Opinions

Goede horror (een slasher) over een amateur-filmploeg die een "geile-boerendochter-porno" gaan draaien op de afgelegen boerderij van een bejaard koppel. Daar stuiten ze op iemand die mogelijks een nog hoger libido heeft dan het publiek waarvoor ze die film maken. X begint wat traag maar eenmaal het moorden begint is er geen ophouden meer aan. Toch éénmaal zo geschrokken dat ik een "aaaah fuuuuck" niet kon onderdrukken.

De makeup effecten zijn bijzonder goed, en dan met name de transformatie van Mia Goth in Pearl. De sappige gore deden mijn tanden knarsen. Ti West knipoogt naar zijn inspiratiebronnen door zijn film eind jaren "70 te laten afspelen. Maar hij voegt ook enkele gestoorde zaken toe die in die tijd ondenkbaar waren.

En ja, de evangelische kerk krijgt er ook nog eens van langs. In hun poging mensen op het rechte pad te houden met allerlei taboes bereiken ze net het tegenovergestelde.

Zeker een aan te raden film wat mij betreft. Een goede slasher moet het niet hebben van zijn originaliteit maar wel van de manier waarop hij in elkaar wordt gestoken. En dat was hier best geslaagd. X kent ook enkele oprecht akelige scènes.

Met drie uren was dit al bij al een vrij zware zit. Touch of Zen leek een vroege voorloper van de Ang Lee films, met gestileerde actie, kleurige kostuums, natuurlijke decors. Met opnieuw de onevenaarbare acteur Shih Chun (met zijn grote tanden) als de lead actor in het gekende typetje van een naieve local die betrokken raakt bij iets dat hem te boven gaat. Dat "iets" zijn twee afvallige generaals en een dochter van één van hen die ondergedoken zijn in een rustig boerendorpje. Hun vijanden sturen man en macht om hen uit de weg te ruimen. Maar dat zal niet zonder slag of stoot gebeuren.

De film bouwt tergend traag op en wisselt matige en imponerende scènes af. Zo zijn heel wat scènes sterk onderbelicht wat al vlug gaat storen. Gelukkig weet de film het laatste uur indruk te maken met non-stop actie afgetopt met een mystiek toetje. King Hu's "Legend of the Mountain" vond ik beter.

100 jaar republiek China

Deze film werd uitgebracht naar aanleiding van de honderdjarige viering van de afschaffing van het keizerrijk. Voor Bertolucci in zijn "Last Emperor" betekende dit het einde van een eerder nostalgische periode waarbij Europeanen en revolutionairen het historisch en cultureel erfgoed van duizenden jaren vernietigden. Voor de Chinezen zelf betekende het vooruitgang en het einde van een feodaal systeem. "Xinhai Geming" schaart zich uiteraard volledig achter het tweede idee en ziet de revolutie als een bevrijding van het land uit een lange slaap. Het verhaal is vaak moeilijk te volgen door de vele personages die er bij komen kijken. Ik zou het geen fictie noemen want de makers besteedden ijverig zorg aan historische juistheid. De inzet van Sun Yat-Sen om buitenlands draagvlak en financiering te krijgen, de desinteresse van het Westen voor het lot van China, de opoffering van de mensen aan het front, de manipulaties van Yuan Shikai, de keizerlijke topgeneraal die de macht voor zichzelf wilt.... dit krijg je te zien twee uur lang.

Er wordt veel gebazeld over de revolutionaire ideologie en het is duidelijk dat de film sterk naar propaganda ruikt en de boodschap verdedigt dat de republiek nog duizend jaar verder zou mogen bestaan. Een mooi geschoten eerbetoon aan de Chinese geschiedenis en als Chinees zou ik zeker rechtstaan en applaudiseren; jammer genoeg vond ik het weinig meeslepend door de schoolse presentatie en het eenzijdige idee. Ik kan me ook niet volledig vinden in die verheerlijking van revoluties en het geloof dat je daarmee alles oplost. Kleine 3*

Ik heb nooit begrepen of dat speelgoed dat tot leven kwam (die clown, die tank) echt was of in de verbeelding. Ik gok op echt (houdt helemaal geen steek volgens mij), maar dit bewijst dan maar dat deze trashy horrorfilm enkel overeind blijft door enkele bizarre momenten. Het verhaal zelf is één grote zooi, alsook het acteerwerk.

Viel me ook tegen. De krokodilletranen tieren welig, de oerkreten van smart weergalmen rijkelijk... Ja, dit is het soort Chinese films dat al honderden keren werd voorgedaan. Inmiddels begin ik het wel zo gezien te hebben want dezelfde motieven keren steeds terug in dit soort historische actiedrama's, wat mijn aandacht makkelijk deed verslappen. Enkel die Jezusfiguur en de etnische kloof die aan bod komt zorgt er voor dat de lijn tussen goed en slecht vaag blijft.

Geen al te beste actie : die ronde guillotines werden enkel in het begin gebruikt, daarna niet één enkele keer meer. De aaneenschakeling van dramatische subplotjes monden uit in een preek voor vrede, en geloof het of niet, de keizer zorgde ook voor vrede en liet zich inspireren door de laatst levende Guillotine die zich tot messias bekeerde. . Het contrast tussen de visuele schoonheid en de inhoudelijke puinhoop heb ik zelden zo groot gezien.