ik Mickey zag masten op een zombie die tegen het raam van zijn auto aan stond te schuren, vond ik het allemaal best vreemd.

Qua verhaal is het allemaal ook niet zo boeiend hoor. Ik ken ook geen honkbal dus het is allemaal leuk en aardig, maar ik zie geen connecties. Zoals ik al zei kwamen er rond het einde wel wat meer zombies in voor, ik waardeer vooral het feit hoe Gardner hier toch van een onwijs laag budget een aardig C-filmpje wist neer te zetten. Toch duurt het allemaal wel gewoon heel lang, en zit er maar weinig in, en dat vond ik toch een afknapper.

Battle Los Angeles

Zo, wat vond ik dit een gave film zeg! Echt een typische Wesley film dit. Lekker veel actie die niet gaat vervelen met een Sci-Fi twist eraan. Nu waren het dus de aliens! Ik kan echt genieten van films zoals deze en dat deed ik uiteraard nu ook weer. Helaas vond ik de acteer prestaties van de meeste abnormaal en eigenlijk een beetje lachwekkend. De enigste die ik redelijk vond acteren waren: Aaron Eckhart en Michelle Rodriguez. Van de rest had ik niet echt de hoge hoed op! Het verhaal was matigjes maar leuk om te volgen. Het concept vond ik erg gaaf. Het Sci-Fi gedeelte van deze film was ook erg mooi en zou er clean uit. Goede film! Leuk om eens mee te nemen !

3.5*

Battle of Britain

Afgelopen bouwvakantie (is ook al weer een paar maanden geleden) heb ik de fantastische WOII film ‘A Bridge Too Far (1977)‘ gezien en ik was daarbij verkocht aan de WOII films van de jaren 60/70. Ook leuk het bekende gezicht van Michael Caine ook weer in deze film te zien, het is nou dan al drie WOII films waarin hij een rol speelt en ik blijf het leuk vinden om hem er bij te zien. Toch vind ik hem aan de Britse / Amerikaanse kant beter dan zijn rol binnen de Duitsers in de film ‘The Eagle Has Landed (1976)‘.

Battle of Britain is zeker leuk om gezien te hebben en behoord zeker fijn tot de collectie van WOII films. Toch vond ik de film op sommige punten langdradig misschien wel eventjes saai worden als er maar constant in de lucht gevlogen werd. Uiteraard is het hele concept het ‘vliegen’ en de Luftwaffe met daarbij de Royal Air Force uiteraard. De film laat wel een mooi aspect zien over het feit dat de Duitsers wel degelijk hebben geprobeerd England over te nemen en dan met name eerst via de lucht en het idee was om daarna via zee over te steken, want England was schaars op de grond en had toen nog als sterkste weerstand de RAF. Helaas was Hitler eigenwijs, ik weet het eigenlijk helemaal niet zo goed wat hij was, buiten gestoord, maar er zijn theorieën naar buiten gebracht na de oorlog wanneer hitler er voor koos om niet naar Afrika te gaan maar die troepen mee te sturen naar England had hij misschien wel kunnen winnen. Dan was de zorg om het westen stukken kleiner dan dat het eigenlijk echt in de WOII was, en kon hij na de overwinning op England zich meer focussen op zijn echte doel: Sovjet-Unie.

In Battle of Britain krijgen we een mooi zicht op de vliegtuigen van de Luftwaffe, dit waren onder anderen de Junkers Ju 87 ook wel door de meesten de ‘Stuka’ genoemd, een jachtbommenwerper. De Stuka’s hebben een Jerichotrompet ingebouwd en dat met het zoemende geluid, ook wel het gehuil in de lucht, wat onder meer omschreven word als “een vorm van psychologische oorlogvoering”, ook wel op Wikipedia. Toch zijn de stuka’s de meest gevreesde vliegtuigen in de WOII, daarom ook het psychologische gedeelte. Wanneer de geallieerden dit gehuil hoorden waren ze direct bang, en een Junkers Ju 87 zonder deze trompet is geen echte ‘Stuka’ meer. Toch misschien fijn dat deze aanvallen waren gebeurd in de eerste stadiums van de oorlog. Mocht de techniek van zich laten horen en de Duitsers als rond 1940 een Messerschmitt Me 163 of een Messerschmitt Me 262. De eerste ‘straaljagers’ en hierbij heeft nazi-Duitsland toch weer geschiedenis geschreven. Ook kwamen de Heinkel He 111 in de film naar voren, de Duitse bommenwerpers met van die glazen koepels aan de voorkant, geweldig mooie vliegtuigen vond ik dit!

Toch brengt de film Battle of Britain een mooi stukje historie met zich mee. Uiteraard word ook in deze film een stukje van Duinkerk laten zien, uiteraard een stad die de Duitsers moesten hebben. Duinkerk brengt een fijne plek om super snel naar de overkant te kunnen. Een fantastische basis voor de Duitsers, al ligt Calais misschien nog we weer een stukje dichterbij (dit is ook de stad waar een verbinding ligt, volgens mij een trein of met de auto, zo’n mega tunnel). Toch zou ‘ Cap Gris Nez ‘ een betere plek zijn geweest (nu weet ik niet of dit ook een groot uitvalbasis was). Zoek maar eens op, op google.

Zoals ik al zei is Battle of Britain nou niet een ‘super’ film, en werd ik soms best wel slaperig van het constante beeld van de vliegende vliegtuigen die helaas te vaak uit een zelfde hoek waren gefilmd. Tuurlijk vond ik de luchtgevechten ‘episch’, wel leuk om naar te kijken, en werd de aanval op London ook mooi in beeld gebracht, werd ik niet warm noch koud van het feit dat er constant beelden werden gebruikt waar de vliegtuigen in beeld zijn gezet. Ik ben misschien meer een persoon dat houd van de grondtroepen.

De film vertoond een verhaal dat de Duitsers de invasie op Frankrijk net achter de rug hebben en zich bekeren op England. Toch wel een groot vijand en een mooi land om in bezit te hebben, het is tenslotte toch wel een uitvalbasis geweest voor het westen en wanneer ze in de handen van de Duitsers waren gekomen heeft Amerika veel problemen weten te krijgen en, was het toch niet zo makkelijk geweest nazi-Duitsland te verslaan en misschien wel zover gekomen dat de invasie van nazi-Duitsland langer dan vijf jaar heeft weten te duren!

Redelijke film, leuk voor de zondag morgen, maar vond het niet echt ‘speciaal’, helaas. Op naar de volgende ! En uiteraard het pluspunt dat de Duitsers echt Duits spreken, en in het o zo mooie Berlijn een versie van Hitler optrad die zijn kunsten nog best realistisch wist te vertonen.

3.5*

“We are going to die. You're going to die, I'm going to die, we're all going to die... just not today.”

Ik zag echt ontzettend erg tegen de toch vrij lange speelduur op van deze blockbuster, waar ik persoonlijk in 2012 veel over heb gehoord maar nooit echt interesse had hem aan te knallen. Tien jaar later hem gekeken via ‘Netflix’ waar hij op gezet is, en ik moet zeggen dat het me allemaal nog helemaal niet tegen viel. De film heeft echt zijn opstarttijd nodig, die niet altijd even interessant wist te zijn. Overigens vond ik de openingsscène wel heel tof, waar de twee broers in een café zitten te praten over de toekomst van ‘Alex’ als er een knappe dame binnen komt wandelen en ‘Alex’ zijn kans schoon ziet om op haar af te stappen, en daarna een taak aangewezen kreeg om een kip-burrito te halen voor haar, wat grandioos fout gaat en een best komische scene uit komt. Ik hoopte meer dat dit ook de stempel was op deze film, helaas dacht ‘Berg’ daar anders over en houdt de stempel van de koppigheid van ‘Alex’ er wel in, al vond ik het komische stuk er aardig van af vallen.

Qua actie vond ik het overigens wel leuk, ik snap vast dat niet iedereen dit echt leuk vindt aangezien het patriotisme er van afspat, dit is denk ik wel het mooiste voorbeeld wanneer het schip van ‘Hopper’ neergehaald wordt en ze besluiten het museumstuk te laten varen, waar vervolgens de veteranen al op hun staan te wachten en ze er vandoor gaan met een schip uit de tweede wereld oorlog. En we weten allemaal wel dat Amerika hun veteranen heel hoog heeft zitten, niet zoals we dat hier kennen. Een mooi eerbetoon zeker, wellicht wel erg onnodig in mijn ogen om in deze film te gebruiken, maar dat terzijde.

De cast vond ik redelijk, ik vind persoonlijk die ‘Alexander Skarsgård’ altijd wel een leuke acteur maar, hij en ‘Liam Neeson’ worden beiden gebruikt voor de marketing, want beide acteurs zijn nauwelijks in de film te zien. Over beiden kun je daarom ook niet echt véél lof uitspreken, ‘Alexander’ is vooral het eerste uur vaker in beeld, en ‘Neeson’ komt zo nu en dan eens om het hoekje gluren hoe het gaat. De film draait voornamelijk om ‘Taylor Kitsch’ die er een vermakelijke rol aan over houdt. Hij deed het wel leuk maar, het was niks bijzonders. Ook ‘Rihanna’ tja, het was het telkens net niet. Gelukkig was die ook niet ontzettend vaak in beeld!

Het verhaal vond ik opzich best leuk te volgen. We volgen de Amerikanen (NASA) die een nieuwe planeet hebben gevonden in een ander stelsel, met hetzelfde leefklimaat als het onze. Ze sturen een verbinding die kant op en gaan door met de orde van de dag, een bepaalde feestdag voor de marine wanneer die planeet verschillende schepen deze kant terugsturen om ons water op te halen, en dat stukje is eigenlijk nergens echt duidelijk in de film naar voren gekomen. Het zorgt ervoor dat de aliens tegen de mensen komen te staan, en beiden hevig in gevecht terecht komen.

Dat laatste is misschien wel één van de grootste problemen in deze film, het daadwerkelijke doel van de ‘aliens’ in dit geval is mij dus nergens duidelijk geworden. Dat vind ik jammer, hierdoor creëert de film een actieloop voor zichzelf, waar we eigenlijk constant in de gevechten zitten te kijken maar het verhaal nergens echt naar voren komt, het nadeel van deze prent.

Al om al, vermakelijke blockbuster die echt moeizaam opgang kwam maar daarna best simpel was om af te kijken. Prima te doen, al zeg ik het zelf, en sowieso zijn dit soort film vaak wel mijn interessegebied, ik kan er van houden zeker als het gaat over buitenaards leven waar ze tegen moeten vechten, wellicht iets over-de-top soms.

“They shot my motherfucking maid!”

Wederom een film die ik jaren terug rond zijn release al heb gekeken als klein jochie maar, die eigenlijk door de jaren heen een beetje vergeten is. Toen ik gisteravond een film aan het opzoeken was kwam ik deze weer bij toeval tegen, en aangezien ik er nog niet op had gestemd en ook nog geen mening bij had staan, heb ik hem toch maar weer eens gekeken. Het was een prima zit hoor, en ik snap precies waarom ik dit elf jaar geleden helemaal geweldig vond. Dit waren van die typische films waar ik altijd heel goed op ging, en opzich nog wel ga hoor, want ook nu heb ik wederom een prima filmavondje gehad.

Overigens wel een typisch Tarantino-stylish filmpje die ik nog steeds best kan waarderen. Eigenlijk alle ingrediënten om gewoon een hersenloze actie prent te worden. Leuk drietal met Travis, die best leuk overkwam, geinig hoe hij toch als Engelsman zo'n typisch Amerikaans accent na kon doen. Heerlijk. Ja die drie gasten weten toch duidelijk de toon in deze film neer te zetten. Daarbij ook het gevecht met die vrouwen in de bar was gewoon heel vermakelijk maar, wel iets te makkelijk denk ik. Net zoals die bounty hunters in die truck als tweede vond ik wel leuk maar, daar had misschien iets meer uitgehaald kunnen worden.

Voor de rest een vrij zwak script, achja wat mag je verwachten? Concept was wel leuk maar, niet héél bijzonder en het verhaal is leuk maar gewoon makkelijk te volgen. De tijd vliegt overigens voorbij, en de film kijkt gewoon makkelijk weg. Prima tussendoortje voor op de donderdag avond na een vermakelijke pot Ajax.

Ik wist dat ‘Baywatch’ binnen enkele dagen op ‘Film1’ zou verschijnen en daar heb ik gister dan maar even uitgebreid gebruik van gemaakt, een film die best ‘positief’ ontvangen werd maar met de zit van gister kwam ik er al snel achter dat Dwayne Johnson niet in zijn beste rol zit. Qua komedie zit de film snor, vaak gelachen en dat lukte inderdaad zelfs met deze film maar over het algemeen was ik toch wat minder enthousiast en ook al moet het niet was ik toch nog best in verwachting van deze film.

Deze film geeft natuurlijk voldoende referenties naar zijn voorganger ‘Baywatch’, de popularie TV-serie. Geinig dat ook David Hasselhoff en Pamela Anderson nog even rond kwamen snuffelen in deze film, al was het in mijn ogen ook niet nodig, een leuke toevoeging mag altijd!

Toch ondanks het wat negatieve begin ben ik toch aangenaam verrast dat de film beter heeft uitgepakt dan dat ik dacht in het begin, ondanks dat hij niet aan bepaalde verwachtingen voldeed. Hoewel ik Dwayne Johnson zoals ik al zei niet op zijn beste vind acteren, vond ik zijn toevoeging in ‘Baywatch’ toch wel vermakelijk. De CGI zag er niet uit, dan zijn we daar over uit want hoe ze die helikopter er in hebben geplakt was wel erg amateuristisch. Toch maakte de komedie en het vleugje actie veel goed en daar was ik toch al snel blij om.

“Ronnie, I need your help. Because as much as I know about laptops, I don't know shit about computers...”

De cast vond ik leuk. Dwayne Johnson speelde een aardige rol in Baywatch maar soms vond ik hem wat matig acteren, en dan vooral duidend dat hij een soort Cage akkevietje heeft aangezien het er net op leek alsof je het van zijn gezicht af kon lezen dat hij zijn zinnen letterlijk op noemde, en dat vind ik wat storend. Ook kan Zack Efron of hoe die pipo ook mag heten mij nooit vermaken en vind het persoonlijk maar een lullo eerste klas. Daarbij deed Jon Bass het wel geinig, en we mogen natuurlijk de mooie dames ook niet vergeten. En dan was Alexandra Daddario in mijn ogen de knapste, en ze deed het ook het leukst van de dames.

Het verhaal was ook wel leuk. We volgen Mitch, gespeld door Johnson wie een luitenant is van de strandwacht. Hij moet samen met zijn team het strand veilig houden waarna hij een zakje Flakka vind. Op dat moment ontmoet hij ook de knappe vrouw Victoria Leeds. Het lijkt een gewone ontmoeting, en daarna volgen we al snel de nieuwe rekruten en hun aanstaande lid van het team Matt Brody, tweevoudig kampioen in zwemmen met twee gouden plakken. Zijn inwijding in het team gaat niet bepaald vlekkeloos en met wat problemen komt hij in het team. Nu gaan ze met zijn allen achter de flakka productie aan en komen weer snel uit bij mevrouw leeds die door middel van haar bood flakka na het vaste land haalt, want ze heeft geheime opslagruimten onder haar boot zitten.

Het komische stuk wat ik ervaren heb, is helaas wel met Zac Efron. Wanneer ze naar het mortuarium gaan om het lijk van de gemeenteraadslid te onderzoeken en daarna valt er ‘vet van een lijk’ op zijn gezicht. Ik vond dat wel een komische reactie. Of dat Ronnie vast zat met zijn penis op een bankje, en dat Mitch mevrouw leeds uit elkaar knalt d.m.v. een shell..

Ja, dan heb ik me toch achteraf nog wel redelijk vermaakt met ‘Baywatch’ en alhoewel de film nergens bijzonder zou gaan worden, is mijn zondagavond prima gevuld.

3.0*

Be Kind Rewind

Dit vind ik leuk. Films als Be Kind Rewind vinden vele mensen erg slecht. Dat kan natuurlijk. Maar ik vermaak me juist wel met dit soort 'droge' komedie. En dan voor Jack Black, leuk! De film gaat uiteraard nergens over, en hoe hij magnetisch werd was natuurlijk even snel verzinnen. Toch vond ik dat wel wat minder maar je moet er denk niet al teveel aandacht aan besteden hoe Jack Black omringt werd door het stroom. Ik had het er net nog over met mijn moeder. Maar dit is gewoon echt een film van niks, het gaat nergens over en het is gewoon even een avondje vermaak voor mij. Toch vond ik het leukste van de film hoe Jack Black het thema song van Ghostbuster ging na zingen.. Lols! Nee, de film was voor mij vermakelijk. Dit vind ik nou leuk !

Jack Black deed zijn rol dus leuk. En ik vind het echt een hele leuke acteur om naar te kijken. Yasiin Bey is mij niet echt een bekende acteur. Alleen The Italian Job en 16 Blocks ken ik waar hij is speelt maar de rest ook niet echt. Danny Glover deed het natuurlijk ook goed.

Het verhaal is natuurlijk gewoon niks. Het gaat van dit naar dat en de film eindigde raar. Toch heb ik me vermaakt. Het concept was natuurlijk wel geinig. Maar de hele film ging vrijwel nergens over. Dat zei ik ook al in het begin. Het verhaal slaat nergens op en het concept is natuurlijk ook niet van de beste plank. Maar ik heb me wel vermaakt. Daar gaat het toch om?

3.5*

“The only downer is, everyone's got the same idea. We all travel thousands of miles just to watch TV and check in to somewhere with all the comforts of home, and you gotta ask yourself, what is the point of that?”

Het is nu een paar weken terug dat ik samen met mijn collega naar Gerard Ekdom zaten te luisteren die het nummer ‘Pure Shores’ van de band ‘All Saints’ aan het draaien was toen mijn collega met de tip aan kwam zetten om deze eens te gaan kijken, wel een leuk idee en zeer goede tip!

Dus afgelopen zondag maar aan geslingerd, zonder te weten wat we er van moesten verwachten maar ik heb me ontzettend vermaakt. De jonge DiCaprio die hier nog vrij vel en erg goed weet te acteren en ook ‘Danny Boyle’ die hier een ijzersterke film neer weet te zetten. Het verhaal is niet helemaal hedendaags, en het kleine fantasietintje eraan maakt het leuk. Daarbij de wat gruwelijke scenes er door heen maakt de film spannender en houd je aan het kijken.

Het verhaal was leuk, een jonge DiCaprio die eigenlijk de wereld gaat verkennen en terecht komt ergens in Thailand die kant op. Hij komt hier een mysterieuze man ‘Daffy’ tegen die hem waarschuwt voor een eiland dat vol met wiet ligt. Hij gaat die kant op samen met twee mensen die hij tegen is gekomen en eenmaal aangekomen blijkt het paradijs toch anders dan verwacht. Ze gaan een heel avontuur tegemoet en de spanning word constant opgevoerd.

Nogmaals, erg leuke film die me van het begin tot het einde wist te boeien.

4.0*

Bean

Goeie film. Mr. Bean vind ik al heel leuk, zelfs toen ik jong was kon ik ervan genieten. Ik moet zeggen dat het nu een 50/50 gevoel is. De ene grap is leuke dan de andere. Maar zo leuk als de serie zou de film bij mij niet worden helaas!

Ik vraag me af of Rowan Atkinson nog normaal kan functioneren, buiten dat hij Mr. Bean speelt.. Wat een geniale gezichten kan die vent trekken zeg .. Haha! Nee, deze man heeft geweldige humor. In de serie altans. Zoals ik al eerder zei: "Maar zo leuk als de serie zou de film bij mij niet worden helaas!", en ik denk dat, dat ook echt geld. Want de serie lag je eigenlijk constant in een deuk. Waarbij je met de film de lol ietsjes minder hebt... Weet niet hoe het komt, ik denk ook dat de zweer die er hangt lager is dan met de serie! Jammer... Peter MacNicol deed het ook wel leuk, net zoals de rest van de familie.

Bean is wel een leuke film, het verhaal is leuk en soms ook weer niet. Ik vond het leuk dat hij van Geheime agent in Johnny English nu opeens een bewaker is in een museum waar kunst word tentoongesteld. Hij word uitgekozen door directie om naar Amerika te gaan met een schilderij die daar naar toe vervoerd word, met alleen ongelukjes en andere domme dingen die volgen. Het concept is daarom wel leuk, maar valt soms ook weer tegen.. Zo zie je maar weer dat je een heen en weer idee hebt bij de film. Waar hij het telkens net niet is. Stond toevallig op Netflix Nederland, waarnaar ik dacht: "Laat ik die maar weer eens gaan kijken."

3.0*

“Death came calling to my wife and daughters and i wasn't there to say no you can't have them”

De eerste film na de horrormaand is altijd weer even wennen, omschakelen en altijd ook een moeilijke keuze om dan weer even in je normale ritme te komen. Maar, het is ook altijd weer lekker, even iets totaal anders kijken en even af van een “verplichting” (al zou het zo nooit helemaal voelen, want dan is het ook niet zo leuk). Toch blijft zaterdag een standaard dagje om een horrorfilm aan te knallen, en aangezien de film die wij wouden zien niet helemaal gelukt was kwam deze al gauw op onze pad terecht. En hoewel dit niet een volledige horrorfilm is, (en daar legt de film duidelijk ook niet zijn nadruk op) is de film wel degelijk getagt door ‘IMDb’ als “horror” waardoor ik hem dus alsnog even mee kan nemen voor de “Horrorfilm Challenge” en, voor de zaterdag: horrordag.

Deze film was immers bij zijn release eigenlijk al heel interessant, het verhaal deed mij wel goed en zeker de cast vond ik heel aantrekkelijk. Niet dat ik op mannen val overigens maar, ‘Idris Elba’ is de laatste tijd natuurlijk veel in het nieuws geweest waar hij als kandidaat voor de “James Bond” reeks werd bestempeld. Hoewel dat niet goed uitpakte, is hij wel in een nieuwe film belandt omtrent leeuwen, wat natuurlijk prachtbeesten zijn. Hij speelde overigens een prima rol maar, van zijn charisma was niet veel te zien. En dat kwam eigenlijk door een constante en zelfde fout die ‘Kormákur’ beging: de film was te chaotisch.

En dat chaotische trok hij helaas te ver door. Dit resulteerde in een onoverzichtelijke film waarbij je niet even een moment had om te relativeren wat er nou daadwerkelijk gebeurde. Deze chaotische setting zorgde ervoor dat het script eigenlijk een beetje in het niets resulteerde, waardoor de film nogal langdradig kon aanvoelen op veel momenten, en dat merkte je vooral aan concentratieproblemen als kijker; je raakt snel afgeleid en bent niet altijd geïnteresseerd. En ja, ik snap dat je in een situatie als dit met vooral een concept als deze film een chaotische film creëert, alleen is het ook buiten de leeuwenscenes om. En dit was dus voornamelijk dat ‘Elba’ opgescheept zit met twee dochters (kinderen) die dus nergens naar luisteren, geen enkele instructie volgen en een constante overdreven drama opbouwen.

Neem het moment wanneer ‘Elba’ een verdovingsgeweer vindt in de truck, en hij in een strijd met de leeuw terecht komt. Wanneer je als kijker eigenlijk heel goed in de spanning meegezogen werd in zijn strijd, hoorde je constant een kind schreeuwen, of het goed gaat met haar vader, dat ze bang is en weet ik wat allemaal. Dit zijn momenten waarvan ik de realisme snap alleen, was dat iets te veel van het goede. En tijdens datzelfde moment sprong een andere dochter uit de auto omdat ze denkt dat ze het wel zou redden, die leeuw zou haar niks doen. Wat dus ervoor zorgde dat ‘Elba’ in de problemen komt. Of noem het constante weglopen en ga maar door. Dat zijn momenten waar een film te veel emotie gaat tonen, met te veel overdreven drama noch spanning.

Toch vond ik dat de film beheerst over een geweldig staaltje CGI werk. Dat mag echt gezegd worden, aangezien veel films waar dieren centraal staan (en dan voornamelijk met dit soort actie/horror werkjes) erg slecht overkomen met hun CGI. De dieren zijn vaak lelijk gegenereerd, en dat is hier toch niet echt het geval. Een zeker pluspunt in de film.

Daarbij is het concept leuk, en heel belangrijk om in een daglicht te stellen. En daarin werkte ‘Kormákur’ heel goed het script weg. Want als denk ik de meeste kijkers (en ik zelf ook) voornamelijk een redelijke thriller wegkijken met veel clichématige spanning en- actiescenes zit er ook een addertje onder het gras, en dat was hier toch wel het feit dat men de stroping aankaart in de film. Een veel voorkomend probleem in Afrikaanse landen waar vooral de rijkere westerse mensen deze prachtige dieren kapotschieten voor vermaak; het is ziek.

Het verhaal vond ik dus best goed, het doel althans wat men in de film deed. We volgen een bepaalde ranger die rond rijdt en zijn dieren controleert in het gebied. Het leeuwen knuffelen was in mijn ogen dan weer wat onrealistisch, omdat we toch te maken hebben met een natuurlijke omgeving en setting (je ziet het ook wel op YT maar dat zijn beesten in een eigen territorium). Het park zat immers dicht voor bezoekers omdat er veel mensen vermist raakten en men op zoek was naar de dader van deze vergrijpen als ze bij een bloeddorstige leeuw terecht komen die iedereen wil vermoorden. Het einde was immers ook mooi (althans de leeuwen), daarna eindigt het weer in de nodige clichés.

Dus ja, ik heb me prima vermaakt verder met de film. De film duurt wat dat betreft qua tijdsduur niet extreem lang. Toch miste de film wat schoonheidspuntjes in zijn script, en de eerder benoemde minpunten. Voor een zaterdag avond en vooral hersenloze actie; zeker een prachtige keuze.

"When I discovered drugs my world went from black and white to technicolor. I can never give that up. So I tell people what they want to hear."

Prachtige en ontroerende film, waarvan ik niet had verwacht dat ik hem zo ingrijpend zou vinden. van Groeningen is mij ook nog helemaal niet bekend, hoewel ik de titels van hem al wel een langere tijd ken heb ik me er nooit aan gewaagd, maar deze 'Beautiful Boy' was een kans hebber voor een plekje in mijn top 250 (wat is gelukt), en dan wou ik hem graag zo snel mogelijk wel gezien hebben. Vanavond voelde het goed aan, ik had niet zoveel zin in overmatig veel dopamine input, of een hersenloze film; een film met een diepgaand en ontroerend verhaal, dat past bij deze avond.

Drugs is één van de ergste dingen wat de wereld kent, en ik vind dat we dat best eens wat serieuzer mogen nemen. Met een kijk op de verwoestingen die drugs aanrichten, blikt Felix hier ook een scherpe blik op de destructie van een prachtig mens, maar vooral ook zijn omgeving. Mensen met een verslaving weten vaak niet wat ze aanrichten bij hunzelf, laat staan hun naasten, die dan al snel als vervelend over kunnen komen omdat ze "het niet snappen". En dat klopt ook, maar de hulp die men vaak wil bieden zeker met een liefdevol hart is immens groot, alleen ook dat stopt een keer.

van Groeningen probeert dit alles in een slordige twee uur te vertellen, wat met vlagen veelte kort voelt, maar ook op momenten echt heel lang aan voelt. Deze schommeling is immers ook iets wat me een beetje in de weg staat na het kijken van deze film. Want ik vind dat de film héél veel verteld, alleen ook heb ik het gevoel dat ik iets mis. De grootste vraag als kijker is: waarom? Waarom raakt Nic in deze verslaving terecht, wat is het achtergrond verhaal hiervan? Als je deze film kijkt wordt dit langzamerhand duidelijk, er is geen verklaring. Felix wil duidelijk laten overbrengen dat je niet op al deze vragen ook antwoorden kan krijgen, en neemt ons als kijker mee in de pijn die David ook voelt, maar ook met de vragen die onbeantwoord door zijn hoofd spookten.

Bij dit prachtige verhaal (althans; wat er ook maar prachtig aan is) hoort natuurlijk een sterrencast. Ik had nooit verwacht dat ik de combinatie Carell en Chalamet zo onwijs lekker zou vinden. Ze speelden beiden echt onwijs sterke rollen, maar ieder op hun eigen manier. Ik was er een beetje bang voor dat ik het spel van Carell niet passend ging vinden voor een film als dit, wat op het begin ook wel een beetje zo leuk. De empathie die Carell uitstraalt is best lastig te zien noch te voelen. De stalenblik die David uitstraalt is zeker in het begin nogal lastig te ontrafelen, maar de gebroken man later in de film klapt toch wel even voel op je bek. Je ziet David langzamerhand bezwijken in zijn eigen verdriet, maar ook in een stukje rouw die hij ervaart; het verliezen van zijn prachtige zoon. Chalamet speelt daarin tegen ook top, zoals we overigens wel echt van hem gewend zijn. Dit soort rollen zijn staan op zijn lijf geschreven, en ik hoop dat hij dit in de toekomst echt veel vaker op gaat pakken.

Ik ben het eens met het feit dat de film misschien iets te veel schommelt, en op een gegeven moment wel een beetje herhaaldelijk voelt. Na de zoveelste keer van een herhaling van zetten was niet echt nodig, wellicht had Felix kunnen werken dat we toch wat dieper op de materie in gingen, of speelde met wat dialogen die toch meer je ziel wisten te raken. Als nog ontroerde de film op genoeg momenten, maar soms knipt de film naar bepaalde momenten toe waar je de link gewoon niet makkelijk kan leggen, dat is lastig maar ook best jammer.

Met ‘Beckett’ laat ‘John David Washington’ nogmaals zien nog niet in de voetstappen van zijn vader te lopen en speelt hij het op een lager pitje. De film is namelijk niet heel bijzonder, het is best leuk om te kijken en je bent er zo doorheen maar het eentonige verhaal van deze film kan soms wat dwars zitten. Toch is het voor een ‘Netflix’ productie een keer een vermakelijker film en hoewel het verhaal dan wel erg cliché is, het is geen ramp om naar te kijken en daar ben ik al blij genoeg mee.

Hoewel de film veel schommelt wordt er wel een soms wat eentonige prent neergezet die later meer duidelijkheid geeft maar nergens echt een bijzonder verhaal kende. Ik vind het wel grappig als je niet snapt waarom hij achterna gezeten wordt in deze film, dan let je in mijn ogen niet helemaal op. ‘Beckett’ is met zijn vriendin ‘April’ op vakantie in ‘Griekenland’ waar de twee in een auto-ongeluk verzeild raken waar ‘April’ door overlijdt. Tijdens het ongeluk ziet ‘Beckett’ en jongetje in het huis die volgens de politie verlaten is, al meerdere jaren. ‘Beckett’ besluit terug te keren naar de scene om te kijken waar hij verongelukt is en komt daar bloed tegen van ‘April’ als hij opeens beschoten wordt door een vrouw en vervolgens ook de politie achter hem aan krijgt. Hij komt er achter dat hij het ontvoerde neefje (dacht ik) van de politicus ‘Karra’ heeft gevonden die is ontvoerd omdat ze niet willen dat hij president word van het land. ‘Beckett’ raakt hierdoor verzeild in een kat en muis spel met een politiek staartje.

De kat en muis spel zijn we wel gewend van andere films en deze film brengt eigenlijk niks nieuws. Hoewel de film best leuk begint en ook erg sterk kakt hij naar mijn mening naar verloop van tijd compleet in. De cast was prima, ze deden hun ding maar ik vond niemand er echt uitspringen in mijn gevoel. Redelijke thriller film die ondanks het clichégehalte wel redelijk makkelijk wegkijkt.

3.0*