Opinions

Een film die zichzelf limiteert door met een tot in den treuren herhaald en voorspelbaar concept op de proppen te komen. Het lijkt alsof Whannell zich vervolgens aan die voorspelbaarheid probeert te ontworstelen door wat twistjes toe te voegen aan het einde, maar die maken het eigenlijk alleen maar erger. Toch spijtig, want op zich is de regie van Whannell verder niet echt slecht. 2,5*.

Echt veel te doorzichtig qua opbouw. Kusama is weinig subtiel in haar hints en van meet af aan is het al duidelijk dat er iets niet pluis is in het huis. Maar het zou natuurlijk té obvious zijn als Will's wantrouwen meteen tot uiting zou komen, dus wordt er eerst nog tevergeefs geprobeerd wat twijfel aan te wakkeren, iets wat echt totaal niet werkt. Wat dan volgt is een vrij voorspelbare climax die ook maar wat spanningloos voorbij trekt en een nogal textbook 'mysterieus' open einde om het zogenaamd nog wat interessanter te maken.

Het is dat Kusama het sfeertje nog redelijk goed weet te krijgen. Hier en daar wat stijlvol camerawerk en een degelijke soundtrack zorgen ervoor dat de film niet op een complete ramp afstevent. Maar echt redden doet het de film niet, hooguit oogt het allemaal net iets professioneler en slicker dan de gemiddelde doordeweekse thriller. 2*.

Intrigerende en bijzondere film, zoals je dat van Khvaleev mag verwachten. Toch heb ik om de één of andere reden het gevoel dat hij wel nét iets teveel hooi op z'n vork neemt met een film als deze. Het universum dat hij tracht te scheppen is interessant genoeg, maar lijkt nooit echt helemaal tot leven te komen, mede dankzij het erg matige acteerwerk. Ook wat momenten waarop het qua narratief wat onzeker lijkt allemaal, de film lijkt als geheel gewoon niet met dezelfde hoeveelheid zelfvertrouwen als III geregisseerd te zijn. Maar zoals OH al zegt is een sci-fi budgettair gezien inderdaad wat trickier dan een horror.

Visueel zeer verzorgd met een handvol scenes die er duidelijk tussenuit springen. Droomsequenties zijn smullen en ook het kleur/lichtspel zorgt regelmatig voor wat indrukwekkende momenten. De soundtrack vond ik wel een lichte teleurstelling. Passend en sfeervol is het zeker, maar écht uitgepakt werd er helaas niet. Neem zo'n scene waarin Cain vermoord wordt met de steen. Op zulk soort momenten verwacht ik van Khvaleev wel meer dan wat generiek, semi-intens gepruttel op de achtergrond.

Maar al bij al zeker de moeite waard. Mysterieus en sfeervol filmpje met een zeer duidelijke audiovisuele stempel. Hoewel het er hier niet zo geweldig uitkomt als bij III is Khvaleev absoluut een regisseur met een interessante visie. Kijk dan ook uit naar z'n volgende. 3,5*.

De aardige cinematografie ten spijt was dit geen hoogvlieger. Het verhaal laat behoorlijk snel in zijn kaarten kijken en derhalve speelt de inertie ervan de film duidelijk parten. Het kroost is verder tamelijk irritant en het gezinsdrama dat zich opdringt eveneens. En net wanneer je denkt dat de ellende voorbij is krijg je ook nog eens een veel te larmoyant einde in de schoot geworpen.

Al moet gezegd worden: het camerawerk is vaak uiterst secuur en ook de soundtrack was bij momenten behaaglijk. Helaas weet de film desondanks nergens een pakkend geheel te vormen. 2,0*.

Enkele leuke ideeën passeren de revue, maar dikwijls veel te flauwe en makkelijke humor. Iets professioneler in elkaar gedraaid dan de gemiddelde Amerikaanse parodie misschien, maar verder ligt het qua niveau niet ver uit elkaar. Jammer, had er meer van verwacht. Zo'n film als The Fifth Element vond ik dan toch (naar mijn herinnering) een pak leuker. 1,5*.

Helemáál mijn ding is Wes Anderson niet, maar dat hij een totaal eigenzinnig en uniek auteur is moge duidelijk zijn. Net die originaliteit kan ik dan ook zeker wel waarderen, maar ik denk dat zijn stijl (nog) wat beter tot zijn recht zou kunnen komen binnen een wat abstracter narratief. Uiteraard zit de film vol geweldige visuele vondsten en legio geinige details, maar al die leuke aspecten worden toch nog nét iets teveel tegengewerkt door de overmatige focus op een in wezen nogal flauw en saaiig verhaaltje.

Maar verder absoluut genoeg te genieten. Fijne scheut droge humor, sterk stemmenwerk, visueel wonderlijk en Anderson's oog voor detail blijft je verbazen.

Veel te overhyped, zoals verwacht.

Het verhaal is aan de potsierlijke kant. Spook-SOA's, het soort taferelen die je eerder zou verwachten in één of andere vreselijk foute pulpkomedie. In deze ''It Follows'' wordt het echter met de grootste serieux aan de kijker toegediend. Gelukkig is het vormpje waarin het gegoten wordt zeker niet geheel slecht uitgewerkt, maar toch is het al bij al een weinig opzienbarend filmpje geworden.

Naast een verhaal van twijfelachtig allooi, was het acteerwerk ook maar zozo. Sowieso is het groepje jongeren er eentje waar ik het liefst met een grote bocht omheen zou lopen in het echt, ze weten er stuk voor stuk aardig in te slagen om te irriteren. Het dieptepunt wordt bereikt bij de scene waarin onze koters het onzichtbare spook proberen te verdrijven op het strand. Zag er nogal ridicuul uit.

Maar dan het belangrijkste van alles: de horror. Tevergeefse pogingen om angst in te boezemen komen in grote aantallen, maar eng, goor, of spannend wil het eigenlijk nergens worden. De soundtrack is welliswaar best sterk, alleen is het op zo'n beetje alle andere gebieden zó braaf dat de horrorfactor nauwelijks aanwezig is. En alsof Mitchell het al niet bont genoeg gemaakt had, doet hij daar nog een schepje bovenop met een aantal flauwe jumpscares, of beter gezegd: pogingen tot.

De best goede soundtrack red het nog enigszins, maar voor de rest is It Follows, in tegenstelling tot wat de hype doet geloven, niks om wild van te worden. 2,0*.