10 Rillington Place (1971)

Positief verrast! Erg waarheidsgetrouw en met name het acteerwerk van John Hurt is erg goed. Tim Evans kwam misschien nog net wat te intelligent over (kijk wat docu's over deze zaak en je snapt wat ik bedoel). Nooit eerder heb ik een seriemoordenaar zo realistisch neergezet (afgezien van het overacting van mr. Attenborough) zien worden. Personages als John Doe en Hannibal Lecter zijn vermakelijk en zelfs indrukwekkend, maar verre van realistische seriemoordenaars. De regisseur van 10 Rillington Place heeft goed naar de werkelijke gebeurtenissen en personen gekeken en de film is zelfs op de plek des onheils opgenomen. **** Ik heb genoten.

Een prima film die geweldig is om eens een avondje aan te besteden en naderhand met een gerust hart kunnen zeggen dat je de tijd niet hebt gedood maar prima hebt besteed. Het verhaal loopt als een trein en het mooie eraan is dat het ook nog waar gebeurd is. Natuurlijk niet mooi voor de betrokkenen maar voor het waarheidsgehalte van de film. We hebben ook de remake Rillington Place (2016) gezien en beiden zijn vrijwel gelijk qua verhaal aan elkaar. De remake duurt wel een beetje langer (167 minuten) en is iets donkerder qua sfeer. Dit origineel scoort 0,2 hoger op IMDb dan de remake. Op Moviemeter scheelt het 0,24*. Weinig verschil dus en dat kan de kijker die allebei gezien heeft beamen.

Deze stond al eventjes op mijn kijklijstje. Een verhaal over een Londense seriemoordenaar zo'n 60 jaar na Jack the Ripper. Ik wist hoegenaamd niets van deze Christie, zocht hem even op en ik stel toch vast dat er toch wel fysische gelijkenissen zijn met Richard Attenborough in de film. Ook tussen Timothy Evans en de jonge John Hurt zijn de gelijkenissen treffend. Sowieso een erg schrijnende situatie van de conservatieve en jammer genoeg weinig snuggere Evans. Hij kan lezen noch schrijven en komt soms erg verward over. Alsof het soms allemaal wat te snel gaat voor hem. Een ideaal slachtoffer dus voor de linke beredeneerde Christie. 10, Rillington Place, het is een groezelige plaats, donker en vies met die bruingrijze muren en aftandse meubelen. Set en decor waren zeker een pluspunt, net als het acteerwerk. In de Londense wijk Notting Hill zowaar, ik had daar toch andere associaties mee, tot nu dan ... Het rechtbankgedeelte ging misschien net te veel met de aandacht lopen, maar is op zich wel belangrijk als je weet hoe het Evans verder vergaan is (en wat er in de jaren 60 is gebeurd met zijn lichaam).