Bumblebee (2018)

Transformers 6 is een rare subtitel. Dit is geen vervolg, zou wel eventueel als prequel kunnen dienen (maar deel 1 ligt me niet helemaal meer scherp qua tijdlijn en wat erop Aarde al was gebeurd) maar de film is en voelt vooral als een reboot. Zonder Michael Bay, back to the 80s (de film speelt in het schitterende jaar 1987), meer gericht op de personages en de fun en met Transformers die allemaal wat duidelijk eruit zien. Bij Prime zie je ook de voorkant van de vrachtwagen op zijn borst, en de meeste hebben hoofdzakelijk 1 kleur in plaats van een wirwar aan metallic lakken. In de vorige films waren veel van die dingen maar lastig uit elkaar te houden. Dit doet in alles veel meer lijken op de animatieserie van vroeger. Niet dat dit verder wereldcinema is, maar het is wel met afstand de leukste film uit de reeks en ook wel de beste. Sowieso valt de regie op met af en toe leuke momenten. De heerlijke muziekkeuze (beetje cliché, maar toch), een geweldige cut naar een alarmklok of een fijn moment met muziek op de achterrond waar de scène naast een achtbaan speelt en net als de gitaar inzet komt de rollercoaster langs geracet. Allemaal erg frisse ideeën. Ook de actie is prima in beeld en zeker cgi en geluid zijn geweldig, al was dat in de vorige films ook meer dan goed in orde. Maar deze film heeft een hart met een fijne Steinfeld (daar ben ik sowieso stiekem een beetje verliefd op) en veel meer waarde en oog voor mensen en minder voor zielloze actie. Niet alles is geweldig overigens. De humor is echt wel hit and miss al wordt het nooit tenenkrommend slecht. Verder qua verhaal en thema's ook wel wat cliché allemaal, en dat doet de film dan geen goed, anders dan de typische muziekkeuze. Maar al met al mogen er hiervan echt wel meer komen. En ach, doe eens gek, 4,0*.

Overduidelijk geen Bayformers dit. En dat merk je dan vooral in de actiescenes. Bij Bay was het allemaal groot, snel en ging er veel kapot. Je merkte veel meer de impact van metalen blikken die erop los ramden en schoten in de omgeving. Maar Knight kiest voor een volledige andere aanpak. Buiten de openingsscene blijft de actie net als het verhaal klein en dicht bij elkaar. Bumblebee en Charlie vullen elkaar aan waarbij zij een 'coming of age' momentum heeft en Bumblebee zich zelf opnieuw ontdekt. De Transformers zijn met veel oog voor detail gemaakt en de actie scenes zijn door het kleine karakater en kleurgebruik goed te volgen, dus veel meer in stijl van de 2007 Transformers film dan de wat latere delen waar dat aspect af en toe uit het oog werd verloren. Begrijp me niet verkeerd de grootsheid van Bay's actie climax in het laatste stuk van The Last Knight wordt nergens gehaald door Knight maar dat is in dit verhaal ook niet zo nodig. Wat wel merkbaar is dat er een ander schrijversteam is geweeest deze keer. Met een duidelijke opdracht om wat aspecten van de vorige delen eruit te slopen. De humor is vrijwel geheel anders en hij werkt wonderwel. Voor de fans van de Bay delen zitten er een paar leuke easter eggs in verstopt. Wil je Bumblebee vergelijken met andere films dan zou ik het bijna een mashup van Pete's Dragon (de live action), Transformers 2007 en wat Iron Giant willen noemen. En vanuit comic aspect lijkt het op de rustigere afleveringen uit de jaren '80 en wat op de meer recentere Spotlight serie (van IDW). Jammer dat Bumblebee wat weinig bioscoop aandacht krijgt deze kleine variant heeft genoeg bestaansrecht naast de steden slopende actie van Bay.

Deze was onlangs op tv en dit deel ook maar eens bekeken. Ik heb enkel nog maar het eerste deel van de reeks bekeken, maar desondanks kon ik toch wel volgen. Het begin was wel wat vreemd, want die begon direct al met een groots gevecht. Daarna werd het tempo wat terug geschroefd en was er toch nog een tof verhaal. De cast deed het goed en visueel was het heel knap gemaakt. Verder nog een leuke soundtrack. Het is zeker geen film waar je veel moet bij nadenken, maar hij keek toch vlot weg.