Opinions

“Margot! Go to red! Go to Red Alert! Margot! Sound the alarm!”

Een typische rampenfilm die zich niet altijd even sterk uitliet. Toch had ik wel een paar grote verwachtingen voor deze film, ik ben zelf al best een fan van dit soort films vooral dingen wat gesimuleerd wordt als het gaat om totale destructie, iets wat moeder natuur ook in het echt kan veroorzaken. Ook deze film is berust op echte feiten dat de afbrekende rotsen van de fjorden zulke tsunami’s kunnen veroorzaken. We volgen in deze film de mogelijke kans bij het Noorse ‘Geiranger’ waar we een team volgen die het ook na kijken of er niet zo’n ramp kan gebeuren. De film is geschoten op een prachtige locatie van uiteraard het echte plaatsje/dorpje ‘Geiranger’.

Deze film heb ik met meerdere malen geprobeerd te kijken maar, het was twee keer niet zo’n succes. De eerste keer was ik zelf niet in een echt goeie staat om de film door te zetten en toen ik hem voor de tweede keer wou zien kakte ik zoveel in dat ik hem maar had uitgezet. Nu, deze derde keer heb ik hem afgekeken en ik kende natuurlijk al heel veel scenes, nu moet ik zeggen dat hij wel lang duurt wat dat betreft maar het kijkt op een manier toch wel snel weg. Ik denk ook wel dat dit komt door de mooie shots die van het plaatsje ‘Geiranger’ is gemaakt en de prachtige natuur eromheen. Meng dit met een clichéverhaal en je bent snel klaar.

Wat de film vooral beheerst is wel een prima CGI die we eigenlijk constant terug zien komen. Daarmee konden ook erg mooie scenes gemaakt worden en dat gebeurt ook zeker. Toch vond ik dat ‘Roar Uthaug’ wel wat meer had mogen doen m.b.t. de golf die richting het dorpje kwam, zo vond ik dit best magertjes terwijl het wel het moment-supreme is van de film. Ook daarna wanneer we de ravage zien en ‘Kristoffer Joner’ teruggaat om zijn vrouw te zoeken, is de film vrij matig en kots je bijna de cliché uit die we voorgeschoteld krijgen, dit was onnodig tijd rekken en had ook niet zo gehoeven.

De golf zorgde nog voor wat spannende en goede scenes die nog maar eens mag na bootsen wat zo’n ramp voor een ravage kan aanrichten. Ik had een vrij hoge pet op van deze film maar achteraf is hij me toch wat tegen gevallen, dit maakt vooral uit wanneer die golf er aan kwam en ik daar toch wat meer van had verwacht. Desalniettemin kijkt de film redelijk goed weg, en is de zit niet te lang.

3.0*

“Damn fine custard. Rich and creamy, just the way I like it!”

Voornamelijk door het meermaals aanhalen van vriend alexspyforever dan toch eindelijk de cult-klassieker ‘Braindead’ aangezet en ik was aangenaam verrast. De film lag al een langere tijd op mijn weg maar ik bleef de film constant maar uitstellen tot vandaag, en daar heeft de ‘Horrordraft KO’ ook wel deels mee te maken die op het moment afspeelt in de filmgames forumsectie. En aangezien ik vrij vroeg klaar was met sporten leek het me een mooie gelegenheid en kans deze film maar eens op te zetten, morgen nog één dagje werken en dan alweer weekend: waarom dan ook niet?

De film begint erg leuk, een verhaal waar ik opzich makkelijk in kwam en die wel even op gang moest komen. De introductie’s laten al vrij snel merken dat Peter Jackson hier wel voor een paar figuren heeft gekozen die er erg boven op lagen, geen enkele personage (op ‘Paquita Maria Sanchez’ na) voelt normaal gezond aan. Iedereen leek wel rijp voor het gekkenhuis. De film startte dus met winkelbediende ‘Paquita Maria Sanchez’ die door middel van ‘spirituele’ kaarten haar toekomst wist te ontcijferen en deze beloofde veel liefde. Omdat moment komt ‘Lionel’ binnen, een eigennaardige jonge man die bij een hele vreemde moeder woont. Vanaf dat moment zit ‘Paquita’ achter hem aan en worden de twee langzamerhand een lief stelletje.

Maar daarnaast draait het verhaal om een zekere virus. Dat virus is mee gekomen met een zeldzame rattenaap (hoe verzin je het) die was overgekomen van een eiland (waar ik de naam zo snel even niet meer van weet). Het aapje, de rat hoe je het ook wil bestempelen bijt vervolgens de *moeder van Lionel in haar arm waarna ze ziek word en langzamerhand muteert in een vleesetende ondode. Ze maakt meer slachtoffers en na mate de film door dendert word het een heuse slachtpartij en heeft het verhaal eigenlijk geen enorme inbreng meer.

Maar, je moet er wel van houden hoor van dit soort horror films. En ik zit eigenlijk nog in een twijfelfase want aan de ene kant heb ik me eigen soms rot gelachen om bepaalde gebeurtenissen in de film of handelingen van de hoofdrolspelers maar het toch wat saaie acteerwerk en het feit dat het allemaal wel heel erg over-de-top is wist me dan weer minder te vermaken. Ik keek de ‘Uncut’ versie dus die duurde ook weer wat langer waar ik achteraf wat spijt van had want het duurde me soms iets te lang. De bloederige slachtscenes hadden mijn aandacht, en normaal vind ik dit erg leuk maar bij ‘Braindead’ is het soms wel erg overdreven wat de film er uit perst.

Peter Jackson laat zien dat hij toch een waanzinnige kop vol met ideeën heeft en je kunt merken dat het wel één van zijn eerste prenten is. Nog niet alles loopt perfect. Ook vond ik het mooi hoe hij het vliegtuig en de trams verving door zichtbaar speelgoed varianten waarschijnlijk om het budget voor de bloederige eindscène wat hoog te houden. Het was gelukkig niet een directe stoornis maar het viel wel direct op.

Dus heb ik mij vermaakt dan antwoord ik daar een ‘Ja’ op maar de over-de-top horrorfilms zijn nog niet helemaal mijn ding. Het werd me soms iets te veel dat mijn interesse daardoor weg zakte maar om het algemeen heb ik me prima vermaakt met deze film vol met ondode. En ik heb me uitermate vermaakt om de vaak domme acties van 'Lionel' en op sommige manier waarop de mensen dood gingen. En hoewel ik nog wel veel meer over de film kan vertellen laat ik het nu hierbij, ik ben tevens ook te moe om er nog echt veel verder in te spitten. Voor de horrorfans zeker een must-see film en hij hoort er bij, al is dat over-de-top niet voor iedereen direct weggelegd, misschien vermaak ik me nog meer na een herziening in de nabije toekomst.

4.0*

Frozen was gewoon een slechte film. Vind ik. Ik vind deze sowieso beter. Dat ik er nou helemaal weg van ben ook weer niet echt... Vond het opzich leuk om naar te kijken, en had wel leuk verhaaltje.. Dus ik vind het een goeie 3,0* waard!

Gisteravond (en een stukje deze ochtend) was het dan de beurt aan de tweede lange film die ik wou gaan kijken in deze vakantie. Ik heb er drie op de planning staan waarvan ik eentje al gezien heb: ‘Gladiator’ en waarvan er nog eentje aangezet gaat worden en dat zal vanavond gaan gebeuren. Braveheart was één van de drie films waarvan ik erg hoge verwachtingen over had wat misschien niet overal even goed heeft uitgepakt. Ik heb ‘Braveheart’ nog nooit gezien maar, ik zag hem wel altijd voorbij komen tussen de tips en ik heb er eigenlijk best lang naar uitgekeken om hem eens te zien, toen hij op Netflix geplaatst was wist ik het zeker. Ik moest hem sowieso kijken via Netflix om twee redenen: of hij word er weer vanaf geknikkerd en dan heb ik nog niks gezien of ik wacht te lang en dan heb ik geen tijd of zin meer om deze film op te zetten. Gisteravond heb ik dus direct mijn Netflix aan geslingerd en ‘Braveheart’ aangezet omdat de film erg lang duurt en ik hem zo snel mogelijk wou kijken.

Nu vond ik dat het eerste uur erg saai was, en daar was ik echt geen fan van, ik dacht er zelfs nog even over na om misschien de film wel te stoppen en hem ooit nog eens weer een kans te geven want ik kon nergens echt lekker in de film komen en het werd nergens voor mij echt interessant om hem door te kijken, met klapper op de vuurpijl dat William met zijn geliefde een beetje staat te flikvlooien en toen heb ik hem toch wel op pauze gezet. We maken in het eerste uur de jongere jaren van William Wallace mee waar hij erg nieuwsgierig is en hoewel de film nog wel een mooie scéne kent waarmee je een hele boerderij vol ziet hangen met lijken word het echter nergens meer spannender in de het eerste uur. Ook dacht ik dankzij het plotomschrijving dat toen zijn vader en broer om het leven zouden komen dat je dit ook helemaal zag maar ik vond het een beetje terughoudend, en er was daar maar weinig leuks aan te beleven want je zag niks. Tot dat William zijn liefde werd vermoord door de Engelsen omdat ze haar keel doorsneden, toen begon de film spannender, leuker en interessanter te worden al heeft het wel erg lang op zich laten wachten, helaas. Dus nee, in het eerste uur was ik echt geen fan van ‘Braveheart’.

Ook in deze film was ik geheel onbekend met het concept wat Gibson aangehaald heeft. We volgen hier de Schotse oorlog om vrijheid waarbij het land één held kende: William Wallace. Dit waargebeurde verhaal werd echter wel goed in beeld gebracht door Mel Gibson. William Wallace was een Schotse landsheld die volgens velen in zijn eentje mensen afslachtte, de één na de andere. Toch wat ik erg goed vind, en wat ik ook al zei is dat Gibson het levensloop van William mooi in beeld gebracht heeft. Hoewel ik zoals ik al eerder zei dat de kinderjaren voor mij wat oninteressant waren zien we daarna al snel op de opkomst van de held met grote veldslagen die ook erg mooi in beeld gebracht zijn en natuurlijk de dood van William Wallace, al was dit geen natuurlijke dood. Net zoals in het echt werd Wallace in London naar zijn martelplek gebracht vastgebonden op een kar, en werd veel bekogeld met groente, fruit en allerlei viezigheden. Hier werd hij eerst opgehangen tot een zeker moment en weer los gelaten, waarop volgend dat ze hem ging rekken of te wel: zijn benen en handen zaten vast aan touwen en ging een paard naar voren waardoor er een bepaalde kracht aan William hing. Volgend dat zijn buik losgesneden werd en daarna onthoofd werd. Prima verloop en mooi en goed in beeld gebracht en verteld door Gibson.

En dat is misschien wel één van de grootste pluspunten van deze hele film, en dat is de manier waarop het verteld werd en hoewel de film soms wat terughoudend is hij ook weer zijn wrede scénes kent. En dan vooral qua kelen doorsnijden en het hangen van Wallace zie je dan wel weer maar wanneer hij onthoofd word, word je weer ontnomen waar misschien de film in mijn ogen nog wel een pluspuntje aan had kunnen scoren en dan was het echt een topper. Nu vind ik hem helaas niet de topper dan dat ik er van verwacht had.

Het verhaal, je raad het of niet gaat over William Wallace, een Schotse held die in 1300 veel voor Schotland heeft betekend en hun vrijheid wou. Schreeuwend voor zijn onthoofding: “FREEDOM”, en dat blijft een scéne dat in mijn gedachten vast zit en die komt er waarschijnlijk ook niet meer uit. In deze film volgen wij ook William Wallace gespeeld door Mel Gibson. Nadat zijn vader en broer vermoord zijn word even later zijn vriendinnetje vermoord en pleit Wallace voor gerechtigheid en vrijheid voor het Schotse volk tegen het machtige England. Samen met wat dorp genoten bouwt William Wallace een groot leger waar veel veldslagen mee gepleegd worden en samen strijden ze naar de overwinning en vrijheid van Schotland. Dit kost niet niks aangezien Wallace het later met zijn eigen leven betaald.

Heerlijk geacteerd, een toch wel prima verhaal en concept maar een aardig saai en traag begin en einde maken deze film wel één geheel en is ‘Braveheart’ niet geworden wat ik er van gehoopt had, ik heb me zeker na het eerste uur niet meer verveeld en Mel Gibson laat erg vaak zien waarom ‘Braveheart’ stiekem ook wel een beetje goed is.

4.0*

Zo voor de jaarwisseling en het afscheid nemen van het nogal klote jaar (gelukkig niet op filmgebied want ik heb genoten van aardig wat films) is het altijd een wilde gok wat ik ga kijken en maakt het me vaak ook niet echt meer uit wat ik opzet. Morgen (eigenlijk vandaag) is de grote dag dat ik mijn kilo’s aan vuurwerk mag afschieten maar vandaag (of gisteren) toch besloten om ‘Brawl in Cell Block 99’ te gaan bekijken, een vrij lange film (met 132 minuten best lang) waarvan ik erg twijfel of het niet gewoon een b-matige film is want zo ziet de film er wel echt naar uit. Ondanks dit is de film me echt ontzettend mee gevallen. Ik ben toch wel dankbaar voor de mooie tip die medefilm en- metalliefhebber ‘Theunissen’ mij heeft door getipt en zeker dankzij zijn positieve recensie was ik erg enthousiast, en ik ben ook best positief over deze film.

Echter verwachtte ik wel erg veel van de regisseur: S. Craig Zahler. Na zijn zeer geslaagde debuut- horrorfilm ‘Bone Tomahawk’ had ik echt grote verwachtingen van ‘Brawl in Cell Block 99’. Gelukkig werden veel verwachtingen goed uitgebracht en heb ik me ontzettend kunnen vermaken met deze film, hij zit goed in elkaar en heeft een redelijk leuk verhaal (best wel cliché verhaal). Toch vond ik de bloederige of gore effecten nog niet echt héél erg geslaagd maar, dat zou misschien wel met de budget te maken hebben gehad. Al werd iedereen wel echt heel bruut vermoord en was Craig niet bang om dit te laten zien in zijn film, waar ik dan wel weer blij mee ben: het is geen mietje.

De film begint rustig, we zien wel gelijk Bradley Thomas die als autosleper werkt bij een lokale garage. Hij word ontslagen vanwege bezuinigingen en moet terug naar huis, waar hij zijn vrouw Lauren Thomas net thuis was gekomen of, net weg wou naar haar tweede liefde. Bradley had even een woede-uitbarsting op de auto waarop vervolgens een nogal rustig gesprek verliep, de introductie van Lauren en Bradley moeten wat dan mee krijgen met dit verhaal en ook het feit dat Bradley op het goeie pad wilt blijven. Dit lukt echter niet en hij komt weer uit bij zijn oude ‘vrienden’ die hem weer helpen om drugs te smokkelen en dan begint de film pas écht.

Op volgend dat hij zich klaar maakt voor zijn eerste klus sinds hij weer is begonnen, samen met twee andere mannen gaat hij op een boot het water op waar vervolgens kisten klaar liggen (in het water notabene) met volgens mij heroïne erin. Wanneer ze aan wal komen merkt Bradley op dat het niet snor zit en gooit zijn tas met drugs weg waarna hij dat vervolgens ook met zijn mede overvallers hun zakken wil doen maar dit lukt niet. Zijn voorgevoel blijkt te kloppen want de politie komt al snel aan gescheurd waarna de handlangers van Bradley in een gevecht komen. Bradley besluit zich geen moment en wil weg lopen maar hij ziet dat de wouten het niet redden. Wel erg leuk in beeld gebracht trouwens want één handlanger van Bradley schiet op de arm van een agent die er vervolgens af geschoten word . Bradley schiet zijn handlangers in de rug en word zelf op gepakt, niet echt slim maar omdat hij de politie geholpen heeft zat hij volgens mij wel minder in de problemen.

Dit is eigenlijk ook het moment wanneer de film overschakelt naar fictief. Bradley krijgt namelijk de straf van zeven jaar gevangenisstraf en word vervolgens naar ‘The Fridge’ gebracht. Een instelling waar het niet echt hardhandig aan toe gaat en waar de ‘lieve’ gevangen zitten. Bradley krijgt hier vervolgens bezoek. Die nacht is zijn vrouw ontvoerd en moet Bradley iemand vermoorden. Vervolgens wel erg geinig hoe zijn vrouw werd vermoord door een verdovingspijltje in haar wang en arm. Bradley krijgt opdracht om richting de instelling ‘Redleaf’ te gaan en daar iemand te vermoorden of, zijn baby word even bewerkt waar één of andere Koreaan beweert dat hij van de foetus de armen af kan halen en de baby nog in leven blijft. Hier volgen dan wel erg geinige scénes.

Bradley besluit stennis te schoppen en gaat even matten met zijn complexbewaarder. Bradley blijkt wel erg goed te vechten en tegen pijn te kunnen want hij mept de bewaarder goed neer en breekt vervolgens goed zijn arm (het bot steekt eruit). Bradley word vervoert waar hij vervolgens nog met de vijf andere bewaarders gaat nokken en Bradley komt uiteindelijk uit bij ‘Redleaf’ waar een andere gang van zaken geld en waar je makkelijk in elkaar geslagen kan worden (ook door de bewaarders). Bradley moet in de andere cellencomplex komen en valt ook in ‘Redleaf’ een bult mensen aan, om vervolgens verplaatst te worden in een zelf met allemaal glasscherven op de grond. Hij heeft ook een schokband om gekregen. Hij komt in cel blok 99 en komt daar de persoon tegen die hij moet vermoorden. Helaas hebben hun de machtige hand en kunnen ze alles controleren in dat cellen complex.

Toch laat Bradley het daar niet bij zitten en weet te ontsnappen door zijn schoenzolen bij de schokband te doen om zo de schokken niet te voelen. Hij valt wederom weer twee bewaarders aan en komt zo uit bij de beste man die hem wou vermoorden. Één of andere gekke Chinees wou tegen hem vechten waarop Bradley zijn gezicht over de grond heen schuurt en gewoon alles weg is aan de voorkant haha. Voor de rest zijn de exploderende schedels ook van de partij en word zelfs een hoofd er af getrapt waarna Bradley zelf ook dood gemaakt word door Don Johnson en de film snel eindigt.

Vince Vaughn was heerlijk in zijn rol als Bradley met het grote kruis op zijn achterhoofd. Hij zat voor de rest lekker in zijn rol. Jennifer Carpenter deed het ook goed maar die is wel vies mager hoor, brr… Don Johnson deed het ook leuk en zo kende deze film een aardige cast en heb ik me prima vermaakt met deze film.

3.5*

“Give me the key.”

"Mister...”

"Don't "mister" me you son of a bitch. My wife is locked up in a hole in your fucking barn, and if you don't give me the key, I'm gonna blow your fucking head off!”

Akelig vermakelijke actiefilmpje hoor. Ik heb deze al even in mijn watchlist staan, ik ben wat dat betreft niet de grootste Russell fan althans, ik heb nog echt niet veel films van hem gezien. Deze stond altijd al wel aardig hoog om eens te kijken, leek me best leuk en mijn verwachtingen klopten helemaal. Eigenlijk ook gewoon opgezet omdat ik gewoon even niet wist wat ik moest kijken, en toen ik deze voorbij zag komen had ik al vrij snel een besluit genomen.

Opzich best een toffe film die ook niet heel moeilijk is om te volgen. Begint overigens prima, en eigenlijk vrij snel word je in het mysterieuze verhaal gegooid. Tijdens een korte zoektoch lijkt de film naar een punt te geraken waar het eigenlijk wel duidelijk wordt wat er aan de hand is daarna volgt een onwijs leuk kat- en muisspel en was echt vermakelijk om te volgen

Russell deed het best leuk, en vond dit toch een vermakelijke film met hem. Voor de rest gewoon vermakelijke kost met een leuk verhaal.

"Give me air.”

Dit is tot nu toe wel de saaiste nieuwste film die ik heb gezien dit jaar. Eigenlijk nooit op mijn radar gekomen, en misschien was het beter dat hij daar ook nooit terecht kwam. Ik hoorde de naam van de film via een vriend van mij, dus toen ik het opzocht en zag dat ‘Milla Jovovich’ een rol speelt in deze film was ik eigenlijk direct wel nieuwsgierig. En laat het nou net zo zijn dat dit soort post-apocalyptische films mij altijd wel weten te interesseren. Hij wou deze in de bioscoop bezoeken (en heeft dat niet gedaan aangezien we zijn gaan gamen die avond), en misschien is dat ook maar goed dat hij en ik niet deze film hebben bezocht.

Want een bioscoopbezoek is deze film niet waard, het is amper uit te zitten vanuit je luie sofa thuis. En dan gaat het bij een film al gauw snel fout. Maar eigenlijk gaat alles wet fout in en met deze film. Laten we voor op stellen dat het script van deze film echt onwijs amateuristisch is. Wat ongelooflijk saai was dat zeg man. Het stond gewoon nergens op, die apocalyptische wereld daar werd maar weinig mee gedaan en er zat maar geen pit in de film. Echt zo onwijs zonde, want het concept is altijd wel goed, al mis ik dat hier ook wel heel erg. Het lijkt net als of het concept niet zo goed weet waar het heen wil, en dan zit je als kijker eigenlijk ook met je handen in het haar.

Het verhaal is ver uit het slechtste van de film. Want die was zo tergend saai dat je bijna in slaap kan vallen tijdens het kijken van deze prent. Sowieso het hele verhaal met die luchtfilter stond me al niet aan, alle clichés liggen gewoon op tafel, en je weet gewoon waar Bristol naar toe aan het werken is. Neem nou dat moment dat ze de extreem-beveiligde en superveilige safehouse binnen wouden komen, en die interactie door de telecom houden, wat op zich al niet echt leuk was en je gewoon weet wat er gebeurt. Nee, de apparatuur die moeten zorgen voor hun leven (o.a. een afvoerpijp) is zo makkelijk te bereiken, dat ze bijna het hol uitgejaagd worden. Het is echt te triest voor woorden. Of wanneer ze toch binnen zijn gekomen (op vage manier), en Tess het verhaal verteld dat ze eigenlijk helemaal niet die vader kent en maar poep praatte, dat wist je al vanaf het begin van de film, zonder dat je haar überhaupt hebt gezien. Plak daar een ellelange midden sectie toe die nergens spannend weet te worden, dan sluiten ze het ook zo nietszeggend af wat totaal onbevredigend is.

Laat het acteerwerk dan maar gewoon achterwegen, die is gewoon nergens goed. En voornamelijk heel saai. Maar, de hele film stoorde je eigenlijk gewoon continu, en eigenlijk was niks echt leuk om te zien. Toch vond ik het apocalyptische idee toch wel vermakelijk, wat wellicht nog een half puntje voor mij weet te scoren (de setting dus), want de rest verdient eigenlijk niet om geprezen te worden. Maar al dat gezeur of men wel of niet naar binnen mocht weet de film gewoon te verpesten, en dan werken al die clichés totaal niet mee. De film was al vanaf het begin helemaal uit te lezen, en ook al kijk je de film niet, weet je alsnog wat er gaat gebeuren of is gebeurd, omdat het te erg voor de hand ligt.

Vrij saaie prent dus, en eentje waarvan ik tegen iedereen wil en durf te zeggen deze lekker links te laten liggen. Vooral een onwijs saaie prent, waar ik echt veel meer van verwachtte. De film verkoopt zich super goed maar, dat je nou daadwerkelijk door deze verwoeste wereld loopt is maar heel nihil.

Brick Mansions

Ode aan Paul Walker. Was destijds op Film1 te zien, ik was helaas op deze dag ziek, en ook best wel erg. De film was leuk, het plot was heel slapjes dus speciaal kan je deze film niet noemen maar, hij was vermakelijk genoeg dat ik de middag niet verspild heb. Het verhaal was ok en het concept was prima. Acteerwerk kon wat beter maar was geen ramp, leuke acties scenes.

3.0*

“If you understood everything I said, you'd be me... . Miles Davis.”

Ik ben er persoonlijk nog niet heel content mee als Hollywood voor zo'n beetje elk beroep wat er bestaat in de wereld ook een actiefilm in ziet met een oude superagent die iedereen in elkaar beukt. Nu zal ik niet gelijk degene zijn die echt zal klagen daarom, aangezien ik uiteraard een groot fan ben van dit soort actiefilms maar, toch deed deze film mij niet bepaald veel, en dat vond ik echt jammer. Want met deze film kan je eigenlijk vrij weinig.

Het verhaal en script vond ik een rommeltje maar, voornamelijk de doelen in deze film zijn nou niet bepaald bijzonder te noemen, en daar gaat de film in mijn ogen toch echt de mist in. Ik denk oprecht als het script een stuk sterker was geweest dat de film nog best interessant kon zijn omdat hij qua actie toch wel redelijk leuk in elkaar zit, en daar blijf ik ook bij; redelijk leuk.

Voor een doordeweekse avond is dit overigens prima te doen. De film vraagt niet veel oplettendheid en je weet eigenlijk heel makkelijk waar de film naar toe wilt. Toch vind ik het een vrij doorsnee film, en daar heb ik ook alles wel mee gezegd.

“Sometimes I have wondered whether life wouldn't be much more amusing if we were all devils, no nonsense about angels and being good.”

Nee ik ben niet ziek, maar twee Frankenstein films op één dag is voor mij niet gewoonlijk zeker niet als je kijkt uit welk jaar de films komen. Maar toch was ik benieuwd naar dit vervolgdeel die voor mijn gevoel iets beter uit de kast wist te komen dan dat het eerste deel deed. De snaar werd inderdaad beter geraakt en de film is wat spannender dan het eerste deel echter, de praat scenes worden soms wel erg langdradig vond ik.

Uiteraard was het acteerwerk een beetje zoals het eerste, het is een beetje moeilijk met dit soort films en het is vaak wat oppervlakkig. Het geschreeuw maakte het allemaal ook niet heel beter maar wat ik wel vond was dat Boris Karloff als het monster wat vaker in beeld kwam, dat maakte het allemaal wel een stuk leuker voor mijn gevoel.

Ik vond het een prima zit, met een leuk eind maar wel veelte laat. Ik heb me prima weten te vermaken en dit deel was duidelijk wel een tikkeltje beter dan het eerste deel. De decors waren weer prachtig in elkaar gezet en de sfeer die er hangt was niet altijd even prettig.

3.5*

"He's a wife-beater, Dan! Use the gun!”

Mijn derde Yuzna film in de huidige horror challenge is een feit, en het mag eigenlijk ook niet misstaan dat het, het vervolg van Re-Animator is. Waanzinnig eerste deel en natuurlijk weet dit tweede deel nergens te overtuigen op het eerste deel. Ik denk dat je dat ook helemaal niet mag verwachten van deze film, en daar zijn ze duidelijk niet naar op zoek. Yuzna trekt de lijn van deel één eigenlijk vloeiend door, en weet ook wederom hier een erg sterk deel neer te zetten. Duidelijk een stuk beter dan ‘The Dentist’ delen die ik van hem heb gezien (waar vooral het tweede deel erg slap is), hier weet hij toch een heel stuk meer gore toe te voegen, en is de film lekker bloederig. Misschien zelfs nog wel een tikkeltje extremer dan het vorige deel.

Yuzna gaat eigenlijk zelfs voor een parodie van Bride of Frankenstein, wel heel tof overigens maar, de film heeft duidelijk een ander doel voor ogen. Waar deel één nog veel draait om het middel die de mensen weer tot leven laat komen, dan wel niet hondsdol, is dat hier bijna niet aan de orde. West en Cain gaan namelijk meer de richting op van een Frankenstein creatie. Door het hart van Megan te gebruiken, en die in een lichaam te stoppen wat ze zelf hebben gefabriceerd, neem bijvoorbeeld een ijzeren skelet, en daaraan verschillende ledenmaten van verschillende andere personen aan te plakken. Leuk bedacht overigens, niet iets wat ik helemaal had verwacht.

Yuzna scoort voornamelijk ook punten met de cast. Veel bekende gezichten keren namelijk terug voor het tweede deel, met uiteraard de beste in mijn ogen; Jeffrey Combs als Herbert West. In deel één echt een waanzinnig fijne rol als doorgedraaide wetenschapper, ook hier gaat die rol weer ongehinderd door. Ook Bruce Abbott als Dan Cain is meer dan welkom in deze film, hij neemt overigens wel iets meer de hoofdrol op zich, en ik vond de scenes waarbij Yuzna dus Frankenstein nabootst erg vermakelijk, deden ze heel leuk. Ook leuk overigens om David Gale als Carl Hill hier weer in te zien, waarna zijn hoofd wederom tot leven werd gebracht door Graves (Mel Stewart) en hij wederom het heeft gemunt op West. Eigenlijk wel iets in de film wat ik een beetje overbodig vond overigens. Leuk om hem te zien hoor, alleen gewoon een onnodige toevoeging aan deze film. Dat is iets wat in het vorige deel hoort, en om dat weer terug te halen in een tweede deel vind ik een beetje lui.

Zoals ik al eerder een beetje verklapte is de film lekker gore, misschien iets té gore onder de Re-Animator naam, ik vond het wel lekker. Het verhaal was ook zeker vermakelijk (heb ik ook al uitgelegd) en het script is magerder dan deel één, nog steeds niks mis mee. Dit tweede deel is gewoon een heel goed vervolg, ik heb me echt heerlijk vermaakt en daar ben ik blij mee. Gewoon net zo goed als ik eigenlijk had verwacht, en voor de fans van deel één zeker niet te missen!

"All men are killers. He just made me a good one.”

Dit is een typisch jaren negentig actieprent die eigenlijk volledig volgens het boekje werkt, en wederom slaagt men er wel weer in. Overigens wil ik er gelijk bij zeggen, dat dit uiteraard geen hoogstaande film is maar, je hem (net zoals ik heb gedaan) op moet zetten als heerlijk tussendoortje, dan komt deze film pas echt tot zijn recht. Qua actie valt er niet veel te discussiëren lijkt me. Het is typisch én heel erg cliché maar, ó zo lekker. Geinig dat iedereen echt heel veel moet schieten maar niks raakt, en Dolph eigenlijk niet eens hoeft te mikken maar wel iedereen neerschiet. Dan weet je dat je een goede film aan het kijken bent. Overigens barst deze films uiteraard van de cliché's, iets wat je ook wel kan verwachten denk ik zo langzamerhand.

Mijn enige punt was toch wel het verhaal, waar ik niet echt van heb kunnen genieten. Ik vond het gewoon niet heel boeiend, te simpel en ook maar heel matig uitgewerkt. Iets waar de film in mijn ogen een tikkeltje sterker in mocht zijn maar, het helaas niet mocht baten. Overigens vond ik het wel heel grappig dat de soldaten van General Ruechang in uitrustingen rondliepen van het Duitse leger tijdens het derde rijk. Helaas komt dat wel over als luiheid want het was net iets te simpel maar, wel een leuke toevoeging. Overigens heeft Florentine meer van dit soort kenmerkende objecten toegevoegd aan de film, kijk maar naar de vaandels bijvoorbeeld. Ook wel typisch dat de voertuigen de cijfers '666’ droegen. Van die toevoegingen die eigenlijk direct op vallen.

Al om al wel een vermakelijke actie prent, zeker niet Dolph's beste werk maar, eentje die wel makkelijk wegkijkt en dat doet deze film goed. Nergens verveelt het echt, en de film duurt aanzienlijk kort dus het kijkt fijn weg. Acteerwerk van Dolph maar, ook de generaal en Halo was prima, niks op aan te merken. En dat maakt deze film toch een leuke zit.

A Bridge Too Far

Je schrikt in het begin zeker van de volle 175 minuten. Dat word dik 2 uur en 56 minuten naar een beeld turen, ik ben nog nooit verder gekomen dan 2 uur en 20 minuten. Een mooie nieuwe stap voor een prachtige film. A Bridge Too Far heeft misschien wel een lengte van 175 minuten, dit was zeker nodig voor alle verschrikkelijk mooie details die ze tevoorschijn halen in A Bridge Too Far en ook, wat voor werk het heeft gekost. Nederlanders die Nederlands praten, Duitser spreken Duits en Engelsen gewoon Engels. Heerlijk, wanneer ik dit soort taferelen zie kan ik niet anders dan genieten. Je hoort een vrouw in het Nederlands praten, verdomd dat je het gewoon mooi verstaat !

A Bridge Too Far is een zeer mooie verfilming van het boek: A Bridge Too Far geschreven door Cornelius Ryan ( A Bridge Too Far - Cornelius Ryan (1974) - BoekMeter.nl ). De film gaat over Operation Market Garden die uitgevoerd werd in 1944. Een poging om vanaf België door Nederland te trekken en via de beroemde bruggen Duitsland binnen te vallen. De bruggen die vooral doelwit waren bij Operation Market Garden waren de bruggen van Eindhoven, Arnhem en Nijmegen. Eindhoven en Nijmegen zijn doorbroken waardoor het geallieerd offensief door kon breken maar Arnhem is nooit te pakken geweest, dankzij dit is een deel van NL nooit bevrijd geweest rond die tijd en ontstond er een hongerwinter.

A Bridge Too Far verteld het verhaal van Operation Market Garden. Een prachtig verhaal is er verwerkt. De geallieerden maken een operatie om via Nederland, deze tevens te bevrijden, een weg richting DE te maken. Ze breiden een plan uit en gaan vervolgens met 350.000(?) man richting Nederland. Eenmaal aangekomen staat hun harde gevechten te wachten die ze vaak nog maar net winnen, in het begin wonnen ze deze uiteraard overduidelijk. Een maal Eindhoven en Nijmegen veroverd lukt het niet om Arnhem te veroveren waardoor de geallieerden gevangen raken in Duitse handen. Kennelijk hebben de officiers het wel in het echt overleefd.

In deze film brengt Richard Attenborough alles prachtig in beeld. Het parachute springen, de slagen om de bruggen en meer. Nu is het niet helemaal gebeurd zoals het in de film is verteld. De film draait in Arnhem om de John Frostbrug. Benoemt naar de grote strijder en een plaatje. Toch is de film niet op deze locatie geschoten. De film is geschoten in Deventer, een soort gelijke brug maar dan is het de Wilhelminabrug. Een groot verschil zit er niet in de bruggen. Nu heb ik het een beetje moeten opzoeken op Wikipedia om het even te bevestigen want ik kon het zo snel niet vinden in een bericht op MovieMeter, tot waar ik gezocht heb.

Het blijkt nu te gaan dat er in Arnhem geen mooie locatie is om te schieten. Er was destijds een grote parkeerplaats in dat gebied. Ik weet zo niet of dat er nog is, volgens mij is er nu een parkeer-gebouw neergezet. Maar, op de parkeerplaats is de exacte villa na gemaakt waar John Frost heeft gelegen om het Duitse offensief tegen te gaan. Mijn moeder heeft zelfs nog gezegd dat ze bij de opnames is geweest, mooie herinneringen zijn dat. Je kunt het mooi herkennen aangezien ook nog het mooie Grote of Lebuïnuskerk vol in beeld is, met zijn mooie rondingen en de Sint-Nicolaas- of Bergkerk. Ik weet zo niet of ze een gelijkenis in Arnhem hebben staan, maar je ziet hem wel mooi. Ook kwam de Palthetoren te Haarle in beeld. Dat is een toren die gebruikt werd in de film voor de stukken van Sgt. Eddie Dohun. Haarle ligt erg dicht in de buurt van waar ik woon, komt dicht bij huis deze film.

A Bridge Too Far was zeker een prima film maar niet de beste WOII film die ik heb gezien. Mooi om de tijd voor te nemen en eens gezien te hebben. Leuk gedaan en mooi in beeld gebracht, niet verveeld en blijft ondanks de soms inzakkende scenes mooi om te volgen.

4.0*

Toen ik in februari van dit jaar (de 28e om wel te verstaan) hoorde dat de nieuwe Will Smith flick ‘Bright’ uitkwam op 22 december had ik erg veel zin en enthousiasme om de film te kijken, het zag er strak en gelikt uit en Will Smith leek on-point te zijn. Toen ik gisteren zag dat de film uit was heb ik hem eigenlijk vrijwel meteen op gezet (ik moest eerst nog even de horror film ‘Once upon a Time at Christmas’ even afkijken) en vandaag heb ik hem afgekeken, ik moest naar een kerstborrel. Toch laat ‘Bright’ het maar weer eens zien en is de feit weer omhoog gekomen waaruit blijkt dat trailers niks zeggen en vaak te mooi worden gemaakt. Dit gevoel had ik ook bij deze film, een toch wel erg populaire flick die nergens echt boeiend of spannend kon worden, en soms misschien wel als traag á saai gelabeld kan worden. Nee, achteraf ben ik geschrokken wat ‘Bright’ laat zien, en dat vond ik erg jammer aangezien ik dacht en had gehoopt dat dit één van mijn 2017 favo’s zou worden.

Maar toch is ‘Bright’ niet zo slecht als sommigen beweren (wat overigens totaal je eigen mening is). De film zit er gelikt uit, nergens is er echt een nare scéne te vinden en het oogt allemaal wel erg mooi, daarom ben ik ook erg tevreden over de CGI die de film erin brengt, maar ik ben langzamerhand geen David Ayer fan meer. De film ligt in het begin nogal langzaam in zijn vel, de introductie duurt niet al te lang maar het punt dat je in de film moet komen wel. Het gebeurt allemaal wat slordig, en dan vooral het punt wat Ward weer terug keert naar de politiekorps is ontzettend traag.

Het laat (zoals ik al zei) geen lange introductie achter wegen, we komen snel te weten wie Ward en wie Jakoby is en in wat voor leef situatie ze verkeren. Ook komen we erachter wat er is gebeurt en waarom Ward thuis heeft gezeten. Daarbij ontmoeten we nadat Jakoby, Ward heeft opgehaald dat de wereld is gerangschikt in verschillende rangen. Zo leven de Orc’s allemaal onder elkaar en dat zijn een beetje de uitschot van de maatschappij. Deze maken o.a. metal muziek, zitten in de motorbendes en vechten veel. Ook ontmoeten we de elven die de rijkere wezens zijn op de aarde, deze rijden ook allemaal in een dure auto (zoals een Lamborghini of een Ferrari) en we ontmoeten de feeën die word gezien als een ‘plaag’ zoals de huisvlieg. De mensen zijn trouwens ook geen lieverdjes en die werken vooral bij de LAPD en dat haat iedereen, Ward is daar ook ééntje van en de LAPD staat er om bekend dat ze mensen nogal snel en makkelijk vermoorden. Deze introductie is op papier langer dan in de film aangezien we in de film zien dat ze er rustig langs rijden in hun auto.

De cast van ‘Bright’ is echt niet om te klagen en die hebben ze mooi binnen gehengeld. Will Smith uiteraard, een goeie acteur die zich volgens mij niet volop liet gaan in ‘Bright’, ik vond hem nogal terughoudend acteren. En dan na mate dat hij veelte serieus is wat nog wel met vele maten losser had mogen spelen. Ook zijn, zijn grappen echt niet meer geslaagd zoals hij eerder wel acteerde. Toch kun je Smith niet missen in deze film, en dat is een erg goeie keus geweest van Ayer. Met een historie van ‘Bad Boys’ en ‘Men in Black’ zou je toch echt verwachten dat Smith met deze setting om kan gaan, wat hij ook wel redelijk weet te voltooien en dat is dan wel mooi. Je kunt zien dat Smith er misschien geen zin in had of, hij te erg in zijn karakter zit. Ik weet niet wat het is maar ik had het wel stukken beter verwacht, zelfs voor Smith.

Alleen Will Smith noemen is natuurlijk niet oké, de film kent namelijk nog wel meer leuke acteurs. Zo vond ik Joel Edgerton ook wel een erg fijne acteur in deze film en zijn karakter was erg leuk. Joel speelde de rol van Nick Jackoby, een ork die als eerste en enigste in de L.A.P.D. zit en voor ze werkt. Helaas mag niemand in de groep hem en word hij beschuldigd van het feit dat Ward bijna dood was geschoten. Wanneer hij samen met Ward werkt komen ze samen in de moeilijkheden en ik vond het wel komisch hoe Jakoby op het eind was, en daar moest ik ook wel even lachen. Het punt waarop Ward zegt dat Jakoby niet mag praten met de politie om zo goed uit de zaak te komen en de elven politie, iets van de magische politie, staat er nog geen één seconde of Jakoby begint met het hele verhaal te vertellen op een manier alsof hij doorgedraaid is. Eenmaal gekalmeerd verteld Ward rustig het verhaal waarna de film al snel eindigt met een huldiging voor hun daad.

Voor de rest kent de film nog wel een fijne cast, Noomi Rapace vond ik leuk acteren als de ‘Bright’ Leilah die de magische staf wil misbruiken om de donkere wereld weer op te wekken. Ook volgen we Tikka, wederom een ‘Bright’ die de magische staf van Leilah heeft afgepakt en met deze wou vluchten, althans Leilah kwam de staf wel weer ophalen. Twee fijne actrices die later nog met een plottwist zusters van elkaar blijken te zijn, tja ik had het ook kunnen weten trouwens.

Het verhaal is best geinig, en heb dit ook deels al verteld in mijn mening. Zo is dus de wereld verdeeld over verschillende rassen van wezens (orks, elven, feeën en mensen) die met elkaar maar moeten leven. We volgen Daryl Ward (Will Smith), een politie agent bij de L.A.P.D. die neergeschoten was door een orc. Hier op volgend zou Jakoby de politiebond hebben verraden door te zeggen dat hij via een ladder weg gekomen was, wat later niet zo kon zijn aangezien orks dikke en trage wezens zijn die nooit zo hoog zouden kunnen springen. Ward geloofd de bond. Samen gaan ze naar een melding waar ze te maken krijgen met magische krachten, en dus een magische staf. Terwijl de twee bezig zijn met deze melding komen corrupte agenten op de melding af die graag de staf willen misbruiken en Ward verplichten om Jakoby te vermoorden. Ward kan dit niet en schiet de corrupte agenten dood neer en zijn vanaf dat punt corrupte agenten, tenminste zo worden ze aanschouwd. De twee slaan op de vlucht samen met Tikka, een Bright en de magische staf terwijl ze talloze vijanden achter hun aan krijgen: de politie, Leilah met haar team en een straatbende. Ze zetten alles op alles om Tikka en de staf te redden met hevige gevechten waarna ook blijkt dat Daryl Ward een Bright is, een menselijke Bright, lekker cliché.

Een ‘Bright’ is in dit geval een eigenaar en gebruiker van de magische staf die niet door iedereen gebruikt kan worden. Personen die de staf dan aanraken en geen ‘Bright’ is zullen vervagen in duizenden stukjes. Wel een geinig concept. Zo brengt deze film niet het gene naar boven wat ik ervan verwacht had en vond ik de film toch minder leuk dan ik had gedacht dat hij zou worden. Ondanks een redelijk concept en een redelijk verhaaltje vond ik het algemeen niet echt bijzonder en werd de film nergens opwekkend.

3.0*

Mijn aller eerste film die ik in 2019 heb bezocht in de bioscoop mocht ‘BrightBurn’ worden. Een film waar ik niets van had opgezocht en ik vooral op mij af liet komen. Ik werd zowat overdonderd toen ik in de bioscoop zat, een erg geslaagde zit met een film die op geen moment langzaam aanvoelde. De film opent al vrij heerlijk en we worden direct met onze neus in de feiten gelegd. De film houd echter wel een beetje informatie achter op sommige punten en het is in het begin nu niet helemaal duidelijk waar we naar toe werken, tot er veel mysterieuze dingen gebeuren waar na een tijdje toch antwoord op komt.

En dan toch, waar de film vooral in het begin aardig rustig was loopt het vrij vlot naar een best harde film uit met goede harde scenes en aardig wat actie. Het ‘superhelden’ gedeelte vond ik zelf best leuk, we kennen genoeg films met deze prent maar dit keer eentje die de wereld vernietigd is natuurlijk wel even wennen. Ook vond ik het gaaf dat hij niet dood gemaakt werd, en dat hij toch iedereen vermoord. Iets wat we niet vaak zien, dus dan is het al snel leuker om te kijken. De film is kort, en vlot waardoor de zit erg leuk was: toffe film!

3.5*

”People think it's the flames that make Hell unbearable. It's not. It is the absence of love.”

Gisteravond al zoekend naar een film kwamen we al snel uit bij ‘Brimstone’. Een Western film waar ik ooit al eens aan begonnen was maar om één of andere reden heb ik deze nooit afgekeken, misschien omdat de film met de hoofdstukken een beetje door de war lopen maar toch snap ik het niet echt dat ik hem misschien saai heb gevonden. Afijn, buiten die speculaties om heb ik gister avond mezelf nog redelijk vermaakt en dat kwam zeker door het mooie werk van Koolhoven. Daarbij zeggend dat de film prima in elkaar zat en ondanks dat het hoofdstukken idee soms misschien wat verwarring op kan doen zeker in het begin vond ik het algemeen erg leuk.

Toch geinig dat deze Nederlandse productie zo hartverwarmend verwelkomt werd in film land en daarbij heeft Koolhoven een fantastische film met een geweldige cast neergezet en daar kwamen ook wat Nederlandse ‘pareltjes’ in voor. Uiteraard kon je er niet omheen dat Carice van Houten hier weer een voortreffelijk leuke rol te pakken had, wederom eentje in een populaire film. Daarbij was voor mij Tygo Gernandt ook niet te missen al was zijn rol niet al te spectaculair of spannend. Dan om even de Nederlandse cast leden te vermijden vond ik dat Dakota Fanning het ook wel leuk deed met de rol van Liz stond ze natuurlijk in het middelpunt samen met Guy Pearce die ik ook erg lekker in zijn rol vond spelen. Wel geinig om te zien dat Carice en Guy samen wat hebben, en dat net voor of tijdens het maken van deze film is gebeurt, maar daar weet ik niet zoveel van.

“I could tell you about Hell. About its flames. About the pain. I'm sure you people have tried to imagine what it's like. It's worse.”

Het verhaal is geweldig, en hoewel ik het hoofdstukken idee erg onlogisch vond omdat het verhaal zichzelf eigenlijk van eind naar begin opbouwt vond ik het geen ramp om het verhaal te volgen, sterker nog het verhaal word er interessanter door. Je hebt continu het gevoel waarom er iets gebeurt en vaak word dat het hoofdstuk er na uitgelegd of komt er meer duidelijkheid over waarop het vierde hoofdstuk ook daadwerkelijk het einde voorstelt en alles van de film boven water komt.

In het eerste hoofdstuk ontmoeten we Liz met haar familie in een dorpje waar net een priester zijn gebed gaat doen. Deze priester ziet er erg duivels uit en dat zag er gaaf uit, Liz vertrouwt hem ook niet en ze verteld dat rustig aan haar man. Tot op een zekere moment dat er een vrouw moet bevallen van haar baby en Liz deze moet helpen. Ze komt er vervolgens achter dat het hoofd van het kind te groot is en ze geeft de keuze of de moeder of het kindje te laten leven. Er word gezegd dat het goed ging komen maar eenmaal toen Liz het kindje er uit heeft gekregen huilde het niet, wat ik verdacht vond. Nu blijkt het dat Liz het hoofdje van het kindje heeft geplet en het schedeltje was opengebarsten. Ze word nu van moord beschuldigd en even later komt de vader woedend naar het huis van Liz en na een gevecht komt de priester het sussen. Wanneer de man van Liz de priester uitnodigt komen we er achter dat hij geen goeie bedoelingen heeft met de familie en Liz meldt dat hij wraak gaat nemen. Even later als Liz bij de kerk staat, staat de priester bij het huis van Liz en na een gevecht met haar man is hij weg en komt Liz net terug. Die ziet haar man vast zitten aan een voerbak, hij zit alleen wel vastgeknoopt met zijn eigen darm, lekker.

We volgen na deze scénes al gauw deel twee op, waar we Liz ontmoeten in een afgelegen gebied. We komen er al gauw achter wat er met haar gebeurt is, toen ze mee werd genomen door een stel en was doorverkocht aan een sekshuis. Hier groeide Liz op en maakte vrienden, neukte wat af en hier en daar werd ruzie gemaakt. Tot op een zeker moment iemand de hele inferno had afgehuurd, wat even later weer de Priester blijkt te zijn. Het lijkt er al meer op dat de twee elkaar kennen en het niet echt bepaald voor lief met elkaar hebben. Ook zien we in dit hoofdstuk het moment dat iemand haar tong verliest en dit is tevens een vriendin van Liz. Ook zien we in dit hoofdstuk hoe de priester aan het grote litteken kwam bij zijn oog en op zijn keel. Tevens overlijd de vriendin van Liz waarop Liz besluit zelf naar de man te gaan waarop haar vriendin had ingestemd om mee samen te wonen en ze besluit ook haar tong er af te snijden omdat het dan zo echt mogelijk overkwam. Dit deel vond ik erg leuk om de te volgen.

Het derde hoofdstuk vond ik in het algemeen het wreedste waarin blijkt dat de priester voorop staat met incest, wat blijkbaar die tijd erg normaal was dat als je bloedde van onder je dan klaar was om kinderen te baren en je vader dit bij je mocht doen. Was dat normaal in die tijd? Ik zou het niet durven te zeggen. Toch wat dit hoofdstuk als hoogtepunt met zich mee brengt is het punt waarop het blijkt dat Liz al die tijd voor haar vader aan het vluchten was. Liz zat in de periode dat haar lichaam zich omtoverde tot jonge vrouw en nu dus kinderen kan baren. Liz is tevens een hardnekkig dametje die hier en daar Nederlands praat, waarvan haar vader de schuld neer legt bij Anna (Carice van Houten). Anna werkt daarna de priester veel tegen, waarop hij haar besluit te straffen waarna Anna even later overweegt zelfmoord te plegen in de kerk tijdens een ceremonie. Hierna zit Liz er alleen bij en die besluit (na wat gore dingen van haar vader aangehoord te hebben) te vluchten en dan kom je alweer gauw uit bij het begin van het tweede hoofdstuk die daarna aansluit op het eerste hoofdstuk.

Het vierde hoofdstuk eindigt alles, en is ook wat minder speciaal. We zien hier onder andere dat Liz de priester vermoord door hem eerst in de fik te zetten en hem daarna door middel van een Winchester door het raam te schieten en het daarna niet eind goed al goed is maar ze gaat niet veel later ook dood, waardoor precies heb ik gemist.

“As life progresses, images blur. All that remains are memories. Some of them true, some of them false. I remember her well - at least I think I do. She was a warrior. In the old century, you had to be in order to survive.”

En dan is de film geëindigd, en dan kom je er al snel achter dat je naar een ontzettend grote religieuze en seksistische film hebt gekeken maar wel eentje die erg sterk is met een paar goeie quotes waarvan ik fan ben geworden. Toch vond ik het Nederlandse inbreng en het tintje er aan leuk, en dan kan ik toch zeggen dat ‘Brimstone’ een aangename zit is geweest.

4.0*

“Some people believe the spirit stays in the body for months after death."

Waanzinnig lekkere film, wat ik eigenlijk al wel een beetje had gehoopt en verwacht gezien mijn eerdere berichten, en het feit dat de trailer van deze film mij onwijs goed bij is gebleven na het zien van '28 Years Later'. Toch wel duidelijk dat de Philippou broers in staat zijn onwijs vette horrors te maken, hoewel de film wel een beetje aanvoelde als 'Talk To Me' qua stijl, blijft dit wel onwijs lekker. Ze mogen wat dat betreft wel veel vaker komen met horrorfilms!

Bring Her Back zal vast geen origineel verhaal vertellen, ik heb daar maar weinig moeite mee. Als dat je weerhoudt te kunnen genieten van films, kun je beter met deze hobby stoppen. Ik denk dat de Philippou broers in dit perspectief juist met een heel levendig en verrassende film kwamen, die ik zelf echt niet zo intens had ingeschat op het begin. Hoewel ik misschien wel wat meer gore wou zien (Al was dat moment dat Ollie zijn tanden kapot bijt in een keukenblad, of zijn mond open bijt met een mes al best wel gorey), de intensiteit van de filmpjes van de rituelen die ze zelf kijken sprong er voor mij soms niet genoeg uit, en dat verdiende de film wel.

Maar de film weet constant meer te vermaken, bijvoorbeeld het moment wanneer die oude vrouw komt kijken (ik ben haar naam even vergeten), en Laura haar en Andy tegen wil houden en ze vervolgens overrijdt is bijvoorbeeld echt een moment die deze film nodig had om toch weer even uit een bepaalde sleur te komen. Richting het einde nam de film wel wat af, en ik vond het einde wel een beetje matig. Ik had toch stiekem gehoopt dat het ritueel een soort van lukte, want dit voelden nogal onbevredigend.

Toch wel een hele leuke avond gehad, en echt uitermate genoten van deze film. Ik kan niet wachten op de toekomstige films van dit duo, en ik hoop dat ze dit niveau echt wel aanhouden. Want dit is echt een lekkere horrorfilm, en ik kijk hem hoe dan ook nog wel een keertje!

Bro's before Ho's

Bij Bro's before Ho's is het zelfde geval als bij New Kids. Je moet het leuk vinden, en als je het niet leuk vind kun je de film beter niet kijken. Lijkt me opzich ook wel logisch... Nee, Bro's before Ho's vond ik dus wel weer een leuke, grappige film. Net zoals New Kids. Tim Haars vind ik persoonlijk in het algemeen een leuke gast en ook een leuke acteur. Maar ook hier word de New Kids crew weer bij elkaar gebracht voor een nieuwe film. Achja, het is weer eens wat anders toch? Al is het een film volgens vele voor alleen 16 jarige, hij was leuk! Verhaal was oke, concept was geinig.

4.0*

"The saddest thing in life is wasted talent.”

Maffiafilms zijn toch wel een stiekeme guilty pleasure van mij. Voor namelijk de films over de Italiaanse maffia in Amerika interesseren me heel erg. Deze film stond al een lange tijd in mijn kijklijst te wachten, en lag ook al een tijdje op de plank omdat ik hem al binnen had gehaald. Gisteren toch maar besloten deze film toch te kijken, en ik had eigenlijk niet héél veel verwachtingen voor deze film, het valt me nu ook pas op dat deze film een hele goede score heeft op deze site. En ik moet eerlijk zeggen dat ik een hele vermakelijke filmavond heb gehad, hoewel het zeker niet in de buurt van de toppers komt, vind ik dat De Niro best een leuke prent neer heeft gezet.

Een goede zet was dat De Niro zichzelf gewoon op de achtergrond heeft geplaatst. De jaren negentig kent natuurlijk kent natuurlijk enkele waanzinnige films met hem in de hoofdrol, waar ik wel kan waarderen dat hij toch de wat “onbekendere” hier de hoofdrollen geeft, en vooral als vader functie de film zowel regisseert als acteert. De meester hemzelf weet natuurlijk hoe het koude kunstje werkt, en dat is eigenlijk wel erg goed te merken. De acteurs zijn allemaal goed en leuk gecast, het verhaal is best vermakelijk en heel erg politiek correct, destijds misschien nog wel meer nodig dan nu. Alleen het verhaal is wel behoorlijk zoetsappig, écht veel gebeurt er niet en het liefdesverhaal vond ik nou ook niet héél interessant.

Chazz Palminteri als Sonny vond ik echt heel tof. Hele leuke rol maar, het had in mijn ogen misschien iets harder gemogen, met vlagen. Lillo Brancato als Calogero vond ik heel tof. Ik herkende hem ook ergens van mij hij heeft dus ook in ‘The Sopranos’ gespeeld, dus daar moet ik hem wel van herkennen. Voor de rest een vrij onbekende cast, die allemaal ook een beetje nietszeggend deze film voortzetten. Vele bijrollen, niks bijzonders.

Dus ja, ik heb met deze film echt een hele leuke filmavond gehad. Ik merkte dat het verhaal me behoorlijk aangreep, en de film daardoor ook vlot verliep. Toch mis ik (zoals ik al zei) soms wat meer pit of actievollere scenes. Toch deed het einde veel en de actiescènes die erin zaten weten de film behoorlijk te redden maar, het mocht een tandje meer. Toch wederom een vermakelijk regiewerk van De Niro, en zeker een film die ik in de toekomst weer eens ga opzetten.

Vrij leuke misdaad film maar ik kwam er erg moeilijk in. Ik ben nog niet echt gewend aan de Aziatische cinema en hoewel ik er wat meer in begin te rollen kan het soms mijn aandacht niet altijd even goed te pakken krijgen. Toch wist 'Takeshi Kitano' hier vaak wel raad mee door de flauwe en droge humor maar ook door aardig harde scenes er in te verwerken: hij is in ieder geval niet bang om je wat te laten zien! Na een tijd door zitten kon de film een grip op me krijgen en vond ik het leuker. Goede actie, leuk verhaal en concept en zeker vermakelijk.

"I dunno who said "only the dead have seen the end of war". I have seen the end of war. The question is, can I live again?”

Met deze prachtige quote en een wijze levensles is de film afgesloten en is het daarbij ook gelijk de aftrap geweest van het nieuwe filmjaar. Deze film die ik via ‘HBO Max’ heb gekeken was enkele dagen geleden al op mijn radar terecht gekomen (nog voor de jaarwisseling) veelal omdat de film gebruikt wordt met quotes op de app ‘TikTok’. Hierdoor werd ik erg nieuwsgierig om wat voor een film het ging en ben ik het gaan opzoeken (dit was de scene waar de twee broers bij de schaatsbaan zitten). En eigenlijk elk jaar kijk ik standaard op één januari een goed beoordeelde film van meestal mijn favoriete acteurs (in dit geval ‘Jake Gyllenhaal’). Ik moet zeggen dat ik mij uitstekend heb vermaakt met de film, al was het natuurlijk helemaal geen prettig onderwerp waar het overging. Dit kun je eigenlijk als twee verschillende onderwerpen zien.

Toch mocht het misschien wel wat harder. Al vraag ik me dan wel af of dat de goeie bewoording is voor een film als dit (met dit onderwerp) maar, veel drama scenes wisten me toch niet altijd even hard te grijpen. Ze raakten mij wel, dat was overduidelijk gezien het feit dat ik toch heel aandachtig heb gekeken naar de film alleen, had ik er misschien iets meer van verwacht. Zeker het einde is toch wel wat teleustellend te noemen waar ik misschien toch wat had verwacht dat ze wat harder waren. En misschien dacht ik daarom wel dat de zelfmoord er zou komen, gelukkig maar dat het niet gebeurd was (en ik had het ook zeker niet gewild), alleen het maakte de scene misschien nog wat onnodig, of in die richting? Ik weet niet zo heel goed hoe ik dat moet verwoorden, al had ik er gewoon wat meer van verwacht.

Daarnaast is de film vooral rustig. Er gebeurt niet heel veel, het spektakel in ‘Afghanistan’ is heftig maar, ik denk dat het voor de soldaten die het zeker echt mee gemaakt hebben nog wat heftiger zou overkomen. Het uitbuiten en de ontvoering was wat dat betreft nogal kort. En dat is ook wel een geval van deze hele film, de film kent geen lange speelduur en ik heb het gevoel dat hij daarom ook niet echt goed uit zijn verf kwam. Ook de woede-uitbarsting die hij kent in de keuken mocht voor mij toch echt wel wat heftiger zijn. En ook wat langer, het werd dusdanig afgekapt (met de komst van ‘Gyllenhaal’ die zijn broer wou redden) dat het eigenlijk niet goed naar buiten kwam en misschien zelfs wat onnodig aanvoelde.

De cast is wat dat betreft waanzinnig. ‘Jake Gyllenhaal’ bewijst maar weer eens één van mijn favoriete acteurs te zijn en mijn waardering voor hem blijft maar groeien. Waanzinnig goeie acteur die ook hier vrij sterk in speelde, al was het niet zijn beste werk. Ook ‘Natalie Portman’ speelde een vrij sterke rol, ze is overigens ook een prachtige actrice, zowel van buiten als van binnen, ze zet meestal goede rollen neer (die ik tot nu toe heb gezien). Ook hier is haar rol prima, niet te overdreven en de rust was een prachtig contrast. ‘Tobey Maguire’ deed het in mijn ogen prima, zijn rol vond ik niet zo sterk als de eerder benoemden. En dat heeft vooral met één ding te maken, het moment van de komst terug naar huis is in mijn ogen minder sterk van zijn kant. ‘Maguire’ was op het begin van de film waar zijn personage nog vrij rustig was, erg goed. Dat is hoe hij acteert, dat is waar hij goed in is. Daarna wanneer hij terug komt en hij eigenlijk thuis komt met een enorme trauma vond ik hem gewoon niet sterk, de woede kwam gewoon niet door en het raakte me niet altijd even goed. Ik denk als ze daar een ander voor hadden gecast, wellicht een grotere naam die het ook sterker doet, dan was de film al echt een heel stuk beter geweest.

Het verhaal vond ik overigens gewoon prima, al was het niet echt een heel spektakel. We volgen een familie waarvan twee broers. ‘Sam’ is een marinier, wat in ‘Amerika’ natuurlijk een heel belangrijk iets is en waar je roem voor krijgt. ‘Tommy’ staat wat dat betreft tegenover hem, en kent dit niet. Hij zat in de gevangenis en komt vrij. ‘Sam’ wordt weer op uitzending gestuurd waar hij neerstort met de helikopter en gevangen word genomen. Bij het thuisfront denken ze dat hij is overleden en daar is een groot verlies gaande die ze moeten verwerken. Tijdens dit verlies komen ‘Tommy’ en ‘Grace’ steeds dichterbij elkaar als ze elkaar zoenen. Meer is er volgens mij ook niet gebeurt althans dat heb ik niet gezien. Enfin, ‘Sam’ komt weer thuis en dan blijkt er een ander persoon terug te zijn die het niet meer goed heeft zitten en steeds gekkere dingen gaat doen. Hij verdenkt de twee er lang van dat ze samen veel hebben gedaan en na een woede uitbarsting van hun dochtertje ‘Isabelle’ denkt hij de waarheid te horen en draait door. Hierna wordt hij naar een psychische inrichting gestuurd om te werken aan zijn verleden wat er was gebeurd. Al krijg je daar weinig van mee en is de film best rap afgesloten.

Ik vond het gewoon een prima zit, al was het niet heel bijzonder. De boodschap is duidelijk, alleen worden er vooral fouten gemaakt bij de casting en door de regisseur, die soms wat vreemde keuzes wist te maken. Ik had er toch wat hogere verwachtingen bij in ieder geval, en dat vond ik dan weer zonde. De film mocht wat pittiger zijn, en komt er soms toch aardig goed mee weg. Neemt niet weg dat de minuten zo voorbij waren, en het wist me voor het grootste gedeelte gewoon te interesseren.

Bruce Almighty

Niet mijn favoriet! Ik vind dit althans wel het beste deel van de twee!

Jim Carrey kan ik echt niet uitstaan! Wat vind ik dit een verschrikkelijke acteur!! Steve Carell vindt ik zelfs nog leuker!! Maar goed, dat word als snel goed gemaakt door Jennifer Aniston.. Wat ik zelf best wel een mooie vrouw vindt! Kwa acteren vindt ik haar ook wel goed.. Maar goed iedereen zijn eigen keuzes uiteraard! Morgan Freeman.. Tja... Erg leuk dat hij er bij zit! En hij speelde zijn rol als God ook goed!!! Hoop nou niet dat ze gezeur hebben gekregen omdat God een andere huidskleur heeft.. Maar goed, sommige mensen moeten iets om te zeuren hebben toch?

Bruce Almighty vond ik niet echt super beginnen... Wanneer God erbij kwam (Morgan), begon het leuk te worden, wanneer hij zeg maar de spirituele krachten kreeg... De film begon wat meer mijn aandacht vast te pakken.. Het verhaal is nou ook niet zo super leuk.. Soms kon ik het ook eventjes niet meer volgen!!

Ik geef deze film alsnog wel een 2.5*, want heb ook wel eens moeten lachen!!

“Even a big bitch cockroach like you should know... never, but never, fuck with the King.”

Totaal niet mijn ding dit. Hoewel de film echt heel leuk begon, ik vond Campbell erg leuk als Elvis vond ik na een kleine dertig minuten de film steeds meer inkakken. De komedie slaat nergens aan maar dan ook echt nergens, bijvoorbeeld al dat overdrijven op het begin als zijn kamergenoot dood gaat nee, het kon mij niet raken dit. Het monster zag er leuk uit, het concept vond ik leuk klinken maar de uitwerking is slap. De film is te slecht voor een komedie, en mist in alle vlakken het echte horror gedeelte.

Ik zelf ben nog vrij jong, dus het hele Elvis gebeuren ligt nog ver achter mij. Toch ben ik wel fan van de muziek die Elvis heeft gemaakt. Ik had hier ook wel wat meer opgehoopt als soundtracks tijdens de films maar het bleef allemaal erg stil. De film word erg gered door de acteurs en dan voornamelijk Campbell en zijn mede acteur de donkere John F. Kennedy: Ossie Davis. Beiden acteerden ze er lekker op los en ik keek er met veel plezier na.

Het verhaal vond ik toch wel wat slap. Een mummy die rond loopt in een bejaardentehuis waar ‘Elvis Presley’ ligt, althans dat neemt hij zelf erg serieus maar of hij wel of geen schizofreen is dat word nergens gemeld, het kan maar zo. De mummy neemt een paar zielen met zich mee, en om dit tegen te gaan besluiten Elvis en Jack om de mummy achter na te gaan en deze uit te schakelen, een klein gevecht er aan vast word de mummy uiteindelijk verslagen en is de film alweer afgelopen.

Er was één ding in de film waar ik een beetje om kon lachen, dat waren de hiërogliefen waar de mummy mee spelde:

“Eat the dog dick of Anubis, you ass-wipe!”

Hier heb ik wel een beetje om gegniffeld. Maar voor de rest moet dit je liggen, mij lag het overigens niet. De film begint leuk maar houdt dit niet stand. Ik denk ook wel als je een echte Campbell fan bent dat de film je sowieso wat beter ligt, ik heb nog niet veel van de beste man gezien dus ik kan daar niet mee instemmen. Dankzij de spoelbeurten, en het inkakken duurde de film gelukkig niet ellenlang.

1.5*

“I love the smell of chemo in the morning.”

Hoe hard het ook klonk, en was voor een realistisch beeld moest ik wel een kleine lach weggeven voor deze quote die de brommerige Edward Cole (Jack Nicholson) maakte toen de dokter hem voordroeg voor een chemotherapie. Deze quote, die natuurlijk naar een legendarische scene in de prachtige film ‘Apocalypse Now’ verwijst. Voor de rest is de film vrij streng en kwam het laat op gang tot de verwijzing naar het onderwerp van de film: ‘The Bucket List’. We zijn dan al wel een goede veertig minuten onderweg (misschien nog wel langer) voordat we over gaan op de daadwerkelijke bucket list.

Daarvoor worden we eerst voorgesteld aan de hoofdrolspelers, een automonteur die als afro-Amerikaan een hard leven heeft geleefd en ook met een bepaalde kanker soort in aanmerking was gekomen. Morgan Freeman speelde zijn rol leuk, goed en wederom ook komisch. Hij ligt op de zelfde kamer als ‘Edward Cole’, een miljardair (of miljonair) van wie het ziekenhuis is. Ze moesten eerst nog helemaal niks van elkaar hebben, tot ze constant geconfronteerd worden op de zware ziekte.

Het eerste deel is dus erg dramatisch. Het ontdekken van het feit dat ze de ziekte hebben en daarna de zware strijd om het tegen te gaan. Een vrij realistisch beeld die voor sommige mensen hard aan kan komen (mij raakte het niet zo erg omdat het gelukkig nog niet zo heel dichtbij is geweest). Maar ook het feit dat er een bepaalde vriendschap ontstond tussen de twee mannen, misschien een vriendschap die te laat kwam in hun leven. Het eerste stuk is dus vooral erg dramatisch waardoor het vleugje komedie die Rob Reiner er in stopte niet altijd even goed aankwam of doordrong.

Op een gegeven moment word er aan beiden heren gemeld dat ze nog maar een bepaalde tijd hebben om te leven en dat ze eigenlijk al voor de dood staan opgeschreven. Wanneer Cole achter het lijstje van Chambers komt besluiten ze er samen op uit te gaan om een bucket list te volgen en komen uit op verschillende activiteiten zoals Skydiven, op safari in Afrika en vervolgens te gaan jagen (wat ze niet doen) en uiteraard in de Shelby racen van Chambers dat uitdraaft tot gebeurtenissen waar ik niet veel van snapte.

Ik heb zeker genoten ondanks het zware onderwerp wat er in vertolkt word. Nicholson houdt de film echter wel levend. Aan Freeman was er niet zo’n spektakel te beleven, ondanks wat feitjes waar we eigenlijks niks mee konden want die waren totaal niet aan de film gerelateerd en zijn rustige houding.

3.5*

Bullet to the Head

Ik dacht dat ik de film nog niet gezien. Want had hem nog in mijn 'wil ik zien' lijst. Maar toch kwam de film me wel erg bekend voor en toen kwam ik opeens dit bericht boven mij tegen. Vreemd dat ik er niet op gestemd heb en het in de lijst heb laten staan. Maar goed, toch vandaag maar opnieuw bekeken. Ik vond de film helemaal niet van het. Ik had het anders verwacht dan hoe het uit gepakt is. Er gebeuren een paar, 'saaie' momenten. Zoals het toch nog overleven onder een ontploffing van een bom. Als enigste..

Sylvester Stallone acteerde leuk, maar is toch al bijna met zijn 69 jarige leeftijd een ouwe bok. Vraag me af hoe lang hij het gaat vol houden, zulke films. Sung Kang deed het ook leuk, ook eens goed om hem ergens anders in te zien dan in Fast & Furious ! Sarah Shahi deed het ook goed.

Het verhaal was oké, het concept was ook oké. Maar ik vond de film toch nog best wel traag. Wanneer het actie was, was het leuk om te kijken maar er vielen vaak genoeg grote stiltes in het midden en dat is minder. Dan vooral de lange praat scene's in de auto. Jammer. Net aan geen voldoende.

2.5*

"You're a "Diesel!"”

Tijdens de aankondiging van deze film was ik best nieuwsgierig geworden, een nieuwe 'Brad Pitt’ film dat moest haast wel goed worden, toch? De beste man heeft erg veel grote titels achter zijn naam staan, en behoort zeker in mijn lijstje van favoriete acteurs. Toen ik zag dat ik deze kon kijken moest ik alleen nog even wachten tot de horrormaand voorbij was, en heb hem daarom zondag gelijk aangezet. Het valt eigenlijk gelijk op dat de film zich niet heel serieus neemt, en met zo'n insteek kom je dan ook gelijk de film binnen. Dit is niet echt heel fijn, aangezien je daardoor wellicht wat interesse verliest of het misschien zelf ook met een korreltje zout neemt. Hierdoor moet ‘Leitch’ misschien iets te veel moeite doen om de film interessant en leuk te maken, waardoor je eigenlijk een overdreven houding krijgt in de film en de komedie voornamelijk geforceerd aanvoelt.

Eigenlijk heeft het zelf niet zoveel te maken met het script, dat was best prima bedacht alleen héél matig uitgevoerd. Het verhaal was ook niet echt héél sterk maar, leuk genoeg om hem te volgen. De Japanse setting met daarbij de ‘Bullet trein’ vond ik een leuke setting en daar bereikte de film toch het één en ander wel mee. Alleen staat de film gewoon niet sterk in zijn schoenen, en is ook op het acteerwerk het één en ander op te merken wat in mijn ogen toch soms wat houterig over kwam.

Dit was eigenlijk over iedereen wel aan te merken maar, voor mij kwamen er toch veel momenten met ‘Brad Pitt’ niet echt succesvol naar buiten, en dat was best jammer. Ik vond hem gewoon niet sterk acteren, kwam vaak wat saai over en zeker zijn komedie is wel sterker geweest. ‘Joey King’ blijft prachtig om te zien maar vond ik nou ook niet bijsterent acteren, die heb ik ook wel beter gezien. De film zit propvol met bekende gezichten maar, niemand vond ik er nou echt heel goed uitspringen. ‘Channing Tatum’ was namelijk als cameo erg vermakelijk en echt wel een leuke toevoeging, en ook ‘Ryan Reynolds’ was leuk om te zien, al was dat misschien maar dertig seconden als het niet minder is. De persoon wat ik het minste vond was toch echt wel ‘Brian Tyree Henry', als ‘Lemon’. Ten eerste werd er te leuk gedaan over dat ‘Thomas de stoomlocomotief’ wat ik nou niet echt heel bijzonder vond, en dat is juist iets wat ik bedoelde met dat de film te veel poespas gebruikt, ook werd er om zijn rol echt wel weer wat rare opmerkingen geplaatst, o.a. “White-girl tears” wat echt niet hoeft.

Toch blijft de film leuk om te zien, en dat komt puur omdat de film niet echt stilzit. Er is constant wel iets wat ik juist erg fijn vond, wat deze film echt niet kon hebben namelijk waren te vaak dode momenten waarbij eigenlijk teveel werd gepraat. Eén van de leuke elementen in de film vond ik toch wel de doden van ‘The Hornet’ die eigenlijk heel bruut waren, wat ik juist wel erg tof vond! Dat bloed zo uit de de ogen, het stikken en kotsen, het was heerlijk goor en zorgde voor een leuk horrorelement. Ook vond ik ‘The White Death’ erg gaaf maar, misschien wel meer rond het moment dat hij nog wat vaag was, mysterieus en toch wat stoerder (o.a. door de tattooages). Helaas werd dat later in de film toch wat verpest, en was de rol minder bijzonder. Al kwam hij wel heerlijk aan zijn einde.

Dit alles zorgde toch voor een tweestrijd van deze film. Qua schoonheidsprijs kon hij toch beter verdienen, en ‘Leitch’ moet zichzelf gewoon niet zo inwikkelen in moeilijke situaties, waardoor de uitkomst nogal slap was. Daarnaast is de film qua gore en actie weer perfect, worden er zeker sfeervolle scenes neergezet omtrent ‘The White Death’ wat het dan weer leuker maakte. Ik heb al om al een prima zondag avond gehad als filmavond, en heb me ook prima weten te vermaken.

“This is a '70s porno. You know how I can tell? Because the guy's dick has sideburns.”

Het had een erg leuke komedie film kunnen worden maar, op veel punten slaat de film gewoon de verkeerde richting is, word het cliché en blijft het flauw en traag. ‘Adam Sandler’ weet er dan nog wat van te maken, die ik overigens ook het leukste vond in de film. Neem bijvoorbeeld het moment dat hij met de receptionist loopt te flirten, het was wel leuk. Maar toch, het verhaal was wat slap en de uitwerking was echt bagger. Dit was al gelijk te zien op het begin wanneer de twee een auto stelen en de eigenaar naar buiten rent en schiet met een wapen, waar duidelijk te zien dat dit zwaar nep is en volgens mij zelfs het geluid ook nog verkeerd loopt.

De actie was er zeker genoeg aanwezig, daar niks op aan te merken. Het was toch gauw de b-matige acteerprestaties van de bijna gehele cast en het wat amateuristische regiewerk. Qua verhaal stelde het niet veel voor, wel makkelijk te volgen. Heb zelf zelden moeten lachen, al was de sfeer goed. Het wel/niettes geruzie word vaker hinderlijk dan dat het positief was, en dat haalde de film ook erg naar beneden. Het was telkens net niet, en dat is niet positief.

2.0*

Deze viel echt reuze mee, beter gezegd hij heeft mee een beetje met de mond vol tanden laten staan. De laatste jaren en vooral na de drie eerste films viel de serie ontzettend tegen, Bay had geen grip meer op de franchise en elke film werd slechter en slechter terwijl ik juist ontzettend fan was van de eerste twee tot drie films. Maar nee, ik was echt geen fan meer van de werkjes wat Bay naar buiten wist te brengen, zeker deel vijf vond ik echt een verschrikking. Tot op de dag dat ik zag dat ‘Bumblebee’ een spin-off verfilming kreeg met een soort andere setting, en dat was de tijd dat de autobots aan het verliezen waren (1987). Ik was wel benieuwd maar had de lat wel héél laag liggen voor de film, zeker omdat de twee hiervoor mij niet meer konden boeien.

En dan was daar ‘Travis Knight’ die in mijn ogen de franchise weer wist te redden, dit keer niet constante bombastische actie scenes waar de hele aarde uit elkaar lijkt te exploderen nee dit keer wat vrediger. Tuurlijk waren er hier en daar wel wat ‘bommen’ of knallen maar dit was van een dusdanig kleine proportie dat het eigenlijk niet in de weg zat.

Er zitten wat leuke soundtracks in de film, waaronder ‘Runaway’ van ‘Bon Jovi’ en nog wel wat lekkere 80’s nummers. Ik kan dat altijd wel lekker verdragen en geniet altijd van de mooiste hits, geeft toch een lekker sfeertje af. De sfeer was in de film überhaupt vrij goed, je zat er lekker in en keek prima weg.

Cena was wel de gene die het wat verpestte, wat een flut acteur vond ik dat zeg. Die Haillee is een mooie meid, deed het prima maar niks was bijzonder. En zo vond ik de hele cast wat droevig, die moeder was schijt irritant en die vriend van haar daar had je ook weinig aan.

Het verhaal was prima. Heb het al deels uitgelegd en je kunt ook heel wat informatie weg snoepen van mijn bovenbuurman want aangezien het Nederlands elftal nu bezig is met voetballen rond ik het even snel af. Leuke vermakelijke film, die helaas nog wat schoonheidsfoutjes kent maar over het algemeen prima wegkijkt.

3.5*

Nederlandse films op het gebied van thriller en horror vallen in mijn ogen altijd tegen, ik heb zelden (behalve de films van ‘Dick Maas’) dat ik mij vermaak met zo’n film van eigen bodem. Ook deze film laat weer veel zien waarom dit nou elke keer het geval is. Ik vind de meeste acteurs van ons landje echt bagger werk afleveren, en dat was te zien ook. Wat acteerde die ‘Spitzenberger’ beroert man, kom op zeg. Het is nergens pakkend en ik irriteerde me er eigenlijk heel erg aan.

Qua verhaal vond ik het allemaal ook niet zo bijzonder. Ik vond de uitwerking van het verdelgen met die chemische goedjes wel leuk bedacht en dat trok zeker wel de aandacht van je tijdens het kijken maar, het was soms nog wat mild. Op het einde overigens vond werd het nog wat spannend maar het was erg slecht uitgewerkt en het einde van de film was saai en flauw. En dan kom ik er toch wel weer bij op mijn mening dat ik de films van eigen bodem tot heden nog niet zo’n succes vind.

2.5*

“There are two kinds of people in the world my friend: those with guns and those who dig. You dig.”

Eindelijk dan toch deze western klassieker gezien, en ik kon natuurlijk niet achterblijven. Ik zit nog in een Red Dead Redemption 2 roes waardoor de film erg aantrekkelijk was, en ik heb echt genoten. Eigenlijk kwam hij weer naar boven na het concert van Metallica afgelopen Juni in de Johan Cruijff ArenA waar de band een stukje van deze film vertoonde voorafgaand hun begin van het concert, en ik heb echt genoten toen al. Want wat maakt deze film nou voor mij perfect: een leuk western verhaal, grappige acteurs, het ontiegelijk hoge gehalte charisma van Eastwood en de fantastische soundtracks.

Ik moest er soms wel een beetje door heen komen, omdat de film vaak erg rustig is en we meer genieten van omgevingen of lange dialogen. Dan heb ik soms de kans mijn focus voor zo’n film te verliezen en hoewel ik hem soms verloor kwam die ook weer super snel terug haha. Ik heb namelijk best genoten van Tuco, gespeeld door Eli Wallach vond ik echt schitterend spelen in de film en heb met enige regelmaat om de acties van deze man moeten lachen. Uiteraard ook Eastwood die een leuke rol neer zette en nogmaals: wat een charisma heeft die gozer! En natuurlijk de leuke rol van Lee van Cleef, erg leuke acteurs die het alle drie op hun eigen manier deden.

Sergio Leone staat natuurlijk erg hoog aangeschreven maar ik ben in het begin toch aangenaam verrast voor zijn werkje hier. Een prachtige western film die ik echt van begin tot eind met soms een dipje leuk heb gevolgd. Het verhaal was toch best makkelijk maar wel heel vermakelijk. We volgen drie mannen die alle drie op zoek zijn naar tweehonderdduizend dollar die ligt verstopt. Ze vormen soms een team maar ook zijn ze alle drie niet te vertrouwen, prachtige scenes levert dit op met leuke dialogen.

Nogmaals, erg vermaakt maar om de film helemaal uit te gaan spitten lijkt me vrij onlogisch. Er is al zoveel hier te vinden over de film dat mijn woordje nog weinig inbreng heeft haha.

“I told you once, friend, if I ever get you down, you're going to need a lot of help to get back up again!”

Qua muziek was het prima zoals ik al aangaf. Ennio Morricone heeft prachtige stukken gecomponeerd met onder andere het mooie nummer ‘The Ecstasy of Gold’ die ze dus ook voorafgaande het concert van ‘Metallica’ hadden gedraaid. Ik ben daar wel fan van, en was dat al voordat ik de film had gezien, prachtig stukje muziek.

Zoals ik dus al zei, erg vermakelijke film waar ik van heb genoten. En we gaan rustig door, want ik wil sowieso nog één film van de beste man zien voordat mijn vakantie ten einde loopt (duurt dan nog wel 2 weken haha).

5.0*