Opinions

“That's a little young by a couple of years.”

In het jaartal ‘2022’ krijgen we twee nieuwe actiefilms voorgeschoteld van filmlegende en actieheld ‘Liam Neeson’ die (op dit moment) laatst maar liefst 70 kaarsjes mocht uitblazen. En zo op het eerste gezicht leken het me beiden wel leuke actieprenten. Al heeft ‘Neeson’ de afgelopen jaren eigenlijk maar weinig fatsoenlijks onder zijn naam mogen schrijven, vele films zijn toch clichés die eigenlijk nergens echt boeiend wisten te worden maar, toch ben ik van mening dat deze film zijn absolute dieptepunt is, echt veel slechter kan het in mijn ogen niet, of je moet toch naar een C niveau grijpen. Je kon het misschien verwachten maar, als toch fan van de beste man kan ik maar moeilijk om zijn films heen. En vaak genoeg staan ze wel garant voor een vermakelijk actie avond.

Eigenlijk best zonde want de film vertoonde op papier aardig wat goede potentie. Nee, het is zeker geen hoogwaardige omschrijving die deze film kent en zeker de trailer zag er ook al niet heel best uit maar, het verhaal klonk me best leuk in de oren. Toch is het script echt slecht, kon het verhaal me helaas nooit genoeg boeien en was het me allemaal nogal traag maar vooral; saai. En eigenlijk drukt de film deze stempel direct aan het begin op zichzelf, waar de belovende actiescène (althans er werd heel wat van gemaakt) gewoon als bagger werd uitgepoept. Waar een undercover agente bij een stel bendeleden bedreigd wordt en ‘Neeson’ haar moet redden, twee explosies veroorzaakt en rustig wegrijdt.. Kom op man, dat verdiende veel meer en vooral veel beter!

En dan vertoont ‘Neeson’ toch zijn zwakste momenten, daar waar we toch ook zien dat zijn conditie en lichaam achteruit is gegaan. Voornamelijk die achtervolgingsscène vertoonde dit maar, ook andere momenten wanneer de beste meneer eigenlijk moest vechten. Dit zorgde voor een schadelijke rol van hem, waar het vooral héél amateuristisch over kwam. Voor de rest boeide de cast me ook niet echt, meer irritaties door ‘Emmy Raver-Lampman’ die ook nog eens slecht werk vertoonde.

Nee, dit was hem echt niet voor mij. Deze film laat op veel vlakken zien meer te willen maar, kwam nergens. Je zit eigenlijk een anderhalf uur naar niks te kijken, waar de film eindigt met een redelijke scene die ook erg mager is uitgepakt. Deze film komt niet mee, en wist nergens te boeien. Een paar dagen verder en ik zal deze film langzamerhand weer vergeten zijn, echt jammer.

"Some motherfuckers are always trying to ice-skate uphill.”

Geweldige quote, die ik overigens ook al voorbij zag komen hier door IH. Prachtig hoe Snipes dat met zo'n statisch gezicht weet te vertellen, en nog een bak charisma je kant op wordt geslingerd. Wederom een film die ik ruim acht jaar geleden voor het laatst en voor het eerst heb gezien, en een franchise die al een tijdje aan mij zit te knagen om gewoon weer even te herzien. Ik heb besloten de drie Blade films nog even mee te pikken voor de horror challenge, die nu mooi meespeelt. Die bestond acht jaar geleden ook nog niet. Ik denk dat Blade misschien wel één van dan wel niet de beste film intro's heeft die ik tot nu toe heb gezien. Het staat bijna parallel aan het intro stukje van de film ‘xXx’ met Rammstein en veel vuur, de ravende vampieren in Blade, het bloedfestijn en de velle actie van Snipes is toch wel een smaakvollere opener. Daar zou ik zo nog honderd keer naar kunnen kijken, en ik blijf er van genieten.

Acht jaar geleden zij ik dit over de film:

Waar ik het misschien nog wel mee eens ben. Al plak ik er een volledige ster bij aan. Snipes doet het onwijs leuk, duidelijk de beste tijd van hem in de films en ook jammer dat je de laatste jaren nog maar zo weinig van hem ziet. Misschien wel mijn favoriete acteur op vechtgebied, al is dat wel een groot iets om in de mond te nemen want zijn con-collega's weten er stuk voor stuk prachtige werkjes uit te poepen. Ik blijf gewoon genieten van Snipes. En het leuke is dat ik ook naar hem vernoemd ben, door ons ma. Dus ik voel ook een kleine emotionele band met hem .

Enfin, gewoon een puike film. Ik ben niet overstag gegaan voor de volle mep puur door het feit dat ook ik de CGI toch wat aan een amateuristische kant vindt bungelen. Ondanks dat het (tevens ook mijn geboortejaar) 1998 was, kennen we echt wel films met betere CGI, dus het kon wel. Dat is eigenlijk overigens ook mijn enige struikelblok van deze film. Ik was daar toen al niet over te spreken, nu kon ik er immers wel meer van genieten, het stoorde wel.

Daarnaast is dit typisch zo'n film waar je wel echt van moet houden. Dat doe ik dus ik kan er ook onwijs van genieten maar, voor de doorgaans kijker is dit wel erg mainstream met een onwijs grote lading aan clichés. Toch gepaard met heel wat leuke en knetterharde actiescènes, met een heerlijk horrorrandje. I love it.

3.5* > 4.5*

"Keep your friends close, keep your enemies closer.”

Wederom een grandioos deel maar, kan nergens tippen aan het eerste deel. Eigenlijk al qua intro weet de film zeker niet tot het niveau van deel één komen maar, het was wel weer heel cool. De introductie was wederom wel weer heel clean, Luke Goss als Nomak is gewoon een hele lekkere villian, die ik misschien wel liever in het eerste deel wou zien. Jammer dat er niet zoveel mee werd gedaan door del Toro, als ik hem meer en vaker aan het werk had gezien had ik sowieso de film hoger gescoort.

Acht jaar geleden schreef ik dit over de film:

Ik was het merendeel nog wel eens met mezelf van acht jaar terug, alleen denk ik dat ik nog weer een tikkeltje meer heb genoten van dit deel dan hiervoor. Het verhaal vond ik best tof, de CGI is wederom niet van een héél hoog niveau maar, wel beter om aan te zien dan het eerste deel. De actie is leuk in beeld gebracht, blijft heerlijk om te zien, en Snipes doet het wederom weer heerlijk.

Ik blijf van van de personage Blade, en ook dit tweede deel heeft me heel erg vermaakt. Zeker niet zo goed als het eerste deel maar, je moet wel echt fan zijn van dit soort films om het echt zo leuk te vinden als wat ik deed. Onwijs mainstream, het kan je liggen of niet. Mij ligt het wel.

3.5* > 4.0*

"Quite an experience to live in fear, isn't it? That's what it is to be a slave.”

Ik schrik er eigenlijk een beetje van hoeveel druk ik op deze film heb gelegd vooraf. Deze film krijgt namelijk onwijs veel lof, en dat verdient hij ook zeker maar, daardoor waren mijn verwachtingen torenhoog voor de film, en ik heb een klein gevoel dat ik daar toch niet helemaal aan ben voldaan. Ik durf het bijna niet te zeggen, gezien het dusdanig een geliefde film is. Toch heb ik deze film eindelijk eens gekeken, en dat komt eigenlijk door zijn vervolg die mij nog nieuwsgieriger weet te maken na deze films. En aangezien ik die film héél graag wil zien, moet ik dit deel wel eerst kijken. Ik meende dat ik 2019 al een poging had gedaan voor de film, het leek me destijds wel toepasselijk aangezien de film zich in dat jaartal afspeelt. Maar, ik ben toen na een drie kwartier maar gekapt met de film en ik heb er toen niks meer mee gedaan, ik vond het echt oersaai. Nu zo'n ruime drie jaar later heb ik de film nog maar een keer aangezet, en ik heb me toch duidelijk meer vermaakt, omdat ik hem helemaal heb uitgezeten maar dat is is ook niet zonder slag of stoot gegaan.

En ik had er dus wel iets meer van verwacht. Toch na een kleine veertig jaar weet de film nog steeds erg indrukwekkend te zijn met bepaalde scenes. De futuristische stad deed mij wel wat, ik vond dat wel leuk al was het natuurlijk niet zoals ‘2019’ echt was. De vliegende auto's mis ik overigens nog, en uiteraard veel gadgets die eigenlijk nooit hebben bestaan. De overpopulatie is altijd wel pijnlijk om te zien. Daarnaast is de film erg onderhouden, vond ik dat ‘Scott’ hier echt zijn ware klasse weer heeft laten zien, zoals ik eigenlijk wel weer een beetje gewend ben van de man.

Toch had ik misschien iets meer actie verwacht. De film heeft zo zijn nodige actiescenes maar, ik vond het niet altijd even boeiend. De film werd daardoor misschien soms wat lang, omdat de film een beste lange tijd niet echt snelle inbreng kreeg. Het moment dat hij een liefdesscéne krijgt met die androïde (Rachael) vond ik echt niet best, hier kakte ik helemaal weg en vond ik toch de smet op deze film. Gelukkig pakte de film zichzelf weer helemaal op, en het einde is echt om je vingers bij af te likken. Het was dan ook wel de enige scene in deze film waarvan ik moeite had om er door te komen, en het had van mij ook niet echt gehoeven.

Het beste van deze hele film is naast zijn sfeer het geluid wat de film te bieden heeft. Ik raadt het echt aan om deze via een goede geluidsinstallatie te gaan bekijken want dat maakt deze hele film. Ik zelf heb de film met een goede headset gekeken (dit is een headset met ‘Dolby Atmos'), en ik werd werkelijk mee gezogen door het geluid wat je te horen krijgt. Dat met fantastisch geschoten beelden, die zich afwisselen van extreme somberheid naar een kleurrijk en falend plaatje was ik wel echt onder de indruk. Neem bijvoorbeeld dat appartementen gebouw waar ‘Sebastian’ woont. Dat is een onwijs duister gebouw waar je toch echt wel de kriebels van kreeg, en in elk hoekje zag je ook een beetje gevaar. Dat maakte deze film toch onwijs vet.

En dat gaat gepaard met een stel waanzinnige acteurs. Waar ik toch mag zeggen dat ‘Rutger Hauer’ hier in mijn ogen toch zijn beste rol speelde (van de films die ik tot nu heb gezien van hem). Een waanzinnige tegenstander met een onwijs hoge charisma. Natuurlijk door zijn blonde lokken en blauwe ogen maakte zijn personage het nog bijzonderder. Hij speelt gewoon erg goed, en dat vond ik echt tof om te zien. En dat samen met ‘Harrison Ford’ was toch een waanzinnig duo. Ook ‘Ford’ weet een goede rol hier neer te zetten, en ook van hem heb ik erg genoten.

Dus op de (in mijn ogen) minpuntjes na, heb ik toch erg weten te genieten van deze film. Audio en visueel is de film echt een meesterwerk, ook het acteerwerk is van een goed en hoog niveau. Ik vond het verhaal leuk om te volgen, al kakte het hier en daar wat in en het was allemaal niet héél moeilijk. Beetje standaard basis, waar prachtig omheen is gewerkt. Ik denk dat hij in de toekomst nog een kijkbeurt verdiend en ik misschien weer wat meer van gedachten verander. Ik kijk opzich uit na het tweede deel.

"Sometimes to love someone, you got to be a stranger.”

Het eerste deel van ‘Blade Runner’, of het originele deel heb ik vorige week al aangezet maar, was achteraf niet helemaal wat ik had gehoopt. Ook dit tweede deel staat al heel lang op mijn radar, en heeft mij er eigenlijk toe gezet om deze films eens aan te zetten. Van dit tweede deel zie ik wel eens wat “quotes” voorbij komen op social mediadiensten ‘Instagram en ‘TikTok’ waar de deprimerende scenes gebruikt worden. Ik was daardoor toch wat nieuwsgieriger voor deze film waardoor ik deze film gisteravond maar eens had opgezet. Al spreek ik dan over zondagavond, ik heb er twee avonden over gedaan om de film af te kijken en dat had zo zijn redenen. Ik ben wel blij dat ik deze film gewoon via ‘HBO Max’ heb kunnen kijken, ik haal heel wat uit die streamingsdienst en daar ben ik wel content mee.

Wat me eigenlijk het meeste dwars zat en wat ik eigenlijk direct wil aankaarten is dat ik de film wat traag vind. Zeker als je weet dat je zo'n 164 minuten naar deze film moet kijken is het echt te taai om door heen te komen. Dit is een bewuste keuze maar, van mij mocht het of wat korter of er moest wel wat meer actie noch spanning in verwerkt worden. De film moet duidelijk zijn voorganger op de hielen zitten, helaas weet ‘Villeneuve’ daar niet altijd even goed in te slagen. En nu is het eigenlijk ook doorgedrongen waarom deel één toch echt een stuk beter is. Want waar deel één zijn duisterheid goed weet te gebruiken mis ik dat toch wel heel erg in deze film. De film is namelijk toch minder duister dan het eerste deel, en dat ontneemt eigenlijk de hele kracht van deel één.

Daarvoor in de plaats is gekozen om ‘Ryan Gosling’ de rol van agent ‘k’ te laten spelen. Een waanzinnige acteur die het overigens ook weer erg goed deed in deze film. De somberheid die de maatschappij in de film moest uitstralen neemt ‘Gosling’ namelijk over, met zijn eenzame rol. Wellicht één van de weinige echt goede dingen die deze film te bieden had overigens, want de film leunt wel echt op zijn schouders. Wat ik al zei; ‘Gosling’ acteert waanzinnig goed in deze film, dit soort sombere en deprimerende rollen weet hij altijd waanzinnig goed te vervullen. Ook was ik best blij om ‘Harrison Ford’ ook in deze film te zien. Al had ik toch gehoopt dat hij een stuk eerder tevoorschijn kwam in deze film, en nu moet je ruim een uur wachten voordat hij zijn gezicht laat zien. Want daarvoor is de film nogal nietszeggends. De film vult een uur eigenlijk een leegte aan, en niemand (behalve ‘Gosling’) weet echt om te gaan in de film, een bepaalde stempel te drukken of iets uitbundigs te doen.

Dit gaat ook wel gepaard met dat ik het verhaal gewoon niet boeiend genoeg vind. Of komt het dat het script niet heel spannend is? Enfin, het verhaal deed me dus gewoon echt heel weinig. En daar had ik toch zelf persoonlijk wel wat meer hoop op gelegd. Dan zijn die tweeëneenhalf uur toch wel heel zwaar om uit te zitten hoor. De depressieve vibe moest natuurlijk wel werken maar, ‘Villeneuve’ slaagt er niet altijd even sterk in om die duistere vibe door te pakken zoals deel één kende. De stad vond ik toch minder duister en daardoor pakte dat gevoel me ook totaal niet, een gevoel wat juist deel één typeerde en waar ik best van onder de indruk was. Je moet het nu helaas maar er mee doen zoals het was, al had dat juist in mijn optiek wel beter gekund.

Qua actie is de film nogal dood. Er gebeurt maar weinig actievolle dingen, op de laatste dertig minuten van de film na. Deel een was ook niet zo actievol maar, het was meer verspreid waardoor het allemaal wat leuker was om te zien. De actie hier vond ik daar bij dan gewoon echt tegenvallen.

De film haalt zijn meeste kracht uit het fantastische CGI werk die we te zien krijgen. Prachtige beelden toch wel over de toekomst, waar we weer eens het maatschappelijke falen van de mens mogen aanschouwen. Ik denk dat de film hiermee toch wel zijn punten mee wist te winnen.

En uiteraard een Oscar winnaar van twee categorieën. Verdiend gewonnen wel maar, de film had in mijn optiek toch wel vele malen sterker mogen en kunnen zijn. De film faalt daarin flink, en ik vond het eigenlijk om heel eerlijk zijn voor de meeste momenten geen reet aan. Daarvoor pakte de film me toch te weinig, en kon het verhaal me niet genoeg interesseren. En hierdoor had ik er misschien toch wel veel meer van verwacht.

"I was born ready motherfucker!”

Gadverdamme, wat een waardeloos derde deel was dit. Oprecht, geen Blade waardige film als je het mij vraagt. Te veel poespas, te veel hype, te veel willen evenaren van het waanzinnige eerste deel. Ik snap nooit waarom een regisseur besluit de boel om te gooien, en iets te veel van het goede vraagt van een script. En het hilarische is dat het ook nog eens de schrijver is van één van mijn favoriete films. Hij kan het dus wel. De toevoeging van het “team” met Blade vond ik echt waardeloos, een nietszeggende toevoeging van personen die eigenlijk totaal geen charisma wisten af te dwingen, al zeker niet naast Snipes. Daarnaast voelde het vooral alsof Snipes een beetje in het niets gedaan werd, het draaide totaal niet meer om hem, al wouden ze je dat wel laten geloven.

Acht jaar geleden schreef ik dit:

Ik ben het eigenlijk nog wel eens met wat ik zei. Ik ben niet echt gecharmeerd van het hele team effect. De build-up is beter dan het eindresultaat want ik vond de personage van Dominc Purcell toch echt te zwak. Niet omdat hij het persé was (vroeger had ik duidelijk een enorme haat op die man), het was vrij makkelijk te verslaan, en er gebeurde eigenlijk niet echt heel veel bijzonders met zijn personage als Drake (niet de rapper). Daarnaast heeft Dominic niet het charisma wat een Luke Gross in het vorige deel bijvoorbeeld wel had, dus eigenlijk viel hij in het niets en was uiteindelijk toch echt wel de zwakste tegenstander van Blade, ondanks de opbouw en mythe om zijn persona heen.

Ik heb aardig wat gal gespuugd merk ik maar, het is wel nodig. Ik zie één van mijn favoriete films van Snipes, of misschien ‘franchise’ waar hij in speelt, de das omgedaan wordt. Een saai derde deel. Weinig bloed overigens ook, kon sowieso niet op tegen het eerste en het tweede deel. Wellicht dat Marvel hier mee inspraak in had, omdat dit ook de eerste film is waarbij ze als studio staan aangemerkt, ik weet het niet.

Er zaten wel degelijk wat leuke vechtscènes in, zo vond ik de introductie met Jessica Biel heel erg leuk om te volgen, en daar had de film nog redelijk wat pit. Er had van mij part meer Snipes in gemogen, minder geneuzel van de rest. Niet mijn deel, en zeker een deel die me toch negatief heeft achtergelaten. Verhaal is immers ook niet interessant genoeg, dat schetst het beeld van deze film wel een beetje.

3.0 * > 2.5*

"Just when you thought it was safe to trim."

Ja! Lachen! En dat terwijl de film eigenlijk heel weinig toevoegt, maar het toch nog best leuk wist te zijn. En als je dan denkt alles gehad te hebben, komt Rondinella met een los geslagen grasmaaier die vooral bloeddorstig is, echt helemaal top. Toch moet je wel een beetje kritisch blijven, en is de film best een tijd wat onnozel. En dan vooral op de manier dat je niet snel door hebt wat nou precies de 'killer' is; al kom je daar uiteindelijk wel achter en het was echt hilarisch.

Qua verhaal was het allemaal niet zo heel boeiend eigenlijk, het hele golfbaan verhaal vond ik niet zo boeiend, maar het was soms best komisch hoor. De film bouwt langzamerhand op met leuke gore scenes, waar dus toch de nodige gore scenes voorbij kwamen maar de dader blijft vrij lang een raadsel. Waarna er een klopjacht wordt gehouden, en daarna ook rustig een soort van golftoernooi lijkt het wel, wat er voor zorgt dat de film dus toch wel echt onsamenhangend aanvoelde, en daar baalde ik wel van.

Richting het einde werd het steeds vermakelijker, en de gore nam ook toe. Daardoor werd het toch een heel vermakelijk filmpje, die buiten al het amateuristische om toch gewoon weet te vermaken. Is het een echt slechte film? Nee. Maar daar is in mijn optiek ook direct alles mee gezegd.

"There's something out there.”

Persoonlijk ben ik een groot fan van het origineel uit ‘99, en ik was ook heel benieuwd naar deze remake. Eigenlijk zit die al jaren in mijn lijstjes, de negatieve berichten hielden me er toch wel van af om deze film te kijken. Gemiddeld scoort hij onwijs laag, en ik hoorde echt héél veel negatieve geluiden van uit deze film. Met een beetje tegen zin heb ik hem opgezet, toch ook wel omdat ik nieuwgierig was en had gehoopt dat ze het een tikkeltje beter konden doen dan het originele deel. Helaas ben ik erachter gekomen dat dit een onwijs saaie en moeilijke zit bleek te zijn, die eigenlijk nergens interessant of überhaupt leuk wist te worden.

Deze film was eigenlijk echt door en door saai, het verhaal was oninteressant om te volgen, de personages waren vooral erg nietszeggend en ook werd de film nergens echt spannend. Niet zo spannend zoals het origineel wist te worden, die eigenlijk ook vrij nieuw was voor zijn tijd. Ik heb die natuurlijk wat later gezien maar, het is gewoon één van de beste films in het genre, dat evenaren doe je niet. Zeker niet als je met een heel saai script aan komt kakken, en de cast ook nog eens saai zijn. Acteerwerk viel wel mee, kon me ook niks interesseren en vooral pijnlijk om de film erg goedkope jumpscares te zien gebruiken. Dat had veel beter gemogen.

Ik ga het ook lekker kort houden, deze remake vond ik niks en had ook nergens gehoeven. Het originele deel uit ‘99 staat nog als een huis en daar kan deze film echt niet tegen opboksen. Tijdverspilling, die met zijn kleine anderhalf uur nog lang aan kan voelen. Balen.

“What's that? Is that the Blair Witch? No, it's Heather, taking a piss.”

Eindelijk deze veel geprezen horrorfilm dan toch eens afgezien. Ik was er eerder al wel eens aan begonnen maar toen kon ik niet heel lekker in de found – footage stijl raken, het ketste toch te veel af waardoor ik mijn interesse merendeels wel verloor. Gisteravond stuitte we toch wederom op deze film en waarom ook niet? Gewoon aanslingeren die handel en er even voor gaan zitten, de film duurt ook niet lang dus de zit (mocht die saai zijn) zou dan ook snel voorbij zijn.

Eenmaal begonnen aan de film rolde ik er eigenlijk prima in. Het begin was vooral informatief, wat speelde zich af in het bos en kende het dorpje ‘Burkittsville’ wel wat er zich afspeelde in het bos? En de geruchten die eromheen hingen. Veel informatie, niet te lastig gelukkig. Eenmaal een beetje kennis gemaakt te hebben met de omgeving, het verhaal en voornamelijk het doel leren we stukje bij stukje ook de hoofdpersonages kennen.

Eenmaal in het bos aangekomen worden we vrij snel omringd door leuk natuur, er lijkt niks aan de hand te zijn en we volgen de acteurs leuk door hun avontuur. Tot ze op een gegeven moment bij een aantal hoopjes met stenen, vanaf hier werd de film snel grimmiger. Ook voor de personages werd het spannender, omdat ze in de nacht vreemde geluiden waarnemen waar ze wel van schrokken, al leek het eerder op wilde dieren dan op iets anders.

Teruggaande naar huis omdat ze vrijwel klaar waren met het onderzoeken komen ze tot de ontdekking dat ze verschillende dingen kwijt zijn. Na dit begint de vlam tussen de drie studenten ook wat te doven en krijgen ze vaker ruzie. Ze besluiten naar huis te gaan via het zuiden waar ze na een hele dag lopen nog het bos niet uit zijn, de drie studenten gaan na even met elkaar ruziën toch weer kamperen waarna de nachten steeds grimmiger worden, ze horen nu meer gegiechel. Met de doorreis komen ze uit op een plek dat vol hangt met tekenen van ‘witchcraft’, wat aan de bomen hingen. Dit maakte de film ook steeds interessanter want dit zag er erg gaaf uit.

Daarna gaat het vooral bergafwaarts voor de studenten maar niet voor ons als kijkers. De drie raken gescheiden van elkaar en eentje raakt er zoek (die later ontvoerd blijkt te zijn). Na veel gehuil, gevlucht en overleven komen ze uit in een huis waar de film razend snel weet te eindigen.

Het mockumentary idee vond ik wel erg gaaf. Ik ben zelf wel fan van goede found-footage films en ‘The Blair Witch Project’ lijkt in mijn ogen wel één van de grondleggers in deze omgeving en doet het erg goed. Al ben ik zelf niet onder de indruk van het feit dat deze film bestempeld wordt met de ‘Horror’ tag omdat er buiten een paar tanden om niks horror aan is. De film is zeker spannend en kon in die tijd als echt eng worden ervaren, met goede marketing trucen ernaast dan wel te verstaan. De film had in mijn ogen toch wel echt en benaming voor ‘thriller’ mogen krijgen, dat was passender geweest omdat ik nou verschillende dingen had verwacht wat niet kwam.

Dus ja, de found-footage was wel zeker gaaf. Echter had ik wel wat meer willen zien zoals de heks zelf of andere wat ‘engere’ dingen. Nu was het voornamelijk donker en verder niks. Dat is toch wel een minpunt voor mij in dit soort films: je ziet niks. Het zelfde heeft ‘Paranormal Activity’ die het houdt bij een paar bewegende stoelen, of ik zie het verkeerd.

Al om al, toch wel een redelijk gave zit en achteraf toch wel een hele vette film die ik op het eerste gezicht toch vaker ontweek dan dat ik het graag kijk. Ik ben altijd erg nieuwsgierig naar ‘black magic’ en dit komt bijvoorbeeld ook terug in mijn muzieksmaak.

4.0*

"YOU WANT TO KNOW WHO I AM? I'M A SON OF A BITCH... who wants to be left alone.”

Wanneer een film begint zoals deze dat deed, is het praktisch een hele coole film. Geen introductie en vooral geen emotie, met een onwijs gelikte en vooral dik opgelegde soundtrack een beetje stoer lopend over straat heen, heerlijk. De jaren tachtig straalt er heerlijk van af, en wederom weet Bava me weer een leuke film te geven, want deze actieprent heb ik na zijn twee geweldige Demoni films gezien; en daar blijft het als het aan mij ligt ook zeker niet bij.

Na wat dreigende scenes met zijn gloednieuwe SPAS-12 kakt de film in mijn ogen wat in. Je komt eigenlijk vrij snel achter de tegenstanders, die eerst het hele bos leeg hebben gestroopt en met een wagen vol dode dieren door het dorp scheurden (en ook het baby hertje vermoorden van Jake). En met die dode dieren heb ik niet zo veel, al hoort het wel bij de typische jaren tachtig Italiaanse film... Maar na de scene is er een beetje over en weer geschreeuw maar veel meer dan dat gebeurt er ook niet. De film moet het dan echt hebben van het laatste half uur, wat ook gewoon gelijk het beste stuk is. Hier is de actie torenhoog, elke auto ontploft op een Michael Bay manier en het kent zelfs nog wat gore (met ledenmaten die wegschieten). Het hele kat en- muisspel idee vind ik altijd wel geinig, leuk dat Bava dat ook in de echte jaren tachtig sfeer houdt door dit in een bos te laten afspelen, als we in dat jaartal al niet in genoeg bossen zijn.

Michael Sopkiw is als Jake het gezicht van de film. Jammer dat hij in maar in drie andere jaren tachtig films heeft gespeeld, duidelijk dus niet zo'n succes? Ik ga in de aankomende tijd die andere films ook nog wel zien. Jammer, want de looks had hij wel mee. Voor de rest van de cast had ook niemand deze charisma.

Ik snap het einde opzich wel, aangezien dit gewoon een hele grote knipoog is naar de eerdere scenes met de dieren. Maar inderdaad eindigt het toch wel een beetje abrupt en mis je daar misschien toch een waardig afscheid maar, het was ook wel goed zo. Meer had ik ook niet nodig.

Blended

Ik heb mij zelf, oprecht, aardig vermaakt met deze toch vaak heerlijke flauwe humor film. Waar soms ook wat serieuze stukken in voor komt en natuurlijk klink-klare onzin. Waar mijn moeder vaak moest lachen om de kinderen, voornamelijk het 'baby'tje', de jongste. Ja, ik weet dat dit geen baby is. Heb ik mij het meeste aan het kind 'geïrriteerd'. Ik word er zeg maar niet warm of koud van. Er zitten heel vaak leuke stukken in maar toch ook wat dip momenten. Aan een irritant kindje heb je hier nog niet genoeg, ook een irritante 'vrouw' met een irritant piepstemmetje en borsten die bijna uit haar jurk vallen komt langs gehuppeld. Balen!

Adam Sandler speelde zoals bijna altijd een hele leuk, droge humor rol in de film. Ah, heerlijk! Drew Barrymore deed het uiteraard ook niet slecht! Terry Crews was wel een beetje eng in de film, volgens mijn moeder ! Emma Fuhrmann deed het oké, soms een beetje eng met haar moeder.

Het verhaal in Blended was oké, vond hem wel geinig om te volgen. Vele grappen waren goed, sommige zaten ook met een slechte timing! Het concept vond ik niet echt vernieuwend. Al om al, leuke komedie om een keer gezien te hebben. Die van mij sowieso een voldoende krijgt, en hem na mijn mening ook wel verdiend!

3,5*

Blind Fury

Nadat Netflix hun toevoeging speurt hebben gehad was ook Blind Fury toegevoegd en heb hem vanmiddag dus maar even opgezet. Ik moet zeggen dat de film in mijn ogen nou niet de beste film is maar vermakelijk was hij zeker. Ik vind het altijd wel mooi om wat Nederlanders in zo'n productie te vinden. Zo vind ik The Human Centipede (First Sequence) (2009) ook een erg gave film, en ben er best wel trots op dat Tom Six deze geregisseerd heeft. Zo ben ik ook wel een beetje trots erop dat Rutger in Blind Fury speelt.

Het verhaal van Blind Fury is simpel maar leuk om te volgen. Rutger is de Blind Fury en raakt blind in de Vietnam oorlog. Hij word getraind door een stam en is hierbij Samurai King. Hij gaat opzoek naar de weduwe van zijn companion en komt in de problemen. Nadat de weduwe is neer geschoten beloofde hij om op het zoontje te passen, hij zet alles op alles om hem te beschermen en komt zo in mooie actie scenes terecht.

Het verhaal vond ik dus simpel maar wel leuk, het concept was wel geinig. Leuke Hauer film om tussendoor te bekijken maar niet film-avond waardig. Prima dus en ook prima vermaakt met geinige scenes en leuke actie scenes kom je er wel uit.

3.0*

"What did I do?”
“Nothing.”
“Thank God!”
“No, no, no. I meant, you did... you did nothing. You did nothing for yourself. You did nothing for them. And, in my opinion, there's a real special place in Hell reserved for people that just choose to do nothing. Why do you think you chose to do nothing?”

Jeetje, leuker dan ik had verwacht dit. Ik had overigens niet echt goede hoop, hoewel er best wat positief bericht hier onder me staat wist ik niet of deze film me ging bevallen. Ik ben het helemaal eens met het feit dat we dit riedeltje wel kennen, het is allemaal ook niet echt vernieuwend ofzo en de uitkomst kon je misschien soms wel raden, de film is af en toe best apart en laten we het er maar op houden dat het soms wat vaag is. Toch wist de film me wel te interesseren, alles verloopt best natuurlijk en dat vond ik heel fijn aan deze film, er zit een snufje komedie aan wat ik ook wel kon waarderen, en zo is het geheel van ‘Blink Twice’ echt vermakelijk.

Het opent best vermakelijk, Frida is duidelijk een dame die het allemaal niet heel prettig heeft. Wat je overigens later in de film ook hoort zeggen door haar, dat ze eindelijk eens weer plezier heeft, misschien wel eindelijk eens wordt geaccepteerd? Wanneer ze naar haar werk moet om als serveerster te werken bij een bepaald feest van de beroemde Slater komt ze onder andere te laat al heb ik niet helemaal gevolgd waarom hun opeens ook in jurk mochten gaan om vervolgens de vloer op te te mogen, dat is me wel ontgaan. Enfin, eenmaal daar probeert ze in de buurt van Slater te komen die goed beveiligd is maar, door een stommigheid valt ze en ontmoet ze alsnog Slater, waar inderdaad duidelijk het vonkje overslaat op die twee. Daarna is het een beetje love spell, niet heel bijzonder trouwens en wellicht wat te simpel maar, als je het doel van Slater en zijn vrienden weet dan snap je ook wel dat het gewoon vrij makkelijk gaat, zeker omdat Frida al wel geïnteresseerd in hem was. Daardoor wordt zij samen met haar vriendin Jess uitgenodigd om met Slater en zijn “vrienden” naar zijn eiland te gaan.

Frida wordt best leuk geacteerd door Ackie, die het vooral samen met Shawkat best leuk weet te doen. Samen met de twee prachtige dames Arjona en Caribel weten ze er een best leuk avontuur van te maken op het eiland. Ook Channing Tatum deed het heel leuk als Slater, en toch wel de bad-guy van de film. Hele vermakelijke rol, en zoals ik al zei een hele leuke cast die eigenlijk in mijn ogen best onbekend zijn. Zoë Kravitz deed het overigens echt fantastisch met dit regie-debut. Ze weet er in het begin nog niet echt over te laten komen zoals ik graag wou, het was allemaal wat afstandelijk naar mijn mening maar, eenmaal op het eiland schiet de film los. En Zoë weet je eigenlijk door middel van verschillende filmstijlen, en vooral het decor toch door een film te leiden die afwisselt met veel verschillende spanningen, en die soms gewoon echt best eng wist te worden. Hoewel de werknemers op het eiland daar vooralsnog niet voor zorgden alleen omdat ze best eng lachten (met een slecht gebit) kan je het niet redden maar, vooral het kille sfeertje wat zo nu en dan wordt opgespeeld zorgt ervoor dat je eigenlijk best verslaafd naar de film kan kijken.

Best zonde trouwens dat de film zo rigoureus eindigt, wat eigenlijk vooral een beetje te makkelijk was. Allemaal ook wel weer een beetje vaag, dus waarschijnlijk dat ik daar dan gewoon niet zo heel veel mee kon. Maar, Zoë weet bijvoorbeeld wel weer echt te leveren wanneer Frida erachter komt wat er nou precies gaande is, dankzij het drinken van slangengif. Ook hoe Jess aan haar einde is gekomen etc. Dat stuk in de film was echt onwijs vet, ondanks de handelingen in de film die best schokkend waren, dan snap ik die disclaimer op het begin ook wel weer.

Ja, deze film kon ik wel echt waarderen. En dat had ik misschien helemaal niet verwacht toen ik deze film op had gezet (die ik trouwens op het begin zelfs uit wou zetten). Zoë mag in ieder geval best met meer van dit soort filmpjes komen, dan ga ik er eens echt klaar voor zitten. Deze was in het begin helemaal langs me heen gegaan namelijk, en kwam er volgens mij pas achter via een advertentie op de social media. Leuk maar zoals ik ook al wel aangaf in mijn mening, er zijn betere in dit genre die ik toch met vlagen nog spannender, grover en creepier vond. Al deed Zoë een leuke poging!

Blitz

Ik ben een tijd geleden blijkbaar erg fan geweest van deze productie maar bij deze herziening zijn me toch een paar irritaties op komen waaien waarvan ik nou ook weer niet bepaald stond te springen. Ik heb Blitz aangezet voor mijn drie jarig bestaan op MovieMeter. Voor mijn volgers die weten denk ik, hoop ik, wel dat ik een enorme Jason Statham fan ben. Buiten de standaard Hollywood-producties om die ik graag zie, vind ik Jason toch wel 1 van de fijnere acteurs uit dat gebied, ik zeg niet dat hij de beste is maar, ik kijk graag naar zijn films. Ik ben er wat dat betreft wel fan van.

Ik vond het verhaal wel slappe hap. We beginnen lekker, Statham ramt zomaar even drie jongens neer. Later blijkt het zo te zijn dat hij dit vaker doet. Er is een rouw status aan gestrikt want de vrouw van een bepaalde inspecteur is dood gegaan. Nadat deze scenes voorbij zijn word al gauw de eerste politie-agente in haar nek geschoten. Daarop volgt niet even later een jonge agent in zijn auto. Aidan Gillen blijkt de misdadiger te zijn ook wel Weiss in de film. Brant zit hem op de hielen en naar wat kat en muis spellen krijgen ze hem toch te pakken .

Ik moet zeggen dat de actiescènes veel belovend zijn, hoe ik Statham ken. Die zijn ook erg sterk in deze film en voornamelijk ook erg vermakelijk. Ik heb me niet verveeld onder het kijken van Blitz, maar echt speciaal is hij ook niet. Dus ik verlaag wel mijn rating.

Ik heb trouwens nog ooit een gehoord, waar weet ik niet meer en door wie ook niet maar, politie agenten en agentes laagste klasse hebben geen geweer opzak. Als jij dan een politie ambtenaar neer schiet dan krijg je de hoogste straf die er gegeven kan worden daar. Dan vinden ze jou het zwakste op de aardbol want je schiet iemand dood die zich niet kon verdedigen. Je ziet ook altijd 'speciale' units naar dingen afkomen zoals een terroristische aanslag of een schiet partij, of een arrestatie met mogelijk een gewapend persoon. Ik vond het best wel interessant om te weten maar, of dat helemaal klopt durf ik niet te zeggen.

2.5*

Toen ik vrijdag thuiskwam van een gezellig dagje Apenheul, zag ik deze film beneden op de TV en het zag er best goed uit. Ik besloot eigenlijk direct ook om deze film aan te knallen en ik moet zeggen dat ik me echt best vermaakt heb met deze oorlogsfilm. Ik ben nooit héél positief over nieuwe producties van ‘Netflix', in het verleden zijn dit vaker slechte dan goeie films gebleken maar, de laatste tijd worden ze wel steeds beter. Toen ik een tweede wereldoorlog productie zag was ik eigenlijk direct onder de indruk, ik hou natuurlijk heel veel van dit onderwerp dus een film zoals dit kan mij altijd wel bekoren. Ook deze productie was zeer vermakelijk. Het verhaal was ietwat makkelijk maar, wel erg leuk om gewoon te volgen en dat deed best veel. De actie was prima, het was hard maar nergens echt heel gruwelijk, en het kijkt allemaal heel makkelijk weg.

Wat me voornamelijk erg opviel en vooral meeviel waren de karakters van deze film, die opzich best goed uitgezocht waren maar, ook heel gaaf overkwamen. Ik denk dat iedereen wel ziet dat ‘Alexander Scheer’ als von Starnfeld en zijn rechterhand heerlijk waren gecast, en voornamelijk toch wel de looks van Scheer deden zijn werk als de SS-leider. Die prothese vond ik dan soms wat nep ogen, en je zag ook wel dat er wat CGI werk aan ter pas kwam, wat ik toch wel weer een beetje zonde vond. Voor de rest is eigenlijk de rest ook heerlijk gecast. Elsa, Sonja, Heinrich, allemaal leuke rollen en natuurlijk echt wel stereotyperend Duits, wel heel vermakelijk, zoals het eigenlijk ook moest.

Het verhaal lijkt mij duidelijk genoeg, daar ga ik verder ook niet op in. En ik wil mijn mening voor deze film sowieso even wat kleiner houden, omdat het ook alweer even geleden is dat ik deze film heb gezien. Neemt niet weg dat de film erg leuk was om te zien. We gaan mee met verschillende settings en het sfeertje was ook niet altijd even aangenaam.

Fijne film, fijne Netflix productie en een fijne avond maken deze film tot een leuke oorlogsfilm met toch wel een duister randje aan humor. Ik hou er van.

Blood Diamond

Laatste film van het jaar, en wat een opzich best wel heftige film hebben we uitgekozen.. Je volgt verschillende mensen, een zwarte man die in een kamp woont, waarna de kamp word overvallen door rebellen.. Waarna zijn zoontje word ontvoerd en hij hem terug probeert te vinden, maar dat zoontje is eigenlijk gewoon gehersenspoeld want hij wist niet eens meer dat het zijn vader was.. En je volgt een man die op diamanten uit is want die verkoopt hij... Goeie combinatie!

Leonardo DiCaprio en Djimon Hounsou spelen twee hele zware rollen, wat veel vergt. Gelukkig hebben die twee mannen aardig wat ervaring met goeie en prachtige films. Dit laten ze daadwerkelijk in deze film ook weer zien.. Je voelde bij DiCaprio echt dat hij alleen maar naar diamanten uit was, en de rest maakte hem niet veel uit.. Wanneer je Hounsou zag acteren voelde je zijn pijn en verdriet.. Tegelijkertijd ook angst.. Of zijn zoontje nog wel leefde.. Prachtig gedaan!

Deze film heeft een goed en sterk verhaal in zich, wat je goed laat kijken, en je ook blijft hangen.. De 'romantische' praat scene's vallen soms wat uit, maar goed, dat is zo af en toe ook wel fijn er tussen.. En zoals mijn moeder al zei, "gelukkig laten ze die seksscène eruit!", dat vond ik nou ook haha! Het concept in de film is soms wel een beetje te hard... Vooral harde feiten met de kindersoldaten, en dat raakt je toch wel... Ze werden helemaal gek gemaakt in hun hoofd, zodat ze eigenlijk alleen maar zwart zien voor hun ogen. En het er soms heftig aan toe kan gaan.. Vooral toen hounsou die man dood sloeg met die schop... Pff! Heftig, en zeker een aanrader om te kijken!

4.5*

Blood Father

Blood Father is een erg fijne Actie / Thriller film met voornamelijk Mel Gibson als de grote held. Oeh, wat ziet Mel er lekker rauwig uit met zo'n baard, daar heeft hij en kan hij zeker erg sterke rollen mee neerzetten. Tof. Toch is de film-trailer van Blood Father erg verraderlijk. De film begint heel erg traag waarna de film na zo'n dertig minuten echt lekker op gang begint te komen, dat is soms wel erg jammer maar toch heb ik me uitstekend vermaakt met Blood Father en is hij gelukkig met zijn lengte niet te lang waardoor de film goed te kijken valt. Zou hij langer duren dan zou de verveling snel aanhaken aangezien het verhaal niet echt iets nieuws te bieden heeft.

Je kunt duidelijk zeggen dat de trailer erg veel verraad van de film. De trailer brengt bijna alle actie beelden naar buiten die de film beheert en dat is toch wel zonde. Ook is de film bij lange na niet zo actie-vol als de trailer doet zeggen. We zijn meer bezig met het onderzoeken naar de cartel mensen dan dat ze daadwerkelijk mensen dood krijgen, op het eind begint het pas een beetje actie-vol te worden. De film heeft een redelijke spanning maar het maakt je niet echt bang, daar is hij veel te lief voor.

Het verhaal was redelijk. De dochter van Mel zit in een benauwde situatie. Ze schiet een kartel leider neer waardoor er een jacht ontstaat op haar. Een maal aan het vluchten schakelt ze de hulp in van Mel. Een oude bajesklant die onder andere ook nog dronkaard, drugsverslaafde, bendelid is geweest. Hij haalt haar op wanneer de eerste confrontatie ontstaat met het kartel. Na het gevecht gaan de twee op vlucht en komen uit bij een motel waar de politie hun op het spoor is. Wanneer de agenten bij hun eerdere kamer kwamen schoot een Sicario hun dood. Een kartel soldaat. Die op pad is om hun te vermoorden. Na nog wat gevlucht krijgt Mel informatie uit de gevangenis die er voor zorgen dat hij alles weet over de ondode Kartel baas. Want die blijkt nog op beiden benen te lopen. Na een groot gevecht en Mel's dood eindigt de film .

Voeg bij het verhaal een doorsnee Hollywood concept en daar staat Blood Father. Een film die mijn verwachtingen een beetje heeft verlaten maar toch een film wat goed te bekijken is, een lekker filmpje om de zondag middag door te komen.

3.0*

Geinige B-film die helaas in de trailer wat leuker om te zien was dan de hele zit. Toen ik zag dat hij klaar was om te kijken heb ik hem gelijk opgezet, een b-film kan soms best verassend uit de kast komen en ik had stiekem gehoopt dat ‘Blood Fest’ dit ook ging doen.

De cast deed het prima, geen grote bekende cast maar ook niet ontzettend slecht geacteerd. Met een paar leuke tieners gaan we de film snel door, en word er niet snel stil gezeten om even rustig te praten, er gebeurd altijd wel iets.

De film had veel weg van ‘The Cabin in the Woods’ en was qua concept dan ook niet héél erg orgineel. We volgen wederom een aantal mensen die met computers horror wezens kan aansturen en mensen zo proberen te vermoorden, zombies, vampieren of een slasher, je hebt ze er allemaal tussen zitten. Dus of ik daar nou bepaald een fan van was, nee dan pas ik. Ik vond ‘The Cabin in the Woods’ namelijk ook niet geweldig en ook ‘Blood Fest’ dringt zo niet goed binnen.

Het verhaal was redelijk. We volgen een groep vrienden en horror fanaten die na het veel besproken ‘Blood Fest’ willen. Ze gaan er heen en het blijkt geen normale avond te worden, ze komen terecht in een heuze bloedbad. Ze moeten zien te overleven tegen verschillende vijanden en raken constant één voor één hun vrienden kwijt. Ze moeten alles op alles zetten om te overleven wat niet al te makkelijk gaat, zeker niet als er op ze gejaagd word maar ook weer niet.. Wisselvallig.

Al om al, over het algemeen een prima film om te kijken. Heerlijke b-niveau horror die nergens echt héél speciaal of succesvol wist te worden. Qua horror kwam de film best goed over, en was de film best strak. Achja, het was prima te doen maar niks spectaculairs.

2.5*

"I bet you this old country boy teach them city bitches a thing or two.”
“Verne, you can't beat your own meat."
“I beat it better than you can.”

Eigenlijk aangezet omdat ik verwachtte dat deze film een beetje over hetzelfde ging als ‘Fatal Games’, alleen gaat deze film over totaal iets anders. Dus eigenlijk wederom met de olympische spelen in het achterhoofd, leek het me wel geinig een horrorfilm te kijken die zich in een sportrijke omgeving bevindt. Daar mag deze film zichzelf dus echt niet onder zetten. De titel van de film is nogal verraderlijk, want buiten de eerste tien minuten om en uiteraard de achtergrond van de dames, gaat het totaal niet over sport. Toch vermaakte de film me juist enorm, en ben ik eigenlijk blij verrast met hoe goed ik deze film vond, hij kijk echt heel makkelijk weg, de tijd ging zo voorbij zonder dat je er eigenlijk erg in had.

Ik zie dat deze exploitation film opgenomen is in ‘89 maar dus uitkwam in ‘90 op VHS. Jammer dat deze film nooit degelijke succes kende, al is het wel gewoon echt een B-film. De horrorfans die een soort survival slasher verwachten komen bedrogen uit, echt veel bloed kent de film nou ook weer niet maar, het is wel aanstekelijk leuk. Ik verwachtte eigenlijk helemaal niks van deze film, en kwam er dus ook gewoon lekker achter waar deze film nou over ging.

Honkbalteam ‘Babe and the Ballgirls’ zijn afgereisd naar een bepaald redneck dorp om daar tegen een kleine vergoeding een honkbalwedstrijd te gaan spelen. Al duidelijk is wel het contrast hoe men daar met de vrouwen om ging, want betastingen worden in de eerste tien minuten al vol op gedaan. Bedenk dan ook dat er later ook een vermeende verkrachtpoging wordt gedaan, en later in de film zelfs een echte verkrachtingsscène, wat eigenlijk gewoon meer leuk op een hele slechte pornofilm. Het is vooral het verhaal wat deze film leuk maakt maar, ook de prachtige dames weten je aandacht zeker vast te houden, die zelfs nog even uit de kleren gingen maar over het algemeen gewoon erg schaars gekleed rond liepen, mij hoor je zeker niet klagen.

Een feministische revenge film zal ik dit niet zo gauw willen noemen. Aangezien de rednecks uiteindelijk voor wraak willen gaan op de honkbalvrouwen die Roy hebben vermoord door hem eigenlijk kapot te rijden met een bus, hij kwam terecht tussen twee containers. Roy was de zoon van de leider van die groep Rednecks, Mr. Collins. Ik zou dit eerder schalen onder een toffe survival film, die inderdaad op het einde wel oversteekt naar de feministische wraakfilm, als de dames besluiten terug te vechten en het winnen van een grote groep Rednecks. Stoere en sterke vrouwen, mij hoor je ook zeker niet klagen omdat de film eigenlijk daar helemaal niet de druk op legt, wat tegenwoordig helaas wel vaker voorkomt.

De cast is uiteraard niet heel sterk. Stoney was mijn favoriet van de dames (jammer dat ze vrij vroeg in de achtervolging al doodging, ook omdat ze al gewond was) maar, uiteindelijk zijn het veel nietszeggende namen geweest, die duidelijk toch moesten om misschien verder te komen in Hollywood. Babe die wordt gespeeld door Laura Albert is overigens wel een badass. Laura heeft namelijk niet héél veel acteerwerk op haar naam staan maar, vond haar succes in Hollywood als stunt dubbel. Heel tof, stoere chicks, I love them!

Als tussendoortje wint deze film echt succes en ik denk dat de fans van deze films (waar ik mezelf tussen durf te schalen) hier gewoon altijd wel wat mee kunnen. Helaas niet het bloedfestijn wat ik had gehoopt maar, vooralsnog wel gewoon een hele vermakelijke horrorsurvivalfilm.

Een film dat wel een avondje weg kijkt.

Al snapte ik het verhaal niet helemaal en ik vond de actie scene's beetje van de ene is hoofdrol hij vermoord iedereen en word nooit geraakt. Behalve op het eind maar toen kwam ie weer "Tot leven".

Ik volgde het dus niet helemaal

2.0

"That's not cranberry sauce...”

Ik ben deze film een tijd geleden tegengekomen tijdens het zoeken van wat jaren tachtig slashers, aangezien ik daar best een fan van ben. Toen ik deze tegenkwam kwam ik er eigenlijk achter dat iedereen die ik volg behoorlijk fan was van deze slasher, dan moest ik hem toch eigenlijk ook wel eens zien. Jarenlang belande deze film in mijn watchlists voor de horror challenges, echter had ik hem nooit echt opgezet, geen idee waarom maar, ik kwam er niet aan toe. Toen ik hem hier weer had toegevoegd, ben ik hem nu toch maar gaan kijken. Ik wou hem eigenlijk niet meer uitstellen.

Dankzij deze hoge noteringen was mijn verwachting torenhoog. Ik had eigenlijk ergens toch wel gehoopt dat dit zo'n typische film was die eigenlijk heel weinig aandacht krijgt maar, toch onwijs goed bleek te zijn. Zo'n hidden gem, zo'n verborgen pareltje. Helaas, viel de film dan toch echt wel wat tegen, en heb ik voor mijn gevoel al wel betere films gezien in dit genre, en dan loopt de film toch op wat fronten achter.

Maar, dit heeft niet mijn zit verpest als ik eerlijk ben. De film is namelijk best tof om te kijken, en dat heeft hij toch voornamelijk verdiend dankzij het gore wat de film bezit. Dit was van een bijzonder leuk niveau, eigenlijk iets wat je totaal niet verwacht bij deze film. En eigenlijk kende elke kill en heel leuk niveau aan gore. Het begint eigenlijk al op het moment dat die man bij de drive-in bioscoop wordt vermoord door Terry, waarbij zijn hoofd wordt ingeslagen met een hakbijl. Of het moment dat de nieuwe vriend van hun moeder wordt vermoord door Terry, die je later nog terug ziet komen waarbij zijn hele hoofd in tweeën is gesneden door Terry of, de psychiater van Todd die doormidden gehakt in het bos ligt nadat Terry ook haar heeft vermoord. Waanzinnig vette gore scenes die de film volledig wisten te dragen. En dat is toch wel jammer dat er voor de rest niks mee gedaan wordt.

Want deze film kent een heel mager verhaaltje. Waarbij Todd in een psychiatrische inrichting is gekomen nadat Terry dus een man vermoordde en hem hiervoor de schuld gaf, ook al vrij simpel met een paar bloed vegen en dat hij de bijl aan Todd gaf (die geen reactie gaf) maar, Terry zat onder het bloed. Daarna is het eigenlijk geen verhaal meer te noemen. Want wanneer Todd ontsnapt is (of hoe hun moeder dat noemde: weggerend), is het moorden van Terry zijn vrienden het enige wat de film nog te bieden heeft, en het kent totaal geen verhaal. Alles leidt naar het perfecte moord moment, en dat is ook alles wat je mag verwachten.

Daarbij kent de film totaal geen script, geen opbouwing in het verhaal, geen spanning en geen goede acteerprestaties. Want de enige die nog enigszins goed weet te presteren is Mark Soper die zowel Todd als Terry moet acteren, en van Terry een vrij leuke villian weet te maken. Maar, als je dan bijvoorbeeld hun moeder Louise Lasser hebt, dan is het echt om te janken. Die acteerde zo onwijs slecht, dat was bijna niet om aan te zien. Ik moest bijvoorbeeld heel erg hard lachen om het moment dat ze bij haar nieuwe vriend komt, en er achter komt dat hij dood is. Waar ze vervolgens voor een tien tot twinitg seconden stijf staat, met haar mond open van de schrik natuurlijk. Alleen het is zo emotieloos, en slecht gedaan, dat het eerder lachwekkend is.

Daarnaast kent de film totaal geen spanning, weet je eigenlijk wat je volledig kan verwachten en gaat krijgen, dus is de film ook nog eens heel erg voorspelbaar. Dit zorgt er eigenlijk voor dat de kills en het beetje naaktheid deze film volledig moeten maken, en dan is het soms best een taaie zit. Het duurt dan wel niet lang, ik vond het op veel fronten ook niet heel boeiend. Nogmaals best bijzonder te noemen dat deze film vrij hoog scoort, hier op MovieMeter zie ik zelfs een vijf sterren voorbijkomen. Toch heb ik in dit soort films al vele betere gezien, en die kenden gewoon een beter script of een leuker verhaal of, die hadden tenminste een verhaal dat het ook nog leuk was om te volgen naast de kills. Helaas, een kleine tegenvaller dus. Maar, door de gore die er echt vet uit zagen zeker voor de tijd van het jaar, en een hele coole, en creepy soundtrack die er onder is toegevoegd, weet de film genoeg te boeien om je aandacht er volledig in te houden. En weet echt te overtuigen met de kills.

Na het zien van de trailer was ik makkelijk omgekocht, films in deze trant kan ik altijd erg waarderen en ik had oprecht wel weer eens zin in een puike horrorfilm. Dat hij van Netflix afkwam zette me toch weer aan het denken, dat is meestal niet zo best. Met een benieuwd gevoel heb ik de film gisteren aan geslingerd en tot mijn verbazing was het allemaal nog niet zo beroerd als ik had gedacht. Een topper is het niet nee, en dat hoef je ook niet te verwachten maar de film kijkt prima weg hoor. Toch had ik wat meer verwacht van het horror aspect in de film en wou ik wat meer zien van de vampieren die het vliegtuig uitmoorden, nu zag je vooral een nasleep en dat bracht toch minder bijzonderheid met zich mee, en dat was best zonde, daar kon veel meer uitgehaald worden.

Het afwisselend Duits en Engels praten was soms wat verwarrend, wel leuk vooral het Duits was toevoegend. Al had ik dan liever dat ze ervoor kiezen één taal te gebruiken, en dan het liefst alleen Duits, dan was het misschien nog wat leuker geweest. Desalniettemin weet Netflix hier een leuke horror flick neer te kwakken, en heb ik hem met plezier uit kunnen kijken, al was het nergens echt bijzonder.

3.0*

"Eat my shorts, tampon breath!"

Mwah, wel erg matig dit hoor. Ik hou normaliter wel echt van dit soort B-projectjes uit de jaren tachtig, al neigt deze film wel meer naar een C-niveau. Je kunt overal aan merken dat het een amateurproject is geweest, wat in eerste instantie niet erg is maar, het mist ook de nodige passie. Want er zijn talloze van dit soort C-films uit de jaren tachtig, die ook een heel stuk leuker waren om te zien omdat de regisseur wist wat hij/zij met de film wou, een echt passieproject dus. Dat mis ik wel enorm bij Findlay die er voor zorgt dat ze een nogal smakeloze horrorprent creëert.

En begrijp me niet verkeerd, het idee is er wel en dat is opzich best leuk bedacht, alleen de uitwerking en uitvoering is allemaal wat minder. Genoeg bloot te zien trouwens, normaal gesproken weet dat zo'n type film nog te redden maar, ook hier lukte dat gewoon simpelweg niet. Enorm weinig gore, en stiekem ook wel een matig script hoor. Eigenlijk is er maar weinig om te bedenken wat deze film nou toch vermakelijk maakte. Toch blijf je kijken, en omdat het idee dus wel gewoon prima is, zie je ook wel weer terug wat men probeert te brengen met deze film.

Het zegt trouwens meestal nogal wat als de poster van een film interessanter en mooier is dan de film zelf .

"Just because you got a Mexican's heart doesn't mean you're one of us!”

Met Eastwood aan het roer kun je mij altijd wel blij maken. Meestal produceert de man ook gewoon goeie films, zowel als regisseur en als acteur. Sinds zijn grote doorbraak vult hij vaak beide rollen in. Ik heb nog lange niet al zijn films gezien, en wil eigenlijk nog wel eventjes wachten met alles van zijn hand te bekijken maar, zo nu en dan schiet er toch nog eentje uit die ik toch maar kijk. En hij weet het meestal ook goed te doen, gezien de gemiddelde stemmen zijn bijna al zijn films positief beoordeeld, zelfs hier op MovieMeter, dat zegt een hoop van het feit dat Eastwood gewoon een genie in de filmwereld is.

Toch weet hij met deze film niet echt te imponeren. Het is gewoon een nogal stugge en vrij saaie misdaad prent die eigenlijk iets té simpel is, waardoor het allemaal niet heel erg boeiend is. Het hele nieuwe hart idee was wel leuk maar, vond ik niet helemaal fijn erbij passen, het leek meer een hindernis. Voor de rest vond ik het verhaal ook niet altijd even interessant, al begon de film best vermakelijk maar, ik merkte dat ik er na een uurtje wel klaar mee was. En dan moet je nog vijftig minuten. De film duurt gewoon simpel weg te lang, en had een heel stuk korter gemogen. De plottwist vond ik ook niet heel boeiend, althans wanneer hij de dader vindt.

Voor de rest staat deze film gewoon op safe. Het is een prima tussendoor filmpje zo op de maandagavond, en zal daardoor ook geen vlieg kwaad doen. Begint gewoon leuk, eindigt toch wat minder. Je bent vrij snel in gekakt en het lukt de film niet echt je aandacht vast te houden. Het had van mij part wat spannender gemogen, wat grover misschien ook wel; al is dat niet altijd een even realistische vraag, omdat de film daar ook niet naar neigt. Al vond ik zelf de beelden van de moorden zoals die bij de geldautomaat toch wel goed gedaan, zag er behoorlijk realistisch uit. Tja, Eastwood doet zijn ding in zowel de regie als zijn acteer werk, en het is gewoon weg weer heel goed hoe hij acteert. Helaas viel de rest allemaal gewoon wat tegen.

“Vengeance is what makes a man like you exceptional.”

Mwah, eigenlijk nog best een tegenvaller. ‘Bloodshot’ is een film vanuit het boekje, dat was eigenlijk al wel vanuit de trailer bekend maar, dat het zo’n clichématige bom werd had ik ook niet verwacht. Ach en wat hadden we er eigenlijk ook van verwacht, deze puberale film die de testosterone van vele jonge kijkers zou laten vloeien is ergens ook wel weer genietbaar. Dan is het wellicht het popcornvermaak wat de film met zich mee trekt, en hij duurt ook niet al te lang.

Maar qua clichés loopt de film zeker aan kop. Het begint eigenlijk al gelijk vanaf de start waar ’Diesel’ als super-soldaat een gijzeling redt zonder te wachten op hulp. Het was allemaal erg voorspelbaar.

De film had echter wel wat harder mogen zijn, en dat blijkt maar weer dat de film voornamelijk naar een jonger publiek wijst. Het herstellen van de kapotte gezicht die ‘Diesel’ twee keer had was vrij leuk om naar te kijken, ook wel spannend. Maar telkens vergooit ‘Dave Wilson’ deze spanning door er vervolgens weer erg kleffe en saaie actie in te voegen die voornamelijk in het begin en op het einde bij de lift erg chaotisch werd waardoor het volgens van deze scenes lastiger werd. Oprecht, dit was een sterk punt geweest in deze film en daar had ‘Wilson’ ook zeker mee kunnen scoren, hij laat de kans erg links liggen.

De cast valt nog reuze mee. De ster in de film is natuurlijk onze ‘Vin Diesel’ die het wel erg makkelijk had en het was echt geen bijzondere prestatie die hij hier neer zet. De eentonigheid in zijn stem was niets speciaal, en die truc ken ik zo langzamerhand wel van hem. Toch blijven dit soort acteurs wel een genot om te zien in de actie scenes, ondanks dat zelfs die scenes weinig voorstelden. De rest van de cast was overigens wel aardig maar, niks bijzonders.

Het verhaal was te doen, niks bijzonders. We volgen Garrison’ die is neergeschoten nadat hij werd gegijzeld. Hij komt echter terug op de wereld met nanorobots in zijn lichaam die zijn wonden repareren waardoor hij eigenlijk onsterfelijk werd. Hij gaat wraak nemen maar we komen er al snel achter dat het niet helemaal is zoals we hebben gezien, ze simuleren namelijk deze gebeurtenis zodat ‘Garrison’ hun vijanden stuk voor stuk uit schakelt. Hier komen ze achter en nu wil ‘Garrison’ een koekje van eigen deeg brengen.

Het hele sci-fi idee vond ik wel wat hebben, kon overigens ook erg succesvol zijn maar alles in de film houdt het een beetje tegen. Leuke tussendoor popcornvermaak maar echt helemaal niks bijzonders, doorsnee en cliché staat op de eerste plek.

2.0*

PS. Dit is mijn 1700ste stem en mening. Had dit toch wel liever gevierd bij een betere film !

"You break my record, now I break you, like I break your friend."

Absolute topper, waar je overigens wel echt van moet houden. Ik ben er al wel een tijdje achter dat ik intens kan genieten van dit soort werkjes, waanzinnig lekkere films vaak die me echt weten te vermaken. Bloodsport is uiteindelijk natuurlijk gewoon een B-film, zoals er heel veel waren in de jaren tachtig, en daar kun je niet omheen. Maar dit is bij uitzondering wel een hele goede, die eigenlijk gedurende de hele 92 minuten weet te boeien, en het daarom ook extreem leuk is om te kijken. Dit is natuurlijk gewoon een echte cult-film, die je niet mag missen; wat ik dus helaas wel heb gedaan voor een hele lange tijd. Bloodsport is namelijk een film die geleden heeft onder mijn vreemde eis, dat ik de in mijn ogen mooiste films als laatste wou bewaren, maar wanneer is het tijd om de "laatste" films te kijken? Ik denk dat je al te laat bent voordat je weet dat je daar bent .

Dus ik ik schuif veel van de films die ik zover achter hou wat sneller naar voren, en daar kwamen mijn vrienden van Amazon Prime om de hoek zetten die deze prachtige film gewoon aanbieden. Heerlijk voor een doordeweekse avond; het is geen film borden vol hersenspinsels of qua verhaal heel moeilijk om te volgen, het is allemaal vrij simpel. Een waanzinnige vechter 'Frank Dux' wil meedoen aan een illegaal MMA-toernooi wat hem in eerste instantie dus werd verboden, maar waar die toch stiekem naar toe is gegaan. Hier ontmoet hij verschillende vechters, en komt hij oog in oog te staan met Chong Li. Chong Li gespeeld door Bolo Yeung is overigens een beer van een vent, echt nice om hem ook zo te zien!

Het verhaal is allemaal niet zo héél boeiend, als er überhaupt wel een diepgaand verhaal in zat. Het voelde af en toe een beetje aan als een coming of age, waar de film naar mate ook veranderd in een wraak verhaal. Maar eigenlijk deed het er niet toe, want uiteindelijk wou je de gevechten en het toernooi in zijn geheel zien om er echt van te kunnen gaan genieten, wat ik oprecht ook deed.

Echt hele leuke gevechten, maar alles daaromheen is wel van een ontzettend laag niveau. De slow-motion scenes zorgen er voor dat je heel makkelijk kan zien hoe ze elkaar simpelweg niet raken, het acteerwerk is uiteraard onwijs cliché en met vlagen best amateuristisch en zeker richting het moment waar Dux zijn zicht verloor was best slecht. Te melodramatisch in mijn ogen waar Arnold in mijn ogen (héhé) een kant op ging waar ze gewoon niet naar toe hadden hoeven te gaan, het maakt het gevecht voor mij ook een stuk minder spannend.

Alleen zoals ik dus al zei; de film blijft een cult-status behouden en is wat dat betreft ook wel een gevalletje; zo slecht dat het leuk wordt. En nee, dan heb ik het overigens echt niet over de gevechten, en het toernooi wat Arnold verder allemaal prima deed. Maar alles er om heen. Het is gewoon pure amusement, en daar moet je het ook wel gewoon mee doen!

"But what if she catches us?”
"No way. All her brains are in her bra!”

Het is vandaag 16 mei, en vandaag vier ik dus mijn verjaardag. Aangezien mijn verjaardag niet gunstig valt voor familie en vrienden (werk etc.) heb ik vandaag een vrij rustige dag (op het uit eten na, en uiteraard gewoon de gym sessies). Ik dacht dus tussen de middag even na, en had wel zin in een horrorfilmpje, toen ik deze tegenkwam leek me dat wel een geschikte film. Vanmiddag dus maar direct aangezet en ik vond het opzich wel vermakelijk maar, het niveau blijft gewoon best laag.

De kills zijn wat dat betreft niet héél bijzonder. Het is allemaal vrij tam, en dat maakt opzich niet uit maar, duidelijk is wel dat het verhaal er ook niet veel uit weet te halen, en dat is dan wel weer zonde. Ik vond die moord op de zus van dat meisje (overigens door het meisje zelf) wel echt heel tof, ook best toffe make-up maar, misschien is dat wel de enige echt bloederige kill die deze film bevat.

Op zich best leuk concept, die moordenaartjes en best psycho, al mocht het wel wat grover. Ik vond het concept best leuk, al gaat het nergens echt over een verjaardag (het is maar een klein fragment). Toch keek het best leuk weg met vlagen, en dat was best goed. Het was leuk om even tussendoor snel te kijken, veel meer energie vraagt de film toch niet.

"I wonder what it's like... doing it on a snooker table.”
"Doing what?”

Het is eigenlijk best een leuke verassing en een cadeautje als Netflix dit soort B-films uit de jaren tachtig toevoegt aan hun catalogus. Laten we het hopen dat ze dat nog veel vaker gaan doen, al mogen het wel betere films zijn dan deze zogenaamde horrorfilm. Want laten we heel eerlijk zijn, buiten het feit dat deze film zichzelf voornamelijk presenteert als ‘horrorfilm’ is het gewoon totaal geen horrorfilm. En dat is misschien wel de grootste tegenvaller hier want, ik kijk genoeg films ook in dit genre om ze best wel leuk te vinden en er zitten echt genoeg pareltjes tussen die je gewoon domweg moet vinden maar, dit is het totaal niet. De voornaamste reden is gewoon dat het te weinig horror bevat.

Het duurt ook gewoonweg te lang voordat er iets gebeurt in deze film, en daar had ik totaal geen zin in. Het kat- en muisspel in het begin op de kermis is precies zo'n voorbeeld waarom deze film niet uit zijn schulpje durft te kruipen. Een vrij saaie achtervolging en totaal nietszeggend wat overigens ook gewoon helemaal niks met het “verhaal” te maken heeft, voor zoverre deze film überhaupt nog een verhaal bevat. Na ruim veertig minuten is het eerste beetje spanning en komt er eindelijk een ‘killer’ in beeld die daarna ook gewoon niet eng is. De make-up is echt verschrikkelijk, en totaal niet angstaanjagend. Het duurt daarna ook ruim een uur voordat er eindelijk eens een beetje gore te zien is, dit gebeurde wanneer er nog zo'n monster met zijn hand aan de lift blijft zitten, die vervolgens zijn onderarm amputeert, wat overigens misschien wel de leukste scène van deze hele film is.

En als je dan zoiets ziet, laat Warren zien echt wel instaat te zijn een bloederige horrorfilm te maken. Al zal daar het budget gewoon niet voor zijn geweest. En dat zorgt er wel voor dat je gewoon een hele slappe film kijkt, die ik gewoon niet horror durf te noemen. De ene scene weet de film nog een beetje te redden van de ondergang want, zonder die scene had ik deze film echt met he allerlaagste bestempeld. Jammer, echt een gemiste kans.

“Hey, am I wearing lipstick? I said, am I wearing lipstick? When I'm getting fucked I want to make sure my face looks pretty.”

Vandaag was ik een beetje zoekende naar een leuke film voor de zondagavond, en eigenlijk was ik van een andere film over geswitched naar deze, omdat hij me toch wat leuker leek. Achteraf is dat wellicht ook wel zo geweest, alsnog is deze film niet helemaal de film wat ik er van had verwacht of van had gehoopt. En toch vond ik het einde erg tergend langzaam, en ontzettend taai om doorheen te komen wat mij toch wat tegenzat. Wellicht zocht ik toen naar wat meer spanning, wat meer actie, datgene wat eigenlijk de gehele film best achter is gebleven, en dat vond ik jammer.

Dan blijkt dat leventje van ‘George Jung’ heel bijzonder te zijn geweest maar, niet zo actievol als ik had gehoopt. Toch vond ik het verhaal wel leuk, het is echter een film zoals we al kennen. Uiteraard laatst de recent uitgekomen ‘American Made’ die ik dan ook wat eerder heb gekeken vond ik natuurlijk erg op elkaar lijken. Toch vond ik ‘Blow’ zeker in het eerste uur erg interessant, en ook erg leuk. Het ‘Rise and Fall’ verhaaltje van ‘George Jung’ was daarmee ook het interessants, het hele pakketje opbouwen kost natuurlijk veel werk maar, in die wereld ook een setje stalen ballen wat ‘Jung’ blijkbaar wel bleek te hebben. En voor mij is het wel zeker het stukje wat deze hele film wist te redden, het opgebouwde imperium met een uitgedacht plan wat destijds natuurlijk makkelijker was om uit te voeren dan hedendaags.

‘Depp’ speelde een erg leuke rol als ‘Jung’. Blijft voor mij toch nog steeds een fantastische acteur, ondanks al het gezeik wat hij nu heeft, en een groot gemis in ‘Hollywood’ als hij niks meer mag gaan spelen. Zo’n eentje krijg je in ieder geval in mijn ogen niet snel meer terug. Ook ‘Jordi Mollà’ deed het aardig. Voor de rest was de cast over het algemeen standaard, en sprong er buiten de prachtige ‘Penélope Cruz’ niet echt iemand meer uit.

En dan klinken mijn negatieve woorden van het begin toch al gauw weer wat positiever. Want, hoewel ik het middenstuk echt niet meer bijzonder genoeg vond, zijn ‘fall’ gedeelte, waren het begin (het eerste uur) en ook het einde in de gevangenis toch de meest interessante stukken van deze film. Hoe een rijk man, eindigt als een seniel iemand die eigenlijk zijn eigen mensen gaat zien, en een soort schizofreen aan het worden is.

Interessante film, zeker, vernieuwend, nee. ‘George Jung’ verdiende zeker in de Amerikaanse ogen een verfilming van zijn leven, als één van de kopstukken van het ‘Medellin Cartel’ en natuurlijk aan de zijde van ‘Escobar’, voor de rest viel zijn leventje wel mee. Aardig filmpje, die mij over het algemeen wist te vermaken.

"The universe has sent you a gift, and you have to figure out what to do with it.”

Ik heb dus met mezelf afgesproken dat ik dit soort superheldenfilms eigenlijk lekker links laat liggen. Het spreekt me tegenwoordig toch wel gewoon een stuk minder aan en eigenlijk interesseren veel films me gewoon ook niet echt meer. Zo ook dit concept, een dertien in een dozijn verhaal wat we langzamerhand eigenlijk wel kennen en, zo langzamerhand ook wel kunnen wegdromen. Goed, DC maakt toch de gewaagde sprong deze stripheld in een live-action film te vertalen en achteraf mag ik best zeggen dat ik me stiekem nog redelijk heb weten te vermaken. Het is allemaal verder niet hoogstaand en ik vergeet de film waarschijnlijk toch wel weer snel.

Het hele Latijns-Amerikaanse was best leuk, en ik vond het woke gehalte best meevallen wat dat betreft. Ik zag dat daar alweer over gezeikt werd hier. Ik irriteerde me eigenlijk vrijwel nergens aan maar, mijn grootste irritatie is dat gezeik over dat hij geen moordenaar is, en zich daardoor inhoudt. Goed misschien zijn mijn verwachtingen wel heel anders en het jongere publiek die hier ook naar kijkt kan hier misschien wel niet tegen maar, dan nog. Toch vond ik het karakter “Blue Beetle” wel best tof, al is het gewoon simpel weg een rip-off van Iron Man en Spider-Man gecombineerd en dan met een ander insect.

Het verhaal is wat dat betreft niet héél interessant of spannend, we kennen het wel net zoals het concept. CGI technisch is het uiteraard een visueel plaatje, al merk ik ook hier een niveauverschil t.o.v. dat gebied wel een beetje. Marvel is wat dat betreft veel gelikte qua visueel vlak, ook deze film kende toch wel wat mankementen wat me ook al opviel bij films als een ‘The Flash’, al zijn dat wel kleine ontdekkingen.

Ik zal de film wat dat betreft niet gauw weer op zetten, een deel twee zal ik zeker kijken maar die mag toch wel korter. Twee uur is zelfs te lang voor een film als dit, na een uurtje had ik het ook wel weer gezien eigenlijk en werd mijn interesse toch steeds minder. Al om al een vrij doorsnee actiehelden film, met helaas de nodige hedendaagse beperkingen maar, met vlagen best leuk vooral op komisch vlak.