Opinions

En jij laat je leiden door het gemiddelde op IMDB, wie is er nou beter af dan?

Ik ben eergisteren met twee kameraden (toch wel filmkenners) naar de film geweest en we waren het allemaal met elkaar eens:

Barstensvol cliché's en dat is opzich niet erg, maar wel als je ook nog 'leentjebuur' speelt bij diverse andere blockbusters.

De humor is slecht getimed en heel zwak, acteerwerk matig tot redelijk (Tommy Lee Jones doet het op de automatische piloot en de rest is gewoon heel matig).

Vooral het script is belachelijk slecht. Veel te simpele dialogen die helemaal niet boeien.

De actie is best aardig, al zie ik te vaak blue-screen-actie, waardoor het toch veel nepper oogt.

Ik ken de comics niet, maar ik hoop niet dat deze film representatief staat voor de Marvel strip.

Carnage is een hele fijne hysterische film, maar komt in het theater denk ik toch beter tot zijn recht.

De acteerprestaties zijn afzonderlijk echt heel goed. Halverwege dacht ik dat Winslet een beetje buiten de boot viel, maar uitgerekend zij perste de meest briljante one-liner van de film uit:

I'm glad our son kicked the shit out of your son, and I wipe my ass with your human rights!

Ook heb ik heerlijk genoten van Waltz die de kalme, relativerende zakenman speelt. Wat mij betreft de beste acteerprestatie van Carnage.

Toch had ik het idee dat na 20 minuten de film ook zomaar afgelopen kon zijn. "Nog een kopje koffie?" als excuus om alsnog het geagiteerde stel het appartement in te krijgen, vond ik een beetje simpel. Vervolgens is het wel mooi om te zien dat de mannen en vrouwen het zo nu en dan met elkaar konden vinden. Helaas zag je daarmee de spanning een beetje wegebben, terwijl dat de film eigenlijk nog het sterkste maakt.

Gelukkig bleven de dialogen tot de laatste minuut redelijk scherp en vermakelijk.

Het einde vond ik abrupt en niet passen bij een film. Een typisch einde van een toneelstuk waar een soort van 'moraal' (iedereen heeft de slechtste dag van zijn/haar leven) samenvalt. Zoals ik hierboven al vermeldde; Een fijne hysterische film, die beter tot zijn recht komt in het theater.

Ruim voldoende

Ridicuul voorspelbaar en daarvoor al een mislukte thriller voor mij. Echt spannend wordt het nergens en een hysterische Julianne Moore kon mij ook niet bekoren, terwijl ik normaal toch een zwak voor haar kwetsbare uitstraling heb.

Seyfried speelt haar rol voldoende, al vond ik die voice-over in het begin van de film compleet overbodig. Bovendien heeft niet iedereen de stem voor een voice-over, dat is namelijk een kunst opzich.

Aardige film, maar bij vlagen veels te braaf.

Jammer ook dat dat zieke kind (van Malcolm in the middle) in elke scene moest kuchen om overtuigend over te komen. Het lag er soms te dik op.

Die voice-over van Michael Caine is mij ook een doorn in het oog. Hij wil veel te graag de wijze goedzak spelen.

Ondanks dat een best vermakelijke film.

Gisteren weer bekeken (op Nederland 3 zonder vervelende interrupties, heerlijk!) en mijn huidige waardering blijft staan.

Ron Howard heeft goed zijn best gedaan om de sfeer van die tijd uit te ademen op het doek. Dat zie je aan alles, de bokshal, de straat, de kostuums en rekwisieten; het schreeuwt jaren '30.

Daarnaast vind ik dat Howard in sommige scènes veel talent laat zien. De scene waarin Braddock met de pet rondgaat bij de boksbobo's vond ik daar een mooi voorbeeld van.

Jammer dat de gevechten in de ring soms overduidelijk versneld zijn (vooral de wedstrijd tegen Lewis). Daarnaast vond ik het jammer dat de film niet begon tijdens de crisis, dat vond ik namelijk veel interessanter dan het gedeelte dat daaraan voorafging.

Nipte voldoende.

Dit is zo'n film waarin het concept briljant is en je er van tevoren lekker voor gaat zitten, maar vervolgens heel bedrogen uitkomt.

Er worden nét niet genoeg grappen gemaakt en Sandler speelt te weinig met de afstandsbediening.

Naar het einde toe wordt de film ook nog eens heel dramatisch, waardoor het een beetje riekt naar Jim Carrey's "Bruce Almighty", waar ik dezelfde problemen ondervond. Laatstgenoemde was wel iets beter naar mijn idee.

Daarnaast is de film heel voorspelbaar. Misschien is het kinderachtig om een komedie daarop af te rekenen, maar dan had de grapdichtheid maar wat hoger moeten zijn.

Cloaca is een zwaar drama, maar bijzonder fraai gebracht.

Wat een prachtige muziek, subtiele cameravoering, buitengewoon goed script en sterke acteerprestaties.

Ik lees hierboven heel veel over Pierre Bokma, maar ik vind Peter Blok ook echt geniaal spelen in deze film.

Soms is het tempo van de film een beetje laag, maar dat past wel in het genre.

Er zijn maar weinig (internationale) schrijvers die een dergelijk script in elkaar kunnen flansen.

Chapeau!

Op het eerste oog is The condemned een aardige actiefilm, al schort het aan fatsoenlijk camerawerk en storen de ongeloofwaardige karakters.

Zo is er onder de "hardcore bad guys" een afro-amerikaan genaamd Kreston, die op het eiland een wildvreemde killer (op basis van niets) besluit te vertrouwen, wat hem dus het leven kost. Hoe dom kun je zijn?

Daarnaast bestaat er een soort (ook op niets gebaseerd) wederzijds respect tussen de wildvreemden, terwijl ze elkaar toch écht binnen 30 uur van kant moeten maken.

Steve Austin is wel geinig in het begin, maar krijgt zo weinig tekst dat zijn beperkingen als acteur niet opvallen. Vinnie Jones is de ideale bad guy, maar heeft een overdreven accent. Nog belachelijker is die crew die doodsbang wordt wanneer Conrad hun kamp nadert. Konden ze die enkelbanden niet op afstand af laten gaan? Dat had een hoop problemen opgelost.

Daarnaast is het jammer dat een aantal leden van de crew besluiten de messias uit te hangen, omdat een verkrachting "not done" zou zijn. Wat hadden ze anders verwacht op een eiland met 10 levensgevaarlijke gekken die (niet voor niets) ter dood veroordeeld zijn?

Logica is nog ver te zoeken. Gelukkig is The condemned wel een stuk harder dan het nog slappere The hunger games.

De cameraman lijdt aan parkinson vrees ik.