Opinions

Met veel bombarie word deze film als antwoord op de Jerry Bruckheimer-films gezien.

Ik merk er bar weinig van. Het acteerwerk is matig tot redelijk. Er valt het eerste anderhalf uur weinig actie te beleven, en als er dan iets gebeurt is het niets noemenswaardigs.

Ook de man die voor speciale agent speelt is een beetje ongeloofwaardig. Hij krijgt zijn missie door in een openbaar vliegtuig waar hij doodleuk het materiaal bekijkt van zijn doelwit. Best onproffessioneel, aangezien iedereen lekker mee kan kijken.

Maar wat me nog het meest stoorde was dat we na het eerste half uur meteen de hele jeugd van de bad guy mee moeten krijgen. Alsof we dan sympathie krijgen voor iemand die heel Zuid-Korea plat wil bombarderen.

Daarnaast neemt de drama de overhand in deze film, onder begeleiding van overdreven sentimentele muziek. Het liet me een beetje koud allemaal.

Nee hier slaan ze de plank volledig mee mis.

2 sterren als ik alle bullshit wegstreep.

Heerlijk luchtig filmpje over Matt, die niet zo goed weet wat 'ie met zijn toekomst moet. De link met That 70's show's Eric Forman (tevens gespeeld door Grace) is snel gemaakt.

Dat maakt de film eigenlijk wel prettig om te kijken; Grace speelt immers de rol die hem op het lijf is geschreven en de muziek is gewoon lekker uitgekozen.

Meer van dit aub!

Slap aftreksel van het franse origineel.

Ondanks dat is de enige zelfbedachte scéne wanneer ze opgesloten zitten en ze lachgas binnen krijgen juist best grappig. Meer van dat, en het was een leuk filmpje geweest.

Helaas

Voor mij de slechtste Scorsese film die ik gezien heb en ik snap niet wat deze film in de top 250 doet.

De scene die betiteld wordt als "meest aangrijpende uit de filmgeschiedenis" heb ik denk ik gemist, of het moet die scene zijn waarin Bickle de pooiers neerschiet.

Afgezien van het camerawerk aan het eind van de scene vond ik het een opgeblazen geheel en deed het me weinig. Wat een absurde muziekkeuze trouwens.

Verder gebeurt er eigenlijk bar weinig totdat Bickle de prostituee ontmoet. De film is onnodig langdradig dankzij suffe dialogen die weggelaten kunnen worden of te langzaam verlopen.

Bovendien vind ik het karakter van DeNiro heel oppervlakkig.

Niet veel aan.

Ted begint heel leuk en de humor is best origineel en geinig, maar richting het einde blijft er bar weinig over van de originaliteit.

Wahlberg en Ted vind ik samen best geinig. Mila Kunis heeft een leuk koppie, maar het had elke andere bekende dame uit Hollywood kunnen wezen. Waarschijnlijk zit ze in de film omdat ze samen met Patrick Warburton haar sporen verdient heeft met een stem in Family Guy.

Na ruim een uur kakt de film volledig in, dat begint bij een verwachte ontvoering. Ook het einde bewandelt elk pad van clichés waardoor dit niet meer dan een zesje wordt voor mij.

Een bijelkaar geraapt script, een paar goede grappen en referenties. De vele gastoptredens van Joel McHale, Ryan Reynolds en Sam "Flash" Jones kunnen hier ook niet veel meer van maken.

Tja, This is it is in zijn genre compleet mislukt.

Wat is de documentairische waarde van deze film? Zijn we nou veel meer te weten gekomen over de man achter de artiest Michael Jackson? Zijn er nieuwe smeuige details over zijn leven onthuld? Want naast het feit dat Michael een perfectionist was, krijg je niks nieuws te horen.

Nee en nee. Alles wat je eigenlijk moet weten over deze artiest is alles wat je op het podium (mét publiek aanwezig) ziet. Dus ook geen repetities, want daar bestaat deze zogenaamde docu uit: saaie repetities waar de magie niet van afspat en waar het één en ander aan schort.

Michael is dan ook de hele film kritisch op zijn collega's en wil alles tot in de puntjes perfect hebben, daarnaast oogt hij zelf ook ongezond mager en vol stress.

En zo willen de fans hem natuurlijk herinneren; Als een neurotische controlfreak waarvan de pijp eigenlijk al tijdens de repetities uit is.

Aan de andere kant is Jackson's toewijding wel vertederend. Zelden heb ik een artiest zo gedisciplineerd bezig gezien om een concert tot in de puntjes perfect te krijgen.

Heel jammer is, dat alle beelden die we te zien krijgen, oorspronkelijk als extra thuishoren op een dvd van een concert. Maar misschien moeten we deze hele film ook zo zien: Als een klein extraatje na het missen van inkomsten aan de ingelaste concerten die zouden volgen na 25 juni.

Nee echte liefhebbers kunnen beter een concertregistratie van de History-tour in hun dvd-speler duwen. Dat levert veel meer vermaak op.

2 sterren

Iets minder dan Gone baby gone, maar best een frisse film.

Het hele liefdesverhaaltje kon me gestolen worden, ook omdat ik het nogal eigenaardig vind dat een meisje vlak na een traumatische ervaring doodleuk op een onbekende vent afstapt om te vragen of hij geld over heeft voor de wasserette. Meestal durven mensen een week lang de straat niet op na een incident als deze. Schijnbaar zijn ze nogal wat gewend in Charlestown.

Opzich doet Affleck het niet slecht, qua accent en mimiek vind ik het best in orde. Ik vond vooral Jeremy Renner goed acteren. Dit soort rollen zijn hem echt op het lijf geschreven en ook in deze film speelt hij een agressief moordlustig type wat nooit genoeg krijgt. Voor een romkom hoef je hem niet te vragen trouwens, denk niet dat hij veelzijdig is.

Hierboven noemt Sergio Leone al de vergelijking met Heat, die ik toevallig gister ook maakte in een discussie met een vriend. Je kon wel zien dat Affleck leentjebuur speelde, maar opzich deed hij dat niet slecht, want ik zie dit soort achtervolgingsscènes veel te weinig de laatste tijd.

Halverwege de film kreeg ik echter meer sympathie voor de FBI (mogelijk omdat ik Jon Hamm in Mad men echt geweldig vind).

Zo nu en dan blinkt de film uit in spanning en actie, vooral de laatste "heist" zit hartstikke goed in elkaar, complimenten daarvoor.

Helaas vind ik de FBI dan ook weer slordig wanneer MacRay vanuit een telefooncel kan zien dat de FBI meeluisterd met hem en zijn geliefde. Ga dan niet met je kop zo voor een raam zonder gordijnen staan amateur!

Maar dit soort dingen kan ik Affleck vergeven, want de film steekt gewoon dondersgoed in elkaar.

Niet zo goed als Gone baby gone, maar nog steeds een dikke voldoende!

De Oscar-nominaties ten spijt, Transformers 3 is nergens een toevoeging aan zijn voorgangers.

Dat blonde popje dat aan het eind van al het geweld nog doodleuk op hoge hakjes rondhuppelt, begeleid met een ventilator, omdat haar lokken schijnbaar altijd moeten wapperen tijdens de close-ups, voegt helemaal niets toe aan de film.

Datzelfde geld voor de bijrollen van Malkovich, Dempsey en Jeong. Alledrie hebben niks te zoeken op de set van Transformers.

Na de zoveelste voice-over van Optimus Prime begin je je toch kapot te ergeren aan dat moralistische gezever en zelfs de veelgeprezen actie verveelt dankzij de te lange speelduur.

John Turturro had in de voorgaande films nog redelijke one-liners, maar in deze film sukkelt hij maar wat aan, laat staan die mensen die de ouders van Witwicky spelen......Waarom zaten die nog in de film vraag ik mij af?

Wat is die Sam een brutaal knaapje geworden zeg, eindelijk doet Michael Bay een beetje aan karakterontwikkeling, maar helaas niet in de films zelf. Schijnbaar is het karakter van Witwicky tussen deel 2 en 3 van suffe hichschool loser, naar arrogante couch-potato gegaan. Mijn handen gingen jeuken wanneer hij weer een tirade tegen een superieur iemand moest houden. Strontvervelend.

Het script is voorspelbaar en niet goed. Wat is er met het konijnenpootje gebeurd? Waarom kreunen robots en wie bedacht die teksten van Optimus Prime?

Twee sterren voor de actie.

Goed acteerwerk, redelijk verhaal.

Ik had helaas een Coen-film verwacht, en krijg een simpele western met goeie acteurs, maar een standaard plot.

Jammer, maar deze film voldoet niet aan mijn Coen-factor