Opinions

Blue Ruin

Blue Ruin is een exacte productie waarbij ik kan vertellen dat het niet mijn voorkeur heeft. Mijn hart gaat niet sneller kloppen bij het kijken van Blue Ruin. Dit is zo'n typische productie waarbij ik blij ben dat ik de plotomschrijving vooraf eventjes gelezen heb. Wanneer ik dit niet had gedaan zat ik met de gebakken peren hier in mijn gloednieuwe bureaustoel want dan wist ik voor de helft niet waar deze film over gaat. Informatie komt heel traag op je af, je word eerst nog beloond met een paar mooie scenes, dat wel. Onder andere de badkamer scenes dat hij Wade in zijn nek en hoofd steekt.

Deze wraakfilm heeft een prima verhaal in zich verwerkt. Een echte 'wraak' film kon ik het niet noemen, die zie ik liever in het horror genre waar iedereen open gehakt word. Toch is dit een leuk alternatief. De vader (en volgens mij ook de rest van de familie) van Dwight is vermoord door Wade. Hij gaat op jacht wanneer hij hoort dat Wade weer vrij komt. uiteindelijk vermoord Dwight bijna de hele familie, en op het eind, doorzeefd met kogels, eindigt ook zijn leven.

Het concept was leuk, verhaal kon dus wel. De film was niet echt erg speciaal maar voor een tussendoortje of, zoals nu nood. Dat ik dus als nood in mijn kijk lijst ga zoeken is dit een prima vermaakje. Niks bijzonders, gewoon een redelijke avond wegkijker!

3.0*

Blue Streak

Net Blue Streak voor de tweede keer gezien en wat heb ik weer gelachen om de rol van Lawrence. De film heeft leuke actie scene's en de grappen zijn ook geslaagd. Ook geinig dat Lawrence overal onderuit kwam. Het begon met een Pizza bezorger, toen werd hij rechercheur, toen was het opeens iemand van de IZ. Toen was hij FBI en toen op het laatst is het een Mexicaanse politie agent. Lols. Nee ik heb me echt weer heerlijk vermaakt dankzij Lawrence.

Martin Lawrence vind ik echt een hele leuke rol spelen wat ik echt wel bij hem vind passen. Luke Wilson speelde zijn rol ook leuk. En uiteraard heb ik ook in een deuk gelegen om Dave Chappelle. Heerlijk..

Het verhaal was leuk, en zeker geinig. Het begon al verdacht dat hij op de vrouwen WC zat uiteraard. Nouja goed, hij komt elke keer wel in de nesten maar hij haalt zich er ook weer telkens uit. Het concept is ook geinig. Wat begon bij een diamant roof eindigde onverwachts. Dus, zeker leuk om eens mee te nemen. En ik veranderen mijn cijfer niet.

4.0*

Body of Lies

Toch een redelijk goeie film met Leonardo DiCaprio waar eens een totaal andere oorlog naar voren komt I.P.V. de tweede wereld oorlog films (waar ik een hele grote fan van ben!). Ik moest zeggen dat ik me wel 'vermaakt' heb met deze film, natuurlijk nooit een leuk onderwerp maar het is er wel. En, ik vind dat deze onderwerpen altijd wel aanbod moeten komen hoor. Het is er genoeg en ik vind dat mensen dat echt wel te weten moeten komen! Russell Crowe speelt ook een goed rolletje in de film. Zo vond ik zo'n beetje alle acteurs en actrices wel leuk spelen. Goede film waar je zeker je aandacht even aan moet geven om hem te snappen. Goed verhaal en goed concept, leuk om eens mee te nemen!

3.5*

Ik hoorde dat er een verfilming was over één van mijn favoriete zangers en een band die hoog in mijn lijst staat (nummer vijf in mijn top 10 op MusicMeter) kon mijn pret natuurlijk niet meer op. Ik keek er ontzettend erg naar uit, geniet altijd nog dagelijks van hun muziek en dat allemaal met de gedachten dat ik gewoon nog ‘vloeibaar’ was toen dit allemaal gebeurde, en Mercury dood is gegaan. Tja, mijn leeftijd zit helaas niet altijd even goed mee en ik vind het altijd nog erg jammer dat ik de beste man nooit écht heb mogen mee maken en nooit hun liedjes groot heb zien worden, toen ik op de wereld kwam waren de nummers van Queen nota bene al erg groot en was Mercury langzamerhand al zes jaar dood, ging zijn zevende jaar bijna in.

Gisteren, twee dagen na de release in de bioscoop heb ik toch besloten er na toe te gaan en om mijn moeder eens te verwennen op een dagje uit heb ik haar gezellig mee genomen, die houd ook wel van vele ‘Queen’ nummers en ik wist dat ze de film wel kon waarderen. Gelijk de V.I.P. stoelen in de Vue in Deventer gepakt en er even lekker voor gaan zitten. Ik kon echter goed merken dat de film geliefd werd in het eerste weekend, de avonden zaten dermate vol dat we maar gekozen hadden voor de middag, niet zo druk als de avond maar een rijkelijk gevulde zaal en tot mijn verbazing ook aardig wat leeftijdsgenoten (en vooral ook ouderen). Leuk om te zien dat een film als deze toch gewaardeerd word en de band ‘Queen’ en ook frontman ‘Freddie Mercury’ nog steeds zoveel kijkers weten binnen te halen, zo kun je zien dat zelfs anno 2018 de muziek van ‘Queen’ leeft en ik als metalhead ook niet van plan ben ooit te stoppen met luisteren

Ik zelf vond de cast geweldig. Goed gevonden acteurs die een ieder de bandleden prachtig naar voren wisten te halen. Natuurlijk leek Rami Malek er uitstekend op, prachtig gecast en zeker een hele mooie uitvoering. Rami nam de rol als Freddie serieus en bracht het goed bij het publiek over. Zeker de Live Aid versie van Freddie was ontzettend goed maar in de begin fase moest ik nog wel even aan Rami wennen! De beste look-a-like was in mijn ogen Gwilym Lee als ‘Brian May’, goed geacteerd en vaak kort door de bocht! Voor de rest deed de cast het prima, de drummer vond ik zelf wat minder maar ook de bassist (zeker bij het maken van ‘Another one Bites The Dust’) leek met vlagen op de John Deacon!

Het verhaal daar klopte eigenlijk niet helemaal, en dat irriteerde mij soms wel (en dan hebben we het over de chronologische volgorde)! Toch om hier op verder te discussiëren wil ik je graag door verwijzen naar het prachtige stuk van ‘Drs. Daja’, ook al staan we niet in één lijn met de gedachten na de film, qua gelijkheid kan ik hem niet verbeteren.Lees zijn review eens een keer door, dan kun je zien waar de film zich vreselijk in vergist en vooral de verkeerde richting mee inslaat. Het is leuk om de levensloop van Mercury en de band ‘Queen’ naar voren te halen maar doe het dan wel rechtvaardig en verdraai de boel niet zo ontzettend erg. Dit is toch wel het gene wat me wat raakte tijdens het kijken en wat me er van weerhoudt om de film zeker niet hoog te laten scoren. Als het verhaal ook nog eens goed klopte, in een goede volgorde dan wel te verstaan, had de film véél beter kunnen scoren. Bryan Singer weet voor de rest er een prachtig plaatje mee neer te zetten, en het gebruik van de echte stem van Mercury onder de nummers konden niet alleen maar lovend naar mij toe komen, daar genoot ik echt van.

Waar keken we nou precies naar? De levensloop van de iconische en legendarische frontman Freddie Mercury of het moeilijke en succesvolle loopbaan van de band ‘Queen’? We gaan constant twee kanten op en dat is soms best moeilijk om te volgen en misschien nog wel te begrijpen. Zo zien we bijvoorbeeld vaak de successen van ‘Queen’, het ontstaan van de band en de ontzettend snelle groei naar succes. En natuurlijk het excentrieke leven wat Mercury leed, het standaard beeld met één meisje waar hij verliefd op werd maar echter er later wel achter kwam biseksueel te zijn, terwijl je uit de film er een nadruk op krijgt dat hij homoseksueel was. De wil tot succes en omgaan met verkeerde vrienden. Natuurlijk draait het om Freddie, dat snapte ik wel maar er was soms een verwarrend beeld in het verhaal dat je even niet meer wist wat je er mee moest. Na een tijdje goed nadenken en alles op een rijtje gezet te hebben kwam ik er wel wat steeds vaker uit en werd het beeld van de band noch Mercury samen gevoegd tot één geheel waar je het echte familie gevoel door kreeg, zoals men ook vaak suggereert in de film.

Toch, als fan van de band ondanks dat ik nooit wat heb mogen mee maken van de heren, heb ik ontzettend genoten van de film, moest ik lachen van de grappige momenten en ontroerde mij een hele boel in deze film. Ik zat vaak met een brok in mijn keel of met tranen in mijn ogen, omdat ik Freddie tot op de dag van vandaag nog steeds bewonder en ik nog steeds kan genieten van de muziek die deze band heeft gemaakt. Toch een band die in mijn top tien staat (ook op MusicMeter) en een band waar ik nog steeds geen genoeg van heb. Ik heb me prima vermaakt, niet kijkend naar dat ene irritatie puntje!

4.5*

Bolt

Bolt is toch wel een animatie serie die ik toch al erg lang in mijn lijstje heb staan en dan eindelijk heb kunnen kijken via Netflix, wat toch wel erg vermakelijk was. Ik heb Bolt natuurlijk nog nooit gezien, hij staat al wel een langere tijd in mijn oog punt en het heeft me altijd een leuke film geleken en achteraf is hij toch aardig gelukt!

Het is een film waar Bolt een hoofdrolspeler is (als hond) binnen een actie serie. Hij denkt dat dit echt gebeurd en word voor de buitenwereld afgesloten. Hij ontsnapt en komt er achter dat er toch iets anders is dan hij denkt, hij wilt terug en gaan een mooi avontuur tegemoet!

Het verhaal en concept waren leuk, over het algemeen een leuke animatie film van Disney en ik kon hem prima afkijken.

3.5*

Het Bombardement

Het geen wat ik nooit wil zien. Is een Nederlandse zanger of zangeres die ook nog eens de film wereld probeert te betreden. Wellicht zullen sommigen dit wel lukken. Maar de meerderheid gewoon weg niet. Zo zag ik dat bij Marco Borsato in Wit Licht. Nu zie je dat ook weer terug bij Jan Smit in Het Bombardement. Helaas probeer ik mij vaker terug te trekken als ik dit zie. Maar aangezien het hier over de tweede wereld oorlog gaat, kon ik hem niet overslaan. Het concept tweede wereld oorlog spreekt mij erg aan, en ben erg geïnteresseerd in dat stukje geschiedenis van de wereld! geen van alleen werkt goed uit bij deze Nederlandse film helaas. Het is al wel eventjes dat ik hem gezien heb, maar ik weet nog wel dat ik mijn aandacht er goed bij moest houden, al lukte dat amper. Zonde! En het moet dan ook nog eens gaan over een heel erg belangrijke onderwerp op Nederlandse bodem rond die tijd. Ik kan er niets beters van maken. Natuurlijk verschillen meningen van elkaar, en ik vind deze film gewoon echt aan de slechte kant.

1.0*

"There are five basic contaminants in a crime scene. I'll skip to the worse one. Other cops.”

Ik vond het best wel een vermakelijke misdaad prent als ik heel eerlijk moet zijn. Toch snap ik de enige kritieken wel, het was wat dat betreft geen moeilijke film. Maar ik denk ook niet dat, dat per definitie echt nodig was geweest bij deze film. Ik vond de cast waanzinnig qua namen, zet Washington maar in die rol neer, en nog vond ik hem best sterk overkomen. Ik zou ook niet zo gauw iemand anders weten die een rol als dat beter had kunnen doen. Wel viel me op dat ik Jolie niet bepaald sterk vond spelen maar, dat kan aan mij liggen. Ze kwam toch wat ongemakkelijk over, zeker in het begin maar, ook op momenten dat ze iets te hysterisch werd, wist ze ook niet bepaald sterk over te komen.

Het plot vond ik allemaal wel aardig, het is geen hogere wiskunde en zoals ik al zei, de film is qua verhaal totaal niet moeilijk. De nodige clichés fladderen rustig in het rond, en iedereen doet wat die moet doen maar, de film volgt vooral netjes het boekje. Ik vond het persoonlijk geen nare film maar, ik ken ook wel betere uiteraard. Toch erg mee vermaakt overigens, en nergens echt verveeld. Zeker op het begin heel erg sterk, daarna verloor het wel zijn charmes.

"I'm gonna come. Are you?"

Dit vond ik behoorlijk matigjes hoor. En eigenlijk had je dat van te voren al wel kunnen verwachten, want de de stemgemiddeldes zijn ook behoorlijk laag. Maar deze wannabe-porno film weet gewoon weinig te boeien, en is vooral erg cliché. Toch jammer, want de film begon best interessant, maar de echte toevoeging van die opener mis ik volledig. Het grootste probleem is dat de film met zo'n opener eigenlijk een hele andere verwachting schetst van hetgeen wat je daadwerkelijk krijgt, en dat zijn dingen die ik echt heel erg haat. De film kakt vervolgens behoorlijk diep in, en weet eigenlijk nauwelijks te boeien tot het slotstuk, wat met een simpel kat en- muisspel ook zo voorbij is en eigenlijk weinig te bieden heeft. De film kan bloederig zijn, en zels nog een beetje gore, en daar scoort de film ook echt wel zijn punten mee.

Vooral vaak erg vaag, en met zijn kleine cast weet de film daar ook niet mee te boeien. Morgan kiest er dan maar voor om een lading aan seks toe te voegen in deze film, iets wat blijkbaar nodig is in haar ogen, maar wat ik compleet mis. Wellicht om het dan toch nog wat aantrekkelijker te maken, al zie je weinig. Net zoals de pijl die door de balzak schiet van de vluchtende man in de opener, al vond ik dat best om te lachen. De film is best kaal, en verdiende wel meer aandacht, maar is als tussendoortje prima te verwerken.

Bone Tomahawk is mij eigenlijk spontaan op de tv gekomen. Ik wou eigenlijk de film ‘ Nekromantik (1987) ‘ kijken alleen kreeg ik wat meer zin in een new-wave film waarvan ik zelf ook weet dat ik eventjes kan genieten van de nieuwere films. Ik houd van de jaren ’80 horror films maar ik had vorig jaar al gemerkt tijdens een andere horror challenge dat ik na een tijdje deze films spuug zat was: ik keek ze te vaak achter elkaar. Om dit, dit jaar weer te voorkomen (want ik heb veel jaren ’80 horrors in mijn lijstje klaar staan) heb ik besloten om even de film ‘Bone Tomahawk’ op te zetten, die ik gisteren heb gestreamd via de diensten van ‘Film 1’ waar ik ook te weinig naar kijk vind ik persoonlijk. Mijn moeder had hem al eens eerder gezien en vond deze te gek en heftig, nu kijkt ze niet vaak horrors dus ik was enigszins benieuwd. Achteraf vond ik het niet zo lovend zoals de woorden van o.a. mijn moeder waren en was de film meer en deels wat slaperig en vooral niet spannend. Op het eind kwam er eens wat meer leven in de film en begon de film ook wat harder te worden al heeft dat deze film niet gered.

Om heel eerlijk te zijn mogen ze in mijn ogen de genres veranderen naar Western/Horror, ik zelf ben een niet al te grote van fan van de western films al kijk er af en toe wel graag naar. Ik mis zeker nog wat Western klassiekers in mijn lijsten en die wil ik binnenkort ook wel even kijken, ook deze film viel me een beetje tegen en hoewel de setting goed was, het begin was gewoon saai. Je word wat opgepept door S. Craig Zahler als je in het begin van de film de eerste ontmoeting krijgt met de kannibalen en opmerkt hoe bloederig de film gaat worden maar na de fantastische introductie zakt de film kei, maar ook keihard in elkaar en zijn sommige dialogen moeilijk te volgen of, moeilijk te begrijpen omdat de film soms wat rommelig door raast. Daarbij is je concentratie behouden bij ‘Bone Tomahawk’ ook een opgave omdat, dat ook niet altijd lukt. Het verhaal is simpel en daar snoept de films soms ook niet al te veel goeds van.

Kurt Russel speelde een aardige rol. Patrick Wilson vind ik ook een heerlijke rol spelen met soms geinige scénes alleen ben ik zijn gezicht wel meer gewend bij de geesten films (o.a. Insidious) en ik vind hem daar ook beter passen dan in zo’n western film waarbij weinig paranormale dingen gebeuren. Voor de rest kent de film een redelijk cast maar het word verder niet echt speciaal meer.

Zoals ik al zei, het verhaal was wat slapjes. We volgen in het begin meerdere mensen: Kurt als Sherrif Hunt, de local sherrif van het kleine plaatsje ‘Bright Hope’ die de wilde westen van Amerika. En we volgen Patrick Wilson samen met Lili Simmons als de duo O’Dwyer. Wanneer er een moord word gepleegd en de Deputy Sherrif Nick samen met Samantha O’Dwyer worden ontvoerd gaan Sherrif Hunt, Arthur O’Dwyer, Brooder en Chicory met z’n vieren op pad om de ontvoerde mensen te zoeken en de daders te pakken (vermoorden). Hun reis gaat alleen niet helemaal goed omdat Arthur gespalkt is, hij is van het dak gevallen en heeft daar bij zijn scheenbeen(?) gebroken (dacht ik).

Hij strompelt er maar wat achteraan. Wanneer ze gaan slapen spannen ze een draad uit dat geluid maakt, en daar komt Brooder mooi in actie wanneer er een hond op het draad loopt en gelijk neergeschoten werd, prachtige scéne. Ze komen uiteindelijk met drie man aan bij de plek waar de kannibalen leven en moeten een moedig gevecht houden om te blijven leven waar brooder helaas dood gaat. Sherrif Hunt word samen met Chicory ontvoerd en ook gevangen genomen waar ze twee vermisten tegen komen. Gelukkig hadden ze een pad achtergelaten voor Arthur die hun even later kon helpen ontsnappen en ze met drie man weer weg gingen want de Sherrif kwam helaas ook om het leven.

De kannibalen in ‘Bone Tomahawk’ waren toch wel de personen waarvan de film leefde en spannend werd. Te gekke wezens en vooral de leader van de stam waren gaaf. Om zo Deputy Nick te ontleden, wat gaaf! Ook op het eind dat je die twee vrouwen zag liggen gaf toch af dat er in die stam toch één ding gold, vrouwen waren om nieuwe strijders te creëren en de mannen waren goed voor het vechten. Ze hebben de vrouwen kreupel gemaakt. De benen en de armen waren er af en ze hadden twee houtjes in de ogen omdat ze ook niks mochten zien. Dit waren toch wel de scénes die deze film in stand hielden op de valreep. Al om al, redelijke film die wel te lang duurt, het eind was te gek en de kannibalen zagen er vet uit.

3.0*

The Book of Eli

Ik denk dat The Book of Eli een perfect voorbeeld is hoe je ook een Drama / Actie film in elkaar kan zetten zonder dat je, je enigszins begint te vervelen. Ik moet toegeven dat ik Denzel heerlijk vond acteren en daadwerkelijk ook wat mooie actie moves neerzette. Daar moet ik het eigenlijk nog wel over hebben want, ik vond de actie scènes toch wel erg sterk er uit springen en ik heb me er echt niet door verveeld. Ook bij dat huis, of met zijn zwaarden. Denzel maakte je wel af. Mila Kunis deed het ook wel leuk. Het verhaal was goed maar had een simpel algemeen, het concept daar in tegen vond ik ook erg leuk bedacht maar er was simpel verhaaltje omheen gebracht. Goed om eens mee te nemen! Deze stond al een tijd op mijn kijk lijst.

3.5*

Een op het eerste gezicht best onderhoudende film, zo lijkt ‘The Book Thief’ al snel positief de boeken in te gaan ( ? ). Toch na maten de film wat doorspeelt kom ik er toch achter waarom deze film een niet al te goeie herinnering aan mij heeft achtergelaten, de film word na een tijdje best langdradig, véél van het zelfde zonder enige sfeer. Toch vond ik de acteerkunsten redelijk, in mijn ogen deed inderdaad Sophie Nélisse het beste qua acteren, en dat voor iemand die kinderen normaal niet leuk vind in films.

De acteerprestaties waren niet al te best in deze film, vooral van Emily Watson kreeg ik een punthoofd. Niet puur omdat ze een best wel strenge rol had gekregen in deze film als Rosa Hubermann maar, ze kwam best slecht over en was aardig slecht. Geoffrey Rush vond ik persoonlijk wat leuker in deze film maar ook hij kwam een beetje het zelfde over als Emily. En zoals ik al zei deed in mijn ogen Sophie Nélisse het, het beste in de film.

Ik denk lichtelijk wel waar het een beetje vandaan komt, dat ik de twee ontzettend slecht over vond komen. Dat is namelijk de slechte keuze van Brian Percival geweest om de twee als een soort Duitsers over te laten komen, en dusdanig met een soort accent moeten praten. Daarbij praten ze gewoon in de hele film Engels, ik weet dan zo niet of hun weeskindje (Sophie) Engels was, dit is me wat ontschoten. Maar, wat kwam dit ontzettend amateuristisch over zeg! Ook het irritante gedoe dat ze constant Duitse woorden in hun zinnen roepen: ‘Saumensch’, ‘Ja’ en ‘Nein’ zijn toch wel de woorden die je zoal tegen kan komen, en daar werd ik niet bepaald blij van. Doe dan alles Duits of alles Engels, maar niet zo verkakt als hoe dit nu klonk!

De setting is keurig, zoals ik al zei zag het er erg strak uit. We volgen de tijden van de oorlog, op komst en ondergang van het Derde rijk in Duitsland. Onder andere de propaganda beelden die we volgen als in het zien van de grote vlaggen met de swastika’s erop en het aanbidden van de grote leider. Daarna zien we Duitsland in tijden van oorlog, schuilen en het leven in angst. Waarop we zien dat de Derde rijk was verslagen en de Amerikanen hun intrek hebben gemaakt in het plaats waar de film zich afspeelt (wat ik ook weer ben vergeten). De deportatie van de Joden en zelfs een schuilplaats bieden aan een joodse jongen worden hier in beeld gebracht, dit was prima.

Het verhaal was prima. De familie Hubermann nemen een kind in huis wat hun ‘dochter’ word. De familie leeft tijdens oorlogstijden en ze kunnen haar het beste vermaken door het lezen van boeken. De film staat in het teken van boeken, daardoor ook de titel. Op een dag moeten ze alle boeken verbranden en besluit Liesel er eentje uit te halen, eentje te stelen wat te strengste verboden is volgens de nazi’s, ze werden tenslotte verbrand. Eenmaal thuis aangekomen blijkt het ook nog eens dat ze een onderduiker in bescherming moeten nemen en loopt de film zo rustig door. Een onderdrukte bevolking wat leeft in oorlogstijd, met een gezin wat moet zien te overleven en uiteindelijk dood gaat door een verrassingsaanval nadat er een bom op hun huis valt, speciaal word het nergens.

Al om al, een onderhouden film die nergens echt spannend weet te worden maar voor zo tussen door en qua setting best prima weet te verassen. Zo vond ik het wel gaaf ze het volkslied van nazi-Duitsland hardop aan het meezingen waren, en in volle glorie 'Sieg Heil' riepen.

3.5*

The Boondock Saints II: All Saints Day

Slechter dan deel 1 dan. Dat sowieso. The Boondock Saints II: All Saints Day is het vervolg van The Boondock Saints waarbij een geheel nieuwe wijze van moord 'simuleren' voor mij werd voorgeschoteld. Ook in deel twee kwam dit weer voor alleen miste ik Willem Dafoe. De actie was oké. Helaas weet ik, voor zoverre het mij bekend is, dat een Desert Eagle maar 7 kogels heeft. ( , verbeteren mag!). Helaas in deze film is het wel meer, want nee, ze hoefden weer (bijna) nooit te herladen. Bah!! Zo verschrikkelijk als zo iets gebeurt . . En ook hier mis je dat Ierse accent.

Gelukkig, echt gelukkig hebben Sean Patrick Flanery, Norman Reedus en Billy Connolly hun oude rollen behouden. Dit is een pak van mijn hart en nu kon ik weer fijn naar de film kijken. Clifton Collins Jr. was een leuke toevoeging maar, Julie Benz was dit in de verre verte niet. Het is een knappe vrouw, daar niet van. Maar ik vond haar echt verschrikkelijk irriteren en wat een rot stem heeft ze. Je had bijna de neiging dat je de TV op mute wou zetten wanneer zij aan het praten was.

Het verhaal was dun maar oké om te volgen. Het concept is goed maar herhaald van deel 1, maakt niet uit want want het was wel leuk om te volgen. Zeker even kijken als je deel 1 hebt gezien. Al om al, goed om je avond te vullen maar geen topper. Net aan een voldoende!

3.0*

The Boondock Saints

Ja... Ja... Wat moet ik hier nou van zeggen. Ik vond het gewoon een hele goeie film. Maar ik denk dat je er een beetje van moet houden. Mijn moeder vond hem namelijk niks aan. Het is opzich een best wel lekker actie filmpje waar dus de actie goed afspeelt en je, je bijna niet verveeld. Het bidden voor een dood vind ik er best wel vet uit zien. Het doet me echt denken aan een soort Assassin. Gaaaaff!!! En het stukje wat ik echt leuk vind aan de film is....... dat je ze eerst naar binnen ziet rennen. Dan gaat het beeld naar de politie toe en daarna legt de FBI agent het uit met het beeld van de twee mannen weer. Leuk!!! Willem Dafoe is een engerd. Aldus mijn moeder. Sean Patrick Flanery en Norman Reedus speelden hun rolletjes leuk alleen ik miste het pure Ierse accent. Voor de rest deden de andere acteurs het leuk. Het verhaal was leuk. En het concept was ook geinig. Al om al leuk om eens gezien te hebben!

4.0*

Das Boot

Op aanrader van John Milton en dankzij Netflix dan toch Das Boot gezien. Een van de legendarische WWII film volgens de statistieken die er gemaakt is op dit moment. Misschien brengt de toekomst nog iets veel beters (Wat ik zo niet denk). Toch brengt Das Boot iets met zich mee wat mij niet honderd procent kon bekoren, misschien lag het aan de soms iets te lange scenes waar je toch wel erg vaak door heen moest bijten, al was dat ook zo bij Der Untergang (2004) en misschien wel meer, maar dat is toch mijn lieveling WWII film die ik gezien heb, ondanks dat Das Boot hoger staat in de toplijst. Verveeld heb ik mij niet, dat zeker niet. Das Boot brengt dankzij zijn knusse setting toch een soort sfeertje over. Soms een prettig sfeertje maar vaak ook een naar sfeertje dat je de angst van de bemanning toch aan kon voelen.

Bij de omschrijving word echter al verteld: "Naarmate de U-96 op de Atlantische Oceaan vordert, neemt de verveling drastisch toe." Wat je soms misschien te vaak tegen kwam. Dit word (zoals hiervoor al verteld) gecompenseerd met het sfeertje en zelfs met een paar goeie actie scenes waardoor je haren toch echt wel recht door overeind komen te staan en die toch wel mooi in beeld gebracht zijn. Ook kon je goed zien hoe zwaar het kon zijn voor een onderzeeër dankzij de waterdruk wat er op komt en tegelijkertijd de gevaren boven het schip, oftewel de torpedo jagers. En ook dit word mooi in beeld gebracht.

Qua acteerwerk ligt de film op een mooie plek, het acteerwerk van de bemanningsleden waren prima en dan kwam je ook verder mee in de film. Ik weet niet of een langere versie mooier was, ik vond deze versie al prima. Het concept kan prima worden uitgelegd namaten de film door dendert en de uitgebreide plotomschrijving kan nog maar net in de 149 goed passend gemaakt worden, dankzij de vele details die de film weggeeft is dit vaak wat moeilijk. Dit zie je wel vaker met films die een concept met zich mee dragen waar de regisseur toch het gevoel heeft om veel dingen in detail mee te brengen. Maar dat maakt een film mooier en fijner om naar te kijken en wat je vaak niet hebt met een film waar een kleiner budget aanzit. Al zal zulke film ook vaak niet saai zijn, wat deze film nogmaals ook niet was.

Het kan zo zijn dat mijn interesse in de marine minder groot is dan de lucht- landmacht ook binnen de WWII films kan ik dit dus terug zien. Maar ondanks dat mijn interesse niet echt in de buurt van de marine ligt was de film prima te verteren en heb ik zeker geen 149 minuten weg gegooid. De film is anders dan wat ik verwacht had, maar slechter is hij daar niet door geworden. Integendeel zelfs, de laatste 10 – 6 minuten word je nog een bombardement op de haven voorgeschoteld , en dat was een echte finale om een mooie film afte sluiten. Verdiend plekje in mijn top 10 en binnenkort maar eens een uitgebreide versie binnen halen!

4.0*

Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan

Deze vond ik best wel leuk. Ik denk helaas niet dat als je niet van deze humor houd, deze ook maar niet moet kijken. Want er kwam veel flauwekul langs gevlogen.. Zoals de twee die naakt door het hotel rennen, ja, je maakt mij wel aan het lachen hoor Ik vond het wel jammer dat de mankini maar heel even voorbij kwam maar, zo herken je Borat wel gelijk haha! Nee, ik vond de film zeker wel geslaagd en dat accentje van Borat was ook geweldig natuurlijk haha!

Sacha Baron Cohen speelde zijn rol zeker goed en ik kon aardig lachen om hem. Vooral dus om zijn Engels. Haha... Ken Davitian deed het ook goed, en ja, voor de rest kwam er niet echt iemand in voor natuurlijk...

Het verhaal is inderdaad erg mager. Maar tja, dat had ik opzich ook wel verwacht als ik Borat zou gaan kijken hoor.. Het concept daar in tegen is zeker leuk en ook leuk om te zien, ik heb namelijk nog niet eerder zo een film gezien. Natuurlijk wel dat iemand uit een ander land Amerika wou bezichtigen maar niet zoals dit, en dan ook nog die rot kop van Borat der bij haha! Dus met dan aan het verhaal is het wel wat minder maar de grappen en Borat maakte het toch wel goed.

3.5*

Typische seagal film.

Kan maar een keer geraakt worden, en dan ook net weer in zijn vest.

Eentonig dus de standaard 3.0 bij mij krijgt deze film

Toch omdat het wel vermakelijk was kwa actie scene's

Pfffff, dit was niet best. Eigenlijk voorafgaand weet je wat je gaat krijgen, zonder enige twijfel. Zie er dan ook maar eens door heen te komen wat me hier nauwelijks tot niet lukte. Ik denk dat het een uur lang afzien was, dat ik op een gegeven moment echt dacht dat ze seks gingen hebben met die motoren van ze. Ik heb denk ik nog nooit zo iets saais gezien als dat, maar goed; de naam, omschrijving en alles roept precies op wat deze film brengt. Maar er had voor mij ook wel wat meer in kunnen zitten, ik had namelijk niet verwacht dat ze het zo letterlijk zouden nemen als dit.

Het einde was nog wel vermakelijk, waar er eindelijk ook eens wat schot in de zaak kwam en eindelijk wat meer actie. Maar meer dan dit kan ik hier ook echt niet van maken. Acteerwerk is bagger, regie was matig en het script was echt saai. Ik snap best dat motorliefhebbers (wat ik zelf overigens ook echt wel ben) die echt alleen puur daarvoor kijken hier wat mee kunnen, ik niet.

The Borrowers

Dit vond ik toch wel een draak van een film! Ik heb me totaal niet vermaakt met de manier hoe hij overgebracht werd. De film zag er niet uit, rommelig en lelijk gefilmd. Totaal dus niet mijn film. Vat mij niet verkeerd op. Het is allemaal erg leuk bedoelt maar, het is vreselijk uitgewerkt en ik heb me avondje niet echt vermaakt! Het acteer werk is matig. Vooral van meneer Potter. Dit is overduidelijk niet de beste kinderfilm zoals hierboven beweerd word. Ja, dit is je eigen mening maar zo zie ik het totaal niet! Ik zou eerder als kind zijn iets van Toy Story aanzetten want dit is wel 1 grote draak! Het verhaal is erg slap en moeizaam om te volgen. Het concept is nog wel oké maar te slecht uitgewerkt dus het kwam niet goed over. De grappen waren niet grappig dus ik heb amper gelachen. Toch scoort hij wel bij mij hoger dan een 0,5* omdat je wat jeugdsentiment terug krijgt. Maar meer vond ik er ook niet echt iets leuks aan!

1.5*

“I am Guan Yin, and Guan Yin has done this.”

Een aangename verassing wat ik zelf niet had verwacht. Ik heb zelf nog maar zelden films gezien over terug gaan in de tijd en dan maakt het zo’n zit eigenlijk altijd al wel wat leuker in mijn ogen. Totaal onverwachts ook deze film opgezet overigens, tijdens het bekijken van de ‘Netflix’ homescreen zag ik deze in ‘Trending’ staan en heb eigenlijk niet lang daarna getwijfeld en hem aangezet. Het was eigenlijk voornamelijk de sterrencast die zich heeft gevoegd aan deze film wat mij over de streep haalde maar ook het verhaal sloeg wel aan, het leek me in ieder geval een best leuk concept voor iets wat ik nog niet goed ken.

Met ‘Mel Gibson’ als de slechterik in de film weet hij best een leuke rol neer te zetten, voornamelijk ook wel door zijn oude grijze kop waardoor het nog wat beter over weet te komen en ik vond het een leuke rol van hem. Ook ‘Frank Grillo’ deed het best leuk, een actieacteur die eigenlijk nu pas een beetje begint door te breken, niet wetende dat hij al zesenvijftig jaar oud is wat ik niet had afgelezen. Ook ‘Watts’ deed het aardig in deze film, en wat een lichaam voor haar leeftijd heeft die dame nog. Voor de rest was de cast leuk maar niks bijzonders meer.

De film begon in mijn ogen erg sterk en leuk, met een nog onduidelijk verhaal knallen we er door heen en word het verhaal best luchtig (door middel van een voice over) aan ons verteld, wat het makkelijker maakt om te volgen. Het is niet zo heel moeilijk, we volgen namelijk ‘Roy’ die iedere dag het zelfde beleeft en ons daarmee op reis neemt. We leren zo verschillende tegenstanders kennen maar, waarom precies alles gebeurd is nog onduidelijk. De actie scenes zijn leuk, en dat is ook een pluspunt aan de film. Eenmaal door het leven heen merkt hij dat er steeds meer puzzelstukjes in één vallen en wat er aan de hand is. Zijn ex-vrouw werkte aan een geheime machine die het leven kan loopen en zo terug te gaan en de tijd her te beleven, genaamd ‘Osiris’. Echter wordt het doel van het apparaat op een slechte manier bedacht en moet ‘Roy’ uitzoeken waarom hij in een loop zit en zo een wegbanen om de wereld te redden van zijn ondergang, tijdens deze tocht heeft hij verschillende obstakels die langzamerhand elke poging makkelijker op te lossen zijn.

Toch kent de film echter wel een paar minderheden, het constante herhalen is in het begin leuk maar wordt op een gegeven moment wel wat irritant en saai. De film kakt in het midden volledig in en herpakt zich moeilijk, een lange dialoog met veel informatie is dan wel nodig om de film te begrijpen maar wat irritant geplaatst door ‘Joe Carnahan’. Met zijn twee uur vond ik dat de film na een tijdje wat langdradig begon te worden, zeker op het einde die ook vrij makkelijk en abrupt eindigde, wellicht een knipoog naar een tweede deel?

Vooralsnog heb ik me aardig vermaakt tijdens het kijken van de film, er zitten genoeg komische stukken in en veel scenes moet je zien met een knipoog en vooral niet al te serieus nemen, het is een echte popcorn kraker die sowieso voor de één beter valt, dit moet je echt liggen en ik heb me erg vermaakt, al kende de film hier en daar toch wat schoonheidsfoutjes (zoals eerder genoemd).

3.5*

“It's a job. It isn't personal. Well, maybe a little...”

Ik denk als je mij deze film zo’n acht jaar geleden voor had geschoteld had ik hem enigszins nog wel leuk gevonden, nu kon ik er weinig mee. ‘The Bounty Hunter’ is aan smakeloze actie film waar hele slechte humor in verwerkt zit, wat eigenlijk nergens echt een bepaald niveau haalt. De ‘sterren’ cast weet er ook nog eens matige acteerkunsten uit te halen, het slaat echt werkelijk alles.

De constante ruzie maakt deze film tot wat hij was, een saaie en slechte ‘komedie’ film met een vleugje actie erin verwerkt. Het hele bounty hunten vind ik meestal wel leuk maar, hier kwam het weinig aanbod. Aniston is uiteraard een plaatje om te zien en ook in deze film kwam dat wel weer tot stand, toch vond ik het allemaal maar niks.

Deze herziening had ik eigenlijk liever willen vermijden, nu snap ik ook wel waarom deze uit mijn lijst heb gehaald en hem maar weer moeilijk aan kon gooien. De eerste zit (gezien dat ik de film met een 2.5* heb bestempeld op Letterboxd) had me ook a niet overtuigd, nu nog minder.

2.0*

Wanne be a bounty killer?

Beetje apparte film! Het wisselt erg met de scene's.
Ook is het een brute film kwa vecht scene's! Je ziet echt dat mensen door midden worden geslacht etc.!

Als ik me stem moet beoordelen komt dat vooral door de Ik weet niet keuze! Dus ik ga er even tussen in zitten!
Want het is wat dat betreft erg slecht afgewerkt !
De vlammen zien er nep uit, het schieten ziet er soms wel echt uit maar ook soms weer heel fake. En het acteren ging er ook weer tussen hangen!

Ik vond het wel een leuke film, Zal hem alleen geen 2e keer kijken !

2,5

Ik heb eigenlijk zonder dat ik wist, toen die net uit was gekomen de nieuwe film ‘Jason Bourne’ gezien. Toen ik me daar wat meer in had verdiept kwam ik er eigenlijk vrij snel achter dat er nog zo’n pak en beet vier films aan voor af gingen, het word dan maar eens tijd om eens alle films in chronologische volgorde te gaan kijken. ‘The Bourne Identity’ komt dan als eerste naar voren, en met best veel verwachtingen ging ik de film in en ik heb mezelf kostelijk vermaakt.

Het verhaal is eigenlijk helemaal niet zo bijzonder, wel erg leuk om te volgen maar we kennen het uiteraard al wel en is vrij cliché. Het is toch de spanning en de sfeer die je door een verfijnd verhaal weten te slepen, en dat mag ook gezegd worden! Ja, het grimmige sfeertje wat de film bevat met een duister tintje er aan werken zijn vruchten af. Je zit vrijwel de hele film op het puntje van je stoel omdat je net zoveel weet als Bourne: helemaal niks. We worden er klakkeloos in gegooid en dat vond ik geweldig, je bleef zelf ook zoeken naar aanwijzingen en de film bleef best goed in evenwicht door prima acteerwerk, spannende scenes en prima actie.

“You're U.S. Government property. You're a malfunctioning $30 million weapon. You're a total goddamn catastrophe, and by God, if it kills me, you're going to tell me how this happened.”

Zoals sommigen misschien al wel een beetje weten ben ik best fan van Matt Damon. Ik vind de beste man (zit alweer in zijn 40e jaren) erg fijn om naar te kijken en zijn acteerwerk staat mij erg aan. Ik ben dan ook best enthousiast geweest over het feit dat hij de rol van Bourne vervuld en dat kon hij toch echt heel goed. Damon blijft altijd een bijzonder figuur in zijn doen en laten, en ook in acteren kan hij soms best duister zijn. Zelf vond ik Franka Potente schijt irritant. Vooral in het begin als ze elkaar leren ontmoeten is de beste vrouw niet om aan te zien, acteerwerk vond ik dramatisch en ze kon me zeker niet overtuigen. Als er een blok in de film zit, wat de chemie wat naar beneden haalt is het Franka Potente in haar rol als ‘Marie’. Later op de film vond ik haar wat beter te pruimen, was ze minder hysterisch en kon ze nog een beetje normaal doen maar in het begin, bah. De rest van de cast vond ik ook prima, aardig wat om zo langs te gaan dus dat laat ik voor wat het is.

Het verhaal was zoals ik al zei best cliché maar, ondanks dat wel heel vermakelijk om te volgen. We volgen een man die op gepikt word door een vissersboot en daar weer bij bewustzijn komt. Hij bleek beschoten te zijn geweest en voor dood achter gelaten te zijn in de zee. Eenmaal aan land blijkt Bourne geen lieverdje, kan hij vechten als de beste en zit bijna de hele wereld achter hem aan. Hij moet er achter zien te komen wat er is gebeurd, wie hij is en wat er allemaal aan de hand is maar dit blijkt moeilijker dan gedacht. Door middel van een roadtrip word het verhaal verteld en zitten we constant op andere plekken wat de film ook leuker maakt. En we hebben half Europa gezien. De titel zegt het al een beetje.

Zoals ik al zei vond ik de actie prima, en waren ook de stunts leuk maar je kijkt een beetje over de onwerkelijkheid heen. Zo was het vluchten in de ambassade door Bourne aardig onrealistisch, zeker als hij later op het randje gaat staan buiten. Dingen die normaal een film slechter maakt maar bij deze film blijft het allemaal erg sterk en raakt niks verveeld. Ik heb me dus uitstekend vermaakt met dit eerste deel en ik houd mijn cijfer nog wat coulant, al kan hij in de toekomst nog wat stijgen/dalen als ik een vergelijking weet te maken met de andere films die ik nog niet gezien heb!

4.0*

Rond uit de slechtste bourne film in de reeks. De kracht die de films kenden toen Damon aan het roer stond is ver te zoeken, er zit weinig pit in en de film wist me nauwelijks te boeien dit ook zeker om het gemis van Damon als je praat over een Bourne film. Hoewel de actie op veel fronten gewoon goed te kijken was, is de interesse ver te zoeken omdat je iemand mist, er was een bepaalde leegte. Ik zie de Bourne films als een reeks weggelegd voor Damon die alleen Damon ook nog een beetje op de rit kon houden door de lekker cliché scenes en een best vermakelijk actie verhaallijn. Die verhaallijn gaat hier door, met soms wat flashbacks naar de oudere films en zelfs reverenties naar Damon alleen zonder het hoofd.

Jeremy Renner deed zijn best maar, de film haalt gewoon het gewenste niveau van de eerste drie films nergens. Dit zij verhaal was echt overbodig, en men had toch misschien dan wat meer tijd kunnen steken in het ‘hoofdverhaal’ van Bourne om die reeks misschien nog wel wat interessanter te houden, of men had moeten kappen bij het derde deel waar het eigenlijk zo goed als eindigde. Nee, met dit soort films kan ik weinig. Prettige actie maar voor de rest is de prent vrij kaal en niet bijzonder te noemen.

2.5*

Dit deel haalt voor mij niet het niveau van deel één, ze streven echt wel naar elkaar toe maar ik vond het eerste deel toch net wat pakkender en spannender. Uiteraard is het lastig om na al die goeie actie helden als ‘James Bond’ en noem maar op nog een leuk actiepersonage neer te zetten maar met Matt Damon als ‘Jason Bourne’ is dat echt wel gelukt, wat een fantastische personage vind ik het toch en ik blijf maar genieten van het spel van Damon, het is ook niet voor niks zo te zien dat hij toch wel als één van mijn favoriete acteurs uit de strijd komt want de man heeft mij al vanaf het begin dat ik naar zijn films kijk weten te boeien en hij vermaakt me nog.

Ik kende de reeks wel van naam maar, heb nog nooit de films gezien alleen de laatste die pas geleden uit kwam, ‘Jason Bourne’. Toen ik het eerste deel zag was ik best tevreden dat de film gelukkig niet veel afwijkt van het eerste deel, zoals ik al zei vond ik hem een tikkeltje minder maar echt slecht mag je deze echt niet noemen. Ik heb me prima vermaakt, de hele film door, al lag de spanning voor mijn gevoel een latje lager en had ik gehoopt op soms iets meer actie die in verhouding met het eerste deel toch wat minder aan bod kwam hier. Het verhaal vond ik leuk maar werd soms wat cliché en vertelde eigenlijk geen héél bijzonder onderwerp.

Matt Damon, zoals ik al zei vond ik wederom geweldig acteren en blijft voor mij het Bourne gezicht. Hij acteerde ook in dit tweede deel erg fijn en het blijft leuk om te zien. De rest van de cast vond ik oké maar, die werden nergens bijzonder. Franka Potente leuk om te zien, acteerde aardig maar daar blijft het bij, en ook de rest van de cast het was allemaal prima maar nergens echt uitschieters.

Het verhaal was leuk, we volgen Bourne die zichzelf heeft onder gedoken in een ander land maar weer werd ontdekt door een soort huurmoordenaar die zijn vriendin dood schoot. Onder tussen word hij door de C.I.A (als ik dat goed zeg) opgespoord voor moord op twee agenten waar hij wederom niks van af weet. Bourne gaat zelf ook uitzoeken wat er aan de hand is en wil meer informatie terwijl hij toch nergens meer veilig is en overal achterna word gezeten door vele agenten. Hij zet alles op alles om veilig te zijn en te blijven met hier en daar wat actie en dat lukt hem aardig.

Ook op details werden gelet. Er zijn veel goede details te vinden maar wat mij tegen viel is dat we in Amsterdam zaten en vervolgens zag ik buiten geen Nederlandse kentekens. De kijkers werden hier dus weer voor gek gezet? Lekker dan, daar baalde ik wel een beetje van. Al om al, redelijk leuke actie film met Bourne in de hoofdrol maar zeker niet de beste film. Ik heb een goed gevoel over de volgende in het lijstje en ik kijk toch met een tevreden blik terug op dit tweede deel.

3.5*

Het derde deel van de reeks die ik nu chronologisch aan het bekijken ben is zeker wel één van de sterkste uit de reeks. Het spannendste deel vond ik dit zeker maar ook met actie kwam hij beste uit de test. Ik denk dat de nieuwigheid er immers wel een beetje af is en dat hij daardoor voor mijn gevoel niet boven het eerste deel uit kwam, ook is dit onverwachts een deel wat ik al wel redelijk kende dus die ik al wel eens gezien heb wat ik dus niet meer wist. Het blijft een steengoede film die toch wel gezien het tweede deel een goeie vooruitgang heeft geboekt. De spanning is weer volop terug, dat deed de film echt heel goed.

Toch is de Jason Bourne een heerlijke actieprent en staat toch wel bekend om de vette achtervolgingen, mooie actiescenes en een bult geknal. Het verhaal word me echter wel wat eentonig. We kennen nu de operatie wel een beetje maar door het kat en muis spel die Bourne tegen de Amerikaanse overheid heeft blijft de film ontzettend boeien en zoals ik ook al las, vanaf ongeveer de laatste 45 minuten was de film ontzettend spannend ook al is het zo cliché als de pest.

“This is Jason Bourne, the toughest target that you have ever tracked. He is really good at staying alive, and trying to kill him and failing... just pisses him off.”

Over het verhaal ga ik het niet te veel hebben. Het is eigenlijk een constant vervolg op deel één en Bourne is nu eindelijk klaar en heeft veel antwoorden op zijn vragen. Zet trouwens niet weg dat het verhaal nog steeds best leuk is om te volgen ook al is het niets nieuws. Tja oké, de clichés zijn weer goed aanwezig zoals het overleven na de sprong uit de trainingscomplex, het hoort er allemaal bij. Echt vernieuwend is het allemaal niet meer.

De flitsende scenes hebben nooit mijn voorkeur. Ik ben nooit echt fan van de schokkerige beelden tijdens de actie scenes al geeft het altijd wel een apart sfeertje alsof je er echt bij bent soms. Maar het is vaak wat moeilijker volgen wat er gebeurd, er gebeurd dan zoveel op één moment dat je eigenlijk niet kan focussen op een punt. Daar baalde ik soms wel wat van maar neemt niet weg dat de actie prima was, genoeg tenminste en meer dan het tweede deel.

Al om al, een prima thriller/actie prent met wederom een fantastische rol van Damon die er echt lekker in is gegroeid en hij heeft nu een echt mooie karakter neergezet. Ik ben nog steeds wel fan van de films, en ben blij dat ik ze eindelijk eens heb gezien.

4.0*

“Grief is the price we pay for love, and worth it a million times over.”

‘Traditie’ getrouw kijk ik natuurlijk elke eerste zowel tweede kerstdag en kerstavond een kerstfilm, om toch het totale kerstgevoel eruit te persen zeker nu in deze sombere tijd waarin wij nu leven. Twee jaar geleden kwam ‘Netflix’ met een ontzettend leuke kerstfilm op de proppen gezet en sinds die film heb ik eigenlijk elk jaar wel mijn oren gespitst naar een nieuwe kerstfilm van Netflix, die van vorige jaar viel overigens ontzettend zwaar tegen dus was eigenlijk mijn hoop op een goeie wel een beetje gevlogen voor dit jaar maar, ik wist natuurlijk wel dat ze met een nieuwe film zouden komen.

Dit jaar werd ik dus geïntroduceerd met deze film en aan de trailer te zien had ik er op zich wel redelijke zin in echter, oogde het wel iets te kinderlijk voor me. Ja, leuk als familie film (wat het ook is) en zeker in de kersttijd erg sfeervol maar, ik had zelf gehoopt op toch ook wel wat meer pit in een film. Enfin zijn dat overigens meer vooroordelen, en ging ik gisteren nuchter (ik drink ook geen alcohol namelijk), maar wel ontzettend gesloopt en moe van de gezellig dag, deze film in met toch nog wat goede hoop. En dat kwam ook, want ik was eigenlijk aangenaam verrast.

Qua cast kan ik er eigenlijk niet héél veel over kwijt omdat ik eigenlijk nergens iemand echt vond uitblinken, al vond ik het zelf wel erg leuk om de oude ‘Maggie Smith’ hier in te zien. Hoewel ze natuurlijk geen ontzettend grote rol vertolkt, vind ik het wel leuk om te zien dat ze nog wat doet in de filmwereld aangezien ik ook midden in het terugkijken van de ‘Harry Potter’ reeks zit; deze hoop ik deze week af te maken (dus voor het nieuwe jaar).

Het verhaal is opzich best leuk om te volgen, al zit het natuurlijk bordenvol clichés. We volgen ‘Nikolas’, een Finse jongen die samen met zijn vader in een huis wonen midden in de bossen. Op een dag besluit zijn vader op zoektocht te gaan naar het noorden, daar ligt een mythisch dorp genaamd ‘Elfheim’. ‘Nikolas’ mag niet mee en zijn vader zorgt ervoor dat zijn tante op hem komt passen, die na het uitzwaaien een compleet drama blijkt te zijn. Hierop besluit hij samen met zijn muizenvriendje ‘Miika’ richting het noorden te vertrekken opzoek naar zijn vader én ‘Elfhelm’. Onderweg komt hij nog een rendier tegen die van hem de naam ‘Blitzen’ krijgt en met z’n drieën gaan ze erop uit. Eenmaal op de plek aangekomen ziet hij geen dorp maar, wordt hij wel gered door twee elfen die hem vertellen dat hij er echt in moet geloven mocht hij ‘Elfhelm’ willen zien. Wanneer hij dit doet komt hij inderdaad in het dorpje terecht maar daar blijkt helemaal geen magische sfeer te hangen en het is erg somber. Nu blijkt dat er een kind vermist is en een gemene leidster het dorp heeft overgenomen en alle vormen van vrolijkheid vrijwel verbiedt. Wanneer ‘Nikolas’ ontsnapt en zijn vader tegenkomt vind hij ook dit jongetje (wat gekidnapt blijkt te zijn) en brengt deze terug. Ze zorgen er hierna gezamenlijk voor dat er toch nog een kerstfeest ontstaat én; ze leefden nog lang en gelukkig.

Dus ja, ik heb me best vermaakt met het verhaal aangezien de vaart er redelijk lekker inzat, het landschap fantastisch was maar, de decors soms wat minder (bijvoorbeeld het stukje huizen op het begin oogden heel nep). Er moest uiteraard nog iets in komen als een pratende muis om toch de kleintjes wellicht wat blij en gezellig te houden, daar was wat dat betreft niet héél veel mis mee en ik vond het geen irritante iets (ik heb er zelfs wel eens om moeten lachen).

Prima kerstfilm in mijn ogen en ook een prima familiefilm voor tijdens de kerst (voor jong en oud). Verwacht geen hoogstaande film maar, het concept was best vermakelijk. Lekker kerstgevoel, mooie sfeer, prima zit.

Het is alweer even geleden dat ik deze film eens had opgezet. Vandaag maar weer eens besloten een film te herzien (dit is toch voor mijn doel om mijn statistieken gelijk te krijgen). Ik moet zeggen dat ik nu tijdens de herziening niet echt meer te spreken ben over deze late tweede wereld oorlog gerelateerde film. Ik vind het vooral jammer dat ik wat details miste in de film, de film van de hak op de tak verteld werd en er eigenlijk nooit echt iets ‘bijzonders’ gebeurt. De film had op veel momenten wat uitgebreider mogen zijn wat mij betreft en ik miste erg veel dingen over en in deze film.

Toch kent de film ook zijn mooie momenten, zo vond ik dat vooral David Thewlis een heerlijk rol had. Een geknipte kop voor een Duitse kampleider maar de wreedheid keek je van zijn gezicht af. Dit was vooral erg goed te zien tijdens de scenes waar Thewlis (in de film bestempeld als Father dus Mark Herman was ook nog eens te lui om een normale en goeie naam voor zijn karakter te verzinnen) de kinderen (of andere mensen) verteld wat de joden voor mensen zijn en eigenlijk vind hij het helemaal geen mensen. Wat voor ‘kwade’ personen de joden zijn en waarom ze gestraft moeten worden. Maar ook tijdens het verdriet van zijn vrouw (wanneer ze er achter kwam dat de joden verbrandt worden) deed het hem vrij weinig en dat kon je echt perfect zien. Zijn rol was toch wel één van de beste uit de hele film, onder andere Rupert Friend met zijn rol als ‘Lieutenant Kotler’ was een geschikt personage voor zo’n rol die ook aardig wreed van zich af kon kijken en die ook nog eens het twaalfjarige dochtertje aan hem had kleven, ook al wist hij haar leeftijd niet.

Wat ik persoonlijk dan wel weer wat minder vond was de rol van Vera Farmiga, ik vond haar nou niet bepaald geschikt voor een film zoals deze (bij mij vooral bekend als het gezicht van de geestenfilms). Ik vond haar acteerwerk niet echt heel bijzonder in deze film en mocht Herman dan toch wat gedetailleerd aan het werk zijn geweest qua acteurs dan vond ik Vera niet echt passend!

Nee, deze film komt vaker op negatieve punten dan positieve punten uit. Zo las ik bijvoorbeeld ook en dat vond ik persoonlijk een hele goeie: hoe wist Bruno constant lang zijn moeder (en bewaking) te glippen en sterker nog, hoe onoverzichtelijk slecht bewaakt was dat kamp wel niet, als ik mij herinner wat ik las in de geschiedenis boeken is dat zulke kampen vaak juist overdreven goed bewaakt zijn (en wat mij opvalt is dat ik nergens een uitkijk post zie). Dat zal echt heus niet overal het geval zijn want dan moet ik misschien nog wel even wat dieper in de boeken duiken maar ik vond het nogal frappant aangezien de Duitsers vaak erg streng waren met hun bewaking.

Ook vond ik de inhoud van de gehele film niet zo bijzonder. We zien eigenlijk alleen het leven van de kant van Bruno waar het soms ook nog vaker over het hele gezin ging dan over alleen Bruno zelf. Ik zelf had wel wat meer inbreng willen zien, de film misschien wat langer maken met wat interessante scenes over het leven in de concentratiekamp. Ook al moest het misschien alleen uit het perspectief van Bruno komen, ik was wel benieuwd wat Herman er van zal maken als we ook eens een kijkje kregen hoe Shmuel leeft, de dan toch wel slechte Duitsers in de kampen en de manier van omgaan met de joden. In dat gevoel kregen we een paar seconden te zien hoe men aan het slapen was en daar bleef het bij, dus ik miste wel wat hardheid in de film en dan is hij soms iets te soft.

Toch wil ik de film niet al te zwart maken want er zitten echt wel wat ontroerende scenes in verwerkt. Zo is de pijn natuurlijk goed te zien hoe de joden leven en ook al is dit de duizendste keer dat ik een film over de holocaust kijk en ik blijf een voorstander van deze film omdat dit natuurlijk iets in de geschiedenis is wat niet onbenoemd mag worden. Geinig dat de leraar van Bruno en Gretel het hier nog over had want hij zei met lovende woorden: “Jullie vader komt ook in de geschiedenis boeken te staan.” Wat natuurlijk zo is, alleen is het niet zo positief als hij dacht. Toch vind ik dat Herman er te veel op ligt, teveel op het feit hoe slecht de Duitsers wel niet waren en wat hun slechte ideeën waren. Misschien is dit wel positief in sommige ogen van de kijkers maar voor mij had het niet zo overdreven gehoeven.

Het verhaal was redelijk geslaagd (ondanks dat mijn woorden in het begin niet zo lovend waren over het verhaal). We volgen een Duitse familie waarvan de vader een commandant gaat worden op een concentratiekamp. Ze besluiten met het hele gezin af te reizen na een afgelegen gebied waarbij ze zich nogal moeilijk kunnen settelen. Bruno ziet in de verte een kamp waarvan hij denkt dat het een boerderij is, wat eigenlijk een concentratiekamp is. Bruno vraagt zich af wat het daar doet en gaat vervolgens op onderzoek uit waar hij het joodse jongetje Shmuel ontmoet. Ze beginnen vrienden te worden maar wanneer Shmuel zijn vader kwijt is besluit Bruno hem te helpen met zoeken. Als de barrack van Shmuel ontruimt word voor vergassing zitten Bruno en Shmuel hier ook in en worden ze ook mee vergast waarna de film nogal abrupt eindigt.

Herman brengt gelukkig wel goed weer hoe het leven van een achtjarig jongetje in zijn geheel is en dat het niet altijd even soepel loopt. Vooral de denkwijze is natuurlijk erg mooi want wat doen de boeren daar bij de boerderij, de verhouding tussen de joden en de boeren was goed. En natuurlijk het feit dat hij denkt dat men daar pyjama’s dragen en hij kan natuurlijk nog niet het gevaar in zien van dingen wat we dan natuurlijk op het eind zien. Prima gefilmd door Herman en goed in beeld gebracht waarbij het verhaal dan soms toch nog wel eens ontroerend word maar de brok in de keel verscheen niet meer, helaas. Al om al, redelijk vermaakt met deze westerse oorlogsfilm waarvan mijn grootste ergernis wel bestond uit het feit dat de Duitsers (en de Duitse familie) keurig Engels spreken en dat is altijd wel het grootste minpunt in een WOII film voor mij.

3.0*

The Boy

Na het zien van de trailer en heel wat positieve berichten ben ik gister met wat kameraden op een verjaardag begonnen aan deze film. Toch moet ik zeggen dat ik langzamerhand wel een beetje klaar begin te worden met films als The Boy. Geesten films, prima. Demonen films, prima. Maar films met een concept als dit begin ik echt zat te worden. Zo vond ik Annabelle (2014) al zwaar tegen vallen. De enige film die ik een beetje waardevol vond met poppen in de hoofdrol als 'gevaar' was Dead Silence (2007). Maar, The Boy is echt ver onder niveau.

Wanneer de film begint, was de spanning er wel. Vooral toen de vlizotrap naar beneden kwam zetten was de film eigenlijk best aan de leuke kant. Er werd fijne spanning opgebouwd en er zat misschien een schrikmoment in, dat heb ik wel even gemist. Maar, tijdens het onderzoek dat de pop kon bewegen was de film aan het afzakken. En toen de pop kapot gemaakt werd en er een soort van Friday the 13th concept begon, slayer met een masker was het voor mij done.

Het verhaal was redelijk. Brahms een acht jaar oude jongetje word geboren in een, nouja, niet arme familie. Laten we het daar op houden. Het gerucht gaat dat Brahms levend verbrand was tijdens een, volgens mij als ik het goed herinner, woning brand. Greta Evans word ingehuurd om voor Brahms te zorgen. Althans, het as van Brahms in de porseleinen pop. Het gebeuren paranormale dingen in het huis, wat er op wijst dat er een geest zit. Totdat Cole kwam en de pop molde. Toen kwam Brahms opeens als een Jason Voorhees mens uit de muur en slacht Cole wel lekker af. Ik vond de plottwist heel naar, en dat bracht eigenlijk de film in de afgrond.

Ik vond het erg leuk dat Lauren Cohan in de film zat. Voor mij eigenlijk een echt The Walking Dead meisje. Acteurs waren prima, het concept had leuk kunnen zijn maar bracht slecht uit. Ik vond The Boy een misklapper en daarbij geen fijne film. Kon beter worden maar de minpunten waren net iets te slecht. Dat was zonde.

2.0*

De ‘Undisputed’ reeks is wel een reeks die met veel liefde volg. Vooral de eerste paar delen vond ik erg vet alleen is na het eerste deel het niveau wel echt weggezakt tot B kwaliteit. Dat mag de pret zeker niet drukken want met de nodige MMA skills vliegt de film letterlijk voorbij al hoewel de film nu wel heel erg verwijfd is. Waar het constant ging over de harde vechters uit de gevangenis volgen we wederom ‘Yuri Boyka’ (Scott Adkins) wat niet erg is omdat ik het derde deel met dit personage ooit zo vet heb gevonden dat hij zelfs even in mijn top 10 heeft gestaan, ik was erg onder de indruk van deze film. Maar zoals ik al zei is de film nu wel erg verwijfd, aangezien het stoere er wel van af was.

Het verhaal stelde niks voor, Boyka wou graag mee doen met een Europese wedstrijd en nadat hij in contact kwam met twee scouts kon er weinig fout gaan. Tot hij er achter kwam dat de man waar hij tegen vocht voor de plekje was overleden door de klappen en hij besluit op pad te gaan naar Rusland om daar de vrouw van de beste man te ontmoeten en zijn medeleven te delen. Tot hij in het dorpje aan komt ontmoet hij een maffiabaas die een bepaalde vechtkooi beheerd in het dorpje en hier privé gevechten houdt. Hij zorgt ervoor dat Boyka voor hem gaat vechten om zo de schuld af te betalen van de mevrouw maar de tegenstanders zijn best zwaar. Dus nee, fan van het verwijfde verhaal was ik zeker niet.

De cast deed het wel geinig. Scott Adkins de echte b-acteur deed het leuke als Yuri Boyka, en hij is wel gemaakt voor dit rolletje. Ook vond ik het leuk om ‘Martyn Ford’ in de film te zien die toch wel een soort ‘voorbeeld’ is. Martyn Ford doet namelijk actief aan bodybuilding op proffesioneel gebied waar ik ook aan het inrollen ben, en ik heb zijn weg naar deze films nauwelijks gevolgd want zo heb je ook ‘The Dutch Giant’ die tegenwoordig in films mee gaat spelen. Beiden vrij grote mannen en erg gespierd, een super rol voor de ‘slechterik’ dus. Martyn Ford is niet mijn bodybuild voorbeeld maar om een man te zien die je enigszins volgt op een bepaalde manier is altijd wel leuk.

Dus, ondanks de vele vechtkunsten en de leuke actie is het verhaal zo slap en saai dat ik de film toch minder waardeer als zijn vorige delen. Zo hoop ik toch wel dat de vervolg delen eventueel iets beters te bieden hebben dan dit verhaal, lekker oldskool terug de gevangenis in, dat lijkt me wel wat.

3.0*

Boyz n the Hood

Het is alweer een tijd geleden dat ik de andere hood film: Menace II Society (1993) heb gezien en toen ik zag dat Boyz n the Hood op Netflix stond heb ik deze vrijwel meteen bekeken, wat wel geresulteerd heeft dat ik hem heb moeten kijken in een paar achtereenvolgende dagen maar, ik heb er stiekem gewoon van genoten. Ik ben alleen bereid nu even geen lange recensie hier aan te gaan breiden omdat het nogal laat is, en ik zo eventjes lekker ga slapen ?.

We volgen in het begin van de film, de jonge Tre. Tre heeft moeilijkheden op school en word daarom verscheept naar zijn vader waar hij moet leren leven met consequenties. Hij heeft hier ook zo zijn vrienden groepje waar hij mee moet zien te overleven. Ze zijn aan het begin van hun levensfase en maken de harde wereld net pas mee, en ook de gevaren die op straat meeleven.

Zeven jaar later: Tre en zijn groepje vrienden zijn een typische hood hanggroep waar vooral drugs, alcohol en veel geweld/gescheld in voorkomt. De film ratelt langzaam door waarna we uitkomen op een ruzie tussen beiden groepen, dat de dood van Ricky veroorzaakt. We zien hier de typische Drive-by’s waarbij Ricky omkomt maar ook de tegenpartij weer man verliest.

De film loopt soms traag door maar, is toch erg indrukwekkend! Ice Cube in zijn eerste film was leuk en ik heb me toch gewoon prima vermaakt met Boyz n the Hood.

4.0*