Opinions

Mooie film hoor, uitstekend geacteerd en interessant verhaal.

Toch blijf ik achter met een hoop vragen over de getuigen........

Aangezien alle getuigenverklaringen weerlegd worden door de jury uiteindelijk, vraag ik mij af waarom een getuige onder ede de waarheid zou verdraaien met als logisch gevolg dat een onschuldige mogelijk de elektrische stoel krijgt.

- Zo beweert een messenverkoper dat hij een uniek mes verkocht heeft, terwijl een paar straten verder hetzelfde mes te krijgen is.

- Een onderbuurman beweert dingen gehoord en gezien te hebben, puur en alleen om aandacht?

- Een vrouw is ijdel, dus draagt ze geen bril tijdens de zitting, maar waarom zou ze opzettelijk zeggen dat ze de jongen zijn vader zag neersteken?



Wel vond ik het mooi dat er zoveel moralistische boodschappen in de film zaten. Het statement over discriminatie en vooroordelen vond ik erg mooi, naast de opmerking dat er in dit soort zaken geen sprake is van exacte wetenschap, wat we tegenwoordig toch vaak wel hebben met DNA-onderzoek en camera's op elke hoek van de straat.

Ik vond het toch storend dat uiteindelijk zowel zijn schuld als onschuld niet bewezen wordt. Daar kijk ik dit soort films toch wel voor.

Goeie film met uitstekend acteerwerk van Franco.

Het camerawerk is fantastisch, de omgeving word goed opgenomen voor de kijker en tegelijkertijd wordt je met je neus op Aron gedrukt, alsof je vlak achter hem loopt.

Verder een mooi gemonteerd geheel, helaas zakt dat het laatste half uur een beetje weg, ik denk bewust, omdat Aron in een bepaalde staat (hallicunatie, uitdroging etc.) zit, die Boyle het publiek wil mee laten voelen.

Al met al een sterke film, maar ik verwacht geen prominente rol voor 127 hours tijdens de oscaruitreiking morgen.

Lichte teleurstelling.

Dat gevoel overheerst bij het ervaren van 170HZ. Qua acteerwerk, geluid en camera zit het allemaal wel snor. Het verhaal an sich is gewoon niet bijster sterk.

De liefde tussen de twee komt geloofwaardig over. Bovendien komen Muller en Jansen heel natuurlijk over en is het misschien een groot voordeel dat er (bijna) niet gesproken wordt in de film.

De scene waarin wél gesproken wordt wil ik er even uitpikken, omdat ik me daaraan ergerde. Robert de Hoog speelt een waterpoloër die om onduidelijke redenen de pik heeft op de dove Nick. Hier wordt verder niet op ingegaan, wat mij toch een beetje stoort. Het lijkt erop alsof de kijker nu een verklaring moet krijgen voor het absurde gedrag van Nick, terwijl die er al is (het misbruik van zijn vader).

Dit is jammer, want het creëert onnodig veel sympathie voor de rebelse tiener Nick, terwijl de spotlight meer op het onschuldige meisje Evy hoort te liggen.

Het dramatische einde kwam als donderslag bij heldere hemel en had wat meer tijd nodig. Nu leek het alsof er nog 20 minuten filmrol aanwezig was en de laatste scènes nog snel binnen de 86 minuten gepropt moesten worden.

Verder wel uitstekend geacteerd en het einde was behoorlijk heftig. Complimenten voor Muller en Jansen.

Begint heel goed, maar halverwege wordt het een stuk minder. Hill en Tatum zijn geinig naast elkaar, net als de bijrollen van een paar bekende gezichten.

Ice cube vond ik vervelend en voegt niet zoveel toe en wanneer de hoofdrolspelers gedwongen worden om daadwerkelijk actie te ondernemen, wordt het allemaal wat minder grappig.

Leuk dat Depp en DeLuise nog even ten tonele verschenen, ik vraag me af wat Depp voor die paar seconden gevangen heeft.

Vermakelijk in het begin, zeker wanneer de agenten drugs gebruiken en de gevolgen in fasen na het innemen getoond worden. Erg lollig hoe de gymleraar verandert van vogel naar ijshoorntje etc. maar daarna wordt het een redelijke actiefilm met een duo dat best lekker op elkaar is ingespeeld, maar met een vrij fantasieloos script moet werken. Vreemd, want dat script was nog best aardig in het begin.

30 Days of night: Dark Days.

Weg sfeer, weg fraaie setting, weg goed acteerwerk, weg leuk plot.

De vampieren zijn niet zo genadeloos en hondsdol als in deel 1 en dat is ronduit kloten. Het gekrijs van de vampieren, de creepy bewegingen en het inhumane gedrag wordt totaal niet meer toegepast in deze film. Bovendien is de hele sfeer verdwenen, omdat men voor een andere locatie heeft gekozen, dan het plaatsje Barrow.

Een vervolg is het hierdoor nauwelijks te noemen, omdat 30 days of night juist zo goed was door al deze punten.

Stella is een wandelend cliché geworden met die slaappillen en vuurwapen op het nachtkastje, plus het continue wakker worden.

De make-up is slecht, sommige vampieren praten Engels en er is vast nog meer doms wat ik over het hoofd gezien heb.

Echter zie ik zo nu en dan hele aardige montage in de film, helaas wordt dat afgewisseld met waardeloos camerawerk in de actiescenes. Een beetje een dubbel gevoel dus.

Na ruim een half uur raakt het verhaal helemaal ontspoort als de rollen letterlijk worden omgedraaid.
De zogenaamde vampierjagers bakken er niks van en de terughoudende Stella verandert in een meedogenloze moordmachine, terwijl die andere bad-ass chick maar huilend tegen een muur aanleunt. Hoe suf is dat?

Als een hoofdpersonage iets drinkt, dan is het alcohol. Stella slaat een fles Jack Daniels achterover, terwijl Amber een bidon wodka soldaat maakt. Je wil natuurlijk niet op een nuchtere maag op vampierjacht! Tijdens de seks houden we de BH aan, etc. Het zijn geen fouten, maar de logica is gewoon erg ver te zoeken in de film.

Niet best.

Deze film had 30 minutes less mogen duren.

Wat een zwartgallige film is À Ma Sœur!.

Het sterke aan deze film vind ik de dialogen tussen Fernando en Elena. Dat kat-en-muisspel was boeiend om te volgen en bovenal akelig realistisch.

Het einde gaf mij een hoop na te denken. Ik denk dat Anaïs zei dat ze niet verkracht was, omdat haar zusje Elena dat gevoel ook niet had bij Fernando, terwijl de twee zich overduidelijk met elkaar verbonden voelden en Anaïs huilde tijdens die scene. Het voelde bijna aan als een soort gerechtigheid. Bijna welteverstaan, want het was nogal bruut hoe Elena en haar moeder aan hun einde kwamen. Dit is echter wat ik eruit opmaak, ik denk dat de film nogal voor verschillende interpretaties vatbaar is.

Eigenlijk maakt dat deze film bijzonder doordacht en sterk. Al hangt het allemaal nog van toevalligheden aan elkaar.

Ruime voldoende voor deze Franse flick!