Opinions

Stevige rauwe en donkere thriller waarbij een Britse soldaat "behind enemy lines" raakt. Zo heb ik ze wel graag. Wat Jack O'Connell al in twee films fysiek te verduren gehad heeft in deze en de vorige film Starred Up is waanzinnig. Want "71" baadt in een zeer gewelddadige sfeer, wat me naar het puntje van de stoel deed schuiven. Ik heb hier nauwelijks iets aan te merken want sommige scènes zijn fantastisch : de bomexplosie en de achtervolging in het begin mogen er best wezen. Verder meet de film zich een echte gangsterfilm-sfeer aan... Ik vind dit zonder meer een aanrader.

Doorsnee komedie met een griezelige sfeer en gekke buurtbewoners die nogal paranoide uit de hoek komen wanneer ze hun nieuwe mysterieuze buren, de Klopeks, van de meest gruwelijke wandaden verdenken.

Net alsof die volwassenen opnieuw kinds worden met Vietnamveteraan Dern in legertenue op de uitkijk op een dak. En dan de olijke Art die de elektriciteit aanpakt... Redelijk lollige taferelen eens het allemaal op dreef komt. Maar voor het zover is, neemt de film nogal een lange aanloop. Leuk voor een keer. De meesten zullen deze film voor Hanks bekijken, die vele jaren niks anders speelde dan komedies in die periode, maar Dern was toch ook goed gestoord en gaf de film flink wat pit.

Film met serieuze schrikmomenten. Bijna in mijn broek gekakt. Het geluid LUID zetten mensen... het is goede horror, al is het niet bijster origineel. Meer dan een "Blair Witch Project" in een flatgebouw is het niet. Neemt niet weg dat de regie efficiënt genoeg is om je de stuipen op het lijf te jagen.

Ooooooh, hoe schattig en lief. Een prettig moment voor de hele familie, met een origineel verhaal. Zit volledig in de trend van de alien rage die destijds zo populair was. Jammer dat dit weer eens ondergewaardeerd wordt hier.

De geest van de film is niet meer hedendaags. De zedenen zijn veranderd en ouder worden wordt nu op een andere manier beleefd. 40 worden houdt niet veel meer in tegenwoordig. We hebben wellnesscenters, "second life" fuiven en allerlei andere activiteiten om de midlife crisis te overbruggen. Mensen zijn ook seksueel veel zelfzekerder en gaan eerder op de vrouw af dan voortdurend te fantaseren zoals in de film. De gedachte dat de veertigers van toen de zeventigers van nu zijn vind ik wel grappig. Nee, deze verouderde zedenkomedie met die talrijke lelijke pianosolo's kon me niet boeien.

Niks te maken met Cloverfield (4*). Misschien is de titel zo gekozen om beter te verkopen. Maar ik zag geen link met laatstgenoemde. Als sequel had ik dit helemaal niks gevonden, maar als film die op zich zelf staat kon het er best door. Niet bijzonder origineel en je mag me tegenspreken... redelijk voorspelbaar (dat er iets niet pluis is met Howard blijkt al snel).. het lijkt een kruising tussen The Divide (2,5*) en War of the Worlds met ideeën die uit nog andere films geplukt zijn (Take Shelter (3,5*) bvb). Zeker het hele claustrofobische gebeuren in de bunker kwam herkenbaar over. Ik vond het wat flauw om van Goodman een gestoorde kerel te maken. Maar hij is wel de man die de film op niveau brengt en de spanning kon opdrijven met zijn imposante postuur. Een goede zet was om te tonen dat Howard het voor een groot deel bij het rechte eind had . Het einde vond ik net als vele anderen, zwak, slordig en onduidelijk. Daar is men veel te laat mee begonnen in de film. Ik begrijp trouwens ook de meerwaarde van IMAX niet voor deze film.

Enge en morbide serial killer film. Attenborough en Hurt geven het beste van zichzelf. De één als een creepy verhuurder met necrofiele fantasieën, de ander als een naieve man die onterecht opgehangen wordt voor de moord op zijn vrouw en klein dochtertje. . Deze goede reconstructie die zich strikt beperkt tot de feiten greep me naar de keel in sommige scènes. Het is niet van het niveau van Goldene Handschuh, maar het is eenzelfde soort opzet namelijk een film die in de buurt van de moordenaar blijft hangen en zijn wandaden in beeld brengt. John Christie staat vast en zeker met Jack the Ripper in de top 5 van belangrijkste serial killers in de UK.

Vreemde film uit Bronsons Cannon periode met soms bizarre dialoog. Een perverte moordenaar die vrouwen lastig valt en naakt rondloopt wanneer hij moorden begaat komt al snel in het vizier van de politie; door het tekort aan bewijs tegen hem wordt hij weer vrijgelaten. Maar Leo Kessler heeft een plannetje... Voorspelbaar werkje dat nergens spannend wil worden en veel tijd besteedt aan de dochter van de politie-agent (je raadt wel waar dat naartoe gaat)... Bronson speelt zijn personage robotisch en zonder overtuiging. Waar is de actieheld uit de jaren '60 en '70 gebleven? Cannon betaalde hem misschien niet genoeg... Ondermaatse film.

Film die zich vandaag afspeelt. En dat maakte de film best spooky. Bousman serveert een drukkend occulte sfeer; de thriller voelt aan als een koord dat geleidelijk aan strakker aangespannen wordt. Op het einde komt dan nog een redelijk goede clou. Eerste half uur was voor mij erg moeilijk door te komen, daarna werd het alsmaar beter met de toevoeging van steeds meer bizarre elementen en een spanning die in stijgende lijn gaat naarmate de "deadline" eraan komt. De film deed me vooral denken aan Polanski's Ninth Gate, al zit laatstgenoemde subtieler in elkaar. Bijlange niet slecht.

Knappe film die de perfectie benadert op het vlak van dialoog en karaktertekening. Beste film van de fifties wordt hier gesteld. De types zijn grandioos neergezet en ja, soms zitten mensen echt simpel in elkaar. De meest irritante vond ik eigenlijk die met zijn hoed (Jack Warden) die geen shit gaf om de hele zaak. Iemand die onverschillig is is misschien wel het ergste dat je kan voorhebben in een jury. Knap hoe Lumet de spanning opdrijft enkel en alleen door mensen in confrontatie met elkaar te brengen over schuld of onschuld in een gesloten ruimte en ja, het gaat er best bits aan toe. Iedereen velt zijn oordeel vanuit een verschillend waarden en normenkader. Je had daar bvb ook iemand die van mening was dat iedereen die uit een slum komt niet deugt, en dat dat de schuld al bewijst. Dat is trouwens ook de bestaansreden van een jury om dergelijke vooroordelen eruit te filteren door in discussie te gaan. Dat, en de 'reasonable doubt', één van de fundamenten van de rechtspraak. Echt een heel sobere film maar wat een acteergeweld hier. Niet alle 12 juryleden komen even sterk uit de verf, maar Lumet loste dit op door er volgers van te maken . Eastwoods recentste prent Juror #2 haalt hier zeker enkele zaken uit daar twijfel ik niet aan. Ook daar zit je met een jury die vlug naar huis wil.

Collins Had graag 2 hartjes gezet bij je recensie waar ik me van de eerste tot de laatste letter bijvoeg.

Een echte film van wereldformaat. Die Steve McQueen is echt wel een grote regisseur. Zijn intieme stijl is nog steeds duidelijk herkenbaar al beschikte hij duidelijk over een groot budget. De scènes variëren van pijnlijk tot hartverscheurend (bvb de moeder die van haar kinderen gescheiden wordt ), en zijn ontdaan van "exploitation" elementen. Die beelden waar Efjiofor hangt te bungelen aan een boom met al die andere slaven errond die actief bezig zijn voelt zo irreëel aan, maar toch toont het aan dat slavernij toen de normale gang van zaken was. Voor mij één van de mooiste scènes van de film.

Film bekijkt ook slavernij van alle kanten; zo verliest McQueen niet uit het oog dat er ook zwarten waren die het ook goed hadden zoals die zwarte dame bij wie hij de thee mag drinken. Dat de film uiteindelijk eindigt met een happy-end is niet eens zo Hollywoodiaans als je bedenkt dat het ook werkelijk zo gegaan is. Gigantisch acteerwerk van Ejiofor en Fassbender, een smetteloze regie. Enkel de dramatische strijkers (identiek dezelfde als in Shame?) mochten hier uit. Verder zijn mijn verwachtingen zeker en vast ingelost. Ik zie deze film wel de felbegeerde Oscar voor beste film binnenslepen.

Het zijn dit soort helden die maken dat de Duitsers uiteindelijk werden verslaan. Mensen die tot het uiterste gingen om hun opdracht te volbrengen en niet te vergeten, gewone burgers die hun leven op het spel zetten om dit mee mogelijk te maken. De ontsnapping van Jan Baalsrud kende ik niet, maar ik vond het uiteindelijk wel veel van hetzelfde. De verzetsstrijder in veiligheid brengen, de Duitsers op bezoek, de verzetsstrijder verplaatsen, weer de Duitsers op bezoek enz. De film bleef zeker in de tweede helft aanslepen en het punt was al lang gemaakt. Vond het ook al een zwak begin eigenlijk: nogal mislukt om de film met het einde te laten beginnen, zeker omdat je dan al weet dat hij het uiteindelijk zal halen . En dan die cliché nazi's Wel tandenknarsen wanneer hij zijn afgestorven tenen eraf snijdt . Geen slechte survivalfilm maar een half uur korter was nog beter geweest en ze hadden de beginscène eruit moeten laten.

Niet de beste met Ventura maar wel een onderhoudend misdaadverhaal waarin Pascal, een krantenverkoper, een man redt uit de Seine. Waar dat allemaal heen leidt ga ik niet onthullen maar het was wel prettig. Ventura is wederom een plezier om te zien spelen, al is zijn typetje vaak uit hetzelfde hout gesneden doorheen vele van zijn films. Deze film was me niet echt bekend maar was zeker niet verkeerd.

Een arm voor een leven

Boyle weet hoe hij een simpel "Readers Digest" gegeven boeiend moet uitwerken. De film flitst zo voorbij en verhaalt over de ijzersterke wil van Aron Ralston, die voor de keuze tussen leven en dood stond. Het camerawerk is weer gekruid met kleine visuele extravaganties, typisch voor Boyle. Prachtige ideeën zijn bvb die montage van frisdranken wanneer hij zit af te zien van de dorst of de TV-show simulatie . Ook niks dan lof voor de soundtrack. Daar keek ik evenveel naar uit als de film zelf. Verder zijn de natuurshots een genot voor het oog. 127 Hours is een ode aan het leven, die je bij de maag neemt; Ik zou niet kunnen wat Ralston gedaan heeft... Dit roept werkelijk respect op; wie de film minder dan 2,5 geeft zou zich diep moeten schamen.

Russian Roulette Maxi

Vrij heftig. Het positieve weegt bij mij meer door dan de negatieve punten. Wat me tegenviel waren de onuitgewerkte personages. Vince kwam meer over als een geanimeerde marionet die volledig op automatische piloot in dat spel terechtkomt. Het ging allemaal vanzelf. Ook stom om het geld in een vuilbak te stoppen. Zoals James_Cameron ook zegt : die beginscène is onvergeeflijk, want de hele film wordt er voorspelbaar door! .

De makers wisten zware kalibers Mickey Rourke (nog steeds met zijn witte cowboyhoed uit The Expendables) en Jason Statham te strikken. Het spel zelf is spannend en brutaal, en het einde komt aan als een verrassing. Eerlijk is eerlijk, met het geluk dat hij had dacht ik toch dat hij thuis zou raken. . "13" wist me ondanks de vele fouten goed te entertainen.

3,5* en het begint me te spijten dat ik niet eerst het origineel bekeken heb.

De nieuwste film van Michael Bay, dan nog wel gebaseerd op waargebeurde feiten, vond ik een ontgoocheling. Ik val in herhaling wat zijn films betreft : oninteressante vlakke personages, geleuter over vrouw en kindjes, macho-dialogen, amateuristisch camerawerk, tegenvallende actiescènes. De film is een cliché van de eerste tot de laatste minuut. Wat heb ik een hekel aan dit soort cinema.

Black Hawk Down en Argo waren vele malen beter. Respect uiteraard voor de militairen en CIA die in Libië willen werken met gevaar voor hun leven, maar ze verdienden een betere film dan dit. Enige goede vond ik dan nog de dreigende sfeer, waarbij de militairen de goeden en slechten niet van elkaar konden onderscheiden.

Redelijk spannende thriller met wat zwarte humor, en waar de ongeloofwaardigheid van af druipt : hoezo verdwijnt het geld als je de opdrachten niet volbrengt? Gewoon even aftappen aan een bankautomaat en de klus is geklaard . De opdrachten op zich vond ik leuk; het einde daarentegen stelt niks voor. Misten de makers nu echt de creativiteit om het spel mooi af te werken? Goed opgebouwd en dan aflopen met een sisser...

Remake eerst gezien, en nu het origineel. En ik moet zeggen, dit is veel beter dan de remake. Nu ik het verhaal kende, heb ik kunnen letten op heel wat details, en met de tekorten uit de remake in het hoofd kan ik toch wel zeggen dat deze versie veel zuiverder is. Zelfs met de voorkennis van het verhaal heb ik dit in één adem uitgekeken dankzij de uitstekende regie. Ik heb iets met deze film

Het spektakelgehalte is lager, een paar scènes beter afgewerkt, en een bijzonder grimmige sfeer die versterkt wordt door de zwart-wit beelden. Babluani behoudt de ruwheid in haar essentie. Geen nutteloze dialoog over het weerbericht op het einde, zoals het geval tussen Statham en Riley. Dan een positieve extra waarbij hij die nummerplaat doorgeeft aan de commissaris waardoor men weet dat die weirdo's met hun zieke spelletjes toch op de hielen gezeten worden.. Topfilm.

PS : Kan iemand me eens de titel PM'en over die gelijkaardige film waarover sprake in eerdere berichten (oa van Madecineman) ??

Viel me absoluut mee. Een Arabische "ambassadeur" volgt vikings naar hun land om er een koning in nood te helpen, die het aan de stok heeft met een barbaarse stam. . Uiteraard moet alles leuk blijven, en daar zorgt de ontmoeting tussen twee culturen voor. Er kon zoveel meer mee gedaan worden, en dat hebben de makers helaas onbenut gelaten. Toch is dit vaak adembenemend mooi gefilmd, is er heel wat actie en spektakel. Voor mij zeker wel een betere avonturenfilm.

Spannend. Schrijver Mike Enslin krijgt meer dan hij hoopte wanneer hij kamer 1408 betreedt van het Dolphin Hotel. Al snel zit je mee in zijn irreële nachtmerrie waarin hij met zijn eigen demonen wordt geconfronteerd. Het blijft op niveau en Cusack speelt zoals het hoort: een tikkeltje cynisch en sceptisch. Enkel met het einde wist men geen raad want er zijn vier endings voor deze film gemaakt. Persoonlijk vind ik deze van de "director's cut" die ik zag prima.

Zwaar ondergewaardeerd. Nochtans een meer dan deftig en goed gedocumenteerd relaas over de reizen van Colombus in een context van godsdienstfanatisme (de tijd van Torquemada, de eerste grootinquisiteur van Spanje) en kolonisatiedrang. Over dit onderwerp vind je geen betere film en er zal ook nooit een betere film gemaakt worden. De ontdekking van "Amerika" was uiteindelijk een sterke gok die voortkwam uit wetenschappelijk bewijs, wijsheid en uiteraard ook een dosis geluk. De vroege jaren in de nieuwe wereld waren daarna geen lachertje zoals blijkt. Interessant is ook de vraag waarom de herinnering aan Columbus in ons geheugen is blijven bestaan, terwijl zijn tijdgenoten zijn daden naast zich neer wilden leggen. Columbus gaf het Spaanse volk een droom omdat hij erin geloofde (in een tijd dat dromen gelijkstond aan ketterij), het volk maakte er daarna een ramp van. Ik vind dit nog steeds esthetisch gezien één van Scotts mooiste films. Prachtige kleuren en beelden. De epische muziek van Vangelis past hier goed bij. Enkel had ik liever iemand anders dan Depardieu in de hoofdrol gezien. De film werd uitgebracht voor de 500 jarige herdenking aan deze historische gebeurtenis.

Lethal Weapon regisseur meets Die Hard acteur... ik dacht wel dat het naar 80s zou ruiken. Het script lijkt uit een stoffige lade gehaald te zijn en ook qua uitvoering zou 16 blocks zomaar uit die tijd kunnen zijn. Hersenloze fun, met een alcoholische flik, een praatgrage getuige die voor het gerecht moet verschijnen en een groep corrupte flikken die alles doen om dat te voorkomen. Meer heb je niet nodig om een explosieve cocktail van humor en actie te hebben. Het is allemaal niet nieuw, maar van mij mogen er nog zo zijn. Ik vond Mos Def met zijn vervelende stemmetje tegen het einde toch een sympathieke kerel. Net iets te standaard om tot een 3,5* te komen maar verder weinig mis mee.

Niks over te klagen hier. Wat een geweldige film. Meer dan er een rechtlijnige oorlogsfilm van te maken zoals er al honderden zijn, kiest Mendes om de kijker onder te dompelen in de hel van WO I. Stel dat je er als toeschouwer eens kan rondwandelen in 1917... hoe zou dat er echt uitzien? Het geeft een immersieve film over twee soldaten die een boodschap moeten gaan brengen aan een Britse kolonel. Het doel op zich vond ik eigenlijk minder interessant dan de hele weg ernaar toe en wat de soldaten meemaken en zien. Bijzonder veel is dat niet, maar de film is één en al sfeer en is als één lange take gemonteerd. De nachtelijke episode in de ruïnes van een Frans dorp bezorgden me kippenvel, en je voelt de dreiging en hoort de stilte van de dood om het zo te zeggen. Alles ligt bezaaid met kadavers. Ik beklaag het niet dat er geen echte oorlogsscènes in zitten en dat de Duitsers niet echt aanwezig zijn in de film. Wat is het punt om voor de zoveelste keer met misplaatst drama te tonen hoeveel doden er wel vielen aan het front. Dat het niet heroïsch is aan beide kanten en dat een oorlog niet clean is weten we intussen wel, en ik vond het dus goed dat Mendes hier afstand van nam.

1917 laat toe dat je meer voelt wat "een oorlog" werkelijk betekent. Een topper van Mendes met een dikke pluim voor Roger Deakins, die er een visueel imposant feest van maakt.

Haha vond deze wel aanstekelijk. Heel wat personages gaan elkaar ontmoeten in een misdaadverhaaltje alleen weet je niet hoe en wanneer. Leuk dat iedereen hier wel één of andere rol te spelen heeft, zelfs personages die in de verste verte niks met de aanleiding (een moord) hebben te maken. Verder is er ook het waarom en dat levert dus een goed gespeelde zwarte en ondeugende misdaadkomedie op. Iedereen wordt ook kort en krachtig uitgewerkt. Daniels, Headley en Aiello zorgen voor de glimlach, Theron voor de erotiek, Mazursky voor een beetje drama en Spader speelt een killer die je niet graag over de vloer zou krijgen. Was de afwerking op het einde dan ook nog verzorgd geweest had ik dit zeker een nog hoger cijfer gegeven...

Daniels, Aiello en Mazursky vond ik het leukst.

Leuk! Actie, humor, veel twists en een flinke scheut Americana. Zo'n actiefilm is op maat voor mij gemaakt. Wel het zoveelste "where is my money?" filmpje en ook de zoveelste buddy movie, wat het basisidee vrij stereotiep maakt. Het übercoole tandem Washington-Wahlberg weet de film wel te dragen tot de finale shootout . Toch ook wel moeten lachen wanneer ze beiden als illegale immigranten terug de US binnenmoeten . Van genoten en uiteindelijk een typische Hollywoodfilm waar weinig over te mekkeren valt, tenminste als je nog kunt genieten van dergelijke Hollywoodfilms. Enneuh, het verhaal is heus zo moeilijk en rommelig niet als her en der beweerd wordt.

Het pionierswerk van Harryhausen... in kleur gezien. Knullig maar toch leuk om er eens 80 min aan te besteden. De scènes waarin het monster in beeld komt zijn goed gedaan en de King-Kong-achtige finale in Rome mag zich gerust tussen de klassiekers van de B-film uit die periode scharen. Het verhaal is uiteraard flinterdun maar daar kijk je deze film niet voor.

Niet echt geweldig deze verfilming van Jules Vernes werk. Vond het vooral veel ter plekke trappelen, kent te weinig avontuurlijke episodes. Het mysterieuze personage Nemo krijgt teveel aandacht. Uiteraard heel visionair van Verne om over de mogelijkheden van een moderne duikboot te fantaseren, maar veel meer zit er niet in deze film. Of zou ik toch nog de aanval door een octopus in volle storm vergeten, uiteraard dé iconische scène van de film. Ik bleef wat op mijn honger zitten op het einde. Geen fijn gevoel.

Je houdt ervan of je houdt er niet van maar dit verandert niks aan het feit dat 2001 de belangrijkste science fiction film ooit gemaakt is. De film was ver vooruit op zijn tijd; zelfs twintig jaar later was er geen andere SF meer gemaakt die dit visueel niveau bereikte. Ook ikzelf heb tijdens vorige kijkbeurten veel moeite gehad met deze film. Inmiddels heb ik mijn mening helemaal bijgeschaafd en zie ik deze allegorische en symbolische film helemaal anders. Clarke is een toekomstfilosoof en veel van wat je in 2001 ziet werd in latere SF films tot op vandaag, overgenomen. Leg maar eens de parallel tussen HAL-9000 en de SKynet computer uit de Terminator films. Artificiële intelligentie was één van die toekomstvisies die duidelijk al voorstelbaar waren. En het weergeven van de effecten van zwaartekracht. Veel van wat je ziet diende ongetwijfeld als inspiratiebron voor vele andere SF films of legde op zijn minst de fundering voor de verdere ontwikkeling van special effects in de volgende decennia.

De film gaat inhoudelijk over de evolutionaire weg die de mens doorheen zijn bestaan heeft afgelegd en hem tot in de ruimte heeft gebracht, het aanpassingsvermogen van de mens, de beperkingen van de menselijke creativiteit en tot slot de link van de mens met hogere levensvormen. In die zin is het een film die een hoge dunk heeft van de Mens (met een grote M). Hoe dit kleine wezen van amper 2 meter, dat als aap begonnen is, het verwezenlijkt heeft om tot in de ruimte te gaan rondtollen heeft de auteur duidelijk met bewondering achtergelaten. Na drie keer zien nu toch wél onder de indruk.

Een ramp van een rampenfilm

Ik wist op voorhand dat het een oppervlakkige film zou worden met spectaculaire effecten, maar ik ben uiteindelijk toch van een ontgoochelend bioscoopbezoek thuisgekomen. Het is een heel moeilijke opdracht om in zo'n films een deftig verhaal te gaan steken, daar zal ik dus niet teveel bij stilstaan. Emmerich had weer grote apocalyptische beelden voor ogen, en daarrond breit hij dan een verhaal.

Maar in godsnaam, waarom zette Emmerich dan niet in op andere troeven die hij bij de hand had zoals personages die hij wat beter kon uitwerken. Er zit geen enkel gevoel in die personages. Ze zijn zo zielloos, zo begaan om hun hachje te redden dat alle andere sneuvelende mensen rondom hen niet meer lijken te tellen. En dan zitten lullen over solidariteit en menselijkheid. Yeah right.

Ongeloofwaardigheid troef. Ook dat wist ik : maar dat een tsunami van 1,5 km hoog de top van de Everest weet te bereiken en er zoveel tijd verstrijkt voor de blast van een supervulkaan hen bereikt pikt zelfs een klein kind niet... Ook het einde loste mijn verwachtingen niet in : als ik een eind-van-de-wereld film voorgeschoteld krijg, dan verwacht ik ook een eind van de wereld. Ah maar nee. Plots houden alle rampen zomaar op.

Wat schiet er dan nog over? een hoop imposante, bombastische en echt heel mooi gemaakte special effects. Dat is meteen ook de enige reden denk ik waarom die steriele oppervlakkige blockbuster ooit gemaakt is. Toch nog 2* voor de FX.

In het kader van de release van Blade Runner 2049 werden drie shorts in elkaar gezet die enkele key events tussen de eerste en de tweede film belichten. De eerste toont aan hoe Wallace de productie van replicants probeert te rechtvaardigen. Een overbodige zes minuten vind ik. Het soort scènes dat perfect in de full feature geïntegreerd kon worden als proloog en minste van de drie.