Opinions

Een prequel van Batman gezien door de ogen van de Joker, of Arthur Fleck zoals hij toen nog heette.

En ook geen superheldenfilm toevoegingen wat ik hier prima vond. Vond het een sterke film, een fijn

psychologisch portret met genoeg links naar Batman. Bad guys in films zijn met de jaren interessanter geworden; Scriptwriters proberen drijfveren en motivaties te verzinnen voor booswichten, waardoor ze nog fascinerender zijn dan ze initieel waren. Fleck is een geval apart. De door de maatschappij uitgespuwde Fleck transformeert door allerlei op hem inwerkende omstandigheden in de chaos zaaiende Joker. De rol van Phoenix is wederom fenomenaal: hij blijft één van de beste karakteracteurs van het moment. Films als The Master en Don't Worry He Won't Get Far on Foot hebben me daar al lang van overtuigd. The Joker is ook tien keer interessanter dan Bruce Wayne in die Nolan films. Alleen hoop ik dat er geen sequel meer komt waarbij Batman betrokken wordt. Ik volg de meerderheid, 4*

Komaan zeg.. 2,98 gemiddeld?? Really?
Dat is toch een sterk en aangrijpend drama. Niet dat je er veel moet achter zoeken. Het is niet meer dan het volgen van een meisje die zonder kansen en zonder veel toekomstperspectief aan het leven begint en allerlei nare ervaringen meemaakt die haar maken tot wie ze is. Door het gebrek aan normen en omkadering in haar jeugd maakt ze domme keuzes die haar soms duur komen te staan.

In het begin kan ze liefde en lust nog niet uit elkaar halen. De seksuele uitspattingen met ome Phil, een affaire met een lesbo, een huwelijk met een drugdealer,.. Zou ze niet dat beetje pijn verdienen? Tegen dat we bij Sal aankomen, vind ze echte affectie en zien we een volwassener vrouw. Voor Chastain was dit haar debuutrol en een geweldige prestatie. Ze staat er wel op dat scherm. Een geloofwaardig karakter, die naief en dom begint en vanuit haar ervaringen stilaan aan levenswijsheid wint. En vooral een zoektocht naar stabiliteit in het leven.

Ik ben het trouwens niet eens met blurp194 wanneer hij zegt dat het geen coming of age is. Dat is het eigenlijk wel: van 15 tot 25 jaar dan wel. Enige dat me wat tegenviel is de licht stinkende feministische ondertoon dat vrouwen altijd moeten opboksen tegen misbruik door mannen.

Slecht. Deze Thaise horror heeft geen duidelijk verhaal en balanceert tussen onsamenhangend en onbegrijpelijk. Soms vroeg ik me af waar ik naar aan het kijken was. Nogal wat actie en een goede vleug horror maar in een film zonder ruggegraat. Nee dit stelde niet veel voor. Hopelijk is "My ex" een stuk beter.... die staat op het programma op mijn Halloween filmavondje...

Op maat voor de jeugd; het mist wat diepte en Kamp gaat alle complexiteit uit de weg door sociale outing uit zijn verhaal te bannen, maar het is daarom niet minder een eerlijke film, waarin de personages meegaan in de flow van hun gevoelens. De toestanden met de broer hebben weinig meerwaarde. Er zitten ook enkele mooi gefilmde scènes tussen, die de fëerie van het moment moeten versterken. De witte meeuwen in contrast tot de nachtelijke hemel, of de zwempartij waarin beide jongens hun eerste moment van intimiteit samen beleven... Een goede film vol positief sentiment.

Alweer een goede intense detective uit de afdeling Q reeks. De laatste waar Kaas en Fares samen te zien zijn... Ik heb dit soort verhalen liever minder voorspelbaar want het lag er al van het begin dik op hoe de vork in de steel zat, toen er aangegeven werd dat de ingemetselde slachtoffers nog hun ID op zak hadden.. Dit soort doorzichtige clues doen een detectivefilm geen goed, zeker als die flashback-scènes er ook nog eens bij betrokken worden. Je wordt teveel bij het handje geleid.

Gelukkig is er nog genoeg lovends te zeggen: zo vond ik de link tussen de gedwongen opname van Nete in een abortuskliniek en de morbide zaak in het heden wel goed werken. Er ontstaat een interessant perspectief waarin een misdaad eigenlijk als richtingaanwijzer dient naar een groep corrupte arsten met een verderfelijke ideologie rond gedwongen fertilisaties.

Daarnaast wordt de asociale Morck opnieuw in sterk contrast gebracht met de meer meevoelende Assad. Personages met autistische trekken worden trouwens wat hard doorgetrokken hier, zoals die tipgever maar ook Morck kun je nog amper een realistisch personage noemen. Ik heb alweer genoten van dit twisted plot in een reeks die een constant niveau weet aan te houden (elke film heb ik een 3,5* gegeven)

De economische crisis van de jaren '30 in de VS zorgt hier voor een uitstekende jeugdfilm. Een vader en een dochter worden van elkaar gescheiden in Chicago en de moedige Natty Gann doorkruist Amerika om hem te vinden, daarbij vergezeld door een wolf.

Voor mij een flinke brok nostalgie. Was als kind van 12 jaar gek op die film, die ze regelmatig eens op TV speelden. Studio Disney toont hier mooi aan dat je ook mooie jeugdverhalen kan brengen die zich in een moeilijke realiteit afspelen. De film staat niet enkel stil bij een ontroerend verhaal, het gaat ook de uitbeelding van de miserie op een eerlijke manier niet uit de weg : de weeshuizen, slums, jeugdbendes, schrijnende werkloosheid. Ook goed geacteerd door de jonge Salenger, die er in slaagt de film op niveau te tillen op haar eentje. Jammer dat ze niet voor een actrice-carrière koos want ze had er wel talent voor.

Het is wel nog steeds wachten op een deftige en opgefriste Natty Gann op Blu-Ray.

Toffe film uit de oude doos naar een verhaal van Jules Verne. Uit nostalgie bekeken, want die was me levendig bijgebleven. De special effects waren voor die tijd helemaal niet slecht en er gebeurt ook voortdurend iets. Er zijn ook heel wat zaken die totaal geen steek houden zoals het hele idee dat mensen tot in het midden van de aarde zouden kunnen wandelen. Storend vond ik het niet. Mason in heerlijk seksistisch, die Hans zou wel de vader van Dolph Lundgren kunnen zijn en zijn eend Gertrud is een constante door heel de film... al haalt het beestje het einde van de film niet . Ik vond dit nog steeds een knappe avonturenfilm.

Ik vond dit een vrij zoutloze variant op films als "Judgment Night" en "Collateral", die zich ook tijdens een lange nacht afspelen en veel beter waren. Met zijn sporadisch korrelige beelden en grimmige setting zag het er soms meer uit als een independent film. De regie zag er op zich wel deftig uit en het is nog leuk om te volgen. Fraser zet een prestatie neer, die een andere zijde van hem laat zien. Alleen zit het verhaal boordevol gaten :
- waarom zou een zoon zijn vader zoveel geld afhandig willen maken in plaats van te delen? hoewel er pogingen worden gedaan om die vraag te beantwoorden kon geen uitleg me overtuigen, vooral als je ze in het begin zo lief ziet omgaan met elkaar.
- beetje flauw om die waarzegger erbij te betrekken. Sloeg nergens op.
- hoe kon die travestiet plots weten waar Fraser zat op het einde?
- de kerel die Wemba achtervolgde liet het afweten. Je ziet hem niet meer terug.

enzoverder.

Ondanks dit wil ik dit wel nog een 3* geven want ik heb me niet verveeld. In zilveren doos-editie te vinden in de Mediamarkt tegen schamel prijsje.

Spannende film. Er hangt voortdurend een onheilspellende sfeer omdat Rusty Nail overal en altijd aanwezig lijkt te zijn. Het wordt vrij hevig op het einde met een brutale confrontatie. Toch een beetje jammer dat ze hier absoluut een sequel op moesten maken.

De sadistische trucker Rusty Nail (serial killer in bijberoep) is terug in een sequel die een stuk bloederiger is, maar helaas ook de spanning van het eerste deel mist. Ik kan me over de tweede niet uitspreken want heb 'm niet gezien. In het begin dacht ik even in een porno te zitten maar kort daarop was ik helemaal overtuigd dat het een horrorfilm was. Hij maakt de jonge straatracers uit de film één voor één af op gruwelijke wijze... op Rusty Nail-wijze zeg maar. Vooral die jongen die door een spijkermat samengeperst wordt vond ik heftig. Maar helaas is het een film die de kwaliteiten van het uitstekend eerste deel mist: met de flikken die voortdurend kadavers ontdekken wordt niks gedaan, het acteerwerk is slecht (ben op moment van schrijven al hun personage-namen vergeten) en het einde is hoogst ongeloofwaardig. Verder is het wel vermakelijk genoeg om uit te zitten.

Elk decennium heeft zo zijn verloren generatie. Een nog erg jonge Melanie Griffith in een roadmovie over drie jongeren die hun dromen in Alaska willen verwezenlijken. De reis loopt snel uit de hand wanneer ze bestolen worden en ze moeten voortdurend op zoek gaan naar geld. Dat gaat van supermarkt-diefstallen, zeikwedstrijden tot een regelrechte holdup met gijzelaar.
Veruit het sterkst is de jaren '70 sfeer, met muziek, oude Amerikaanse wagens, brede broekspijpen. Liefhebbers van deze jaren zitten goed. Het verhaal zelf verveelt vlug en gaat nergens heen : het is een opeenvolging van verschillende avonturen en situaties waarin dit trio belandt. Een portret van een jeugd en een land die hun idealen verliezen.

Een obscuur en moeilijk te vinden filmpje in ieder geval... zal wel door niet meer dan een paar duizenden mensen bekeken zijn op deze planeet.

Supergoed! Ik vond deze anime voor volwassenen een ware kick. Geen minuut verveeld. Het verhaal is wellicht niet sterk en soms wat onnozel, maar het vermakelijkheidsgehalte ligt waanzinnig hoog. Rijke kleuren, realistische tekenstijl, inzetten op bloed, seks en geweld... Bovendien vind ik dit ninja-wereldje altijd erg leuk (bamboe, divers wapenarsenaal, oude meesters). De vijanden waren een grote freakshow, met o.a. een kerel met bijenkorf in zijn bult en een geile granieten kolos...

Spannende film en weet die spanning ook constant vast te houden. Judgment Night is een film die zeer sterk overkomt. Een knappe introscène in slo-mo van de nette wijk waar Frank Wyatt met zijn vrouw en kind woont. Hij mag er die avond eens uit met enkele vrienden naar een bokswedstrijd, maar het toeval wil dat ze een wrong turn inslaan naar een gure ghetto waar ze een gewonde man aanrijden die op de vlucht is. Daarna belanden de vrienden in een "urban" nachtmerrie, opgejaagd door een lokale bendeleider.

De ghetto wordt sfeervol gebracht, met dat opwaaiend papier, de natte straten ... het lijkt een wereld waar ze niet aan kunnen ontsnappen, zo dicht bij hun eigen knusse huisje. Het zij aan zij wonen van verschillende sociale klassen die weinig tot niks met elkaar te maken hebben is duidelijk het idee dat aan de basis van de film ligt. Ook bendeleider Fallon heeft een hekel aan die nette burgers en dit is ook de reden waarom hij zo vastberaden jacht maakt op Frank en co. Ze zijn alles wat hij haat. Best doordacht filmpje dat als kat-en-muis film ook bijzonder goed werkt. Jammer dat Leary daarna op komedies overstapte want hij zet een heerlijke schurk neer. Naar mijn weten was dit geen bioscoopfilm destijds maar des te meer een begeerde VHS parel. Dit was voor mij een heel fijne herziening.

Films van Tavernier... dat is niet voor iedereen weggelegd... De users die deze film hoog waarderen hebben wel overschot van gelijk om dat te doen. Het is op zich inhoudelijk een intelligente film en Philippe Noiret is imposant als de rechter Rousseau die zijn slachtoffer aan de galg wil praten. Het gaat niet zomaar om een serial killer (kinderverkrachter) die voor zijn misdaden moet berecht worden.

Tavernier is een man van polemieken, geen zwart-wit denker. Je krijgt het gevoel dat Bouvier niet geëxecuteerd moet worden omwille van wat hij deed, maar omwille van wie hij is : een arme drommel, waarschijnlijk mentaal gestoord, die zich niet kan verdedigen tegen de juridische machine. Het thema klassenstrijd staat meer dan ooit centraal in Le Juge et l'Assassin. De rechter gebruikt deze kans om de sociale ladder op te klimmen, meer dan bekommerd te zijn over de waarheid en de nuances in het proces van Bouvier. Zo is Rousseau geen voorstander om Bouvier medisch te laten onderzoeken op krankzinnigheid en doet er alles aan om vol te houden dat de man niet gek is. Vanaf dan begin je als kijker de wenkbrauwen te fronsen of dit wel voldoet aan de definitie van "justitie" en besef je hoe krom en immoreel de rechter is in zijn handelingen.

Vond het een zware dialoogfilm en dat is ook typisch voor Tavernier. Bovendien moet je ook de betekenis of richting van wat gezegd wordt aanvoelen, en daar nog eens bovenop moet je alles in het sociaal-politieke klimaat uit die tijd kunnen kaderen (bvb de impact van de Dreyfus zaak, het patriottisme). Daarmee vind ik deze film hoogdrempelig en lijkt hij er teveel in te willen proppen. Ik blijf nu op een 3* hangen maar een herziening kan alleen maar wonderen doen.

Zeker wel een spannende film in de tweede helft. De bomontmanteling wordt voortreffelijk gebracht en ik zat op het puntje van mijn stoel. Helaas ook wat mindere scènes : Juggernaut is geacht zich af te spelen in stormweer maar alle pogingen om een stormsituatie weer te geven lopen op niks uit en dat zorgt voor ongewenste knulligheid. Met Anthony Hopkins in een opvallende bijrol als de Scotland Yard inspecteur die op het vaste land de bommenlegger Juggernaut probeert te klissen. Tussen haakjes : hoe "Juggernaut" tegen de lamp loopt is trouwens ook best ongeloofwaardig. Met het gegeven dat de vrouw en twee kinderen van de inspecteur op de boot zitten wordt niet bijzonder veel gedaan. In één scène komt het zoontje wel in de gevarenzone terecht en dat was op zich ook weer een spannend moment, maar verder dan dat reikte de inspiratie niet. Beetje amateuristisch hier en daar, gelukkig maakte de spanning in de tweede helft veel goed. De rode en de blauwe draad is intussen een cliché geworden.

Fijne film voor wie van Kirk Douglas houdt, vooral omdat deze film niet echt bekend is. Geen historische epic of western ditmaal, maar een aangename tragikomedie over een holocaustoverlever en ex-circusartiest, die als vluchteling in de nieuwe staat van Israël aankomt. Het is dan ook de allereerste film naar het schijnt die daar ter plaatse is opgenomen. Alleen daarvoor al de moeite om eens te zien. Je ziet een land in opbouw.

Hans Müller, gespeeld door Douglas, is getraumatiseerd door de oorlog maar de film is allesbehalve zwaar en aangename halfkomische momenten wisselen af met meer dramatische. Het is een aangename wegkijker voor alle leeftijden met een goed acterende Douglas die toont dat hij ook in meer karaktergedreven films kon schitteren.

Leuke verrassing. Erg foute thriller, zelden zo'n moreel verfoeilijke film gezien de laatste jaren.
Een zeer jaloerse tienermeid met daddy issues wil papa's liefde voor zich alleen en zou het liefst van haar moeder verlost raken . Er worden zelfs incest fantasieën gesuggereerd. Om maar te zeggen dat Julie Darling diep gestoord is. De grote troef van de film is dat haar gestoorde toestand niet door haar naasten gekend is, wat de film op een constant spanningsniveau houdt. Je weet dat er iets naars staat af te komen, maar je weet niet hoe en uit welke hoek het precies zal komen. Deze spannende B-film ligt ver boven mijn verwachtingen en aangeraden voor de liefhebbers van foute exploitation. Tot slot : nee, dit is geen slasher.

Had die ook nog nooit gezien. Kwam uit in mijn twintiger jaren, toen dergelijke films me niet echt meer interesseerden. Iets minder dan Fisher King met Williams, die ik onlangs nog zag. Leuk idee, goed gebracht, schitterende film voor kinderen. Robin Williams komt niet helemaal tot zijn recht maar is wel verdomd actief en sportief hier. De SX zien er soms niet zo goed uit (de apen); ik wil hier niet teveel bij stilstaan, want de film dateert uit 1995 maar herinner me wel dat Jurassic Park er beter uit zag voor die tijd. De actie en het entertainment gehalte liggen erg hoog, en dat is ook de grootste troef van Jumanji. Niet ontgoocheld.

Slechte film. Enkel Jack Black springt positief uit het lot als alter ego van social media trutje Bethany. Verder is dit een onnodige reboot van Jumanji uit 1995. Daar kwam het spel onze werkelijkheid binnen, wat op zich veel meer leuke vooruitzichten biedt. Hier worden de personages zelf in het spel gedropt en krijg je een dertien-in-een-dozijn avonturenfilm met een zwak script, een bad guy die niet aanslaat en weinig genietbare humor.

"Two Much" werd trouwens nog eens in de US verfilmd met Banderas en Melanie Griffith in de hoofdrol. De Franse komiek Pierre Richard speelt Matthias, die al zijn hebben verloren heeft bij het gokken, en een makkelijke manier vindt om opnieuw rijk en vermogend te worden : de tweelingzusjes Liz en Betty, rijke erfgenames, verleiden en ermee trouwen. Door een stomme verspreking zegt Matthias dat hij een tweelingbroer heeft, Mathieu (die helemaal niet bestaat). Hoe verder de film vordert hoe moeilijker hij het vol kan houden om zowel Matthias en Matthieu te spelen.

Dit is een brave film waarin, op één personage na, iedereen een romantische ziel heeft. Dat de tweelingzusjes verliefd worden op hem, en dat Matthias bigaam wordt op het einde vond ik ontzettend rozegeur, vooral omdat je denkt dat het allemaal slecht zal aflopen. . Dit is een filmpje om met de vriendin te bekijken, maar let wel, hard lachen wordt het nooit. Het is hoogstens leuk..

Misdaadkomedie die helemaal opgebouwd is rond Whoopi. Spielberg lanceerde haar in The Color Purple als de onvergetelijke Celie, maar ze koos daarna voor komedies, de één helaas al slechter dan de ander. Deze bleef me bij als een redelijke. Want je moet wel van haar recht-voor-de-raap humor houden. Ja, dat chatten op deze archaïsche PC was nog een randverschijnsel in die tijd en dat maakt het idee van deze film wel redelijk origineel. De humor is minder fijn en wordt gelukkig afgewisseld met wat actie. Die scène met de telefooncabine vond ik de meest memorabele. Voor mij is Jumpin Jack Flash niet meer dan een luchtig tussendoortje. Veel jeugdsentiment heb ik er niet aan.

Radcliffe ruilt zijn nerdy uiterlijk in voor dat van het ruigere backpacker in een soms intense survival horror. Natuurlijk is deze film voorspelbaar : je weet van minuut één dat hij gered zal worden al was het maar omdat het op Yossi's eigen boek gebaseerd is . Wat hij heeft moeten meemaken en hoe hij het heeft gered is hier veel interessanter dan de afloop. Ook de mentale aftakeling zoals hallucinaties, het tegen zichzelf praten... wordt sterk gebracht. Het blijft toch niet echt duidelijk wat het uiteindelijke doel was van die expeditie; mij leek ze eerder doelloos. Vreemd dat het reizigerstrio zich zo naief hebben laten ompraten door Karl. Verder kan ik alleen maar onderschrijven dat het heel mooi gefilmd is: de natuurbeelden, de flashbacks, de ranzige stukken... belangrijk in films is dat je als kijker gelooft in wat je ziet en dat is hier absoluut het geval; de junglebeelden zijn adembenemend.

Deze hebben ze vorige week op ARTE gespeeld. De Franstalige dub was niet zo denderend maar het is gelukkig geen film die overloopt van dialoog dus viel nog mee.

Best een indrukwekkende versie, waarbij er kleurrijke decors, echte dieren en heel wat authenticiteit bij zijn betrokken. De film werd namelijk ook in India gefilmd. Dit is een sequel op de klassieke Disney versie... een wat oudere Mowgli komt in een dorp terecht waar hij leert praten, maar zijn band met de jungle en de dierlijke inwoners blijft een rol spelen in de film. Er is ook sprake van een verborgen schat. Het geeft een knappe film hoe dan ook, met enkele grimmige stukken zelfs, maar vooral in een decor die werkelijk tot de verbeelding spreekt; zelfs de slang Kaa, zag er behoorlijk uit. Ik vind het gemiddelde zowel hier als op IMDB tegenvallen.

Indrukwekkende remake van de Disney klassieker. Veel beter kon dit niet gebracht worden. Wat een prachtige film. Het is misschien een CGI vehikel geworden, toch biedt de film alles wat je van het Jungle Book mag verwachten. Tederheid, vriendschap, actie, humor. De episode in de apentempel was een hoogtepunt. Kipling was sterk beïnvloed door verhalen over zijn geboorteland India (dat hij ook zelf bezocht) en koos ervoor om de Jungle Book in de echt bestaande Seonee Jungle te laten afspelen op basis van reisverslagen uit die tijd. Verder is dit verhaal ook een moraliserend sprookje dat bij jongeren eerbied moet opwekken voor het dierenrijk.

Formulewerk. Je hoeft geen enkele moeite te doen om films als Indiana Jones of Pirates of the Caribbean te zien in Jungle Cruise. Dat is niet per sé een nadeel, want Jungle Cruise doet alles zoals het hoort, ondanks de voorspelbaarheid van alles. Veel actiescènes, humor, bombastische muziek, een hoop CGI en een vleug fantasy... Nu is het wel zo dat de CGI hier heel dominant is. Soms is het adembenemend, en dan weer wat minder goed afgewerkt (de kat van Frank)... daarom zal ik een Indy film nog altijd hoger waarderen. De acteurskeuze valt best mee : The Rock zet zijn rollen al iets leuker neer dan vroeger en Blunt deed het best naar behoren als "broekie". Kleine 3,5* voor het visuele spektakel.

Ja, dit sloeg wel aan bij mij. Eindelijk de eerste film met Ellen Page die me heel erg beviel. Het thema van de tienerzwangerschap wordt op een volwassen, misschien net iets te positieve manier aangepakt. Niet dat het zo ontzettend komisch of grappig is... als komedie is het ondermaats en misschien was dat maar goed ook. Juno wordt in elk geval goed neergezet : een tiener die zwanger wordt aan 16 jaar is een meisje die wat vooruit is op haar leeftijd, die heel wat zelfvertrouwen heeft en ook sociaal is. Ik kan me bij een zwanger tienermeisje wel iemand als Juno voorstellen. Ze is nogal bijzonder. Haar vriendje Bleeker lijkt dan wat meer de goedhartige sufferd wanneer hij zich het vooruitzicht van het vaderschap maar niet lijkt te realiseren. Toch komt hij sympathiek over, want van welke puber kan je zoiets verwachten?

Ook de onvolmaakte andere personages vielen wel in goede aarde, zoals de adoptievader die nog niet klaar is voor een baby . Het einde was dan niet wat ik me er aanvankelijk bij voorstelde. Even spoilers.. ik dacht dat Juno zelf de verantwoordelijkheid zou opnemen om voor haar kind te zorgen, samen met Bleeker, en toch was dit niet het geval. Verantwoordelijkheid is nochtans het eerste waar je aan denkt als je over baby's spreekt. Het slimme script werkte het anders uit door te zeggen dat een kind pas een verantwoordelijkheid is als je er zelf klaar en volwassen genoeg voor bent .

Aangenaam en fris drama die over het algemeen het goede voorbeeld heeft. Ik kan me echter voorstellen dat het met wat labielere tieners met een minder positieve ingesteldheid en minder geluk dan Juno minder goed zou aflopen. TIenerzwangerschap mag niet als lollig, leuk, cool of als een modeverschijnsel overkomen (de befaamde Juno wave uit de pers) en Juno flirt spijtig genoeg op de rand. Dikke 3,5*

Precies, dat vat ook mijn indruk samen.

Er valt op het eerste zicht weinig slechts te zeggen over Jupiter's Moon : het camerawerk is knap en innovatief, de levitatiescènes indrukwekkend gebracht, de tracking shots spectaculair, en toch wist dit migrantendrama met surreële elementen me twee uur lang niet warm te krijgen. De personages blijven vlak en oninteressant en wat de makers met hun film bedoelen blijft gissen. Is het een autokritische migrantenfilm in een fascistisch Hongarije? Of is het een film over het terugvinden van verloren gegaan geloof? Laat me het houden dat de regisseur in elk geval verzopen is in een scala aan religieuze symboliek (de engel, zien is geloven, bestraffing en vergiffenis) maar het blijft allemaal letterlijk te zweverig om aan te slaan. Visueel wel meesterlijk.

Spielberg blijft de meester van de blockbuster. Derde kijkbeurt en Jurassic Park blijft een geniale film. Die scène met de T-Rex is een iconische en spannend opgebouwde scène alsook die met de raptors op het einde.... De special effects maken indruk... Hoe doet Spielberg dat toch? Neem een scène waar een auto uit een boom valt naargelang de takken breken... Hoe maak je toch zo'n perfecte timing. Je kan deze film tientallen keren opnieuw bekijken, het blijft een kijkfestijn die zowat de helft van de wereld gezien heeft. Alles is er : een super geloofwaardig uitgangspunt, leuke personages, humor, big budget actie... top-cinema.

Intelligent in elkaar gestoken juridische thriller die de wankele definitie van het woord gerechtigheid in vraag stelt, en ook de te vaak voorkomende bevooroordeelde meningen (van de jury) op de korrel neemt. Dat gebeurt door middel van een vrij eenvoudige case; enig verschil is dat één van de juryleden betrokken is zonder dat iemand hier van afweet, en manipulatief inspeelt op de besluitvorming. Vond het zelfs een redelijk spannende film door de onvoorspelbaarheid van de keuzes die Justin Kemp zal maken. Zal hij zijn geweten laten spreken of zal hij zijn eigen hachje willen redden? Voortreffelijk gespeeld door Hoult, en ik durf wel zeggen dat dit één van de betere gerechtsdrama's is van de laatste jaren. Eastwood doet het toch maar weer.

Helemaal niet zo slecht en dat met zo'n matige cast. Zo'n typische thriller die je in de jaren '90 wel vaker voorbij zag komen. Een vrouw die in een jury zetelt tegen een mafiabaas, en haar zoon, worden bedreigd en gedwongen om de mafioso vrij te spreken voor een dubbele moord. Er valt zeker wat aan te merken maar de film bleef mij over de hele lengte boeien. Ik vond het aanvankelijk wat zwak om de psychopatische hitman te voorzien van een obsessie voor het personage van Demi Moore, maar dat blijkt zijn vruchten af te werpen later in de film. Op het einde ging het allemaal iets te snel. Uiteindelijk werd het voor mij een dikke meevaller ondanks de zwakke scores en meningen.