Opinions

Naar mijn mening is dit deel één van de beteren van de reeks.

Met name het einde maakt een hoop goed, waar de vorige delen een beetje zwak waren.

De vele flashbacks vind ik een irritatie, de vallen daarentegen zijn wel aardig.

Wie de eerste scene goed observeert ziet dat de slachtoffers zichzelf onnodig toetakelen: Dat houten tafelblad waar het gereedschap op staat kan je prima slopen. Daarnaast zie ik lampen aan de wand en een olievat bij Eddy op de achtergrond. Een kwestie van zoveel mogelijk slopen en de stukjes op de weegschaal leggen denk ik? Kost veel geweld en moeite, maar het scheelt je weer een arm

Neemt niet weg dat die scene wel meteen de toon zet, en je meteen weer weet naar welke film je kijkt.

Verder is het best een aardige film als er minder uitgelegd werd aan de hand van te lange flashbacks.

Het feit dat ik de film na drie dagen al compleet vergeten was zegt meer dan genoeg. Scary movie 1,3 en 4 hebben mij goed vermaakt, maar dit deel lijkt op een parodie van Scary movie zelf.

Hoeveel pannen moeten er op iemands hoofd vallen voordat de makers beseffen dat dat helemaal niet grappig is? Bovendien zijn ze wat laat met een parodie op Black Swan en zit er eigenlijk geen goede grap tussen.

De Matt Damon grap was het enige dat leuk was, plus de blooper waarin Snoop dogg bij zijn echte naam genoemd wordt.

De rest ben ik allang vergeten.

EDIT: Ik heb een alternatieve trailer gezien waarin grappen zitten die de final cut niet gehaald hebben. Het zegt veel over de grapdichtheid en (vooral) de kwaliteit van die grappen.

Ik zie liever een paar écht geslaagde grappen dan een spervuur aan slapstick wat dit vijfde deel brengt. Overkill is misschien het juiste woord.

Ik heb een beetje last van Michael Cera-moeheid. Zelfde rol, andere film.

Ja het is best een aardig filmpje, maar het is vooral het jasje eromheen dat het aardig maakt. Om het verhaal hoef je het niet te doen.

De game-verwijzingen zijn leuk, maar zijn na een uur niet origineel of verrassend meer voor mij. de Seinfeldgrap was geslaagd maar paste weer niet in de film. 7 exen op hun donder geven is ook wat veel. Het is hier al vaker gezegd, maar na 3 exen was ik het overdreven geweld wel een beetje zat. Dat er dan geen lampje bij Pilgrim gaat branden wanneer hij het moet opnemen tegen een meisje irriteert mij dan ook.

De kronieken van de exen worden óf te vaag uitgelegd óf helemaal niet en dan vind ik het verhaal eigenlijk een beetje poep. Daarnaast heb ik het misschien gemist, maar waarom vecht hij tegen die 7 exen? Waarom waren die exen zo poepchagarijnig?

Chris Evans vond ik leuk als Lucas Lee, maar de manier waarop hij verslagen wordt, vond ik gewoon niks aan.

Ik blijf toch hangen op 3 sterren. Geen cultklassieker voor mij

Persoonlijk vind ik de film geflopt in beide genres. Meer dan een druppeltje exploitatiehorror is het niet, en de goeie grappen (afgezien van de bazooka-scene) blijven een beetje achterwege. Sowieso heb ik weinig met dit mengelmoesgenre.

De film bevat te weinig humor om zich staande te houden tussen titels als "Shaun of the dead", "Zombieland" en "Tucker and Dale vs. evil".

De poster lost ook niet echt zijn belofte in en vind ik totaal niet representatief voor de film.

Leuk, maar niet verassend.

Ik hoop dat dit het definitieve einde is, want de echte glans is nu wel verloren.

Maar ik heb me ook een vierde keer goed vermaakt met Puss, Donkey, Fiona en Shrek. Het blijft een leuk en eigenaardig stel.

Ook de evil Repelsteeltje met zijn malle pruiken is wel lollig.

Valt niet heel veel van de film te zeggen, het is een modale animatiefilm, met de standaard ingrediënten en net genoeg humor om ook het volwassen publiek enigszins te vermaken.

Jammer van de serieuze toon aan het begin van de film, dat was niet echt geschikt voor kinderen had ik het idee.

3,5 sterren

In het begin word er slapjes geacteerd en voelt het een beetje pijnlijk aan als je een acteur als Sean Bean ziet worstelen met zijn korte teksten die toegespitst zijn op het gezinnetje.

Dit verbeterd later aanzienlijk, zodra het gezin uit elkaar getrokken word. In het vervolg hersteld Bean zich prima, en word Radha Mitchell bijgestaan door meerdere karakters, wat haar prestatie wat camoufleerde. Niet dat ze er niks van kan, maar dat begin was gewoon heel matig van alle kanten.

Verder is de CGI behoorlijk goed, en zijn de wezens knap vormgegeven. Dik pluspunt wat dat betreft.

Het verhaal steekt wel aardig in elkaar en samen met de beelden sluit het wel aan op wat de games proberen na te streven. Een luguber sfeertje.

Best een aardig filmpje.

Ik heb gehoord dat de AH volgend jaar met een nieuwe actie begint; bij 10 euro aan boodschappen een gratis oscarnominatie.

Silver Linings Playbook is voor mij vrij doorsnee, binnen de lijntjes gekleurd en zelden verrassend. Hoe kan dit nou 8 oscarnominaties waard zijn?

Verder best een leuke film, al had ik de hele tijd het idee dat Cooper zijn aandoening "speelt". Het dansje aan het einde was wel leuk, maar daarna vervalt de film weer in een zoetsappig en makkelijk afgerond einde.

Jennifer Lawrence speelde goed.

Ik vond het tempo wel prettig eigenlijk, realistisch en niet te opgeblazen is ook wel eens fijn. A single man is een mooie sfeervolle film met prima overgangen en passend kleurgebruik. Colin Firth acteert goed, Julianne Moore is wat mij betreft overbodig in deze film en voegt niets boeiends toe.

Vooral het einde brengt stof tot nadenken, wat mij betreft wel een happy end aan een buitengewoon boeiend drama.

Sinister is best een aardige film, die vooral qua camerawerk buitengewoon goed in elkaar zit. Ethan hawke acteert daarnaast uitstekend.

Wat ik zo bijzonder slim vind, is het kiezen voor enorm ruime kaders bij bepaalde scènes, waardoor je niet weet of er iets opeens uit de hoek kan springen. Aan de andere kant zijn de smalle kaders van een 8mm film weer heel erg krap en confronterend. In beide gevallen is het dus ideaal gefilmd voor een horrorfilm.

Ook is de combinatie van schrikmomenten en pure luguberheid best goed gedaan. Ik had zowel een hoge hartslag als een onpasselijk gevoel tijdens de grasmaaierscène. Het is dan wel jammer dat het verhaal enigszins voorspelbaar wordt en de schrikmomenten subtiel aangekondigd worden.

De tapes zijn echt eng, maar ik vind het soms dan een beetje vreemd dat Ellison ervoor kiest om ze met een halve fles whiskey in zijn mik in het donker te kijken. Uiteraard maakt dat de kijkervaring er spannender op, maar logisch is het niet echt.

Ook was die bughuul op het eind niet eng meer. Daar hadden ze het wezen misschien wat minder pontificaal in beeld moeten zetten.

Voorlopig 3,5 sterren

Eigenlijk best leuk.

Sint is qua acteerwerk heel matig, het budget is bij sommige momenten zichtbaar laag en het verhaal klopt zo nu en dan ook niet.

Neemt niet weg dat de actie in de tunnel, bij de oude haven en op de daken van de Amsterdamse pandjes er best leuk uitziet.

Verder heeft Maas zich netjes aan de 'regels' van een horrorfilm gehouden en daar toch een flinke knipoog bij gemaakt. Zo nu en dan is de film best grappig; de jongen verkleed als piet die doodleuk en onschuldig Sint toezwaait en roept: "Goedenavond collega!" om vervolgens genadeloos afgemaakt te worden, is best lollig .

Jammer dan dat Luppes en Weeber samen de meest tenenkrommende dialogen hebben. Phoe, het viel niet mee om dat gelul in het bootje te doorstaan. Bovendien waren er meer dialogen die heel onnatuurlijk waren en die je daardoor gewoon als zoete koek moet wegslikken.

Niet alle acteurs deden het slecht dus ik noem de goeie maar even bij naam: Kees Boot, Caro Lenssen en Bob schwarze. Daarnaast vond ik die kale die Van Dijk speelde wel leuk, al was zijn rol te klein.

Soms is de actie te warrig gefilmd, ogen de special effects goedkoop en word er slapjes geacteerd, neemt niet weg dat Sint wel prima popcornvermaak is en ik het eindresultaat wel voldoende vind.

Sky Captain and the World of Tomorrow is een redelijk avonturenfilmpje in een uitzonderlijk mooi jasje.

Wat aan het begin van de film met name opvalt is de prachtige Wordart en de klassieke stijl die uitgebeeld word. Jammer is, dat het verhaal na drie kwartier daar niet echt meer op aansluit. Het word ietwat te vlot voor de jaren 30.

Daarbij vallen de bijrollen heel snel in het niets; Paley verdwijnt snel uit beeld en ook Franky (gespeeld door Jolie) heeft maar een klein half uur schermtijd. Toch zonde voor een actrice met haar cv.

Verder vond ik het visuele aspect in de film erg fraai. Dat het soms voor geen meter lijkt wanneer Law en Paltrow voor een digitale achtergrond staan te huppelen is niet storend, sterker nog, als je het mij vraagt heeft de regisseur dit met opzet gedaan. Een knipoog naar de ambitie van films uit die tijd. Toch was het lang niet altijd zo overduidelijk digitaal, met name Nepal zag er oprecht supermooi uit.

Daarmee kom ik bij de robots uit het begin van de film. Wat gaaf dat ik die herken uit een aflevering van de animatie Superman die ik als klein kind nog op VHS grijs gespeeld heb! Exact hetzelfde, en grafisch weer leuk gedaan.

Ondanks deze positieve punten heeft het avonturengedeelte niet bijster veel om het lijf en hebben we het meeste spektakel (afgezien van de laatste 10 minuten) door de jaren heen, wel in een andere avonturenfilm gezien. Bovendien moet of Sky Captain of Polly's karakter je dusdanig aanstaan, want anders ga je je vervelen. Het gaat immers alleen om hen en dat toch een slordige anderhalf uur lang(de overige minuten zijn voor de andere karakters).

De film krijgt voorlopig het voordeel van de twijfel van mij:

3,5 ster

Uitstekende actiefilm met een bijna briljante Daniel Craig. De soundtrack is lekker, de openingsscène gaaf, Javier Bardem is een prima villain en de locaties zijn weer verbluffend mooi.

Wat vond ik dan niet leuk aan de film? Ik vind het jammer dat sommige Bondclichés achterwege blijven. Bijv. Shaken, not stirred....en een einde waarin hij op een niet te traceren plek met vrouwelijk schoon vertoeft. Voor mij hoort dat een beetje bij een Bondfilm.

Los van een aantal domme acties is dit gewoon een prima film, al blijf ik erbij dat James Bond een (iets) tengere lange Brit met donker haar moet zijn. Niets ten nadele van Craig trouwens.....

Ik vond het een beetje een zwak verhaal en ik heb het gevoel dat ik zwaar buiten de doelgroep val.

In het begin vind ik het wel grappig wanneer Mark gaat hacken in de systemen van verschillende scholen en termen gebruikt die bijna niemand snapt. Maar daarna zijn het vooral flashbacks en gebrabbel tijdens derechtszaak. Niet écht interessant. Bovendien valt de film ook niet meer op: geen toffe montage technieken of verrassende plotwendingen.

De film wordt leuk dankzij Eisenberg, die een aardige rol neerzet en lekker wijsneuzerig overkomt, maar naast dat gaat het meer over de miljoenenclaims dan dat het over Facebook gaat, wat mij nou wél interesseert.

This is the way the world ends

Ik sluit me geheel aan bij DonOswaldo hierboven, met als toevoeging dat het acteerwerk wel een meerwaarde heeft in deze film; veel leuke bijrollen voor onder andere Lambert en Lovitz en Dwayne Johnson vind ik gewoon een prima acteur.

Helaas kon ik van het verhaal niet veel maken, maar de scene met Timberlake playbackend op dat nummer van The Killers vond ik briljant.

Heel aardig en zeker een herziening waard.

3,5 voorlopig.

De regisseur heeft duidelijk niet begrepen waarom de Spawn strip zo populair en spannend was.

Spawn was mysterieus en gesloten tegenover anderen uit de steeg en maakte juist gebruik van wapens (in plaats van magie), om zijn eigen dood uit te stellen.

Deze film verdiend het niet "Spawn" te heten.

Alleen John Leguizamo vertolkt zijn rol voldoende. De man die Al Simmons/ Spawn speelt, krijgt er niet meer uit dan "Stay away from her" en "I'm going to kill you". Wat een talentloze knurft is dat zeg.

Daarbij is het verhaal ook nog eens erg voorspelbaar en simpel.

Nee deze regisseur heeft er duidelijk geen kaas van gegeten.

1,5 ster voor Leguizamo.

Matig.

Zo geloofwaardig als Slee het op papier wist te zetten, zo ongeloofwaardig en vooral onrealistisch wordt het verfilmd. Alles uit het boek wordt uitvergroot en zo overdreven gebracht dat ik absoluut geen herkenbare dingen meer zag.

Misschien dat dit jonger publiek nog weet te overtuigen, maar mij helaas niet.

Eigenlijk is Splice een film waarin de regisseur een aardig idee heeft, maar totaal niet een beeld heeft van waar de film heengaat en hoe die moet eindigen.

Zo loopt het verhaal van vreemd naar wel HEEL bizar! Daarmee doet de regisseur de film eigenlijk de das om, de karakters veranderen wel heel drastisch en Brody en Polley zijn (afgezien van de vlotte montage aan het begin) ongeloofwaardig als wetenschappers.

Zo besluit Polley's karakter een moederfiguur uit te hangen, waar ze het hele wetenschappelijke gedeelte vergeet en ook Brody's karakter weet haar niet bij zinnen te krijgen. Dit stoort mij, zeker wanneer Polley aangevallen word en besluit de staart af te hakken . Dit vond ik wel heel veel van de hak op de tak.

Hierna volgen de meest bizarre scenes die gewoon bewijzen dat de regisseur niet echt een idee had van hoe hij de film moest eindigen en word het onbedoeld humoristisch waar de film eigenlijk als dramatisch moet worden geïnterpreteerd. Beste blunder mijns inzien!

En dan dat einde, dat vreselijk slechte einde! Ik miste spanning, het liet me heel erg koud wat er met zowel Polley's karakter als dat van Brody zou gebeuren en alles wat daarvoor was gebeurd, maakte dit niet meer boeiend en te langdradig.

Toegegeven, deze film valt niet echt te labelen qua genre, daarvoor zijn de scenes te divers. Maar of ik dat als positief moet zien?

2 sterren voor de originaliteit denk ik.

James Franco speelt geweldig in deze neon-overgoten film. We hadden het er gisteren nog over; qua verhaal stelt de film bar weinig voor afgezien van wat (bijna) poëtische voice-overs. Toch is de film vermakelijk door haar felle kleuren en fijne karakters.

Vorm gaat hierbij duidelijk voor inhoud. Daar is opzich niks mis mee, maar ik kan helaas niet zeggen dat mijn honger hiermee gestild is. Na een half uur besefte ik dat er narratief een behoorlijke leemte zit in de film en dat vind ik jammer. Schijnbaar heb ik behoefte aan meer rode draad in plaats van roze outfits.

Voor mij is Spring Breakers daarom geen meesterwerk, maar goed vermaak. Ik snap dat mensen het zien als kunst in plaats van film. Van kunst snap ik namelijk ook heel weinig.......

Ik snap HE-LE-MAAL niets van dit gemiddelde.

Prikt dan niemand door dit pseudo-dramatische verhaaltje heen? Als ik goeie dansers wil zien, dan ga ik wel naar die afvalraces op tv kijken of zappen naar een muziekzender.

Ik stoor me vreselijk aan het feit dat deze film enkel en alleen scoort op de "leuke" dansscenes. Voor mij komt er wat meer bij kijken dan een visueel spektakel.

Phoe, als je al aan de trailer kunt zien dat het script en de cast niet deugt, kan je deze film maar beter overslaan.

Tenenkrommend slechte punchlines als "Dancing can bring people together" vliegen je om de oren, daarnaast is de film gewoon een slecht uithangbord voor die klotemuziek van Flo Rida en al dat soort gespuis.

Leuk ook dat die jongen in de trailer een muurposter helemaal heel zo van de wand aftrekt, doe dat maar eens na mensen! Maarja, als je zo goed kan dansen, kan je dat ook!

Ik weet niet welk zintuig het meest gemarteld word tijdens de trailer, want zowel de muziek als die rotkoppen storen mij ontiegelijk!

Ik heb een pathé unlimited kaart, en voor de 3D-versie moet ik dus nog 1,50 bijbetalen, maar zelfs dat is mij deze film niet waard.

Toegegeven, de dansscènes zijn wel leuk in de films, en nu ook nog met lichtgevende kleding erbij, om het nog meer lading te geven! YES!

En aan het einde van de film winnen ze de danswedstrijd en hebben ze "voorgoed hun leven veranderd". En dat terwijl helemaal niemand tijdens de volle 90 minuten enige sympathie kan opbrengen voor dat arrogante smoelwerk van Sharni "I never lose" Vinson. Wie zegt u? En oh ja, natuurlijk krijgt ze een relatie met Meneer "Ik toon mijn torso in de trailer, zodat mijn acteerbeperkingen niet opvallen".

Beste Jon Chu, heeft u de afgelopen 10 jaar onder een steen gelegen ofzo? Dit kennen we namelijk al.

Ik kijk nog liever naar America's next dance crew (of hoe dat programma ook heet), omdat daar minder gelul in zit, en zelfs dat programma vind ik vervelende veren-in-de-kont-stekerij.

Nee dit is niet aan mij besteed, ik erger me al dood aan de trailer.

Will Ferrell speelde met vuur toen het verschrikkelijke Land of the lost uitkwam en hij daarmee bij mij zijn krediet behoorlijk aan het verspelen was. Toch verbaas ik me over hoe sterk sommige acteurs bekend uit het komediegenre het in tragedies/drama's doen. De acteerprestatie van Ferrell in Stranger than fiction, benadert wat mij betreft het niveau van Jim Carrey in Eternal sunshine of the spotless mind.

Dan de film zelf. Wat een briljant idee om zo'n verhaal te verzinnen. Heel leuk hoe Harold Crick een zoektocht start naar de oorsprong van het verhaal en tegelijkertijd zijn leven laat leiden door de tips van de professor gespeeld door Hoffman. De cijfertjes die Crick letterlijk achtervolgen zijn een leuke toevoeging aan het karakter en aan de SE.

Thompson vind ik heel goed als de getergde schrijfster met een writers block. Ik snap de kritieken op haar niet, omdat ik ervan overtuigd ben dat auteurs soortgelijke trekjes vertonen, net als Crick een saaie belastinginspecteur is. Of ben ik nu aan het generaliseren? De gehele cast speelt prima vind ik, al speelt Maggie Gyllenhaal niet heel groots. Misschien komt het ook door haar toch wat simplistische rol.

Wat vooral in het eerste gedeelte van de film door het hoofd spookte was de rol van de schrijfster; Is zij nou iemand die vanuit de hemel opereert en willekeurig in dienst van een almachtige de levens van mensen afneemt? Het witte kantoor (en haar kracht om haar tekst in realiteit om te zetten) deed mij zoiets vermoeden. Die mystiek werd mij echter te vroeg ontnomen. Hier later meer over.

De relatie die Crick ontwikkelt met het bakkersmeisje is ietwat smoezelig en weinig verrassend. Toch past het geheel goed in een film als deze en werkte het wat mij betreft wel toen Crick voor haar neus stond met zijn "flowers" en "I want you".

Helaas kan het verhaal het constante niveau niet vasthouden en valt de mystiek van de schrijfster en haar assistente weg na het beruchte telefoongesprek. Vanaf dat moment voelde ik een happy end aankomen. Toch was het horloge wel een aardige oplossing als rode draad door het verhaal.

Stranger than fiction is het eerste anderhalf uur heel sterk, maar de tragedie en komedie worden onnodig ingewisseld voor moraliteit en zoete romantiek. Ik had liever een doorgetrokken lijn gezien.

Voorlopig vier sterren.

Ik heb best wel genoten van Straw dogs. Het origineel heb ik ooit een stukje van gezien, maar kan ik niet vergelijken omdat ik het einde niet gezien heb.

Allereerst gaan mijn complimenten uit naar James Marsden, die best prettig speelt. Dat moment dat hij doodleuk een plaatje opzet en zijn bril schoonpoetst, nadat hij Coach een pannetje kokende olie overgoot, vond ik best gaaf.

Her en der lees ik dat mensen de film langzaam op gang vonden komen. Daar had ik totaal geen last van. Vanaf het eerste moment vond ik dat er al een donkere wolk boven David en Amy hing en die dreiging was voelbaar. Van de verkrachtingsscene werd ik een beetje onpasselijk. Daar had ik met The hills have eyes ook ontzettend veel moeite mee om zoiets uit te zitten. Liever een brute moord aanzien dan dat. Wat dat betreft werd ik nog redelijk op mijn wenken bediend op het einde.

Toch zitten er wat stommiteiten in van bepaalde personages, die mij intens storen: Amy die voor het raam de klussers uitdaagt en Charlie eigenlijk niet écht van zich afhoudt wanneer ze verkracht wordt en ook Charlie pakt niet elk conflict even goed aan (ik had de bouwvakkers wat eerder ontslagen).

Het einde maakte weer een hoop goed. Een paar originele kills gezien en James Marsden en tegenstander Skarsgård speelde hun rol met verve.

Een beetje gul, maar Straw dogs krijgt voorlopig 3,5 sterren van mij.