Opinions

Mijn allereerste Fritz Lang-film en tevens één van de oudste films die ik heb gekeken.

Het verhaal begint heel goed en zeker als je de beschrijving op MovieMeter hebt gelezen nog spannender, omdat je weet dat je wat te wachten staat.
Het bleek totaal anders te zijn. Daar waar ik een spanennde klopjacht op de moordenaar had verwacht, bleek het totaal anders. Redelijk snel was hij al gepakt en was die lol eraf.
Wat ik vooral miste was de muziek! Af en toe was er wel wat, maar niet genoeg. De spanning mist af en toe gewoon door het ontbreken van de muziek.
Ook het einde was nogal abrupt en een beetje een anti-climax.
De monoloog voor het einde daarentegen was wel erg goed en vooral overtuigend.

Niet de topper die ik verwachtte, iets beter dan de gemiddelde film.
3,5*

Erg beklemmende film met veel potentie, maar die het uiteindelijk niet waar kan maken.

De regisseur geeft simpelweg teveel hints weg, waardoor het einde al redelijk snel naar zich laat raden.
Het begon al met het briefje, ik zei al gelijk dat het killer moest worden. Natuurlijk ben je niet zeker, maar nadat er Miller stond was het wel duidelijk.
Ook het nummerbord was toch echt een te opvallende aanwijzing. Misschien zag ik het bij toeval, maar het was echt overduidelijk.
De film had erg veel weg van die andere (heel bekende) film waarbij de persoon in kwestie aan schizofrenie leidt en letterlijk naar zichzelf kijkt. De kenners weten wel over welke film ik het heb .
Die film is echter wel later gemaakt en het is dus eigenlijk niet eerlijk dat ik die film eerder heb gezien en misschien daardoor deze film voorspelbaar vond. What you gonna do about it?

Voor de rest een prima film die ook vanwege zijn speelduur nergens verveelt. De karakterontwikkeling is erg mooi in beeld gebracht en dat was dan weer wel een groot pluspunt.

Wel een aanrader, want het is een goede film. Voorwaarde is dan wel dat je de aanwijzingen mist of in ieder geval niet te serieus opvat.
3,5*

Prima film. Door het low-budgetfsfeertje is de film erg overtuigend. Er gebeurt alleen zo weinig. Ondanks de korte speelduur weet de film bijna langdradig te zijn. Gelukkig is er nog een tof einde, dus zover kwam het niet. Jammer genoeg geen echte hoogtepunten en de film leunt teveel op het "kijk mij eens bad-ass zijn". Dat is in het begin nog wel leuk, maar naar het einde toe heb je dat ook wel gezien.

Poeh, dat was me wel een lange zit. Gelukkig was het eerste deel echt heel goed, want anders had ik hem niet in één dag afgekeken. De film begon goed en, ondanks dat er vrij weinig gebeurde en er totaal geen voortgang in zat (qua Waar gaat dit heen?), bleef het toch boeien. En dat zegt wel wat voor iemand die altijd minstens één aanknopingspunt moet hebben. Echter duurt de film toch te lang om echt 3 uur lang zo door te kunnen gaan. Na ruim 2 uur heb ik de film dan op pauze gezet, omdat ik het anders echt niet vol zou hebben gehouden. Even later, na het boodschappen doen, de film weer aangezet en mijn vermoeden werd bevestigd. Het einde is gewoon niet zo als die had gemoeten. Het voelde gewoon niet goed. En dan vooral die kikkerregen. Ik vond het echt een grote anticlimax en zonde van de hele film.

Hele gewone, realistische en vooral boeiende film die geruïneerd (beetje overdreven) wordt door het einde.

4,0*

'Excuse me, Captain. This may seem silly but can you fly? ... Nope. Never had a lesson.'

Heerlijke actiefilm! Jammer dat ze tegenwoordig zelden zo goed gemaakt worden .

Goede film, ietwat simpel, maar ach... wie geeft daar wat om?

One-liners waren iets minder sterk dan in deel 1, maar goed genoeg.

Zakte in het midden wat in, maar kwam met een uitstekend einde. Ondanks dat je het wel aan zag komen.

4,0*

Ik snap ook niet waarom de Dirty Harry-reeks zo laag beoordeeld word!

Opzich niet onaardig. Recht toe recht aan actiefilm die vooral probeert sentiment te winnen van de kijker. Dit lukt op sommige momenten aardig, op andere momenten ligt het er te dik bovenop. Muziek is bij vlagen geweldig, maar af en toe ook irritant. Nog erger was het camerawerk. Dat was af en toe echt verschrikkelijk. Ik haat vlot camerawerk, zeker als het niet echt een functie heeft.

Had van mij overigens ook nog wel een beetje korter gemogen. Het duurt ruim een uur, voordat het verhaal pas echt begint. Ook het tempo was zo een stuk vlotter geweest.

3,0*

Vind het wel een aparte film, maar ja..

Leuk filmpje voor een keer, maar hoef hem voorlopig nog geen 2e keer te zien.

Niet de komische rol die ik gewend van Carrey van films als the Mask

3,0*, omdat hij goed wegkijkt en voor het orginele script.

Komt het doordat ik The Girl with the Dragon Tattoo (2011) in de bioscoop zag? Had ik te veel déjà vu-momenten? Is Fincher simpelweg een geweldige regisseur? Ben ik zelf milder qua beoordeling geworden? Of is het origineel gewoon minder?

Ik heb lang gewacht met het origineel kijken. Veel verhalen over mensen die zeggen dat de re-make een slappe rip-off is van het origineel. Het is trouwens niet eens een re-make, want ook Fincher maakte zijn film o.b.v. het boek en had simpelweg geen tijd vanwege de voorgaande film.
De Amerikaanse versie opent met een remix van Immigrant Song die er direct in knalt. Hoe deze begon weet ik al niet eens meer.

Veel zaken zijn vooral hetzelfde en inderdaad het is een vrij grote één-op-één kopie. Alleen daar waar ik bij de Amerikaanse versie zeker niet het gevoel had dingen te missen, gaat het bij het 'origineel' wel erg van de hak op de tak soms. Het verhaal oogt soms rommelig en soms wat gemakzuchtig. Het verhaal hangt van veel toevalligheden aan elkaar en opeens is het slot daar. Het slot waar de hele film naar toegewerkt wordt: in de kelder. Het slot dat ook zo opeens afgelopen is. Dit is dan weer zo’n moment waarbij de volgorde van de films kijken essentieel is, omdat het einde hetzelfde is en je dus niet helemaal meer op het puntje van je stoel zit.

Conclusie: de volgorde maakte wel degelijk uit. En de Extended Edition geeft het verhaal wellicht wat meer rust. Het voelt nu iets te veel als een arthouse film die het blockbusterpubliek ook aan wil spreken.

Weer een typische Hitchcock. Doorsnee gezin die wat overkomt en opeens een heel spannend leven krijgen.

Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar na die moord kan het beginnen! Meer vragen dan antwoorden en bijna altijd wel wat te beleven.
Het dramagehalte is wat mij betreft iets te hoog om leuk te zijn en sommige scènes worden wat te lang gerekt. Dan heb ik het overigens niet over die scène in Albert Hall, want die is geweldig. Het moment dat het wapen langzaam in beeld komt. Ademloos en weer ouderwets genieten.

Het einde was jammer genoeg een beetje een anti-climax. Zo zit je te kijken en zo is het afgelopen.
Een leuke, vermakelijke film, maar hij heeft beter gemaakt.

3,5*

Stiekem had ik gehoopt dat Marathon Man beter was. Het verhaal is uitstekend, maar is toch een beetje... hoe zeg je dat: Karig. Karig is eigenlijk alweer te negatief, maar er mist iets in het verhaal. Iets in het verhaal waar je echt nog dagen over kunt denken. Hoewel de (geweldige) muziek veel goed maakt, is de spanning ook minder dan ik gehoopt had. Het eerste deel is, op de scène met de twee oudjes na, vrij oninteressant en zelden echt boeiend. Een geweldig tweede deel maakt een hoop goed en er zaten een aantal scènes bij die me zeker nog bij zullen blijven (met name de wereldberoemde "tandartsscène", die was ik alweer uit het oog verloren). Echter blijft het voorlopig bij een leuke tussendoorfilm. Maar bij herziening, wie weet.

Horror is totaal mijn genre niet en na wat berichten te hebben gelezen, vond ik dat deze film niet aan mij besteedt was. Door de vele lofuitingen en toch wel nieuwsgierigmakende verhaal wilde ik deze film per se zien. Achteraf snap ik niet waarom...

Ik dacht een "leuke" rape and revenge film te zien te krijgen. Die gedachte werd alleen maar bevestigt aan het begin. Niet dat ik zeg dat het een goed eerste stuk was. Verre van zelfs. Ondanks het vele geweld, bloed en de extreme scènes was het eerder slaapverwekkend. Nergens kon het boeien. Daarbij kwam ook nog dat ik me constant ging ergeren aan de gejank. Het zal wel realistisch zijn, maar ik vind bijna altijd storend, daar kan deze film niks aan doen. In een soort Ringu-achtige stijl volgen er allemaal saaie scènes. Dat zij niet echt aangevallen wordt, maar ze zichzelf snijdt, had blijkbaar als een schok moeten komen (ze legde het er zo dik bovenop). Ik vond het eerder slap en voorspelbaar. Opmerkelijk ook dat zij ondanks al die wonden alles nog gewoon kon doen. Als een soort superwoman. Wat opmerkelijk is, omdat ze nou niet echt als een pijnbijter overkwam.
Wel goed vond ik de muziek. Dat was dan ook het enige goede.
Daarna sloeg de film totaal om. Ze komt een gemarteld meisje à la Se7en tegen. In plaats van de politie bellen, wat ieder normaal mens zou doen, gaat ze haar verzorgen. Trekt 'even' de pinnen uit haar hoofd en legt haar rustig in bad. Juist... Dit kan overigens ook gezegd worden van haar houding t.o.v. Lucile. Zwaar psychisch gestoord, maar zij waarschuwt natuurlijk geen psychiater of iets dergelijks.

Over het laatste stuk. Ik zou het zelf kunnen schrijven, maar ik doe een quote van een recensie op IMDb, ik vond hem zo treffend (de hele review is trouwens subliem):

Het einde was helemaal bagger, de reden van jarenlang martelen? Die was nog lachwekkender dan sommige scènes. En uiteindelijk weet je nog niks... Ik heb niks tegen open eindes, maar dit sloeg alles.

Een film die constant probeert sympathie op te wekken, maar ik zie het meer als een consequentie van haar eigen fouten. Natuurlijk leef ik wel met haar mee, ik ben ook maar een mens, maar echt meeleven was er niet bij.
Een misbaksel van jewelste en deze film ben ik hopelijk gauw vergeten. (Hoewel dat moeilijk zal gaan ivm de extreemheid).

1,0* voor de muziek en de bij vlagen geslaagde sfeer.

P.S. Opmerkelijk dat je bij films die je slecht vindt altijd het meest te zeggen hebt.

Dit is echt zo'n film waarvan je totaal niet weet wat je moet verwachten. Afgaande op de positieve berichten hier, heb ik deze film bekeken en ik ben toch aangenaam verrast.

Aan het begin moest ik even wennen aan de manier van animeren, maar naar mate de film vorderde, vond ik het het steeds leuker. De rare personen, de overdreven vormgeving. Echt heel leuk gedaan. Wat me ook opviel was dat het haarscherp was, echt superrealistisch. Er wordt met scherp/onscherp 'gespeeld' en kleurgebruik (iets wat ik me later pas realiseerde) werd uitermate goed gebruikt. Zelden zo'n mooie animatie gezien.
Dan het verhaal. Het begon heel leuk en de brieven waren geweldige scènes, leuke monologen, veel humor. Niet alleen qua tekst, maar ook visueel zat de humor er goed in (bv. de spelling). Wat ik het goede vond aan de film was dat de stemming heel luchtig was, toen vader en moeder dood gingen, kwam er geen trieste muziek om het sentiment even aan te dikken, maar gewoon luchtige muziek. Dit hebben ze dan ook lang vol gehouden, maar uiteindelijk zwicht bijna iedere regisseur. Het sentiment moest toch even naar voren komen. Door de korte speelduur is de film al afgelopen, voordat ik me hieraan kon storen. Wel een mooi einde trouwens!

Uitstekende film en zeker een herkijk waard.
4,0*

Slecht geacteerd, matig verhaal en duurt bovendien veel te lang (ondanks de korte speelduur). Het verhaal vond ik niet interessant. Wat vage wezens erbij en het zou opeens geen 13-in-een-dozijn film meer moeten zijn? Nee, films als deze kan ik missen als kiespijn.

Gewoon een vette film. Niet moeilijk doen. Beetje vechten, beetje voetballen, beetje zuipen. Wat is het leven toch simpel.

Heerlijke Engelse humor trouwens.

4,0*

I have this condition...

Bovenin de top 250 op MovieMeter. Top 30 zelfs op iMDB. Deze film kon natuurlijk niet lang uitblijven. Past precies in het straatje van de films die ik leuk vind.

Het verhaal begint ijzersterk door gelijk al met de deur in huis te vallen. Een film dat eens begint met het einde en juist niet met het begin. Ik had het er nog over dat dat best wel raar moet zijn om te filmen. Want je begint met het einde te filmen en werkt dat naar het begin toe.

Het verhaal leek een beetje standaard te worden en je dacht het allemaal wel door te hebben. Dat vond ik erg jammer. Niets daarvan dat het gewoon een vermakelijke film is.

Totdat die scène met Natalie kwam. Die scène waarin zij faked dat het bloed op haar gezicht van haar vriend kwam. Toen was ik helemaal de draad kwijt en wist ik niet meer wie goed en wie slecht was. Dit heeft Nolan de rest van de film goed weten te verbergen. Misschien is die 'twist' wel het geniale van deze film.

En de film eindigt met een open einde, geweldig ik hou van open eindes. Ik denk wel dat hij het gedaan heeft, maar hoe het verder gaat weet je natuurlijk niet. Het enige wat je weet is dat hij hem doodschiet. Of zit ik fout?

Prachtige film en ik had niet verwacht dat hij zo goed was. Uitstekend, orgineel, verhaal. Goed acteerwerk en een nog betere ontknoping. Het hele concept was gewoon té goed!

Kan niks anders dan een 5,0* geven. Vooruit, deze film in mijn top 10.

'Leonard Shelby: OK, so what am I doing?
Leonard Shelby: Oh, I'm chasing this guy.
Leonard Shelby: No... he's chasing me.'


P.S. Ik had een opmerkelijk grote overeenkomst met Shutter Island (2010). Nog meer mensen die dat hadden?

Misschien wel één van de meest revolutionaire films ooit. Hij was echter niet volledig aan mij besteed.

Er wordt gelijk ingeknald met de prachtige muziek. Het was even wennen om geen dialoog te hebben, maar het is niet mijn eerste stomme film, dus dat viel wel mee.

Het eerste uur is het een geweldige film die nergens verveeld. Het jammere is dat het niveau het tweede uur niet volgehouden kan worden. De film wordt langdradig en ik verloor mijn aandacht. Het laatste kwartier was daarentegen wel weer spannend en een waardig slot van een mooie film.

Revolutionaire, veelbesproken film die zijn kracht wel verloren heeft anno 2010.

3,0* voor het eerste uur en de uitmuntende muziek.

Clint Eastwood als acteur heeft mij inmiddels al meerdere keren omver geblazen (evenals Freeman overigens). Als regisseur heeft Eastwood dat nog niet. Unforgiven en High Plains Drifter kwam heel dicht in de buurt, maar ook die mist uiteindelijk een (moeilijk aan te duiden) element. Million Dollar Baby stuit op hetzelfde probleem als Mystic River en Grand Torino. Het is veel te glad en voorspelbaar. Nu bleek Million Dollar Baby een verademing qua voorspelbaarheid, maar een mooie twist op het einde levert nog geen goede film. Hooguit bonuspunten.

Het is best een aardige film. Ik heb het niet zo op boksen, dus dat is al een minpunt. Gelukkig was het daadwerkelijke boksgedeelte redelijk minimaal en ging het meer om de zaken er om heen. Alleen voor de rest heeft de film toch weinig om handen. Goed acteerwerk van Eastwood en Freeman, maar wel erg cliché typetjes. Weinig interessante types, laat ik het zo zeggen. Swank kon me overigens niet boeien. Ze zag er totaal niet uit en dat accent was echt vreselijk.

Verveelt niet en is dus leuk voor een middagje, maar ik ben niet op zoek naar doorsnee hap-slik-weg films. Het einde maakte overigens veel goed.

Het was duidelijk te maken dat Leone hier een vinger in de pap had. Al bij het openingsshot is dat te merken. Verder veel mooie shots waarbij met veel geduld toegewerkt wordt naar een leuk einde. Ik ben liever van de echte eindscène (zoals in High Plains Drifter en For a Few Dollars More). Daarmee bedoel ik een eindscène waar de hele film toegewerkt wordt naar iets en wanneer het daarna klaar is. Desondanks vond ik de brief/voice-over op het einde een leuke toevoeging. Met overigens een prachtig eindshot. Heerlijk spel overigens van Hill. Leuke (typische western)humor. Een heel sympathiek personage.

De film wordt grotendeels gedragen (buiten Fonda en Hill uiteraard) door de prachtige score van Morricone. En dan wil ik in het bijzonder de bewerking van Ride of the Valkyries noemen. Prachtige gecomponeerd en wederom perfect passend bij de film. Ok, hij heeft overtuigendere en legendarischere scores gemaakt, maar deze is er ook eentje om in te lijsten.

1964. When America was at war with itself.

Wat een ongelofelijk mooie film. Sprakeloos eigenlijk. Alles zat erin. Actie, drama, beeld, geluid. Zelfs af en toe wat (goedgeplaatste!) humor.

Een prachtige film die erg indrukwekkend is. De enorme rassenhaat is bijna schokkend om te zien. Vooral de scène waarin een neger aan een boom wordt opgehange gaf alles behalve een goed gevoel.
Enorme impact heeft deze film op mij gehad.

Alleen het einde vond ik een klein beetje té. Ze hadden die zang van mij weg kunnen laten. Buiten het feit dat het niet mijn soort muziek is, kwam het ook een beetje over als 'nog even er bovenop leggen hoe zielig deze film is'. Maar goed.. wat is 2 minuten over 128 minuten? Niks!

Laatste wat ik aan wil halen is de rol van Gene Hackman. Geweldige rol! Vooral de humor van Anderson was erg leuk:
Met name de scène waar hij die gozer bij z'n ballen pakt...

The Shawshank Redemption gaat maar uit mijn Top 10, omdat iedereen die al in zijn top 10 heeft. Deze film verdient het ook!
5,0*

Ooit door een neef genoemd als "Ken jij The Mist? Die was echt eng!". Een uitspraak waarvan ik me achteraf afvraag of hij het woord "eng" ook daadwerkelijk gebruikt heeft. 's Nachts probeerde ik deze film, met de gedachte een enge film te zien, maar buiten het begin is het toch een vrij standaard thrillertje.

Na een spannend begin waarin veel gebeurd (gelukkig geen ellenlang intro, maar vrij snel to the point, de mist was er binnen het kwartier) komt het dan langzaam los. Het mysterieuze van de mist blijft ondanks dat het monster vrij snel (deels) prijsgegeven wordt. Iets wat toch jammer is, omdat het zorgt voor weinig mysterie.

Langzaam ontwikkelen de standaard karakters zich volgens het verwachte patroon. Iedere acteur heeft z'n rolletje werkt die netjes uit. De vrouw was inderdaad irritant, de man (Thomas Jane) is de stoere acteur die iedereen wel even zal redden en uiteraard is het een mislukt project van het leger. Geen bijster origineel script, maar het blijft boeien en je wilt toch doorkijken.
Het einde slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar vooruit, hoeveel horrorfilms hebben nou een normaal einde?

Spannend genoeg voor een ruime voldoende. Waarbij vooral de kleine locatie, de overzichtelijke rolverdeling en het niet schromen van gore de grote pluspunten zijn.

P.S. Ik voelde toch wel enigszins kritiek op religie en de strijd religie vs. ratio zorgde toch wel voor wat aardige scènes (ondanks vrij basaal). Niet echt het punt van de film, maar toch.

Mijn 2e Chaplin. Evenals The Gold Rush vind ik dit een degelijke film, maar het echte geniale zie ik er niet in. Er zitten wat grappige stukjes in, maar over de gehele lijn is de film toch wat te mager en zit er te weinig in wat mij echt aantrekt. Hij is overigens wel een geniale acteur en de slapstick scènes zijn echt geweldig!

Dit boek hebben we moeten lezen en uiteindelijk hebben we de film ook ezien.

De film haalt het gewoon niet bij het boek. Ze hebben er stukken uitgehaald die erin zouden moeten en aan sommige dingen werd gewoon teveel aandacht besteed!

3,0*

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik een heel andere film verwachtte. Ik had een paar keer de naam Cloverfield voorbij zien komen en na zo'n eerste scène, is het niet raar om die verwachting te hebben. Eigenlijk heb ik ook de hele film gewacht tot er eindelijk iets ging gebeuren. Maar zelfs nadat ik dat idee uit m'n hoofd had gezet bleef er weinig over. Veel spannende muziekjes welke uiteindelijk nutteloos bleken te zijn; oftewel: iemand blij maken met een dode mus. Emotieloos gespeeld door de acteurs overigens zeg, jezus. Behalve op het einde, wat jammer genoeg het grootste cliché is en je vanaf minuut 1 al aan ziet komen..

Er gebeurt gewoon niks... Het is niet spannend, niet ontroerend, niet mooi, niet interessant. Hoewel... niet mooi, de omgeving was wel heel mooi, één van de weinige pluspunten van deze film. De enige keer dat het echt een goede film was, was tijdens de momenten met de monsters. Het monster in het water dat een straalvliegtuig bleek, de geluiden van de monsters in het bos en de twee monsters op het einde. Die laatste leken overigens wel op een gepimpte kerstboom. Die tentakels waren net kerstverlichting.

Vrij povere film die weinig interessants te bieden heeft, behalve een doorreis die niet veel meer te bieden heeft dan een leuke omgeving. Snap niet wat men hierin kan zien.

Echt een leuke familiefilm. Leuke, kleurrijke personages. Goed verhaal ook nog. Dat had ik niet verwacht. Tuurlijk is het een beetje raar, maar dat is best te pruimen.

Alles is al gezegd over deze film.

4,0*

Gisteren voor de 5e keer gekeken en het blijft gewoon een topper! Die grappen zijn gewoon geniaal. Er lijkt maar geen einde aan te komen. (in de positieve zin).

Ik vind het een beetje een schande dat deze films slechts 135e staat. Deze film moet dik in de top 50 komen! 1975 en de humor werkt nog steeds en zal dat nog vele jaren doen!

Van begin tot het einde is het een en al slappe lach. Het begint al met het 'paardrijden' ( ) tot aan de eindscène waar ze die Fransen weer tegenkomen

De echte eindscène is een beetje een anticlimax en het niveau zakt daarvan een beetje af naarmate je deze film vaker kijkt. Dat is jammer, maar het blijft een geniaal einde.

Had een dikke 5,0* staan en die staat er nu alleen maar dikker .

En uiteraard nog wat quotes. Het zijn er ontelbaar veel, dus gewoon maar even een willekeurige selectie gemaakt:
'A year passed: winter changed into spring, spring changed into summer, summer changed back into winter, and winter gave spring and summer a miss and went straight on into autumn...

Knight 1: We are now the Knights who say... "Ekki-Ekki-Ekki-Ekki-PTANG. Zoom-Boing. Z'nourrwringmm.'

En op het moment dat King Arthur zijn arm afhakt:
'Black Knight: 'Tis but a scratch!
King Arthur: A scratch? Your arm's off!
Black Knight: No, it isn't!
King Arthur: Well, what's that then?
Black Knight: I've had worse.

Prima film. Uitstekend gespeeld door de cast, een heel sfeervolle film en het is eigenlijk een prima totaalplaatje. Desondanks brengt Mou Gaan Dou niet wat The Departed wel brengt. Het is geen film die mij versteld laat staan. Een film die mij in de film zuigt en mij pas aan het einde uitspuugt. Ik kan eigenlijk geen minpunten bedenken, behalve dat de film mij niet echt gegrepen heeft. Zelfs de taal heeft mij niet gestoord. Op naar deel 2!

Een prima vervolg. Misschien zelfs beter dan deel 1. Het verhaal vind ik gelijkwaardig, de muziek beter en omdat de film iets langer duurt en iets meer de tijd neemt, wellicht ook iets beter. Jammer genoeg heeft een lang(er) verhaal altijd keerzijden. Met name bij Aziatische films averechts. De personages zijn moeilijk uit elkaar te houden en de taal vind ik echt verschrikkelijk om aan te horen. Toch viel het wel mee bij deze. Niet genoeg om me er niet aan te storen, maar het was geen ergernis, zoals bij Japanse films.

Mr. Bean. Het typetje kan voor mij sowieso al niet meer stuk. De Bean-films halen het nooit bij de sketches (alsof dat überhaupt mogelijk zou zijn), maar het zijn altijd wel vermakelijk films en het Bean-gehalte is altijd genoeg aanwezig om echt te vermaken. Mr. Bean's Holiday heb ik inmiddels al een aantal keer bekeken en de film is geen eendagsvlieg. Bepaalde scènes blijven hilarisch (zoals de marktscène of de stationscène met de camera) en het concept blijft nog steeds erg vermakelijk.

Het amusementsgehalte zakt toch wel naar mate je hem vaker kijkt, maar hij is nog altijd groot genoeg om een 3,5* te verdienen.

David Lynch heb ik al vaak langs zien komen, maar gek genoeg heb ik nog nooit een film van hebben gekeken. Ik moet had zeggen, want vandaag stond er een primeur op het programma.

De film begon redelijk simpel. Ik heb ook heel lang getwijfeld aan de hoge notering en vele lofuitingen van de gebruikers die ik toch wel wat hoger heb staan. Er gebeurde weinig speciaals, het was niet echt verwarrend (toch vaak genoemd) en de geroemde Lynch elementen was ik nog niet tegengekomen.
Toch kwam de film, ik geloof rond een uur, later echt op gang. Er ontpopte zich een ware thriller waarin je meer vragen dan antwoorden kreeg. Geweldige cameravoering, subliem gebruikte muziek en wat er voor de camere gebeurde was zeker niet mis!

De hele tijd schoten er vragen door mijn hoofd, maar de belangrijkste vraag was toch wel: Huh? . Langzaam aan kwam ik erachter dat alles in het begin nep was, dit vooral doordat alles een keer terugkwam. Hoe het nou precies in elkaar steekt weet ik niet, maar dat maakt mij eigenlijk niet uit. Ik wilde nog op IMDb opzoeken hoe het precies zat, maar ik vind het leuker om bij een herkijk alles nog een keer terug te zien.

Moet ik nog meer vermelden? Volgens mij weet iedereen die de film heeft gezien en ook daadwerkelijk gevoeld heeft waar ik het over heb. Ik ga zeker meer van Lynch zoeken.

4,5*, omdat ik het begin toch iets te matig vond. Ondanks dat dit wel een perfect contrast weergeeft tussen de twee delen. Misschien dat ik bij herziening wel de volle mep van kan maken.

Saai. Langdradig. Eentonig. Allemaal krachttermen die ik heb gelezen en ze passen allemaal uitstekend bij Munich. De film duurt (veel) te lang, boeit zelden en is niet van het niveau zoals ik gewend ben van onze Steven.

De muziek was het enige echte pluspunt. Erg mooi.

2,0* voor de muziek en de paar degelijke scènes (bv. de scène waarin ze die 4 mannen wilden pakken, goede spanningsopbouw!)

Ik ga mee met Ramon K. Met als enige verschil dat ik hem niet iets hoger inschat. Ik ken niet alle personages, dus of ze echt goed gepersifleerd zijn, weet ik niet, maar ik vond het geweldig! Idiote plotwendingen, slappe, maar hilarische one-liners en cliché op cliché, maar dan goed.

Het enige waar ik nog niet helemaal uit ben, is het 'Cube-deel'. Eigenlijk is dat misschien nog wel het beste stuk van de film.

Beste parodie die ik ooit gezien heb en kan bij herziening misschien nog wel hoger uitvallen!

4,5*

P.S. Visueel was het echt allesbehalve 1976. Misschien dat hij in de tussentijd gerestaureerd is, maar er was niks op aan te merken.

Clint Eastwood. Wat een persoon is dat toch. Eenzaam aan de top staat hij. Uitstekende regisseur, naar horen zeggen een goede musicus en niet te vergeten een superieur acteur.

Dit is mijn 3e door Eastwood geregisseerde film en ik weet het nu zeker: 'Hij kan óók regisseren!' Ik hoop dan ook zeer snel Unforgiven op de kop te tikken.

Het verhaal pakt je gelijk beet met wat humor, wat drama en nadat de moord plaatsgevonden heeft, kom in een stroom van nieuwsgierigheid. Zo na 1,5 uur zakt de film iets in (daardoor een iets lagere beoordeling), maar naar het einde toe ontpopt zich een geweldige ontknoping. Hij schiet zomaar de verkeerde neer!!
Dat is dan ook het moment waarop de film moet stoppen. Het moment waarop hij zich dat realiseert. Het (te) zoete einde vond ik dan ook een misser.

Die scène trouwens, waarin Brendan die jongen een gebroken neus slaat. Was wel heftig.

Wel een zeer vermakelijke film en zeker een aanrader!
4,0*