Opinions

The Aristocats

Kijk naar deze film ben ik al mijn hele MovieMeter tijd opzoek. The Aristocats. Wat een nostalgie zit er in deze film en wat een herinneringen! Ik weet de tijd nog wel dat ik deze op VHS had als klein manneke en elke dag moest mijn moeder de video recoder weer aansluiten omdat de DVD speler erop aangesloten was. Want meneer hier wou perse The Aristocats kijken. Ja zo was en ben ik! Maar, wat heb ik mijn eigen toch vaak vermaakt met deze film. Ik ben helemaal geen katten liefhebber of wat dan ook, geef mij maar een hond. Het liefst een herder of een rottweiler! Toch kon ik echt elke dag door genieten van de film. Ik weet er al niet meer heel veel van maar ik vind en vond het wel een super leuke film van de dingen die ik me nog wel kan herinneren! Het verhaal vond ik altijd geweldig en het concept is ook zeker niet slecht!

Dikke 4.0* vanuit mijn kant en ook nog eens de 1000e stemmer en ook nog eens mijn 400e recensie. Nou ja zeg! Alles bij elkaar, haha!

"Where do we go from here?”

"Someplace nice.”

"I hope so.”

"Someplace safe.”

"Definitely.”

Hier ben ik mooi ingetrapt. Het onwijs hoge gemiddelde wist me ervan te overtuigen deze film op te zetten, helaas wist de film me niet te overtuigen en daar baalde ik behoorlijk van. Opende allemaal nogal tam, het verhaal doet het rustig aan maar weet op zich best een leuke wending aan te nemen. Inderdaad vrij leuk en uniek verhaal waar ik best mee kon werken. Helaas werd de film nergens echt héél heftig, zoals ik al zei is de film wat tam en ben je er op een gegeven moment ook wel een beetje klaar mee.

Hoewel de film toch prima wegkeek, er een heerlijke 90's sfeer aan hangt maar je weet dat er vele betere in het genre rondzwerven die rond dezelfde tijd zijn geproduceerd. Acteerwerk is overigens van een prachtig niveau, en weet ook echt te vermaken. Maar daar houdt het voor mijn gevoel dan ook wel gewoon op.

De film weet inderdaad prima te spelen op het paranoïde aspect. Heeft vaak scenes waar je toch afvraagt waar de film naar toe gaat en wie nou de daadwerkelijke dader is. Alleen het einde vind ik dan wel echt matig en onwijs tegenvallen. De film sluit zichzelf af met de nodige vraagtekens, en voelt uiteindelijk gewoon niet bevredigend genoeg.

Dan eindelijk, door sommige wetenschappers de nummer één film gezien die de meeste natuurkundige fouten bevat: ‘Armageddon’. Een film borden vol met actie en vlaagjes komedie (voornamelijk geuit door Steve Buscemi die ik een zeer leuk personage vond hebben) raast de film door maar een echte ‘topper’ ging het niet worden al had ik dit wel lichtelijk verwacht, de film leek mij namelijk erg leuk wat hij dan ook wel werd, een topper is het niet.

Dit is alweer de tiende film van de twaalf die ik heb mogen lenen van mijn collega, ik hoef er nog maar twee en dan heb ik deze marathon gehad en ik heb me echt vermaakt. Er zaten wat slechtere films tussen maar ook echt hele leuke. Ook was ‘Armageddon’ de tweede rampenfilm waar een meteoriet een hoofddoel in had, zo heb ik ook laatst ook ‘ Deep Impact (1998) ‘ gezien, waar ik ‘Armageddon’ toch wel de betere van de twee vind.

In ‘Armageddon’ volgen we Harry S. Stamper die als hoofd functioneert op een boorplatform. Samen met een team en zijn dochter leven ze daarop en doen ze hun werk. Wanneer er een meteorietregen de stad New York heeft geraakt word Harry samen met A.J. en nog wat mensen naar NASA gebracht omdat er een enorme meteoriet op komst is. Harry’s team is opgeroepen omdat hij een meester is in het boren en het team in het samenwerken. En net zoals bij ‘ Deep Impact (1998) ‘ moeten ze een nucleaire bom in het midden van de meteoriet boren om zo de meteoriet te stoppen. Hoewel sommige inslagen al zijn geweest waaronder Parijs helemaal vervaagd werd door een inslag, word de film verder niet echt spannend maar de cliché scénes spatten er wel mooi van af.

Er is eigenlijk niet zo heel veel te vertellen over deze film, want je kunt alles al wel in vullen en Michael Bay zet hier gewoon een leuk werkje neer. Daarbij is het hele meteoriet aanval gebeuren wel leuk maar word, net zoals bij ‘Armageddon’ nooit echt speciaal, tenminste niet die ik nu al gezien heb. En ik had niet zoveel inspiratie voor deze mening, misschien dat de hitte daar wat mee te maken heeft..

3.0*

"Gimme some sugar, baby.”

Dit is zeker niet de laatste horror film die ik dit jaar ga kijken maar, wel de laatste horrorfilm die ik opneem voor de horror challenge van dit jaar. Daarmee heb ik gelijk ook deze serie afgesloten, die ik nu eindelijk ook eens heb gezien. Voor mij het deel waar ik het meeste naar uit keek maar, die me toch iets is tegen gevallen. De film kan nergens tippen aan zijn voorganger maar, ik vond het wat leuker dan het eerste deel. De film is niet slecht daar niet van, alleen ik had er wel gewoon meer van verwacht.

Gewoon leuk dat Raimi het weer met Campbell op heeft gepakt. Campbell natuurlijk het gezicht van Evil Dead, en dat blijft hij ook gewoon voor altijd. De film straalt wederom onwijs B-niveau uit, echter stoort het gewoon nergens. Het concept van deze film vind ik dan wel weer heel tof. In deel twee is Ash al naar het verleden getrapt, en na een kleine introductie van wat er is gebeurd gaan we door in de riddertijd, waar Campbell gevangen wordt genomen door king Luther, en eigenlijk weer op zoek gaat naar het boek om zo terug te komen in zijn eigen tijd. Ondertussen verzamelt zich een leger ondoden die tegen het leger van Luther moet vechten terwijl Ash het boek moet verdedigen. Het was echt leuk.

Toch mis ik de nodige gore. Deel twee heeft een overschot aan gore-scenes en dat is eigenlijk een lat waarmee Raimi die zichzelf te hoog heeft gelegd. In deze film is er maar weinig gore te zien vond ik, althans niet zo veel als het tweede deelheeft. Wat eigenlijk resulteert dat Raimi zich wat meer focust op de actie, wat wel leuk is maar niet gewenst. Daarnaast kent de film wel gewoon een enorme lading aan komedie, en dat is eigenlijk onveranderd. De nodige quotes komen je kant op en het is weer gewoon weg hilarisch op veel momenten.

Voor mij een waardige afsluiter van de maand, en van de franchise. Maar, het is nu wel goed geweest. De special effecten zien er nog steeds slecht uit, en soms stoorde het wel. Blijkbaar wordt er meer mee gedaan alleen wordt het wel heel slecht weggewerkt. Jammer, de film had denk ik wat meer potentie met nog meer bloed en horror, dat blijft toch een beetje uit.

“Listen, I hate my life so deeply, if I had two million dollars, my life would change drastically.”

Het pareltje van ‘Zack Snyder’ en tevens een nieuwe zombiefilm, dat kan toch haast niet fout gaan? ‘Snyder’ heeft in het verleden mijn favoriete zombiefilm geregisseerd namelijk ‘Dawn of the Dead’ dus ik had er alle vertrouwen in dat zijn nieuwe zombiefilm sowieso wel weer goed moest zijn, het kon niet anders. Ik zelf vond het wel mooi om te zien dat hij al sinds het maken van de eerder genoemde film aan deze film dacht en daar al mee bezig was, ‘Netflix’ zag een win/win situatie en ging het project met ‘Zack Snyder’ aan, en ik moet zeggen dat er best een leuke film uit is gekomen.

En dat zeg ik nog best bescheiden omdat de film niet helemaal is geworden wat ik er van gehoopt had, wel wat ik had verwacht namelijk. De film straalt en is gewoon een leuke blockbuster en bevat heel veel elementen die de goeie blockbuster moet hebben, zolang het maar vooral erg overdreven is waarbij je niet zoveel bij hoeft na te denken, en dat is nou precies dat gene wat hier afspeelt. Het over-de-top gebeuren is leuk, het hoort erbij en is best aanvaardbaar maar ook genietend om naar te kijken, zombie elvis, zombie prostituees en noem maar op, zelfs een zombie tijger, zo gek kun je het allemaal niet bedenken.

Je merkte wel dat ‘Zack Snyder’ veel van zijn oude vertrouwde elementen terug liet komen, wat ook wel werkt maar, ook hij slaat een beetje de richting van films zoals ‘Zombieland’ waar we met veel leuke muziek en een vrolijke vibe de film in gaan, waar meer het komische aspect van terug komt en ook dat zien we in deze film terug, met verschillende soundtracks en uiteraard de introductie van zombiestad ‘Las Vegas’, de stad waar alles kan. En ook leek de film bijvoorbeeld veel op de films reeks maar ook de film ‘Resident Evil: Extinction’ specifiek aangezien deze zich ook in ‘Las Vegas’ afspeelde, en toch wel de excentrieke en wat abnormale vormen van de zombies, de gemuteerde versies zeg maar. En daar kende deze film ook een paar van dat waren de zo geheten ‘Alfa’s’.

Het verhaal is wel leuk. We volgen een team huurmoordenaars die gevlucht zijn uit Las Vegas en ieder met hun eigen verhaal, het team word geleidt door ‘Dave Bautista’. Het team word namelijk uitgedaagd een kluis te kraken die onder een casino zit, hier zou 200 miljoen dollar in liggen. Het team gaat er op af en brengen eerst een offer aan de alfa’s waarna ze duidelijk hun gang konden gaan. Wanneer één van het team besluit de vrouw van de ‘baas’ te onthoofden en zo hun zombiekind te vermoorden krijgt het team het nog lastig met de zombies die achter hun aan komen om wraak te nemen, en dat allemaal tijdens het tikken van de klok wanneer de atoombom zou vallen.

De cast was overigens best vermakelijk daar was niks mis mee. De film is over het algemeen gewoon lekker popcorn vermaak. Echter, waar de film vaak de mist een beetje ingaat is het moment waar de CGI moet komen die op veel plekken toch wat blijft steken, of beter gezegd: er gewoon niet uit zag.

Dat mag gelukkig de pret omtrent de film niet drukken en ik heb me weer uitstekend vermaakt. Hoewel het niet is geworden wat ik had gehoopt, een beetje richting de lekkere ‘Dawn of the Dead’ is het zeker weer een topper in de zombieklasse en aan het open eind te zien zijn we nog niet klaar, althans dat hoop ik.

3.5*

“It's not just about the money, Brad. It's about the quest.”

Echt slecht kan ik deze prequel niet noemen. Ik heb me best vermaakt, zeker het eerste uur, daarna kakt de film wel echt in. ‘Army of the Dead’ vond ik wel écht leuk, die eigenlijk na de gebeurtenissen in deze film zich afspeelt. ‘Army of Tieves’ is duidelijk een film die erg moet leunen op het geweld van de zombiefilm, waar die nog enigszins over-de-top was en door zijn setting erg vermakelijk, raakt de film dat gene een beetje kwijt hier. En waarom ik notabene noem dat ik mij het eerste uur wel vermaakt heb is puur omdat het daarna een totaal herhaalconcept van zichzelf is, de spanning, de lolligheid en voornamelijk het leuke gaat er hierdoor wel af, we zitten eigenlijk vast in een soort loop, dan wel alles met een andere kluis maar nog, niks verassend meer.

‘Matthias Schweighöfer’ was voor mij juist de gene die deze film een leuk tintje gaf, nog enig vermaak met zijn excentrieke personage als ‘Ludwig Dieter’, notabene een cover naam omdat dat de naam is van zijn ‘superheld’ uit zijn eigen stripboekje. Hij koos deze naam omdat men loopt te zeuren om zijn erg lange Duitse naam, waar je inderdaad je mond wel vol mee had. En zoals ik al zei heb je bij hem wel het leuke van de film, zoals de achtervolging scene met de politie vond ik wel vermakelijk om te zien. De rest van de cast deed het prima, kon echter niet voor mijn gevoel tippen als de personage van ‘Matthias’.

Het verhaal vond ik nog wel vermakelijk. We volgen een groep dieven (logisch) die de kluizen van ‘Hans Wagner’ willen ontcijferen. Die heeft een viertal super moeilijke kluizen gemaakt en we gaan ze stuk voor stuk langs, ze hebben ook alle vier een andere moeilijkheidsgraad. ‘Matthias’ wordt uitgekozen om de kluizen te kraken als hij zich heeft laten zien op een wedstrijd, ze moeten verschillende landen af voor de kluizen met als finale de kluis in Amerika, waas nu een zombie apocalypse heerst.

Het verhaal is overigens wel een mooie ode aan de Duitse componist ‘Richard Wagner’. Uiteraard de kluizenmaker die ‘Hans Wagner’ heet (zelfde achternaam), en de vier kluizen verdeeld onder verschillende namen van Wagner’s populairste muziekstuk de ‘Der Ring des Nibelungen’, met o.a. hints naar ‘Die Walküre’ waarschijnlijk zijn meest bekendste stuk muziek. En uiteraard in de film de belangrijkste kluis, die in de apocalyptische wereld verscholen zit, de ‘Götterdämmerung’.

Toch wel leuk gedaan dat stuk, en daar verdient de film voor mij nog wel een extra puntje mee. Voor de rest is de film gewoon erg doorsnee, en zeker geen vernieuwende bankoverval misdaadfilm. De film kent zeker wel leuke momenten, zoals ik ook al aangaf maar, het is niets bijzonders én zeker niks nieuws. En hij duurt op een gegeven moment echt gewoon te lang, dan hebben we het wel gezien en is het gevoel van doorspoelen goed aanwezig.

Arrival

Ik kwam deze onverwachts eens tegen bij wat recensies die ik gelezen had, heb me nooit verdiept in deze film en wist zelfs niet dat het bestond. Na het zien van de trailer kreeg ik ontzettend veel zin in Arrival, de film kent weer een versie van het contact onder de aliens waarbij ik altijd wel voorstander ben om deze films te zien. Hoewel ik betere, leukere en ook spannende films heb weten te zien, want spannend werd deze film niet echt en het was ook geen actie-knaller, telt de films zo wel zijn mooie momenten mee en, is de film echt wel interessant om te volgen, er gebeurd eigenlijk niks ‘spannends’.

Ja, de film Arrival is een duidelijk film van de bepaalde kanten van film kijkers. Dit is echt voor de puzzelaar weggelegd die lekker mee puzzelt maar vaak is de film erg warrig en kon je het op sommige fronten lastig volgen. Toch doet Arrival het leuk, het verhaal is prima, niet al te moeilijk meer het feit wat de aliens nou precies bedoelen is soms wat lastig te volgen al kom je er wel uit!

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik Arrival toch een mindere variant vind van de alien films. Het grote gedrocht wat de aliens hebben meegenomen vind ik echt oerlelijk, het heeft totaal niet een bepaalde uitstraling en dat maakt het kijken soms ook erg saai en irritant. Toch is de binnenkant leuk, en was het gaaf om zelf ook te bedenken wat de aliens precies bedoelden, is het iets kwaads of bedoelen ze er niks ergs mee? Achteraf blijkt het dan te gaan dat Aliens uitleggen waarom ze komen, ze helpen nu de mensheid omdat ze over welgeteld 3000 jaar onze hulp nodig hebben, waarvoor? Dat zou ik echt niet weten. Mocht je zelf denken, oeh hier kwam ik niet, dan is het WWW een grote plek, er staat van alles uitgelegd hoe of wat er in Arrival afspeelt, waardoor je dus niet raar op kijkt van sommige fragmenten/momenten.

Arrival kent zo zijn mooie natuur, de Aliens zijn geland op een groot grasvlak bij wat bergen waar een dikke pak mist van af kwam en dat laat ook nog eens wat mooie natuur shots zien.

Arrival neemt je mee in het leven van Louise Banks (ook wel Dr. Louise Banks) die door het Amerikaanse leger mee word genomen om te achter halen waarom ze hier zijn. Louise gaat met een paar andere onderzoekers het ruimteschip in en komen daar twee wezens tegen, twee wezens in zon sodemieters groot schip, best ongeloofwaardig. Wanneer Louise (en haar team) er achter komen wat de aliens hier doen proberen ze meer communicatie te leggen met ze, al verklaard China en volgens mij was het Rusland wel de oorlog met de aliens. De aliens schrikken af van een bom, en zorgen er voor dat Louise alleen naar binnen mag, ze vertellen haar dat ze het wapen heeft en dat de aliens haar hulp nodig hebben (de hulp van de mensheid beter gezegd) over 3000 jaar, mogen we dan nog maar leven met dit klote broeikas effect.

De Aliens laten speciale tekens achter, dat moet eigenlijk een soort communicatie middel zijn. De aliens praten namelijk niet. Louise komt er achter wat de tekens betekend en de aliens vertellen haar na een tijdje grote verhalen hoe en wat. Ook laten de Aliens haar weten dat ze visioenen kan zien, waarbij je haar dochter gaat zien. Nou weet ik ook niet meer of ze er al eentje gehad heeft, of die nog krijgt. Maar mocht ze er eentje gehad hebben dan is deze hoog waarschijnlijk overleden aan de gevolgen van kanker, al heb ik zo’n gevoel.

Leuke film om even mee te snoepen maar niet echt mijn ding helaas, heb wel eens wat leukere alien films gezien.

3.0*

“He's back... and he wants revenge.”

Jammer, dat ze met dit vervolg eigenlijk veel potentie laten liggen, zeker als je ‘Snipes’ nog gecast hebt en hij mee wilt doen aan het vervolgdeel van de film waarin hij ook al in te zien is. Maar, ik was er al wel een beetje bang voor. Meer omdat ik weet dat ‘The Art of War’ al niet al te bijzonder uit de kast kwam zetten, zelfs een beetje saai/traag aanvoelde maar qua actie en acteerwerk wel beter uit de voeten kwam. Dat laatste is in deze film ook al in mindere getalen, de actie is leuk omdat we gelukkig ‘Snipes’ aan het werk zien op dat moment alleen is het camerawerk van ‘Rusnak’ dan wel weer dikke stront. Vooral heel erg schokkerig, en irritant gemonteerd dat je naar veel knipwerk zit te kijken in vechtscènes.

Daarnaast was het script ook niet boeiend. Het verhaal was tergend traag, en wist op geen enkel vlak echt aan te slaan of bijzonder naar voren te komen. Dit zorgde voor een hele moeilijke zit die te lang duurt, omdat je voor de nodige actie toch een tijdje moet wachten, en je eerst kennis moet maken met de vernieuwde cast in deze film. Na mate het einde naderde werd het wel leuker, meer in het feit dat we meer actie zien en het daardoor leuker werd omdat je dan ‘Snipes’ meer tot zijn recht ziet komen.

En normaal gesproken ben ik best film van dit soort b-actie films, en de ‘grotere’ namen daarin weten me altijd wel over te halen voor films. Omdat ‘Snipes’ hier nog zijn aandeel in had wist de film al gauw mijn aandacht te trekken, het blijft een favorietje en kan altijd van de man genieten in zijn films. Toch beschouw ik dit als één van zijn mindere werkjes, misschien wel de slechtste. Voor de rest was de cast overigens ook gewoon bagger, en ook die ‘Athena Karkanis’ werkte aardig op mijn zenuwen.

Dus nee, ik vond dit tweede deel echt wel minder dan ik had verwacht. Voornamelijk om het feit dat het verhaal erg onsamenhangend was en vooral ook erg saai, de actie na een tijdje voldoende aanwezig was maar, ook dat was niet heel bijzonder te noemen en voornamelijk de gehele film waar ik eigenlijk niks mee kon. O.a. ook die constante flashbacks naar ‘Snipes’ zijn jeugd tijdens de vechtlessen vond ik zo onnodig en was vooral een irritatie.

Het einde (het laatste gevecht vooral) redde de film nog een beetje maar, ook dat was best simpel. Zoals ik al zei, naarmate je bij het einde terecht gaat komen wordt de film stukje bij stukje leuker, meer actie doet zijn wonderen. Toch is het allemaal wel zachtjes, weinig bloed, en de CGI was echt hilarisch slecht... Ik kan er helaas ook niks beters van maken.

“By the time we're done with you, we're going to make Lee Harvey Oswald look like a fucking boy scout.”

De grootste fout die gemaakt word in deze film is de tijdsduur, wat heb ik moeite gehad om de film aandachtig uit te kunnen zitten waar ik na een ruime uur wel een beetje door mijn concentratie heen was. Toch om mijn zeven jarige jubileum te vieren op ‘Moviemeter’ leek het mij wel passend en leuk genoeg om te kiezen voor een film van ‘Wesley Snipes’ aangezien mijn naam gerelateerd is aan deze acteur. Zo een beetje in verband toch maar voor de film gekozen.

De film begint erg interessant, en ook kan ik erg genieten van de vechtkunsten maar ook de acteerwerken van ‘Snipes’. Het is natuurlijk een vrij veel komende manier van een actie film zoals deze werden gemaakt destijds, nog steeds trouwens. Het verhaal is nergens sterk genoeg om te volgen en moet de film het dus maar hebben van spectaculaire actiescènes, iets wat nog aardig goed lukt.

Dus zoverre een aardig leuke popcorn wegkijk film die alleen na een kleine anderhalfuur wel erg langdradig kon gaan worden waardoor de zit steeds saaier werd. ‘Snipes’ weet de film met zijn actiescènes en stoere blik nog wat te redden, het verhaal is voor de rest erg saai.

3.0*

Arthur Christmas

Ik heb me erg vermaakt met Arthur Christmas. Mijn moeder wou gister graag een kerst film kijken, en deze had ik al een tijdje op het oog! Ik moet zeggen dat ik hem veel leuker vond dan verwacht... Helaas heb ik wel de Nederlands gesproken versie gepakt... Ik heb toch nog wel eens goed gelachen! De animatie van de film was goed! Zowel Sarah Smith als Barry Cook zijn mij onbekende regisseurs! Sarah kan niet anders, want dit is haar enigste film, zoverre de informatie klopt op MM... En van Barry heb ik ook niks gezien.. Deze mag mogen ze beiden afvinken met een groen vinkje!! Het verhaal daar in tegen vond ik ook leuk bedacht! Kerstmis in de 21e eeuw. Zoveel high-tech spulletjes die er nu te vinden zijn dan vroeger... Arthur vond ik ook een hele leuke personage.. Heb me echt wel een paar keer goed gelachen om die domme knuppel die overal een fobie voor heeft... Uhuh Steve zijn grote broer.. Tja, beetje het macho figuur Ook de elfjes in het begin vond ik leuk gedaan, dat ze met hun High-Tech .. Ja, vliegtuig achtig iets, weet niet hoe je dat precies moet voorwoorden... boven een stad gaan hangen, en dan met z'n allen alle pakjes bij de kerstboom leggen... Zeker een geslaagde kerst animatie film!

4.0*

As Above, So Below

Het is horror - Night bij mij.. De tweede op de lijst was As Above, So Below... Ik begon met goeie verwachtingen de film. Ik moet zeggen dat die verwachtingen ook op veel punten uit kwamen.. De film As Above, So Below leek een beetje op The Descent en [REC] bij elkaar en dat werd na mijn mening een toch wel goeie film.. Een "mind blowing" film, want je moet het echt heel erg goed volgen... En dat is dan ook het mooiste met een Horror / Thriller.. Als je een sluw, duister verhaal verzint waarbij je goed moet opletten, dan duik je langzamerhand verder je beeldscherm in, en dan af en toe een schrikmoment voorbij laten komen werkt dan goed!

Ik vond dat de hele cast het wel goed deed! Perdita Weeks onze deskundige, die er erg veel van wist! Ben Feldman die Perdita hielp met alles was ook niet de domste in de film!

Wat ik zo leuk vind aan As Above, So Below is dat ze een plek uit hebben gekozen die ook echt bestaat, dit zou uiteraard ook bij andere films zo zijn! Om mensen dan nog angstiger te maken voor de tombes van Parijs kun je net zo goed een film als deze verzinnen! Kwa schrikmomenten zit het ook wel snor! Ik ben me ook wel een paar keer goed rot geschrokken! En dat is ook niet altijd zo aan de orde! Daarnaast speelt de titel "As Above, So Below" ook een grote rol in de film! Maar daar kom je van zelf achter!! Goeie film en zeker een kijkbeurt waard!

4.0*

"We work in the dark to serve the light. We are assassins.”

Als klein jochie was ik altijd heel erg geïnteresseerd in het eerste deel van de gamereeks die werd aangekondigd. Ik meende dat te zien via Gamekings op de televisie toen der tijd, die elke week een soort aankondiging deden van aankomende games en deze ook een review gaven. Ik was mind-blown van de game, en wou hem maar al te graag spelen. Helaas was dat nog wel de tijd dat de sterkte van een computer heel ver uit elkaar lagen, en geld voor een soort toestel als Playstation of Xbox was er niet. Maar met wat puzzelen is het destijds wel gelukt (volgens mij met de PC van mijn beste maat destijds), en later ook de games op de PlayStation 3, al begon ik toen wel bij Brotherhood. Ik wil hiermee zeggen dat ik al heel wat jaren in deze gamereeks zit maar, de laatste paar jaar bevallen de games me niet echt meer.

Toen deze film was aangekondigd was ik eigenlijk al uit de fase dat ik heel erg geïnteresseerd was in de game reeks. En ook de film trailer sprak mij echt helemaal niet aan. Het is een reden dat ik op het moment ziek ben, en dus thuis vast zit en dan maar een aantal films op zet om te herzien en films die ik nog niet ken en eigenlijk wil gebruiken als tijdverdrijf op zet. Deze film valt daaronder. Het was een film waar ik helemaal niks van had verwacht maar, man man man, wat was dit een onwijs saaie zit zeg.

Overigens wel leuk dat ik zo gauw achter elkaar Michael Fassbender zie in een film, al viel deze mij wel tegen en ook zijn werk vond ik niet zo interessant. Het verhaal deed me overigens ook niet heel veel, en ik vond het nogal een chaos hoe Kurzel deze film probeert te vertellen. Ook had ik veel meer verwacht van de synchronisatie momenten die uiteraard bekend zijn binnen deze titels (ook de games), daar wordt maar weinig mee gedaan. Van mij part gingen we volledig terug in de tijd van synchroniseren en dat zou me ook veel meer gedaan hebben. Dat hele bedrijf/gebouw waar hij nu in vast zit deed me compleet niks en vond ik ook niet zoveel aan.

Ja, de momenten dat ze terug in de tijd gaan was het overigens wel vermakelijk. Misschien was dat wel het beste van de film. Er zitten de nodige actiemomenten in, die wel prima zijn maar, eigenlijk loopt deze hele film achter de feiten aan, dat was echt jammer. Ik had hier zo veel van verwacht, en werd helaas volledig teleurgesteld. Misschien snap ik nu ook wel waarom ik deze film zo lang heb uitgesteld, het is dat Netflix hem op hun service heeft staan, anders had ik het waarschijnlijk nog steeds niet gekeken.

Assassination Games

We zijn weer beland in het Oostblok. Waar dus niet alleen Steven Seagal veel rondhangt maar waar ook Jean-Claude Van Damme is aan gekomen. En hij heeft Scott Adkins ook meegenomen, gezellig! Zoals ik dus al zeg speelt Assassination Games zich af in het oostblok waar de setting ook echt goed na gemaakt is. Toch is dit niet de film die ik verwacht van Jean-Claude.

Jean-Claude en Scott zijn geen heren die gemaakt zijn voor een film waarbij een verhaal toch wel een rol in speelt, evenals Steven maar die speelt hier niet mee dus die laten we even weg. Jean-Claude en Scott zijn meer gemaakt om mensen heerlijk de kop in te trappen, daar wat zinnetjes bij te vertellen en dan weer verder gaan, zo'n 90 minuten lang vaak. Nee, in deze film is er toch wel een klein verhaaltje aan verbonden. Wat al begint met een heerlijke opening's scene.

Ook bevat Assassination Games heerlijke slacht shots, zoals Bianca Brigitte Van Damme die hartstikke dood lag op het bed, lekker! Het verhaal was redelijk en het concept was leuk. Redelijke actie film die soms met deze namen te vaak stil lag en er wat cliché matige scenes naar buiten kwamen. Afijn, leuk voor tussen door maar, niks speciaals.

2.5*

"Smile, open up, cross your legs, spread your pussy, speak softer, scream louder, be quiet, be confident, be interesting, don't be so difficult, be strong, don't fight back, be an angel, be a whore, be a princess, be anything you want to be, even the president of the United States of America. Just kidding. Fuck you.”

Deze film altijd structureel vermeden maar, om een vage reden heb ik deze toch wel weer in mijn watchlist gezet. Ik denk dat het komt omdat ik destijds helemaal verzot was geraakt op de trailer van deze film, want laten we eerlijk zijn; normaliter ben ik best wel fan van dit soort filmpjes. House Invasion is vaak een favoriet horrorgenre voor mij en van The Purge ben ik ook altijd al groot fan geweest. En deze film bezit beiden. Toch was ik altijd vrij huiverig om deze film, ik heb namelijk al best veel gelezen dat het politiek correcte geneuzel je de neusgaten uit kwam en dat was ook zo. Hoewel ik er niet altijd even veel mee bezig ben hoeft het van mij ook niet altijd in een film. Goed, ik denk dat je zoiets van tevoren bij deze film wel kan bedenken, dan is het gelukkig ook makkelijk om erdoorheen te kijken.

Het begint overigens best geinig. Geen idee of de “oudere” generatie er iets mee kan maar, het weerspiegelt helaas wel de huidige generatie hoe deze vooral op social media te werk gaat. Ik ken ze ook, ik ben misschien zelfs zelf ook een tijdje zo geweest en de toekomstige generatie ziet er nog duisterde uit met deze gedigitaliseerde wereld. Ze laten hier overigens wel het extremere zien hoor maar goed, tegenwoordig is jezelf verkopen op internet een vrij makkelijk iets en schamen mensen zich daar ook niet meer voor. Hacken is tevens ook een duistere kant van het hele internet, en het is dan ook geen verassing dat iets soortgelijks al wel eens is gebeurd in het echte leven. Niet dat een dorpje opeens Purge achtige taferelen uitvoert maar, wel dat mensen hun hele telefoondata op straat ligt, en daar ben je dan mooi klaar mee.

Toch vond ik het eerste deel wat langdradig worden, en was ik eigenlijk elk moment wel opzoek naar de opleving die de film nodig had. Het laatste half uurtje zorgde overigens voor die opleving, al mag je gerust zeggen dat het hele tweede deel gewoon vermakelijker was hoor. De spanning kwam wat meer in de film te zitten maar, het had je ook een stuk beter te pakken en was veel interessanter om naar te kijken. Een moderne feministische revenge film, ik vond het op zich best vermakelijk.

De film wist mij al helemaal over de streep te trekken door het vele bloedgebruik, en de gore die de film wel kent. Dat is dus voornamelijk in het tweede deel te vinden maar is echt onwijs lekker. Goed, dan laat je het ook aan een horrorfan zien, dus daar kan ik wel echt wat mee. Het acteerwerk vond ik overigens echt belabberd, vooral dat van Hari Nef is echt verschrikkelijk. Goed ik zal daar verder wel helemaal niks over zeggen, voordat er boze mensen zijn.

Voor een wekelijks tussendoortje vermaakt deze film echt heel erg. Het stukje home invasion is onwijs sfeervol en wist je aandacht zeker vast te klammen, wat ik wel echt heel vet vond. Helaas dat het over het algemeen wel vrij tam is, het geneuzel over die politieke onderwerp je neus uitkomt en het acteerwerk niet best is. Als dat anders was, was dit echt een topper geweest.

“By his own approximation, Bob assassinated Jesse James over 800 times. He suspected no one in history had ever so often or so publicly recapitulated an act of betrayal.”

De film is eigenlijk nogal onverwachts op mijn pad gevallen nadat ik mijn eigen lijsjte na keek voor kijk tips. De film trok me al snel aan door zijn lange zin en nadat ik de beschrijving eens doorgelezen had wou ik hem vrij wel direct op zetten. Het enige wat me tegen zat was de lange speelduur, waar ik erg bang was voor langdradige scenes. Dit was niet altijd zo, we zitten eigenlijk elke keer wel in een andere omgeving maar ik vond het verhaal soms erg verwarrend overkomen op veel punten, snapte er af en toe niet veel van maar werd op het eind allemaal goed duidelijk.

Het is voornamelijk Pitt met zijn psychologische rol die echt een heerlijke staaltje acteerwerk naar voren wist te brengen en waar ik met veel plezier van kon genieten, geweldige acteur en dat merkte ik ook al gauw in deze film. Ook al is het misschien niet zijn beste film ooit, hij zat er heerlijk in. Hij vertolkte de rol van Jesse James die elke dag dieper in een depressie raakte met veel psycho gedachtes. Robert Ford werd leuk vertolkt door Casey Affleck, is dat familie van Ben? Zal vast wel want ik kon wat trekjes eruit halen die Ben ook heeft. Prima cast al vond ik het zelf.

Het duurde alleen wel erg lang, en was vooral vaak niet een film zoals ik dat voor mij had. Ik had een stevige western voor me met daarin veel actie en overvallen zoals Jesse op mij overkwam. Helaas was dit alleen echt in het begin van de film aan orde, en toen dit was, was dit wel van een zekere klasse. Geniaal hoe Jesse ging dansen in de trein, en die masker waren best eng zo in het bos, hele vette shots. Maar daarna is de film rustig, word er nog nauwelijks geschoten en haal je daar niet zoveel spanning uit. De meeste spanning kwam van Jesse af: wat ging die doen in sommige gevallen en draait hij weer door? Je weet het nooit.

Ik heb me zeker vermaakt, twee en een half uur lang maar ik had zoals gezegd wel wat meer spektakel verwacht, de film liet mij daar wel mooi mee zitten helaas.

3.5*

"Killing a woman, it's not the same as killing a man. You have to pull the trigger a different way.”

Naast de grote namen ken ik van Stallone niet heel veel films nog. Ik weet wel dat hij nog in aardig wat films heeft gespeeld maar die films hebben eigenlijk nooit de aandacht gehad bij me. Nu ik mijn kijklijst aan het doorkijken ben (en daar ben ik nog héél lang mee bezig) komen deze films ook langzamerhand voorbij en kies ik er gewoon voor ze te kijken. Deze film komt al aardig vaak langs, en wist al voor langere tijd wel mijn aandacht te wekken, al heb ik er pas vandaag echt voor gekozen hem aan te zetten.

En het was best een vermakelijke actiefilm, alleen is het wel een vrij bekende formule en die hebben we dus al wel vaker gezien, en misschien zelfs wel op een beter niveau. Al weet Donner er overigens wel gewoon een prima filmpje van te maken, de film duurde gewoon wel echt veelte lang. Het duo Stallone en Banderas werkte wel echt perfect, heerlijk ook hoe Banderas speelt in deze film, deed me soms heel erg denken aan de Joker van de Batman reeks.

De film beheerst zijn actiemomenten maar, in mijn ogen toch wel echt te weinig. En wanneer het zover was dat er eindelijk wat actie kwam, dan was het nou ook niet bepaald bijzonder te noemen. En zoals je al kan lezen, het had ook wel een tikkeltje meer mogen zijn. Er wordt voornamelijk veel gepraat in de film maar, dat maakt het ook best saai op momenten. Zo duurt het slotstuk bijvoorbeeld ruim dertig minuten maar, daar had ook veel gelul uit gehaald kunnen worden.

Ach, en uiteindelijk is het best een vermakelijk filmavondje geweest. Met vlagen dus echt best een toffe film, alleen de speelduur een tikkeltje te lang. Verhaaltje was wat dat betreft wel vermakelijk, het concept/script is herhaald, dat kennen we langzamerhand wel.

“I want to live; as opposed to I don't want to die.”

Ik meende deze ooit een keer gezien te hebben op DVD, al een hele lange tijd terug. Dat komt puur omdat wij de DVD nog hebben en de film met vlagen toch wel wat bekender voorkwam. Overigens genoeg vergeten om niet van de film te kunnen genieten, deze remake is heel vermakelijk en kijkt prima weg. De film haalt nergens pieken en wijkt niet van de gewenste weg af, het gaat allemaal volgens het boekje en het gaat allemaal goed. De film is waar het moet keihard en waar moet ook nog wel eens hilarisch.

Toch moet ik zeggen dat de film een goede cast kent, met ‘Ethan Hawke’ zit je bij mij vaak al wel goed, ik vind het altijd een vermakelijke acteur en deed het ook hier in deze film best aardig. Toch gaat voor mij de voorkeur wel het meeste uit naar ‘Laurence Fishburne’ die als de grote crimineel ‘Bishop’ toch wel erg vermakelijk was en goed in zijn rol zat.

De actie was van begin tot eind best interessant, de aanval op het gebouw was leuk gedaan en ook wel spannend. Voor de rest was er een aardig leuk verhaaltje, de sneeuwval was ook wel een aardig leuke setting (oftewel het nieuwe jaar). Ik heb genoten van de film een aardig leuke zit.

3.5*

"I reckon that alien didn't mean no harm. No, he ain't American. No, he ain't a creature of God's Earth, but he's a creature of somewhere.”

Toen deze film werd aangekondigd was ik eigenlijk wel heel erg nieuwsgierig. Niet zozeer van wat de film qua plot te bieden heeft maar, meer door de cast die deze film kent. Want ik dacht eigenlijk ook dat er een andere Anderson aan deze film vast zat, namelijk de man achter Resident Evil. Deze Wes Anderson vind ik maar een vage gast, en dat zie je ook aan zijn regie werk, het is allemaal aparte shit, niet echt voor mij weggelegd.

Het verhaal kon me ook niet echt boeien, en tja het was gewoon niet echt helemaal mijn ding. Hoewel ik nog best leuk en enthousiast de film in ging, was de film gewoon erg matig in mijn ogen. Het concept vond ik ook niet zo super boeiend, en dat maakt het allemaal maar een saaie, slappe en vooral slaapverwekkende zit.

ATM
Gisteren is deze ultieme B-matige Horror/Thriller film op Netflix gezet en nadat ik vandaag de trailer bekeek met een maatje van me zijn we gelijk gevallen voor de film. Toch zijn we beiden erg geschrokken van de film en dat is totaal niet hoe de film in elkaar zit, het concept steekt fijn elkaar maar, het acteerwerk was zo bar en bar slecht, dat was niet om te aan te zien.

Ik zou je een paar voorbeelden geven. Wat er precies gebeurde weet ik al niet meer, moet je na gaan dat de film zo boeiend was... Maar, wat ik wel weet is dat Alice Eve heftig moet reageren. In plaats dat ze dan geschokt reageert lijkt het wel alsof ze aan het lachen was in plaats van huilen, agh joh, echt verschrikkelijk om te bekijken waarbij je half in slaap valt. Ook Josh Peck laat zo zijn mindere kanten zien, dronken? Dacht het niet, meer een rare stem vervorming, pijn? Neh, niet echt van zijn gezicht te zien , blijf maar gewoon bij kinderseries.

Het verhaal was redelijk. Twee jongens en een meisje werken alle drie op het zelfde kantoor. Wanneer ze een feestje hebben en de avond en vertrekken gaan ze langs een ATM hokje in de stad, daar staat alleen een meedogenloze moordenaar op hun te wachten die een fijn kat en muis spel met de heren en dame opent. Wanneer de hell uitbreekt moeten ze een uitweg zien te vinden, wat ze niet zo snel lukt.

Bah, deze film had een paar nare scenes in zich. De scene dat Josh wegrent en word neer gehaald door een koort die gespannen staat, bah! En dan kun je soms nog voorstellen hoe dom de acteurs zijn in zulke films.

Een topper was het niet maar, wel erg fijn om door een avond te komen.

2.0*

Afgelopen dinsdag heb ik deze film al gezien maar vanwege drukte en één dag ziekte ben ik toch even niet online (actief) geweest op MovieMeter. Gelukkig nu weer wat meer tijd dus ik kan er lekker even voor gaan zitten. Atomic Blonde is een film waarvan ik lichtelijk meer van had verwacht, mijn collega vond dit bijvoorbeeld een goeie film en daar sta ik niet helemaal achter. Het verhaal is vaak nogal oninteressant en word ook nergens echt bijzonder. Het gebeuren om terug in de tijd te gaan vond ik leuk, de periode van de Berlijnse muur vind ik een leuke setting en Berlijn is makkelijk te gebruiken om dat het destijds natuurlijk best een gevaarlijke stad was (en op sommige punten nu nog steeds is).

Het hele verhaal interesseerde me niet zo veel en kon vaak mijn concentratie er niet echt bij houden. Het word nergens spannend, spijtig maar dat had ik al wel verwacht van ‘Atomic Blonde’. De actie scenes zijn leuk en ook het hele Oost-Duitsland en West-Duitsland is leuk in kaart gebracht wat zeker niet vergeten mag worden.

Het is gewoon kei simpel in deze film waarvan we het eigenlijk niet echt moeten hebben van een goed te volgen verhaal. We volgen een MI6 agent die in Berlijn opzoek moet naar een lijst waar namen op staan van allerlei spionnen die helaas in de verkeerde handen was gevallen. Lorraine Broughton (Theron) word vervolgens door de MI6 naar Berlijn gestuurd om de lijst te vinden en op te halen met hulp van David Percival (McAvoy). Eenmaal op het goeie spoor te zijn geweest besluit Percival om de lijst zelf maar te houden waarna hij een vijand van Broughton word en ze op een gegeven moment tegen over elkaar staan.

Hoe het verhaal is verteld (in de verhoorkamer waar ze Theron ondervragen over haar missietocht naar de lijst) is wel leuk op zekere momenten waar we dan de rollen van John Goodman en Toby Jones eens krijgen te zien, die twee zijn niet zo vaak in de film te vinden. Maar, echt om het verhaal ging ‘Atomic Blonde’ niet voor mij want ik snapte er vaak de kloten niet van. Natuurlijk brengt het verhaal wel de eeuwige strijd tussen het oosten en het westen goed weer en dan voornamelijk dat we scenes van de Brits/Amerikaanse en Russische (USSR) kant zien en mooi om te zien dat het nog even naar voren kwam hoe streng de grens wel niet was met vooral de regel “als je voor zes uur niet thuis bent word je gearresteerd”. En (zoals al eerder aangegeven) werd het verhaal niet spectaculairder en ging de film voornamelijk om de hits uit de jaren ’80, de actiescénes en de knappe Theron.

Qua blote scénes zit de film zeker wel snor en is het niet vies van hier en daar een mooie bed scéne. Toch begint de film erg mooi met een eerste actie scéne volgend door de bedscène van Theron die we daar even mogen bewonderen en dan knalt de film toch nog wel redelijk door. Het ligt hem dan ook niet vaak aan de snelheid in deze film want met de feesten, actiescénes en vrijscènes blijft deze film goed en mooi rechtop staan, en dan mogen we trouwens de mooie bedscène van Theron ook niet vergeten waar ze even lekker tekeer gaat met Delphine Lasalle (Sofia Boutella, die we ook al ‘Ahmanet’ kennen uit de vreselijke re-make ‘ The Mummy (2017) ‘).

Ik ben nog zeker geen ouwe rot (en dat woord mag ik zelfs nog niet uitspreken) en ook al ben ik niet in de jaren ’80 geboren, de muziek uit die tijd staat mij wel aan. Als metal fan sprong uiteraard het nummer ‘Stigmata’ van Ministry er al snel boven uit (al meende ik ergens te lezen dat dit een cover van Marilyn Manson is (en dat vind ik me toch een verschrikkelijke vent). Maar natuurlijk sprongen voor mij ook een aantal nummers naar boven en dan vooral de nummers als ‘Under Pressure’ van het duo Queen en David Bowie en ‘99 Luftballons’ van Nena sprongen al erg snel naar boven.

Zeker het liedje van Nena was geinig gebruikt bij een heerlijke scéne waar wat mensen van de USSR wat feestgangers vragen waar de verrader ‘Spyglass’ naar toe gevlucht is (die eerder op een feest was samen met David Percival). Wanneer de onder handelaar (ik ben even zijn naam kwijt) vervolgens ’99 Luftballons’ op zet om in een sfeer te komen en vervolgens een skateboard tegen het hoofd van de feestganger kapotslaat vond ik toch wel mooi.

Voor de rest is er in mijn ogen niet echt veel meer te zeggen. Zo heb ik al gezegd dat ik het verhaal ontzettend verwarrend (en daardoor oninteressant) vind. Toch moet ik daar bij toelichten dat ik vooral niet snapte waar Theron nou precies tegen vocht en wie er nou aan welke kant stond, want voor mij echt naar boven kwam toen Percival de lijst zelf bemachtigd en vervolgens weer door Theron word neer geschoten. Nogal rommelig allemaal wat dan weer goed gecompenseerd word door de eerder genoemde punten. Doe mij maar vaker een film met Theron maar niet meer zoals dit.

3.0*

“Zombies are death meat.”

Een zombie film uit het boekje en precies wat je er van kan verwachten, er word niet gestreefd naar ‘iets bijzonders’ en dat is dan helemaal niet erg bij een film als dit. ‘Dominik Hartl’ houdt zich dan ook best vaak stevig in, de zombies zien er leuk en goed uit maar het moorden is soms erg houterig en wat traag. Maar goed, met zo’n ‘b’ status hoef je het ook beter te verwachten, en dat maakte de zit zeker niet langdradig, nee zeker niet: door snel te handelen weet ‘Dominik’ gelukkig de zombies wel op tijd in de film voor te laten komen, dus de actie zit er al heel snel in.

Qua cast had de film beter gekund. De film is duidelijk op het internationale publiek gemunt waar de cast Engels moet spreken maar duidelijk is dat (behalve die nieuwslezeres) de volledige cast niet Engels als hun moerstaal heeft, het Duitse accent is erg aanwezig. Ik ben het er eens dat de film begeeft dankzij zijn kleine foutjes die ‘Hartl’ duidelijk weg had kunnen werken, eveneens toch een zeer vermakelijke en met vlagen toch best leuke film die door het snowboarden en de aprés ski toch wat origineel aan weet te voelen.

3.0*

"Big alien gorilla wolf motherfuckers. I swear.”

Jammer weer, een film die eigenlijk als sinds mijn registratie op mijn kijklijstje stond heb ik van de week dan eindelijk eens gekeken, omdat ik er toevallig weer bij terecht was gekomen want de film was me volledig ontgaan. Als ik hem een paar jaar eerder had gekeken had ik het echt een super leuke en goede film gevonden, nu vond ik het allemaal maar wat povertjes. De komedie kon me niet echt bekoren, en waarvan ik dacht dat het altijd een horrorfilm was, daar is ook niks van overgebleven. Ik zag ook dat de tags weg zijn bij zowel MM als op ‘IMDb’, en ik meende dat er ooit wel eens horror tussen heeft gestaan. Achteraf gezien snap ik echter wel waarom deze tags weg zijn, want horror is het niet echt. Een paar momenten zijn hard en wel bloederig maar, de meeste actie, spanning en horror blijft toch wel uit.

Qua cast vond ik het vaak ook niet echt bijzonder. De jeugdigen deden het wel geinig maar, vond ik nergens speciaal. Ik wist wel dat ik vroeger erg werd aangetrokken door deze film omdat ik wist dat ‘Nick Frost’ een aandeel had in deze film. Dit was destijds de tijdperk dat ik onwijs fan van de films ‘Shaun of the Dead’ en ‘Hot Fuzz’ was (en tevens nog deels ben), waar hij natuurlijk ook een prachtige rol in had. Hier vond ik hem wat matig, zag er uiteraard weer hilarisch uit maar daar bleef het ook wel bij hoor, zo bijzondere rol had hij nou ook weer niet.

De chemie tussen de kast en de lol die ze hadden in het maken van de film was duidelijk wel zichtbaar, er werd iets te vele 'gangster’ gedaan wat niet altijd goed uitpakte en ook de invasie van de aliens had in mijn ogen wat heftiger gemogen, misschien zelfs wel wat extremer. Het was allemaal wat softjes. En dat zag je ook in de afwerking, weinig actie, weinig horror en de komdie totaal misplaatst of ik vatte het niet altijd, zo bijzonder was het dus niet.

Dan is toch mijn verwachting aardig naar beneden gedrukt, en ik heb serieus toch te vaak moeite gehad de film uit te zitten ondanks de korte tijdsduur. Ik had er meer van verwacht, die aliens zagen er overigens ook erg beroerd uit, zoals de hele film. Ik had er echt meer van verwacht.

Zoals ik In de eerdere berichten al lees was ik best benieuwd naar deze film. Ik kan films omtrent WO2 altijd erg waarderen, en zeker dit soort kampfilms weten mij altijd ontzettend te interesseren. Wellicht komt dat ook meer omdat de filmindustrie echt parels af heeft geleverd over dit onderwerp, waar eigenlijk je mond constant op van bleef staan. Ik merkte dat men dat ook in deze film hebben geprobeerd, wat niet altijd even belovend uit zijn jas kwam zetten nee sterker nog, de film weet op sommige momenten helemaal niet te overtuigen, is spanningsloos op veel momenten en de verhaallijn gaat kriskras door elkaar heen, waardoor je als kijker soms te veel moet omschakelen wat er nou daadwerkelijk gebeurt en dat zorgde ervoor dat ik zeker bij het laatste half uur niet meer exact wist waar het nou over ging.

Dat de film zijn erge gebeurtenissen heeft valt zeker niet te missen, er zijn hele erge dingen te zien maar, toch vond ik dat de film zichzelf in de weg zit tijdens deze scenes. Waar de film juist ons als kijkers misschien wat meer had kunnen imponeren wordt het allemaal niet heel bijzonder in kaart gebracht. De film verteld overigens ook veel omtrent het kamp maar, ik als kijker was meer in de weer voor de ontsnapping die eigenlijk daadwerkelijk maar dertig minuten heeft geduurd van de hele film. Voor de rest focust de film zichzelf voornamelijk over het kamp, en de gruwelijke gedachten van de Duitsers, wat overigens wel heel goed in kaart is gebracht en dit waren toch wel personages die je echt kon haten in deze hele film.

Voor de rest heb ik wel eens heftigere films gezien, en nee dat is geen must-have want het is altijd erg om te zien hoe men destijds moest leven maar, de film kon me niet altijd even goed pakken omdat de spanning te vaak wegviel of soms zelfs helemaal niet aanwezig was. Het einde vond ik ook niet heel denderend namelijk, daar kakte de film volledig in.

Dus helaas is de film me iets meer tegen gevallen dan wat ik had gehoopt, er hing ongetwijfeld een vervelende sfeer en de film was echt niet prachtig om aan te zien maar, buiten de beelden om wist het verhaal me gewoon niet genoeg te boeien en had het in mijn ogen wellicht nog wat spannender gemogen, daar waar ik eigenlijk mijn concentratie snel verloor voor de film.

Auschwitz: The Nazis and the 'Final Solution'

Eindelijk iets op Netflix waar ik persoonlijk veel aan heb. Ik ben iemand die groot geïnteresseerd is in de tweede wereld oorlog. Ik zou het liefst zo veel mogelijk films willen kijken omtrent de tweede wereld oorlog, ik heb er al heel wat gezien en ook een paar hebben mijn top 10 bereikt. Der Untergang (2004) staat ongetwijfeld op nummer 1, en ook hier werd nog over gesproken in de docu. Niet over de film maar, over het feit dat Hitler zich had omgebracht in zijn bunker. Waar een professor van nu toch nog heeft gezegd dat Hitler gevlucht was naar zuid - Amerika, ben benieuwd of daar nog een docu van komt want ik wil zijn theorie wel eens beluisteren.

Afijn, mensen die mij volgen / kennen en- of mijn account soms een beetje kunnen achterhalen dat de tweede wereld oorlog zeker niet laag in mijn lijstjes staat. Bij het bekijken van Auschwitz: The Nazis and the 'Final Solution' zit je toch 296 minuten met je open mond te kijken, de andere vier minuten zijn de aftiteling en de introductie per aflevering. De gruweldaden die gepleegd zijn binnen Auschwitz is toch echt wel héél erg. Dat wisten we uiteraard al maar, Auschwitz: The Nazis and the 'Final Solution' komt met nog schokkende informatie binnen gewandeld. Daar worden de echte gruweldaden getoond, en dat is zeker heel erg goed in beeld gebracht.

Het verhaal over Rudolf Höss, een man die Auschwitz min of meer leidde maar, die ook de gruwel heeft ontwikkeld, iets wat de mensheid nooit heeft mogen doen of bedenken. Je moet dat echt ver van je apropos zijn om dit te bedenken. Maar nu laat deze docu ook erg fijn zien dat Höss niet alleen was. Nee, Himmler en de rest van Höss zijn team dachten net zo erg mee. Ook kreeg je te horen wie er allemaal naar dat kamp gebracht werden, mij nooit verteld dat daar Russische krijgsgevangenen en ook gehandicapte mensen in zaten. Dit alles maar dat er daarna nog 1 miljoen Joden zijn gekomen en sowieso 1.1 miljoen mensen zijn vermoord in Auschwitz (volgens mij als ik het goed onthouden heb van de 1.5 miljoen mensen die daar hebben gezeten). Je moet er niet lang over nadenken wat voor een horror activiteiten zijn gepleegd, alleen als je er niet aan wilt denken dan gooit deze docu de daden wel voor je neus, je ontkomt er niet aan en daarom blijft deze docu erg sterk. De harde waarheid is gewoon op tafel gegooid.

Waarvan ik toch erg schrok was één opname die was gemaakt dat de lijken met een shovel een massagraf in werden gegooid, volgens mij niet meer door de Duitsers. Ik zal zeggen neem eens de weekend te tijd om deze docu te kijken, ik zelf begon op vrijdag en heb vrijdag - zaterdag en vandaag twee afleveringen gekeken. Beter als deze docu krijg je ze zelden want dit verteld alles. Hoe ze het Zyklon B gebruikten, de veranderingen in bouw plannen dus I.P.V. een crematorium een mega gaskamer gemaakt, de enge ideeën van Jozef Mengele en ga zo maar door. Echt het kijken waard, ik vond aflv. 4 niet echt héél erg leuk maar saai was het niet, het was erg leerzaam en hier heb je wat aan. BBC heeft zijn werk goed gedaan en deze docu zullen we altijd nog moeten gebruiken, misschien handig als een educatief stukje voor de lessen. De waarheid eens laten zien. Dat deed deze Docu, en niemand kan er amper omheen.

Erg fijne docu, ik kijk zelden docu's en al helemaal niet zo enthousiast zoals nu. Maar, als het mij interesseert kijk ik erg graag na. Maar niet alleen de tweede wereld oorlog heeft mijn interesse gewekt, ik ben iemand die maakt zich druk over dingen wat misschien een hedendaags mens niet doet, zo ben ik ook héél erg benieuwd naar deze docu: Voyage of Time (2016). Daar houd ik me veel mee bezig, maar eigenlijk moet je gewoon genieten van je leven. Laten we dat maar doen nu het nog kan! Je kunt ook zien hoe enthousiast ik ben, aan al deze informatie, is dit tot zoverre mijn grootste mening ooit geschreven op mijn account en een verandering in mijn top 10, dat wil ik wel vrij maken voor deze sterke docu!

4.5*

Austin Powers in Goldmember

Normaal gesproken ben ik wel iemand die van actie/komedies houd en daarom leeuk Austin Powers in Goldmember mij ook een prima film te worden. Vooraf kreeg ik al de waarschuwing dat de film veel, slechte grappen bevat en daar was ook niet aan gelogen! Nee, ik vond Austin Powers in Goldmember helemaal geen leuke film en heb me zo af en toe erg weten te vervelen en soms zelfs doorspoel problemen gekregen!

Het verhaal van Austin Powers in Goldmember sprak ik me niet aan en hield mij niet vast om de film te blijven kijken. Ik denk dat het concept redelijk is maar, zoals ik al las is dit de een deel te veel. Ik heb nog nooit de andere twee delen gezien en ben dit ook niet meer van plan in een korte tijd want, ik vond hem maar niets. De film geeft mij een moeilijke keuze welke stem ik er voor zal uitbrengen, maar ik denk dan toch dat ik voor de wat hogere ga in mijn gedachten. Maar, ik vond hem niet zoveel aan.

2.0*

"I just brought you to chemical Disneyland and your asking for fucking antibiotics?"
"I got some guy's blood in my mouth"
"That's fucked up... did you ask him too?"

Lekker obscuur filmpje zo te zien. 8k stemmen op IMDb, hier net geen 200 en op Letterboxd net aan 5k. Maar opzich zeker geen film om links te laten liggen, althans in mijn ogen. Want Autopsy brengt misschien niet zoveel boeiends, en is voor zijn jaartal één in velen, maar dat maakt de film echt niet minder leuk.Verwacht zeker geen hoogstaand werk, dan ben je wel echt aan het verkeerde adres. Maar voor een zaterdagmiddag zoals vandaag (met toch flink wat regen) is dit best een leuke weg kijker, en mijn kameraad en ik hebben soms echt smakelijk kunnen lachen om verschillende scenes, en daar draait het uiteindelijk wel om.

Qua verhaal is het uiteraard geen topper, verre van dat. Onsamenhangend zou ik het bijna willen noemen, want een echt structureel verhaal zit er niet in. Daarnaast gooit Gierasch ook meermaals en een beetje wanhopig wat gore scenes in de film, die het wat dat betreft ook niet per se veel beter wisten te maken. Toch zijn de bloederige slachtpartijen soms wel echt heerlijk om te zien, het is best overdreven en dat maakt het juist ook wel weer grappig. Ook vaak genoeg gewoon echt vreemd hoe het gaat uiteraard, al neemt dat het plezier niet weg!

Maar dat was het allemaal ook wel. Het heeft gewoon echt alles weg van een horror film uit de eind jaren tweeduizend, en gaf me met vlagen echt heel erg veel Hostel gevoel. Toch weet je wat je mag verwachten van films uit die tijd en dat maakt het allemaal alleen maar leuker. Maar het is ook best dom, inderdaad veel momenten die eigenlijk onlogisch zijn, de hoeveelheid pijn iemand moet hebben met sommige scenes en dat niet uiten is bizar veel, en dat vond ik toch wat tegenvallen. En dat begon al op het begin toen die gast echt een enorm stuk glas uit zijn buik trekt, zonder ook maar één pijnprikkel te laten zien. Ja, daarna werd die helemaal gek, maar dat sloeg helemaal nergens op.

En zo zit de film heel erg vol. Maar als je dus gaat realiseren dat de film eigenlijk weinig toevoegt en vooral functioneert als een leuke tussenkomst is het echt wel een leuke film hoor, en kijkt die stiekem ook nog best leuk weg!

The Autopsy of Jane Doe

Ja, eindelijk. Een film waarvan ik kan zeggen dat hij leuker is dan dat ik verwacht had. The Autopsy of Jane Doe brengt iets nieuws, iets moois met een laagje thriller wat je toch wel wegzet tot het kijken naar een film waarvan (zelfs ik) ook de rillingen naar boven tevoorschijn komen, en dat heb ik niet snel. Qua schrikmomenten valt de film wel mee, ik schrik niet meer zoveel, dat komt vooral omdat ik al een paar films heb gekeken die mij echt heb doen schrikken en misschien ook wel omdat ik dit soort films te vaak kijk dat ik eigenlijk de clichématige scenes er te makkelijk uit kan plukken, ook al is dat totaal niet moeilijk meer tegenwoordig.

Ik vond The Autopsy of Jane Doe weer eens iets verfrissends. Heb persoonlijk nog nooit een film gezien waarbij een lijkschouwer aan de gang ga. Je hebt wel series als Bones - TvMeter.nl of die reguliere NCIS / CSI maar echt een film.. Nee, daar heb ik nog niet veel van gezien. Eigenlijk helemaal niks. En ik denk dat die verfrissing juist heeft geleid tot een plezierige waarneming van The Autopsy of Jane Doe.

Ondanks mijn lovende woorden kenden de film best grote clichés. Voorbeeld: Austin slaat een gat in de deur, ze kunnen er niet meer uit. Wanneer de twee iets horen en ze willen gaan kijken (want nieuwsgierige aapjes waren het wel) komt er (als schrik moment) een lijk voor de deur, die zijn mond vast gesnoerd heeft. Ja, echt schrikken deed je het er niet echt bepaald van want dat zag je al totaal aankomen, daar is dan wel misschien helemaal niets nieuws aan, zo kan ik bij alle horror films wel een totale kopie verzinnen van de echte schrik-klassiekers.

The Autopsy of Jane Doe is heerlijk duister. Buiten het feit dat het mortuarium onder hun huis zit kent deze ook ontiegelijk veel gangen, waarbij er een met een donker tintje toch wel wat spanning’s gevoelens in je onderbuik naar boven krijgen. Wat ik dan wel erg fijn vond wat André Øvredal goed had gedaan was dat je continu een verwachting tot een schrik had. Tommy of Austin kom dicht bij het lijk van de dame, ik verwachtte elk moment wel dat de ogen begonnen te knipperen of iets in die richting wat achteraf gewoon totaal niet gebeurde. Toch fijn, als je kameraad in de verzorging zit, zo kwam ik ook achter het Jane Doe verhaal. Jane Doe (en John Doe) zijn ‘pantoniemen’, zo aangeduid op Wikipedia, wat er eigenlijk voor staat dat het een lijk (lichaam) is dat niet geïdentificeerd is. Zo was deze Jane Doe natuurlijk ook niet geïdentificeerd.

Qua verhaal zat de film helemaal snor. De politie rukken uit op een melding (volgens mij) wat leid tot een lijk in de kelder. Deze lijk word naar het mortuarium van Tommy en Austin gebracht die autopsie op de Jane Doe moeten plegen. Wanneer ze eerst een prima introductie hebben geplaatst is het vrijwel tijd voor de film om echt te beginnen. Wanneer Tommy de Jane Doe opensnijd om autopsie er op uit te gaan voeren beginnen er rare dingen. De radio blijft verspringen, lampen knipperen en ze horen aparte geluiden. Eenmaal begonnen lijkt het erop dat ze een soort verkrachting heeft meegemaakt, waarbij weg rennen (kruipen) niet meer kon aangezien bij alle vier de hoofdpunten gebroken waren. Wanneer het verder begon te spoken in het mortuarium, koelceldeuren openen automatisch en noem zo maar op proberen Tommy en Austin te vluchten en achter de waarheid te komen.

Ze hadden in de tussentijd al wat weg gehaald van de Jane Doe, er kwam zomaar een vlieg uit haar neus en ze had een soort zakje (was gewoon een lap stof) wat eigenlijk de waarheid vertelde. Wanneer de twee verder gaan met de autopsie komt Tommy doormiddel van het lapje stof achter de waarheid van de Jane Doe, het is namelijk helemaal geen lichaam wat pas geleden dood zou gaan maar, het was een oud lichaam uit de jaren 1600 en dit was een heks. Tommy geeft zich over om Austin te laten leven maar goed, dat was natuurlijk niet goed gegaan en ook Austin gaat dood. Dit was op een best lullige manier gebeurd. Austin hoorde iemand via het noodluik schreeuwen, wat veel leek op de politie agent. Wanneer Austin dacht te ontkomen kwam hij er langzamerhand achter dat het de heks was die schreeuwde en hij kwam tot val.

Hun autopsie liet bijvoorbeeld bepaalde wonden zien, hersencellen die gewoon nog bewogen en andere rare activiteiten waarvan de waarheid steeds vaker naar boven kwam. Toen het gezicht begon te veranderen naar het origineel wist je al bijna hoe laat het was. Het lichaam deed vrij weinig, het lag er meer en deels gewoon maar het waren eerder de anderen om haar heen wat iets deden. Zelf liet ze het stroom er af gaan en noem zo maar verder.

Over het algemeen is het dus eigenlijk gewoon een film die je mee neemt naar de hekserij maar, het was wel een toffe film. En oja, de Jane Doe had twee mooie bergen, dat moet ik er wel eerlijk bij zeggen natuurlijk. The Autopsy of Jane Doe is voor mij echt een totaal nieuw concept maar, het blijft altijd tof om zo nieuwe dingen te zien. Het concept was prima uitgewerkt en ondanks de weinige schrikmomenten was de film prima om naar te kijken (al zeg ik het zelf). Zeker voor mij de horror-topper van het jaar 2016 tot nu toe, heerlijk!

4.0*

Daar is hij dan, de laatste film die ik moest herzien om mijn statistieken in een gelijk aantal te krijgen (even veel meningen als stemmen). Na bijna een werk van drie jaar ben ik bezig geweest om op een rustige stand de films te herzien maar vanaf eind vorig jaar heb ik besloten er volop mee bezig te zijn en het af te werken zodat ik mijn tijd op andere dingen kan gaan richten en bezig kan gaan met wat andere doelstellingen. Ik heb een leuke film als laatste bewaard: ‘Avatar’. De film die ik nu 9 jaar geleden voor het laatst gezien heb, bij één van mijn beste vrienden maar ik wist er natuurlijk niet veel meer van. Vandaag heb ik de extended cut versie op gezet die bijna drie uur duurt (twee uur en achtenvijftig minuten om precies te zijn), die heb ik destijds niet gekeken maar wat ik wel weet is dat ik er niet veel meer van wist.

Toch vond ik de herziening wat minder dan dat ik het in mijn hoofd had zitten, visueel een perfect plaatje alleen denk ik dat ik het verhaal voor de extended cut wat minder interessant vond en de zit soms best lang was. Echter kwamen bij meer scenes de film mij toch wel weer bekend voor, en hoewel ik hem ‘vroeger’ echt waanzinnig vet vond, vond ik hem dit keer wat minder alleen behoud ik de cijfer wel zoals hij nu is omdat ik mij daar het beste bij voel.

“Everything is backwards now, like out there is the true world, and in here is the dream.”

De cast was wel tof, Sigourney Weaver de ruimte kenster deed het leuk maar zoals ik ook al in meerdere ‘Alien’ films vond, vond ik haar nou ook weer niet super spectaculair. Leuke rol vervuld maar niet bijzonder geacteerd. Ik vond het leukste natuurlijk het duo Sam Worthington en Zoe Saldana die het beiden best leuk deden als oorlogsveteraan en Avatars. Of nouja, het zijn eigenlijk Na'vi’s, als ik het goed schrijf. Voor de rest was de cast prima maar, vond die Michelle Rodriguez niets bijzonders. Ze word wel met de jaren door knapper, heb ik gemerkt.

Het verhaal is best makkelijk te omschrijven, en echt héél lastig of bijzonder was deze niet. We volgen de aarde die aardig overbevolkt is geraakt. Een ex-marinier gaat hier dankzij een dwarslaesie door het leven in een rolstoel, en in een extreem klein kamertje moet deze man zien te overleven. Wanneer zijn broer overlijd moet hij mee richting de planeet ‘Pandora’ om hier mee te doen aan militaire operaties. Zijn broer was namelijk een soldaat die rond liep in een lichaam van een “Na’vi” en aangezien Jake het meeste gelijk is aan zijn broer lieten ze hem nu de avatar besturen. Eenmaal begonnen moeten ze zien te infiltreren in het leven van de bevolking en als dat eenmaal is gelukt gaat het fout, de aarddelingen besluiten om het ras uit te roeien en vallen deze aan en na een hevige oorlog verliezen ze wel. Leuk verhaal maar best makkelijk te volgen, niet echt héél bijzonder te noemen dus.

“Neytiri calls me skxawng. It means "moron."”

James Cameron zet hier qua CGI echt een meesterwerk neer en het zit er ook kneiter strak in. Een meesterwerk wel te noemen die af en toe wat verveelde maar, over het algemeen best leuk was. En dan houd ik het er wel even voor gezien met mijn mening, genoeg anderen te lezen voor mooie informatieve stukken, dan houd ik hem even lekker kort . Op naar de volgende films die gaan komen en ik ben reuze blij dat ik nu eindelijk klaar ben met de mijlpaal.

4.0*

"The way of water connects all things. Before your birth, and after your death.”

Op 7 december van dit kalenderjaar had ik al hier laten weten, de kaarten zaten in het broekzakkie en het bioscoop bezoek stond dus gepland. Mijn verwachtingen waren enorm maar, dan ook echt enorm en ik stond wel te springen om deze film te zien. Dat kwam meer omdat ik enorme fan van het eerste deel was, die ik nog als relatief jong jochie meermaals heb gezien, helaas nooit in de bioscoop (daar mocht ik simpelweg niet naar toe) maar, een vriend van mij had deze destijds op ‘Blu-ray’ en dat was toen nog super vet, want dat was nieuw en héél bijzonder. Dit gevoel gaf dit tweede deel in ieder geval niet, al was de film om te smullen. Een waar visueel spektakel waar je, je vinger van af mocht likken. Deze keer voor de ‘VUE’ gekozen in Deventer, waar ik om half zeven klaar ging zitten voor 192 minuten aan film. Helaas zat de WK-finale een beetje weg, want overal waren er telefoontjes die de finale aan het kijken waren om te zien wie er kampioen werd, al stoorde het niet. Want daarna was het doodse stilte en dat mocht ook wel, aangezien de film best lang duurt, verveeld het geen moment.

En misschien was dat ook wel iets waar ik het meeste tegen op keek, de lange zit die deze film ging worden. Want als het je niet bevalt, zit je er toch een langere tijd niks te doen. Toch maakte de film niet onwijs veel indruk op mij. Althans, niet voldoende om nu met een waanzinnig gevoel thuis te zitten. Dit komt toch wel omdat de film ook wat ergenissen had, wat ik toch wel eerst wil behandelen. Want de film bevat een moment dat we zien dat er een mensenkind mee was opgegroeid met de stam, genaamd ‘Spider’. Dit vond ik toch wel zo'n waardeloze en nietszeggende personage die er eigenlijk maar een beetje bij hing en weinig voorstelde. En ik denk dat het sowieso één van mijn grootste irritaties was, dat de film nogal lijkt te hameren op het nieuwe publiek, en in elke zin is er wel een ‘bro’ te horen als de jongeren onderling praten, wellicht wil ‘Cameron’ er een visie van realisme in krijgen maar, in het echt wordt dat ook niet zo vaak gebruikt. En daardoor krijg je dat het overmatig gebruik van dat woord gewoon iets te veel van het goede is.

De cast is wat dat betreft prima. Je kijkt uiteraard alleen naar blauwe wezens, dus héél bijzonder is de cast aan de buiten kant niet maar, met namen als ‘Sam Worthington’ en ‘Sigourney Weaver’ zit je sowieso goed. Niet alleen omdat hun natuurlijk de vorige film ook hebben gespeeld en het daardoor toch beter weg kijkt, ze blijken er allemaal erg veel zin in te hebben om de film weer te mogen maken. Voor de rest vond ik de cast wel prima. Ik dacht toch echt dat ‘Woody Harrelson’ de rol van ‘Quaritch’ speelde, alleen dat leek me niet omdat het niet de juiste persoon was voor de rol (althans het is een ander gezicht). Gelukkig bleek dit ook niet waar te zijn maar toch, ik bleef er wel constant over na denken. Voor de rest vond ik de cast wel prima, de kinderen waren redelijk, geen bijzondere toevoeging maar voor het verhaal wel verfrissend. Het zorgde er overigens wel voor dat we te weinig van ’Jake Sully’ zien, omdat er heel veel tijd en energie in die kinderen wordt gestoken wat ik dan misschien anders had gezien.

Het verhaal is notabene toch dat gene wat mij het minste wist te raken. Het verhaal is flinterdun, en bij vlagen misschien ook niet heel boeiend. En dat is misschien ook wel het grootste minpunt in mijn opzicht voor deze film. Het verhaal daar hoef je het niet voor te doen, dat was in deel één al niet zo en dat is bij dit tweede deel evenmin een goede factor in de film. Het verhaal is makkelijk te volgen maar, slaat vaak wegen in waardoor de film weer een tikkeltje langer duurt, en wat in mijn ogen niet had gehoeven. Het sluit leuk aan op het eerste deel, belangrijk dat je die dan ook hebt gezien maar, daar houdt het ook wel mee op. Echt diep wil ik het verhaal niet behandelen maar, het is in mijn ogen dan wel weer leuk dat we een geheel nieuwe kant van de wezens van ‘Avatar’ zien. Waar we in het eerste deel de bosstam volgen, komen we nu uit bij een waterstam. Dit typeerd overigens het gehele script van deze film. Het is ook een nieuwe kijk in de wereld van ‘Pandora’, en dat geeft ‘Cameron' weer meer ruimte zijn creativiteit naar buiten te halen.

Duidelijk dat ‘Cameron’ ook veel inspiratie heeft gehaald uit de nieuwe omgeving waar hij nu in leeft. Woonachtend in New-Zealand wat natuurlijk prachtige natuur kent maar, ook een bijzonder cultuur bevat met de 'Māori’. Dit was niet alleen zichtbaar aan bepaalde gezicht beschilderingen (of hoe je dat misschien het beste mag noemen), ook beginnen ze zels na een tijdje een bepaalde ‘haka’ uit te voeren. Leuk, ja, komisch, ook. Het kwam niet echt tot zijn recht.

Zoals ik al zei moet de film het voornamelijk hebben van zijn visuele aspecten, de CGI en ook het 3D effect. Want alles wat je ziet is gaaf. Ja, het is een halve animatie film maar, dat stoorde me nog niet zo. De film ziet er prachtig uit, zeker wanneer ze de wateren trotseren en zo geheten ‘tulkuns’ tegenkomen waren prachtige beelden, en de setting was weer adembenemend. Ook de actie was weer erg mooi maar, daar moest de film het wel echt van hebben om je ook de gedurende drie uur wakker en scherp te houden. Daarnaast vond ik wel dat er misschien wat meer mocht gebeuren tussen ‘Quaritch’ en ‘Sully’, en de jacht/zoektocht daarvan. Ik merkte wel dat 'Cameron’ veel aandacht schonk aan het ontdekken van het water en zijn middelen, wat soms toch wat eentonig kon worden, niet dat het gebeurde overigens (in mijn ogen).

Toch heb ik het gevoel dat ‘Cameron’ in die dertien jaar toch wat beters had kunnen verzinnen. Niet dat deze film slecht is, en niks waard was, sterker nog; het is één van de beste films van dit jaar. Maar, alleen al qua tegenstander zien we weer de zelfde personage (dan wel niet in een ander jasje) waar ik misschien toch wat anders had verwacht. Ook wou ik meer van ‘Sully’ zien, die in mijn ogen ruimte moest maken voor een nieuwe en jongere generatie die het toch minder interessant wisten te brengen.

Ik heb me wat dat betreft weer heerlijk weten te vermaken in de bioscoop, en die drie uur vliegen werkelijk voorbij. Gelukkig dat er wel even een plaspauze was, en daarna wou je ook wel weer snel door. Adembenemend mooi, met wat minpuntjes die na een tijdje toch een klein wondje werd. Het einde was te cliché maar, legt voor ‘Cameron’ wel weer een doorgang neer om ook met een derde deel te komen. Ja, een halve ster is gewoon weg onrealistisch voor een film als dit, daar blijf ik bij en ik heb daarin gewoon gelijk gehad, al snap ik wel dat je van een film als dit moet houden. Eén ding is wel zeker, deze film moet je wel kijken in de bioscoop. Ik denk dat de film met het 3D HFR beeld toch echt wel meer tot zijn recht komt dan een 2D beeld thuis op het TV-meubel. Als je de kans hebt, zeker pakken.

“Prison's turned you into a fuckin' psychopathic killer.”

Als ik dit wist had ik deze film zeker niet aangezet op een mooie lentemiddag maar lekker bewaard voor in de avonduren want, deze film kwam totaal onverwachts en erg leuk uit de hoek zetten. Ik zeg het al vaker, en hier wordt het maar weer eens bewezen dat ‘Adkins’ zich mooi in het lijstje van de actiehelden mag plaatsen, en volgt voornamelijk de voetstappen van voorgangers als een ‘Van Damme’ en ‘Seagal’ op (en andere jaren negentig actiehelden). Wederom wordt hier door onder meer ‘Adkins’ maar, ook ‘Johnson’ een zeer vermakelijke en leuke actieprent neer gezet die nergens lastig wordt om te volgen als kijker maar, wel lekker door raast en zeker dankzij zijn kortere speelduur geen irritante zit werd. Ik heb vorige maand al de twee ‘Debt Collector’ films gezien van o.a. de heren hierboven genoemd en ook met deze film zie je maar weer dat ‘Johnson’ zich ook wat verbeterd, al zal het een b-regisseur blijven die voornamelijk hersenloze actieprenten blijft uit poepen; laat maar komen!

Ik heb nergens de neiging gehad om de film af te zetten, zoals beweerd wordt hier in de comments maar, wel beaam ik het feit dat de film voornamelijk in het begin nog warrig was en je als kijker even niet goed snapt hoe, wat of waarom dingen in deze film op een manier gebeuren. Deze vragen worden echter wel beantwoord door de ‘flashbacks’ die we krijgen, waar eigenlijk het hele leventje van ‘Cain’ wordt uitgelegd hoe hij de persoon is geworden zoals hij het nu was, en hoewel je kan verwachten dat het nogal voorspelbaar verloopt blijft het ongetwijfeld leuk, en zit je als kijker zeker niet stil omdat de film je van de ene naar de andere scene trekt met de nodige actie.

En ook laat ‘Johnson’ zien niet vies te zijn van wat smerigheid. De hele film door vliegt het bloed je om de oren, ook zien we hoe ‘Cain’ een been van een bewaker van de club doormidden schiet met zijn shotgun, waarna ‘Johnson’ nog even lekker op de vleeswond inzoomt en je vervolgens ook de voet aan zijn been ziet bungelen, heerlijk. Of het moment dat ‘Cain’ in elkaar geslagen wordt, en zijn tanden eruit getrapt worden omdat ze hem met de tanden op een traptreden leggen en vervolgens op zijn hoofd trappen zijn twee scenes waar ‘Johnson’ zich vooral niet inhield, en dat zorgde voor wat extra spice. De film kent constant wel wat van dit soort bloederige scenes, en dat maakte het toch weer een stukje beter in mijn ogen. Is dat sadistisch? Ik denk het niet…

Qua acteerwerk krijg je wat je verwacht, hier en daar wat bekvechten en een klein beetje drama voor de feels, voor de rest is er niet echt een acteerwerk nodig in een film als dit. ‘Adkins’ deed het onwijs leuk met zijn rol als ‘Cain’, en ook ‘Craig Fairbrass’ deed het verder prima als ‘Lincoln’, niet echt wat op aan te merken verder. Ook moest ik overigens wel lachen om die ‘Thomas Turgoose’ in de rol van ‘Tune’, hij zorgde er toch wel voor dat deze film nog meer Brits werd dan hij al was, heb me ook stuk gelachen om het moment dat hij moest plassen in de pub en ’Cain’ iets naar zijn kop flikkert. Noem het dom, heerlijk droge humor verder.

Verder valt er eigenlijk niet meer echt te vertellen over deze film. Vermakelijk en genoeg actie, keihard voornamelijk. Leuk verhaaltje om te volgen, zeker niks bijzonders en een tijdsduur die echt precies past, geen poespas, toen het klaar was, was het ook klaar. Heerlijke films zoals ik ervan hou.